Εμφάνιση ενός Νέου - DO NOT DELETE

Εισαγωγή στη Γεωδαισία, τον Δορυφορικό Εντοπισμό και την Αλτιμετρία - Nέο βιβλίο από τον Καθηγητή Σ. Μερτίκα


Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Καθηγητή Στέλιου Μερτίκα με τίτλο "Εισαγωγή στη Γεωδαισία, τον Δορυφορικό Εντοπισμό και την Αλτιμετρία" από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Το βιβλίο απευθύνεται τόσο σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές όσο και σε επαγγελματίες μηχανικούς και επιστήμονες. Αναλύονται διεξοδικά οι θεμελιώδεις αρχές της Γεωδαισίας καθώς και οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις που σχετίζονται μεταξύ άλλων με τα συστήματα δορυφορικού και αδρανειακού εντοπισμού, τα γυροσκόπια, τις παρατηρήσεις laser προς τους δορυφόρους, τη συμβολομετρία radar και τη δορυφορική αλτιμετρία. Το βιβλίο πραγματεύεται:

•    Τις γεωδαιτικές μετρήσεις και τις μονάδες τους
•    Το σχήμα, μέγεθος και τις κινήσεις της Γης
•    Τη γεωμετρία του σχήματος της Γης
•    Τον χρόνο και τη μέτρησή του
•    Το πεδίο βαρύτητας της Γης
•    Τα συστήματα αναφοράς και τις χαρτογραφικές απεικονίσεις
•    Τις επίγειες γεωδαιτικές μετρήσεις και τον χρησιμοποιούμενο επιστημονικό εξοπλισμό
•    Τα συστήματα προσδιορισμού θέσης (αδρανειακά, δορυφορικά, επίγεια, υποβρύχια)
•    Τις δορυφορικές μετρήσεις με τεχνολογία laser, τα επίγεια συστήματα σάρωσης με laser και τα συστήματα συμβολομετρίας radar
•    Την αρχή της δορυφορικής αλτιμετρίας και τις εφαρμογές της στη Γεωδαισία και την Ωκεανογραφία

Το βιβλίο προσπαθεί να δώσει απαντήσεις και εξηγήσεις στα παραπάνω αντικείμενα, αλλά και  να αποτελέσει διδακτικό εργαλείο στα Πολυτεχνεία και Πανεπιστήμια. Κάθε Κεφάλαιο περιέχει λυμένα παραδείγματα, ενώ περιλαμβάνει ερωτήσεις στο τέλος για την πλήρη κατανόηση των εννοιών.

Ο Στέλιος Μερτίκας είναι Καθηγητής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Γεωδαισίας και Γεωπληροφορικής στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Έλαβε το Δίπλωμα του Τοπογράφου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1979),  το M.Sc.E. (1983) και το  Ph.D. (1987), από το University of New Brunswick στον Καναδά.  Έχει πείρα  30 και πλέον ετών σε θέματα Δορυφορικής Γεωδαισίας, Δορυφορικού Εντοπισμού, Ναυσιπλοΐας, Ποιοτικού ελέγχου παρατηρήσεων, Δορυφορικής Αλτιμετρίας, Τηλεπισκόπησης, κ.ά. Συμμετέχει ενεργά σε διεθνείς επιστημονικές ομάδες για τη βαθμονόμηση δορυφόρων αλτιμετρίας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (European Space Agency, Μέλος του επιστημονικού συμβουλίου για τον δορυφόρο Sentinel-6/Jason-CS), της αμερικανικής NASA, της Γαλλικής Υπηρεσίας Διαστήματος CNES (Centre National d'études Spatiales), των Ινδικών (ISRO: Indian Space Research Organization), και Κινεζικών (NSOAS: National Satellite Ocean Application Service, State Oceanic Administration) Υπηρεσιών Διαστήματος. Έχει δώσει διαλέξεις σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, την Κίνα, την Ινδία και την Ιαπωνία.  

Περισσότερες πληροφορίες για το περιεχόμενο του βιβλίου:

Το να χρησιμοποιεί κάποιος σήμερα μια συστοιχία δορυφόρων, για παράδειγμα GPS ή Galileo, από 20.000 km μακριά, ώστε να προσδιορίζει τη θέση του, ή την ταχύτητά του ή τον χρόνο με ακρίβειες  ±1 cm, ±0,1 cm/s  και ±10 ns αντιστοίχως, δεν είναι απλή υπόθεση. Απαιτείται να έχει γίνει κατανοητό 

(α) πώς πραγματοποιούνται οι μετρήσεις από τους δορυφόρους προς στην επιφάνεια της Γης με ακρίβειες ±1 cm· (β) ποιο είναι το σύστημα αναφοράς  των συντεταγμένων που προσδιορίζονται, και πώς συνδέονται αυτές οι παρατηρήσεις με σταθερά σημεία (και ποια είναι αυτά)· (γ) γιατί ο χρόνος πρέπει να είναι όχι μόνον σωστός στην επιφάνεια της Γης, αλλά και στη θέση των δορυφόρων οι οποίοι κινούνται με υψηλές ταχύτητες αλλά και σε διαφορετικό πεδίο βαρύτητας· (δ) πώς προσδιορίζονται οι τροχιές των δορυφόρων με ακρίβειες μικρότερες ±1 cm ανά δευτερόλεπτο· (ε) πώς υλοποιούνται οι μετρήσεις με τα ηλεκτρονικά κυκλώματα των δορυφορικών δεκτών· (στ) πώς γίνεται η επεξεργασία των δορυφορικών παρατηρήσεων, κοκ.  

Οι ίδιες περίπου αρχές διέπουν τη δορυφορική αλτιμετρία. Σήμερα, η δορυφορική αλτιμετρία κατορθώνει να προσδιορίσει τη στάθμη της θαλάσσης με ακρίβεια μικρότερη του ±1 cm σε όλη την υδρόγειο και ως προς το κέντρο μάζας της Γης, και έτσι να παρατηρείται η αλλαγή του κλίματος της Γης με αδιαμφισβήτητο τρόπο, να εντοπίζεται με λεπτομέρεια η βυθομετρία  των ωκεανών ακόμη και για βάθη 7000 m, να προσδιορίζονται κοιτάσματα πετρελαίου ή φυσικών διαθεσίμων κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας, να απεικονίζεται η κυκλοφορία των ωκεάνιων ρευμάτων, το φαινόμενο El Niño, και τόσα άλλα. Κανείς δεν θα μπορούσε να διανοηθεί, πριν από μία δεκαετία, ότι θα μπορούσαν όλα αυτά να μετρηθούν από δορυφόρους σε αποστάσεις 1300 km από τη Γη.  

© Πολυτεχνείο Κρήτης 2012
--