BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//TUC//Events//EN
CALSCALE:GREGORIAN
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Athens
TZNAME:EEST
DTSTART:19700329T030000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=3
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EET
DTSTART:19701025T040000
RRULE:FREQ=YEARLY;BYDAY=-1SU;BYMONTH=10
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
CREATED:20250627T102254Z
LAST-MODIFIED:20250627T102254Z
DTSTAMP:20260714T220118Z
UID:1784055678@tuc.gr
SUMMARY:Παρουσίαση Ερευνητικής εργασίας κ.Ζα
 χαριά Δέσποινας κ.Μουστάκη Στυλιανού
  - Σχολή ΑΡΜΗΧ
LOCATION:Γ1 - Σχεδιαστήρια ΑΡΜΗΧ και Εργαστήρ
 ια
DESCRIPTION:https://www.tuc.gr/el/to-polytechnei
 o/ilektronikes-ypiresies/imerologio/
 imerologio-ekdiloseon-1?tx_tucevents
 2_tuceventsdisplay%5Baction%5D=show&
 tx_tucevents2_tuceventsdisplay%5Bcon
 troller%5D=Event&tx_tucevents2_tucev
 entsdisplay%5Bevent%5D=7848&cHash=e3
 08073deb7f3c67a632ba7b12fffae2\nΟνομ
 ατεπώνυμο:Μουστάκη Στυλιανού Εμμανου
 ήλ , Ζαχαρίας Δέσποινας\n Τίτλος:Επα
 ναπροσεγγίζοντας το παρελθόν \n προς
  ένα βιώσιμο μέλλον \n η επανάχρηση 
 ως πρακτική αστικής ανθεκτικότητας κ
 αι συνοχής\n Τitle:Reapproaching the
  Past\n Towards a Sustainable Future
 \n Adaptive Reuse as a Practice of U
 rban Resilience and Cohesion\n Πέμπτ
 η 3  Ιουλίου 2025, 16.00 μ.μ.\n Αίθο
 υσα  Γ4(αίθουσα συνελέυσεων)\n Εξετα
 στική Επιτροπή\n Αναπληρωτής Καθηγητ
 ής  Κλήμης Ασλανίδης  (επιβλέπων)\n 
 Επίκουρος Καθηγητής  Πεγιούδης Νικόλ
 αος\n Καθηγητής Σκουτέλης Νικόλαος\n
  Περίληψη\n Η παρούσα ερευνητική εργ
 ασία εξετάζει τη σχέση της αρχιτεκτο
 νικής με τον χρόνο, εστιάζοντας στην
  επανάχρηση του υφιστάμενου κτιριακο
 ύ αποθέματος ως πρακτική βιώσιμης αρ
 χιτεκτονικής έχοντας ως αρχικό κίνητ
 ρο το ελάχιστο ενεργειακό και οικολο
 γικό αποτύπωμα. Εξετάζοντας την ιστο
 ρική αναδρομή, βασιζόμενοι στο θεωρη
 τικό πλαίσιο και την ανάλυση σύγχρον
 ων παραδειγμάτων, αναδεικνύεται πώς 
 η αρχιτεκτονική λειτουργεί ταυτόχρον
 α ως μέσο διατήρησης της συλλογικής 
 μνήμης αλλά και ως μηχανισμός προσαρ
 μογής στις απαιτήσεις του παρόντος. 
 Στο πλαίσιο της επιλογής της επανάχρ
 ησης ως προσέγγιση, η κατεδάφιση δίν
 ει τη θέση της στη δημιουργική προσα
 ρμογή. Το παρελθόν ανανεώνεται και σ
 υνδιαλέγεται με τον σύγχρονο άνθρωπο
  και τις ανάγκες του. Μέσα από παραδ
 είγματα έργων, αποδεικνύεται πως η α
 ρχιτεκτονική δεν είναι μόνο σχεδιασμ
 ός κτιρίων, αλλά και διαμόρφωση νέων
  συνθηκών ζωής μέσα από το ήδη υπάρχ
 ον. Η μελέτη εξετάζει τις διαφορετικ
 ές προσεγγίσεις της επανάχρησης, θέτ
 οντας στο επίκεντρο την αλληλεπίδρασ
 ή της με τον άνθρωπο και το περιβάλλ
 ον. Καταγράφει παραδείγματα όπου το 
 παλιό αποκτά νέο ρόλο και εντάσσεται
  στις ανάγκες του σήμερα. Σε αυτό το
  πλαίσιο, τίθεται το ερώτημα του κατ
 ά πόσο η πρακτική αυτή μπορεί να προ
 σφέρει ουσιαστική συμβολή στη μείωση
  του οικολογικού αποτυπώματος της αρ
 χιτεκτονικής.\n Abstract\n Περίληψη 
 της εργασίας στα Αγγλικά. [προαιρετι
 κά]\n This research paper investigat
 es the relationship between architec
 ture and time, with a focus on the r
 euse of the existing building stock 
 as a practice of sustainable archite
 cture, driven primarily by the goal 
 of minimizing energy consumption and
  ecological footprint. Through a his
 torical overview, a theoretical fram
 ework, and the analysis of contempor
 ary case studies, the study highligh
 ts how architecture functions both a
 s a means of preserving collective m
 emory and as a mechanism for adaptin
 g to the demands of the present. Wit
 hin the context of reuse as a design
  approach, demolition is replaced by
  creative adaptation. The past engag
 es with contemporary individuals and
  their changing needs. The selected 
 examples demonstrate that architectu
 re is not merely the act of designin
 g new buildings, but also the shapin
 g of new living conditions through t
 he reinterpretation of the existing 
 built environment. The study explore
 s various approaches to reuse, empha
 sizing its interaction with both peo
 ple and the environment. It records 
 instances where the old is assigned 
 a new role and is integrated into th
 e needs of today. In this light, the
  research raises the question of whe
 ther this practice can offer a meani
 ngful contribution to the reduction 
 of architecture’s ecological footpri
 nt.\n \n  \n
STATUS:CONFIRMED
ORGANIZER;RSVP=FALSE;CN=TUC;CUTYPE=TUC:mailto:webmaster@tuc.gr
DTSTART:20250703T160000
DTEND:20250703T170000
TRANSP:OPAQUE
CLASS:DEFAULT
END:VEVENT
END:VCALENDAR