ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2026, 12:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/93506639629?pwd=BFSD0MTe5awDR8H8Ums4VYJ1FgDUuf.1

Ονοματεπώνυμο: MICI ZOI KRISTINA

Θέμα: Στρατηγικές Μάρκετινγκ για τουριστικές επιχειρήσεις: Ποσοτική ανάλυση των ταξιδιωτικών προτιμήσεων των Millennials και Baby Boomers.

Title: Marketing strategies for tourism businesses: A quantitative analysis of the travel preferences of Millennials and Baby Boomers.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ (επιβλέπων)
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις στρατηγικές μάρκετινγκ που μπορούν να αξιοποιηθούν από τις τουριστικές επιχειρήσεις, μέσα από την ποσοτική ανάλυση των ταξιδιωτικών προτιμήσεων δύο διαφορετικών ηλικιακών γενεών, των Millennials και των Baby Boomers. Ο κλάδος της φιλοξενίας είναι ιδιαίτερα δυναμικός και ανταγωνιστικός, ο οποίος επηρεάζεται από τις οικονομικές, κοινωνικές, τεχνολογικές και περιβαλλοντικές μεταβολές. Στο πλαίσιο αυτό, η κατανόηση των διαφορετικών αναγκών, κινήτρων και συμπεριφορών των ταξιδιωτών θεωρείται κρίσιμη για τη διαμόρφωση αποτελεσματικών και στοχευμένων στρατηγικών μάρκετινγκ. Η έρευνα βασίστηκε σε συνδυασμό πρωτογενούς και δευτερογενούς έρευνας. Αρχικά πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με την τουριστική βιομηχανία, το τουριστικό μάρκετινγκ, το μίγμα μάρκετινγκ και τις ταξιδιωτικές προτιμήσεις των διαφορετικών γενεών. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε ερωτήσεις δημογραφικού χαρακτήρα, ταξιδιωτικής συμπεριφοράς, πηγών πληροφόρησης, επιλογής καταλύματος, μέσων μεταφοράς, τύπων προορισμού και παραγόντων που επηρεάζουν την επιλογή ενός ταξιδιού. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική και ελέγχους ανεξαρτησίας χ², ενώ όπου κρίθηκε απαραίτητο χρησιμοποιήθηκε ο δείκτης Cramer’s V για την εκτίμηση της έντασης των σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε ανάλυση Multiple Analysis of Variance (MANOVA). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο ηλικιακών γενεών. Η γενιά των Millennials εμφανίζει εντονότερη χρήση του διαδικτύου και των online πλατφορμών για την αναζήτηση πληροφοριών και την πραγματοποίηση κρατήσεων. Επίσης παρουσιάζουν μεγαλύτερη εξοικείωση με εναλλακτικές μορφές διαμονής και ψηφιακά κανάλια επικοινωνίας. Αντίθετα, η γενιά των Baby Boomers παρουσιάζουν μεγαλύτερη τάση προς πιο οργανωμένες, αξιόπιστες και παραδοσιακές μορφές πληροφόρησης και κράτησης, δίνοντας έμφαση στην άνεση και την ασφάλεια, την ποιότητα των υπηρεσιών και την προσωπική επικοινωνία. Παράλληλα, και οι δύο ηλικιακές ομάδες εμφανίζουν κοινά στοιχεία, όπως η προτίμηση σε παραθαλάσσιους προορισμούς, την σημασία της χαλάρωσης και την αξιοποίηση συστάσεων από φίλους και γνωστούς. Συμπερασματικά, η εργασία καταδεικνύει ότι η ηλικιακή τμηματοποίηση μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών στρατηγικών τουριστικού μάρκετινγκ. Οι επιχειρήσεις στον κλάδου της φιλοξενίας και του τουρισμού οφείλουν να προσαρμόζουν τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους, τα κανάλια επικοινωνίας και τις προωθητικές τους ενέργειες στα διακριτά χαρακτηριστικά της κάθε ομάδας στόχου. Η αξιοποίηση ψηφιακών μέσων, η ενίσχυση της αξιοπιστίας, η δημιουργία εξατομικευμένων εμπειριών και η σύνδεση της τουριστικής προσφοράς με την ποιότητα, την ασφάλεια και την αυθεντικότητα μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της ικανοποίησης των ταξιδιωτών και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των τουριστικών επιχειρήσεων.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Όλγας Λαντζουράκη

με θέμα

Μοντέλο Παραγωγής Νοηματικής Γλώσσας: Προσεγγίσεις Ανάκτησης και Παραγωγικές Μέθοδοι
Text to Sign Language Production Model: Retrieval Based and Generative Approaches

Εξεταστική Επιτροπή

Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης (επιβλέπων)
Καθηγήτρια Aικατερίνη Μανιά 
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης

Περίληψη

Η Παραγωγή Νοηματικής Γλώσσας (Sign Language Production, SLP) παράγει κίνηση νοηματικής από γραπτό κείμενο και παραμένει σημαντικά λιγότερο διερευνημένη από την αναγνώριση, παρά τις δυνατότητές της να βελτιώσει την προσβασιμότητα για τις κοινότητες των κωφών. Η εργασία συνεισφέρει έξι ολοκληρωμένα συστήματα SLP που μετατρέπουν ελεύθερο κείμενο σε συνεχή δισδιάστατη κινούμενη απεικόνιση σκελετού, σε τρεις οικογένειες: ανάκτηση πραγματικού βίντεο εκπαίδευσης, υβριδική προσέγγιση που εκλεπτύνει παραγωγικά το ανακτημένο βίντεο, και πλήρη σύνθεση με διαχωρισμένο διανυσματικά κβαντισμένο αυτοκωδικοποιητή και αιτιακό μετασχηματιστή κίνησης. Και τα έξι εκπαιδεύτηκαν στο How2Sign Αμερικανικής Νοηματικής και επανεκπαιδεύτηκαν στο PHOENIX14T, όπου ο επίσημος μηχανισμός αξιολόγησης του διαγωνισμού SLRTP2025 επιτρέπει άμεση σύγκριση με δημοσιευμένες εργασίες. Ολόκληρη η ροή αναπαράγεται σε λιγότερο από δεκαπέντε ώρες σε μία καταναλωτική κάρτα γραφικών.
Στη μετρική Total Distance του διαγωνισμού, που ποσοτικοποιεί πόση κίνηση νοηματικής παράγει ένα σύστημα, τα συστήματα ανάκτησης πλησιάζουν την πραγματική νοηματική περισσότερο από κάθε δημοσιευμένη συμμετοχή, συμπεριλαμβανομένου του νικητή του διαγωνισμού, ενώ στην ίδια μετρική τα παραγωγικά συστήματα βελτιώνονται έναντι της γραμμής βάσης Progressive Transformer. Οι τρεις οικογένειες αποδεικνύονται συμπληρωματικές και όχι ιεραρχικά κατατασσόμενες: η ανάκτηση προσφέρει αυθεντική ανθρώπινη άρθρωση, η υβριδική διατηρεί καλύτερα τον ρυθμό της φυσικής νοηματικής, και η πλήρης σύνθεση γενικεύει πέρα από το σύνολο εκπαίδευσης. Η διόρθωση μιας διαρροής δεδομένων σε επίπεδο πρότασης στον τυπικό διαχωρισμό του How2Sign θεμελιώνει τις συγκρίσεις αυτές σε στέρεη βάση.
Δύο ακόμη διαγνωστικά αποτελέσματα αφορούν την ίδια την αξιολόγηση. Οι μετρικές θέσης, στη μορφή ενιαίας αναφοράς, αποτυπώνουν την αληθοφάνεια της στάσης, την οποία μετρούν αξιόπιστα, και όχι τη σημασιολογική ορθότητα ενώ οι βαθμολογίες αντίστροφης μετάφρασης εξαρτώνται από το αν ο αναγνωριστής έχει συναντήσει τις στάσεις κατά την εκπαίδευση, καθώς το BLEU-4 του σε στάσεις από το δικό του σύνολο εκπαίδευσης είναι 6,2 φορές υψηλότερο από ό,τι σε άγνωστες στάσεις. Τα ευρήματα αυτά καθορίζουν τι οφείλει να ελέγχει μια αξιόπιστη σημασιολογική μετρική και οριοθετούν τι μπορεί να πιστωθεί στα έξι συστήματα. Η κατασκευή μιας τέτοιας μετρικής αποτελεί την κύρια κατεύθυνση για μελλοντική έρευνα.

Abstract 

Sign Language Production (SLP) generates signing motion from written text and remains far less explored than recognition, despite its potential to improve accessibility for deaf communities. This thesis develops six complete SLP systems that turn free text into a continuous two-dimensional skeleton animation, within the scope of three families: retrieval of a real training clip, a hybrid that refines a retrieved clip generatively, and full synthesis from a split vector-quantised autoencoder and a causal motion transformer. All six are trained on the How2Sign corpus of American Sign Language and retrained on the German PHOENIX14T corpus, where the official evaluator of the SLRTP2025 challenge allows direct comparison against published work. The complete pipeline reproduces in under fifteen hours on a single consumer GPU.
On Total Distance, the challenge measure of how much signing motion a system produces, the retrieval systems come closer to real signing than every published entry including the challenge winner, and on that same measure the generative systems improve on the Progressive Transformer baseline. The three families represent complimentary approaches rather than a rank order: the retrieval systems provide genuine human articulation, the hybrid approach best preserves the tempo of natural signing, and the fully generative systems extend to sentences absent from the training corpus. Correcting a sentence-level data leak in the standard How2Sign split places these comparisons on sound footing
Two further diagnostic results regard evaluation itself. Positional metrics in their single-reference form are shown to capture pose plausibility, which they measure reliably, rather than semantic correctness. Back-translation scores depend on whether the recognizer has seen the poses in training, since its BLEU-4 on poses from its own training partition is 6.2 times that on unseen poses. Together these establish what a trustworthy semantic metric must control for, and delimit what the six systems can be credited with. Constructing such a metric is the primary direction for future work.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δάφνης Παπαδάκη

με θέμα

Σύγκριση Τεχνικών Ομοσπονδιακής Μάθησης στο PyTorch
A Comparison of Federated Learning Techniques at PyTorch

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Αντώνιος  Δεληγιαννάκης (επιβλέπων, ΗΜΜΥ)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς (ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης  (ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Παραδοσιακά, στο Machine Learning, όλα τα raw data των clients στέλνονται σε έναν κεντρικό server με σκοπό την εκπαίδευση του μοντέλου. Η μεταφορά των δεδομένων των πελατών σε έναν server δεν είναι μόνο ακριβή από άποψη επικοινωνίας, αλλά δημιουργεί επίσης σοβαρούς κινδύνους για την ιδιωτικότητα και την ασφάλεια. Το πρόβλημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε τομείς όπως η υγεία, τα χρηματοοικονομικά και οι φορητές συσκευές. Η Ομοσπονδιακή Μάθηση (Federated Learning) αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα και διασφαλίζει ότι τα προσωπικά και ευαίσθητα δεδομένα παραμένουν στη συσκευή κάθε πελάτη. Αντί να στέλνονται τα raw data, οι clients συνεργάζονται για την εκπαίδευση ενός κοινού μοντέλου, αποστέλλοντας στον server μόνο τις παραμέτρους του μοντέλου ή άλλες απαραίτητες πληροφορίες απαραίτητες για τον αλγόριθμο. Με αυτόν τον τρόπο, η Ομοσπονδιακή Μάθηση επιτρέπει την αποκεντρωμένη εκπαίδευση μοντέλων, μειώνοντας παράλληλα το επικοινωνιακό κόστος και προστατεύοντας την ιδιωτικότητα των δεδομένων.
Ωστόσο, το πλαίσιο αυτό εισάγει ορισμένες βασικές προκλήσεις, όπως η ετερογένεια των δεδομένων μεταξύ των πελατών, οι διαφορές στο hardware των συσκευών τους, οι ασταθείς συνδέσεις δικτύου και τα διαφορετικά επίπεδα συμμετοχής των πελατών. Έχει προταθεί ένα ευρύ φάσμα αλγορίθμων, καθένας από τους οποίους στοχεύει στην αντιμετώπιση διαφορετικών προκλήσεων. Ωστόσο, έχει αποδειχθεί δύσκολο να προσδιοριστεί ποια μέθοδος είναι η βέλτιστη, καθώς οι υπάρχοντες αλγόριθμοι συχνά αξιολογούνται κάτω από διαφορετικές πειραματικές συνθήκες και με διαφορετικούς στόχους. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός κοινού πειραματικού πλαισίου για τη σύγκριση αυτών των μεθόδων, ώστε να μπορούν να εξαχθούν αντικειμενικά και αξιόπιστα συμπεράσματα σχετικά με την απόδοσή τους.
Η παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογεί διάφορους αλγορίθμους βελτιστοποίησης Ομοσπονδιακής Μάθησης κάτω από διαφορετικά σενάρια. Οι μέθοδοι που μελετώνται είναι οι FedAvg, FedProx, SCAFFOLD, FedAdam και FDA-OPT. Όλες οι μέθοδοι υλοποιούνται σε Python και αξιολογούνται σε τρία datasets, τα MNIST, EMNIST και CIFAR-10, και σε τέσσερις αρχιτεκτονικές μοντέλων: Logistic Regression, LeNet-5, CNN και ResNet-18. Το performance αξιολογείται με βάση τρια metrics: τον αριθμό γύρων επικοινωνίας, τον χρόνο εκπαίδευσης και το επικοινωνιακό κόστος που απαιτείται για την επίτευξη μιας επιθυμητής ακρίβειας.
Τα αποτελέσματα δεν αναδεικνύουν μία συγκεκριμένη μέθοδο ως ανώτερη από τις υπόλοιπες και στα τρια metrics. Ο FDA-OPT επιτυγχάνει γενικά το χαμηλότερο επικοινωνιακό κόστος, ενώ ο FedAdam συγκλίνει ταχύτερα ως προς τον χρόνο εκπαίδευσης. Ο SCAFFOLD, παρά τις ισχυρές θεωρητικές του εγγυήσεις, δυσκολεύεται να επιτύχει υψηλές τιμές ακρίβειας και συνοδεύεται από σημαντική επικοινωνιακή επιβάρυνση. Ο FedProx περιορίζει το φαινόμενο client drift σε ορισμένες περιπτώσεις, ενώ σε άλλες παρουσιάζει παρόμοια απόδοση με τον FedAvg. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η Ομοσπονδιακή Μάθηση περιλαμβάνει έναν συμβιβασμό μεταξύ ταχύτητας, σταθερότητας και επικοινωνιακής αποδοτικότητας.

Abstract 

Traditionally in machine learning all the raw data from the clients is sent to a central server in order to train the model. Transferring the clients’ data to a server is not only expensive communication-wise, but it also creates serious privacy and security risks. This problem is especially important in sectors such as healthcare, finance, and mobile computing. Federated Learning (FL) addresses this problem and ensures that personal and sensitive data remain on each client’s device. Instead of sharing the raw data, clients collaboratively train a global model by sending only model parameters, or other necessary optimization information, to the server. That way, Federated Learning enables decentralized model training while reducing communication overhead and preserving data privacy. However, this framework introduces some key challenges, such as data heterogeneity across clients, difference in hardware on clients’ devices, unstable network connection and varying levels of client participation. A wide range of algorithms has been proposed, each aiming to address the different challenges and improve the optimization process. It has proved difficult to determine which method is the most optimal, since existing algorithms are often evaluated under different experimental settings, with different targets each time. For this reason, it’s necessary to create a common experimental framework and compare the popular methods. That way, objective and reliable conclusions about their performance can be drawn. This thesis evaluates several federated optimization algorithms under different scenarios. The methods studied include FedAvg, FedProx, SCAFFOLD, FedAdam and FDA-OPT. All methods are implemented in Python and are evaluated across 3 datasets (MNIST and EMNIST, CIFAR-10) and 4 model architectures (Logistic Regression, LeNet-5, and a custom CNN, ResNET-18). The performance is assessed under 3 metrics: communication rounds, training time, and communication cost that was required to reach a target accuracy. The results do not single out one specific method as consistently superior to the rest across all three metrics. FDA-OPT achieves generally the lowest communication cost , while FedAdam converges fastest in terms of training time. SCAFFOLD, in spite of its strong theoretical guarantees, struggles to reach the high accuracies and introduces significant communication overhead. FedProx alleviates client drift in some cases, while in others has identical perfomance with FedAvg. Overall, these findings showcase that Federated Learning involves a trade-off between speed, stability, and communication efficiency.

Mathematical methods are fundamental tools in Electrical and Computer Engineering, as they enable the understanding and prediction of complex physical phenomena and provide effective tools for the analysis and design of modern technological systems. This talk presents representative problems in electromagnetic propagation, scattering, and waveguiding, highlighting how mathematical modeling connects fundamental theory with real-world applications in Electrical and Computer Engineering and industry.

The talk first considers the transfer of electromagnetic energy in urban environments in the presence of obstacles and corners, a problem of particular importance for current and future wireless networks. The possibility of guiding surface waves around corners by means of appropriately designed intelligent electromagnetic surfaces is investigated, with the aim of maintaining communication even when a direct line of sight between transmitter and receiver is unavailable.

PTD-symmetric waveguides are then presented, enabling the propagation of a strongly localized electromagnetic mode along the interface between two surfaces. Energy—and therefore information—is transported along the interface, while the electromagnetic field decays strongly in the transverse direction. This property enables propagation that is protected against backscattering and reflections. The study is extended from ideal theoretical structures to realistic Bed-of-Nails metasurfaces (periodic metallic pins), thereby connecting mathematical modeling with practically realizable waveguiding structures.

The interaction and scattering of electromagnetic waves by coupled dielectric scatterers are also examined, with the aim of understanding and controlling coupling and radiation directionality, properties of importance for photonic devices, optical antennas, and metamaterials. Anisotropic plasma structures are further considered, as they can support controlled and nonreciprocal propagation and radiation, with applications in microwave technology and the THz frequency range.

Finally, mathematical modeling is applied to biomedical problems in order to understand how electromagnetic waves transfer energy into and out of biological tissues. This analysis is important for wireless communication with implantable medical devices, a key application area of advanced Body Area Network technologies.

Overall, the talk highlights the role of Mathematical Methods in Electrical and Computer Engineering as a bridge between fundamental theory and the design of modern technological systems.

About the Speaker

Xenofon M. Mitsalas is an Electrical and Computer Engineer specializing in mathematical and semi-analytical methods in applied electromagnetics. He graduated first in his class from the Department of Electrical and Computer Engineering at Democritus University of Thrace and received his Ph.D. from the same Department with Honors.

His doctoral research focused on the development of analytical Wiener–Hopf methods for complex wave-propagation and radiation problems, including the factorization of non-symmetric and non-meromorphic kernel functions in anisotropic media and the analytical study of surface and leaky waves.

From 2022 to 2023, he worked as a postdoctoral researcher at the University of Brescia. Since 2023, he has been conducting research at the Department of Information Engineering and Mathematical Sciences of the University of Siena under the supervision of Professor Stefano Maci. His recent research focuses on the development of exact and semi-analytical methods for PTD-symmetric waveguides, metasurfaces, Bed-of-Nails structures, and problems involving diffraction and surface-wave propagation.

His research has led to original analytical solutions and publications in leading international journals, including IEEE Transactions on Antennas and Propagation and IEEE Open Journal on Antennas and Propagation. He has also presented his research at major international conferences, including EuCAP, IEEE AP-S/URSI, ICEAA, IEEE ACES, AES, and URSI EMTS.

He also serves as a reviewer for IEEE Transactions on Antennas and Propagation (TAP) and IEEE Open Journal on Antennas and Propagation (OJAP).

His main research interests include mathematical methods in electrical engineering, the Wiener–Hopf method, complex analysis, the Sommerfeld–Malyuzhinets method, waveguide theory, surface and leaky waves, electromagnetic diffraction, and metasurfaces.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2026, 11:45
https://tuc-gr.zoom.us/j/97279269056?pwd=eqHoWMpkwTaMLaNvYYkfKaQXaM9msk.1

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΠΠΑ ΠΟΛΥΞΕΝΗ

Θέμα: Η Ψηφιοποίηση στις 3PL: Αξιολόγηση Τεχνολογιών και Οργανωτικών Παρεμβάσεων για τη Βελτιστοποίηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας

Title: Digitalization in 3PL: Assessment of Technologies and Organizational Interventions toward Supply Chain Optimization

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει τον ψηφιακό μετασχηματισμό των εταιρειών 3PL μέσα από βιβλιογραφική ανασκόπηση που συνδέει τις τεχνολογικές εξελίξεις με τις αναγκαίες οργανωτικές προσαρμογές. Η ψηφιοποίηση των υπηρεσιών logistics αποτελεί πλέον κρίσιμο παράγοντα ανταγωνιστικότητας, καθώς επηρεάζει την ορατότητα των ροών, την ταχύτητα λήψης αποφάσεων, τη διαχείριση πόρων και την ποιότητα συνεργασίας μεταξύ παρόχων, πελατών και προμηθευτών. Η εργασία αναλύει βασικές τεχνολογίες, όπως το Διαδίκτυο των Πραγμάτων, η τεχνητή νοημοσύνη, η ανάλυση μεγάλων δεδομένων, το blockchain, τα συστήματα διαχείρισης μεταφορών και οι ψηφιακοί δίδυμοι, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο συμβάλλουν στη βελτιστοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στις οργανωτικές παρεμβάσεις που απαιτούνται για την αποτελεσματική αξιοποίηση των τεχνολογιών αυτών, όπως η ανάπτυξη ψηφιακής κουλτούρας, η εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού, η διαχείριση της αλλαγής και η αναθεώρηση των επιχειρησιακών διαδικασιών. Η έρευνα καταδεικνύει ότι η τεχνολογική υιοθέτηση από μόνη της δεν επαρκεί, εάν δεν συνοδεύεται από στρατηγικό σχεδιασμό, διοικητική δέσμευση και οργανωσιακή ετοιμότητα. Επιπλέον, εξετάζονται προκλήσεις που σχετίζονται με το κόστος επενδύσεων, την κυβερνοασφάλεια, τα απαρχαιωμένα πληροφοριακά συστήματα και την ανεπάρκεια ψηφιακών δεξιοτήτων. Συμπερασματικά, η εργασία υποστηρίζει ότι η ψηφιοποίηση στις 3PL μπορεί να ενισχύσει την αποδοτικότητα, τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας, υπό την προϋπόθεση ότι εντάσσεται σε ένα συνεκτικό οργανωτικό και στρατηγικό πλαίσιο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σαλώμ Ιωχανά

με θέμα

Αξιολόγηση της Υδατοσήμανσης Εικόνων για Παραγωγικά Μοντέλα Διάχυσης
Evaluation of Image Watermarking for Generative Diffusion Models

Εξεταστική Επιτροπή

Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος  Καλογεράκης (Σχολή ΗΜΜΥ, επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος  Σπυρόπουλος (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Η υδατοσήμανση αποτελεί το βασικό εργαλείο για τον καθορισμό της προέλευσης μιας εικόνας, όπως για την προστασία των έργων καλλιτεχνών ή για τη διάκριση περιεχομένου που παράγεται από τεχνητή νοημοσύνη από πραγματικές εικόνες. Η ανθεκτικότητα ενός υδατογραφήματος εξαρτάται από τους μετασχηματισμούς στους οποίους έχει σχεδιαστεί να αντέχει, και οι περισσότεροι κλασικοί μετασχηματισμοί σε αυτόν τον τομέα αποτελούν μια άμεση συνάρτηση των pixels εισόδου της εικόνας. Η παρούσα εργασία εξετάζει την επίθεση ανακατασκευής 3D μοντέλου από εικόνα, κατά την οποία το αποτέλεσμα παράγεται από μια σημασιολογική αναπαράσταση της εικόνας. Αυτό το χαρακτηριστικό σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα της διαδικασίας, καθιστά τον εντοπισμό του υδατογραφήματος ιδιαίτερα απαιτητικό. Η προτεινόμενη προσέγγιση περιλαμβάνει το finetuning ενός κωδικοποιητή υδατογραφήματος ώστε να αντέχει στην συγκεκριμένη επίθεση για μια μόνο εικόνα, διατηρώντας σταθερό τον αποκωδικοποιητή, επιτυγχάνοντας έτσι ακρίβεια bit τουλάχιστον 0.7.

Abstract 

Watermarking is the main tool available for establishing whether an image came from a particular source, such as an artist protecting their work or distinguishing AI generated content from real images. How robust a watermark is depends on the transformations it was designed to withstand, and most classical transformations in this field currently share the property that their output is a direct function of the input pixels. This work addresses the image to 3D reconstruction attack, where the output is instead produced from a semantic representation of the image. This property together with the complexity of the pipeline, makes it a challenging case for watermark recovery. The proposed approach is to finetune a watermark encoder against the attack for a single image, while keeping the decoder frozen, achieving a bit accuracy of at least 0.7.

Meeting ID: 926 8774 0691
Password: 605754

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2026, 12:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/5741492636?pwd=MTE1QnR5c1JjM3UxZUo3SU84SWJQUT09 Meeting ID: 574 149 2636 Password: 367117

Ονοματεπώνυμο: ΚΟΥΡΕΜΠΗ ΕΥΘΥΜΙΑ ΜΑΡΙΑ

Θέμα: Ανάλυση Ικανοποίησης Πελατών με χρήση Μεθόδων Πολυκριτήριας Ανάλυσης αποφάσεων και Μηχανικής Μάθησης

Title: Customer Satisfaction Analysis using Multi-Criteria Decision Analysis and Machine Learning Methods

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΣΙΣΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί στην διαμόρφωση μιας μεθοδολογία για την μέτρηση και ανάλυση της συμπεριφοράς των πελατών Σούπερ Μάρκετς (ΣΜ). Κύριος στόχος είναι η μελέτη των παραγόντων που επηρεάζουν και διαμορφώνουν το βαθμό ικανοποίησης των πελατών των σούπερ μάρκετς βασιζόμενοι στην ανάλυση της συμπεριφοράς τους μετά την αγορά ούτως ώστε τα ΣΜ να αναπροσαρμόζουν τις στρατηγικές μάρκετινγκ και εξυπηρέτησής τους. Η έρευνα θα βασιστεί σε πρωτογενή δεδομένα που θα συλλεχθούν μέσω ειδικά διαμορφωμένου ερωτηματολογίου. Μετά την συγκέντρωση και προεπεξεργασία των δεδομένων, θα εφαρμοστεί μια μέθοδος μηχανικής μάθησης για την ομαδοποίηση (τμηματοποίηση) των καταναλωτών σε ομοιογενείς ομάδες με παρόμοιες συμπεριφορές. Ακολούθως, σε κάθε ομάδα πελατών/καταναλωτών, θα εφαρμοστεί η πολυκριτηριακή μέθοδος MUSA, με στόχο να μετρηθούν και αξιολογηθούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά ικανοποίησής τους και να εντοπιστούν τα κρίσιμα σημεία βελτίωσης και δράσης. Η προτεινόμενη συνδυαστική χρήση των δύο μεθόδων φιλοδοξεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη και πρακτικά αξιοποιήσιμη μεθοδολογία ανάλυσης της ικανοποίησης καταναλωτών για τον συγκεκριμένο κλάδο επιχειρήσεων.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίου Γιαλούρη

με θέμα

Έξυπνη Πρόβλεψη και Ερμηνεία Κατανάλωσης Νερού  με Χρήση Μηχανικής Μάθησης και Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων

Intelligent Forecasting and Explanation of Water Consumption  Using Machine Learning and Large Language Models

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (Σχολή ΗΜΜΥ)
Δρ. Βασίλειος Διακολουκάς (Σχολή ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Η εξάπλωση των έξυπνων υδρομετρητών αντικατέστησε τη χειροκίνητη καταμέτρηση με συνεχή ωριαία καταγραφή, επιτρέποντας την ανάλυση κατανάλωσης σε επίπεδο μεμονωμένου μετρητή. Η παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσει δύο τέτοιες αναλύσεις — την πρόβλεψη και την ερμηνεία σε φυσική γλώσσα — επί ωριαίων μετρήσεων διετίας από 223 οικιακούς έξυπνους μετρητές στους Φιλίππους Καβάλας. Σε αυτό το επίπεδο ανάλυσης, οι χρονοσειρές εμφανίζουν πληθώρα μηδενικών τιμών, βαριές ουρές και ανομοιογένεια, ενώ η πρωτογενής καταγραφή φέρει κενά και αλλοιώσεις. Αρχικά, ένα σύστημα κανόνων εντοπίζει τα επαναλαμβανόμενα ελαττώματα στην αθροιστική χρονοσειρά, και οι προκύπτουσες ελλείπουσες τιμές συμπληρώνονται με τη μέθοδο Copy-Paste Imputation. Σε συνθετικά κενά, η μέθοδος αναπαρήγαγε την ελλείπουσα κατανάλωση πολύ πιο πιστά από τη γραμμική παρεμβολή. Επί της καθαρισμένης καταγραφής, τέσσερις προσεγγίσεις πρόβλεψης — το SARIMA, το XGBoost, το Temporal Fusion Transformer και το προεκπαιδευμένο θεμελιώδες μοντέλο Chronos-2 — συγκρίνονται σε ωριαίες προβλέψεις ορίζοντα επτά ημερών. Πρόκειται για την πρώτη μελέτη αξιολόγησης θεμελιώδους μοντέλου χρονοσειρών στην οικιακή κατανάλωση νερού σε τόσο λεπτομερή ανάλυση. Το Chronos-2, εφαρμοσμένο χωρίς προσαρμογή (zero-shot), πέτυχε το χαμηλότερο μέσο σφάλμα σημειακής πρόβλεψης, ωστόσο όλες οι σημειακές προβλέψεις υποεκτίμησαν συστηματικά τις αιχμές κατανάλωσης, συνέπεια του στοχαστικού χρονισμού των οικιακών δραστηριοτήτων· τα πιθανοτικά όρια ποσοστημορίων αντιστάθμισαν αυτή την αβεβαιότητα χρονισμού, ενώ περαιτέρω πειράματα με το Chronos-2 έδειξαν ότι η χρονική συνάθροιση βελτίωσε την ακρίβεια μονοτονικά και ότι οι μετεωρολογικές μεταβλητές βοήθησαν μόνο αφού η συνάθροιση είχε εξομαλύνει το σήμα. Τέλος, ένας αυτόνομος πράκτορας βασισμένος σε τοπικό μεγάλο γλωσσικό μοντέλο ανοικτών βαρών (ώστε τα δεδομένα να μην εγκαταλείπουν ποτέ την υποδομή του παρόχου) ερμηνεύει την καθαρισμένη καταγραφή μέσω δύο εργαλείων: μιας διεπαφής μετατροπής κειμένου σε SQL επί μιας βάσης δεδομένων με τις μετρήσεις και τις ανωμαλίες που έχουν εντοπιστεί με κανόνες, και ενός εργαλείου ανάλυσης προτύπων που αποτυπώνει τον ημερήσιο κύκλο και την εβδομαδιαία ρουτίνα ενός νοικοκυριού. Η διεπαφή απάντησε σωστά σε 39 από τις 40 ερωτήσεις αξιολόγησης. Καμία προηγούμενη εργασία δεν έχει αναπτύξει πράκτορα βασισμένο σε μεγάλο γλωσσικό μοντέλο για την ερμηνεία της οικιακής κατανάλωσης νερού από έξυπνους μετρητές.

Abstract

The spread of smart water metering has replaced the occasional manual reading with a continuous hourly record of each household's consumption, opening consumption analytics at the level of the individual meter. This diploma thesis pursues two such analytics — forecasting and natural-language interpretation — on hourly readings from 223 residential smart water meters in Filippoi, a rural area in the regional unit of Kavala, Greece, spanning nearly two years. At this resolution the consumption series are zero-inflated, heavy-tailed, and heterogeneous across meters, and the raw record carries the gaps and corruptions that smart meters routinely produce. The work first establishes a clean foundation: a rule-based system detects recurring defects in the raw cumulative series, and the resulting missing values are filled with Copy-Paste Imputation, which on synthetic gaps reproduced the missing consumption far more faithfully than linear interpolation. On the cleaned record, four forecasting paradigms — SARIMA, XGBoost, the Temporal Fusion Transformer, and the pretrained foundation model Chronos-2 — are compared on seven-day-ahead hourly forecasts across the full meter population. This is the first study to benchmark a pretrained time-series foundation model against classical and machine-learning methods for residential water consumption at this fine resolution. Chronos-2, applied zero-shot, achieved the lowest mean point error, yet all point forecasts systematically underestimated consumption peaks, a consequence of the stochastic timing of household activity; probabilistic quantile bounds hedged this timing uncertainty, and further experiments with Chronos-2 showed that temporal aggregation improved accuracy monotonically and that weather covariates helped only once aggregation had smoothed the signal. Finally, an autonomous LLM-based agent — an open-weight language model served locally, so that the fine-grained data never leaves the utility's infrastructure — interprets the cleaned record through two tools: a text-to-SQL interface to a database of readings and rule-detected anomalies, and a pattern-analysis tool that profiles a household's daily cycle and weekly routine. The interface answered 39 of 40 evaluation questions correctly. No prior work has built an LLM-based agent for interpreting residential water consumption from smart meters.

Meeting ID: 98786330180
Password: 241190
 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ευθυμίου Σωτηρίου Παππά

με θέμα

Θερμική Συμπεριφορά και Πρόγνωση Λειτουργίας Γεννήτριας Μονίμων Μαγνητών για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας

Thermal Behaviour and Operational Prognosis of Permanent Magnet Generator for Renewable Energy Sources

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Δρ Ελευθερία Σεργάκη

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά τη διάγνωση σφαλμάτων εκκεντρότητας, και πιο ειδικά στατικής εκκεντρότητας σε γεννήτριες μονίμων μαγνητών, με ιδιαίτερη έμφαση στις γεννήτριες C-GEN, με στόχο τη βελτίωση της συντήρησης και της λειτουργίας των υπεράκτιων ανεμογεννητριών. 
Η C-GEN είναι μια σύγχρονη γεννήτρια διπλού δρομέα, χωρίς αυλάκια και χωρίς φερομαγνητικό πυρήνα στο στάτη. Λόγω αυτής της τοπολογίας, οι παραδοσιακές μέθοδοι διάγνωσης, όπως η Ανάλυση Υπογραφής Ρεύματος Κινητήρα (MCSA), μπορούν να οδηγήσουν σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα παρόλο την ύπαρξη του σφάλματος.. Η παρούσα έρευνα προτείνει μια θερμική μέθοδο διάγνωσης που αξιοποιεί τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ των πηνίων ως υπογραφή του σφάλματος στατικής εκκεντρότητας. Η ανομοιόμορφη κατανομή του διακένου προκαλεί ανισοκατανομή απωλειών ανά πηνίο και, κατά συνέπεια, μετρήσιμη θερμοκρασιακή απόκλιση μεταξύ πηνίων της ίδιας φάσης.
Διαφορετικά επίπεδα εκκεντρότητας προσομοιώνονται μέσω του Simcenter MAGNET για κάθε περίπτωση μόνιμης κατάστασης της γεννήτριας, υπό διαφορετικά ωμικά φορτία και ταχύτητες περιστροφής, από όπου εξάγονται οι απώλειες ανά πηνίο. Η θερμική συμπεριφορά της μηχανής αναλύεται με θερμικό μοντέλο συγκεντρωμένων παραμέτρων (Lumped Parameter Thermal Model) στο MATLAB. Μετά την επεξεργασία, εντοπίζουμε τις διαφορές παρατηρώντας τη θερμοκρασιακή απόκριση των υγιών και των ελαττωματικών περιπτώσεων. Η μέθοδος επικυρώνεται σε πρωτότυπο ίδιας τοπολογίας, ενώ εκτιμάται και η επίδραση της εκκεντρότητας στη διαφορική γήρανση της μόνωσης των πηνίων. 

Abstract 

This diploma thesis studies the diagnosis of eccentricity faults, and more specifically static eccentricity, in permanent magnet generators (PMGs), with particular emphasis on the C-GEN generator, aiming to improve the maintenance and operation of offshore wind turbines.
The C-GEN is a dual-rotor synchronous generator, slotless and without a ferromagnetic core in the stator. Due to this topology, traditional diagnostic methods, such as Motor Current Signature Analysis (MCSA), can lead to false negative results despite the presence of the fault. This research proposes a thermal diagnostic method that exploits the temperature differential between coils as a signature of the static eccentricity fault. The non-uniform air-gap distribution causes an uneven loss distribution among coils and, consequently, a measurable temperature deviation between coils of the same phase. 
Different eccentricity levels are simulated through Simcenter MAGNET for each steady-state case of the generator, under different resistive loads and rotational speeds, from which the per-coil losses are extracted. The thermal behavior of the machine is analyzed with a Lumped Parameter Thermal Model in MATLAB. After processing, we identify the differences by observing the thermal response of the healthy and faulty cases. The method is validated on a prototype of the same topology, while the effect of eccentricity on the differential aging of the coil insulation is also assessed.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αντωνίου Δρουβαλάκη

με θέμα

Σύστημα Προσομοίωσης Tsunami για Επιβίωση και Ειδοποίηση Έκτακτης Ανάγκης με Ενοποίηση Εργαλείων GIS και Unity3D

Tsunami Simulation System for Survival and Emergency Notification with GIS and Unity3D Tools Integration

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγήτρια Αικατερίνη Μανιά (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος (Σχολή ΜΗΧΟΠ)

Περίληψη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται πολλά γεγονότα που συμβαίνουν γύρω από το ενεργό ηφαίστειο της Σαντορίνης. Οι Έλληνες και οι πληθυσμοί ολόκληρης της Μεσογείου αντιμετωπίζουν σοβαρές και επαναλαμβανόμενες απειλές από αυτά τα γεγονότα μέσω τεκτονικά ενεργών περιοχών. Το νησί της Κρήτης υπέστη καταστροφή κατά τη Μινωική περίοδο το 1500 π.Χ. εξαιτίας της έκρηξης του ηφαιστείου της Θήρας. Επίσης, το ηφαίστειο ήταν ενεργό πριν από δύο χρόνια και αρκετά χρόνια νωρίτερα, γεγονός που αποτελεί επαρκές κίνητρο για την ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων ετοιμότητας για καταστροφές, ενημέρωσης του κοινού και σχεδιασμού εκκένωσης. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, παρουσιάζουμε την πλήρη προσομοίωση ενός σεναρίου τσουνάμι που ξεκινά με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, συνεχίζεται με την πραγματική διάδοση του κύματος τσουνάμι που χρειάζεται συγκεκριμένο χρόνο για να φτάσει σε κάποια ακτή προορισμού, συνεχίζεται με την παράκτια πλημμύρα σε φάσεις και ολοκληρώνεται όταν τα νερά υποχωρούν στη θάλασσα. Η εργασία αναπτύχθηκε στη Unity 6, η οποία παρέχει τρισδιάστατο περιβάλλον, δεδομένα εδάφους GIS από το Mapbox, εξαγωγή πραγματικού οδικού δικτύου από το OpenStreetMap, φυσικά μοντέλα διάδοσης κυμάτων, δυναμική απεικόνιση flood heatmap και αλγόριθμο A* pathfinding για τον υπολογισμό διαδρομών εκκένωσης. Μελετώνται δύο διαφορετικά σενάρια που αφορούν την παράκτια περιοχή των Χανίων και του Ηρακλείου. Η προσομοίωση λαμβάνει υπόψη και παρέχει επίσης δημογραφικά δεδομένα πληθυσμού και εκτίμηση επιπτώσεων βάσει της ΕΛΣΤΑΤ 2021. Το προτεινόμενο σύστημα προσομοιώνει και απεικονίζει μια αλυσίδα γεγονότων από την έκρηξη του ηφαιστείου, τη διάδοση του τσουνάμι, την παράκτια πλημμύρα και την απόκριση εκκένωσης, παρέχοντας ένα ολοκληρωμένο εργαλείο κατάλληλο για εφαρμογές εκπαιδευτικές, επιχειρησιακές, αλλά και εφαρμογές πολιτικής προστασίας.

Abstract

In recent years there are several events occurring around the Santorini Active Volcano. Greeks and the entire Mediterranean populations are in severe and recurring threat of these events through tectonically active regions. The island of Crete had a catastrophic tsunami in Minoan period on 1500 B.C. because of the eruption of the volcano of Thera. Also the volcano was active two years ago and several years before, so there is sufficient motivation to integrate effective tools for disaster preparedness, public awareness and evacuation planning. In this diploma thesis, we present the whole simulation of a tsunami scenario starting with a hypothetical Thera Volcano eruption, continue with real world tsunami wave propagation that needs a certain time to travel to a destination coast, continues with coastal flooding with phases and finishes with water receding in sea. This project was developed in Unity 6 that provides 3D environment, GIS terrain data from Mapbox, real road network extraction from OpenStreetMap, physical wave propagation models, dynamic flood heatmap visualization and A* pathfinding for evacuation route computation. There are two different scenarios studied that involve Chania and Heraklion coastal areas. The simulation also takes into account and provides demographic population data and impact estimation based on ELSTAT 2021. The proposed system simulates and visualizes a chain of events from volcano eruption, tsunami propagation, coastal flooding and evacuation response providing an integrated tool suitable for educational, planning and civil protection applications.

Meeting ID: 98679791002
Password: 074017

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2026, 12:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/98313247415?pwd=q48n8nb3sgaJ6sUruTlxvf9cc4Ihvh.1

Ονοματεπώνυμο: ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ

Θέμα: Πλαίσιο για την αποτελεσματική ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη λειτουργία συστημάτων διαχείρισης πληροφοριακών πόρων για τη στήριξη διεργασιών logistics

Title: Framework supporting the effective coupling of artificial intelligence methods and tools in ERP system support of logistics processes

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς και αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο στη λειτουργία σύγχρονων επιχειρήσεων. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει διαδικασίες που μέχρι πρόσφατα στηρίζονταν αποκλειστικά στην ανθρώπινη εμπειρία. Παράλληλα, τα συστήματα ERP έχουν καθιερωθεί ως η κεντρική πλατφόρμα οργάνωσης των επιχειρησιακών δεδομένων και των καθημερινών διαδικασιών. Ο συνδυασμός ΤΝ και ERP μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη λειτουργία των logistics, ειδικά στο μεταβαλλόμενο περιβάλλον των επιχειρήσεων. Παρόλα αυτά, η ενσωμάτωση της ΤΝ στα ERP δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται ο σωστός σχεδιασμός, κατανόηση των αναγκών της επιχείρησης και η προσεκτική διαχείριση των αλλαγών που ενδεχομένως θα προκύψουν. Η ιστορία των πληροφοριακών συστημάτων ανά τα χρόνια, έχει δείξει ότι η τεχνολογία από μόνη της δεν επαρκεί. Για να αποδώσει πραγματικά, πρέπει να ενσωματωθεί στις καθημερινές ροές εργασίας, να υποστηριχθεί από τα στελέχη της επιχείρησης, να γίνει σωστή κατάρτιση από τους εργαζόμενους-ες, καθώς και να βασίζεται σε αξιόπιστα δεδομένα. Η παρούσα εργασία εξετάζει αυτές τις παραμέτρους και εγείρει τα εξής ερωτήματα: πώς μπορεί η ΤΝ να ενισχύσει τα συστήματα ERP έτσι ώστε να βελτιωθούν οι διαδικασίες logistics, και ποιες προϋποθέσεις απαιτούνται για να είναι μια τέτοια προσπάθεια επιτυχημένη. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα είναι: με ποιους τρόπους μπορεί η ΤΝ να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα ERP, έτσι ώστε αυτά να χρησιμοποιούνται για την σωστή εκτέλεση και τον έλεγχο των διεργασιών logistics; Παράλληλα θα διερευνηθούν και επιμέρους θέματα, όπως: ποιες μέθοδοι ΤΝ και Μηχανικής Μάθησης μπορούν να εφαρμοστούν πρακτικά σε ένα ERP, ποια είναι τα πλεονεκτήματά τους και ποιες συνθήκες πρέπει να υπάρχουν στην επιχείρηση έτσι ώστε η ενσωμάτωση τους να φέρει πραγματικά οφέλη με όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη και σε λιγότερο χρόνο. Η εργασία βασίζεται σε δύο βασικούς άξονες: Πρώτον, τη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και Δεύτερον, την ανάλυση μελετών περίπτωσης από πραγματικές επιχειρήσεις. Μέσα από τη βιβλιογραφία παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες της TN και των αλγορίθμων Μηχανικής Μάθησης, όπως τα μοντέλα πρόβλεψης, οι μέθοδοι ανίχνευσης ανωμαλιών, τα συστήματα βελτιστοποίησης και οι τεχνικές επεξεργασίας δεδομένων. Παρουσιάζονται επίσης τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά των ERP συστημάτων και οι λειτουργίες τους και πώς συνδέονται με τα logistics, όπως η διαχείριση αποθεμάτων, οι προμήθειες, η διαχείριση αποθήκης και η δρομολόγηση μεταφορών.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2026, 13:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/99381841375?pwd=r5MNAUTeu1fATwc5YzhEz3AfSHUlLR.1

Ονοματεπώνυμο: ΒΕΛΗΒΑΣΑΚΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ

Θέμα: Παράγοντες που Συμβάλλουν στην Αποτελεσματική Εκτέλεση Δημοσίων Έργων: Κριτική Ανασκόπηση και Αξιολόγηση

Title: Factors that Contribute to the Effective Performance in Public Work Projects: Critical Review and Assessment

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΩΜΑΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η εκτέλεση δημοσίων έργων είναι άμεσα συνδεδεμένη με το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, ενώ παράλληλα αποτελεί κρίσιμο παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης του κράτους. Στην Ελλάδα, το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη διαδικασία υλοποίησης των δημοσίων έργων έχει διαμορφωθεί με στόχο τη διαφάνεια, τη διασφάλιση της ποιότητας και την συνέπεια. Ωστόσο, στην πράξη συναντώνται συχνά προκλήσεις που οδηγούν σε καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους κ.α. Τα ανωτέρω προβλήματα οδηγούν συχνά σε απώλεια οικονομικών πόρων, μείωση ποιότητας του παραδοτέου ή και σε αδυναμία ολοκλήρωσης του έργου. Η προτεινόμενη μεταπτυχιακή ερευνητική εργασία έχει ως κύριο στόχο την κριτική αξιολόγηση του υφιστάμενου πλαισίου εκτέλεσης δημοσίων έργων στην Ελλάδα, τη διερεύνηση των παραγόντων που συμβάλλουν στην αποτελεσματική λειτουργία, καθώς και την υποβολή προτάσεων βελτίωσης. Αρχικά, θα παρουσιαστεί το ισχύον θεσμικό περιβάλλον, με έμφαση στις βασικές διατάξεις του Ν.4412/2016 και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις του, καθώς και στους βασικούς ρόλος των εμπλεκόμενων φορέων, όπως αναθέτουσες αρχές, ανάδοχοι και επιβλέποντες μηχανικοί. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει μια επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας στη διοίκηση έργων και στις διεθνείς καλές πρακτικές, ώστε να αναδειχθούν τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν την επιτυχία ενός δημόσιου έργου, όπως η τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων, ο έλεγχος του κόστους, η ποιότητα κατασκευής κ.λπ. Η μεθοδολογία της έρευνας θα βασίζεται στον συνδυασμό ανάλυσης της υπάρχουσας βιβλιογραφίας με εμπειρικά δεδομένα από την επαγγελματική ιδιότητα του ερευνητή ως επιβλέπων μηχανικός δημοσίων έργων. Θα γίνει προσπάθεια να εντοπιστούν κρίσιμα σημεία που επηρεάζουν αρνητικά την «επιτυχία» του έργου, όπως υπερβολική γραφειοκρατία, έλλειψη σύγχρονων ψηφιακών εργαλείων παρακολούθησης και περιορισμένη εκπαίδευση προσωπικού. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να περιλαμβάνουν την ανάδειξη συγκεκριμένων θεσμικών παρεμβάσεων για τη βελτίωση των επιμέρους χαρακτηριστικών που καθορίζουν μία επιτυχημένη εκτέλεση δημόσιου έργου. Οι προτάσεις προβλέπεται να αφορούν, μεταξύ άλλων, σε σαφή διαχωρισμό των ρόλων και των αρμοδιοτήτων των εμπλεκόμενων φορέων, καθιέρωση συστηματικών δεικτών απόδοσης, εισαγωγή ενιαίων ψηφιακών συστημάτων παρακολούθησης, καθώς και απλοποίηση ή αναθεώρηση διαδικασιών προκήρυξης, ανάθεσης και επίβλεψης. Η προτάσεις της έρευνας θα στοχεύουν σε χρήσιμες προτάσεις βελτίωσης διαδικασιών, τόσο από πλευράς του φορέα υλοποίησης, όσο και από πλευράς των επαγγελματιών του τεχνικού κλάδου που αναλαμβάνουν δημόσια έργα. Συνεπώς, η εργασία φιλοδοξεί να συμβάλει ουσιαστικά στον εκσυγχρονισμό του πλαισίου που διέπει τα δημόσια έργα, συνδυάζοντας θεωρητική γνώση με πρακτική εμπειρία. Στόχος είναι να προκύψουν προτάσεις που μπορούν πραγματικά να εφαρμοστούν, ώστε να γίνουν τα έργα πιο αποδοτικά, να μειωθούν οι καθυστερήσεις και οι υπερβάσεις κόστους και, τελικά, να δημιουργούνται υποδομές καλύτερης ποιότητας προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μαγδαληνής Μαραγκουδάκη

με θέμα

Νέα Πειραματική Μοντελοποίηση Πόλων Κινητήρα για Ηλεκτρικά Οχήματα και Επίδραση Γήρανσης
New Experimental Modeling of Traction Motor Poles and Degradation Impact

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Δρ. Ελευθερία Σεργάκη (Ε.ΔΙ.Π.)

Περίληψη

Η παγκόσμια μετάβαση προς τις βιώσιμες μεταφορές έχει επιταχύνει σημαντικά την υιοθέτηση των Ηλεκτρικών Οχημάτων (EVs), με τους Σύγχρονους Κινητήρες Μόνιμου Μαγνήτη (PMSM) να αποτελούν την κυρίαρχη επιλογή λόγω υψηλής πυκνότητας ροπής, της συμπαγούς δομής και της εξαιρετικής τους απόδοσης. Ωστόσο, οι απαραίτητες συνθήκες λειτουργίας αυτών των κινητήρων εκθέτουν τα εσωτερικά τους μέρη σε έντονες καταπονήσεις. Πιο συγκεκριμένα, το σύστημα μόνωσης του στάτη είναι εξαιρετικά ευάλωτο στην σταδιακή γήρανση και υποβάθμιση, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε βραχυκύκλωμα και καταστροφική βλάβη του κινητήρα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στην εξέλιξη της μοντελοποίησης μέσω ισοδύναμων κυκλωμάτων υψηλών συχνοτήτων και διερευνά τους μηχανισμούς γήρανσης των μονωτικών υλικών στους πόλους του στάτη. Για την προσομοίωση του πραγματικού περιβάλλοντος λειτουργίας, δοκίμια πόλων υποβάλλονται σε διαβαθμισμένη γήρανση μέσω σταθερής θερμοκρασίας και μηχανικού στρες. Η διαδικασία γήρανσης του υλικού και η συνολική κατάσταση της μόνωσης παρακολουθούνται συνεχώς με την χρήση της μεθόδου Ανάλυση Απόκρισης Συχνότητας (Frequency Response Analysis - FRA). Τα πειραματικά δεδομένα που συλλέγονται μέσω της μεθόδου FRA χρησιμοποιούνται στην συνέχεια για την βελτιστοποίηση ενός αναλυτικού μοντέλου ισοδύναμου κυκλώματος του πόλου. Συσχετίζοντας την φυσική γήρανση του υλικού, που προκαλείται από τα θερμικά, μηχανικά stresses και ramp tests, με συγκεκριμένες μεταβολές στις παραμέτρους του κυκλώματος,  η έρευνα αυτή βελτιώνει σημαντικά την ανίχνευση σφαλμάτων στους πόλους. Τελικά, αυτό το εξελιγμένο μοντέλο αποσαφηνίζει το αντίκτυπο των καταπονήσεων στο σύστημα μόνωσης, προσφέροντας αξιόπιστη διαγνωστική προσέγγιση για την παρακολούθηση της κατάστασης και την έγκαιρη ανίχνευση σφαλμάτων στους σύγχρονους ηλεκτρικούς κινητήρες.

Abstract 

The global transition towards sustainable transportation has significantly accelerated the adoption of Electric Vehicles (EVs), with Permanent Magnet Synchronous Motors (PMSMs) emerging as the predominant choice for traction applications due to their high torque density, compact structure, and superior efficiency. However, the demanding operational conditions of these motors expose their internal components to severe stress. The stator insulation system, in particular, is highly vulnerable to progressive aging and degradation, which can ultimately lead to short circuits and catastrophic motor failure. This thesis focuses on improving and refining high-frequency equivalent-circuit modeling and investigating the aging mechanisms of stator pole insulation materials. To simulate harsh operational environments, stator pole specimens with mounted armature coils are subjected to scaled aging cycles under fixed thermal and mechanical stresses. The degradation process and the overall condition of the insulation are continuously monitored using Frequency Response Analysis (FRA). The experimental data collected via the FRA is then utilized to optimize and enhance a detailed equivalent circuit model of the pole. By correlating the material's physical aging, induced by thermal and mechanical stresses and ramp tests, with specific variations in the model’s electrical parameters, this research significantly improves fault detection in stator poles. Ultimately, this enhanced model clarifies how different stresses affect the insulation system, offering a robust diagnostic approach for condition monitoring and early fault detection in modern electric motors.

Αγγλικός Τίτλος: «Non-energy mineral resources in Greece: A Review».

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1) Αν. Καθηγητής Δρ. Πλάτων Γκαμαλέτσος, Σχολή ΜΗΧΟΠ, Πολυτεχνείο Κρήτης (Επιβλέπων)
2) Επίκουρος Καθηγητής, Δρ. Γρηγόριος-Άαρνε Σακελλάρης, Τμήμα Γεωλογίας, ΑΠΘ
3) Καθηγητής Δρ. Αθανάσιος Γκοντελίτσας, Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, ΕΚΠΑ

Περίληψη

ΕΛΛΗΝΙΚΑ:
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση / ΕΕ (European Union / EU) οι Ορυκτές Πρώτες Ύλες (Ο.Π.Υ.) -συμπεριλαμβανομένων των κρίσιμων & στρατηγικών πρώτων υλών (Critical & Strategic Raw Materials / CRMs & SRMs)- είναι σημαντικές έως και ζωτικής σημασίας για την οικονομία της Ευρώπης, της σύγχρονης βιομηχανικής αυτονομίας της και της ευημερίας των κοινωνιών της. Οι ορυκτές πρώτες ύλες της Ελλάδας διακρίνονται σε ενεργειακές και σε μη-ενεργειακές. Στην τελευταία κατηγορία συμπεριλαμβάνονται τα βιομηχανικά ορυκτά & πετρώματα (συμπεριλαμβανομένων των αδρανών υλικών και των διακοσμητικών πετρωμάτων, των αργίλων, των ζεολίθων, των ηφαιστειακών υάλων, κ.α.) και τα μεταλλευτικά ορυκτά / μεταλλεύματα.
Η Ελλάδα είναι μία από τα κράτη-μέλη της ΕΕ που διαθέτει σημαντικό ορυκτό πλούτο με μεγάλο βιομηχανικό και τεχνολογικό ενδιαφέρον. Οι εξορυκτικές και μεταλλευτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη χώρα κατέχουν σημαντικά μερίδια σε μη-ενεργειακές Ο.Π.Υ., τροφοδοτώντας μια σειρά σημαντικών κλάδων, όπως αυτών της τσιμεντοβιομηχανίας, των κατασκευών, της παραγωγής μετάλλων, κλπ. Η συμβολή του εξορυκτικού κλάδου της χώρας είναι σημαντική, προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στην τοπική, στην εθνική και ευρωπαϊκή οικονομία. Η εξόρυξή τους λαμβάνει χώρα σε εγκεκριμένους από την Πολιτεία λατομικούς και μεταλλευτικούς χώρους ανά την επικράτεια εντός των επτά Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (ΑΔ). Το αποτύπωμα της Ελληνικής παραγωγής μη-ενεργειακών Ο.Π.Υ. στο διεθνή εξορυκτικό χάρτη είναι αδιαμφισβήτητο, κατατάσσοντας τη χώρα ως μία εκ των σημαντικότερων κρατών-παραγωγών μη ενεργειακών Ο.Π.Υ. εντός της ΕΕ και -για ορισμένες εξ’ αυτών- τοποθετώντας τη χώρα σε υψηλή θέση -σε ορισμένες περιπτώσεις στο TOP-10- στην παγκόσμια κατάταξη.
Σε αυτή τη διπλωματική εργασία (ΔΕ) γίνεται ανασκόπηση των μη-ενεργειακών πρώτων υλών στον Ελλαδικό χώρο, μέσω μίας συστηματικής καταγραφής της ετήσιας παραγωγής τους από το 2000 και ύστερα. Για το σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν και αναλύθηκαν τα διαθέσιμα στοιχεία που εμπεριέχονται στις ετήσιες εκθέσεις του Ελληνικού Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), της USGS (U.S. Department of the Interior) και του World Mining Data / WMD του Αυστριακού Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομικών (Bundesministerium für Finanzen / BMF). Εν συνεχεία, η ανάλυση των Δελτίων Δραστηριότητας (ΔΔ) που υποβλήθηκαν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) ανέδειξε διαφοροποιήσεις στη γεωγραφική κατανομή της εξορυκτικής δραστηριότητας μεταξύ των επτά Αποκεντρωμένων Διοικήσεων (ΑΔ) της Ελλάδας την τελευταία δεκαετίας αναφοράς (2015-2024). Ειδικότερα, στην ΑΔ Αττικής κυριαρχεί η λατομική δραστηριότητα αδρανών υλικών και μαρμάρων, ενώ στην ΑΔ Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας καταγράφεται έντονη παρουσία τόσο ενεργών μεταλλείων όσο και ενεργών λατομείων αδρανών υλικών. Στην ΑΔ Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας κυριαρχεί η εκμετάλλευση λατομείων αδρανών υλικών και μαρμάρων, αντίστοιχη δε εικόνα παρουσιάζει και η ΑΔ Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου. Στην ΑΔ Αιγαίου δεσπόζει η εκμετάλλευση βιομηχανικών ορυκτών, ενώ στην ΑΔ Κρήτης υπερισχύει η δραστηριότητα λατομείων αδρανών υλικών. Τέλος, η ΑΔ Μακεδονίας – Θράκης χαρακτηρίζεται από την έντονη συγκέντρωση ενεργών λατομείων μαρμάρων, κυρίως στις Περιφερειακές Ενότητες Καβάλας και Δράμας, ενώ παράλληλα διαθέτει σημαντικό μεταλλευτικό δυναμικό, γεγονός που ενισχύει τον στρατηγικό της ρόλο στον ελληνικό εξορυκτικό κλάδο.
Στο τελευταίο μέρος της Διπλωματικής Εργασίας (ΔΕ) επιχειρείται η αποτίμηση και η αποτύπωση της θέσης της ετήσιας ελληνικής παραγωγής μη ενεργειακών Ορυκτών Πρώτων Υλών (Ο.Π.Υ.) στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον, με βάση το καταγεγραμμένο μερίδιο συμμετοχής (share-in) της χώρας στην παγκόσμια παραγωγή κατά την περίοδο 2010–2024. Από την ανάλυση προκύπτει ότι η Ελλάδα κατέχει ιδιαίτερα σημαντική θέση στην παραγωγή ορισμένων μη ενεργειακών Ο.Π.Υ., γεγονός που αντανακλά τη συγκριτική ισχύ του ορυκτού της πλούτου. Ειδικότερα, η χώρα διακρίνεται διεθνώς για την παραγωγή μαρμάρου, μπεντονίτη, περλίτη, μαγνησίτη (λευκολίθου) και γύψου, καθώς και για την εκμετάλλευση μεταλλευμάτων αργιλίου (βωξιτών), σιδηρονικελιούχων μεταλλευμάτων (νικελιούχου λατερίτη) και πολυμεταλλικών θειούχων μεταλλευμάτων.
ΑΓΓΛΙΚΑ:
According to the European Union (EU), raw materials -particularly Critical Raw Materials (CRMs) and Strategic Raw Materials (SRMs)- are essential to Europe's economy, modern industry, and society. Greece's mineral raw materials (mineral resources) are classified into two main categories: energy and non-energy resources. The latter include industrial minerals and rocks, as well as metallic ores.
Greece is among the EU Member States with significant mineral resources of considerable industrial and technological importance. The country's mining sector holds substantial market shares in non-energy raw materials, supplying a wide range of key industries, including cement production, construction, and metallurgy. As a result, the Greek mining sector makes a significant contribution to the local, national, and European economies. Mining activities are carried out at licensed quarries and mines across the country, within the seven (7) Decentralized Administrations (DAs). The contribution of Greece's non-energy mineral production to the international mining sector is considerable, ranking the country among the leading producers of non-energy mineral resources in the EU and placing it prominently in global production rankings.
This thesis provides an overview of non-energy raw materials (mineral resources) in Greece through a systematic compilation and analysis of annual production data from 2000 onward. To achieve this, available data contained in the annual reports of the Greek Ministry of Environment and Energy (ΥΠΕΝ), the United States Geological Survey (USGS), and World Mining Data (WMD) were compiled, processed, and evaluated. Subsequently, based on the annual activity reports submitted to the Greek Ministry of Environment and Energy (ΥΠΕΝ), revealed variations in the geographic distribution of mining activity among Greece’s seven Decentralized Administrations (DA) over the last decade (2015-2024).
Specifically, quarrying activities for aggregates and marble constitute the predominant extractive operations within the DA Attica, whereas the DA Thessaly – Central Greece is distinguished by the substantial presence of both active mines and aggregate quarries. Similarly, the DA Epirus – Western Macedonia is characterized primarily by the extraction of aggregates and marble, a pattern that is also observed in the DA Peloponnese, Western Greece and Ionian Islands. In contrast, the DA Aegean is dominated by the exploitation of industrial minerals, while aggregate quarrying represents the principal extractive activity in the DA Crete. Finally, the DA Macedonia – Thrace exhibits a high concentration of active marble quarries, particularly within Kavala and Drama prefectures, and simultaneously possesses considerable mining potential, reinforcing its strategic importance within the Greek extractive sector.
The final section of this thesis assesses Greece’s ranking position in the international competitive landscape of non-energy mineral raw materials by examining the country's share-in of global production over the 2010-2024 period. The analysis demonstrates that Greece occupies a prominent position in the production of several non-energy mineral raw materials, reflecting the country's comparative advantages in mineral resource endowment. In particular, Greece ranks among the leading global producers of marble, bentonite, perlite, magnesite, and gypsum, while also maintaining a significant presence in the extraction of bauxite (the principal aluminum ore), nickel-bearing laterite ores, and polymetallic sulfide ores.

Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): Ετήσια Παραγωγή, Αποθέματα, Μη-Ενεργειακές Ορυκτές Πρώτες Ύλες, Ορυκτές Πρώτες Ύλες (Ο.Π.Υ.), Ορυκτοί Πόροι, Ελλάδα, Βιομηχανικά ορυκτά, Αδρανή Υλικά, Μάρμαρα, Μπεντονίτης, Περλίτης, Μαγνησίτης, Βωξίτης, Νικελιούχος λατερίτης (σιδηρονικελιούχα μεταλλεύματα), Πολυμεταλλικά θειούχα μεταλλεύματα Pb-Zn-Ag-Au-Cu.
Keywords (Αγγλικά): Annual Production, Reserves, Commodities, Non-energy Mineral Resources, Raw Materials, Mineral Resources Opportunities & Challenges, Greece, Industrial Minerals, Aggregates, Marbles, Bentonite, Perlite, Magnesite, Bauxite, Nickeliferous laterite (iron-nickel ores), Pb-Zn-Ag-Au-Cu polymetallic sulfide ores.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Γανωτή

με θέμα

Πρόβλεψη Φωτοβολταϊκής Παραγωγής και Βελτιστοποίηση Διαχείρισης Ενέργειας σε Συστήματα με Αποθήκευση

Forecasting Photovoltaic Power Generation and Optimizing Energy Management in Systems with Energy Storage

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Βασίλειος Διγαλάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης 

Περίληψη

Η αυξανόμενη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και ιδιαίτερα των φωτοβολταϊκών συστημάτων δημιουργεί νέες απαιτήσεις για την αποτελεσματική διαχείριση της παραγόμενης ενέργειας, λόγω της μεταβλητότητας της φωτοβολταϊκής παραγωγής και της χρονικής ασυμφωνίας μεταξύ παραγωγής και ζήτησης. Η παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο πρόβλεψης φωτοβολταϊκής παραγωγής και βελτιστοποιημένης ενεργειακής διαχείρισης για ένα υποθετικό σενάριο εμπορικής εγκατάστασης τύπου σούπερ μάρκετ, η οποία διαθέτει φωτοβολταϊκό σύστημα, σύστημα αποθήκευσης ενέργειας και σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο.
Για τη φωτοβολταϊκή παραγωγή χρησιμοποιούνται ωριαίες χρονοσειρές από το PVGIS. Η καταλληλότητά τους εξετάζεται μέσω σύγκρισης με δεδομένα πραγματικής λειτουργούσας φωτοβολταϊκής εγκατάστασης για την περίοδο 2018–2020, με στόχο τον έλεγχο της εποχικότητας και της γενικής μορφής του προφίλ παραγωγής.
Για τη βραχυχρόνια πρόβλεψη συγκρίνονται δύο μοντέλα: η Γραμμική Παλινδρόμηση και ένα μοντέλο Long Short-Term Memory (LSTM). Και τα δύο μοντέλα χρησιμοποιούν ιστορικό παράθυρο 168 ωρών και κοινό χρονολογικό διαχωρισμό σε σύνολα εκπαίδευσης και ελέγχου. Στην πρόβλεψη ενός βήματος τα δύο μοντέλα παρουσιάζουν παρόμοια επίδοση. Στην αναδρομική πρόβλεψη 12 ωρών, όμως, η Γραμμική Παλινδρόμηση εμφανίζει μικρότερο MAE, ίσο με 27,63 kW έναντι 29,69 kW, μικρότερο RMSE, ίσο με 53,77 kW έναντι 54,93 kW, και μεγαλύτερο R², ίσο με 0,8218 έναντι 0,8139. Σε συνδυασμό με τον σημαντικά μικρότερο χρόνο εκπαίδευσης, η Γραμμική Παλινδρόμηση επιλέγεται για την τροφοδότηση της διαδικασίας ενεργειακής διαχείρισης.
Το πρόβλημα ενεργειακής διαχείρισης διατυπώνεται ως πρόβλημα διαδοχικών αποφάσεων και επιλύεται με Δυναμικό Προγραμματισμό. Ως βασική μεταβλητή κατάστασης χρησιμοποιείται η κατάσταση φόρτισης της μπαταρίας, ενώ λαμβάνονται υπόψη τα όρια φόρτισης και εκφόρτισης, οι αποδόσεις μετατροπής, η πλήρης κάλυψη του φορτίου και ο επιχειρησιακός κύκλος λήψης αποφάσεων. Η πραγματική κατάσταση φόρτισης διατηρείται συνεχής, ενώ το διακριτό πλέγμα χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της συνάρτησης αξίας με γραμμική παρεμβολή στις ενδιάμεσες καταστάσεις.
Η τελική αξιολόγηση πραγματοποιείται σε ενιαίο εβδομαδιαίο χρονικό ορίζοντα 168 ωρών μέσω 14 διαδοχικών κύκλων κυλιόμενου ορίζοντα. Σε κάθε κύκλο παράγεται αναδρομική πρόβλεψη διάρκειας 36 ωρών. Οι πρώτες 12 ώρες αντιστοιχούν στην καθυστέρηση εφαρμογής και οι επόμενες 24 ώρες στον ορίζοντα βελτιστοποίησης. Από το πρόγραμμα που υπολογίζεται εφαρμόζονται οι πρώτες 12 αποφάσεις και στη συνέχεια η διαδικασία επαναλαμβάνεται με ενημερωμένη κατάσταση φόρτισης.
Η στρατηγική Δυναμικού Προγραμματισμού παρουσιάζει καθαρό εβδομαδιαίο κόστος 1.312,52 €, έναντι 4.993,69 € για τη στρατηγική χωρίς μπαταρία και 4.722,78 € για τη στρατηγική Fill Battery First. Συνεπώς, επιτυγχάνεται μείωση κόστους κατά περίπου 73,7% σε σχέση με τη λειτουργία χωρίς μπαταρία και κατά 72,2% σε σχέση με την απλή στρατηγική φόρτισης κατά προτεραιότητα. Η τελική κατάσταση φόρτισης της στρατηγικής Δυναμικού Προγραμματισμού είναι 2.534,57 kWh, δηλαδή παραμένει πολύ κοντά στην αρχική τιμή των 2.500 kWh.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο συνδυασμός πρόβλεψης, αποθήκευσης και βελτιστοποίησης μπορεί να περιορίσει σημαντικά το λειτουργικό ενεργειακό κόστος. Ωστόσο, το μέγεθος του οικονομικού οφέλους εξαρτάται από τις τιμές αγοράς και πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και από τις επιτρεπόμενες ενεργειακές ροές μεταξύ του δικτύου και της μπαταρίας. Επομένως, τα αριθμητικά αποτελέσματα αφορούν το συγκεκριμένο εξεταζόμενο σενάριο και δεν αποτελούν γενικεύσιμη εκτίμηση για κάθε πραγματική εγκατάσταση.
Λέξεις-κλειδιά: Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, φωτοβολταϊκή παραγωγή, πρόβλεψη χρονοσειρών, Γραμμική Παλινδρόμηση, LSTM, PVGIS, αποθήκευση ενέργειας, Δυναμικός Προγραμματισμός, ενεργειακή διαχείριση.

Abstract 

The increasing penetration of Renewable Energy Sources, particularly photovoltaic systems, creates new requirements for the effective management of generated energy due to the variability of photovoltaic production and the temporal mismatch between generation and demand. This thesis develops an integrated framework for photovoltaic power forecasting and optimized energy management for a hypothetical commercial facility represented by a supermarket equipped with a photovoltaic system, battery energy storage, and a connection to the electrical grid.
Hourly photovoltaic generation time series obtained from the Photovoltaic Geographical Information System (PVGIS) are used as the main data source. Their suitability is examined through comparison with operational data from an actual photovoltaic installation for the period 2018–2020, focusing on the seasonal behavior and the general shape of the production profile.
Two forecasting models are compared: Linear Regression and a Long Short-Term Memory (LSTM) model. Both models use a 168-hour historical input window and the same chronological training and test split. For one-step-ahead forecasting, the two models achieve similar performance. However, for the recursive 12-hour forecasting horizon, Linear Regression achieves a lower MAE of 27.63 kW compared with 29.69 kW, a lower RMSE of 53.77 kW compared with 54.93 kW, and a higher R² value of 0.8218 compared with 0.8139. Combined with its significantly lower training time, Linear Regression is selected as the forecasting model used by the energy management process.
The energy management problem is formulated as a sequential decision-making problem and is solved using Dynamic Programming. The battery State of Charge is used as the main state variable, while charging and discharging power limits, conversion efficiencies, full load coverage, and the operational decision cycle are incorporated into the model. The actual State of Charge is maintained as a continuous quantity, while the discrete state grid is used for the value function, with linear interpolation applied to intermediate states.
The final evaluation is conducted over a continuous weekly horizon of 168 hours through 14 consecutive rolling-horizon cycles. In each cycle, a 36-hour recursive photovoltaic forecast is generated. The first 12 hours correspond to the implementation delay, while the following 24 hours form the optimization horizon. Only the first 12 decisions of the calculated schedule are implemented before the forecasting and optimization processes are repeated using the updated battery State of Charge.
The Dynamic Programming strategy results in a weekly net cost of €1,312.52, compared with €4,993.69 for the No Battery strategy and €4,722.78 for the Fill Battery First strategy. Therefore, the proposed strategy achieves a cost reduction of approximately 73.7% compared with the No Battery scenario and 72.2% compared with the Fill Battery First strategy. The final State of Charge under the Dynamic Programming strategy is 2,534.57 kWh, which remains close to the initial value of 2,500 kWh.
The results demonstrate that the integration of forecasting, battery storage, and optimization can significantly reduce operational energy costs. However, the magnitude of the economic benefit depends on the electricity purchase and selling prices and on the energy flows permitted between the grid and the battery. Consequently, the numerical results apply to the specific scenario considered and should not be interpreted as a general estimate for every real-world installation.
Keywords: Renewable Energy Sources, photovoltaic generation, time-series forecasting, Linear Regression, LSTM, PVGIS, battery energy storage, Dynamic Programming, energy management.

Meeting ID: 920 6397 3040
Password: 840767

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 4 Αυγούστου 2026, 12:00
Αίθουσα: Εργαστήριο ΕΡΓΑΣΥΑ

Ονοματεπώνυμο: ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΑΝΝΑ---ΜΑΡΙΑ

Θέμα: Μελέτη Συμπεριφοράς Επισκεπτών. Η περίπτωση της Κρήτης.

Title: Visitors’ behaviour study. The case of Crete.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ (επιβλέπων)
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της συμπεριφοράς των επισκεπτών της Κρήτης. Ο όρος επισκέπτης αναφέρεται στα άτομα που κάνουν διακοπές στην Κρήτη με σκοπό να απολαύσουν τις υπηρεσίες, τα προϊόντα και τις εμπειρίες που προσφέρει ο τόπος. Με την έννοια αυτή, η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει γενικά στη συμπεριφορά τους και ειδικότερα στις προτιμήσεις τους, τις ανάγκες τους και τα κίνητρά τους κατά την επίσκεψη στην Κρήτη. Για τον λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε ανάλυση διαφόρων παραγόντων που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των επισκεπτών, προσφέροντας σημαντική σε βάθος κατανόηση για τον τουρισμό στην περιοχή. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από προγενέστερη έρευνα του 2022, τα οποία αναλύθηκαν μέσω επαγωγικής στατιστικής και τεχνικών clustering.

Abstract

The aim of this diploma thesis is to study the behaviour of visitors to Crete. The term visitor refers to people who spend their holidays in Crete in order to enjoy the services, products and experiences that the place offers. Therefore, this thesis focuses on their behaviour in general and in particular on their preferences, needs and motivations when visiting Crete. An analysis of various factors that influence visitors' behaviour will be carried out, providing an important in-depth understanding of tourism in the region. The data to be used will come from a previous survey in 2022, which will be analyzed through inferential statistics and clustering techniques.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ

Νικολάου Μακρή 

με θέμα

Συμπαγής Μοντελοποίηση JFETs και MESFETs Διπλής Πύλης Βασισμένη στη Θεωρία Φορτίων

Charge-Based Compact Modeling of Double Gate JFETs and MESFETs

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ματτίας Μπούχερ (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Μπάλας
Dr. Jean-Michel Sallese, EPFL
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Δρ. Κωνσταντίνος Ζεκεντές, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ)
Δρ. Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ)

Περίληψη

Η ακριβής προσομοίωση κυκλωμάτων με τρανζίστορ επίδρασης πεδίου επαφής (JFET) απαιτεί ένα συμπαγές μοντέλο που περιγράφει, μέσα σε ένα ενιαίο και συνεπές πλαίσιο, την ηλεκτροστατική της διάταξης, το ρεύμα απαγωγού, τα φορτία των ακροδεκτών, τις ενδογενείς χωρητικότητες, τον θόρυβο και την εξάρτηση από τις παραμέτρους. Τα υφιστάμενα μοντέλα JFET χρησιμοποιούν συνήθως διαφορετικές εκφράσεις ανά περιοχή λειτουργίας ή εμπειρικές συναρτήσεις μετάβασης και δεν παρέχουν μια κοινή φυσική μεταβλητή που να συνδέει τη στατική και τη δυναμική λειτουργία, τον θόρυβο και τη λειτουργία σε επίπεδο κυκλώματος. Οι απαιτήσεις αυτές, σε συνδυασμό με την απουσία ενός ευρέως αποδεκτού βιομηχανικού προτύπου συμπαγούς μοντέλου JFET, αποτελούν το κίνητρο για την ανάπτυξη που παρουσιάζεται στην παρούσα διατριβή.
Αναπτύσσεται ένα πλαίσιο συμπαγούς μοντελοποίησης, βασισμένο στη φυσική και στο φορτίο, για συμμετρικά και ασύμμετρα τρανζίστορ επίδρασης πεδίου επαφής διπλής πύλης (DG JFET) και συναφείς δομές MESFET. Το κινητό φορτίο του καναλιού χρησιμοποιείται ως η κοινή φυσική μεταβλητή που συνδέει την ηλεκτροστατική του ημιαγωγού με το ρεύμα απαγωγού, τη διαγωγιμότητα, το φορτίο των ακροδεκτών, την ενδογενή διαχωρητική χωρητικότητα, τον θόρυβο, την εξαγωγή παραμέτρων και την προσομοίωση κυκλωμάτων. Ξεκινώντας από την ηλεκτροστατική προσέγγιση μακρού καναλιού, εξάγεται μια συνεχής σχέση φορτίου–τάσης, η οποία χρησιμοποιείται για τη διατύπωση του ρεύματος απαγωγού και των διαγωγιμοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη την ολίσθηση και τη διάχυση. Η στατική διατύπωση επεκτείνεται στα φορτία των ακροδεκτών μέσω του επιμερισμού Ward–Dutton και οι ενδογενείς διαχωρητικές χωρητικότητες προκύπτουν από την παραγώγιση των φορτίων των ακροδεκτών. Το μοντέλο δεν απαιτεί πρόσθετες τροποποιήσεις για να παραμένει συνεχές σε μηδενική πόλωση απαγωγού, V_DS=0. Αναπτύσσεται ένα σχήμα κανονικοποίησης που ορίζει ένα σύνολο κανονικοποιημένων φυσικών μεγεθών, τα οποία χρησιμοποιούνται για την εξαγωγή νέων διατυπώσεων βασισμένων στο φορτίο και συναρμολογούνται στο Charge-based JFET Model (CJM). Το CJM υλοποιείται σε Verilog-A και επεκτείνεται ώστε να λαμβάνει υπόψη τον κορεσμό ταχύτητας, τη διαμόρφωση μήκους καναλιού, την υποβάθμιση της κινητικότητας, τις αντιστάσεις σειράς και τις παρασιτικές χωρητικότητες.
Το πλαίσιο επεκτείνεται περαιτέρω σε ασύμμετρα DG JFET τεσσάρων ακροδεκτών με ανεξάρτητα πολωμένες πύλες και διαφορετικές επαφές πύλης. Η αποσύνθεση σε δύο συζευγμένες ισοδύναμες συμμετρικές διατάξεις οδηγεί σε αναλυτικές εκφράσεις για την ηλεκτροστατική, το ρεύμα απαγωγού, τα φορτία των ακροδεκτών, τον πίνακα ενδογενών χωρητικοτήτων και την τάση κατωφλίου. Στο εξεταζόμενο εύρος πολώσεων, η προσέγγιση που χρησιμοποιείται σε αυτή τη διατύπωση παρουσιάζει μέγιστη κανονικοποιημένη απόκλιση <0.5% στο συνολικό κινητό φορτίο σε σχέση με την αριθμητική ηλεκτροστατική λύση.
Οι διατυπώσεις του μοντέλου υλοποιούνται σε Verilog-A και επικυρώνονται μέσω σύγκρισης με προσομοιώσεις TCAD, μετρήσεις διατάξεων και πειράματα σε επίπεδο κυκλώματος, τα οποία καλύπτουν συμμετρικές και ασύμμετρες διατάξεις, τεχνολογίες πυριτίου, SiC και GaN, καθώς και θερμοκρασίες έως 500 ^∘ C. Ένας ενισχυτής κοινής πηγής σχεδιάζεται και κατασκευάζεται εσωτερικά και η μετρούμενη απόκρισή του σε εναλλασσόμενο σήμα συγκρίνεται με προσομοίωση που χρησιμοποιεί το CJM σε Verilog-A. Η προσομοίωση αναπαράγει το μετρούμενο κέρδος στη μεσαία περιοχή συχνοτήτων και τη μετρούμενη απόκριση συχνότητας.
Αναπτύσσονται επίσης διατυπώσεις θερμικού θορύβου και θορύβου χαμηλής συχνότητας βασισμένες στο φορτίο, οι οποίες αξιολογούνται έναντι προσομοιώσεων TCAD και μετρήσεων διατάξεων. Μια ειδική διάταξη μέτρησης χαμηλού θορύβου σχεδιάζεται και υλοποιείται εσωτερικά για τον χαρακτηρισμό εμπορικών JFET. Τα μετρούμενα χαρακτηριστικά θορύβου χαμηλής συχνότητας ως προς την πόλωση ενός εμπορικού JFET αναπαράγονται με τη χρήση της διατύπωσης διακυμάνσεων κινητικότητας που βασίζεται στο φορτίο. Αναπτύσσεται επίσης μεθοδολογία εξαγωγής παραμέτρων βασισμένη στο φορτίο για την εξαγωγή της ενεργού κινητικότητας, της αντίστασης σειράς και της τάσης κατωφλίου.
Οι κύριες καινοτόμες συνεισφορές περιλαμβάνουν: (i) μια συνεχή διατύπωση φορτίου–τάσης και ρεύματος απαγωγού, η οποία ενσωματώνει την ολίσθηση και τη διάχυση χωρίς παρεμβολή μεταξύ περιοχών λειτουργίας· (ii) εκφράσεις φορτίου ακροδεκτών και ενδογενών χωρητικοτήτων που παραμένουν συνεχείς στο V_DS=0· (iii) ένα σχήμα κανονικοποίησης και τις προκύπτουσες διατυπώσεις βασισμένες στο φορτίο που συναρμολογούνται στο CJM· (iv) μια διατύπωση ασύμμετρου DG JFET τεσσάρων ακροδεκτών που διατηρεί τη διατήρηση φορτίου και λαμβάνει υπόψη ανεξάρτητες πολώσεις πύλης και διαφορετικές επαφές πύλης, μαζί με μια ρητή έκφραση της τάσης κατωφλίου· (v) ένα διαδικτυακό εργαλείο προσομοίωσης που χρησιμοποιεί το πλαίσιο μοντελοποίησης βασισμένο στο φορτίο· και (vi) διατυπώσεις θερμικού θορύβου, θορύβου χαμηλής συχνότητας και εξαγωγής παραμέτρων.
Συνολικά, η εργασία διαμορφώνει ένα ενιαίο πλαίσιο που συνδέει την ηλεκτροστατική και τη μεταφορά φορέων στον ημιαγωγό με την υλοποίηση συμπαγών μοντέλων και την προσομοίωση κυκλωμάτων. Η προσέγγιση που βασίζεται στο φορτίο παρέχει κοινή βάση για τη μοντελοποίηση, τον χαρακτηρισμό και την αξιοποίηση συμμετρικών και ασύμμετρων τεχνολογιών JFET σε κυκλωματικές εφαρμογές. Η έρευνα οδήγησε σε τέσσερα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και τρεις εργασίες σε συνέδρια. Παράλληλα, αναπτύχθηκε το διαδικτυακό εργαλείο JFETlab και διατέθηκε μέσω της πλατφόρμας nanoHUB, ώστε το πλαίσιο μοντελοποίησης να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε προσομοιώσεις επιπέδου διάταξης. Μία από τις συνεδριακές εργασίες τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερης Εργασίας στο ESSDERC 2018.
Λέξεις-κλειδιά: συμπαγής μοντελοποίηση· προσομοίωση κυκλωμάτων· JFET διπλής πύλης· MESFET· μοντελοποίηση βασισμένη στο φορτίο · φορτίο και χωρητικότητα ακροδεκτών· ασύμμετρο JFET· μοντελοποίηση θορύβου· εξαγωγή παραμέτρων· Verilog-A

Abstract

Accurate circuit simulation of junction field-effect transistors (JFETs) requires a compact model that describes the device electrostatics, drain current, terminal charges, intrinsic capacitances, noise, and parameter dependence within a single consistent framework. Existing JFET models commonly employ separate regional expressions or empirical transitions and do not provide a common physical variable linking static, dynamic, noise, and circuit-level operation. These requirements, together with the absence of a widely adopted industry-standard JFET compact model, motivate the development presented in this thesis.
A physics-based, charge-based compact-modeling framework is developed for symmetric and asymmetric double-gate Junction Field-Effect Transistors (DG JFETs) and related MESFET structures. Mobile channel charge is used as the common physical variable linking the semiconductor electrostatics to drain current, transconductance, terminal charge, intrinsic trans-capacitance, noise, parameter extraction, and circuit simulation. Starting from the long-channel electrostatics, a continuous charge–voltage relation is derived and used to formulate the drain current and transconductances while accounting for drift and diffusion. The static formulation is extended to the terminal charges through Ward–Dutton partitioning, and the intrinsic trans-capacitances are obtained by differentiating the terminal charges. The model requires no additional modifications to remain continuous at zero drain bias, V_DS=0. A normalization scheme is developed to define a set of normalized physical quantities used to derive new charge-based formulations, which are assembled into the Charge-based JFET Model (CJM). The CJM is implemented in Verilog-A and extended to account for velocity saturation, channel-length modulation, mobility degradation, series resistance, and parasitic capacitances.
The framework is further extended to asymmetric four-terminal DG JFETs with independently biased gates and dissimilar gate contacts. Decomposition into two coupled equivalent symmetric devices yields analytical expressions for the electrostatics, drain current, terminal charges, intrinsic-capacitance matrix, and threshold voltage. Over the investigated bias range, the approximation used in this formulation produces a maximum normalized discrepancy of <0.5% in the total mobile charge relative to the numerical electrostatic solution.
The model formulations are implemented in Verilog-A and validated against TCAD simulations, device measurements, and circuit-level experiments covering symmetric and asymmetric devices, silicon, SiC, and GaN technologies, and temperatures up to 500 ^∘ C. A common-source amplifier is designed and fabricated in-house, and its measured AC response is compared with simulation using the Verilog-A CJM. The simulation captures the measured midband gain and reproduces the measured frequency response.
Charge-based thermal- and low-frequency noise formulations are also developed and evaluated against TCAD simulations and device measurements. A dedicated low-noise measurement setup is designed and implemented in-house to characterize commercial JFETs. The measured bias-dependent low-frequency-noise characteristics of a commercial JFET are reproduced using the charge-based mobility-fluctuation formulation. Charge-based extraction methodology is also developed for extracting effective mobility, series resistance, and threshold voltage.
The principal novel contributions comprise: (i) a continuous charge-voltage and drain-current formulation incorporating drift and diffusion without region-dependent interpolation; (ii) terminal-charge and intrinsic-capacitance expressions that remain continuous at V_DS=0; (iii) a normalization scheme and the resulting charge-based formulations assembled into the CJM; (iv) a charge-conserving four-terminal asymmetric DG JFET formulation accounting for independent gate biases and dissimilar gate contacts, together with an explicit threshold-voltage expression; (v) an online simulation tool employing the charge-based modeling framework; and (vi) thermal-noise, low-frequency-noise, and parameter-extraction formulations.
The resulting framework establishes a consistent path from semiconductor electrostatics and carrier transport to compact-model implementation and circuit-level simulation. By using this charge-based modeling approach, the work provides a unified basis for the modeling, characterization, and circuit application of symmetric and asymmetric JFET technologies. This work resulted in four journal articles and three conference papers. An online tool, JFETlab, was also developed and published on the nanoHUB platform, enabling users to apply the modeling framework to device-level simulations. One of the conference papers received the Best Paper Award at ESSDERC 2018.
Keywords: compact modeling; circuit simulation; double-gate JFET; MESFET; charge-based modeling; terminal charge and capacitance; asymmetric JFET; noise modeling; parameter extraction; Verilog-A

Meeting ID:  999 9019 1441
Passcode: 963844

Dr. Kostas Blekos
The Cyprus Institute

Abstract

Quantum hardware has advanced faster than our understanding of what to compute with it. The talk describes a research programme aimed at that gap, taking quantum simulation as the application where the case is strongest and photonic and hybrid light-matter systems as its platforms. It opens with how quantum computers and quantum simulators work and then presents variational quantum algorithms as the practical near-term method, with results obtained on current quantum processors. It closes with ongoing work on photonic and hybrid light-matter platforms as analog quantum simulators, and with the direction of the programme in the coming years.

About the Speaker

Dr. Kostas Blekos is an Associate Research Scientist in Quantum Computing at CaSToRC within The Cyprus Institute and a core member of the QUEST team. He earned his Ph.D. in Theoretical and Computational Physics from the University of Patras, working on the optical control of quantum systems and photon sources. His research bridges applied and mathematical aspects of quantum computing, spanning quantum complexity theory, quantum information, and the design of hybrid quantum-classical algorithms (notably the Quantum Approximate Optimization Algorithm, QAOA), alongside machine learning for physical-science applications. He has led initiatives that include devising new quantum algorithms, advancing quantum control and noise-mitigation methods, and exploring the quantum simulation of many-body dynamics on emerging quantum processors, logging hundreds of hours of experimental runs on quantum-processing units (QPUs).

Κατά την Τελετή θα απονεμηθούν, επίσης, Διδακτορικά Διπλώματα και Διπλώματα Μεταπτυχιακών Σπουδών των Σχολών Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.

Η τελετή θα μεταδοθεί διαδικτυακά μέσω της σελίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης στο Facebook 
www.facebook.com/TUC.Chania

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗΣ

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (ΜΠΔ)

10:00 - Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  • Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
  • Διεθνούς Διατμηματικού ΠΜΣ «Διοίκηση της Τεχνολογίας και της Καινοτομίας – Technology and Innovation Management» των Σχολών ΜΠΔ και ΗΜΜΥ
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

11:15 - Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:00 - Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Απονομή Διπλωμάτων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

10:00 - Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος (ΧΗΜΗΠΕΡ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Αναπληρωτής Κοσμήτορα Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διπλωμάτων Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων 

12:00 - Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων (ΜΗΧΟΠ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:30 - Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (ΑΡΜΗΧ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Κατά την Τελετή θα απονεμηθούν, επίσης, Διδακτορικά Διπλώματα και Διπλώματα Μεταπτυχιακών Σπουδών των Σχολών Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.

Η τελετή θα μεταδοθεί διαδικτυακά μέσω της σελίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης στο Facebook 
www.facebook.com/TUC.Chania

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗΣ

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (ΜΠΔ)

10:00 - Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  • Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
  • Διεθνούς Διατμηματικού ΠΜΣ «Διοίκηση της Τεχνολογίας και της Καινοτομίας – Technology and Innovation Management» των Σχολών ΜΠΔ και ΗΜΜΥ
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

11:15 - Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:00 - Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Απονομή Διπλωμάτων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

10:00 - Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος (ΧΗΜΗΠΕΡ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Αναπληρωτής Κοσμήτορα Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διπλωμάτων Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων 

12:00 - Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων (ΜΗΧΟΠ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:30 - Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (ΑΡΜΗΧ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Κατά την Τελετή θα απονεμηθούν, επίσης, Διδακτορικά Διπλώματα και Διπλώματα Μεταπτυχιακών Σπουδών των Σχολών Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτόνων Μηχανικών.

Η τελετή θα μεταδοθεί διαδικτυακά μέσω της σελίδας του Πολυτεχνείου Κρήτης στο Facebook 
www.facebook.com/TUC.Chania

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗΣ

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης (ΜΠΔ)

10:00 - Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  • Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
  • Διεθνούς Διατμηματικού ΠΜΣ «Διοίκηση της Τεχνολογίας και της Καινοτομίας – Technology and Innovation Management» των Σχολών ΜΠΔ και ΗΜΜΥ
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

11:15 - Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:00 - Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Απονομή Διπλωμάτων Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Παρασκευή 31 Ιουλίου 2026
Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1)

10:00 - Σχολή Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος (ΧΗΜΗΠΕΡ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Αναπληρωτής Κοσμήτορα Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διδακτορικών Διπλωμάτων και Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Απονομή Διπλωμάτων Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων 

12:00 - Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων (ΜΗΧΟΠ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Απονομή Διπλωμάτων Μηχανικών Ορυκτών Πόρων
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

13:30 - Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (ΑΡΜΗΧ)

• Χαιρετισμοί
  Εκπρόσωπος Πρυτανείας Πολυτεχνείου Κρήτης
  Κοσμήτορας Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών
  Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Απονομή Διπλωμάτων Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
• Ομαδική Φωτογράφιση Διπλωματούχων

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΛΑΜΠΡΟΣ ΤΣΙΩΛΗΣ

Α.Μ.: 2015050119

Ημερομηνία Παρουσίασης: 28/7/2026

Ώρα: 11:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/95027927805?pwd=1A9550TPqBT9aPYzrlrjCFE92xf0VY.1   

Θέμα ΔE «Επίδραση νάνο-φυσαλίδων αέρα κατά την αναερόβια χώνευση αστικής ιλύος»

Title «Effect of air nanobubbles on the anaerobic digestion of sewage sludge»

Επιβλέπων:Μιχαήλ Φουντουλάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Μιχαήλ Φουντουλάκης

2 Νικόλαος Καλογεράκης

3 Δανάη Βενιέρη

Περίληψη:

Η αναερόβια χώνευση αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους επεξεργασίας αποβλήτων, καθώς συμβάλλει στη σταθεροποίηση της ιλύος και παράλληλα οδηγεί στην παραγωγή βιοαερίου. Το βιοαέριο μπορεί να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ενέργειας, προσφέροντας σημαντικά οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Για αυτό το λόγο, τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει έντονο ενδιαφέρον ώστε να βρεθούν τρόποι για την ενίσχυση της απόδοσης της διεργασίας. Μια τεχνική η οποία φαίνεται να έχει θετική επίδραση στην αναερόβια χώνευση είναι η χρήση νανοφυσαλίδων αέρα.

Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των νανοφυσαλίδων αέρα κατά την αναερόβια χώνευση αστικής ιλύος. Αρχικά έγιναν δοκιμές μέτρησης του βιοχημικά μεθανογόνου δυναμικού (Biochemical Methane Potential/BMP), ενώ στη συνέχεια, χρησιμοποιήθηκαν αναερόβιοι αντιδραστήρες συνεχούς λειτουργίας τύπου draw-fill με προσθήκη νανοφυσαλίδων αέρα, όπου υπήρξε  παρακολούθηση διάφορων φυσικοχημικών χαρακτηριστικών μεταξύ των οποίων το pH, τα ολικά στερεά (TS) και το χημικά απαιτούμενο οξυγόνο (COD). Παράλληλα δείγματα του πειράματος στάλθηκαν στο εργαστήριο Ποιότητας Υδάτων και Αέρα του Πανεπιστημίου του Αιγαίου για τον προσδιορισμό των υπερ- και πολυφθοροαλκυλιωμένων ουσιών (PFAS).

Τα αποτελέσματα των δυο αντιδραστήρων έδειξαν ότι η παραγωγή βιοαερίου παρουσίασε διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του πειράματος, με τον αντιδραστήρα που περιείχε τις νανοφυσαλίδες να εμφανίζει ελαφρώς αυξημένη παραγωγή. Ωστόσο, η παρουσία νανοφυσαλίδων δεν φαίνεται να οδήγησε σε σαφή βελτίωση των εξεταζόμενων παραμέτρων.

Συνολικά, η χρήση νανοφυσαλίδων αέρα αποτελεί μία ενδιαφέρουσα τεχνολογία για τη βελτίωση της αναερόβιας χώνευσης, όμως απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση για τον προσδιορισμό των βέλτιστων συνθηκών εφαρμογής της και την αξιολόγηση της δυνατότητας εφαρμογής της σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Abstract:

Anaerobic digestion is one of the most widely used waste treatment methods, as it contributes to sludge stabilization while simultaneously producing biogas. Biogas can be utilized for energy production, providing significant economic and environmental benefits. For this reason, considerable research efforts have focused in recent years on developing methods to enhance the efficiency of the anaerobic digestion process. One of the techniques that has attracted increasing interest is the use of air nanobubbles.

The aim of the present diploma thesis was to investigate the effect of air nanobubbles on the anaerobic digestion of municipal sludge. Initially, Biochemical Methane Potential (BMP) tests were carried out, followed by the operation of continuous draw-fill anaerobic reactors with the addition of air nanobubbles. During the experimental period, key physicochemical parameters, including pH, total solids (TS), and chemical oxygen demand (COD), were regularly monitored. In addition, samples collected during the experiment were sent to Warer and Air Quality laboratory at the University of the Aegean for the determination of per- and polyfluoroalkyl substances (PFAS).

The results showed that biogas production varied throughout the experimental period, with the reactor containing air nanobubbles exhibiting slightly higher biogas production. However, the addition of nanobubbles did not result in a clear improvement in all of the monitored parameters.

Overall, the use of air nanobubbles appears to be a promising approach for enhancing anaerobic digestion. Nevertheless, further research is required to determine the optimal operating conditions and to evaluate the feasibility of applying this technology on a larger scale.

Dr. Sofia Evangelou
Technical University of Crete | National Centre of Scientific Research Demokritos

Abstract

Controlling the interaction between quantum systems and their surroundings is a central challenge in quantum science and technology. Although coupling to the environment is usually associated with dissipation and decoherence, engineered photonic and electromagnetic environments can profoundly reshape quantum dynamics and provide new mechanisms for control, readout, sensing, and simulation.

This talk will present an overview of my research in theoretical and computational quantum physics, following its development from quantum optics and nanophotonics to structured reservoirs, quantum sensing and metrology, and quantum computation. I will discuss how plasmonic and graphene-based environments can modify spontaneous emission, induce quantum interference, and generate distinct bright and dark dynamical components. These microscopic effects can be translated into experimentally accessible optical signatures, including modified emission spectra, transparency windows, steep dispersion, nonlinear optical response, and phase-sensitive spectral readout.

I will then focus on structured photonic reservoirs as platforms for simulating open quantum-system dynamics. Spectral gaps, band edges, Dirac-like structures, and emitter–reservoir bound states provide controllable mechanisms for non-Markovian behaviour and the preservation
of phase information, quantified through the quantum Fisher information. The final part of the talk will address variational quantum algorithms, noise-aware gate-level simulations, Qiskit-based implementations, and calculations on real NISQ quantum hardware. I will conclude by outlining a research direction that connects photonic quantum systems, reservoir engineering, quantum sensing, and hardware-aware quantum computation.

About the Speaker

Dr. Sofia Evangelou is a Senior Postdoctoral Researcher at the School of Electrical and Computer Engineering of the Technical University of Crete and a Collaborating Researcher at the Institute of Quantum Computing and Quantum Technology of NCSR "Demokritos." She received her Ph.D. in Materials Science from the University of Patras, where her research focused on nonlinear optical processes in structured photonic environments.

Her research is in theoretical and computational quantum physics, with interests spanning quantum optics, quantum photonics, nanophotonics, open quantum systems, structured reservoirs, quantum sensing and metrology, and quantum computation. Her work has involved semiconductor quantum systems, plasmonic and graphene-based nanostructures, photonic reservoirs, and the control and protection of quantum information through engineered open-system dynamics. Within the Horizon Europe QCFD project, she works on variational quantum algorithms, Qiskit-based gate-level simulations, noise analysis, and implementations on real NISQ quantum hardware. She has also taught courses in Physics, Quantum Computing, Quantum Technologies, Electronics, and Telecommunications at several Greek universities.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2026, 12:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/4267228881?pwd=SFNJdUFOR2ZTQjFKTlF3RkFKeFlwQT09

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΝΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Θέμα: Σκορ άνθρακα: Ένας πολυκριτήριος δείκτης για τη σωτηρία του πλανήτη.

Title: Carbon score: A multi-criteria index for the protection of the planet.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις του 21ου αιώνα, επηρεάζοντας το φυσικό περιβάλλον, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική ευημερία. Η συνεχής αύξηση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου καθιστά αναγκαία την ανάπτυξη αξιόπιστων εργαλείων αξιολόγησης της περιβαλλοντικής επίδοσης κρατών, οργανισμών και επιχειρήσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του Σκορ Άνθρακα (Carbon Score) ως πολυκριτήριου δείκτη περιβαλλοντικής αξιολόγησης και η ανάδειξη της συμβολής του στη βιώσιμη ανάπτυξη και στη μετάβαση προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται σε εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση διεθνών και ευρωπαϊκών πηγών σχετικά με την κλιματική αλλαγή, το ανθρακικό αποτύπωμα, τους περιβαλλοντικούς δείκτες, τα κριτήρια ESG και τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Παράλληλα, πραγματοποιείται συγκριτική ανάλυση περιβαλλοντικών επιδόσεων μεταξύ επιλεγμένων χωρών, καθώς και μελέτη περίπτωσης της ελληνικής εταιρείας ΔΕΣΦΑ, με στόχο την αποτύπωση της πρακτικής εφαρμογής των αρχών διαχείρισης εκπομπών άνθρακα σε επιχειρησιακό επίπεδο. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης καταδεικνύουν ότι το Σκορ Άνθρακα αποτελεί ένα σύνθετο εργαλείο αξιολόγησης, το οποίο δεν περιορίζεται στη μέτρηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, αλλά ενσωματώνει πολλαπλές διαστάσεις περιβαλλοντικής επίδοσης. Η χρήση του επιτρέπει τη συγκριτική αξιολόγηση διαφορετικών οντοτήτων, την παρακολούθηση της προόδου ως προς τους στόχους βιωσιμότητας και την υποστήριξη της λήψης στρατηγικών αποφάσεων για τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος. Συμπερασματικά, το Σκορ Άνθρακα μπορεί να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης και λογοδοσίας, συμβάλλοντας στην επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης, στην ενίσχυση της διαφάνειας των οργανισμών και στην προώθηση της πράσινης μετάβασης. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης κοινών μεθοδολογιών και προτύπων αξιολόγησης, ώστε να ενισχυθεί η αξιοπιστία και η συγκρισιμότητα των σχετικών δεικτών.

In this talk, a summary of my research interests will be given. Starting with the description of particle - antiparticle generation from the interaction of high intensity laser pulses with the quantum vacuum system, some significant numerical results regarding the particle production efficiency will be presented.  On the second part of the talk newer experimental schemes for particle creation will be presented with emphasis on the production of muon and neutron beams and their applications.

About the Speaker

Ioannis Ploumistakis received a BSc degree from the Department of Physics, University of Crete, Greece. Following his studies, he completed his MSc thesis in the Department of Sciences, Technical University of Crete, Greece. The subject of his thesis was the interaction of high intensity and ultrashort duration laser pulses with vacuum for the creation of electron positron pairs. He completed his PhD studies at the Department of Production Engineering and Management, Technical University of Crete, Greece. His research topic was the creation of a laser based high energy electron beam that interacts with high intensity lasers producing particle antiparticle pairs. He also studied the case of muon creation from the interaction of solid targets with high intensity laser pulses and the possibility of using those muons as a catalyst on muon catalyzed fusion reaction of a D-T mixture.

Dr. Haralampos Gavriilidis
University of California, Berkeley

Abstract

Modern analytics increasingly spans heterogeneous data formats and systems rather than a single database engine. While this flexibility allows applications to combine the capabilities of different systems, it also creates fundamental challenges for query processing, interoperability, and efficient data movement. In this talk, we will examine how federated and composable data systems can address these challenges without replacing the engines that already work well. We will discuss XDB for decentralized cross-database query processing, XDBC for fast and adaptive data transfer across heterogeneous systems, and SheetReader for efficiently integrating spreadsheets into analytical pipelines. Together, these systems show how query execution, data exchange, and format integration can be redesigned to enable faster and more resource-efficient analytics across heterogeneous data environments. Finally, we will explore how these principles can be extended beyond relational data to support analytics across heterogeneous data, models, and systems.

About the Speaker

Haralampos “Harry” Gavriilidis is a Visiting Scholar at UC Berkeley EECS, working with Scott Shenker in the NetSys Lab, and a Postdoctoral Fellow at the International Computer Science Institute, supported by a DAAD IFI Fellowship. He received his PhD in Computer Science from Technische Universität Berlin, conducting research at BIFOLD and the DIMA group, advised by Volker Markl. His work focuses on making heterogeneous data systems operate efficiently as a unified analytical environment. During his PhD, he designed XDB, XDBC, and SheetReader, leading to publications at SIGMOD, VLDB, ICDE, EDBT, and Information Systems. He also led two research projects in collaboration with industry, including a German Software Campus project. Before entering academia, he worked for several years as a software engineer. His current research explores how declarative data processing can support analytics beyond relational data, across heterogeneous data, models, and systems.

Θέμα ΔΜΣ «Πρόταση περιβαλλοντικής αναβάθμισης αστικών υπαίθριων χώρων στην Παλιά Πόλη Χανίων»
Title MSc «Environmental rehabilitation of outdoor urban spaces at the old city of Chania»

Επιβλέπων:Διονυσία Κολοκοτσά
Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:
1. Διονυσία Κολοκοτσά
2. Θεοχάρης Τσούτσος
3. Μιχαήλ Λαζαρίδης

Περίληψη:
Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά τη συμβολή της κλιματικά ευαίσθητης αστικής αναγέννησης στη βελτίωση του μικροκλίματος και της υπαίθριας θερμικής άνεσης σε ιστορικούς αστικούς υπαίθριους χώρους, με περιοχή μελέτης την Παλιά Πόλη των Χανίων. Η έρευνα βασίστηκε σε συγκριτική αξιολόγηση τριών σεναρίων παρέμβασης, αξιοποιώντας τα λογισμικά ENVI-met και RayMan για την προσομοίωση των μικροκλιματικών συνθηκών και της θερμικής άνεσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ολοκληρωμένη εφαρμογή βιοκλιματικών στρατηγικών, μέσω συνδυασμού βλάστησης, σκίασης, κατάλληλων υλικών και ανασχεδιασμού του δημόσιου χώρου, υπερτερεί σημαντικά της αποκλειστικής ενίσχυσης της βλάστησης, οδηγώντας σε ουσιαστική βελτίωση των περιβαλλοντικών συνθηκών. Η εργασία προτείνει ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο μεθοδολογικό πλαίσιο που μπορεί να υποστηρίξει τον σχεδιασμό βιώσιμων και κλιματικά ανθεκτικών παρεμβάσεων σε ιστορικές μεσογειακές πόλεις.

Abstract:
This MSc thesis investigates the contribution of climate-responsive urban regeneration to improving the microclimate and outdoor thermal comfort of historic urban open spaces, using the Old Town of Chania, Greece, as the study area. The research is based on a comparative assessment of three
intervention scenarios, employing the ENVI-met and RayMan models to simulate microclimatic conditions and evaluate outdoor thermal comfort. The findings demonstrate that an integrated climate-responsive design approach, combining vegetation, shading, appropriate surface materials, and spatial redesign, provides substantially greater environmental benefits than vegetation enhancement alone. The study proposes a scientifically validated methodological framework that can support the planning and design of sustainable and climate-resilient interventions in historic Mediterranean cities while preserving their cultural identity.

Dr. Sofia Botsi, NASA Jet Propulsion Laboratory

Title

Quantum Physics with Emphasis on Photonic Quantum Computers and Quantum Simulators

Abstract

Quantum simulations use highly controllable quantum systems (such as neutral atoms and molecules, photons, ions, superconducting circuits, …) to mimic the behavior of more complex quantum systems that classical computers cannot compute due to exponential scaling of quantum states and quantum operations. Ultracold neutral atoms and dipolar molecules provide an exceptional platform for quantum simulations because they offer long coherence times, tunable interactions, reconfigurable geometries, and the ability to implement both analog and digital Hamiltonians with high precision. When cooling atoms to temperatures within a millionth of a degree of absolute zero, they form exotic quantum states such as Bose-Einstein Condensates (BECs). Researchers create and utilize BECs on ground and more recently in space for fundamental physics investigations. This presentation provides an overview of the scientific foundations of ultracold‑atom–based quantum simulations, including experimental advances in creating controllable atomic and molecular qubits, theoretical modeling of interaction potentials, and the emerging role of neutral-atom platforms in next-generation ground- and space-based quantum technologies, while outlining future research directions and opportunities for growth within the broader quantum ecosystem.

About the Speaker

Dr. Sofia Botsi is the Engineering Model Testbed Lead of NASA's Cold Atom Lab mission onboard the ISS. She is responsible for the operation, maintenance, and testing of experiments with the ground instrument prior to execution on flight. She is leading the optical dipole trap study, which may be delivered as an upgrade during a future resupply of the science instrument in orbit, and she is also a Co-Investigator on the Feshbach molecules in microgravity study. Her research interests include high-precision measurements, quantum simulations, and quantum computations with ultracold atomic and molecular gases. She joined JPL as a Postdoctoral Fellow in 2023 after receiving her Ph.D. from the National University of Singapore and her M.Sc. from the Max Planck Institute for Nuclear Physics at Heidelberg University.
 

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Βασιλική Γκανάρα

Α.Μ.: 2019050082

Ημερομηνία Παρουσίασης: 21/07/2026

Ώρα: 10:00 π.μ

Διαδικτυακά: https://tucgr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

Meeting ID: 871 8937 4050 Password: 788241

Θέμα ΔE «ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΙΛΟΤΙΚΗΣ ΜΟΝΑΔΑΣ ΤΕΧΝΗΤΟΥ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΕΧΗ ΤΕΧΝΗΤΟ ΑΕΡΙΣΜΟ»

Title «PERFORMANCE EVALUATION OF A PILOT CONSTRUCTED WETLAND WITH CONTINUOUS ARTIFICIAL AERATION»

Επιβλέπων: Αλέξανδρος Στεφανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Αλέξανδρος Στεφανάκης

2 Μιχαήλ Φουντουλάκης

3 Παρανυχιανάκης Νικόλαος

Περίληψη:

Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η απόδοση πιλοτικής μονάδας τεχνητού υγροβιότοπου υποεπιφανειακής ροής με συνεχή τεχνητό αερισμό, για την επεξεργασία πρωτοβάθμια επεξεργασμένων αστικών λυμάτων. Το πείραμα εκπονήθηκε στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων Χανίων (ΕΕΛ Χανίων). Ο τεχνητός υγροβιότοπος απαρτίζεται από τέσσερα διαδοχικά στάδια επεξεργασίας (Α,Β,C,D), συνδεδεμένα σε σειρά μέσω συστήματος σωληνώσεων στο άνω, μέσο και κάτω τμήμα τους. Oι παλετοδεξαμενές για τα στάδια Α, Β, D αποτελούνται από ποταμίσιο χαλίκι ενώ η τρίτη C από ποταμίσιο χαλίκι και βιοεξανθράκωμα/biochar. Oι δεξαμενές φυτεύτηκαν με συνδυασμό των φυτών Arundo donax και Phragmites australis. Το πείραμα διεξήχθη για επτά μήνες (Νοέμβριος 2024 – Μάιος 2025). Ως εισροή χρησιμοποιήθηκε το υπερκείμενο κλάσμα εκροής της δεξαμενής πρωτοβάθμιας καθίζησης της ΔΕΥΑΧ. Για την αξιολόγηση της απόδοσης του συστήματος παρακολουθήθηκαν οι εξής παράμετροι ποιότητας ανά δύο βδομάδες: pH, ηλεκτρική αγωγιμότητα (EC), BOD₅, COD, DOC, TSS, ολικό άζωτο (TN), αμμωνιακό άζωτο (NH₄⁺-N), νιτρικό άζωτο (NO₃⁻-N), ολικός φώσφορος (TP) και φωσφορικά (PO₄³⁻-P). Παράλληλα, εξετάστηκε η τμηματική κατανομή της απόδοσης εντός κάθε σταδίου στο άνω, μέσο, κάτω τμήμα, καθώς και η κατά μήκος κατανομή κατά τη διαδοχική ροή μεταξύ των τεσσάρων σταδίων. Tα αποτελέσματα έδειξαν εξαιρετικά υψηλές αποδόσεις αφαίρεσης οργανικού φορτίου: BOD₅ 96,78% (μέσος όρος συγκέντρωσης της εκροής 8,72 mg/L) και COD 96,13% (μέσο όρο συγκέντρωσης εκροής 14,63 mg/L), απόδοση που είναι υψηλότερες από αυτές της διεθνής βιβλιογραφίας. Η απόδοση αφαίρεσης TSS ήταν επίσης εξαιρετικά υψηλή (95,89%), με μέση εκροή 4,28 mg/L. Ως προς το άζωτο, η ποσοστιαία απομάκρυνση NH₄⁺-N (90,47%) είναι υψηλότερη από τις βιβλιογραφικές τιμές (60–85%), επιβεβαιώνοντας τη θετική επίδραση του συνεχούς αερισμού στη νιτροποίηση. Η ποσοστιαία απομάκρυνση TN (60,71%) υπερβαίνει επίσης το βιβλιογραφικό εύρος (25–55%), ωστόσο ο μέσος όρος της συγκέντρωσης της εκροής (23,88 mg/L) υπερβαίνει τα νομοθετικά όρια για ευαίσθητους αποδέκτες (≤15 mg/L), λόγω συσσώρευσης νιτρικών από τον συνεχή αερισμό. Η ποσοστιαία απομάκρυνσή TP (6,54%) ήταν χαμηλή, με μέσο όρο συγκέντρωσης εκροής 6,42 mg/L, υπερβαίνοντας τα όρια για ευαίσθητους αποδέκτες (≤2 mg/L). Συνολικά, το σύστημα παράγει εκροή πλήρως κατάλληλη για διάθεση σε μη ευαίσθητους αποδέκτες (BOD₅, COD, TSS, pH εντός ορίων ΚΥΑ 5673/400/1997), ενώ για διάθεση σε ευαίσθητους αποδέκτες ή επαναχρησιμοποίηση απαιτείται περαιτέρω επεξεργασία για TN και TP. Ο τεχνητός αερισμός αποδείχθηκε καθοριστικός παράγοντας για τη βελτίωση της νιτροποίησης και της αφαίρεσης οργανικού φορτίου, ενώ η χρήση biochar στη μονάδα C επέφερε θετική επίδραση στην ποιότητα εκροής.

Abstract:

In the present thesis, the performance of a pilot vertical subsurface flow constructed wetland (HSSF CW) system operating under continuous artificial aeration was investigated, for the treatment of primary-treated urban wastewater. The experiment was conducted at the facilities of the Municipal Water and Sewerage Company of Chania. The system consists of four sequential pilot constructed wetland stages connected in series via a piping system at the upper, middle, and lower sections of each unit. The influent consisted of the supernatant fraction from the primary sedimentation tank of DEYACH. The four stages are labelled A, B, C and D and differ in terms of filling substrate. Stages A, B and D were filled with river gravel, while C was filled with river gravel supplemented with biochar. Furthermore, the units were planted with a combination of two kinds of plants Arundo donax and Phragmites australis. The experiment was conducted over a period of seven months (November 2024 – May 2025). System performance was evaluated by monitoring every two weeks of the following water quality parameters: pH, electrical conductivity (EC), BOD₅, COD, DOC, TSS, total nitrogen (TN), ammonium nitrogen (NH₄⁺-N), nitrate nitrogen (NO₃⁻-N), total phosphorus (TP) and orthophosphate (PO₄³⁻-P). The vertical distribution of treatment efficiency within each stage (upper, middle, and lower zones) and the longitudinal distribution across the four sequential stages were also examined. Results demonstrated exceptionally high organic matter removal efficiencies: BOD₅ at 96.78% (mean effluent 8.72 mg/L) and COD at 96.13% (mean effluent 14.63 mg/L), both exceeding the typical ranges reported in the international literature. TSS removal efficiency was also very high (95.89%), with a mean effluent concentration of 4.28 mg/L. Regarding nitrogen, NH₄⁺-N removal efficiency (90.47%) surpassed the expected bibliographic range (60–85%), confirming the significant contribution of continuous aeration to nitrification. TN removal (60.71%) also exceeded the bibliographic range (25–55%); however, the mean effluent TN concentration (23.88 mg/L) exceeded the regulatory limit for sensitive receiving bodies (≤15 mg/L), attributed to nitrate accumulation under continuous aeration conditions that limit denitrification. TP removal was low (6.54%), with a mean effluent concentration of 6.42 mg/L, exceeding the limits set for sensitive receiving bodies (≤2 mg/L). Overall, the system produces effluent fully suitable for discharge to non-sensitive receiving bodies, meeting Greek legislative standards (Joint Ministerial Decision 5673/400/1997) for BOD₅, COD, TSS and pH, while further treatment for TN and TP is required for discharge to sensitive bodies or water reuse applications. Continuous artificial aeration proved to be a key operational parameter enhancing nitrification and organic matter removal, while the use of biochar in unit C showed a positive effect on effluent quality.

Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Ζαχαρόπουλου

με θέμα

Από Πρωτείνες σε Νευρώνες : Τοπολογίες Βιολογικών Δικτύων για Νευροεξέλιξη

From Proteins to Neurons: Biological Network Topologies for Neuroevolution

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης 
Δρ. Ιωάννης Αραπάκης (Telefonica Scientific Research)

Περίληψη

Η Φυσική Υπολογιστική (Natural Computing) αποτελεί ένα διεπιστημονικό πεδίο που αντλεί έμπνευση από βιολογικές, φυσικές και εξελικτικές διεργασίες με σκοπό την ανάπτυξη μοντέλων Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning – ML). Στο πλαίσιο αυτό, οι εξελικτικοί αλγόριθμοι και τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα έχουν αναδείξει ότι δομές που βρίσκονται στη φύση, μπορούν να δημιουργήσουν αποτελεσματικά υπολογιστικά μοντέλα για την επίλυση σύνθετων προβλημάτων. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει ένα βιολογικά θεμελιωμένο νευροεξελικτικό αλγόριθμο, στο οποίο οι αρχιτεκτονικές Δικτύων Γραφικών Νευρώνων (Graph Neural Networks – GNNs) δημιουργούνται αξιοποιώντας πραγματικά δίκτυα πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων (Protein–Protein Interaction – PPI), προερχόμενα από οργανισμούς όπως o ζυμομύκητας , ο ποντικός και ο άνθρωπος. Στην προτεινόμενη προσέγγιση, οι νευρώνες αντιστοιχίζονται σε πρωτεϊνικές οντότητες, ενώ η συναπτική συνδεσιμότητα περιορίζεται από τις πειραματικά τεκμηριωμένες αλληλεπιδράσεις που παρατηρούνται στα γνωστά δίκτυα PPI. Ως αποτέλεσμα, οι αρχικές νευρωνικές τοπολογίες κληρονομούν χαρακτηριστικά που συναντώνται στα δίκτυα PPI, όπως η διάσπαρτη συνδεσιμότητα, η τμηματική οργάνωση και τα πολύπλοκα πρότυπα αλληλεπίδρασης. Σε αντίθεση με τα συμβατικά GNNs, τα οποία εκπαιδεύονται αποκλειστικά μέσω βελτιστοποίησης βασισμένης στην οπισθοδιάδοση σφάλματος και σε μεθόδους κλίσης (gradient-based  optimization),  το  προτεινόμενο  πλαίσιο  υλοποιεί  πληθυσμιακή  εξελικτική βελτιστοποίηση μέσω βιολογικά εμπνευσμένων μηχανισμών μετάλλαξης, επιλογής και προσαρμογής της τοπολογίας. Το σύστημα υποστηρίζει τόσο την εξέλιξη των παραμέτρων όσο και τη δομική τροποποίηση του νευρωνικού δικτύου, επιτρέποντας τη δυναμική προσαρμογή του κατά τη διάρκεια διαδοχικών γενεών. Το προτεινόμενο πλαίσιο αξιολογείται σε προβλήματα ταξινόμησης κόμβων (node classification) και παλινδρόμησης (regression), χρησιμοποιώντας καθιερωμένα σύνολα δεδομένων αναφοράς για γράφους, με στόχο να διερευνηθεί κατά πόσο οι δομές συνδεσιμότητας που προέρχονται από βιολογικά δίκτυα μπορούν να λειτουργήσουν ως αποτελεσματικές επαγωγικές παραδοχές (inductive priors) για τη νευρωνική υπολογιστική. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των ειδικά διαμορφωμένων τοπολογιών αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών κάθε οργανισμού στη μαθησιακή συμπεριφορά, στη δυναμική σύγκλισης, στη δομική ποικιλότητα και στην εξελικτική προσαρμογή του συστήματος, προκειμένου να αξιολογηθούν η ευρωστία και η επεκτασιμότητά του. Τα πειραματικά αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σκοπιμότητα ενσωμάτωσης βιολογικών δικτύων αλληλεπιδράσεων σε συστήματα μάθησης επί γράφων, αποδεικνύοντας ότι οι νευρωνικές αρχιτεκτονικές που καθοδηγούνται από δίκτυα PPI αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη ερευνητική κατεύθυνση στον χώρο της Φυσικής Υπολογιστικής και της βιολογικά εμπνευσμένης Τεχνητής Νοημοσύνης.

Abstract

Natural computing is an interdisciplinary field inspired by biological, physical, and evolutionary processes in order to develop MachineLearning (ML) models. Within this domain, evolutionary algorithms and artificial neural networks have shown that naturally occurring structures can provide effective models for solving complex learning tasks. This thesis introduces a biologically grounded neuroevolutionary framework in which graph neural network (GNN) architectures are generated using real-world protein-protein interaction (PPI) networks derived from species including yeast, mouse, and human. In the proposed approach, neurons are associated with protein entities, while synaptic connectivity is constrained by experimentally observed in known PPI networks. Consequently, initialized neural topologies inherit the structural characteristics observed in PPI networks, such as sparse connectivity, modular organization, and complex interaction patterns. Unlike conventional GNNs trained through gradient-based optimization alone, the proposed framework performs population-based evolutionary optimization through biologically inspired mutation, selection, and topology adaptation. The system supports both parameter evolution and structural neural modification, enabling dynamic adaptation over successive generations. The framework is evaluated on both node classification and regression tasks using established graph benchmark datasets in order to investigate whether biologically derived connectivity structures can function as effective inductive priors for neural computation. The influence of species-specific protein interaction topologies on learning behavior, convergence dynamics, structural diversity, and evolutionary adaptation is also examined in order to ensure robustness and scalability. Experimental results showcase the feasibility of integrating biological interaction networks into graph learning systems, therefore proving that PPI-guided neural architectures present a promising research direction within Natural Computing and biologically inspired artificial intelligence.

Meetin ID: 974 2132 5729
Password: 592185

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Πεσλή

με θέμα

Πολυτροπική Κατάτμηση Εγκεφάλου με χρήση Βαθιάς Μάθησης
Multimodal Brain Tumor Segmentation with Deep Learning Techniques

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης 
Δρ Ελευθερία Σεργάκη 

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την αυτόματη τμηματοποίηση εγκεφαλικών όγκων από πολυτροπικές εικόνες μαγνητικής τομογραφίας (MRI) με χρήση τεχνικών βαθιάς μάθησης. Η ακριβής τμηματοποίηση των υποπεριοχών ενός όγκου αποτελεί κρίσιμο βήμα για τη διάγνωση, τον σχεδιασμό θεραπείας και την παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου, ωστόσο η χειροκίνητη διαδικασία είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα και παρουσιάζει σημαντική μεταβλητότητα μεταξύ διαφορετικών ειδικών.
Στο πλαίσιο της εργασίας χρησιμοποιήθηκε το σύνολο δεδομένων BraTS 2020 και υλοποιήθηκαν διαφορετικές αρχιτεκτονικές βασισμένες στο U-Net. Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκαν και συγκρίθηκαν ένα βασικό 2D Shallow U-Net, καθώς και εκδόσεις του U-Net με encoders VGG-19, ResNet-50 και Inception V3. Επιπλέον, σχεδιάστηκε και αξιολογήθηκε ένα μοντέλο 3D U-Net με χρήση Conv3D επιπέδων, ώστε να αξιοποιηθεί η πλήρης τρισδιάστατη χωρική πληροφορία των δεδομένων MRI.
Η αξιολόγηση όλων των μοντέλων πραγματοποιήθηκε με 5-fold cross-validation, χρησιμοποιώντας ως κύρια μετρική τον Dice Similarity Coefficient για τις υποπεριοχές Whole Tumor (WT), Tumor Core (TC) και Enhancing Tumor (ET). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μεταξύ των δισδιάστατων μοντέλων η καλύτερη απόδοση επιτεύχθηκε από το Inception V3 U-Net, ενώ το 3D U-Net παρουσίασε τη συνολικά υψηλότερη ακρίβεια, επιτυγχάνοντας μέσες τιμές Dice 0.85 για τις περιοχές WT και TC και 0.79 για την περιοχή ET. Η εργασία καταδεικνύει τα σημαντικά πλεονεκτήματα των τρισδιάστατων αρχιτεκτονικών στην τμηματοποίηση ιατρικών εικόνων και συμβάλλει στη συγκριτική αξιολόγηση σύγχρονων προσεγγίσεων βαθιάς μάθησης για εφαρμογές νευροαπεικόνισης. 

Abstract 

This thesis investigates the automatic segmentation of brain tumors from multimodal Magnetic Resonance Imaging (MRI) scans using deep learning techniques. Accurate segmentation of tumor subregions is a critical step in diagnosis, treatment planning, and disease monitoring. However, manual segmentation is a time-consuming process and is subject to considerable inter-observer variability among medical experts.
In this study, the BraTS 2020 dataset was utilized, and several U-Net-based architectures were implemented and evaluated. Specifically, a baseline 2D Shallow U-Net was developed and compared with U-Net models employing VGG19, ResNet50, and InceptionV3 as encoder backbones. Furthermore, a 3D U-Net model incorporating Conv3D layers was designed and assessed in order to exploit the full three-dimensional spatial information available in MRI volumes.
The performance of all models was evaluated using 5-fold cross-validation, with the Dice Similarity Coefficient serving as the primary evaluation metric for the Whole Tumor (WT), Tumor Core (TC), and Enhancing Tumor (ET) regions. The experimental results demonstrated that, among the two-dimensional models, the InceptionV3 U-Net achieved the best overall performance. However, the 3D U-Net outperformed all other architectures, achieving mean Dice scores of 0.85 for the WT and TC regions and 0.79 for the ET region. These findings highlight the significant advantages of three-dimensional deep learning architectures for medical image segmentation and contribute to the comparative evaluation of modern deep learning approaches for neuroimaging applications.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ελεωνόρας Βλάσση

με θέμα

Μελέτη Μεταβατικής Συμπεριφοράς Συστημάτων Γείωσης
Transient Behaviour of Grounding Systems

Εξεταστική Επιτροπή

Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης 
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Στις σύγχρονες ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, τα συστήματα γείωσης αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μέσα προστασίας έναντι υπερτάσεων που προκαλούνται από κεραυνικά πλήγματα. Βασικός σκοπός τους είναι η ασφαλής διοχέτευση των ηλεκτρικών ρευμάτων στο έδαφος, εξασφαλίζοντας την προστασία τόσο του προσωπικού όσο και του εξοπλισμού. Ωστόσο, η συμπεριφορά των συστημάτων γείωσης υπό μεταβατικές συνθήκες επηρεάζεται από φυσικές και γεωμετρικές παραμέτρους, όπως η ειδική αντίσταση του εδάφους, η γεωμετρία του πλέγματος γείωσης και ο ιονισμός του εδάφους.
Ο ιονισμός του εδάφους μπορεί να επηρεάσει τη μέγιστη ανύψωση δυναμικού γης (Ground Potential Rise – GPR) που αναπτύσσεται γύρω από τις ράβδους γείωσης, επιδρώντας άμεσα στις τάσεις επαφής και βηματισμού, καθώς και στην ηλεκτρική καταπόνηση του ηλεκτρολογικού εξοπλισμού.
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη μεταβατική συμπεριφορά συστημάτων γείωσης που υποβάλλονται σε κεραυνικά πλήγματα, λαμβάνοντας υπόψη τον ιονισμό του εδάφους και τη θεωρία της ενεργού επιφάνειας του Grcev, η οποία περιγράφει τα τμήματα του πλέγματος γείωσης που συμμετέχουν αποτελεσματικά στη διάχυση των υψίσυχνων κεραυνικών ρευμάτων.
Για την ανάλυση και την προσομοίωση του συστήματος χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά MATLAB και ATP-EMTP. Παράλληλα, εξετάστηκε η επίδραση παραμέτρων όπως ο χρόνος μετώπου του κεραυνικού ρεύματος, η γεωμετρία του πλέγματος, τα χαρακτηριστικά του εδάφους και το σημείο έγχυσης του ρεύματος στη μεταβατική απόκριση του συστήματος γείωσης.

Abstract

In modern electrical installations, grounding systems constitute one of the most important means of protection against overvoltages caused by lightning strikes. The primary purpose of grounding systems is the safe dissipation of currents into earth, ensuring the protection of both personnel and equipment. However, the behavior of grounding systems under transient conditions is influenced by physical and geometrical parameters such as soil resistivity, grid geometry and soil ionization.
Soil ionization can affect the maximum Ground Potential Rise (GPR) developed around grounding rods, directly influencing touch and step voltages, as well as the electrical stress imposed on electrical equipment.
This thesis investigates the transient behavior of grounding systems subjected to lightning strikes, taking into account soil ionization and Grcev’s effective area theory which represents the parts of the grounding grid that effectively participate in the dissipation of high frequency lightning currents.
MATLAB and ATP-EMTP were used for the analysis and simulation of the system , while observing the influence of parameters such as lightning front time, grid geometry, soil characteristics and current injection point have on the transient response of the grounding system.

Αναγνωριστικό σύσκεψης: 311 884 261 069 439
Κωδικός πρόσβασης: MW6NY3yM

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Κουρσιούμη

με θέμα

Διεύρυνση του Ρυθμού Ροής Πληροφορίας σε Συζευγμένα Στοχαστικά Συστήματα με Ταλαντώσεις

Investigations of Information Flow Rate in Coupled Oscillating Stochastic Systems

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Γεώργιος Καρυστινός
Καθηγητής Αθανάσιος Λιάβας

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά τον ρυθμό ροής πληροφορίας σε συζευγμένα στοχαστικά συστήματα ταλαντωτών, εντός του φορμαλισμού ροής πληροφορίας του Liang. Ο φορμαλισμός αυτός θεωρεί την αιτιότητα στα πλαίσια ενός αυστηρά ορισμένου μαθηματικού πλαισίου το οποίο στηρίζεται στην  περιθώρια εντροπία των μονάδων ενός συστήματος και τον κατευθυντικό ρυθμό μεταβολής της. Εφαρμόζουμε τον φορμαλισμό του Liang σε τρεις τοπολογίες συζευγμένων στοχαστικών ταλαντωτών που περιλαμβάνουν αμφίδρομη σύζευξη με ασύμμετρη διέγερση, αμφίδρομη σύζευξη με παράλληλη διέγερση και κατευθυντική σύζευξη με παράλληλη διέγερση. Για κάθε περίπτωση εξάγονται ακριβείς, κλειστές αναλυτικές εκφράσεις της αιτιακής ροής πληροφορίας οι οποίες προκύπτουν από τη στάσιμη εξίσωση Lyapunov για το συζευγμένο στοχαστικό σύστημα.
Κεντρικό αναλυτικό αποτέλεσμα της εργασίας είναι η ανάδειξη του καθολικού άνω φράγματος (και για τις τρεις τοπολογίες) για τον ρυθμό ροής πληροφορίας, το οποίο προκύπτει από την εξίσωση T = c/m, όπου c είναι η σταθερά απόσβεσης και m  η μάζα του δέκτη. Το φράγμα αυτό σχετίζεται άμεσα με το Θεώρημα Διακύμανσης–Απαγωγής (Fluctuation Dissipation Theorem). Αποδεικνύουμε ότι το όριο αυτό εμφανίζεται σε διαφορετικές οριακές καταστάσεις —τόσο σε αμφίδρομα όσο και σε κατευθυντικά συζευγμένα συστήματα υπό παράλληλη στοχαστική διέγερση— ως ένα άνω φράγμα ανεξάρτητο της τοπολογίας.  Στο όριο μηδενικής απόσβεσης (c₁ = c₂ = 0) αποδεικνύουμε ότι θεμελιώνεται το φαινόμενο αραίωσης της πληροφορίας, δηλαδή ότι ο ρυθμός ροής της πληροφορίας μεταβάλλεται αντίστροφα ανάλογα του χρόνου. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί άμεση συνέπεια της διατήρησης του όγκου ενός συστήματος στον χώρο των φάσεων (σύμφωνα με το θεώρημα Liouville). Τέλος, εισάγουμε το φαινόμενο του αιτιακού συντονισμού: η βέλτιστη μεταφορά πληροφορίας δεν επιτυγχάνεται μεταξύ ταυτόσημων ταλαντωτών, αλλά όταν οι ιδιοσυχνότητες των δύο ταλαντωτών διαφέρουν σύμφωνα με μία κλειστής μορφής έκφραση που περιλαμβάνει τις χαρακτηριστικές σταθερές των ταλαντωτών και μηδενίζεται όταν οι αποσβέσεις τους συμπίπτουν.  Αποδεικνύουμε ότι το φαινόμενο αυτό παρατηρείται λόγω της φασματικής επικάλυψης των ταλαντωτών που επιβάλλει η ασύμμετρη απόσβεση.
Οι παραπάνω αναλυτικές προβλέψεις επικυρώνονται αριθμητικά χρησιμοποιώντας αριθμητική εκτίμηση της ροής πληροφορίας κατά Liang, χρησιμοποιώντας την Εκτιμήτρια βάσει Ομάδας Lie (ΕΟL). Με τον τρόπο αυτό αποδεικνύουμε ότι ισχύει το φαινόμενο της αραίωσης της πληροφορίας και το φαινόμενο του αιτιακού συντονισμού.  Επιπλέον επιβεβαιώσαμε για διάφορα σενάρια ότι τα αναλυτικά αποτελέσματα συμφωνούν με τα αριθμητικά.  Σημειώνεται ότι τα αναλυτικά αποτελέσματα επανακτώνται αριθμητικά ακόμα και όταν είναι άμεσα μετρήσιμες μόνο οι θέσεις των ταλαντωτών ενώ οι ταχύτητες ανακατασκευάζονται αριθμητικά από αυτές. Επίσης με τα αριθμητικά αποτελέσματα επιβεβαιώνεται η μηδενική ανάστροφη ροή σε περίπτωση μονόδρομης κατευθυντικής σύζευξης. Τέλος, σημαντικό αποτέλεσμα της παρούσας διπλωματικής αποτελεί ότι σε συστήματα συζευγμένων ταλαντωτών η ροή πληροφορίας προκύπτει μηδενική αν χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά οι χρονοσειρές θέσης, χωρίς να αναλυθούν και οι ταχύτητες των ταλαντωτών. 

Λέξεις-κλειδιά: ροή πληροφορίας, αιτιότητα, στοχαστικοί ταλαντωτές, εξίσωση Lyapunov, Θεώρημα Διακύμανσης–Απαγωγής, Εκτιμήτρια Ομάδας Lie, αιτιακός συντονισμός, φαινόμενο αραίωσης.

Abstract 
This thesis studies the rate of information flow in coupled stochastic oscillator systems, within Liang's infor-mation flow formalism. This formalism treats causality within a rigorously defined mathematical framework based on the marginal entropy of a system's units and its directional rate of change. We apply Liang's formalism to three topologies of coupled stochastic oscillators, comprising bidirectional coupling with asymmetric excita-tion, bidirectional coupling with parallel excitation, and directional coupling with parallel excitation. For each case, exact, closed-form analytical expressions of the causal information flow are derived, arising from the sta-tionary Lyapunov equation for the coupled stochastic system.
A central analytical result of this work is the identification of a universal upper bound (valid for all three topol-ogies) on the rate of information flow, given by the equation T = c/m, where c is the damping constant and m is the mass of the receiver. This bound is directly related to the Fluctuation–Dissipation Theorem. We prove that this limit appears under different limiting conditions —both in bidirectionally and directionally coupled systems under parallel stochastic excitation— as a topology-independent upper bound. In the limit of zero damping (c₁ = c₂ = 0), we prove that the information dilution phenomenon is established, i.e., that the rate of information flow varies inversely with time. This phenomenon is a direct consequence of the conservation of phase-space volume of a system (in accordance with Liouville's theorem). Finally, we introduce the phenomenon of causal reso-nance: optimal information transfer is not achieved between identical oscillators, but rather when the natural frequencies of the two oscillators differ according to a closed-form expression involving the characteristic con-stants of the oscillators, which vanishes when their damping coefficients coincide. We prove that this phenome-non is observed due to the spectral overlap of the oscillators imposed by the asymmetric damping.
The above analytical predictions are validated numerically using a numerical estimation of Liang information flow, employing the Lie Group Estimator (LGE). In this way, we demonstrate that the information dilution phenomenon and the causal resonance phenomenon hold. Furthermore, we confirmed for various scenarios that the analytical results agree with the numerical ones. It is noted that the analytical results are recovered numeri-cally even when only the positions of the oscillators are directly measurable, while the velocities are numerically reconstructed from them. Additionally, the numerical results confirm the zero-reverse flow in the case of one-way directional coupling. Finally, an important result of this thesis is that in systems of coupled oscillators, the information flow is found to be zero if only the position time series are used, without also analyzing the veloci-ties of the oscillators.
Keywords: information flow, causality, stochastic oscillators, Lyapunov equation, Fluctuation–Dissipation Theorem, Lie Group Estimator, causal resonance, dilution phenomenon.
 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Γκότη

με θέμα

Βελτιστοποίηση Bayes για την εκτίμηση του πυρήνα συνδιασποράς σε Γκαουσσιανές Στοχαστικές Διαδικασίες

Bayesian Optimization for Covariance Kernel Estimation of Gaussian Processes

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Αθανάσιος Λιάβας
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος

Περίληψη

Η Μπεϋζιανή Βελτιστοποίηση (BO) έχει αναδειχθεί ως μια ισχυρή μέθοδος για τη βελτιστοποίηση συναρτήσεων κόστους τύπου «μαύρου κουτιού» και έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών και μηχανικών πεδίων. Η ικανότητά της να εξισορροπεί αποτελεσματικά την εξερεύνηση και την εκμετάλλευση την καθιστά ιδιαίτερα κατάλληλη για προβλήματα στα οποία οι υπολογισμοί της συνάρτησης είναι υπολογιστικά δαπανηρές και στα οποία δεν είναι διαθέσιμη η συνάρτηση κλίσης.
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την εφαρμογή της Μπεϋζιανής Βελτιστοποίησης στην εκτίμηση των συναρτήσεων του πυρήνα συνδιασποράς και των αντίστοιχων υπερπαραμέτρων τους σε Γκαουσσιανές Στοχαστικές Διαδικασίες (GPs). 
Δεδομένου ότι η απόδοση προβλέψεων μιας Γκαουσσιανής Διαδικασίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την επιλογή του πυρήνα και των παραμέτρων του, η ακριβής εκτίμηση του πυρήνα αποτελεί θεμελιώδη πρόκληση στη μηχανική μάθηση και στη στατιστική μοντελοποίηση.
Η εργασία παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο θεωρητικό μαθηματικό υπόβαθρο, το οποίο περιέχει τις Γκαουσσιανές Διαδικασίες, τους πυρήνες συνδιακύμανσης, τη Μπεϋζιανή συμπερασματολογία, τη μοντελοποίηση με υποκατάστατα μοντέλα και τις συναρτήσεις απόκτησης. 
Η μαθηματική διατύπωση της Μπεϋζιανής Βελτιστοποίηση αναπτύσσεται λεπτομερώς, αναδεικνύοντας το πιθανοτικό της πλαίσιο, τις ιδιότητες σύγκλισης και τις θεμελιώσεις της στη θεωρία αποφάσεων. Εξετάζονται αρκετές ευρέως χρησιμοποιούμενες συναρτήσεις πυρήνα, συμπεριλαμβανομένων των πυρήνων Ακτινικής Βάσης (RBF), καθώς και συναρτήσεις Matérn και ρητές τετραγωνικές μορφές και η επίδρασή αυτών στη συμπεριφορά και την απόδοση των Γκαουσσιανών Διαδικασιών.
Για την ανάδειξη της αποτελεσματικότητας της προτεινόμενης προσέγγισης, η Μπεϋζιανή Βελτιστοποίηση εφαρμόζεται σε προβλήματα εκτίμησης υπερπαραμέτρων πυρήνα Γκαουσσιανών διαδικασιών καθώς και στην βελτιστοποίηση αιτιοκρατικών συναρτήσεων, συμπεριλαμβανομένης της συνάρτησης Ackley. Πραγματοποιούνται συγκριτικές αναλύσεις με εναλλακτικές τεχνικές βελτιστοποίησης, με στόχο την αξιολόγηση της απόδοσης, της ευρωστίας και της υπολογιστικής αποδοτικότητας. Επιπλέον, η μεθοδολογία επεκτείνεται στην εκτίμηση υπερπαραμέτρων του μοντέλου Στοχαστικής Τοπικής Αλληλεπίδρασης (SLI), καταδεικνύοντας την εφαρμοσιμότητά της σε προχωρημένα προβλήματα χωρικής και στατιστικής μοντελοποίησης.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η Μπεϋζιανή Βελτιστοποίηση παρέχει ένα αποτελεσματικό και υπολογιστικά αποδοτικό πλαίσιο για την εκτίμηση των υπερπαραμέτρων διαφορετικών μοντέλων, προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στην πλοήγηση σύνθετων, πολυτροπικών παραμετρικών χώρων. Η εργασία ολοκληρώνεται με συζήτηση πρακτικών εφαρμογών σε μακροσκοπικά και μικροσκοπικά μοντέλα, των περιορισμών και των πιθανών κατευθύνσεων για μελλοντική έρευνα στη μηχανική μάθηση, τη χωρική στατιστική και την τεχνητή νοημοσύνη.

Abstract 

Bayesian Optimization (BO) has emerged as a powerful framework for the optimization of expensive, black-box objective functions and has been successfully applied across a wide range of scientific and engineering domains. Its ability to efficiently balance exploration and exploitation makes it particularly suitable for problems where function evaluations are computationally costly and gradient information is unavailable.
This thesis investigates the application of Bayesian Optimization to the estimation of covariance kernel functions and their associated hyperparameters in Gaussian Processes (GPs). Since the predictive performance of a Gaussian Process depends critically on the choice of kernel and its parameters, accurate kernel estimation constitutes a fundamental challenge in probabilistic machine learning and statistical modeling.
This thesis presents a comprehensive theoretical foundation, covering Gaussian Processes, covariance kernels, Bayesian inference, surrogate modelling, and acquisition functions. The mathematical formulation of Bayesian Optimization is presented in detail, highlighting its probabilistic nature, convergence properties, and decision-based foundations. Several commonly used kernel functions, including the Radial Basis Function (RBF), the Matérn kernel function family, and the Rational Quadratic kernels, are examined alongside their influence on Gaussian Process behavior and performance.
To demonstrate the effectiveness of the proposed approach, Bayesian Optimization is applied to kernel hyperparameter estimation problems and benchmark optimization tasks, including the optimization of the Ackley function. Comparative analyses with alternative optimization techniques are conducted to evaluate performance, robustness, and computational efficiency. Furthermore, the methodology is extended to the estimation of kernel hyperparameters within the Stochastic Local Interaction (SLI) model, illustrating its applicability to advanced spatial and statistical modelling problems as well.
The results demonstrate that Bayesian Optimization provides an effective and sample-efficient framework for kernel estimation, offering significant advantages in navigating complex, multimodal parameter spaces. The thesis concludes with a discussion of practical applications, limitations, and potential directions for future research in machine learning, spatial statistics, and artificial intelligence.

Μια εκδήλωση αφιερωμένη στην καινοτομία, την τεχνολογία και τη συλλογική προσπάθεια των φοιτητών του Πολυτεχνείου Κρήτης, οι οποίοι με όραμα και αφοσίωση ολοκλήρωσαν το νέο αγωνιστικό όχημα της ομάδας. Το όχημα ενσωματώνει σημαντικές τεχνολογικές αναβαθμίσεις, σχεδιαστικές καινοτομίες και βελτιστοποιήσεις, οι οποίες αποτελούν το αποτέλεσμα συνεχούς και εντατικής εργασίας των μελών της FSTUC.

Το νέο μονοθέσιο θα εκπροσωπήσει την Κρήτη και το Πολυτεχνείο Κρήτης, συνεχίζοντας την επιτυχημένη πορεία της ομάδας, σε διεθνείς διαγωνισμούς Formula Student, όπου ανταγωνίζεται με κορυφαίες ομάδες από όλο τον κόσμο, προβάλλοντας την καινοτομία και το ταλέντο της νέας γενιάς μηχανικών.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα πραγματοποιηθούν ομιλίες και παρουσιάσεις σχετικά με τη διαδρομή της ομάδας, τη διαδικασία εξέλιξης του νέου μονοθεσίου, τις τεχνολογικές προκλήσεις που αντιμετώπισαν τα μέλη της, καθώς και τους στόχους της φετινής αγωνιστικής χρονιάς.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ευαγγέλου Νικολόπουλου

με θέμα

Πρωτόκολλα Συγχρονισμού βάσει Δεδομένων για Παραλληλία Μοντέλου στη Νευρωνική Μάθηση πάνω σε Ροές Δεδομένων

Data-Driven Synchronization Protocols for Model-Parallel Neural Learning

Εξεταστική Επιτροπή

Αναπληρωτής Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος (επιβλέπων)
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης

Περίληψη

Η διαρκώς αυξανόμενη κλίμακα των αρχιτεκτονικών νευρωνικών δικτύων, καθώς και ο όγκος των δεδομένων που απαιτείται για την εκπαίδευσή τους, έχουν καταστήσει την εκπαίδευση σε μία μόνο συσκευή ολοένα και πιο ανέφικτη, επιβάλλοντας την υιοθέτηση κατανεμημένων στρατηγικών για την κάλυψη των κλιμακούμενων υπολογιστικών απαιτήσεων. Μεταξύ αυτών, οι προσεγγίσεις παραλληλισμού δεδομένων (data parallel) έχουν αναδειχθεί ως μια πρακτική λύση για τη διαχείριση μεγάλων συνόλων δεδομένων, αναπαράγοντας το μοντέλο σε πολλαπλούς κόμβους εργασίας (workers), εκπαιδεύοντας τον καθένα σε μια ξένη (disjoint) κατάτμηση των δεδομένων και συναθροίζοντας τις προκύπτουσες ενημερώσεις. Αν και αποτελεσματική για μοντέλα μέτριου μεγέθους, η προσέγγιση αυτή καθίσταται ακατάλληλη για μεγάλες αρχιτεκτονικές, όπου οι επιμέρους κόμβοι εργασίας δεν μπορούν να χωρέσουν ολόκληρο το μοντέλο στη διαθέσιμη μνήμη τους. Οι προσεγγίσεις παραλληλισμού μοντέλου (model parallel) αντιμετωπίζουν αυτόν τον περιορισμό κατανέμοντας τμήματα της αρχιτεκτονικής του μοντέλου στους κόμβους εργασίας. Ωστόσο, αυτό εισάγει τις δικές του προκλήσεις: την επιβάρυνση της επικοινωνίας μεταξύ των συσκευών που απαιτείται για την προώθηση των τανυστών, καθώς και την αύξηση του χρόνου εκπαίδευσης που προέρχεται από περιορισμούς σε επίπεδο πλαισίου (framework), όπως οι μεταφορές τανυστών από CPU σε GPU, η καθυστέρηση του δικτύου (network latency) και η σειριοποίηση και αποσειριοποίηση των τανυστών.
Η παρούσα διπλωματική εργασία εισάγει νέα πρωτόκολλα συγχρονισμού για την εκπαίδευση με παραλληλισμό μοντέλου, τα οποία αντιμετωπίζουν αυτές τις αναποτελεσματικότητες μέσω μιας σειράς αλγορίθμων παρακολούθησης και πρόβλεψης παραμέτρων. Παρακολουθώντας τοπικά το ιστορικό εκπαίδευσης κάθε κόμβου εργασίας, τα προτεινόμενα πρωτόκολλα επιτρέπουν την πρόβλεψη των μελλοντικών καταστάσεων των παραμέτρων, χωρίς να απαιτούνται πλήρη βήματα διαδικτυακής (online) εκπαίδευσης. Τα μοντέλα πρόβλεψης επιλέχθηκαν σκόπιμα ώστε να αποφεύγονται δαπανηροί υπολογισμοί, όπως η παραγώγιση (gradient derivation), διασφαλίζοντας ότι η επιβάρυνση που εισάγει η διαδικασία πρόβλεψης δεν επηρεάζει αρνητικά την ακρίβεια του μοντέλου.
Η πειραματική μας αξιολόγηση δείχνει ότι τα νέα πρωτόκολλα συγχρονισμού μπορούν να προσφέρουν έως και 27 φορές μειωμένη επικοινωνία και 5 φορές επιτάχυνση του χρόνου εκπαίδευσης, με μόλις 10% πτώση της ακρίβειας σε σύγκριση με τις απλές (vanilla) εναλλακτικές παραλληλισμού μοντέλου.

Abstract 

The growing scale of neural network architectures, and the data volumes required to train them, have made single-device training increasingly unfeasible, compelling the adoption of distributed strategies to meet escalating computational demands. Among these, data parallel approaches have emerged as a practical solution for handling large datasets by replicating the model across multiple workers, training each on a disjoint partition of the data, and aggregating the resulting updates. While effective for mod- erately sized models, this approach becomes unsuitable for large architectures where individual workers cannot accommodate the full model within their available memory. Model parallel approaches address this constraint by distributing portions of the model architecture across workers. However, this introduces its own challenges: inter-device communication overhead required for tensor forwarding, and increased training time stemming from framework-level limitations such as CPU-to-GPU tensor transfers, network latency, and tensor serialization and deserialization. This thesis introduces novel synchronization protocols for model parallel training that address these inefficiencies through a suite of parameter monitoring and prediction algorithms. By locally tracking each worker’s past training history, the proposed protocols enable predictions of future parameter states without requiring full online training steps. The prediction models were deliberately chosen to avoid computationally expensive operations such as gradient derivation, ensuring that the overhead introduced by the prediction process does not offset the efficiency gains achieved.
Our experimental evaluation shows that our novel synchronization protocols can provide up to 27 times reduced communication, 5 times training time speed up with only 10% accuracy drop compared to vanilla model parallel alternatives.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θεοδώρου – Χριστοφόρου Κουτσαβδή 

με θέμα

Εφαρμογή Κατάρτισης του Ωρολογίου Προγράμματος Μαθημάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης
An Application for Technical University of Crete Class Schedule

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Γεώργιος Καρυστινός (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης 
Αναπληρωτής Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος 

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μιας διαδικτυακής εφαρμογής για την κατάρτιση του ωρολογίου προγράμματος μαθημάτων στο Πολυτεχνείο Κρήτης. Κύριος στόχος της εφαρμογής είναι η αυτοματοποίηση της διαδικασίας δημιουργίας του ωρολογίου προγράμματος, μειώνοντας τον απαιτούμενο χρόνο και διευκολύνοντας το έργο του προσωπικού του ιδρύματος. 
Η εφαρμογή αναπτύχθηκε με τη χρήση τεχνολογιών full-stack, όπως το Angular για το frontend, το Express.js για το backend, και η βάση δεδομένων PostgreSQL. Βασικό χαρακτηριστικό της αποτελεί ο εξειδικευμένος αλγόριθμος που αναπτύχθηκε για την αυτόματη ανάθεση των μαθημάτων στις κατάλληλες αίθουσες, με βάση τις προτιμήσεις, την ημέρα, και την ώρα. Επιπλέον, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην ασφάλεια της εφαρμογής, αξιοποιώντας τεχνολογίες όπως το bcrypt για την ασφαλή διαχείριση των κωδικών πρόσβασης και τα JSON Web Tokens για την αυθεντικοποίηση και την εξουσιοδότηση των χρηστών. 
Το αποτέλεσμα είναι μια εύχρηστη και ασφαλής εφαρμογή, η οποία μπορεί εύκολα να αναβαθμιστεί και να συντηρηθεί, παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στη διαχείριση του ωρολογίου προγράμματος εξαμήνου στο Πολυτεχνείο Κρήτης.

Abstract 

This thesis is on the design and development of a web application for course scheduling at the Technical University of Crete. The main objective of the application is to automate the process of creating the timetable, reducing the time required, and facilitating the work of the institution's staff.
The application was developed using full-stack technologies, such as Angular on the frontend, Express.js on the backend, and the PostgreSQL database. A key feature is the special algorithm developed to automatically assign courses to the appropriate classrooms based on preferences, day, and time. In addition, particular emphasis was placed on the security of the application, utilizing technologies such as bcrypt for secure password management and JSON Web Tokens for user authentication and authorization. 
The result is an easy to use and secure application that can be easily upgraded and maintained, providing substantial assistance in managing the semester timetable at the Technical University of Crete.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καλημέρης Γεώργιος

Α.Μ.: 2017050097

Ημερομηνία Παρουσίασης: 20-7-2026

Ώρα: 12:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/92103088344?pwd=TxabWmWvc1dGSF3jjwt3bIXq2yfEcO.1

Θέμα ΔE «Στατιστική ανάλυση της ρύπανσης από πλαστικά και των περιβαλλοντικών συνέπειών της»

Title «Statistical analysis of plastic pollution and its environmental consequences»

Επιβλέπων: Δάρας Τρύφων

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Δάρας Τρύφων ………………

2 Μανουσάκης Αντώνης, αναπ. καθηγητής ΧΗΜΗΠΕΡ………………..

3 Ζακυνθινάκη Μαρία, ΕΛΜΕΠΑ ......……..

Περίληψη:

Η παρούσα εργασία εξετάζει το φαινόμενο της πλαστικής ρύπανσης ως ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Αρχικά, αναλύεται η έννοια του πλαστικού, η ιστορική του εξέλιξη, οι βασικοί τύποι του και οι κυριότερες χρήσεις του στη βιομηχανία, στην ιατρική, στην τεχνολογία, στις συσκευασίες και στην καθημερινή ζωή. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής πλαστικών, οι βασικές πηγές πλαστικής ρύπανσης, οι κατηγορίες πλαστικών αποβλήτων και ο μακρύς χρόνος αποσύνθεσής τους, στοιχεία που καθιστούν το πρόβλημα ιδιαίτερα επίμονο και πολυδιάστατο. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι συνέπειες της πλαστικής ρύπανσης στο περιβάλλον, στον άνθρωπο και στα οικοσυστήματα, όπως η ρύπανση των θαλασσών και των χερσαίων περιοχών, η επιβάρυνση της βιοποικιλότητας, η είσοδος μικροπλαστικών στην τροφική αλυσίδα και οι επιπτώσεις στην υγεία και στην ποιότητα ζωής. Τέλος, εξετάζονται προτεινόμενες λύσεις, όπως η μείωση της χρήσης πλαστικών, η ανακύκλωση, η επαναχρησιμοποίηση, η ανάπτυξη βιοδιασπώμενων υλικών, η ενίσχυση της νομοθεσίας και η περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Στο ερευνητικό μέρος ακολουθείται διατομεακή ανάλυση δευτερογενών δεδομένων με σκοπό τη διερεύνηση της σχέσης της παραγωγής πλαστικών αποβλήτων ανά κάτοικο με βασικούς κοινωνικοοικονομικούς και περιβαλλοντικούς δείκτες. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιείται μέσω απλών και πολλαπλών γραμμικών παλινδρομήσεων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (GNI) αποτελεί τη σημαντικότερη μεταβλητή ερμηνείας της παραγωγής πλαστικών αποβλήτων ανά κάτοικο, εμφανίζοντας σταθερά θετική και στατιστικά σημαντική σχέση. Παράλληλα, σε επιμέρους μοντέλα θετική σχέση εμφανίζουν οι εκπομπές CO2 και η ενεργειακή χρήση, ενώ στο πολυπαραγοντικό μοντέλο οι περισσότερες υπόλοιπες μεταβλητές δεν παραμένουν στατιστικά σημαντικές. Συμπερασματικά, η εργασία δείχνει ότι η πλαστική ρύπανση συνδέεται στενά με το κυρίαρχο πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης και κατανάλωσης και ότι η αποτελεσματική αντιμετώπισή της απαιτεί συνδυασμό πρόληψης, πολιτικών παρέμβασης, τεχνολογικής καινοτομίας και αλλαγής κοινωνικής συμπεριφοράς.

Abstract:

This thesis examines plastic pollution as one of the most significant environmental challenges of the contemporary era. First, it analyzes the concept of plastic, its historical evolution, its main types, and its major applications in industry, medicine, technology, packaging, and everyday life. It then presents the continuous increase in global plastic production, the main sources of plastic pollution, the categories of plastic waste, and the long decomposition period of plastics, all of which make the problem persistent and multidimensional. In addition, the study highlights the consequences of plastic pollution for the environment, human beings, and ecosystems, including marine and terrestrial contamination, pressure on biodiversity, the entry of microplastics into the food chain, and adverse effects on health and quality of life. Finally, it discusses proposed responses such as reducing plastic use, recycling, reuse, the development of biodegradable materials, stronger legislation, and environmental awareness.

The empirical part of the study is based on a cross-sectional analysis of secondary data in order to investigate the relationship between plastic waste generation per capita and key socioeconomic and environmental indicators. Statistical analysis is carried out through simple and multiple linear regressions. The findings show that gross national income (GNI) is the most important explanatory variable of plastic waste generation per capita, presenting a consistently positive and statistically significant relationship. In addition, CO2 emissions and energy use display positive associations in individual models, while in the multivariable model most of the remaining variables do not remain statistically significant. Overall, the study concludes that plastic pollution is closely linked to the dominant model of economic growth and consumption, and that its effective mitigation requires a combination of prevention, policy intervention, technological innovation, and changes in social behavior.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Μαλαμά

με θέμα

Ανάλυση και Βελτιστοποίηση της Παράλληλης Υπολογιστικής Απόδοσης Κώδικα Lattice-Boltzmann για Διφασική Ροή

Profiling and Parallel Performance Optimization of a Lattice-Boltzmann 2-phase Flow Simulator

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Αθανάσιος Λιάβας (επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς
Επίκουρος Καθηγητής Ανδρέας Γιώτης (ΕΜΠ, Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών – Μηχανικών Γεωπληροφορικής)

Περίληψη

Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται η υπολογιστική βελτιστοποίηση της παράλληλης έκδοσης ενός προσομοιωτή ροής που βασίζεται στη μέθοδο Lattice Boltzmann και χρησιμοποιείται κυρίως σε υπολογισμούς μεγάλης κλίμακας στη μελέτη της διφασικής ροής σε πορώδη μέσα. Με τη χρήση εργαλείων ανάλυσης επιδόσεων (profiling), εξετάζεται λεπτομερώς ο υπολογιστικός φόρτος που αντιστοιχεί τόσο στους βασικούς αριθμητικούς υπολογισμούς όσο και στις επικοινωνίες μεταξύ των διεργασιών, οι οποίες υλοποιούνται μέσω του προτύπου MPI, με στόχο τον εντοπισμό των σημείων συμφόρησης που επιβαρύνουν σημαντικά τον συνολικό χρόνο εκτέλεσης.
Με βάση τα αποτελέσματα της ανάλυσης, εφαρμόζεται μια σειρά βελτιώσεων στις διαδικασίες επικοινωνίας, οι οποίες αφορούν κυρίως τη συχνότητα των ανταλλαγών, το μέγεθος των μεταδιδόμενων μηνυμάτων και τον τύπο των χρησιμοποιούμενων λειτουργιών επικοινωνίας. Επιπροσθέτως, υιοθετούνται αποδοτικότερες τεχνικές προγραμματισμού για την προσπέλαση πολυδιάστατων μεταβλητών μέσα σε εμφωλευμένους βρόχους do, με στόχο τη βελτίωση της τοπικότητας των δεδομένων στη μνήμη cache και τον περιορισμό των δαπανηρών προσπελάσεων σε επίπεδα της ιεραρχίας μνήμης με μεγαλύτερο χρόνο απόκρισης.
Επιπλέον, πραγματοποιούνται εκτεταμένες βελτιώσεις στην υλοποίηση υπολογισμών κινητής υποδιαστολής, όπως εκθετικές πράξεις και πράξεις λογαρίθμων, ώστε να αξιοποιούνται αποτελεσματικότερα οι δυνατότητες σύγχρονων επεξεργαστών, όπως οι αρχιτεκτονικές AMD EPYC.
Τέλος, προτείνεται ένα υβριδικό σχήμα παραλληλοποίησης MPI+OpenMP, το οποίο αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποδοτικό, καθώς συνδυάζει τις βελτιστοποιημένες διακομβικές επικοινωνίες που παρέχει το MPI με την αποτελεσματική αξιοποίηση της κοινόχρηστης μνήμης και της ιεραρχίας της μνήμης cache μέσω του OpenMP εντός του ίδιου υπολογιστικού κόμβου. Η τελική υλοποίηση του κώδικα είναι σημαντικά αποδοτικότερη, επιτυγχάνοντας αξιοσημείωτη βελτίωση των επιδόσεων και εξαιρετική παράλληλη κλιμάκωση, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζεται υπεργραμμική καθώς αυξάνεται ο αριθμός των χρησιμοποιούμενων πυρήνων επεξεργασίας.

Abstract 

This diploma thesis investigates the computational optimization of the parallel version of a flow simulator based on the Lattice Boltzmann method, primarily employed in large-scale simulations of two-phase flow through porous media. Using performance-profiling tools, the computational workload associated with both the main numerical calculations and the communication between parallel processes, implemented using the MPI standard, is analysed in detail. The objective is to identify the computational and communication bottlenecks that contribute significantly to the overall execution time.
Based on the profiling results, a series of improvements is introduced into the communication procedures, primarily addressing the frequency of data exchanges, the size of the transmitted messages, and the type of communication operations employed. Additionally, more efficient programming techniques are adopted for accessing multidimensional variables within nested do-loops, with the aim of improving data locality in cache memory and reducing costly accesses to higher-latency levels of the memory hierarchy.
Furthermore, extensive optimizations are applied to the implementation of floating-point calculations, including exponential and logarithmic operations, to make more effective use of the capabilities of modern processors, such as AMD EPYC architectures.
Finally, a hybrid MPI+OpenMP parallelization scheme is proposed and shown to be particularly efficient. This approach combines the optimized inter-node communication provided by MPI with the effective utilization of shared memory and the cache hierarchy enabled by OpenMP within each individual computing node. The resulting code implementation is substantially more efficient, achieving significant performance improvements and excellent parallel scalability, with superlinear scaling observed in certain cases as the number of processing cores increases.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παύλου Μπόγκνταν Ζούνιτς

με θέμα

Αξιολόγηση Τριδιάστατων Μετασχηματιστών για Τμηματοποίηση Αντικειμένων

Evaluation of 3D Transformer Techniques for Object Segmentation

Εξεταστική Επιτροπή

Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης

Περίληψη

Η τμηματοποίηση τρισδιάστατων αντικειμένων σε επιμέρους μέρη αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα της τρισδιάστατης μηχανικής όρασης, με εφαρμογές στη ρομποτική, το CAD, το animation και την επαυξημένη πραγματικότητα. Πολλές υπάρχουσες μέθοδοι βασίζονται σε προκαθορισμένες semantic labels, γεγονός που περιορίζει την ευελιξία τους όταν απαιτείται η τμηματοποίηση αυθαίρετων ή άγνωστων τμημάτων ενός αντικειμένου. Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την υλοποίηση και αξιολόγηση ενός native 3D point-promptable part segmentation συστήματος, εμπνευσμένο από το P3-SAM, το οποίο δέχεται ένα point prompt και προβλέπει τη binary mask του αντίστοιχου object part. Η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε στο PartNet dataset, τόσο σε category-specific όσο και σε cross-category ρυθμίσεις. Παράλληλα, εξετάστηκαν δύο διαφορετικές feature extraction διατάξεις: η χρήση του pretrained Sonata ως μοναδικού feature extractor και ο συνδυασμός των Sonata features με τα part-aware features του PartField. Η αξιολόγηση βασίστηκε κυρίως στο Intersection over Union (IoU), ενώ πραγματοποιήθηκε και ποιοτική ανάλυση των παραγόμενων segmentations. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μοντέλο μπορεί να μάθει αξιόπιστες prompt-conditioned segmentations τόσο σε μεμονωμένες κατηγορίες όσο και σε ένα ευρύτερο σύνολο αντικειμένων. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η προσθήκη των PartField features δεν οδηγεί σε σταθερή βελτίωση της απόδοσης, ενώ το Sonata-only configuration προσφέρει ισχυρά αποτελέσματα με μικρότερη υπολογιστική πολυπλοκότητα. Συνολικά, η εργασία υποστηρίζει ότι το point-promptable 3D part segmentation αποτελεί μια αποτελεσματική και ευέλικτη προσέγγιση για την ανάλυση της εσωτερικής δομής τρισδιάστατων αντικειμένων.

Abstract 

3D object segmentation into individual parts is an important problem in 3D computer vision, with applications in robotics, CAD, animation, and augmented reality. Many existing methods rely on predefined semantic labels, which limits their flexibility when arbitrary or previously unseen object parts need to be segmented. This thesis studies the implementation and evaluation of a native 3D point-promptable part segmentation system inspired by P3-SAM, which receives a point prompt and predicts the binary mask of the corresponding object part. The model is trained on the PartNet dataset using both category-specific and cross-category training settings. In addition, two different feature extraction configurations are investigated: the use of a pretrained Sonata model as the sole feature extractor and the combination of Sonata features with the part-aware features of PartField. The evaluation is based primarily on the Intersection over Union (IoU) metric, while a qualitative analysis of the generated segmentations is also performed. The results show that the model can learn reliable prompt-conditioned segmentations both for individual object categories and across a diverse set of object classes. Furthermore, the incorporation of PartField features does not lead to a consistent improvement in performance, while the Sonata-only configuration achieves strong results with lower computational complexity. Overall, this work demonstrates that point-promptable 3D part segmentation is an effective and flexible approach for understanding the internal structure of 3D objects.

Meeting ID: 927 6026 2241
Password: 136789

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Σταύρος Μυγιάκης

Α.Μ.: 2019050033

Ημερομηνία Παρουσίασης: 20 Ιουλίου 2026

Ώρα: 10:30 π.μ.

Αίθουσα: Join Zoom Meeting https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09  

 Meeting ID: 871 8937 4050 Password: 788241

Θέμα ΔE «Διερεύνηση πρότυπου πάνελ ηλιακής αφαλάτωσης με χρήση μεμβρανών για παραγωγή πόσιμου νερού»

Title «Investigation of novel solar desalination panel for the production of potable water»

Επιβλέπων: Αλέξανδρος Στεφανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Αλέξανδρος Στεφανάκης

2 Μιχάλης Φουντουλάκης

3 Νίκος Διαγγελάκης

Περίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως στόχο την διερεύνηση της λειτουργίας πρότυπων πάνελ ηλιακής αφαλάτωσης της SolarDew, με χρήση μεμβρανών, για την παραγωγή νερού από τροφοδοσίες διαφορετικής σύστασης. Εξετάστηκε η παραγωγή νερού από συνθετικό και πραγματικό θαλασσινό νερό, με προοπτική πόσιμης χρήσης, καθώς και η επεξεργασία κροκιδωμένου συμπυκνώματος, το συμπύκνωμα από την αντίστροφη όσμωση του διασταλλάγματος των στερέων αποβλήτων του ΧΥΤΑ της ΔΕΔΙΣΑ (brine), για πιθανή επαναχρησιμοποίηση, άρδευση ή διάθεση. Η πειραματική διερεύνηση οργανώθηκε σε τρεις κύριους κύκλους: συνθετικό θαλασσινό, πραγματικό θαλασσινό νερό και συγκριτική αξιολόγηση μεμβρανών. Στον τελευταίο κύκλο δοκιμάστηκαν δύο διαφορετικοί τύποι μεμβρανών της SolarDew, μονή και τριπλή μεμβράνη, τόσο με τροφοδοσία θαλασσινού νερού όσο και με κροκιδωμένο συμπύκνωμα διασταλλάγματος. Η αξιολόγηση βασίστηκε στη παραγωγή νερού, στην ανάκτηση, στην ηλεκτρική αγωγιμότητα στο pH και στην ιοντική σύσταση του παραγόμενου νερού.

Στον πρώτο κύκλο, η πιλοτική μονάδα παρήγαγε 212,7L νερού από συνθετικό θαλασσινό νερό, με ανάκτηση 35,4%. Το παραγόμενο νερό παρουσίασε χαμηλή αγωγιμότητα, περίπου 100μS/cm, και συγκεντρώσεις χλωριόντων 25-64mg/L στο τελικό στάδιο λειτουργίας. Στον δεύτερο κύκλο, με πραγματικό θαλασσινό νερό, η παραγωγή ανήλθε σε 117,9L και η ανάκτηση 39,3%, όμως η ποιότητα παρουσίασε μεγαλύτερες διακυμάνσεις με pH 5,1-6,2 και αύξηση της αγωγιμότητας προς το τέλος λειτουργίας. Στον τρίτο κύκλο, η μονή μεμβράνη εμφάνισε καλύτερη ποιοτική συμπεριφορά στο θαλασσινό νερό, με μέση αγωγιμότητα 45,82μS/cm, μέσο pH 6,4 και χλωριόντα 3,53-10,1mg/L.

Κατά την επεξεργασία του κροκιδωμένου συμπυκνώματος διασταλλάγματος, παρήχθησαν συνολικά 96,29L νερού από 300L τροφοδοσίας, με ανάκτηση 32,1%. Η μονή μεμβράνη παρουσίασε χαμηλότερη αγωγιμότητα και χλωριόντα σε σχέση με την τριπλή, ενώ και στις δύο περιπτώσεις το pH παρέμεινε ιδιαίτερα χαμηλό, περίπου 2,2-2,3, και οι αζωτούχες ενώσεις παρέμειναν αυξημένες. Η τριπλή μεμβράνη αξιολογήθηκε με επιφύλαξη, λόγω της κατασκευαστικής αστοχίας. Συνολικά, η τεχνολογία παρουσίασε σημαντική προοπτική για παραγωγή νερού από θαλασσινές τροφοδοσίες, ενώ η εφαρμογή της με κροκιδωμένο συμπύκνωμα απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία και πλήρη ποιοτική αξιολόγηση.

Abstract: The present diploma thesis aimed to investigate the operation of SolarDew prototype solar desalination panels using membranes for water production from feed streams of different composition. Water production from synthetic and real seawater was examined with the prospect of potable use, while coagulated concentrate, originating from the reverse osmosis treatment of landfill leachate from the solid waste management facility of DEDISA (brine), was also investigated for potential reuse, irrigation, or disposal. The experimental investigation was organized into three main cycles: synthetic seawater, real seawater, and comparative membrane evaluation. In the final cycle, two different SolarDew membrane types, a single and a triple membrane, were tested using both seawater and coagulated leachate concentrate as feed streams. The evaluation was based on water production, recovery, electrical conductivity, pH, and the ionic composition of the produced water.

In the first cycle, the pilot unit produced 212.7L of water from synthetic seawater, achieving a recovery of 35.4%. The produced water exhibited low electrical conductivity, approximately 100 μS/cm, while chloride concentrations ranged from 25 to 64 mg/L during the final stage of operation. In the second cycle, using real seawater, total production reached 117.9L and recovery was 39.3%. However, the quality of the produced water showed greater variability, with pH values ranging from 5.1 to 6.2 and an increase in electrical conductivity toward the end of operation. In the third cycle, the single membrane showed better quality performance during seawater treatment, with an average electrical conductivity of 45.82 μS/cm, an average pH of 6.4, and chloride concentrations ranging from 3.53 to 10.1 mg/L.

During brine treatment, a total of 96.29L of water was produced from 300L of feed, corresponding to a recovery of 32.1%. The single membrane showed lower electrical conductivity and chloride concentrations compared to the triple membrane, while in both cases the pH remained particularly low, approximately 2.2–2.3, and nitrogen compounds remained elevated. The triple membrane was evaluated with caution due to a manufacturing defect. Overall, the technology demonstrated significant potential for water production from seawater feed streams, while its application to brine requires further treatment and comprehensive quality assessment.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίου – Κωνσταντίνου Καραλή

με θέμα

Σχεδίαση Κυκλωμάτων Αναφοράς Ρεύματος Ακριβείας Χαμηλής Κατανάλωσης με χρήση Τεχνολογίας ΙΗΡ 130nm CMOS Open-Source Process Design Kit (PDK)

Design of Precision Low-Power Current Reference Circuits using ΙΗΡ 130nm CMOS Open-Source Process Design Kit (PDK)

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Matthias Bucher (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Μπάλας
Δρ. Νικόλαος Φασαράκης

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσει μια πλήρη μεθοδολογία σχεδίασης κυκλωμάτων αναφοράς ρεύματος ακριβείας και χαμηλής κατανάλωσης, από τη φυσική της διάταξης έως την επαλήθευση του κυκλώματος. Η υλοποίηση πραγματοποιείται στην τεχνολογία CMOS 130 nm IHP SG13G2, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά εργαλεία ανοικτού κώδικα (το PDK, το xschem και τον προσομοιωτή NGSPICE). Βασικός πυλώνας της προσέγγισης είναι το μοντέλο EKV, το οποίο επιτρέπει τη σχεδίαση με άξονα το ειδικό ρεύμα (Ispec) και την περιοχή λειτουργίας του MOSFET. Η έρευνα εξελίσσεται ποιοτικά σε τρία αλληλένδετα στάδια.
Αρχικά, εξάγονται οι παράμετροι του μοντέλου EKV σε ένα ευρύ φάσμα γεωμετριών και θερμοκρασιών, δημιουργώντας ένα ολοκληρωμένο αποθετήριο δεδομένων. Στη συνέχεια, τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό θεμελιωδών κυκλωματικών δομών, όπως οι καθρέπτες ρεύματος και οι κλασικές αναφορές Vittoz–Fellrath. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, επιβεβαιώνονται οι θεωρητικοί νόμοι λειτουργίας και εντοπίζονται οι μη ιδανικότητες που αλλοιώνουν την ακρίβεια στην πράξη, όπως η ασυμμετρία των τάσεων υποδοχής. Ως τελικό επίτευγμα, η εργασία συνθέτει τα παραπάνω ευρήματα σχεδιάζοντας τον Εξαγωγέα Ειδικού Ρεύματος (Specific Current Extractor, SCE), ένα αυτο-πολωμένο κύκλωμα χωρίς παθητικές αντιστάσεις. Το κύκλωμα παράγει ρεύμα εξόδου που ακολουθεί πιστά το ειδικό ρεύμα του τρανζίστορ βάσει ενός καθαρού θεωρητικού νόμου, χωρίς την ανάγκη εμπειρικής προσαρμογής. Συνολικά, η διπλωματική αποστάζει πρακτικούς και μεταφέρσιμους κανόνες, αποδεικνύοντας ότι η αναλογική σχεδίαση ακριβείας μπορεί να παραχθεί αξιόπιστα από τη θεωρία έως το τελικό κύκλωμα, αξιοποιώντας πλήρως ελεύθερα διαθέσιμες τεχνολογίες.

Abstract

This thesis develops a complete design methodology for precision, low-power current reference circuits, from device physics to circuit verification. The implementation is carried out in the 130 nm IHP SG13G2 CMOS technology, exclusively utilizing open-source tools (the PDK, xschem, and the NGSPICE simulator). The foundational pillar of this approach is the EKV model, which enables design centered around the specific current (Ispec) and the MOSFET’s region of operation. The research unfolds in three interconnected stages.
Initially, the EKV model parameters are extracted across a wide range of geometries and temperatures, creating a comprehensive data repository. Subsequently, these data are used to characterize fundamental circuit structures, such as current mirrors and classic Vittoz–Fellrath references. Through this process, the theoretical laws of operation are confirmed, and non-idealities that degrade practical accuracy—such as drain voltage asymmetry—are identified. As a final achievement, the work synthesizes these findings by designing the Specific Current Extractor (SCE), a self-biased circuit free of passive resistors. The circuit generates an output current that faithfully tracks the transistor’s specific current based on a pure theoretical law, without the need for empirical fitting. Overall, the thesis distills practical, transferable design rules, demonstrating that precision analog design can be reliably executed from theory to the final verified circuit, fully leveraging freely available technologies.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αχιλλέα Σφακιανάκη

με θέμα

Χαρακτηρισμός Περιοχών Εδάφους με χρήση Υπερφασματικού Περιεχομένου και Τεχνικών Βαθιάς Μάθησης
Characterization of Land Areas Using Hyperspectral Content and Deep Learning Techniques

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος

Περίληψη

Οι υπερφασματικές εικόνες από μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται στη γεωργία ακριβείας και στην ανάλυση κάλυψης γης, προσφέροντας φασματική λεπτομέρεια που συμβατικές κάμερες δεν μπορούν να παρέχουν. Η διαθεσιμότητα αισθητήρων έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, επιτρέποντας λεπτομερή ανάλυση βλάστησης σε κλίμακα πεδίου. Ωστόσο, η ακριβής ταξινόμηση της υγείας της βλάστησης παραμένει ένα δύσκολο πρόβλημα. Αυτό οφείλεται κυρίως στην απουσία ετικετών υγείας στα περισσότερα διαθέσιμα σύνολα δεδομένων, στην υψηλή διαστασιμότητα των υπερφασματικών δεδομένων και στην φασματική ομοιότητα μεταξύ διαφορετικών επιπέδων καταπόνησης. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τον χαρακτηρισμό περιοχών εδάφους από υπερφασματικές εικόνες UAV με χρήση σημασιολογικής κατάτμησης βαθιάς μάθησης. Το σύνολο δεδομένων UAV-HSI-Crop-Dataset, που αποκτήθηκε από αγροτικά εδάφη στην Κίνα σε 200 φασματικές ζώνες από 385 έως 1024 nm, περιέχει μόνο ετικέτες για τον τύπο καλλιέργειας. Για την αντιμετώπιση της απουσίας των απαιτούμενων ετικετών υγείας βλάστησης, προτείνεται μια διαδικασία δημιουργίας τους, με τη χρήση ενός συστήματος ψηφοφορίας δεικτών βλάστησης (voting system), εφαρμόζοντας επικάλυψη (masking) και εξισορρόπηση του συνόλου δεδομένων βάσει εντροπίας (balancing), για την παραγωγή ετικετών υγείας τεσσάρων κλάσεων - Background, Severe stress, Moderate και Healthy. Προτείνεται μια ελαφρύτερη αρχιτεκτονική U-Net, το HSI U-Net, και συγκρίνεται με την αρχική αρχιτεκτονική U-Net σε εννέα επίπεδα αφαίρεσης φασματικών ζωνών. Η μελέτη αφαίρεσης ζωνών εξυπηρετεί δύο σκοπούς: διερευνά τη συνεισφορά μεμονωμένων φασματικών περιοχών στην απόδοση ταξινόμησης και αντιμετωπίζει το πρόβλημα κυκλικότητας που προκύπτει όταν οι ετικέτες παράγονται από τα ίδια φασματικά δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση. Τα εννέα σενάρια αφαίρεσης ζωνών κυμαίνονται από ένα σενάριο πλήρους υπερφασματικού περιεχομένου διακοσίων ζωνών, έως ένα RGB σενάριο τριών ζωνών. Το HSI U-Net υπερτερεί του αρχικού U-Net σε όλα τα σενάρια με σημαντικά λιγότερες παραμέτρους - 7,82 εκατομμύρια έναντι 31,15 εκατομμυρίων. Στο βασικό σενάριο 200 ζωνών, το HSI U-Net επιτυγχάνει συνολική ακρίβεια 93,79% και mIoU 0,84. Η μελέτη αφαίρεσης δείχνει ότι η φασματική ποικιλομορφία έχει μεγαλύτερη σημασία από την ποσότητα ζωνών και αναγνωρίζει το NIR ως την πιο σημαντική ζώνη για την ταξινόμηση υγείας βλάστησης - η αφαίρεσή του από το RGB μειώνει τη συνολική ακρίβεια από 94,39% σε 84,79%. ΄Ενα μοντέλο τεσσάρων ζωνών RGB+NIR επιτυγχάνει συνολική ακρίβεια 94,39%, πλησιάζοντας το βασικό μοντέλο πλήρους υπερφάσματος, υποδηλώνοντας ότι ελαφριοί πολυφασματικοί αισθητήρες μπορούν να χρησιμεύσουν ως εναλλακτική λύση σε πραγματικές συνθήκες. Η δοκιμή σε μια πλήρη αεροφωτογραφία από την Ελλάδα, αποδεικνύει τη δυνατότητα του μοντέλου να γενικεύσει σε άγνωστα δεδομένα από διαφορετική περιοχή και αισθητήρα χωρίς επανεκπαίδευση.

Abstract 

Unmanned Aerial Vehicle (UAV) hyperspectral imagery is used across precision agriculture and land cover analysis, offering spectral detail that conventional cameras cannot provide. Sensor availability has grown considerably over recent years, allowing for fine-grained vegetation analysis at field scale. Nevertheless, accurate vegetation health classification remains a difficult task. This is mainly due to the absence of annotated health labels in most available datasets, the high dimensionality of hyperspectral data, and the spectral similarity between different stress levels. This thesis investigates the characterization of land areas from UAV hyperspectral imagery using deep learning based semantic segmentation. The UAV-HSI- Crop-Dataset, acquired over agricultural fields in China across 200 spectral bands ranging from 385 to 1024 nm, only includes crop type annotations. To address the absence of vegetation health annotations, a ground truth generation pipeline is proposed, using vegetation index voting system, masking and entropy-based dataset balancing to produce four-class health labels - Background, Severe stress, Moderate and Healthy. A lightweight U-Net driven architecture, the HSI U-Net, is proposed and compared with the original U-Net architecture across nine spectral band exclusion levels. The ablation study serves two different purposes: it investigates the contribution of individual spectral regions to classification performance and addresses the circularity concern that arises when ground truth labels are generated from the same spectral data used for training. The nine exclusion scenarios range from full 200- band hyperspectral baseline down to a three-band RGB scenario. The HSI U-Net outperforms the original U-Net in all scenarios with significantly fewer parameters - 7.82 million compared to 31.15 million. At the full 200-band baseline the HSI U-Net achieves 93.79% overall accuracy and 0.84 mIoU. The ablation study shows that spectral diversity matters more than spectral quantity and identifies NIR as the most important band for vegetation health classification - removing it from RGB drops overall accuracy from 94.39% to 84.79%, a loss of 9.6 percentage points from a single band. A four-band RGB+NIR model approaches the full hyperspectral baseline at 94.39% overall accuracy, suggesting that lightweight multispectral sensors can serve as a practical alternative to hyperspectral sensors for field deployment. A full-size aerial image inference from Greece demonstrates generalization to unseen data from a different area and sensor without retraining

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χρήστου Κούκουζα

με θέμα

Συγκριτική Αξιολόγηση Μεθόδων Sun-Tracking για Φωτοβολταϊκά Συστήματα
Comparative Evaluation of Sun-Tracking Methods for Photovoltaic Systems

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας 

Περίληψη

Η εργασία αυτή πραγματεύεται τη συγκριτική μελέτη μεθόδων ηλιακής ιχνηλάτησης (sun-tracking) για φωτοβολταϊκά συστήματα, με ιδιαίτερη εστίαση στις σύγχρονες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια. Η ηλιακή ιχνηλάτηση αποτελεί έναν από τους πλέον αποδοτικούς τρόπους αύξησης της παραγωγής ενέργειας φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων καθώς, ανάλογα με τον αλγόριθμο, επιτρέπει τη διατήρηση της επιφάνειας των πάνελ κάθετη στη διεύθυνση της ηλιακής ακτινοβολίας, μεγιστοποιώντας έτσι τη συλλεκτική επιφάνεια καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Στην εργασία εξετάζονται αναλυτικά οι βασικοί τύποι ηλιακών ιχνηλατών: μονοαξονικοί οριζόντιου άξονα (HSAT), κατακόρυφου άξονα (VSAT), κεκλιμένοι (TSAT), πολικά ευθυγραμμισμένοι (PASAT), και διαξονικοί (AADAT, TTDAT). Παράλληλα, αναλύονται οι τρεις κατηγορίες ελέγχου, ενεργοί, παθητικοί και χρονολογικοί ιχνηλάτες. Επίσης, σε αυτή την εργασία εξετάζονται σύγχρονες μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης για ηλιακή ιχνηλάτηση:, νευρο-ασαφή συστήματα (ANFIS) για τον έλεγχο μονοαξονικών και διαξονικών ιχνηλατών, βαθιά ενισχυτική μάθηση (Deep Reinforcement Learning) για τον βέλτιστο έλεγχο γωνίας κλίσης, όραση υπολογιστή με βαθιά μάθηση για τον εντοπισμό της θέσης του Ήλιου και αλγόριθμοι τεχνητής νοημοσύνης για ιχνηλάτες σε εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας με bifacial πάνελ.
Τα κύρια συμπεράσματα δείχνουν ότι οι μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης υπερτερούν των κλασικών σε δυναμικές συνθήκες (σύννεφα, σκόνη), χωρίς ωστόσο να υπάρχει μία μέθοδος που να υπερέχει σε όλα, καθώς κάθε τεχνική ταιριάζει σε διαφορετικό πλαίσιο εφαρμογής. Για τις Ελληνικές συνθήκες, κρίνεται αποτελεσματική μία υβριδική στρατηγική με την τεχνική HSAT συνδυασμένη με ενσωματωμένο ANFIS ελεγκτή για βέλτιστη απόδοση σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Abstract 

This thesis presents a comparative study of sun-tracking methods for photovoltaic systems, with particular focus on the modern artificial intelligence technologies developed in recent years. Solar tracking is one of the most effective ways to increase the energy production of photovoltaic installations, as it allows the panel surface to be kept perpendicular to the direction of solar radiation, thereby maximizing the collecting surface throughout the day.
The thesis examines in detail the main types of solar trackers: horizontal single-axis (HSAT), vertical single-axis (VSAT), tilted single-axis (TSAT), polar-aligned single-axis (PASAT), and dual-axis trackers (AADAT, TTDAT). It also analyzes the three control categories, active, passive, and chronological trackers. Also, this thesis examines modern artificial intelligence methods for solar tracking: neural networks combined with metaheuristic optimization, neuro-fuzzy systems (ANFIS), reinforcement learning (Reinforcement Learning and Deep Q-Networks), computer vision with deep learning, and artificial intelligence algorithms for utility-scale installations with bifacial panels. 
The main conclusions show that artificial intelligence methods outperform classical ones under dynamic conditions (clouds, dust), although no single method is superior in every respect, since each technique is best suited to a different application context. For Greek conditions, a hybrid strategy is considered effective with the HSAT technique combined with an embedded ANFIS controller for optimal performance under adverse weather conditions.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σοφοκλή – Φιλάρετου Γαβριηλίδη

με θέμα

Πρόβλεψη Χρονοσειρών από Πολλαπλές Πηγές με χρήση Μεθοδολογιών Βαθιάς Μάθησης

Timeseries Forecasting from Multiple Sources using Deep Learning Procedures

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Επίκουρος Καθηγητής Μάριος Αντωνακάκης (ΕΛΜΕΠΑ, Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών)

Περίληψη

Η αυτοματοποιημένη πρόβλεψη επιληπτικών κρίσεων με χρήση σημάτων Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ) έχει αναδειχθεί σε ένα σημαντικό ερευνητικό πεδίο, λόγω της δυνατότητάς της να παρέχει έγκαιρες προειδοποιήσεις για επιληπτικά επεισόδια και να βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ωστόσο, η ανάπτυξη αξιόπιστων μοντέλων πρόβλεψης παραμένει μια πρόκληση εξαιτίας των έντονα μη ισορροπημένων (imbalanced) συνόλων δεδομένων, της υψηλής διαστατικότητας των καταγραφών ΗΕΓ, και των υπολογιστικών περιορισμών που σχετίζονται με την επεξεργασία μεγάλων χρονικών ακολουθιών. Η παρούσα μελέτη διερευνά τη χρήση ενός νευρωνικού δικτύου Μακράς Βραχυπρόθεσμης Μνήμης (Long Short-Term Memory - LSTM) για την ταξινόμηση πολυκάναλων σημάτων ΗΕΓ σε καταστάσεις κρίσης (seizure) και μη-κρίσης (non-seizure). Λόγω περιορισμών μνήμης του τοπικού συστήματος, μήκη ακολουθιών μεγαλύτερα από 19.200 χρονικά βήματα (time steps) προκαλούσαν τον τερματισμό από το λειτουργικό σύστημα κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης. Κατά συνέπεια, οι καταγραφές ΗΕΓ περικόπηκαν και συμπληρώθηκαν με μηδενικά (zero-padded) σε ένα σταθερό μήκος ακολουθίας 9.600 χρονικών βημάτων, παράγοντας μια τελική αναπαράσταση εισόδου (100, 9600, 19) για 100 δείγματα. Εφαρμόστηκε διαχωρισμός με στρωματοποίηση κλάσεων (class-stratified split), κατανέμοντας το 75% των δεδομένων για εκπαίδευση, το 12% για επικύρωση (validation) και το 13% για δοκιμή (testing).
Η απόδοση του μοντέλου αξιολογήθηκε σε 50 υποκείμενα, μεταβάλλοντας τον Ορίζοντα Πρόβλεψης Κρίσης (Seizure Prediction Horizon - SPH) στα 5, 10, 15, 25 και 40 δευτερόλεπτα (s), διατηρώντας παράλληλα σταθερή την Περίοδο Εκδήλωσης Κρίσης (Seizure Occurrence Period - SOP) στα 35 s. Ένα αρχικό μοντέλο βάσης LSTM (baseline), εκπαιδευμένο απευθείας σε ακατέργαστες (raw) ακολουθίες ΗΕΓ, πέτυχε συνολική ορθότητα (accuracy) 61,54% στο σύνολο δοκιμής. Ωστόσο, η βαθμολογία ROC–AUC 0,45 αποκάλυψε φτωχή απόδοση ταξινόμησης, με το μοντέλο να καταφεύγει σε προβλέψεις της πλειοψηφούσας κλάσης (majority-class), αναγνωρίζοντας σωστά όλα τα δείγματα μη-κρίσης, αλλά αποτυγχάνοντας να ανιχνεύσει τα επεισόδια κρίσεων. Για την αντιμετώπιση αυτού του περιορισμού, αναπτύχθηκε ένα δεύτερο μοντέλο χρησιμοποιώντας εξαγόμενα χαρακτηριστικά στο πεδίο του χρόνου και των συχνοτήτων (π.χ. παράμετροι Hjorth, φασματική πυκνότητα ισχύος Welch, μορφοκλασματικές διαστάσεις / fractal dimensions) και αξιολογήθηκε στις πέντε τιμές του SPH. Η απόδοση βελτιωνόταν σταθερά καθώς αυξανόταν ο ορίζοντας πρόβλεψης: σε SPH = 5 s, το μοντέλο έφτασε σε μέση ορθότητα 88%, αλλά το μέσο F1-score ήταν μόλις 39,1%, αντανακλώντας τη συνεχιζόμενη δυσκολία στην ανίχνευση των επιληπτικών επεισοδίων. Τα καλύτερα αποτελέσματα προέκυψαν σε SPH = 40 s, όπου το μοντέλο πέτυχε μέση Ακρίβεια (Precision) 92%, μέση Ανάκληση (Recall) 74%, μέσο F1-score 78%, μέση Ορθότητα (Accuracy) 91% και AUC 0,85, διατηρώντας παράλληλα το μέσο Ποσοστό Ψευδώς Θετικών (False Positive Rate) κάτω από το 1%.
Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η επέκταση του ορίζοντα πρόβλεψης μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την ικανότητα των μοντέλων που βασίζονται σε LSTM να αναγνωρίζουν μοτίβα ΗΕΓ που σχετίζονται με κρίσεις, υπό συνθήκες έντονα μη ισορροπημένων δεδομένων. Ωστόσο, το μικρό μέγεθος του δείγματος δοκιμής (test sample size) εισάγει σημαντική μεταβλητότητα στις αναφερόμενες μετρικές και περιορίζει τη στατιστική ισχύ των συμπερασμάτων. Συνεπώς, η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί σε πιο ισχυρές στρατηγικές επικύρωσης, συμπεριλαμβανομένης της k-πλήρους διασταυρούμενης επικύρωσης (k-fold cross-validation), καθώς και σε κλιμακούμενα πλαίσια επεξεργασίας δεδομένων και επιτάχυνση υλικού (hardware acceleration), ώστε να καταστεί δυνατή η εκπαίδευση σε μεγαλύτερες, μη-περικομμένες ακολουθίες ΗΕΓ. Συνολικά, τα ευρήματα αναδεικνύουν τόσο τις δυνατότητες όσο και τους πρακτικούς περιορισμούς των προσεγγίσεων βαθιάς μάθησης για την πρόβλεψη επιληπτικών κρίσεων βάσει ΗΕΓ σε περιβάλλοντα με περιορισμένους πόρους.

Abstract 

Automated seizure prediction using Electroencephalogram (EEG) signals has emerged as an important research area due to its potential to provide early warnings for epileptic events and improve patient quality of life. However, developing reliable prediction models remains challenging because of highly imbalanced datasets, the high dimensionality of EEG recordings, and computational limitations associated with processing long temporal sequences. This study investigates the use of a Long Short-Term Memory (LSTM) neural network for classifying multi-channel EEG signals into seizure and non-seizure states. Due to local system memory constraints, sequence lengths greater than 19,200 time steps resulted in operating system termination during training. Consequently, EEG recordings were truncated and zero-padded to a fixed sequence length of 9,600 time steps, producing a final input representation of (100, 9600, 19) across 100 samples. A class-stratified split was employed, allocating 75% of the data for training, 12% for validation, and 13% for testing. 
Model performance was evaluated across 50 subjects by varying the Seizure Prediction Horizon (SPH) at 5, 10, 15, 25, and 40 s while maintaining a fixed Seizure Occurrence Period (SOP) of 35 s. An initial baseline LSTM model trained directly on raw EEG sequences achieved a test accuracy of 61.54%; however, a ROC–AUC score of 0.45 revealed poor classification performance, with the model defaulting to majority-class predictions by correctly identifying all non-seizure samples while failing to detect any seizure events. To address this limitation, a second model was developed using engineered time- and frequency-domain features (e.g., Hjorth parameters, Welch power spectral density, fractal dimensions) and evaluated across the five SPH values. Performance improved steadily as the prediction horizon increased: at SPH = 5 s the model reached a mean accuracy of 88% but a mean F1-score of only 39.1%, reflecting continued difficulty in detecting seizure events. The best results were obtained at SPH = 40 s, where the model achieved a mean Precision of 92%, a mean Recall of 74%, a mean F1-score of 78%, a mean accuracy of 91%, and an AUC of 0.85, while keeping the mean False Positive Rate below 1%. 
The results demonstrate that extending the prediction horizon can significantly enhance the ability of LSTM-based models to identify seizure-related EEG patterns under highly imbalanced conditions. Nevertheless, the small test sample size introduces considerable variability in the reported metrics and limits the statistical strength of the conclusions. Future work should therefore focus on more robust validation strategies, including k-fold cross-validation, as well as scalable data-processing frameworks and hardware acceleration to enable training on longer, untruncated EEG sequences. Overall, the findings highlight both the potential and the practical limitations of deep learning approaches for EEG-based seizure prediction in resource-constrained environments. 

Meeting ID: 954 649 5567
Password: 956799

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίου Χατζηγεωργίου

με θέμα

Προς την Αυτοματοποίηση Επιθέσεων Διαδικτυακών Εφαρμογών
Towards Automating Web Application Attacks

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης (Επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς 
Δρ Σπυρίδων Αντωνάτος (Director Cymph Ltd.)

Περίληψη

Content Management Systems φιλοξενούν το μεγαλύτερο μέρος του σύγχρονου διαδικτύου. Το W3Techs τοποθετεί το WordPress στο 42,8% όλων των ιστοτόπων και την κατηγορία CMS συνολικά πάνω από το 70%. Αυτή η κλίμακα, σε συνδυασμό με την μεγάλη επιφάνεια επίθεσης που δημιουργείται από το μοντέλο επέκτασης που μοιράζονται τα περισσότερα CMS, τα καθιστά τόσο έναν προφανή στόχο για επιτιθέμενους όσο και για αυτοματοποιημένη αναγνώριση (reconnaissance). Η παρούσα διπλωματική αξιολογεί κατά πόσο η τρέχουσα γενιά open-source scanners και enumerators για CMS μπορεί να υποστηρίξει αυτή την αυτοματοποίηση στην πράξη.
Το πείραμα εκτελεί δώδεκα εργαλεία. WhatWeb, Nikto, CMSeeK, Vulnx, CMSmap, Droopescan, WPScan, JoomScan, Juumla, Drupwn, Nuclei, καθώς και υποστηρικτική αναγνώριση με το nmap, έναντι τριάντα πέντε σκόπιμα ευάλωτων στόχων: Είκοσι πέντε πλήρη VMs από το VulnHub που καλύπτουν WordPress, Joomla, Drupal, CMS Made Simple και αρκετές διατάξεις πολλαπλών εφαρμογών, συν δέκα Vulhub Docker containers που απομονώνουν συγκεκριμένα CVEs για Drupal, Joomla και WordPress. Κάθε ακατέργαστο αποτέλεσμα αξιολογείται βάσει τεσσάρων ερευνητικών ερωτημάτων: ποιότητα αναγνώρισης (reconnaissance), ποιότητα απαρίθμησης (enumeration), ποιότητα σήματος ευπάθειας (vulnerability-signaling) και ετοιμότητα αυτοματοποίησης.
Τα αποτελέσματα δείχνουν πως ανίχνευση πλατφόρμας είναι αξιόπιστη για τα τρία μεγαλύτερα CMS αλλά όχι για τα λιγότερο διαδεδομένα. Μόνο το CMSeeK παρήγαγε θετική αναγνώριση CMS Made Simple, και μόνο στον στόχο που διαφημίζει την πλατφόρμα στο ίδιο του το path. Ο εντοπισμός έκδοσης (version pinning) είναι αξιόπιστος για το WordPress, εξίσου αξιόπιστος για το Drupal μέσω του Droopescan, για το Joomla επίσης αξιόπιστη με το Juumla. Το WPScan είναι το μόνο εργαλείο του οποίου το enumeration είναι άμεσα αξιοποιήσιμo από επίπεδο αυτοματοποίησης, και το Nuclei είναι το μόνο εργαλείο σηματοδότησης ευπαθειών (vulnerability-signaling tool) του οποίου οι αλυσίδες τεκμηρίωσης CVE (CVE evidence chains) μπορούν να αναπαραχθούν χωρίς επιπλέον εργασία αντιστοίχισης έκδοσης. Πέντε από τα εργαλεία απαίτησαν patches σε επίπεδο πηγαίου κώδικα για να εκτελεστούν καν σε μια τρέχουσα εικόνα Kali με Python 3.13, ένα κόστος που η διπλωματική υποστηρίζει ότι αποτελεί κι αυτό μέρος της εικόνας ετοιμότητας αυτοματοποίησης. Στην εργασία προτείνεται και μια λειτουργικά χρήσιμη ροή (pipeline).

Abstract

Content Management Systems host the majority of the modern public web. W3Techs places WordPress alone at 42.8% of all websites and the CMS category as a whole at over 70%. That scale, combined with the extension-model attack surface that most CMSs share, makes them both an obvious target for adversaries and an obvious candidate for automated reconnaissance. This thesis evaluates whether the current generation of open-source CMS scanners and enumerators can support that automation in practice.
The experiment runs twelve scanning tools. WhatWeb, Nikto, CMSeeK, Vulnx, CMSmap, Droopescan, WPScan, JoomScan, Juumla, Drupwn, Nuclei, plus supporting reconnaissance with nmap, against thirty-five intentionally vulnerable targets: Τwenty-five full VMs from VulnHub covering WordPress, Joomla, Drupal, CMS Made Simple and several multi-application layouts, plus ten Vulhub Docker containers isolating specific Drupal, Joomla and WordPress CVEs.
Every raw output is evaluated against four research questions: Identification quality, enumeration quality, vulnerability-signal quality, and automation readiness. The results show that platform detection is reliable for the big three CMSs but not for less-common ones. Only CMSeeK produced a positive CMS Made Simple identification, and only on the target that advertises the platform in its own path. Version pinning is reliable for WordPress, equally reliable for Drupal via Droopescan and Joomla via Juumla. WPScan is the only tool whose enumeration output is directly consumable by an automation layer, and Nuclei is the only vulnerability-signaling tool whose CVE evidence chains are reproducible without additional version-mapping work. Five of the tools required source-level patches to run at all on a current Python 3.13 Kali image, a cost the thesis argues is itself part of the automation-readiness picture. An operationally useful pipeline is recommended in the thesis.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίου Μάντη

με θέμα

Αυτόνομη Πλοήγηση Οχήματος υπό Κλίμακα σε Μικρογραφία Αστικού Περιβάλλοντος για τον Διαγωνισμό Bosch Future Mobility Challenge

Autonomous Navigation of a Scaled Vehicle in Miniature Urban Environments for the Bosch Future Mobility Challenge

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος (Σχολή ΜΗΧΟΠ)

Περίληψη
    
Η μετάβαση προς τις αυτόνομες μεταφορές βασίζεται σε αξιόπιστα συστήματα πλοήγησης που μπορούν αυτόνομα να αντιληφθούν το περιβάλλον τους, να εκτιμήσουν τη θέση τους και να λάβουν αποφάσεις οδήγησης σε πραγματικό χρόνο. Παρόλο που αυτές οι δεξιότητες έχουν εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή τους σε ενσωματωμένες πλατφόρμες με περιορισμένη επεξεργαστική ισχύ, μνήμη και ενεργειακούς πόρους παραμένει μια μεγάλη πρόκληση, ειδικά σε αυτόνομα οχήματα υπό κλίμακα. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός ελαφρού, βασισμένου στη σύνθεση ανεξάρτητων υπομονάδων, αξιόπιστου συστήματος αυτόνομης πλοήγησης για ένα όχημα κλίμακας 1/10, το οποίο αναπτύχθηκε για τον διαγωνισμό Bosch Future Mobility Challenge. Το όχημα καλείται να λειτουργήσει σε μια μικρογραφία αστικού περιβάλλοντος που περιέχει πινακίδες κυκλοφορίας, δυναμικά εμπόδια και ρεαλιστικούς κανόνες οδήγησης, βασιζόμενο αποκλειστικά στους ενσωματωμένους αισθητήρες και το δικό του υπολογιστικό υλικό. Για την ικανοποίηση αυτών των απαιτήσεων, αναπτύχθηκε μια υπολογιστική αρχιτεκτονική χρησιμοποιώντας ένα Raspberry Pi 5, μια κάμερα χωρικής τεχνητής νοημοσύνης Luxonis OAK-D Lite και έναν μικροελεγκτή STM32 Nucleo. Οι υπολογιστικά απαιτητικές εργασίες αντίληψης εκτελούνται στον ενσωματωμένο επεξεργαστή τεχνητής νοημοσύνης της κάμερας, όπου ένα κατάλληλα εκπαιδευμένο μοντέλο YOLOv8n εκτελεί ανίχνευση αντικειμένων, παράλληλα με μια τοπική μέθοδο δειγματοληψίας 5ου εκατοστημορίου για αξιόπιστη εκτίμηση στερεοσκοπικού βάθους. Ο εντοπισμός θέσης του οχήματος χειρίζεται από ένα υβριδικό πιθανοτικό σύστημα, το οποίο συνδυάζει την τεχνική Adaptive Monte Carlo Localization για την εκτίμηση της απόλυτης θέσης με ένα φίλτρο Extended Kalman Filter για συνεχή παρακολούθηση θέσης σε πραγματικό χρόνο. Η πλοήγηση επιτυγχάνεται μέσω του σχεδιασμού διαδρομών με τον αλγόριθμο αναζήτησης A*, της δημιουργία τροχιών με κυβικές καμπύλες Bézier για την «τυφλή» διέλευση διασταυρώσεων και ενός τροποποιημένου ελεγκτή Stanley για τη διατήρηση της θέσης εντός των λωρίδων και τον έλεγχο κατεύθυνσης. Το προτεινόμενο σύστημα αξιολογήθηκε τόσο σε προσομοιώσεις, όσο και σε πειράματα στον πραγματικό κόσμο. Η κατανεμημένη αρχιτεκτονική διατήρησε έναν σταθερό ρυθμό επεξεργασίας 8 FPS (Frames Per Second), ενώ κράτησε τις καθυστερήσεις επεξεργασίας από άκρο σε άκρο κάτω από 125 χιλιοστά του δευτερολέπτου, αποτρέποντας την θερμική υπερφόρτωση του ενσωματωμένου υλικού κατά τη λειτουργία. Το σύστημα εντοπισμού θέσης ανέκαμψε με επιτυχία από σενάρια «απαγωγής ρομπότ» και το πλήρες σύστημα πλοήγησης έδειξε αξιόπιστη απόδοση καθ’ όλη τη διάρκεια του διαγωνισμού. Αυτά τα αποτελέσματα συνέβαλαν στην κατάκτηση της 7ης θέσης από το όχημα μεταξύ 78 διεθνών ομάδων στο Bosch Future Mobility Challenge 2026 που έλαβε χώρα στο Cluj-Napoca της Ρουμανίας τον Μάιο του 2026, αποδεικνύοντας ότι η αποτελεσματική αυτόνομη πλοήγηση μπορεί να επιτευχθεί ακόμη και σε υπολογιστικά-περιορισμένες ενσωματωμένες πλατφόρμες.

Abstract
    
The transition towards autonomous transportation depends on reliable navigation systems that can autonomously perceive their surroundings, estimate their position and make driving decisions in real time. While these capabilities have advanced significantly in recent years, implementing them on embedded platforms with limited processing power, memory and energy resources remains a major challenge, particularly in scaled autonomous vehicles. This diploma thesis presents the design and implementation of a lightweight, modular and reliable autonomous navigation system for a 1/10-scale vehicle developed for the Bosch Future Mobility Challenge. The vehicle is required to operate in a miniature urban environment containing traffic signs, dynamic obstacles and realistic traffic rules, while relying solely on its onboard sensors and computing hardware. To meet these requirements, a computing architecture was developed using a Raspberry Pi 5, a Luxonis OAK-D Lite spatial Artificial Intelligence (AI) camera and an STM32 Nucleo microcontroller. Computationally demanding perception tasks are executed on the camera’s onboard AI processor, where a custom-trained YOLOv8n model performs object detection alongside a localized 5th-percentile patch sampling method for robust stereo depth estimation. Vehicle localization is handled by a hybrid probabilistic framework that combines Adaptive Monte Carlo Localization for global pose estimation with an Extended Kalman Filter for continuous real-time position tracking. Navigation is achieved through A* path planning, cubic Bézier curve trajectory generation for negotiating “blind” intersections and a modified Stanley controller for lane-following and steering control. The proposed system was evaluated in both simulation and real-world experiments. The distributed architecture maintained a stable processing rate of 8 FPS (Frames Per Second), while keeping end-to-end processing latency below 125 milliseconds, preventing thermal throttling of the embedded hardware during operation. The localization framework successfully recovered from “kidnapped robot” scenarios and the complete navigation system demonstrated reliable performance throughout the competition. These results contributed to the vehicle achieving the 7th place among 78 international teams in the Bosch Future Mobility Challenge 2026 that took place in Cluj-Napoca, Romania in May 2026, demonstrating that effective autonomous navigation can be achieved even on computationally-constrained embedded platforms.

Meeting ID: 97319181712
Password: 804909

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χρήστου – Αγγέλου Κουτουνίδη

με θέμα

Θεμελιακές Αρχές και Αλγοριθμικές Προσεγγίσεις για την Αποπόλωση Απόψεων μέσω Προτεινόμενου Περιεχομένου 

Foundations and Algorithms for Recommendation-Driven Opinion Depolarization

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος, (Επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης

Περίληψη

Η πόλωση ιδεών είναι ένα σημαντικό θέμα στην σημερινή εποχή, λόγω την ύπαρξης των social platforms και της συνεχής επιρροής των ατόμων από αυτά. Η βάση αυτών των πλατφόρμων είναι συστήματα προτάσεων περιεχομένου και παρότι η εξατομίκευση του περιεχομένου μπορεί να βελτιώσει την εμπειρία του χρήστη, η συνεχής προβολή παρόμοιων θέσεων μπορεί να ενισχύσει φαινόμενα όπως τα echo chambers και τα filter bubbles, αυξάνοντας την πόλωση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία η αποπόλωση απόψεων σε κοινωνικά δίκτυα μοντελοποιείται ως ένα πρόβλημα διαδοχικών συστάσεων με την χρήση Διαδικασίας Αποφάσεων Markov (MDP). Ο στόχος είναι η ανάπτυξη μιας αποδοτικής αλγοριθμικής λύσης που να επιτυγχάνει πλήρη αποπόλωση, καταφέρνοντας επίσης να κάνει scale σε μεγαλύτερα δίκτυα. Αρχικά εφαρμόζονται μέθοδοι ενισχυτικής μάθησης, όπως Policy Iteration και Value Iteration, ώστε να επιβεβαιωθεί ότι σενάρια βασισμένα στο MDP που εφαρμόστηκε, μπορούν πράγματι να αποπολωθούν. Στη συνέχεια εισάγονται μέθοδοι βασισμένες σε Deep Q-Networks (DQN) και Graph Neural Networks (GNN), για την αντιμετώπιση των  περιορισμών επεκτασιμότητας των μεθόδων ενισχυτικής μάθησης. Τα τελικά αποτελέσματα δείχνουν ότι τα GNN, σε μεγαλύτερα κοινωνικά δίκτυα παρουσιάζουν σταθερή και ισχυρή απόδοση αποπόλωσης.

Abstract 

Opinion polarization is an important issue in today’s society due to the widespread use of social media platforms and their continuous influence on users. These platforms rely heavily on content recommendation systems, and although personalization can improve the user experience, repeatedly exposing users to similar viewpoints can reinforce phenomena such as echo chambers and filter bubbles, thereby increasing polarization. In this thesis, the process of selecting content recommendations in a social network is formulated as a sequential decision-making problem using a Markov Decision Process (MDP). The goal is to develop an algorithmic solution that can efficiently achieve full depolarization while also having the ability to scale to larger networks. Initially, tabular methods such as Policy Iteration and Value Iteration are used to verify that scenarios based on the proposed MDP can indeed be successfully depolarized. Subsequently, methods based on Deep Q-Networks (DQN) and Graph Neural Networks (GNNs) are introduced, to address the scalability limitations of the tabular approaches. The final results show that GNN-based methods maintain stable and robust depolarization performance when applied to larger social networks.

Ονοματεπώνυμο Φοιτητή: Ανέμης Γιώργος  

Α.Μ.: 2020050120  

Ημερομηνία Παρουσίασης:15/7/2026  

Ώρα:10:15  

Αίθουσα:  https://app.zoom.us/wc/98878639741/join?ref_from=launch&pwd=6i4Tv8Wm4Q3LJRUSzupeiFlCMURGVE.1&_x_zm_rtaid=h3JGoNPsQUiM6VWz7H7xVg.1784099652584.2fee1651a97543cf987c1ef9d6195540&_x_zm_rhtaid=984&fromPWA=1

Θέμα ΔE " ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΥΓΡΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΜΕ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΒΙΟΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΑ ΑΝΟΔΙΚΗΣ ΡΟΗΣ ΚΑΙ ΑΕΡΟΒΙΟ ΒΙΟΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΑ ΚΟΚΚΩΔΟΥΣ ΒΙΟΜΑΖΑΣ"

Title "TREATMENT OF HOSPITAL WASTEWATER USING AN UP FLOW ANAEROBIC REACTOR AND AN AEROBIC GRANULAR SLUDGE REACTOR"

Επιβλέπων: Μιχάλης Φουντουλάκης 

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή: 

1 Νικόλαος Καλογεράκης 

2 Αλέξανδρος Στεφανάκης 

3 Απόστολος Γιαννής 

Περίληψη:

 Τα υγρά νοσοκομειακά απόβλητα είναι μια ειδική κατηγορία υγρών αποβλήτων τα οποία περιέχουν οργανικούς ρύπους, παθογόνους μικροοργανισμούς και υπολείμματα φαρμακευτικών ουσιών. Αυτά ενδέχεται να προκαλέσουν σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη δημόσια υγεία, όταν απορρίπτονται χωρίς κατάλληλη επεξεργασία. Η βιολογική επεξεργασία είναι μια από τις πλέον  διαδεδομένες και αποτελεσματικές μεθόδους για την αντιμετώπιση αυτών των υγρών αποβλήτων, και αποτελείται από τις αναερόβιες και τις αερόβιες μεθόδους επεξεργασίας, όπου οι πρώτες προσφέρουν καλή απομάκρυνση του οργανικού φορτίου και παράγουν βιοαέριο, με σύνηθες αρνητικό την ανάγκη διατήρησης του αποβλήτου σε σχετικά υψηλή θερμοκρασία, ενώ οι δεύτερες επιτυγχάνουν υψηλή απομάκρυνση οργανικών ενώσεων και μικρορύπων, με σύνηθες αρνητικό την ανάγκη συνεχούς αερισμού. Με την πλέον σταθερή εντατικοποίηση της χρήσης ξεχωριστών μεθόδων επεξεργασίας για τα νοσοκομειακά απόβλητα, η σύγκριση αναερόβιας και αερόβιας επεξεργασίας εδραιώνεται ως μια υποσχόμενη προσέγγιση για την ολοκληρωμένη επεξεργασία νοσοκομειακών υγρών αποβλήτων.   

  Σε αυτήν την διπλωματική εργασία εξετάζεται η ικανότητα δύο βιοαντιδραστήρων να μετατρέπουν μία ροή υγρών νοσοκομειακών αποβλήτων σε μία λιγότερο ρυπασμένη, η οποία μελετήθηκε κυρίως από βιοχημική άποψη. Αυτό έγινε, αρχικά παρασκευάζοντας τεχνητό απόβλητο παραπλήσιο των πραγματικών απορροών νοσοκομειακών μονάδων, στην συνέχεια κυκλοφορώντας το μέσω των βιοαντιδραστήρων(ενός αερόβιου και ενός αναερόβιου) και τελικά μετρώντας τις συγκεντρώσεις COD, ολικών στερεών και υπολειμματικών φαρμακευτικών πρίν και μετά την επεξεργασία. Οι δύο χρησιμοποιούμενοι βιοαντιδραστήρες ήταν: Αναερόβιος Βιοαντιδραστήρας Ανοδικής Ροής (Upflow Anaerobic Sludge Blanket) και Αερόβιος Βιοαντιδραστήρας Κοκκώδους Βιομάζας (Aerobic Granular Sludge), και οι μετρήσεις έγιναν σε δύο φάσεις ανάλογα με την σειρά λειτουργίας των βιοαντιδραστήρων, ξεχωριστά στην πρώτη και σε σειρά στην δεύτερη. Επίσης, μετρήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν ώς επιπλέον δείκτες, το  pH και των δύο και η παραγωγή βιοαερίου από τον αναερόβιο βιοαντιδραστήρα. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως η θερμοκρασία εντός και εκτός των βιοαντιδραστήρων κυμαίνονταν μεταξύ 20-30 °C δηλαδή υπήρχαν μεσόφιλες συνθήκες. 

  Ο αναερόβιος βιοαντιδραστήρας(UASB) είχε σχήμα κατακόρυφου κυλίνδρου μεταβαλλόμενης διαμέτρου, μέσα στον οποίο έρεε σταθερά, αργά και ανοδικά η επεξεργαζόμενη ροή.Αυτό γίνονταν με την είσοδο του αποβλήτου να γίνεται από ένα βρυσάκι(κάνουλα)κοντά στον πυθμένα του, με το απόβλητο να κινείται ανοδικά εντός του, να διαπερνά το επιπλέων στρώμα βιομάζας κοντά στην στάθμη του, και τέλος να εξέρχεται μέσω υπερχείλισης επιφάνειας, από τρείς εξόδους στο άνω μέλος του, με λειτουργικό όγκο περίπου 4,98 L. Συνολικά, ο τρόπος λειτουργίας του ήταν πλησιέστερος ενός αντιδραστήρα PFR, με την κύρια διαφορά να είναι η χρήση μικροβίων ώς αντιδραστήρια αντί χημικών ουσιών.  

  Ο αερόβιος βιοαντιδραστήρας(AGS) είχε επίσης σχήμα κατακόρυφου κυλίνδρου αλλά με σταθερή διάμετρο, μέσα στον οποίο συγκρατούνταν, αερίζονταν, και τέλος εξέρχονταν συγκεκριμένη ποσότητα τροφοδοσίας. Αυτό γίνονταν με την είσοδο του αποβλήτου να γίνεται από ένα σωληνάκι κοντά στην κορυφή του βιοαντιδραστήρα, τον αερισμό να γίνεται μέσω σωληνακίων βυθισμένων μέσα στο υγρό, και την έξοδο του επεξεργασμένου αποβλήτου, μετά από καθίζηση της ιλύος, να γίνεται από στόμιο στο κατώτερο μισό του, με λειτουργικό όγκο περίπου 2,19 L. Συνολικά, ο τρόπος λειτουργίας του ήταν παρόμοιος με μία τυπική διάταξη αερισμού-ενεργού ιλύος, όμως με τον αερισμό και την καθίζηση να γίνονται στην ίδια δεξαμενή και επομένως χωρίς να υπάρχει ανάγκη ανακυκλοφορίας ιλύος. 

  Η εργαστηριακή διάταξη στην πρώτη φάση αποτελούνταν από τους βιοαντιδραστήρες να λειτουργούν ξεχωριστά, δηλαδή να λαμβάνουν την ίδια  ροή τροφοδοσίας απο ξεχωριστά σωληνάκια, να την επεξεργάζονται, και τέλος να την απορρίπτουν στον κοντινό νεροχύτη. Στην δεύτερη φάση, οι βιοαντιδραστήρες λειτουργούσαν σε σειρά, με τον αναερόβιο(UASB) να είναι πρώτος και τον αερόβιο(AGS) να είναι δεύτερος. Η τροφοδοσία έρεε απο το βαρέλι, στον αναερόβιο, στο ενδιάμεσο βαρέλι και τέλος στον αερόβιο. 

  Σκοπός του διαχωρισμού των μετρήσεων σε δύο φάσεις ήταν πρώτον, η μελέτη της συμπεριφοράς/λειτουργίας των βιοαντιδραστήρων αυτών καθεαυτών και δεύτερον, η μελέτη της συμπεριφοράς/λειτουργίας κυρίως του αερόβιου όταν αυτός καλούνταν να λειτουργήσει με μία προεπεξεργασμένη ροή πολύ χαμηλότερης περιεκτικότητας ρυπαντών από ότι πρίν. Συγκεκριμένα    έγινε προσπάθεια να εκτιμηθεί αν: οι βιοαντιδραστήρες σε σειρά θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη συνδυαστική απόδοση απομάκρυνσης COD, στερεών και φαρμακευτικών απ ότι στην πρώτη φάση ξεχωριστά. Αυτό, άν και αρχικά ήταν ο  στόχος, τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ακριβώς καθώς ο αναερόβιος βιοαντιδραστήρας δεν ήταν πρακτικά εφικτό να διατηρήσει αρκετά υψηλή φόρτιση(COD,στερεών) υπό ομαλή λειτουργία ώστε ο αερόβιος βιοαντιδραστήρας να έχει την δυνατότητα να επιτύχει αντιπροσωπευτικά επίπεδα απομάκρυνσης. Τελικά, η μόνη παράμετρος(COD,στερεά, φαρμακευτικά) της οποίας η απομάκρυνση στον αερόβιο δεν επηρεάστηκε σημαντικά από την έλλειψη της στην εκροή του αναερόβιου στην δεύτερη φάση(και έτσι μπόρεσε να μετρηθεί αντιπροσωπευτικά), ήταν η συγκέντρωση φαρμακευτικών. 

  Όσον αφορά τα αποτελέσματα: στην πρώτη φάση, για τον αναερόβιο βιοαντιδραστήρα, προέκυψαν αρκετά ικανοποιητικές απομακρύνσεις διαλυτου COD(94,6%), φαρμακευτικών(91-97% για όλους τους ρύπους) και παραγωγή βιοαερίου(0,86

±±

1,46

L/dL/d

), με την συγκέντρωση ολικών στερεών,μετά από μία μεγάλη αρχική σταθεροποίηση, να βρίσκεται στα 2,5-0,2 g/L περίπου, και το pH εντός  θεμιτού εύρους(6,8-7,5). Για τον αερόβιο βιοαντιδραστήρα, προέκυψαν αρκετά ικανοποιητική απομάκρυνση διαλυτού COD(97,4%), τα ολικά στερεά μετά από μία αρχική σταθεροποίηση βρίσκονταν στα 2,5-3,5 g/L περίπου, ενώ τα φαρμακευτικά  

φάνηκαν να συσσωρεύονται εντός του βιοαντιδραστήρα, λόγω της υψηλότερης συγκέντρωσης της εκροής από την τροφοδοσία, εκτός από αυτήν της δικλοφενάκης. Τέλος,  το pH επίσης υπήρξε εντός  θεμιτού εύρους(7-8,5). 

  Στην δεύτερη φάση, για τον αναερόβιο βιοαντιδραστήρα, προέκυψε λίγο χαμηλότερη του ιδανικού η απομάκρυνση διαλυτου COD(88,7%), με την απομάκρυνση φαρμακευτικών(92-98% για όλους τους ρύπους) να προκύπτει ικανοποιητική, όπως και η παραγωγή βιοαερίου(0,84

±±

1,13

L/dL/d

), ενώ η απομάκρυνση ολικών στερεών προέκυψε επίσης ικανοποιητική(56,9% και 68,5% αντίστοιχα σε βάση και μέση βιοαντιδραστήρα). Τέλος, το pH προέκυψε συνήθως εντός του  θεμιτού εύρους(6,8-7,5), με αρκετές μετρήσεις όμως οι οποίες ήταν οριακά χαμηλές ή και εκτός επιτρεπτού εύρους.Για τον αερόβιο βιοαντιδραστήρα, προέκυψαν ικανοποιητική απομάκρυνση διαλυτού COD(88,8%), απομάκρυνση ολικών στερεών επίσης ικανοποιητική (41,2%), όπως και τα φαρμακευτικά(92-98% για όλους τους ρύπους). Τέλος,  το pH επίσης υπήρξε εντός  θεμιτού εύρους(7-8,5), με αρκετές οριακά υψηλές τιμές όμως. 

Abstract:

  Hospital wastewater includes a mix of organic pollutants, pharmaceutical residues, and harmful microorganisms, which creates serious challenges for the environment and public health. Developing effective treatment methods is crucial to minimizing the release of these pollutants into water systems. This thesis examines the possibilities of treating synthetic hospital wastewater using two biological treatment systems: an Upflow Anaerobic Sludge Blanket (UASB) reactor and an Aerobic Granular Sludge (AGS) reactor. 

  To simulate real hospital wastewater, synthetic hospital wastewater was created, under mesophilic conditions, ranging from 20 to 30 °C. The experiments took place in two phases. During the first phase, the UASB and AGS reactors worked separately, each treating the same influent streams. In the second phase, the reactors were connected in series, with the UASB serving as the anaerobic pretreatment step, followed by the AGS for aerobic polishing. The performance of the reactors was measured through the changes in the concentrations of chemical oxygen demand (COD), total suspended solids (TSS), leftover pharmaceutical compounds, biogas production from the anaerobic reactor, and pH levels. 

  The study aimed to assess how well each reactor performed on its own and to examine whether combining them could improve the removal of organic matter, suspended solids, and pharmaceutical residues. The results show that combining anaerobic and aerobic biological processes can be effective for hospital wastewater treatment, while also showing the challenges of keeping anaerobic reactor performance stable when dealing with low-strength wastewater and various other changes in various other parameters, relative to the function of the system of the two reactors. These findings enhance our understanding of integrated biological treatment systems for tackling contaminants in hospital wastewater in an easier and environmentally sustainable way. 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βαλεντίνου Παπαϊακώβου

με θέμα

Βαθιά Μάθηση Μοντέλου για Εντοπισμό και Συγκομιδή Φυτών

Deep Learning Model for Plant Detection and Harvesting

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Σπυρίδων Παπαευθυμίου (Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη

Η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη βελτιστοποίηση των συστημάτων ανίχνευσης και συγκομιδής αγροτικών προϊόντων ενισχύοντας την αποδοτικότητα, την ακρίβεια και την παραγωγικότητα. Τα συστήματα με τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιούν την υπολογιστική όραση για να αναγνωρίζουν ώριμους καρπούς με βάση το χρώμα, το μέγεθος και άλλες οπτικές ενδείξεις, επιτρέποντας ακριβείς αποφάσεις συγκομιδής. Οι αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης αναλύουν τεράστιες ποσότητες δεδομένων για να βελτιώσουν την απόδοση της πρόβλεψης, να βελτιστοποιήσουν τα χρονοδιαγράμματα συγκομιδής και να μειώσουν τη σπατάλη. Συνολικά, η τεχνητή νοημοσύνη μεταμορφώνει τη συγκομιδή λαχανικών και φρούτων, επιτρέποντας την πιο έξυπνη λήψη αποφάσεων και τη λειτουργική αποτελεσματικότητα σε όλο τον κύκλο της καλλιέργειας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εκπαιδεύονται και εξετάζονται πέντε παραλλαγές του αλγορίθμου YOLOv5 για την ανίχνευση και κατηγοριοποίηση ντομάτας και πράσινης πιπεριάς με χρήση δύο διαφορετικών βελτιστοποιητών. Το σύνολο δεδομένων εκπαίδευσης και το σύνολο εικόνων ελέγχου δημιουργήθηκαν με τη χρήση απλής κάμερας υπολογιστή για να εξασφαλιστεί η συνέπεια στη διαδικασία συλλογής και εξέτασης δεδομένων. Στον αλγόριθμο ανίχνευσης YOLOv5 έχει ενσωματωθεί ψηφιακή μετα-επεξεργασία της έγχρωμης εικόνας με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση του μοντέλου για τη συγκομιδή. Παράλληλα, αναλύονται τα αποτελέσματα της εξέτασης των μοντέλων, σε συνδυασμό με δύο βελτιστοποιητές (SGD και Adam) και επιλέγεται ο καλύτερος συνδυασμός. Για ανιχνευτές ντομάτας και πράσινης πιπεριάς που στοχεύουν στη συγκομιδή, προτείνεται τελικά το μοντέλο YOLOv5l (YOLOv5-large εκδοχή) σε συνδυασμό με τον βελτιστοποιητή SGD. Το συγκεκριμένο μοντέλο εξισορροπεί την υψηλή ακρίβεια ανίχνευσης με χαμηλό ποσοστό σφάλματος, καθιστώντας το ιδανικό για γεωργικές εφαρμογές.

Abstract

Artificial intelligence (AI) plays an important role in optimizing agriculture product detection and harvesting systems by enhancing efficiency, accuracy and productivity. AI systems use computer vision to identify ripe products based on colour, size and other visual cues, enabling accurate harvesting decisions. Machine learning algorithms analyze vast amounts of data to improve forecasting performance, optimize harvest schedules and reduce waste. Overall, AI is transforming vegetable and fruit harvesting, enabling smarter decision-making and operational efficiency throughout the crop cycle. In this diploma thesis, five variants of the YOLOv5 algorithm are trained and tested for tomato and pepper detection and classification using two different optimizers. The training dataset and the testing image set were generated using a simple computer camera to ensure consistency in the data collection and examination process. Digital meta-processing of the color image has been incorporated into the YOLOv5 detection algorithm to further improve the model for harvesting. At the same time, the results of the model examination are analyzed in combination with two optimizers (SGD and Adam), and the best-performing configuration is identified. For tomato and pepper detectors targeting harvesting, the model YOLOv5l (YOLOv5-large variant) in combination with the SGD optimizer is finally recommended. This model balances high detection accuracy with a low error rate, making it ideal for agricultural applications.

Meeting ID: 94202170030
Password: 453258

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βίκτορος Παναγιώτου

με θέμα

Σχεδίαση και Ανάπτυξη Αυτόνομου Πράκτορα για το Επιτραπέζιο Παιχνίδι "Ricochet Robots"

Design and Development of an Autonomous Agent for the Board Game "Ricochet Robots"

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγήτρια Αικατερίνη Μανιά (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (Σχολή ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με τη σχεδίαση και την ανάπτυξη αυτόνομου πράκτορα για το επιτραπέζιο παιχνίδι Ricochet Robots. Αυτό επιτεύχθηκε με τη δημιουργία μιας διαδικτυακής εφαρμογής με γραφική διεπαφή χρήστη, με κύριο σκοπό τη μελέτη αλγορίθμων αναζήτησης και ευρετικών συναρτήσεων σε ένα περιβάλλον που συνδυάζει απλούς κανόνες με έναν πολύ μεγάλο χώρο καταστάσεων. Το Ricochet Robots αποτελεί ένα ενδιαφέρον πρόβλημα για την Τεχνητή Νοημοσύνη, καθώς κάθε κίνηση ενός ρομπότ δεν τερματίζεται απλά σε κάποιο γειτονικό κελί, αλλά συνεχίζεται μέχρι να συναντήσει κάποιο εμπόδιο, όπως τοίχο, άλλο ρομπότ ή απαγορευμένη περιοχή. Αυτός ο απλός κανόνας δημιουργεί έναν σύνθετο χώρο καταστάσεων, όπου οι μεταβάσεις εξαρτώνται από την τρέχουσα τοπολογία της πίστας, και κάνει την εύρεση λύσης πιο απαιτητική, όσο αυξάνεται η δυσκολία του παζλ. Στο πλαίσιο της εργασίας υλοποιήθηκε ένα πλήρως παραμετρικό περιβάλλον παιχνιδιού, στο οποίο ο χρήστης μπορεί να δημιουργεί χάρτες, να παίζει χειροκίνητα, να επιλέγει έναν εκ των πέντε διαθέσιμων αλγόριθμων αναζήτησης για επίλυση και να παρακολουθεί την εκτέλεση της λύσης βήμα προς βήμα. Η εφαρμογή υποστηρίζει παραγωγή τυχαίων παζλ με χρήση φύτρου, ώστε κάθε χάρτης να μπορεί να δημιουργηθεί ξανά με τις ίδιες ρυθμίσεις, κάτι που είναι σημαντικό για την επανάληψη πειραμάτων και τη δίκαιη σύγκριση διαφορετικών μεθόδων. Για την επίλυση των παζλ υλοποιήθηκαν και ενσωματώθηκαν αλγόριθμοι μη πληροφορημένης (Breadth-First Search, Iterative-Deepening Depth-First search) και πληροφορημένης αναζήτησης (Greedy Best-First Search, A*, Iterative-Deepening A*). Παράλληλα, σχεδιάστηκαν διαφορετικές ευρετικές συναρτήσεις, οι οποίες αξιοποιούν με διαφορετικό τρόπο τη γεωμετρία της πίστας, τις θέσεις των ρομπότ και του στόχου και τις πιθανές ενδιάμεσες κινήσεις. Η υλοποίηση οργανώθηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε οι αλγόριθμοι να χρησιμοποιούν κοινή αναπαράσταση καταστάσεων και κοινό μηχανισμό παραγωγής διαδόχων, επιτρέποντας έτσι την άμεση σύγκρισή τους στο ίδιο πρόβλημα. Επιπλέον, για τις διαδικασίες της αναζήτησης χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία των Web Workers, ώστε η διεπαφή της εφαρμογής να παραμένει ενεργή, ακόμη και όταν η επίλυση ενός παζλ απαιτεί περισσότερο χρόνο. Για την πειραματική αξιολόγηση δημιουργήθηκαν σύνολα παζλ διαφορετικών μεγεθών και επιπέδων δυσκολίας, ενώ καταγράφηκαν μετρικές, όπως χρόνος εκτέλεσης, αριθμός επεκταμένων και παραγόμενων κόμβων, μέγεθος frontier, ποσοστό επίλυσης και μήκος λύσης. Τέλος, η εργασία περιλαμβάνει και αξιολόγηση ευχρηστίας με βάση την κλίμακα System Usability Scale (SUS), ώστε να εξεταστεί όχι μόνο η αλγοριθμική πλευρά της εφαρμογής, αλλά και η εμπειρία χρήσης της από διαφορετικές κατηγορίες χρηστών. Με αυτόν τον τρόπο, η εργασία συνδυάζει την ανάπτυξη ενός λειτουργικού παιχνιδιού, την υλοποίηση αυτόνομου πράκτορα για το παιχνίδι και την πειραματική μελέτη τεχνικών αναζήτησης σε ένα ενιαίο σύστημα.

Abstract

This diploma thesis focuses on the design and development of an autonomous agent for the board game Ricochet Robots. This was achieved through the implementation of a web application with a graphical user interface, whose main purpose is the study of search algorithms and heuristic functions in an environment that combines simple rules with a very large state space. Ricochet Robots is an interesting problem for Artificial Intelligence, because each robot movement is not terminated simply in an adjacent cell, but continues until the robot meets an obstacle, such as a wall, another robot, or a forbidden area. This simple rule generates a complex state space, where transitions depend on the current topology of the board, and makes the search for a solution more demanding, as the difficulty of the puzzle increases. As part of this thesis, a fully parameterized game environment was implemented, in which the user can generate maps, play manually, select one of the five available search algorithms for solving, and observe the execution of the solution step by step. The application supports random puzzle generation using seeds, so that each map can be recreated with the same settings. This is important for repeating experiments and for fairly comparing different methods. For solving the puzzles, both uninformed (Breadth-First Search, Iterative-Deepening Depth-First search) and informed search algorithms (Greedy Best-First Search, A*, Iterative-Deepening A*) were implemented and integrated. At the same time, different heuristic functions were designed, each of which uses the geometry of the board, the position of the robots and the target, and the possible intermediate moves in different ways. The implementation was organized, so that all algorithms use a common state representation and a common successor generation mechanism, allowing them to be directly compared on the same problem. In addition, Web Workers were used for the search procedures, so that the application interface remains responsive, even when solving a puzzle requires more time. For the experimental evaluation, sets of puzzles with different sizes and difficulty levels were generated, while metrics, such as execution time, number of expanded and generated nodes, frontier size, solve rate, and solution length, were recorded. Finally, the thesis also includes a usability evaluation based on the System Usability Scale (SUS), in order to examine not only the algorithmic aspect of the application, but also the user experience for different categories of users. In this way, the thesis combines the development of a functional game, the implementation of an autonomous agent for this game, and the experimental study of search techniques in a unified system.

Meeting ID: 92635783061
Password: 757084

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ηλία Βογιατζή

με θέμα

Διηλεκτρικές Μετρήσεις και Χαρακτηρισμός Νανοϋγρών

Dielectric Measurements and Characterization of Nanofluids

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη

Η αξιόπιστη και αδιάλειπτη παροχή ενέργειας είναι απαραίτητη για τη σύγχρονη κοινωνία,  καθώς οι υπηρεσίες, οι ηλεκτρονικές συσκευές και οι βιομηχανικές διεργασίες απαιτούν ολοένα και αυξανόμενες ποσότητες ηλεκτρικής ισχύος. Παράλληλα, η αύξηση της ζήτησης συχνά ξεπερνά την ανάπτυξη νέας παραγωγικής ικανότητας τόσο από ανανεώσιμες όσο και από συμβατικές πηγές,  γεγονός που καθιστά ολοένα και πιο σημαντική την αποδοτική αξιοποίηση των υπάρχοντων υποδομών και τον περιορισμό της υποβάθμισής τους.
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις διηλεκτρικές ιδιότητες και την ευστάθεια του φυσικού εστέρα Envirotemp FR₃ και εξετάζει πώς αυτές οι ιδιότητες τροποποιούνται όταν το υγρό εμπλουτίζεται με νανοσωματίδια οξειδίου του σιδήρου(ΙΙΙ) (Fe₂O₃) σε διαφορετικές συγκεντρώσεις. Η επίδραση της περιεκτικότητας σε Fe₂O₃ στη διηλεκτρική αντοχή και την ευστάθεια των νανορευστών FR₃ αξιολογείται σε σύγκριση με το καθαρό FR₃.
Οι μετρήσεις τάσης διάσπασης πραγματοποιήθηκαν με συσκευή BAUR DTA 100E σύμφωνα με το πρότυπο IEC 60156:1995. Κάθε σειρά δοκιμών περιελάμβανε έξι μετρήσεις διάσπασης, ενώ τα δείγματα υποβλήθηκαν σε υπερηχητική επεξεργασία μετά από κάθε δύο σειρές για τον περιορισμό της συσσωμάτωσης των νανοσωματιδίων εντός του νανορευστού FR₃. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 200 μετρήσεις διάσπασης για καθένα από τα τέσσερα δοκιμαζόμενα υγρά, και τα δεδομένα αναλύθηκαν με τα στατιστικά μοντέλα Gumbel, Fréchet και Weibull για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών τάσεων διάσπασης U₁, U₁₀, U₅₀ και U₉₀, καθώς και για την ανεύρεση της βέλτιστης συγκέντρωσης νανοσωματιδίων w/w μεταξύ των δοκιμαζόμενων δειγμάτων. 
Τα τέσσερα δείγματα νανορευστού είχαν συγκεντρώσεις Fe₂O₃ 0%, 0,005%, 0,050% και 0,500% w/w. Μεταξύ αυτών, το δείγμα 0,005% w/w παρουσίασε την υψηλότερη μέση τάση διάσπασης εναλλασσόμενου ρεύματος και τη μικρότερη υποβάθμιση της αντοχής διάσπασης κατά τις επαναλαμβανόμενες δοκιμές. Το δείγμα 0,500% w/w εμφάνισε παρόμοια συμπεριφορά διάσπασης με το βασικό υγρό (0% w/w), αλλά με αυξημένη αντίσταση στις μεταβολές τάσης διάσπασης, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με τη συσσωμάτωση νανοσωματιδίων εντός του κελιού δοκιμής.

Abstract 

Reliable and continuous energy supply is essential for modern society, as services, electronic devices, and industrial processes require steadily increasing amounts of electrical power. At the same time, demand growth often outpaces the deployment of new generation capacity from both renewable and conventional sources, which makes efficient utilization of existing assets and mitigation of their degradation increasingly important. 
This thesis investigates the dielectric and stability properties of the natural ester fluid Envirotemp FR₃ and examines how these properties are modified when the fluid is doped with iron(III) oxide (Fe₂O₃) nanoparticles at different concentrations. The influence of Fe₂O₃ loading on the dielectric strength and stability of FR₃ nanofluids is evaluated in comparison with pure FR₃.
AC breakdown measurements were performed using a BAUR DTA 100E apparatus in accordance with IEC 60156:1995. Each test set comprised six breakdown measurements, and the samples were sonicated after every two sets to limit nanoparticle agglomeration within the FR3 nanofluid. In total, more than 200 breakdown measurements were carried out for each of the four tested liquids, and the resulting data were analyzed using Gumbel, Fréchet, Weibull and Normal statistical models to determine the characteristic breakdown voltages U₁, U₁₀, U₅₀, and U₉₀ and to identify the optimal w/w nanoparticle concentration among the tested samples.
The four nanofluid samples had Fe₂O₃ concentrations of 0%, 0.005%, 0.050%, 0.500% w/w. Among these, the 0.005 w/w% sample exhibited the highest average AC breakdown voltage and the lowest degradation of breakdown strength over repeated tests. The 0.500 w/w% had yielded similar breakdown behavior to the base fluid (0 w/w%), but with increased resistance to breakdown voltage changes, which may be associated with nanoparticle agglomeration within the test cell.

Αναγνωριστικό σύσκεψης: 375 624 303 006 45
Κωδικός πρόσβασης: mK92L7C7

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σωτηρίου Λίτσιου

με θέμα

Ανάπτυξη Ηλεκτρονικού Συστήματος Ασύρματης Μεταφοράς Ισχύος μέσω Χωρητικής Σύζευξης

Development of an Electronic System for Wireless Power Transmission through Capacitive Coupling

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης, Επιβλέπων
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης 
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας

Περίληψη

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η σχεδίαση, η προσομοίωση και η υλοποίηση ενός συστήματος ασύρματης μεταφοράς ισχύος μέσω χωρητικής σύζευξης (Capacitive Power Transfer – CPT). Το σύστημα σχεδιάστηκε για ισχύ 25 W, απόσταση πομπού - δέκτη 10 cm και συχνότητα λειτουργίας 1 MHz. Επιλέχθηκε η τοπολογία LCLC όπου ένας μετατροπέας DC/AC πλήρους γέφυρας τροφοδοτεί το δικτύωμα LCLC του πομπού, ενώ στην πλευρά του δέκτη ένα αντίστοιχο δικτύωμα τροφοδοτεί μέσω ανορθωτή μία μπαταρία. Στην εργασία γίνεται μια σύντομη παρουσίαση των τεχνολογιών ασύρματης μεταφοράς ενέργειας και των βασικών τοπολογιών CPT.
Αρχικά κατασκευάστηκε ο coupler τεσσάρων πλακών αλουμινίου 20 cm x 20 cm και μετρήθηκαν οι χωρητικότητές του με LCR meter ακριβείας, ώστε η σχεδίαση να βασιστεί στις πραγματικές τιμές της κατασκευής. Με βάση τις μετρήσεις υπολογίστηκαν τα στοιχεία των κυκλωμάτων αντιστάθμισης και το σύστημα προσομοιώθηκε, πρώτα ως θεωρητικό κύκλωμα στο LTspice και στη συνέχεια μαζί με τον μετατροπέα DC/AC και τα κυκλώματα οδήγησης στο PSpice. Στη συνέχεια, σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν τρεις πλακέτες: του πομπού (μετατροπέας DC/AC, κυκλώματα οδήγησης και το LCLC του πομπού), ενός DC/DC τροφοδοτικού με απομονωμένες εξόδους και του δέκτη (δίκτυο LCLC και ανορθωτής). Τέλος, επιβεβαιώθηκε πειραματικά η λειτουργία των επιμέρους υποσυστημάτων, καθώς και η εμφάνιση τάσης στις πλάκες του δέκτη μέσω της χωρητικής σύζευξης.

Abstract 

This thesis presents the design, simulation, and experimental implementation of a wireless power transfer system based on capacitive coupling (Capacitive Power Transfer – CPT). The system was designed to deliver 25 W across a 10 cm transmitter–receiver gap at an operating frequency of 1 MHz. A double-sided LCLC compensation topology was adopted where a full-bridge DC/AC converter drives the transmitter LCLC network, while on the receiver side a corresponding network charges a battery through a rectifier.
As a first step, a four-plate coupler was constructed using 20 cm × 20 cm aluminum plates, and its capacitances were measured with a precision LCR meter, allowing the design to be grounded in the actual parameters of the physical structure rather than idealized values. Based on these measurements, the compensation network components were calculated and the system was simulated, at first as an idealized circuit in LTspice, and then including the DC/AC converter and its gate driver circuitry in PSpice. Three printed circuit boards were subsequently designed and fabricated: the transmitter board (DC/AC converter, gate drivers, and the transmitter-side LCLC network), an auxiliary DC/DC power supply with isolated outputs and the receiver board (LCLC network and rectifier). Finally, the operation of the individual subsystems was verified experimentally, along with the development of voltage on the receiver plates through the capacitive coupling.

Meeting ID: 967 8767 2714
Password: 259569

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παναγιώτη Σαββαΐδη

με θέμα

Διερευνώντας το Namespace Pollution στους Φυλλομετρητές και τις Επιπλοκές του στην Ιδιωτικότητα των Χρηστών στο Διαδίκτυο

Exploring Namespace Pollution in Browsers and its Implications on User’s Privacy on the Web

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης (επιβλέπων)
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης
Λέκτορας Παναγιώτης Ηλία (Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου, Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής)

Περίληψη

Η ασφάλεια και η ιδιωτικότητα των χρηστών στο διαδίκτυο είναι για πολλά χρόνια αντικείμενο έρευνας. Οι εξελίξεις στη τεχνολογία του διαδικτύου επιτρέπουν την συλλογή και αποθήκευση δεδομένων των χρηστών κατά την προσπέλαση ιστοσελίδων, δεδομένα που επιτρέπουν την ταυτοποίηση και παρακολούθηση των προτιμήσεων τους. Αυτό επιτρέπει σε εταιρίες διαδικτυακής διαφήμισης να δημιουργούν προφίλ χρηστών και να κερδοσκοπούν από αυτή τη πληροφορία πουλώντας τη σε data markets, παράλληλα όμως επιτρέπουν σε κακόβουλα μέρη να εκμεταλλευτούν τα κενά στους σύγχρονους φυλλομετρητές για να διαβάσουν ή και να παραποιήσουν την πληροφορία που συλλέγεται για τους χρήστες.
Ενώ το κύριο μέσο αποθήκευσης αυτής της πληροφορίας που εξετάζεται εκτενώς στη βιβλιογραφία είναι τα cookies, στη παρούσα εργασία εξετάζουμε το Window Object των ιστοσελίδων ως μέσο αποθήκευσης και ανταλλαγής πληροφορίας ανάμεσα σε scripts διαφορετικής προέλευσης εκμεταλλευόμενα το φαινόμενο που λέγεται namespace pollution (ρύπανση ονοματοχώρου).
Προκειμένου να αποκτήσουμε μια συνεκτική εικόνα του φαινομένου, προσπελαύνουμε τη λίστα Tranco 10K και μετράμε τη διάδραση των scripts στα properties του Window Object. Αναλύουμε και βρίσκουμε πως το 68% των ιστοσελίδων περιέχει διάδραση scripts διαφορετικής προέλευσης στα ίδια properties και ορίζουμε το μετρικό diffWRi για να ποσοτικοποιήσουμε τη συμπεριφορά των scripts στο global namespace.
Καταλήγουμε πως το φαινόμενο της ρύπανσης ονοματοχώρου είναι παρόν στις σύγχρονες ιστοσελίδες και υπάρχουν τρόποι να παρακαμφθούν τα πρωτόκολλα ασφαλείας στους φυλλομετρητές προκειμένου να σταλεί η πληροφορία προς κατευθύνσεις που δεν προορίζεται εξαρχής. Στα πιο δημοφιλή features διαπιστώσαμε πως δεν είναι εμφανής η προσπέλαση ευαίσθητων πληροφοριών από scripts τρίτων μερών, αν και υπάρχουν ενδειξεις για διαρροή πληροφοριών που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην έμμεση ταυτοποίηση χρηστών (fingerprinting).

Abstract 

User security and privacy on the internet have been a subject of research for many years. Advances in internet technology enable the collection and storage of user data when accessing websites, data that enables the identification and tracking of their preferences. This allows online advertising companies to create user profiles and profit from this information by selling it on data markets; however, it also allows malicious actors to exploit vulnerabilities in modern browsers to read or even tamper with the information collected about users.
While the primary means of storing this information, which is extensively examined in the literature, is cookies, in this paper we examine the Window Object of web pages as a means of storing and exchanging information between scripts of different origins by exploiting the phenomenon known as namespace pollution.
To gain a coherent picture of the phenomenon, we access the Tranco 10K list and measure the interaction of scripts on the properties of the Window Object. We analyze and find that 68% of web pages contain interaction between scripts of different origins on the same properties, and we define the metric diffWRi to quantify the behavior of scripts in the global namespace.
We conclude that the phenomenon of namespace pollution is present in modern websites and that there are ways to bypass security protocols in browsers in order to send information to destinations for which it was not originally intended. In the most popular features, we found that access to sensitive information by third-party scripts is not apparent, although there are indications of information leaks that could contribute to indirect user identification (fingerprinting).

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Εμμανουήλ Πετράκη

με θέμα

Βελτιστοποίηση Σχεδιασμού Συστημάτων Αποθήκευσης Ενέργειας σε Συσσωρευτές που Διασυνδέονται με το Ηλεκτρικό Δίκτυο

Design Optimization of Grid-connected Battery Energy-Storage Systems

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (Επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας

Περίληψη

Η αυξανόμενη διείσδυση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στα σύγχρονα ηλεκτρικά δίκτυα δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για την ανάπτυξη αποδοτικών συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας. Tα Συστήματα Αποθήκευσης Ενέργειας με Μπαταρίες (Battery Energy Storage Systems – BESS) αποτελούν μία από τις σημαντικότερες τεχνολογίες για την υποστήριξη της λειτουργίας των ηλεκτρικών δικτύων και την αποτελεσματική αξιοποίηση της παραγόμενης ενέργειας.
Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσεται μια μεθοδολογία βελτιστοποίησης του μεγέθους (διαστασιολόγηση) συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας που αποτελούνται από πέντε διαφορετικές τεχνολογίες μπαταριών: μπαταρίες Lead Acid, μπαταρίες Vanadium Redox Flow Battery (VRFB), μπαταρίες Sodium Sulphur (NaS), μπαταρίες Lithium-Ion LFP και μπαταρίες Nickel Cadmium (NiCd). Η αξιολόγηση του συστήματος πραγματοποιείται μέσω ετήσιας προσομοίωσης 8760 ωριαίων χρονικών βημάτων, χρησιμοποιώντας ενεργειακό προφίλ που προέκυψε από επεξεργασία δεδομένων παραγωγής του ΔΕΔΔΗΕ για το νησιωτικό σύστημα Κω–Καλύμνου για το έτος 2025.
Η διαδικασία βελτιστοποίησης υλοποιείται σε περιβάλλον MATLAB με χρήση Γενετικών Αλγορίθμων (Genetic Algorithms – GA). Κάθε υποψήφια λύση περιγράφεται από δεκαπέντε ακέραιες μεταβλητές που καθορίζουν τη διαμόρφωση των επιμέρους τεχνολογιών, δηλαδή τον αριθμό συστοιχιών και τη συνδεσμολογία σε σειρά και παράλληλα. Για κάθε λύση πραγματοποιείται πλήρης προσομοίωση της λειτουργίας του συστήματος και υπολογίζονται οι οικονομικοί δείκτες Net Present Cost (NPC), Net Present Value (NPV) και Levelized Cost of Energy (LCOE).
Η ανάλυση πραγματοποιείται για δύο διαφορετικά σενάρια λειτουργίας. Στο πρώτο σενάριο το BESS ανήκει στον διαχειριστή του δικτύου και λειτουργεί με σκοπό την υποστήριξη του ηλεκτρικού δικτύου, ενώ στο δεύτερο σενάριο εξετάζεται η λειτουργία του BESS από ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος αγοράζει ηλεκτρική ενέργεια από το δίκτυο σε χαμηλή τιμή, την αποθηκεύει και στη συνέχεια την μεταπωλεί σε υψηλότερη τιμή, με σκοπό τη μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το μοντέλο λειτουργίας και οι οικονομικές παραδοχές επηρεάζουν καθοριστικά τη βέλτιστη σύνθεση του συστήματος αποθήκευσης. Στο πρώτο σενάριο η βέλτιστη λύση αξιοποιεί και τις πέντε διαθέσιμες τεχνολογίες μπαταριών, με τις Li- Ion LFP να παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη εγκατεστημένη ενεργειακή χωρητικότητα και τις Lead Acid να συμμετέχουν επίσης σημαντικά στη συνολική διαμόρφωση του συστήματος. Αντίθετα, στο δεύτερο σενάριο επιλέγονται μόνο οι τεχνολογίες Li-Ion LFP και NaS, σύμφωνα με τις οικονομικές παραδοχές της μελέτης. Και στα δύο σενάρια επιτυγχάνεται πλήρης κάλυψη του ετήσιου ενεργειακού φορτίου. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της τεχνοοικονομικής βελτιστοποίησης κατά τον σχεδιασμό συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας και δείχνει ότι η βέλτιστη επιλογή των τεχνολογιών εξαρτάται τόσο από τα τεχνικά χαρακτηριστικά των μπαταριών όσο και από το μοντέλο λειτουργίας και τις οικονομικές παραμέτρους που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία βελτιστοποίησης.

Abstract 

The increasing penetration of Renewable Energy Sources (RES) into modern power systems has created a growing demand for efficient energy storage technologies. Battery Energy Storage Systems (BESS) have emerged as one of the most promising solutions for improving grid stability, increasing the utilization of renewable energy, and enhancing the overall reliability of electrical power systems. 
This diploma thesis presents an optimization methodology for the optimal sizing of a hybrid Battery Energy Storage System consisting of five different battery technologies: Lead Acid, Vanadium Redox Flow Battery (VRFB), Sodium Sulphur (NaS), Lithium-Ion Lithium Iron Phosphate (Li-Ion LFP), and Nickel Cadmium (NiCd). The proposed methodology is implemented in MATLAB and is based on an annual simulation of 8,760 hourly time steps using an energy profile derived from processed Hellenic Electricity Distribution Network Operator (HEDNO) generation data for the Kos–Kalymnos island power system for the year 2025. 
The optimization process is performed using Genetic Algorithms (GA). Each candidate solution is represented by fifteen integer decision variables defining the number of battery strings as well as the series and parallel configuration of each battery technology. For every candidate solution, a complete annual simulation is carried out and the corresponding economic performance is evaluated using the Net Present Cost (NPC), Net Present Value (NPV), and Levelized Cost of Energy (LCOE) indices. 
The proposed methodology is evaluated under two different operating scenarios. In the first scenario, the BESS is owned by the grid operator and is used to support grid operation by storing surplus energy and supplying energy during periods of demand. In the second scenario, the BESS is owned by a private investor who purchases electricity from the grid at a low price, stores it, and sells it back to the grid at a higher price in order to maximize economic benefit. 
The results demonstrate that the operating model and the economic assumptions significantly influence the optimal configuration of the hybrid BESS. In the first scenario, the optimal solution utilizes all five battery technologies, with Li-Ion LFP batteries providing the largest installed energy capacity, while Lead Acid batteries also contribute significantly to the overall system configuration. In contrast, the second scenario selects only Li-Ion LFP and NaS batteries according to the economic assumptions adopted in this study. In both scenarios, the system achieves full annual demand coverage while satisfying all technical operating constraints. 
Overall, the proposed methodology demonstrates that combining annual time-series simulation with Genetic Algorithms provides an effective and reliable approach for the optimal sizing of hybrid Battery Energy Storage Systems. Furthermore, the study highlights that the optimal selection of battery technologies depends not only on their technical characteristics but also on the operating strategy and the economic parameters considered during the optimization process.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κουσκουλής Αγησίλαος

Α.Μ.:2019050074

Ημερομηνία Παρουσίασης:17/07/2026

Ώρα:09:00-10:00

Αίθουσα: Zoom

https://tuc-gr.zoom.us/j/96664260233?pwd=QoSDqOeQzHkJ581rbRflM5HObOVVD3.1 

Θέμα ΔE «Δυναμική Μοντελοποίηση και Βελτιστοποίηση Μονάδος Επεξεργασίας Ενεργού Ιλύος»

Title «Dynamic Modelling and Optimization of an Activated Sludge Treatment Process»

Επιβλέπων: Διαγγελάκης Νικόλαος.

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Διαγγελάκης Νικόλαος

2 Στεφανάκης Αλέξανδρος

3 Γιαννής Απόστόλος

Περίληψη:

Η διεργασία της ενεργού ιλύος αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα στάδια σε μία Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) καθώς είναι μια από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους βιολογικής επεξεργασίας. Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η προσομοίωση της διεργασίας, μέσω της ανάπτυξης ενός δυναμικού μοντέλου, το οποίο περιγράφει με ρεαλιστική προσέγγιση και ικανοποιητική ακρίβεια τις βιολογικές διεργασίες και τον φυσικό διαχωρισμό που λαμβάνουν χώρα εντός των δεξαμενών αερισμού και δευτεροβάθμιας καθίζησης, αντίστοιχα.

Ένα από τα πιο ευρέως γνωστά και αξιόπιστα μοντέλα προσομοίωσης των διεργασιών βιοαποικοδόμισης οργανικού φορτίου και μετατροπής αζώτου, είναι το Activated Sludge Model No.1 (ASM1) το οποίο αναπτύχθηκε από το International Water Association (IWA). Βασιζόμενο στις κινητικές εξισώσεις τύπου Monod (i) αποτελείται από 13 μεταβλητές κατάστασης και 8 διακριτές διεργασίες, (ii) περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό κινητικών και στοιχειομετρικών παραμέτρων και (iii) επιτρέπει μια ρεαλιστική αποτύπωση της δυναμικής συμπεριφοράς του συστήματος.

Η προσομοίωση της δευτεροβάθμιας καθίζησης πραγματοποιείται με την χρήση του μοντέλου Takács, το οποίο παρουσιάζεται ως ένα δυναμικό μοντέλο διαύγασης – πάχυνσης. Βασισμένο στην θεωρία ροής στερεών (solid flux theory) και στα ισοζύγια μάζα γύρω από κάθε στρώση ενός μονοδιάστατου κατακαθιστή, περιγράφεται το προφίλ των στερών ολόκληρης της στήλης. Επιπροσθέτως, περιγράφονται οι συγκεντρώσεις των αιωρούμενων στερεών στις εκροές τόσο του προϊόντος πυθμένα όσο και του προϊόντος υπερχείλισης. Ο υπολογισμός των προαναφερθέντων συγκεντρώσεων είναι εφικτός λόγω της εμπειρική σχέση της ταχύτητας καθίζησης σαν συνάρτηση των επιδράσεων της βαρύτητας και της μαζικής ροής του ρευστού.

Συνδυάζοντας τα δυο αυτά μοντέλα, περιγράφεται η συμπεριφορά του ολοκληρωμένου συστήματος: τα στερεά από τον αερισμό μεταφέρονται στην καθίζηση, όπου ένα μικρό ποσοστό εκρέει με το διαυγές υγρό, ενώ το υπόλοιπο εκρέει από τον πυθμένα και χωρίζεται στα ρεύματα επανακυκλοφορίας (RAS) και απομάκρυνσης ιλύος (WAS). Το RAS επαναφέρεται στην δεξαμενή αερισμού, διατηρώντας τα ποσοστά βιομάζας στα επιθυμητά επίπεδα, ενώ το WAS  χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό και τον έλεγχο του χρόνου παραμονής των στερεών (SRT).

Στο μοντέλο γίνεται χρήση τριών αναλογικών ρυθμιστών P-Controllers, με σκοπό τον έλεγχο βασικών λειτουργικών μεταβλητών του συστήματος. Ο πρώτος Qair-SO ρυθμίζει την παροχή αέρα συγκρίνοντας την πραγματική τιμή του διαλυμένου οξυγόνου με το set-point που έχει οριστεί. Αντίστοιχα ο ελεγκτής QW-MLSS μεταβάλλει την αποβολή απόρριψης περίσσειας ιλύος με σκοπό την διαχείριση των στερεών, ενώ ο ελεγκτής Qr-X1 βάση του στόχου της ποιότητας εκροής ρυθμίζεται η ροή επανακυκλοφορίας. Η επιλογή των παραμέτρων έγινε με την μέθοδο δοκιμής σφάλματος, με στόχο την ομαλοποίηση του συστήματος, χωρίς έντονες ταλαντώσεις, συμβάλλοντας στην σταθεροποίηση των λειτουργιών του συστήματος.

Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων έγινε με βάση της διατήρησης βιομάζας μέσω RAS, της σταθεροποίησης του SRT μέσω WAS, καθώς και άλλων ποιοτικών χαρακτηριστικών της διεργασίας, όπως ο λόγος F/M. Κύριος σκοπός, η διερεύνηση στρατηγικών βελτιστοποίησης τόσο της ποιότητας εκροής, όσο και της γενικότερης συμπεριφοράς του συστήματος

Συνολικά, μέσω της προσομοίωσης για 1200 ώρες πάνω σε  δύο διαφορετικά θερμοκρασιακά προφίλ, (Χειμώνας, Καλοκαίρι) αναπαρίσταται μία ικανοποιητικότητα της δυναμικής λειτουργίας της μονάδας. Οι τελικές τιμές έδειξαν πως περίπου το 62% των συνολικών στερεών είναι ενεργός βιομάζα, με την συγκέντρωση του διαλυμένου οξυγόνου να παραμένει κοντά στα 2 gm3, τιμές οι οποίες ενισχύουν τις βιολογικές διεργασίες δημιουργώντας σταθερές συνθήκες νιτροποίησης και απονιτροποίησης και διατηρώντας την ποσότητα των νιτρικών, αποφεύγοντας ενδείξεις έκπλυσης. Επιπλέον, με την σωστή προσομοίωση της μονάδας, η καθίζηση παρουσιάζει ικανοποιητική συμπεριφορά, με την συγκέντρωση ολικών στερεών στην εκροή να βρίσκεται κάτω του ορίου των 35 gm3 , ενώ η υψηλή συγκέντρωσή τους στον πυθμένα επιβεβαιώνει την επαρκή συμπύκνωση των στερεών.

Τέλος, με την επίτευξη ισορροπίας του λόγου μεταξύ οργανικού φορτίου και μικροβιακής μάζας, αλλά και του επιθυμητού στόχου του χρόνου παραμονής της ιλύος, το μοντέλο καθίσταται ένα αξιόλογο εργαλείο μελέτης και προσομοίωσης μίας μονάδας ενεργού ιλύος.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Τσάμη 

με θέμα

Ενεργό Ρομποτικό SLAM (Simultaneous Localization and Mapping) με χρήση Ενισχυτικής Μάθησης

Active Robot SLAM (Simultaneous Localization and Mapping) using Reinforcement Learning

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος (Σχολή ΜΗΧΟΠ)

Περίληψη

Τα αυτόνομα ρομπότ χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για την εξερεύνηση και τη χαρτογράφηση περιβαλλόντων που είναι άγνωστα και συχνά επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Η εξερεύνηση και η χαρτογράφηση συνδέονται στενά με το πρόβλημα του Ταυτόχρονου Εντοπισμού Θέσης και Χαρτογράφησης (Simultaneous Localization and Mapping – SLAM), το οποίο απαντά σε δύο ερωτήματα ταυτόχρονα: «Πού βρίσκομαι;» και «Πώς μοιάζει ο κόσμος;» Όταν το ίδιο το ρομπότ αποφασίζει πού και πώς θα κινηθεί κατά τη διάρκεια του SLAM, ώστε να διατηρεί τον χάρτη και τη θέση του ακριβή, το πρόβλημα γίνεται Ενεργό SLAM (Active SLAM). Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το Ενεργό SLAM για κινητά ρομπότ σε άγνωστα περιβάλλοντα με χρήση Ενισχυτικής Μάθησης (Reinforcement Learning) για τη λήψη αυτών των αποφάσεων. Ο πράκτορας παρατηρεί το περιβάλλον μέσω του (μερικού, ημιτελή) χάρτη που παράγεται κατά τη διαδικασία του SLAM. Με βάση αυτήν την παρατήρηση, επιλέγει μια ενέργεια που αντιστοιχεί σε μετακίνηση προς κάποια θέση-στόχο μέσα στο περιβάλλον. Στόχος του πράκτορα είναι να μάθει πώς να λαμβάνει αποφάσεις μετακίνησης, έτσι ώστε αποδοτικά να κατασκευάσει έναν συνεπή χάρτη που να καλύπτει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του περιβάλλοντος, διατηρώντας παράλληλα σταθερή εκτίμηση της θέσης του μέσα στον υπό κατασκευή χάρτη. Η προτεινόμενη μέθοδος βασίζεται στον αλγόριθμο Deep Q-Network (DQN). Επειδή η τρέχουσα κατάσταση του περιβάλλοντος αναπαρίσταται ως εικόνα, στον αλγόριθμο ενισχυτικής μάθησης ενσωματώνονται και Συνελικτικά Νευρωνικά Δίκτυα (CNN) για αποδοτικότερη επεξεργασία. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν στο περιβάλλον προσομοίωσης Gazebo, χρησιμοποιώντας το Robot Operating System (ROS) και ένα τροχοφόρο κινητό ρομπότ εξοπλισμένο με αισθητήρα LiDAR. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο πράκτορας μαθαίνει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα σε διάφορα περιβάλλοντα με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Πραγματοποιήθηκαν επίσης πειράματα σε εντελώς άγνωστα περιβάλλοντα που δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά την εκπαίδευση, όπου ο πράκτορας διατήρησε σχετικά σταθερή εκτίμηση της θέσης του και χαρτογράφησε ικανοποιητικά μεγάλο μέρος του περιβάλλοντος. 

Abstract

Autonomous robots are increasingly used to explore and map environments that are unknown and often unsafe for people. Exploration and mapping are closely related to the Simultaneous Localization and Mapping (SLAM) problem, which answers two questions at the same time: “Where am I?” and “What does the world look like?” When the robot itself decides where and how to move during SLAM, so as to keep both the map and its position accurate, the problem becomes Active SLAM. This diploma thesis studies Active SLAM for mobile robots in unknown environments using Reinforcement Learning to make these decisions. The agent observes the environment through the (partial, incomplete) map produced during the SLAM process. Based on this observation, it selects an action that corresponds to locomotion to a target location in the environment. The objective of the agent is to learn how to make locomotion decisions, in order to efficiently build a consistent map that covers as much of the environment as possible, while it keeps a stable estimate of its position within the map under construction. The proposed method is based on the Deep Q-Network (DQN) algorithm. Since the state is represented as an image, Convolutional Neural Networks (CNNs) are integrated into the reinforcement learning algorithm for efficient processing. All experiments were conducted in the Gazebo simulation environment, using the Robot Operating System (ROS) and a wheeled mobile robot equipped with LiDAR sensor. The results show that the agent learns to address the problem in several environments with different characteristics. Experiments were also conducted in totally unknown environments that were not used during training, where the agent kept a relatively stable estimate of its position and mapped satisfactorily a large part of the environment.

Meeting ID: 92827658713
Password: 694946

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κλέϊντα Γιαούπι

με θέμα

Ανάπτυξη Ενσωματωμένου Συστήματος Καταγραφής και Ανάλυσης Βιοσημάτων

Design and Implementation of an Embedded System for Biosignal Acquisition and Analysis

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάϰης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάϰης
Επίκουρος Καθηγητής Μάριος Αντωναϰάϰης (ΕΛΜΕΠΑ)

Περίληψη

Η Ηλεϰτροεγϰεφαλογραφία είναι η μοναδική ευρέως προβάσιμη τεχνολογία που επιτρέπει την καταγραφή της εγκεφαλικής δραστηριότητας με ανάλυση της τάξης του χιλιοστού του δευτερολέπτου. Παρά τις δεκαετίες μεθοδολογικής εξέλιξης, οι τυπικές εργαστηριακές διατάξεις εξακολουθούν να είναι δαπανηρές, μη φορητές και να παρέχουν αργή ανατροφοδότηση κατά τη διάρκεια της καταγραφής. Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά αν το ίδιο επιστημονικό έργο μπορεί να επιτευχθεί σε έναν προσιτό ενσωματωμένο υπολογιστή Raspberry Pi 5, μέσω της κατασκευής ενός πλήρους συστήματος παρακολούθησης και ανάλυσης EEG σε πραγματικό χρόνο σε συνεργασία με το ασύρματο ακουστικό g.tec Unicorn Hybrid Black. Το σύστημα υλοποιεί ολόκληρη τη διαδικασία επεξεργασίας πάνω σε μία
μόνο ενσωματωμένη πλακέτα: λήψη σήματος μέσω Bluetooth από το ακουστικό, επιλογή καναλιών, φιλτράρισμα ζώνης αποκοπής (notch) ϰαι ζωνοδιαβατό (bandpass), καϑώς και εκτίμηση φασματικής πυκνότητας ισχύος ϰατά Welch, με εξαγωγή χαρακτηριστικών ισχύος και λόγων ζωνών. Η οπτικοποίηση και ο έλεγχος όλων αυτών των διεργασιών, που εκτελούνται συγχρονισμένα, πραγματοποιούνται μέσω ενός πίνακα ελέγχου (dashboard) στον browser του ερευνητή. Πέρα από την κλασική επεξεργασία, ενσωματώνεται ένα εξατομικευμένο ανά υποκείμενο σύστημα ανίχνευσης ανωμαλιών, εκπαιδευμένο από μια σύντομη καταγραφή της κατάστασης ηρεμίας του. Αυτή λαμβάνεται ως baseline στην αρχή κάϑε
συνεδρίας επισημαίνοντας αποκλίσεις από το ατομικό πρότυπο τόσο σε πραγματικό χρόνο όσο και στην offline ανάλυση. Η επιβεβαίωση της λειτουργικότητας του συστήματος έγινε μέσω του κλασικού οπτικού παραδείγματος oddball, στο οποίο ο εξεταζόμενος καλείται να μετρήσει σπάνια ερεθίσματα μέσα σε μια ροή συχνότερων ερεθισμάτων. Το σύστημα ανέκτησε την αναμενόμενη απόκριση P300, με τιμές πλάτους και υστέρησης πλήρως συμβατές με τη βιβλιογραφία και η ανάλυση επιβεβαίωσε το εύρημα. Η εργασία δείχνει ότι μια φορητή, οικονομική πλατφόρμα EEG ανοιχτού κώδικα μπορεί να λειτουργήσει ως ολοκληρωμένο ερευνητικό όργανο.

Abstract

Electroencephalography (EEG) is the only widely accessible technology that enables the recording of brain activity with millisecond-scale temporal resolution. Despite decades of methodological advancement, standard laboratory setups remain expensive, non-portable, and provide delayed feedback during recording. This thesis investigates whether the same scientific work can be achieved on an affordable embedded computer, the Raspberry Pi 5, through the development of a complete real-time EEG monitoring and analysis system in conjunction with the wireless g.tec Unicorn Hybrid Black headset. The system implements the entire processing pipeline on a single embedded board: signal acquisition via Bluetooth from the headset, channel selection, notch and bandpass filtering, as well as power spectral density estimation using Welch’s method, with the extraction of power features and band ratios. Visualization and control of all these synchronously running processes are carried out through a dashboard in the researcher’s browser. Beyond conventional processing, the system incorporates a subject- specific anomaly detection module, trained on a short recording of the subject’s resting state. This baseline is recorded at the start of each session, enabling the system to flag deviations from the individual’s normal pattern both in real time and during offline analysis. The functionality of the system was validated using the classic visual oddball paradigm, in which the participant is asked to count rare stimuli within a sequence of standard stimuli. The system successfully recovered the expected P300 response, with amplitude and latency values fully consistent with the literature, and subsequent analysis robustly confirmed these findings. This work demonstrates that a portable, low-cost, and open-source EEG platform can function effectively as a complete research instrument

Meeting ID: 954 649 5567
Password: 956799

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Δημήτριος Ζαφειρόπουλος

Α.Μ.: 2015050002

Ημερομηνία Παρουσίασης: 17 Ιουλίου 2026

Ώρα: 13:00

Αίθουσα:  https://tuc-gr.zoom.us/j/93630617464?pwd=6A9Em2gonzeCJLnb4cM74SBHPsCZZE.1

Θέμα ΔE «ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΛΗΜΜΥΡΙΚΗΣ ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΜΕ ΧΡΗΣΗ Γ.Σ.Π. ΚΑΙ ΠΟΛΥΚΡΙΤΗΡΙΑΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ»

Title « FLOOD RISK ASSESSMENT FOR THE GREEK TERRITORY USING GIS AND MULTI-CRITERIA ANALYSIS »

Επιβλέπων: Αριστείδης Κουτρούλης, Αναπληρωτής Καθηγητής

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Αριστείδης Κουτρούλης, Αναπληρωτής Καθηγητής (Επιβλέπων)

2 Ανδρονίκη Τσουχλαράκη, Επίκουρη Καθηγήτρια

3 Εμμανουήλ Γρυλλάκης, Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό (Ε.ΔΙ.Π.)

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση της πλημμυρικής διακινδύνευσης στην ελληνική επικράτεια, με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και πολυκριτηριακής ανάλυσης. Οι πλημμύρες αποτελούν ένα από τα πιο επικίνδυνα φυσικά φαινόμενα, καθώς συνδέονται με ανθρώπινες απώλειες, ζημιές σε υποδομές και οικονομικές επιπτώσεις. Σκοπός της εργασίας είναι η χωρική εκτίμηση της πλημμυρικής επικινδυνότητας στην Ελλάδα και η αξιολόγηση της σχέσης της με ιστορικά πλημμυρικά γεγονότα.

Η μεθοδολογία βασίστηκε στη συλλογή και επεξεργασία χωρικών δεδομένων που επηρεάζουν την εκδήλωση πλημμυρικών φαινομένων. Οι παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν περιλαμβάνουν το υψόμετρο, την ακραία βροχόπτωση, την γεωλογία, τις χρήσεις γης, την κλίση, τη συσσώρευση ροής και την απόσταση από το υδρογραφικό δίκτυο. Οι παράμετροι σταθμίστηκαν με τη μέθοδο της Αναλυτικής Ιεραρχικής Διαδικασίας και χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό του δείκτη πλημμυρικής επικινδυνότητας FHI. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε ανάλυση ευαισθησίας, από την οποία προέκυψε ο τροποποιημένος δείκτης FHIS. Παράλληλα, αξιοποιήθηκε βάση δεδομένων 1.049 ιστορικών πλημμυρικών γεγονότων για την περίοδο 2000–2023, κατανεμημένων στα 14 Υδατικά Διαμερίσματα της χώρας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι δύο δείκτες παρουσιάζουν παρόμοια συνολική απόδοση, αλλά διαφοροποιούνται ως προς τον τρόπο χωρικής απόδοσης της επικινδυνότητας. Ο FHI εμφανίζεται πιο κατάλληλος για τον εντοπισμό περιοχών όπου συγκεντρώνονται καταγεγραμμένα πλημμυρικά γεγονότα, ενώ ο FHIS προσφέρει μια πιο συντηρητική και προληπτική προσέγγιση, μειώνοντας την πιθανότητα υποεκτίμησης περιοχών δυνητικού κινδύνου. Η σύγκριση των δύο δεικτών ανέδειξε τη χρησιμότητα του συνδυασμού χαρτογράφησης επικινδυνότητας και ιστορικής πληροφορίας πλημμυρικών γεγονότων.

Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει ότι η πλημμυρική διακινδύνευση στην Ελλάδα είναι πολυπαραγοντική και προκύπτει από τον συνδυασμό φυσικών και ανθρωπογενών χαρακτηριστικών. Η εφαρμογή πολυκριτηριακών μεθόδων σε περιβάλλον GIS μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την αναγνώριση περιοχών αυξημένης πλημμυρικής επικινδυνότητας και την υποστήριξη του σχεδιασμού μέτρων πρόληψης και διαχείρισης.

Abstract:

The present diploma thesis investigates flood risk across the Greek territory using Geographic Information Systems and multi-criteria analysis. Floods constitute one of the most hazardous natural phenomena, as they are associated with loss of human life, damage to infrastructure, and significant economic impacts. The aim of this study is to spatially assess flood hazard in Greece and to evaluate its relationship with historical flood events.

The methodology was based on the collection and processing of spatial data related to the occurrence of flood phenomena. The parameters used in the analysis included elevation, extreme rainfall, geology, land use, slope, flow accumulation, and distance from the drainage network. These parameters were weighted using the Analytical Hierarchy Process and were subsequently used to calculate the Flood Hazard Index (FHI). A sensitivity analysis was then performed, leading to the development of the modified index FHIS. In parallel, a database of 1,049 historical flood events recorded during the period 2000–2023 was utilized, distributed across the 14 River Basin Districts of Greece.

The results indicated that the two indices present similar overall performance, but differ in the way they spatially represent flood hazard. The FHI appears to be more suitable for identifying areas where recorded flood events are concentrated, whereas the FHIS provides a more conservative and preventive approach, reducing the possibility of underestimating areas of potential risk. The comparison of the two indices highlighted the usefulness of combining flood hazard mapping with historical flood-event information.

Overall, this thesis demonstrates that flood risk in Greece is a multifactorial issue resulting from the interaction of natural and anthropogenic characteristics. The application of multi-criteria methods within a GIS environment can serve as a useful tool for identifying areas of increased flood hazard and supporting the planning of prevention and management measures.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ευγενίας Αναστασοπούλου

με θέμα

Ανάπτυξη Ηλεκτρονικού Συστήματος Συλλογής Δεδομένων για Διαχείριση Ενέργειας Κτηρίων
Development of an Electronic data-acquisition System for Building Energy Management

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας

Περίληψη

Η συνεχώς αυξανόµενη διείσδυση των Ανανεώσιµων Πηγών Ενέργειας, η ανάπτυξη των έξυπνων ηλεκτρικών δικτύων και η ανάγκη για αποδοτικότερη αξιοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν αναδείξει τη σηµασία της παρακολούθησης της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας σε πραγµατικό χρόνο, σε επίπεδο κτηρίου. Η παρακολούθηση της λειτουργίας µεµονωµένων οικιακών ηλεκτρικών συσκευών αποτελεί ϐασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη συστηµάτων ενεργειακής διαχείρισης, τα οποία µπορούν να ϐελτιστοποιήσουν την κατανάλωση, να αξιοποιήσουν τη δυναµική τιµολόγηση της ηλεκτρικής ενέργειας και να υποστηρίξουν κτήρια που διαθέτουν τοπική παραγωγή και αποθήκευση ενέργειας. Οι έξυπνοι µετρητές ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίοι υποστηρίζουν αµφίδροµη επικοινωνία και µετρήσεις σε πραγµατικό χρόνο, αποτελούν τη ϐασική τεχνολογική υποδοµή για αυτή τη λειτουργικότητα, αντικαθιστώντας τους παϱαδοσιακούς αναλογικούς µετρητές που δεν παρείχαν δυνατότητες αποµακρυσµένης παρακολούθησης ή ελέγχου. 
Στόχος της παρούσας διπλωµατικής εργασίας ήταν ο σχεδιασµός και η υλοποίηση, σε εργαστηριακό επίπεδο, ενός ηλεκτρονικού συστήµατος συλλογής δεδοµένων για εϕαρµογές ενεργειακής διαχείρισης κτηρίων, ικανού να µετρά σε πραγµατικό χρόνο ηλεκτρικά και περιβαλλοντικά µεγέθη, να τα µεταδίδει ασύρµατα σε έναν κεντρικό κόµβο και να αποτελεί την απαραίτητη υποδοµή για τη µελλοντική εφαρµογή αλγορίθµων ενεργειακής διαχείρισης. Τα πειραµατικά αποτελέσµατα επιβεβαίωσαν την ορθή λειτουργία του συστήµατος που αναπτύχθηκε.

Abstract 

The growing penetration of Renewable Energy Sources, the development of smart electrical grids, and the need for more efficient use of electrical energy have made real-time, building-level consumption data increasingly important. Monitoring the operation of individual household appliances is a prerequisite for developing energy management systems that can optimize consumption, exploit dynamic electricity pricing, and support buildings with local generation and storage capabilities. Smart energy meters, capable of two-way communication and real-time measurement, provide the technological foundation for this functionality, replacing traditional analog meters that offered no remote monitoring or control. 
The goal of this thesis was to design and implement, at the laboratory level, an electronic data-acquisition system for building energy management, capable of measuring electrical and environmental quantities in real time, transmitting them wirelessly to a central node, and forming the infrastructure for the future application of energy management algorithms. The experimental results confirmed the successful operation of the developed system.

Meeting ID: 967 8767 2714
Password: 259569

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Ζαχαρόπουλου

με θέμα

Από Πρωτεΐνες σε Νευρώνες : Τοπολογίες Βιολογικών Δικτύων για Νευροεξέλιξη 

From Proteins to Neurons: Biological Network Topologies for Neuroevolution

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης (επιβλέπων) (ΠΚ, Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (ΠΚ, Σχολή ΗΜΜΥ)
Δρ Ιωάννης Αραπάκης (Telefonica Scientific Research) 

Περίληψη

Η Φυσική Υπολογιστική (Natural Computing) αποτελεί ένα διεπιστημονικό πεδίο που αντλεί έμπνευση από βιολογικές, φυσικές και εξελικτικές διεργασίες με σκοπό την ανάπτυξη μοντέλων Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning – ML). Στο πλαίσιο αυτό, οι εξελικτικοί αλγόριθμοι και τα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα έχουν αναδείξει ότι δομές που βρίσκονται στη φύση, μπορούν να δημιουργήσουν αποτελεσματικά υπολογιστικά μοντέλα για την επίλυση σύνθετων προβλημάτων. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει ένα βιολογικά θεμελιωμένο νευροεξελικτικό αλγόριθμο, στο οποίο οι αρχιτεκτονικές Δικτύων Γραφικών Νευρώνων (Graph Neural Networks – GNNs) δημιουργούνται αξιοποιώντας πραγματικά δίκτυα πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων (Protein–Protein Interaction – PPI), προερχόμενα από οργανισμούς όπως o ζυμομύκητας , ο ποντικός και ο άνθρωπος. Στην προτεινόμενη προσέγγιση, οι νευρώνες αντιστοιχίζονται σε πρωτεϊνικές οντότητες, ενώ η συναπτική συνδεσιμότητα περιορίζεται από τις πειραματικά τεκμηριωμένες αλληλεπιδράσεις που παρατηρούνται στα γνωστά δίκτυα PPI. Ως αποτέλεσμα, οι αρχικές νευρωνικές τοπολογίες κληρονομούν χαρακτηριστικά που συναντώνται στα δίκτυα PPI, όπως η διάσπαρτη συνδεσιμότητα, η τμηματική οργάνωση και τα πολύπλοκα πρότυπα αλληλεπίδρασης. Σε αντίθεση με τα συμβατικά GNNs, τα οποία εκπαιδεύονται αποκλειστικά μέσω βελτιστοποίησης βασισμένης στην οπισθοδιάδοση σφάλματος και σε μεθόδους κλίσης (gradient-based optimization), το προτεινόμενο πλαίσιο υλοποιεί πληθυσμιακή εξελικτική βελτιστοποίηση μέσω βιολογικά εμπνευσμένων μηχανισμών μετάλλαξης, επιλογής και προσαρμογής της τοπολογίας. Το σύστημα υποστηρίζει τόσο την εξέλιξη των παραμέτρων όσο και τη δομική τροποποίηση του νευρωνικού δικτύου, επιτρέποντας τη δυναμική προσαρμογή του κατά τη διάρκεια διαδοχικών γενεών. Το προτεινόμενο πλαίσιο αξιολογείται σε προβλήματα ταξινόμησης κόμβων (node classification) και παλινδρόμησης (regression), χρησιμοποιώντας καθιερωμένα σύνολα δεδομένων αναφοράς για γράφους, με στόχο να διερευνηθεί κατά πόσο οι δομές συνδεσιμότητας που προέρχονται από βιολογικά δίκτυα μπορούν να λειτουργήσουν ως αποτελεσματικές επαγωγικές παραδοχές (inductive priors) για τη νευρωνική υπολογιστική. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση των ειδικά διαμορφωμένων τοπολογιών αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών κάθε οργανισμού στη μαθησιακή συμπεριφορά, στη δυναμική σύγκλισης, στη δομική ποικιλότητα και στην εξελικτική προσαρμογή του συστήματος, προκειμένου να αξιολογηθούν η ευρωστία και η επεκτασιμότητά του. Τα πειραματικά αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σκοπιμότητα ενσωμάτωσης βιολογικών δικτύων αλληλεπιδράσεων σε συστήματα μάθησης επί γράφων, αποδεικνύοντας ότι οι νευρωνικές αρχιτεκτονικές που καθοδηγούνται από δίκτυα PPI αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη ερευνητική κατεύθυνση στον χώρο της Φυσικής Υπολογιστικής και της βιολογικά εμπνευσμένης Τεχνητής Νοημοσύνης.

Abstract

Natural computing is an interdisciplinary field inspired by biological, physical, and evolutionary processes in order to develop MachineLearning (ML) models. Within this domain, evolutionary algorithms and artificial neural networks have shown that naturally occurring structures can provide effective models for solving complex learning tasks. This thesis introduces a biologically grounded neuroevolutionary framework in which graph neural network (GNN) architectures are generated using real-world protein-protein interaction (PPI) networks derived from species including yeast, mouse, and human. In the proposed approach, neurons are associated with protein entities, while synaptic connectivity is constrained by experimentally observed in known PPI networks. Consequently, initialized neural topologies inherit the structural characteristics observed in PPI networks, such as sparse connectivity, modular organization, and complex interaction patterns. Unlike conventional GNNs trained through gradient-based optimization alone, the proposed framework performs population-based evolutionary optimization through biologically inspired mutation, selection, and topology adaptation. The system supports both parameter evolution and structural neural modification, enabling dynamic adaptation over successive generations. The framework is evaluated on both node classification and regression tasks using established graph benchmark datasets in order to investigate whether biologically derived connectivity structures can function as effective inductive priors for neural computation. The influence of species-specific protein interaction topologies on learning behavior, convergence dynamics, structural diversity, and evolutionary adaptation is also examined in order to ensure robustness and scalability. Experimental results showcase the feasibility of integrating biological interaction networks into graph learning systems, therefore proving that PPI-guided neural architectures present a promising research direction within Natural Computing and biologically inspired artificial intelligence.

Meetin ID: 992 8792 4476 
Password: 019995 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δημητρίου Σπανού 

με θέμα

Απλή Υπηρεσία Αναζήτησης σε Περιγραφές AsyncAPI με Σημασιολογικές Επεκτάσεις

Simple Querying Service for AsyncAPI Descriptions with Semantic Web Extensions

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευριπίδης Γ. Μ. Πετράκης (Επιβλέπων)
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης
Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει την AsyncAPI Query Language (AAQL), μια γλώσσα για την υποβολή ερωτημάτων σε AsyncAPI documents. Το AsyncAPI είναι ένα καθιερωμένο πρότυπο για την περιγραφή event-driven services, βασισμένο σε JSON και YAML. Η AAQL έχει σχεδιαστεί με σύνταξη παρόμοια με αυτή της SQL και υποστηρίζει την υποβολή ερωτημάτων στα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα πεδία του AsyncAPI (με πλήρη συντακτική κάλυψη των AsyncAPI documents), καθώς και στα semantic annotations που προτείνονται στην AAQL για τον εμπλουτισμό της αναπαραστατικής ισχύος του AsyncAPI. Υλοποιήθηκε ένα Web service ικανό να εκτελεί ερωτήματα AAQL. Το service αυτό αποθηκεύει metadata για κάθε περιγραφή και εκτελεί τα ερωτήματα επί των metadata, ώστε να αποφεύγεται η επιβάρυνση των υπολογιστικά ακριβών join operations. Δημιουργεί indexes για την επιτάχυνση των ερωτημάτων, μπορεί να διαχειριστεί σύνθετα Schema objects και χρησιμοποιεί reasoning για την υποστήριξη αναζήτησης σε semantic models στα οποία αναφέρονται ιδιότητες του AsyncAPI. Η AAQL επιδεικνύει σχεδόν real-time απόδοση σε μια βάση δεδομένων δοκιμών με 20.332 AsyncAPI documents, ακόμη και για σύνθετα ερωτήματα που συνδυάζουν περισσότερες από μία ιδιότητες. Σε σύγκριση με την OAQL2, το σύστημα που σχεδιάστηκε για το OpenAPI, η AAQL είναι μια γλώσσα ερωτημάτων σχεδιασμένη για το event-driven πεδίο, εισάγοντας νέους πίνακες όπως Broker, Channel, Message και MessageContent.

Abstract

This thesis presents AsyncAPI Query Language (AAQL), a language for querying AsyncAPI documents. AsyncAPI is a well-established format for describing eventdriven services, based on JSON and YAML. AAQL is designed with syntax similar to SQL and supports querying the most commonly used fields of AsyncAPI (with complete syntax coverage for AsyncAPI documents) as well as the semantic annotations proposed in AAQL to enrich the representational power of AsyncAPI. A Web service capable of executing AAQL queries was implemented. This service stores metadata for each description and executes the queries on metadata to avoid the overhead of expensive join operations. It builds indexes to speed up queries, can handle composite Schema objects, and uses reasoning to support searching on semantic models referred to by AsyncAPI properties. AAQL demonstrates almost real-time performance on a test database with 20,332 AsyncAPI documents even for complex queries combining more than one property. Compared to OAQL2, the system designed for OpenAPI, AAQL is a query language designed for the event-driven domain, introducing new tables such as Broker, Channel, Message and MessageContent.

Meeting ID: 613 764 0471
Password: 582678

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1.Καθηγ. Αντώνιος Βαφείδης, σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπων)
2. Καθηγ. Παναγιώτης Παρτσινέβελος, σχολής ΜΗΧΟΠ
3. Δρ. Γεώργιος Κρητικάκης, μέλος ΕΔΙΠ σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την εφαρμογή της σεισμικής τομογραφίας μεταξύ γεωτρήσεων (cross-hole seismic tomography) για τη διερεύνηση του υπεδάφους κατά μήκος της επέκτασης της Γραμμής 2 του Μετρό της Αθήνας, στην περιοχή Ανθούπολης–Ιλίου. Στόχος της εργασίας είναι η χαρτογράφηση των γεωλογικών σχηματισμών μεταξύ των γεωτρήσεων και η αξιολόγηση της δυνατότητας εντοπισμού σηράγγων από εγκαταλελειμμένες εξορυκτικές δραστηριότητες οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν τον σχεδιασμό και την κατασκευή του έργου. Η γεωφυσική έρευνα περιλάμβανε έντεκα πειράματα σεισμικής τομογραφίας μεταξύ είκοσι γεωτρήσεων, αποδίδοντας τομογραφικές τομές. Η επεξεργασία και προσομοίωση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό ReflexW, μέσω του οποίου δημιουργήθηκαν μοντέλα σεισμικής ταχύτητας και συνθετικά δεδομένα. Πρωταρχικός στόχος ήταν να αξιολογηθεί η αξιοπιστία της σεισμικής τομογραφίας. Με βάση τα αποτελέσματα, η σεισμική τομογραφία μεταξύ γεωτρήσεων είναι κατάλληλη για την απεικόνιση των στρωμάτων διαφορετικής σεισμικής ταχύτητας. Επιπλέον, η χρήση συνθετικών δεδομένων επέτρεψε την αξιολόγηση της τομογραφικής αντιστροφής και της ικανότητάς της να αναπαράγει γνωστά μοντέλα του υπεδάφους, ενώ η εισαγωγή τεχνητής υπόγειας δομής στο μοντέλο ανέδειξε τις δυνατότητες της μεθόδου στην αναζήτηση σηράγγων.

Λέξεις κλειδιά: Σεισμικές Μέθοδοι, Σεισμική τομογραφία σε γεωτρήσεις, Μοντελοποίηση, Μετρό Αττικής
Λέξεις κλειδιά: Seismic methods, Crosshole Seismic Tomography, Modelling, Attiki Subway.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ)

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΡΑΣΜΑΝΟΓΛΟΥ

με θέμα

Πολυτροπική Ανίχνευση Ανωμαλιών σε Πολλαπλά Βιοσήματα με χρήση Τεχνικών Μηχανικής και Βαθιάς Μάθησης για τον Εντοπισμό Μοτίβων Επιληψίας
Multimodal Anomaly Detection on Multiple Biosignals using Machine and Deep Learning Techniques for Identifying Epilepsy Patterns

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος
Επίκουρος Καθηγητής Μάριος Αντωνακάκης (ΕΛΜΕΠΑ, Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών)

Περίληψη
Η επιληψία επηρεάζει σημαντικό μέρος του πληθυσμού και χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες κρίσεις χωρίς προφανή εξωτερική αιτία, που προκύπτουν από μη φυσιολογικές, εκτεταμένες ηλεκτρικές εκκενώσεις στον εγκέφαλο. Τα επακόλουθα συμπτώματα κυμαίνονται από σύντομες απώλειες συνείδησης έως σοβαρά σπασμωδικά επεισόδια, με άμεσες συνέπειες στην ασφάλεια και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η έγκαιρη αυτόματη ανίχνευση και πρόβλεψη των κρίσεων είναι συνεπώς απαραίτητη, καθώς επιτρέπει παρεμβάσεις που μπορούν να μειώσουν τη βλάβη και να βελτιώσουν τα κλινικά αποτελέσματα. Οι συμβατικές προσεγγίσεις αυτόματης παρακολούθησης κρίσεων βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην ηλεκτροεγκεφαλογραφία (ΗΕΓ) και τη μαγνητοεγκεφαλογραφία (ΜΕΓ), οι οποίες καταγράφουν άμεσα τη νευρωνική δραστηριότητα. Πιο πρόσφατα, η ηλεκτροκαρδιογραφία (ΗΚΓ) έχει αναδειχθεί ως μια συμπληρωματική μεθοδολογία, καθώς οι αυτονομικές μεταβολές που προηγούνται μιας κρίσης αντικατοπτρίζονται στην καρδιακή δραστηριότητα. Ειδικότερα, οι προεπιληπτικές μεταβολές στο Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα (ΑΝΣ) εκδηλώνονται ως μετρήσιμες αλλαγές στη Μεταβλητότητα του Καρδιακού Ρυθμού (HRV), προσφέροντας μια μη επεμβατική οδό αυτόματης παρακολούθησης κρίσεων που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ΗΕΓ. Καθώς οι περισσότερες υπάρχουσες προσεγγίσεις απαιτούν ακόμη μεγάλα, πλήρως επισημασμένα σύνολα δεδομένων, παραμένει σαφής η ανάγκη για ημι-επιβλεπόμενα συστήματα ικανά να λειτουργούν με περιορισμένη επίβλεψη και συνεπώς καταλληλότερα για πραγματική χρήση. Η παρούσα διατριβή αναπτύσσει και αξιολογεί ένα τέτοιο σύστημα: μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία ημι-επιβλεπόμενης ανίχνευσης ανωμαλιών για την ανίχνευση και πρόβλεψη επιληπτικών κρίσεων από σήματα ΗΚΓ και ΗΕΓ, σχεδιασμένη με γνώμονα την ενσωμάτωση σε φορητές συσκευές και την προσαρμοστικότητα στον εκάστοτε ασθενή. Το αναπτυχθέν σύστημα μπορεί να λειτουργήσει είτε με δεδομένα ΗΚΓ είτε ΗΕΓ, είτε και τα δύο από κοινού, απαιτώντας ελάχιστα επισημασμένα δεδομένα, καθιστώντας το κατάλληλο για πραγματική κλινική χρήση. Πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες για την αξιολόγηση αυτής της προσέγγισης. Η πρώτη αξιοποίησε χαρακτηριστικά Μεταβλητότητας Καρδιακού Ρυθμού που προέρχονται από ΗΚΓ σε διάφορα μοντέλα ανίχνευσης ανωμαλιών, επισημαίνοντας με επιτυχία μεταβολές στο HRV έως και 30 λεπτά πριν την έναρξη της κρίσης σε 9 επεισόδια κρίσεων από 7 ασθενείς, δείχνοντας ότι τα καρδιακά σήματα από μόνα τους φέρουν χρήσιμη προγνωστική πληροφορία για λιγότερο επεμβατική παρακολούθηση. Η δεύτερη μελέτη επέκτεινε το σύστημα σε πολυτροπική χρήση, συνδυάζοντας ΗΚΓ και ΗΕΓ σε 29 καταγραφές κρίσεων από 7 παιδιατρικούς ασθενείς· αυτή η συνδυαστική προσέγγιση πέτυχε ισχυρή απόδοση ανίχνευσης και πρόβλεψης απαιτώντας παράλληλα ελάχιστη επίβλεψη, με τη σύντηξη και των δύο τύπων σημάτων να βελτιώνει τη συνολική αξιοπιστία χωρίς να αίρει την καταλληλότητα του συστήματος για φορητή χρήση. Από κοινού, αυτές οι μελέτες υποστηρίζουν την εφικτότητα υλοποίησης προσιτών, άνετων για τον ασθενή συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης που θα μπορούσαν να βελτιώσουν ουσιαστικά την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν με επιληψία.

Abstract
Epilepsy affects a substantial portion of the population and is defined by recurrent, unprovoked seizures arising from abnormal, excessive electrical discharges in the brain. The resulting symptoms range from brief lapses in awareness to severe convulsive episodes, with direct consequences for patients' safety and quality of life. Timely automatic detection and prediction of seizures is therefore essential, as it allows for interventions that can reduce harm and improve outcomes. Conventional automatic seizure-monitoring approaches rely heavily on electroencephalography (EEG) and magnetoencephalography (MEG), both of which directly capture neural activity. More recently, electrocardiography (ECG) has emerged as a complementary modality, since the autonomic changes that precede a seizure are reflected in cardiac activity. In particular, pre-ictal shifts in the Autonomic Nervous System (ANS) manifest as measurable changes in Heart Rate Variability (HRV), offering a non-invasive route to automatic seizure monitoring that does not depend on EEG alone. Because most existing approaches still require large, fully labelled datasets, there remains a clear need for semi-supervised frameworks capable of operating with limited supervision and therefore better suited to real-world deployment. This thesis develops and evaluates such a framework: a semi-supervised anomaly detection pipeline for epileptic seizure detection and prediction from ECG and EEG signals, designed with wearable-device integration and patient-specific adaptability in mind. The resulting system can operate on either ECG or EEG inputs, or both jointly, while needing only minimal labelled data, making it suitable for real-world clinical use. Two studies were carried out to evaluate this approach. The first applied ECG-derived Heart Rate Variability features within several anomaly detection models, successfully flagging HRV alterations up to 30 minutes before seizure onset across 9 seizure events from 7 patients, and showing that cardiac signals alone carry useful predictive information for less invasive monitoring. The second study extended the framework to a multi-modal setting, combining ECG and EEG across 29 seizure recordings from 7 pediatric patients; this combined approach achieved robust detection and prediction performance while still requiring only minimal supervision, with the fusion of both signal types improving overall reliability without sacrificing suitability for wearable use. Together, these studies support the feasibility of accessible, patient-friendly early-warning systems that could meaningfully improve quality of life for people living with epilepsy.

Meeting ID: 954 649 5567
Password: 956799

Title: The Effect of Lateral Stresses on the Stability of a Shallow Tunnel Using an Analogue Sand Box.

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Eπικ. καθηγ. Γεώργιος Ξηρουδάκης (επιβλέπων)

2. Καθηγ. Εμμανουήλ Στειακάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3. Δρ. Γεώργιος Σαράτσης, μέλος ΕΔΙΠ σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Η αυξανόμενη ανάγκη για αξιόπιστες και αποδοτικές υποδομές μεταφορών έχει καταστήσει τις σήραγγες βασικό στοιχείο των σύγχρονων τεχνικών έργων, ιδιαίτερα σε μεγάλα αστικά κέντρα. Παρά τα πλεονεκτήματά τους, η κατασκευή σηράγγων σε χαλαρά εδάφη συνοδεύεται από σημαντικές προκλήσεις, καθώς η χαμηλή αντοχή και η υψηλή παραμορφωσιμότητα των σχηματισμών αυτών ενδέχεται να οδηγήσουν σε φαινόμενα αστάθειας, εκδήλωση υπερβολικών καθιζήσεων στην επιφάνεια ή ακόμη και αστοχία του μετώπου εκσκαφής. Η κατανόηση της συμπεριφοράς του εδάφους και των παραγόντων που επηρεάζουν την ευστάθεια των σηράγγων είναι κρίσιμη τόσο για την ασφάλεια των έργων όσο και για τον περιορισμό των επιπτώσεων στις υπερκείμενες κατασκευές. Στην παρούσα διπλωματική αναλύεται ο μηχανισμός δημιουργίας επιφανειακών καθιζήσεων σε σχέση με τις πλευρικές πιέσεις καθώς και στις πιέσεις υποστήριξης που δρουν στο μέτωπο της σήραγγας. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε με  τη χρήση αναλογικού κουτιού άμμου, το οποίο διαθέτει ένα σωλήνα με ημι-κυλινδρική διατομή και διάμετρο 7cm και στο εσωτερικό  του ένα έμβολο με το σκοπό να προσομοιαστεί η υποστήριξη που προσφέρει το μηχάνημα ολομέτωπου κοπής ΤΒΜ με εξισορρόπηση της πίεσης (Earth Pressure Balance, EPB), όταν αυτό εξορύσσει ρηχούς εδαφικούς σχηματισμούς. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μείωση των πλευρικών τάσεων οδηγεί σε σημαντική αύξηση των καθιζήσεων τόσο πάνω από το μέτωπο της σήραγγας, καθώς και σε αύξηση της διαμέτρου του κρατήρα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του εδάφους. Μετά την περάτωση του πειράματος παρατηρήθηκε ότι η κατακόρυφη καθίζηση της επιφάνειας του εδάφους είναι κατά 6.9% μεγαλύτερη όταν υπάρχουν μικρότερες πλευρικές πιέσεις, η διάμετρος της τοπικής καθίζησης είναι 22% μεγαλύτερη και η συνολική επιφάνεια διαταραχής είναι κατά 25.8% μεγαλύτερη. Τέλος τα συμπεράσματα της παρούσας διπλωματικής αναδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο που παίζουν οι πλευρικές τάσεις στην αστοχία του γεωϋλικού στο μέτωπο της σήραγγας.

Λέξεις Κλειδιά: Αβαθείς σήραγγες, επιφανειακές καθιζήσεις, πλευρικές τάσεις, φυσικό ανάλογο.

Title: The Effect of Lateral Stresses on the Stability of a Shallow Tunnel Using an Analogue Sand Box

Abstract: The growing need for reliable and efficient transportation infrastructure has made tunnels a key component of modern civil engineering projects, particularly in large urban centers. Despite their advantages, tunnel construction in soft soils presents significant challenges, as the low strength and high deformability of these formations can lead to instability, excessive surface settlement, or even failure of the excavation face. Understanding soil behavior and the factors affecting tunnel stability is critical for both the safety of projects and the minimization of the impact on overlying structures. This thesis analyses the mechanism by which surface settlements occur in relation to lateral pressures and the support pressures acting on the tunnel face. The experiment was conducted using an analogue sandbox, which features a tube with a semi-cylindrical cross-section and a diameter of 7 cm, and inside it, a piston designed to simulate the support provided by a tunnel boring machine TBM through pressure equalization (Earth Pressure Balance, EPB) when excavating shallow geological formations. The results showed that a reduction in lateral stresses leads to a significant increase in settlement both above the tunnel face and an increase in the diameter of the crater formed on the ground surface. After the experiment was completed, it was observed that the vertical settlement of the ground surface was 6.9% greater when lateral pressures were lower; the diameter of the local settlement was 22% larger, and the total disturbed area was 25.8% larger. Finally, the conclusions of this thesis highlight the important role that lateral stresses play in the failure of the geomaterial at the tunnel face.
Keywords: Shallow tunnels, surface settlements, lateral stresses, physical model.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Άρης Ναθαναήλ Παπαδόπουλος

Α.Μ.: 2021050069

Ημερομηνία Παρουσίασης: 17/07/2026

Ώρα: 10:00 πμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/99843064455?pwd=OeyNiqp8zUzZ3taPkkIEUANCG7xApV.1

Θέμα ΔE « Μοντελοποίηση και Βελτιστοποίηση Σχεδιασμού Υβριδικών Πάρκων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας »

Title « Modeling and Design Optimization of Hybrid Renewable Energy Parks »

Επιβλέπων: Νικόλαος Διαγγελάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Νικόλαος Διαγγελάκης

2 Δάρας Τρύφων

3 Γιαννής Απόστολος

Περίληψη:

Αυτή η διπλωματική διερευνά τον βέλτιστο σχεδιασμό και την αξιολόγηση της απόδοσης υβριδικών συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπό ποικίλες ευρωπαϊκές κλιματικές συνθήκες μέσω ενός πολυπαραμετρικού πλαισίου βελτιστοποίησης. Αυτό το πλαίσιο εφαρμόζεται σε τρεις αντιπροσωπευτικές κλιματικές περιοχές στην Ευρώπη για να καταγράψει τις επιπτώσεις της διακύμανσης στην ηλιακή ακτινοβολία, το αιολικό δυναμικό και τη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Αυτό επιτρέπει μια συγκριτική αξιολόγηση υπό διαφορετικά μετεωρολογικά καθεστώτα. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται σε λεπτομερή ενεργειακή μοντελοποίηση και προσομοίωση, χρησιμοποιώντας μετεωρολογικά σύνολα δεδομένων, για την αξιολόγηση της ετήσιας ενεργειακής απόδοσης υπό σταθερό επενδυτικό κεφάλαιο, τόσο για φωτοβολταϊκές όσο και για αιολικές τεχνολογίες. Χρησιμοποιήθηκε μια διαδικασία βελτιστοποίησης πολλαπλών στόχων για τον εντοπισμό βέλτιστων διαμορφώσεων που ελαχιστοποιούν το κόστος και μεγιστοποιούν την ετήσια παραγωγή ενέργειας. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η βέλτιστη διαμόρφωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα τοπικά κλιματικά χαρακτηριστικά. Οι περιοχές που κυριαρχούν στην ηλιακή ενέργεια, λόγω των υψηλότερων επιπέδων ακτινοβολίας, ευνοούν τη μεγαλύτερη ανάπτυξη φωτοβολταϊκών, ενώ οι περιοχές που είναι πλούσιες σε αιολική ενέργεια επιτυγχάνουν ανώτερη απόδοση μέσω της αυξημένης συνεισφοράς της αιολικής ισχύος. Σε μεταβατικά κλίματα, τα υβριδικά συστήματα παρέχουν βελτιωμένη σταθερότητα και βελτιωμένη συνολική απόδοση αξιοποιώντας τα συμπληρωματικά πρότυπα παραγωγής ενέργειας αυτών των δύο τεχνολογιών. Πέρα από την ανάλυση της μελέτης περίπτωσης, η παρούσα διατριβή δημιουργεί μια κλιμακωτή δομή μοντελοποίησης, ικανή να επεκταθεί σε γεωχωρικές εφαρμογές υψηλής ανάλυσης. Το προτεινόμενο πλαίσιο μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη χαρτογράφησης καταλληλότητας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε ολόκληρη την ήπειρο, με βάση μετεωρολογικά δεδομένα που προέρχονται από δορυφόρους. Στόχος του είναι ο εντοπισμός της καταλληλότερης ανανεώσιμης πηγής ενέργειας για κάθε γεωγραφική τοποθεσία, συμβάλλοντας στον σχεδιασμό ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και στις πολιτικές απαλλαγής από τον άνθρακα. Συνολικά, η παρούσα έρευνα παρέχει μια αναλυτική συμβολή στον τομέα της βελτιστοποίησης των συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και προσφέρει πρακτικές γνώσεις για τον σχεδιασμό βιώσιμης ενέργειας, θέτοντας τα θεμέλια για μελλοντικές μελέτες χωρικής βελτιστοποίησης μεγάλης κλίμακας.

Abstract:

This thesis investigates the optimal design and performance assessment of hybrid renewable energy systems under diverse European climate conditions through a multiparametric optimisation framework. This framework is implemented on three representative climatic regions in Europe to capture the effects of variation in solar irradiance, wind potential and ambient temperature. This allows for a comparative evaluation under contrasting meteorological regimes. The methodological approach is based on detailed energy modelling and simulation, using meteorological datasets, to evaluate annual energy yield under stable investment capital, for both photovoltaic and wind technologies. A multi-objective optimisation process was used to identify optimal configurations that minimise cost and maximise annual energy production. The results demonstrate that the optimal renewable configuration is strongly dependent on local climatic characteristics. Solar-dominant regions, due to higher irradiation levels, favour larger photovoltaic deployment, whereas wind-rich regions achieve superior performance through increased wind capacity contribution. In transitional climates, hybrid systems provide enhanced stability and improved overall efficiency by utilising the complementary energy-generation patterns of these two technologies. Beyond the case study analysis, this thesis establishes a scalable modelling structure, capable of extending to high-resolution geospatial applications. The proposed framework can support the development of continent-wide renewable suitability mapping, based on meteorological data derived from satellites. This aims to identify the most appropriate renewable energy source for each geographic location, contributing to renewable energy planning and decarbonization policies. Overall, this research provides an analytical contribution to the field of renewable energy system optimisation, and it offers practical insights for sustainable energy planning, setting the foundation for future large-scale spatial optimisation studies.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΝΤΩΝΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΙΩΑΝΝΗ

με θέμα

Βέλτιστη Εκτέλεση Ροών Εργασίας σε Πλατφόρμες IoT με Αντιγραφή Τελεστών
Optimal Workflow Execution Across IoT Platforms with Operator Replication

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης
Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος

Περίληψη
Πολλές IoT εφαρμογές σε διαφορετικούς τομείς βασίζονται στην εκτέλεση ροών εργασίας ανάλυσης δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη λήψη αποφάσεων. Η αποδοτική εκτέλεση αυτών των ροών εργασίας απαιτεί την αξιοποίηση της διαθέσιμης υπολογιστικής ισχύος σε όλο το cloud-to-edge συνεχές. Ωστόσο, η ετερογένεια και η κλίμακα αυτών των περιβάλλοντων καθιστούν την εύρεση βέλτιστων πλάνων εκτέλεσης πιο δύσκολη. Συγκεκριμένα, οι ροές των δεδομένων αλλάζουν δυναμικά με την πάροδο του χρόνου, ενώ τα μεγαλύτερα IoT δίκτυα αυξάνουν την πολυπλοκότητα του προβλήματος βελτιστοποίησης. Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, έχει προταθεί ο DAG*, ένας αλγόριθμος εμπνευσμένος από τον A*, ο οποίος μειώνει τον χώρο αναζήτησης που εξερευνάται, διατηρώντας παράλληλα τη βέλτιστότητα για το παραγόμενο πλάνο εκτέλεσης. Στον DAG*, κάθε τελεστής ανατίθεται σε έναν τρόπο εκτέλεσης, ο οποίος καθορίζει την συσκευή όπου εκτελείται και την πλατφόρμα που χρησιμοποιείται για την εκτέλεσή του. Βασισμένη σε αυτή την προσέγγιση, η παρούσα διπλωματική επεκτείνει τη λογική των τρόπων εκτέλεσης τελεστών του DAG*, λαμβάνοντας επίσης υπ' όψιν τον αριθμό των πυρήνων επεξεργασίας της συσκευής που ανατίθενται σε κάθε τελεστή. Ο στόχος είναι να αξιοποιηθούν πιο αποτελεσματικά οι διαθέσιμοι πόροι των συσκευών και να μειωθεί η εκτιμώμενη καθυστέρηση εκτέλεσης της ροής εργασίας.

Abstract 
Many IoT applications across different domains depend on the real-time execution of online analytics workflows to achieve timely decision-making. The efficient execution of analytics workflows requires the uti- lization of the available processing power available across the cloud-to-edge continuum. However, the heterogeneity and scale of these environments make the derivation of optimal execution plans more challenging. In particular, input data streams change dynamically over time, whereas larger IoT networks increase the complexity of the optimization problem. To address this problem, DAG* was proposed as an A*-alike algorithm that prunes the explored search space while retaining optimality for the produced workflow execution plan. In DAG*, each operator is assigned to an execution configuration, which determines the site where it is executed and the platform used for its execution. Building on this approach, this thesis extends the configuration logic of DAG* by also considering the number of processing site cores assigned to each operator. The goal is to exploit available site resources more effectively and reduce the estimated end-to-end workflow latency.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΝΤΩΝΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΙΩΑΝΝΗ

με θέμα

Βέλτιστη Εκτέλεση Ροών Εργασίας σε Πλατφόρμες IoT με Αντιγραφή Τελεστών
Optimal Workflow Execution Across IoT Platforms with Operator Replication

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης
Επίκουρος Καθηγητής Νίκος Γιατράκος

Περίληψη
Πολλές IoT εφαρμογές σε διαφορετικούς τομείς βασίζονται στην εκτέλεση ροών εργασίας ανάλυσης δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, ώστε να επιτυγχάνεται έγκαιρη λήψη αποφάσεων. Η αποδοτική εκτέλεση αυτών των ροών εργασίας απαιτεί την αξιοποίηση της διαθέσιμης υπολογιστικής ισχύος σε όλο το cloud-to-edge συνεχές. Ωστόσο, η ετερογένεια και η κλίμακα αυτών των περιβάλλοντων καθιστούν την εύρεση βέλτιστων πλάνων εκτέλεσης πιο δύσκολη. Συγκεκριμένα, οι ροές των δεδομένων αλλάζουν δυναμικά με την πάροδο του χρόνου, ενώ τα μεγαλύτερα IoT δίκτυα αυξάνουν την πολυπλοκότητα του προβλήματος βελτιστοποίησης. Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, έχει προταθεί ο DAG*, ένας αλγόριθμος εμπνευσμένος από τον A*, ο οποίος μειώνει τον χώρο αναζήτησης που εξερευνάται, διατηρώντας παράλληλα τη βέλτιστότητα για το παραγόμενο πλάνο εκτέλεσης. Στον DAG*, κάθε τελεστής ανατίθεται σε έναν τρόπο εκτέλεσης, ο οποίος καθορίζει την συσκευή όπου εκτελείται και την πλατφόρμα που χρησιμοποιείται για την εκτέλεσή του. Βασισμένη σε αυτή την προσέγγιση, η παρούσα διπλωματική επεκτείνει τη λογική των τρόπων εκτέλεσης τελεστών του DAG*, λαμβάνοντας επίσης υπ' όψιν τον αριθμό των πυρήνων επεξεργασίας της συσκευής που ανατίθενται σε κάθε τελεστή. Ο στόχος είναι να αξιοποιηθούν πιο αποτελεσματικά οι διαθέσιμοι πόροι των συσκευών και να μειωθεί η εκτιμώμενη καθυστέρηση εκτέλεσης της ροής εργασίας.

Abstract 
Many IoT applications across different domains depend on the real-time execution of online analytics workflows to achieve timely decision-making. The efficient execution of analytics workflows requires the uti- lization of the available processing power available across the cloud-to-edge continuum. However, the heterogeneity and scale of these environments make the derivation of optimal execution plans more challenging. In particular, input data streams change dynamically over time, whereas larger IoT networks increase the complexity of the optimization problem. To address this problem, DAG* was proposed as an A*-alike algorithm that prunes the explored search space while retaining optimality for the produced workflow execution plan. In DAG*, each operator is assigned to an execution configuration, which determines the site where it is executed and the platform used for its execution. Building on this approach, this thesis extends the configuration logic of DAG* by also considering the number of processing site cores assigned to each operator. The goal is to exploit available site resources more effectively and reduce the estimated end-to-end workflow latency.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καρύδας Βασίλειος

Α.Μ.: 2013050128

Ημερομηνία Παρουσίασης: 14-7-2026

Ώρα: 12:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/92084532340?pwd=WhH29xebBWk9IdV59nFpQeTQZVp8oy.1

Θέμα ΔE «Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συστάδων»

Title «Applied Cluster Analysis»

Επιβλέπων: Δάρας Τρύφων

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Δάρας Τρύφων ………………

2 Μανουσάκης Αντώνης………………..

3 Παπαδομανωλάκη Μαρία ......……..

Περίληψη:

Η Ανάλυση Συστάδων (Cluster Analysis) αποτελεί μια στατιστική τεχνική που αποσκοπεί στην κατάταξη παρατηρήσεων σε ομάδες (συστάδες), βασιζόμενη στην πληροφορία που εμπεριέχεται σε ένα σύνολο μεταβλητών. Εξετάζοντας την ομοιότητα των παρατηρήσεων ως προς τις μεταβλητές αυτές, η μέθοδος στοχεύει στον εντοπισμό φυσικών "ομάδων" εντός των δεδομένων. Μια αποτελεσματική ανάλυση οδηγεί στη δημιουργία συστάδων υψηλής εσωτερικής ομοιογένειας και, ταυτόχρονα, σε σαφή διαφοροποίηση μεταξύ των ομάδων. Η ομαδοποίηση βασίζεται, κατά κανόνα, σε μέτρα απόστασης ή ομοιότητας μεταξύ των παρατηρήσεων.

Η Ανάλυση Συστάδων έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο στην ανάλυση πολυμεταβλητών δεδομένων και εφαρμόζεται ευρέως τόσο σε θετικές επιστήμες (όπως η βιολογία, η κοινωνιολογία και η στατιστική), όσο και σε σύγχρονους τομείς της πληροφορικής, όπως η αναγνώριση προτύπων, η εξόρυξη γνώσης (data mining), η ανάκτηση πληροφορίας, η τεχνητή νοημοσύνη και η μηχανική μάθηση. Από το 2019 έως και σήμερα (2025), οι εξελίξεις στη διαχείριση και ανάλυση μεγάλων δεδομένων (big data analytics), καθώς και η ενσωμάτωση των τεχνικών ομαδοποίησης σε συστήματα υποστήριξης αποφάσεων, έχουν ενισχύσει τη σημασία της μεθόδου σε εφαρμογές που σχετίζονται με την υγεία, το περιβάλλον και την επιχειρηματική ευφυΐα.

Στο 1ο κεφάλαιο της παρούσας εργασίας παρουσιάζεται μια εισαγωγή στην Ανάλυση Συστάδων, με αναφορά στη φιλοσοφία της μεθοδολογίας, στις βασικές κατηγορίες μεθόδων, καθώς και στα πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και πρακτικές δυσκολίες κατά την εφαρμογή της.

Το 2ο κεφάλαιο εστιάζει στα μέτρα απόστασης και ομοιότητας που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της εγγύτητας μεταξύ παρατηρήσεων, ανάλογα με τη φύση των μεταβλητών, συνοδευόμενα από επεξηγηματικά παραδείγματα.

Στο 3ο κεφάλαιο, εξετάζονται τόσο οι ιεραρχικές όσο και οι μη ιεραρχικές μέθοδοι ταξινόμησης, με έμφαση σε τεχνικές όπως η ανιούσα ιεραρχική ταξινόμηση και η μέθοδος k-means, και παρουσιάζονται εφαρμογές σε υποθετικά και πραγματικά σύνολα δεδομένων.

Στο 4ο κεφάλαιο παρουσιάζονται δύο εφαρμογές της Ανάλυσης Συστάδων: η πρώτη σε περιβαλλοντικά και κοινωνικοοικονομικά δεδομένα 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και η δεύτερη σε δεδομένα υγείας 100 ατόμων με βάση καρδιομεταβολικούς δείκτες. Σε κάθε εφαρμογή αξιοποιούνται η ιεραρχική ομαδοποίηση και η μέθοδος k-means για την ανάδειξη και την ερμηνεία διακριτών προφίλ.

Τέλος, το 5ο κεφάλαιο συνοψίζει τα συμπεράσματα της εργασίας, με συγκριτική ανάγνωση των δύο εφαρμογών, συζήτηση της ευρύτερης εφαρμοσιμότητας της μεθόδου σε περιβαλλοντικά και ιατρικά δεδομένα, καθώς και μεθοδολογικές συστάσεις και προτάσεις για μελλοντική έρευνα.

Abstract:

Cluster analysis is a statistical technique used to classify a set of observations into groups (clusters) based on the similarity of their characteristics. By examining how similar observations are with respect to a set of variables, the method aims to identify natural groupings within the data. An effective clustering process results in highly homogeneous groups internally, while maximizing the dissimilarity between different groups. This classification is typically achieved through distance or similarity metrics.

Cluster analysis plays a vital role in multivariate data exploration and has found widespread application across disciplines such as sociology, biology, and statistics, as well as in modern fields like pattern recognition, data mining, information retrieval, artificial intelligence, and machine learning. In recent years (2019–2025), its integration into large-scale data processing pipelines and decision support systems has further increased its relevance, particularly in domains such as healthcare and environmental analytics.

Chapter 1 introduces the fundamental principles of cluster analysis, including its methodology, strengths, limitations, and implementation challenges. Chapter 2 discusses key similarity and distance measures based on the type of variables, along with detailed examples. Chapter 3 presents both hierarchical and non-hierarchical clustering methods, focusing on techniques such as agglomerative clustering and the k-means algorithm. Chapter 4 presents two applications of cluster analysis: the first on environmental and socioeconomic data from the 27 member states of the European Union, and the second on health data from 100 individuals based on cardiometabolic indicators. In each application, hierarchical clustering and the k-means algorithm are used to identify and interpret distinct profiles.Finally, Finally, Chapter 5 summarizes the conclusions of the study, offering a comparative reading of the two applications, a discussion of the method's broader applicability to environmental and medical data, as well as methodological recommendations and directions for future research.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΕΤΡΟΥ ΜΠΙΜΠΙΡΗ

με θέμα

Μηχανισμοί Ψηφοφοριών ως Τεχνική Συμψηφισμού Μεντόρων Ενισχυτικής Μάθησης μέσω Μίμησης

Voting Mechanisms as a Mentor Aggregation Technique for Imitation Reinforcement Learning

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης

Περίληψη

Την τελευταία δεκαετία η μηχανική μάθηση έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής, καθώς προσφέρει λύσεις σε  προβλήματα στα οποία οι συμβατικοί αλγόριθμοι υστερούν. Ένα πολλά υποσχόμενο υπό-πεδίο της μηχανικής μάθησης είναι η μάθηση από μίμηση (imitation learning), όπου ένας πράκτορας-μαθητής παρακολουθεί έναν μέντορα να εκτελεί κάποια διαδικασία (επίδειξη - demonstration) και χρησιμοποιεί την εμπειρία αυτή προς όφελος του. Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της μάθησης από μίμηση είναι ότι ο μέντορας πρέπει να είναι βέλτιστος, πράγμα το οποίο είναι εξαιρετικά σπάνιο (ή και αδύνατο) στην πράξη. Αντίθετα, υπάρχει πληθώρα πιθανών μεντόρων που πετυχαίνουν αφενός καλά αποτελέσματα, παρουσιάζοντας ωστόσο αστοχίες και λάθη τα οποία ένας βέλτιστος μέντορας θα απέφευγε.
Στην εργασία αυτή παρουσιάζεται ένας αλγόριθμος συνδυασμού μη-βέλτιστων μεντόρων στα πλαίσια της έμμεσης μάθησης μέσω μίμησης. Δεδομένων επιδείξεων από μη-βέλτιστους μέντορες, ο σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε νέες επιδείξεις, αποφεύγοντας τα σφάλματα στα οποία υπέπεσαν οι μέντορες. Οι νέες αυτές επιδείξεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να εκπαιδευτούν πράκτορες γρηγορότερα και πιο αποτελεσματικά.
Η βάση πάνω στη οποία αναπτύσσονται οι προτεινόμενες μέθοδοι είναι η παρατήρηση ότι “υπάρχουν λίγοι τρόποι για να πετύχει κανείς ενώ πολλοί για να αποτύχει”, οπότε οι μέντορες τείνουν να συμφωνούν όταν πράττουν σωστά ενώ διαφωνούν όταν σφάλλουν. Η συμφωνία των μεντόρων δρα συνεπώς ως ένδειξη ποιότητας μιας δεδομένης πράξης, οπότε προτείνεται η χρήση ψηφοφορίας για να προκύψουν οι νέες επιδείξεις. Για την ψηφοφορία χρησιμοποιείται ο μηχανισμός της σχετικής πλειοψηφίας, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται ο βασικός αλγόριθμος που προτείνεται σε αυτή την εργασία.
Προτείνονται επίσης δύο εναλλακτικές, εκ των οποίων η μία επιτρέπει την χρήση ευρετικής για την ποιότητα κάθε επίδειξης ως βάρος στην ψηφοφορία, ενώ η άλλη λειτουργεί χωρίς να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον. Η απόδοση των αλγορίθμων παρουσιάζεται σε πειράματα όπου συνδυάζονται με γνωστή τεχνική για έμμεση μάθηση μέσω μίμησης (Behavioral Cloning from Observation, BCO), καθιστώντας δυνατή την εκπαίδευση ενός μοντέλου από δεδομένα τα οποία αρχικά ήταν ανεπαρκή για αυτό τον σκοπό. Επιβεβαιώνεται επίσης πειραματικά η υπόθεση ότι η ψηφοφορία επιλέγει τους βέλτιστους μέντορες συχνότερα από τους υπόλοιπους, εξηγώντας ουσιαστικά τον τρόπο λειτουργίας της προτεινόμενης προσέγγισης.

Abstract 
During the last decade machine learning has gained a lot of popularity, due to its ability to tackle problems that conventional algorithms struggle with. A vibrant subfield of machine learning research is imitation learning, where an agent observes a mentor perform a task and leverages their experience to its advantage. One of the challenges in imitation learning is the need for optimal mentors, which are rare in practice, while sub-optimal ones are readily available.
This thesis proposes an algorithm for mentor aggregation in implicit imitation learning. Given a set of state-only demonstrations from sub-optimal mentors, our goal is to produce a dataset that minimizes the effects of those suboptimalities, allowing for greater sample efficiency and better performance.
The basis of our mentor aggregation approach is the idea that there are more ways to fail than to succeed, and thus mentor actions match when right and differ when wrong. Mentor consensus becomes then an indicator of action quality. In order to identify such a consensus, we leverage a method from the social choice theory literature, Plurality Voting, and employ it to aggregate the mentor “opinions” as described by their demonstrations.
We present a main approach and two alternative versions, one incorporating a demonstration quality heuristic to weigh the votes and one requiring no environment interaction. We showcase the effectiveness of our approach alongside a known algorithm for behavioral cloning, Behavioral Cloning from Observation (BCO). We also verify our hypothesis that voting selects optimal mentors more frequently than sub-optimal ones experimentally.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

με θέμα

Δυναμικός Προγραμματισμός Υπηρεσιών σε Πολλαπλές Περιοχές Υπολογιστικού Νέφους
Adaptive Service Scheduling Across Multiple Cloud Regions

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης (Επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς

Περίληψη
Η διαχείριση φορτίου εργασίας μικροϋπηρεσιών σε γεωγραφικά κατανεμημένους Kubernetes clusters παρουσιάζει προκλήσεις τις οποίες τα εργαλεία μονού cluster δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν: ο Horizontal Pod Autoscaler δεν έχει ορατότητα μεταξύ διαφορετικών cluster, και οι στατικές πολιτικές διαχείρησης κίνησης του Istio δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε πραγματικό χρόνο στις μεταβολές της κατανομής του φορτίου. Η παρούσα διπλωματική εργασία επεκτείνει το StornX - ένα πλαίσιο διαχείρισης κίνησης και αυτόματης κλιμάκωσης για μονούς Kubernetes clusters που εισήγαγε ο Λαζίδης (2026) - σε ένα ομοσπονδιακό περιβάλλον δύο clusters που έχει δημιουργηθεί στο AWS EKS, υλοποιώντας άμεσα την πρόταση του Λαζίδη για επέκταση σε πολλαπλές περιοχές.
Η πλατφόρμα αποτελείται από δύο clusters σε χωριστές περιοχές AWS (eu-west-1 και eu-north-1), ομοσπονδιακά συνδεδεμένους μέσω Karmada και διασυνδεδεμένους μέσω πλέγματος υπηρεσιων Istio πολλαπλών clusters με shared root CA και east-west gateways. Δύο αναπτύξεις αυτής της υποδομής αξιολογούνται συγκριτικά. Στην αναφορική ανάπτυξη, το FederatedHPA διαχειρίζεται την αυτόματη κλιμάκωση μεταξύ clusters μέσω του karmada-metrics-adapter, ενώ στατικά DestinationRules τοπικότητας διέπουν την ανακατεύθυνση κίνησης. Στην ανάπτυξη StornX, ένα ανεξάρτητο instance StornX ανά cluster αντικαθιστά και τα δύο: το OptiBalancer επαναϋπολογίζει δυναμικά τα βάρη τοπικότητας των Istio DestinationRule κάθε 60 δευτερόλεπτα από μετρικές Prometheus (χρήση CPU, καθυστέρηση P95, ρυθμός αιτημάτων ανά υπηρεσία και καθυστέρηση δικτύου μεταξύ κόμβων), ενώ το OptiScaler διαχειρίζεται την αυτόματη κλιμάκωση εντός cluster με τοπολογικά ενήμερη τοποθέτηση αντιγράφων. Ως φόρτος εργασίας χρησιμοποιείται η εφαρμογή αναφοράς Google Online Boutique, η οποία διαδίδεται και στα δύο clusters μέσω Karmada.
Και οι δύο αναπτύξεις υποβάλλονται σε δύο σενάρια αποτυχίας. Το σενάριο 1 οδηγεί το eu-north σε οργανική υπερφόρτωση μέσω ασύμμετρης παραγωγής φόρτου. Το σενάριο 2 προσομοιώνει πλήρη αποτυχία ζώνης διαθεσιμότητας εκκενώνοντας όλους τους κόμβους στο eu-north-1a.

Abstract 
Managing microservice workloads across geographically distributed Kubernetes clusters introduces challenges that single-cluster tooling cannot address: the Horizontal Pod Autoscaler has no cross-cluster visibility, and static Istio traffic policies cannot adapt in real time to shifts in load distribution. This thesis extends StornX — a single-cluster Kubernetes traffic management and autoscaling framework introduced by Lazidis (2026) — to a federated two-cluster environment built on AWS EKS, directly realising Lazidis's suggestion for multi-region extension. 
The platform consists of two clusters in separate AWS regions (eu-west-1 and eu-north-1), federated by Karmada and connected via Istio multi-cluster service mesh with a shared root CA and east-west gateways. Two deployments of this infrastructure are evaluated against each other. In the baseline deployment, FederatedHPA manages cross-cluster autoscaling through the karmada-metrics-adapter and static locality DestinationRules govern traffic failover. In the StornX deployment, an independent StornX instance per cluster replaces both:  OptiBalancer dynamically recomputes Istio DestinationRule locality weights every 60 seconds from Prometheus metrics (CPU utilisation, P95 latency, per-service request rate, and inter-node network latency), while OptiScaler handles intra-cluster autoscaling with topology-aware replica placement. The Google Online Boutique benchmark application, propagated to both clusters by Karmada, serves as the workload.                
Both deployments are subjected to two failure scenarios. Scenario 1 drives eu-north into organic overload through asymmetric load generation. Scenario 2 simulates a full availability zone failure by draining all nodes in eu-north-1a.
 
 

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Χριστίνα Γκιργκινούδη

Α.Μ.:2019050077

Ημερομηνία Παρουσίασης: 16/07/2026

Ώρα: 09:00

Διαδυκτιακά:

https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

Meeting ID: 871 8937 4050

Password: 788241

Θέμα ΔE «Μελέτη Πιλοτικών Τεχνικών Υγροβιότοπων ενός και δύο σταδίων στην επεξεργασία ανεπεξέργαστου αστικού λύματος»

Title «Study Of Pilot Single And Two-Stages Constructed Wetlands Treating Raw Municipal Wastewater»

Επιβλέπων: Αλέξανδρος Στεφανάκης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Αλέξανδρος Στεφανάκης

2 Μιχαήλ Φουντουλάκης

3 Νικόλαος Διαγγελάκης

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την αποδοτικότητα πιλοτικών συστημάτων τεχνητών υγροβιότοπων (constructed wetlands) για την επεξεργασία ανεπεξέργαστου αστικού λύματος. Εξετάζονται τρία καινοτόμα συστήματα υποεπιφανειακής ροής: δύο συστήματα δύο σταδίων (Hybrid-A και Hybrid-B) και ένα αεριζόμενο σύστημα ενός σταδίου (PLBA). Τα συστήματα δύο σταδίων , κατακόρυφης ροής,  συνδυάζουν δύο διαδοχικά στάδια με διαφορετικούς λειτουργικούς ρόλους: το πρώτο στάδιο λειτουργεί κυρίως για την απομάκρυνση των αιωρούμενων στερεών μέσω φυσικής διήθησης και καθίζησης, ενώ το δεύτερο στάδιο εστιάζει στην επεξεργασία του υγρού κλάσματος με βιολογικές διεργασίες για την απομάκρυνση διαλυμένων ρύπων (άζωτο, φώσφορος, οργανικός άνθρακας). Τα υβριδικά συστήματα αποτελούνται από διαφορετικά πληρωτικά υλικά, ανακυκλωμένο HDPE, βιοεξανθράκωμα (biochar) από φλοιούς κακάο και ποταμίσια χαλίκια και βιοεξανθράκωμα (biochar) από φλοιούς κακάο και ποταμίσια χαλίκια αντίστοιχα, γεγονός που αποτελεί την κύρια πηγή καινοτομίας τους. Το σύστημα PLBA, αν και αποτελείται από ένα μόνο στάδιο, διακρίνεται από την εφαρμογή τεχνητού αερισμού, σε αντίθεση με τα δύο σταδίων συστήματα τα οποία έχουν παθητικό αερισμό, ο τεχνητός αερισμός ενισχύει σημαντικά τις αερόβιες βιολογικές διεργασίες και επιτρέπει υψηλές αποδόσεις επεξεργασίας με μικρότερες απαιτήσεις χώρου. Και τα τρία συστήματα φυτεύτηκαν με Phragmites australis.

Η πειραματική διάταξη εγκαταστάθηκε στις εγκαταστάσεις της Μονάδας Επεξεργασίας Αστικών Λυμάτων του Νομού Χανίων και λειτούργησε, από 5 Νοεμβρίου του 2024 έως 28 Μαΐου 2025  υπό πραγματικές κλιματολογικές συνθήκες. Πραγματοποιήθηκαν τακτικές δειγματοληψίες και αναλύσεις βασικών ποιοτικών παραμέτρων: pH, ηλεκτρική αγωγιμότητα (EC), χημικά απαιτούμενο οξυγόνο (COD), βιοχημικά απαιτούμενο οξυγόνο (BOD₅), διαλυμένος οργανικός άνθρακας (DOC), ολικά αιωρούμενα στερεά (TSS), ολικό άζωτο (TN), αμμωνιακό άζωτο (NH₄⁺-N), νιτρικό άζωτο (NO₃⁻-N), ολικός φώσφορος (TP) και φωσφορικά (PO₄-P).Τα αποτελέσματα κατέδειξαν υψηλές αποδόσεις απομάκρυνσης οργανικού φορτίου και αιωρούμενων στερεών και στα τρία συστήματα. Για το Hybrid-A, οι μέσες απομακρύνσεις ήταν 91,0 ± 8% για το COD, 92 ± 9% για το BOD₅, 90,6 ± 27% για το NH₄⁺-N και 92,9 ± 10% για τα TSS, ενώ για το Hybrid-B 87,8 ± 8% για το COD, 94,6 ± 5% για το BOD₅, 91,0 ± 9% για το NH₄⁺-N και 92,4 ± 5% για τα TSS. Το σύστημα PLBA επέτυχε τις υψηλότερες απομακρύνσεις COD (95,2 ± 5%) και BOD₅ (96,4 ± 6%), καθώς και εξαιρετική απομάκρυνση TSS (98 ± 3%) και NH₄⁺-N (94,2 ± 3,7%), αναδεικνύοντας την αποτελεσματικότητα του τεχνητού αερισμού ακόμα και σε σύστημα ενός σταδίου. Η απομάκρυνση φωσφόρου παρουσίασε μεγαλύτερη μεταβλητότητα, ιδιαίτερα για το PLBA (31,3 ± 23,6% για τον TP), ενώ το pH παρέμεινε ουδέτερο και η ηλεκτρική αγωγιμότητα παρουσίασε αύξηση στις εκροές.

Συμπερασματικά, και τα τρία συστήματα αποδείχθηκαν αποτελεσματικά για την επεξεργασία ανεπεξέργαστου αστικού λύματος, με τα υβριδικά να διακρίνονται για τη διαδοχική δράση των δύο σταδίων τους. Ωστόσο, το αεριζόμενο σύστημα PLBA παρουσίασε συνολικά την υψηλότερη αποδοτικότητα στις περισσότερες παραμέτρους ποιότητας νερού, αναδεικνύοντας τον τεχνητό αερισμό ως καθοριστικό παράγοντα για τη βελτίωση της απόδοσης των τεχνητών υγροβιότοπων.

Abstract:

This thesis studies the efficiency of pilot constructed wetland systems for the treatment of untreated urban wastewater. Three innovative subsurface flow systems are examined: two two-stage systems (Hybrid-A and Hybrid-B) and one aerated single-stage system (PLBA). The two-stage, vertical flow systems combine two sequential stages with different functional roles: the first stage operates mainly for the removal of suspended solids through physical filtration and sedimentation, while the second stage focuses on the treatment of the liquid fraction with biological processes for the removal of dissolved pollutants (nitrogen, phosphorus, organic carbon). The hybrid systems consist of different filler materials, recycled HDPE, biochar from cocoa shells and river gravels and biochar from cocoa shells and river gravels respectively, which is their main source of innovation. The PLBA system, although consisting of a single stage, is distinguished by the application of artificial aeration, unlike the two-stage systems which have passive aeration, artificial aeration significantly enhances aerobic biological processes and allows high treatment yields with lower space requirements. All three systems were planted with Phragmites australis.

The experimental setup was installed at the premises of the Urban Wastewater Treatment Plant of Chania Prefecture and operated from November 5, 2024 to May 28, 2025 under real climatic conditions. Regular sampling and analysis of key quality parameters were carried out: pH, electrical conductivity (EC), chemical oxygen demand (COD), biochemical oxygen demand (BOD₅), dissolved organic carbon (DOC), total suspended solids (TSS), total nitrogen (TN), ammoniacal nitrogen (NH₄⁺-N), nitric nitrogen (NO₃⁻-N), total phosphorus (TP) and phosphates (PO₄-P). The results demonstrated high removal efficiencies of organic load and suspended solids in all three systems. For Hybrid-A, the average removals were 91.0 ± 8% for COD, 92 ± 9% for BOD₅, 90.6 ± 27% for NH₄⁺-N and 92.9 ± 10% for TSS, while for Hybrid-B 87.8 ± 8% for COD, 94.6 ± 5% for BOD₅, 91.0 ± 9% for NH₄⁺-N and 92.4 ± 5% for TSS. The PLBA system achieved the highest COD (95.2 ± 5%) and BOD₅ (96.4 ± 6%) removals, as well as excellent TSS (98 ± 3%) and NH₄⁺-N (94.2 ± 3.7%) removals, demonstrating the effectiveness of artificial aeration even in a single-stage system. Phosphorus removal showed greater variability, especially for PLBA (31.3 ± 23.6% for TP), while pH remained neutral and electrical conductivity showed an increase in effluents. In conclusion, all three systems proved to be effective for the treatment of untreated municipal wastewater, with the hybrids being distinguished by the sequential action of their two stages. However, the aerated PLBA system showed the highest overall efficiency in most water quality parameters, highlighting artificial aeration as a determining factor for improving the performance of constructed wetlands.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΥ ΤΖΑΤΖΟΥ

με θέμα

Ανάπτυξη περιβάλλοντος διαχείρισης εικονικών μηχανών βασισμένο σε Kubernetes αξιοποιώντας την υποδομή του LXD
Developing a Kubernetes-based Virtual Machine Management Environment leveraging LXD Infrastructure

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης (επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλης Σαμολαδάς
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης

Περίληψη
Οι πλατφόρμες υπολογιστικού νέφους (cloud) παρέχουν επεκτάσιμες και έτοιμες προς χρήση υπηρεσίες που επιταχύνουν σημαντικά την ανάπτυξη και τη διαχείριση εφαρμογών και διαδικασιών, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Βασίζονται σε κλειστά συστήματα, API και μοντέλα τα οποία τείνουν να εγκλωβίζουν τους χρήστες και τους προγραμματιστές στους εκάστοτε παρόχους cloud. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το αυξημένο κόστος μεταφοράς των εφαρμογών, σε περίπτωση αλλαγής παρόχου, ενώ παράλληλα υπονομεύει την ελευθερία επιλογής αρχιτεκτονικής. Επιπλέον, τα περίπλοκα μοντέλα χρέωσης που συχνά βασίζονται σε δυσνόητες μονάδες μέτρησης, όπως η εισροή/εκροή των δεδομένων ή οι μονάδες (credits) επεξεργαστή, καθιστούν τα λειτουργικά έξοδα απρόβλεπτα και δυσκολεύουν τον μακροπρόθεσμο οικονομικό προγραμματισμό, ειδικά για εφαρμογές που πρέπει να λειτουργούν αδιάκοπα.
Η ανάπτυξη και διαχείριση ενός cloud σε μηχανήματα που διατηρούνται και συντηρούνται από εμάς ή τις ομάδες μας, αντιμετωπίζει πολλούς από αυτούς τους περιορισμούς. Η αυτοφιλοξενία (self-hosting), όπως αποκαλείται, επιτρέπει τον απόλυτα προβλέψιμο έλεγχο του κόστους μέσω επενδύσεων σε εξοπλισμό (hardware) σταθερής χωρητικότητας και δυνατοτήτων, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει την πλήρη κυριότητα των δεδομένων και της συμμόρφωσης των διαδικασιών στα διεθνή ρυθμιστικά πλαίσια. Επιπρόσθετα, παρέχει τη δυνατότητα σχεδίασης υποδομών δικτύου και αποθηκευτικού χώρου με τρόπο που να ανταποκρίνεται πλήρως στις εξειδικευμένες ανάγκες της εκάστοτε εφαρμογής. Παράλληλα, μειώνει σημαντικά την εξάρτηση από τις υπηρεσίες των παρόχων, καθώς βασίζεται σε εργαλεία ανοιχτού κώδικα και καθιερωμένα πρότυπα, βελτιώνοντας έτσι τη φορητότητα και διευκολύνοντας τη μακροπρόθεσμη συντήρηση των συστημάτων και εφαρμογών. Παρόλα αυτά, η αυτοφιλοξενία μεταθέτει την ευθύνη της ορθής λειτουργίας, στον ίδιο τον διαχειριστή. Διαδικασίες όπως ο προγραμματισμός των απαιτούμενων πόρων, ο σχεδιασμός για υψηλή διαθεσιμότητα, η ενίσχυση της ασφάλειας και η συνολική διαχείριση του κύκλου ζωής, πρέπει πλέον να διεκπεραιώνονται αποκλειστικά από τη δική μας ομάδα (in-house).
    Η παρούσα εργασία παρουσιάζει μια τέτοια, ιδιόκτητη πλατφόρμα cloud που απαντά σε αυτές ακριβώς τις προκλήσεις. Προσφέρει ένα ασφαλές περιβάλλον, υψηλής διαθεσιμότητας, το οποίο μπορεί να εξυπηρετήσει πολλούς χρήστες ταυτόχρονα για την εκτέλεση Linux containers ή εικονικών μηχανών. Η πλατφόρμα αξιοποιεί τεχνολογίες ανοιχτού κώδικα για να δημιουργήσει μια ευέλικτη και επεκτάσιμη υποδομή, την οποία μπορεί να διαχειριστεί κανείς εύκολα μέσα από ένα ενιαίο API και ένα γραφικό περιβάλλον (web interface).

Abstract 
Cloud platforms provide scalable, managed services that accelerate development and operations, but they also introduce significant constraints. Proprietary APIs, proprietary service primitives, and proprietary deployment models can lead to vendor lock-in that increases migration costs and limits architectural freedom. Pricing models based on opaque units (e.g., I/O, egress, managed service tiers) create unpredictable operational expenses and can make long-term budgeting difficult for sustained workloads.
Running a cloud on machines you maintain, addresses many of these limitations. Self-hosting enables predictable cost control through fixed-capacity hardware investment, full ownership of data and compliance posture, and the ability to design network and storage configurations tailored to application needs. It also reduces dependence on vendor-specific services by relying on open-source components and standard protocols, improving portability and long-term maintainability. However, self-hosting shifts operational responsibility to the operator. Things like capacity planning, high-availability design, security hardening, and lifecycle management must be handled in-house.
This thesis presents a self-hosted cloud platform that addresses these challenges by providing a multi-tenant, high-availability, and secure environment for running linux containers or virtual machines. The platform leverages open-source technologies to create a flexible and extensible infrastructure that can be managed through a unified API and web interface.
 

ΕΛΕΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
 

με θέμα
Ταξινόμηση Κυρίαρχων Γραφημάτων Λειτουργικής Συνδεσιμότητας από Ήπιες Τραυματικές Εγκεφαλικές Κακώσεις με χρήση των Δικτύων Kolmogorov-Arnold (KAN)
Classification of dominant functional connectivity graphs from mild traumatic brain injuries using Kolmogorov-Arnold Networks (KAN)

Εξεταστική Επιτροπή
Καθ. Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθ. Διονύσιος Χριστόπουλος
Καθ. Αθανάσιος Λιάβας

Περίληψη
Η κλινική διάγνωση της ήπιας κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης (mTBI)
αποτελεί διαρκή πρόκληση λόγω των ήπιων νευροφυσιολογικών συμπτωμάτων που τη χαρακτηρίζουν, τα οποία δεν είναι εύκολο να εντοπιστούν με μεθόδους συμβατικής δομικής νευροαπεικόνισης. Η παρούσα διπλωματική προτείνει μια μέθοδο ταξινόμησης μέσω ανάλυσης δεδομένων Μαγνητοεγκεφαλογραφήματος (MEG) σε κατάσταση ηρεμίας. Συνδυάζει την ανάλυση μικροκαταστάσεων δυναμικής λειτουργικής συνδεσιμότητας με τα Δίκτυα Kolmogorov-Arnold (KAN), δίνοντας έμφαση στην ερμηνεία και τη διαφάνεια των αποτελεσμάτων.
Η μελέτη βασίστηκε σε κατωφλιωμένους, χρονικά μεταβαλλόμενους γράφους κυρίαρχης λειτουργικής συνδεσιμότητας διάστασης 90x90 (iPLV, OMST). Από αυτούς τους γράφους εξήχθη το φάσμα ιδιοτιμών του κανονικοποιημένου πίνακα Laplace, και ακολούθησε ο κβαντισμός τους σε δύο πρότυπες καταστάσεις μέσω του αλγορίθμου Neural Gas. Βάσει ενός κριτηρίου ταξινόμησης που στηρίχθηκε στις ιδιοτιμές Laplace, οι καταστάσεις διαχωρίστηκαν σε υψηλής και χαμηλής συνδεσιμότητας αντίστοιχα. Από τις προκύπτουσες συμβολικές χρονοσειρές εξήχθησαν δέκα χρονικά και γραφοθεωρητικά χαρακτηριστικά ανά υποκείμενο. Αυτά τα χαρακτηριστικά χρησιμοποιήθηκαν ως είσοδος σε ένα ρηχό, μονοεπίπεδο δίκτυο ΚΑΝ, το οποίο είναι μια καινοτόμα αρχιτεκτονική που αντικαθιστά τα σταθερά βάρη των ακμών με learnable συναρτήσεις ενεργοποίησης B-spline και εξάγει τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά άμεσα κατά την εκπαίδευση. Για την αντιμετώπιση της ανισορροπίας των κλάσεων εφαρμόστηκε τυχαία υποδειγματοληψία σε 100 ανεξάρτητες
επαναλήψεις, παράγοντας ένα ισορροπημένο σύνολο 60 υποκειμένων. Το μοντέλο αξιολογήθηκε μέσω ενός πρωτοκόλλου δύο φάσεων: stratified 5-fold cross-validation για την επιλογή των κυρίαρχων χαρακτηριστικών, και Leave-One-Out (LOO) testing σε ένα ανεξάρτητο test dataset.
Το μοντέλο πέτυχε ακρίβεια 0.707 ± 0.133 και AUC
-ROC 0.760 ± 0.141. Αν και τα SVM και MLP ξεπέρασαν το KAN σε ακρίβεια κατά 4–5% μέσω του ίδιου πρωτοκόλλου αξιολόγησης, το KAN από μόνο του κατάφερε να απομονώσει την πιθανότητα μετάβασης και τον μέσο χρόνο παραμονής στην κατάσταση χαμηλότερης συνδεσιμότητας ως τους ισχυρότερους δείκτες mTBI. Οι συναρτήσεις spline που έμαθε το μοντέλο αποκάλυψαν μη γραμμικές, μη μονότονες σχέσεις μεταξύ αυτών των χαρακτηριστικών και της εξόδου ταξινόμησης, παρέχοντας μία νευροφυσιολογικά θεμελιωμένη ερμηνεία των αποφάσεων του μοντέλου. Η εργασία αυτή αποδεικνύει ότι τα ερμηνεύσιμα νευρωνικά δίκτυα μπορούν να προσφέρουν διαγνωστικά στοιχεία με διαφάνεια έναντι ελάχιστου κόστους στην ακρίβεια ταξινόμησης.

Abstract
The clinical diagnosis of Mild Traumatic Brain Injury (mTBI) remains a formidable challenge due to the subtle
neurophysiological changes that characterize the condition, which conventional structural neuroimaging typically fails to detect. This thesis proposes a pipeline for classifying mTBI from healthy subjects by analyzing resting-state Magnetoencephalography (MEG) data. Specifically, it combines dynamic functional connectivity microstate analysis with Kolmogorov-Arnold Networks (KAN) and emphasizes interpretability and visual transparency.
The analysis was based on thresholded, time
-varying, dominant functional connectivity graphs of dimensionality 90x90 (iPLV, OMST). These graphs were decomposed via normalized Laplacian eigenspectra and quantized into two prototypical network microstates using the Neural Gas algorithm. An eigenvalue-based sorting criterion was introduced to label the microstates as higher-connectivity and lower-connectivity across all subjects. Ten temporal and graph-theoretic features were extracted from the symbolic time series per subject. These features were fed into a shallow, single-layer KAN, which is an emerging architecture that replaces fixed edge weights with learnable B-spline activation functions and derives feature importance intrinsically during training. To address class imbalance, a random undersampling routine was implemented across 100 independent runs, yielding a balanced dataset of 60 subjects. Model evaluation followed a two-phase protocol: 5-fold stratified cross-validation on 48 training subjects for feature threshold selection, and Leave-One-Out testing on a held-out set of 12 subjects.
The model achieved a test accuracy of 0.707
± 0.133 and AUC-ROC of 0.760 ± 0.141. While both SVM and MLP slightly outperformed the network by 4–5% in accuracy under the same protocol, KAN intrinsically isolated transition probability and mean dwell time in the lower-connectivity state as the strongest mTBI biomarkers. The learned spline functions revealed non-linear, non-monotonic relationships between these features and the classification output, providing a neurophysiologically grounded explanation of the model’s decisions. This work is proof that interpretable neural architectures can provide transparent diagnostic insights with minimal impact on classification performance.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗ

με θέμα

Αναγνώριση Αντικειμένων σε ροές video με μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης στο Apache Flink 
Real-time object detection in streaming video with AI models and Apache Flink
 

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς

Περίληψη
Στα πλαίσια της παρούσας διπλωματικής, υλοποιήθηκε ένα κατανεμημένο σύστημα για επεξεργασία βίντεο, αξιοποιώντας τις τεχνολογίες Apache Flink και Apache Kafka. Το σύστημα αυτό, είναι εγκατεστημένο σε cloud υποδομή με το Kubernetes να λειτουργεί ως πλατφόρμα ενορχήστρωσης. Στόχος της υλοποίησης, είναι η ανίχνευση αντικειμένων κι η ταξινόμησή τους στην κατηγορία που ανήκουν χρησιμοποιώντας το μοντέλο YOLO11, καθώς κι η εξαγωγή των τροχιών τους για πολλαπλές ροές βίντεο. Πρωταρχικό ερώτημα της εργασίας, ήταν αν το συγκεκριμένο σύστημα είναι εφικτό με την χρήση του Apache Flink, με απότερο σκοπό την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, τόσο των θεωρητικών εκτιμήσεων όσο των πειραματικών ευρημάτων που προέκυψαν από την ανάλυση. Η ακρίβεια των τελικών τροχιών, καθώς κι οι χρονικές αποδόσεις, αποτελούν τα κύρια αποτελέσματα της εργασίας. Βασιζόμενο στο Apache Flink για την κατανεμημένη επεξεργασία ροών και αξιοποιώντας το Apache Kafka για την διακίνηση μηνυμάτων και την ακεραιότητά τους, το σύστημα χρησιμοποιεί το προαναφερθέν μοντέλο ανίχνευσης αντικειμένων, σε συνδυασμό με αλγορίθμους μηχανικής όρασης, όπως η συγχώνευση ανιχνεύσεων για την δημιουργία ολόκληρων των αντικειμένων ανά καρέ και η παρακολούθησή τους με βάση τα κέντρα τους μαζί με την βοήθεια ενός φίλτρου Kalman για την ανάθεση των τροχιών τους. Η υλοποίηση των αλγορίθμων βασίζεται στο μοντέλο ροής δεδομένων (dataflow) που παρέχεται από το Apache Flink. Συνεπώς, τόσο το μοντέλο όσο και οι αλγόριθμοι, βρίσκονται μέσα σε ξεχωριστούς τελεστές του Flink. Με σκοπό να αξιοποιηθεί πλήρως η κατανεμημένη επεξεργασία, κάθε καρέ διασπάται σε μικρότερες δυναμικά προσαρμοζόμενες οριζόντιες λωρίδες χρησιμοποιώντας στρατηγική επικάλυψης, διασφαλίζοντας την αδιάλειπτη ανίχνευση των αντικειμένων που βρίσκονται στα όρια των τμημάτων, οι οποίες διανέμονται στους συντελεστές του Flink για ταυτόχρονη επεξεργασία. Αρχικά, όλες οι λωρίδες ενός βίντεο κατανέμονται ομοιόμορφα στα partitions του Apache Kafka κι έπειτα όλοι οι κόμβοι του Apache Flink τις επεξεργάζονται παράλληλα. Όσον αφορά την επεξεργασία, το πρώτο βήμα είναι κάθε λωρίδα να αποτελέσει την είσοδο του μοντέλου YOLO11, έτσι ώστε να ληφθούν οι πληροφορίες του κάθε αντικειμένου που περιέχει. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν το ορθογώνιο οριοθέτησης του αντικειμένου, το κέντρο του, την κλάση στην οποία ανήκει, καθώς και την πιθανότητα να ανήκει σε αυτήν. Έπειτα, όλα τα αναγνωρισμένα αντικείμενα του ίδιου καρέ ομαδοποιούνται και συγχωνεύονται, εφόσον πληρούν κάποιες προϋποθέσεις, έτσι ώστε να σχηματιστούν αντικείμενα σε επίπεδο καρέ. Τέλος, όλα τα αντικείμενα ενός καρέ, συγκεντρώνονται σε έναν τελεστή, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την δημιουργία της τροχιάς κάθε αντικειμένου που εμφανίζεται στο βίντεο, με βάση τη θέση του κέντρου του και την κλάση του. Μετά την ολοκλήρωση της εξεργασίας όλων των καρέ ενός βίντεο, οι τελικές τροχιές ανακοινώνονται σε ένα άλλο Kafka topic. Η εφαρμογή εγκαταστάθηκε ως Flink Cluster πάνω σε Kubernetes cluster, με τη χρήση του Flink Kubernetes Operator. Από τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε περιβάλλον με 7 μηχανές, διαπιστώθηκε ότι το προτεινόμενο σύστημα έχει τη δυνατότητα κλιμάκωσης και υπερέχει σε απόδοση έναντι ενός μονολιθικού συστήματος, ενώ ταυτόχρονα παράγονται ακριβείς τροχιές για τα αντικείμενα στο βίντεο. Συγκεκριμένα, η εκτέλεση της εφαρμογής στο Apache Flink με παραλληλισμό 7 είναι 4.95 φορές πιο αποδοτική σε σύγκριση με την εκτέλεση με παραλληλισμό 1, που προσομοιώνει ένα πλήρως σειριακό σύστημα με ακριβή και ορθά αποτελέσματα ως προς τις τροχιές των αντικειμένων.

Abstract 
In this thesis, a distributed video processing system was implemented, utilizing Apache Flink and Apache Kafka technologies. The system is deployed on a cloud infrastructure, using Kubernetes as the orchestration platform. The objective of this implementation is object detection and classification using the YOLO11 model, as well as trajectory extraction for multiple streaming or batch video sources. The main research question was whether such a system is feasible using Apache Flink, with the ultimate goal of evaluating both the theoretical estimations and the experimental findings derived from the analysis.  The accuracy of the trajectories, alongside the system's speedup are the main results of this thesis. Relying on Apache Flink for distributed stream processing and Apache Kafka for message transmission and durability, the system combines the object detection model with computer vision algorithms, such as detection fusion, centroid-based object tracking and Kalman filtering. The implementation is based on the dataflow model provided by Apache Flink, where the model and the associated algorithms are implemented within separate Flink operators. To fully exploit distributed processing, each frame is split into smaller, dynamically adjusted horizontal blocks using an overlapping strategy, to ensure object detection accuracy at segment boundaries. These blocks are initially distributed uniformly across Apache Kafka partitions and then processed in parallel by an equal number of Apache Flink nodes. Regarding the processing pipeline, the first step consists of processing each block with the YOLO11 model to extract information about the objects it contains. This information includes the object's bounding box, its centroid, its class and the confidence score. Afterwards, all detected objects belonging to the same frame are grouped and fused, in order to reconstruct them at the frame level. In the final stage, all objects within a frame are aggregated into a single operator, which is responsible for extracting the trajectory of each object in the video, based on its centroid position and class. Upon completing the processing of every frame of a video, the final trajectories are published to a separate Kafka topic. The application was deployed as a Flink Cluster on top of a Kubernetes cluster, utilizing the Flink Kubernetes Operator. Experiments conducted in an environment consisting of 7 machines demonstrate that the proposed system is scalable and outperforms a monolithic architecture, while maintaining the accuracy of the trajectories. Specifically, executing the application on Apache Flink with parallelism 7 yields 4.95x performance increase compared to the execution with a parallelism 1, which simulates a serial implementation with precise object trajectory results.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΑΡΙΑΣ ΧΑΪΝΤΟΥΤΗ

με θέμα

 Ανάπτυξη Μικροϋπηρεσιών σε Πολλαπλές Συστάδες Υπολογιστικού Νέφους με Ενισχυτική Μάθηση
 Microservices Deployment Across Multiple Cloud Clusters with Reinforcement Learning

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευριπίδης Πετράκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης

Περίληψη
Η ραγδαία αναπαραγωγή εφαρμογών, οι οποίες βασίζονται στην αρχιτεκτονική μικροϋπηρεσιών σε Edge, Fog και Cloud έχει οδηγήσει σε σημαντικές προκλήσεις της δυναμικής ενορχήστρωσης πόρων. Παραδοσιακές ευριστικές προσεγγίσεις, όπως η Least Frequently Used (LFU) τοποθέτηση, συχνά αποτυγχάνουν να προσαρμόζονται στα ασταθή  μοτίβα κυκλοφορίας και ετερογενείς περιορισμούς των σύχρονων κατανεμημένων υποδομών. Αυτή η διπλωματική εργασία προτείνει ένα έξυπνο πλαίσιο ενορχήστρωσης αξιοποιώντας την Ενισχυτική Μάθηση (Reinforcement Learning - RL), προκειμένου να βελτιστοποιήσει την ανάπτυξη μικροϋπηρεσιών. Αξιοποιώντας το Linkerd service mesh για παρατήρηση σε πραγματικό χρόνο και διαχείριση κίνησης, υλοποιούνται και συγκρίνονται τρείς διαφορετικές στρατηγικές: μια βασική ευρετική προσέγγιση LFU, μια πολυπρακτορική (Multi-agent) προσέγγιση RL και ένας κεντρικοποιημένος (Centralized) πράκτορας RL χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο Maskable Proximal Policy Optimization (PPO). Τα πειραματικά αποτελέσματα που πραγματοποιήθηκαν σε υποδομή Kubernetes βασισμένη στο Google Cloud Platform, χρησιμοποιώντας ως ορόσημο την Online Google Boutique και τo TeaStore, δείχνουν ότι παρόλο που οι πολυπρακτορικές διαμορφώσεις προσφέρουν τοπική βελτιστοποίηση, πλήττονται από συγκρούσεις συντονισμού, οι οποίες οδηγούν το σύστημα σε αστάθεια. Ο κεντρικοποιημένος RL agent , παρόλα αυτά, περιορίζει αυτές τις συγκρούσεις διατηρώντας μια καθολική εικόνα της κατάστασης της υποδομής. Τα ευρήματα της εργασίας καταδεικνύουν ότι η κεντρικοποιημένη προσέγγιση επιτυγχάνει σημαντική μείωση της συνολικής καθυστέρησης (end-to-end latency) και βελτιώνει τα ποσοστά επιτυχίας αιτημάτων σε σύγκριση τόσο με την ευρετική, όσο και με την πολυπρακτορική προσέγγιση, παρέχοντας μια αξιόπιστη λύση για κλιμακούμενη διαχείριση μικροϋπηρεσιών.

Abstract 
The rapid proliferation of microservice-based applications across Edge, Fog, and Cloud hierarchies has introduced significant challenges in dynamic resource orchestration. Traditional heuristic-based approaches, such as Least Frequently Used (LFU) placement, often fail to adapt to the volatile traffic patterns and heterogeneous constraints of modern distributed infrastructures. This thesis proposes an intelligent orchestration framework utilizing Reinforcement Learning (RL) to optimize microservice deployment. Leveraging Linkerd service mesh for real-time observability and traffic management, we implement and compare three distinct strategies: a baseline LFU heuristic, a Multi-agent RL approach, and a Centralized RL agent using the Maskable Proximal Policy Optimization (PPO) algorithm. Experimental results, conducted on a Kubernetes-based, multi-cluster testbed deployed on Google Cloud Platform using Google’s Online Boutique and TeaStore as benchmark, demonstrate that while multi-agent configurations provide localized optimization, they suffer from coordination conflicts that lead to system instability. In contrast, the proposed Centralized RL agent successfully mitigates these conflicts by maintaining a global state of the infrastructure. Our findings show that the Centralized approach achieves a significant reduction in end-to-end latency and improved request success rates compared to both heuristic and Multi-agent baselines, providing a robust solution for scalable microservice management.
 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μιχάλη Λαμπράκη

με θέμα

Πλαίσιο Full-Stack για την Έκδοση Ψηφιακών Διαβατηρίων Προϊόντων με χρήση Τεχνολογίας Blockchain 

Full-Stack Framework for Issuing Digital Product Passports using Blockchain Technology

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς (Σχολή ΗΜΜΥ)
Καθηγητής Γεώργιος Αραμπατζής (Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη
    
Η μετάβαση στην κυκλική οικονομία και ο Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον Οικολογικό Σχεδιασμό Βιώσιμων Προϊόντων (Ecodesign for Sustainable Products Regulation) εισάγουν την έννοια του Ψηφιακού ∆ιαβατήριου Προϊόντος (Digital Product Passport - DPP) ως ένα βασικό εργαλείο για τη διαφάνεια και την ιχνηλασιμότητα των προϊόντων. Λειτουργώντας ως μια ολοκληρωμένη ψηφιακή ταυτότητα, ένα DPP αποτελείται από μια δομημένη συλλογή δεδομένων σχετικά με τα υλικά, τα εξαρτήματα και το ιστορικό του κύκλου ζωής ενός προϊόντος, η οποία είναι προσβάσιμη μέσω ενός φυσικού φορέα δεδομένων (π.χ QR code). Ωστόσο, η υλοποίηση ενός ψηφιακού διαβατήριου δεν αποτελεί απλώς ένα πρόβλημα αποθήκευσης δεδομένων. Οι πληροφορίες του προϊόντος  δημιουργούνται, διατηρούνται και είναι προσβάσιμες από πολλαπλούς ανεξάρτητους φορείς σε όλο τον κύκλο ζωής του, γεγονός που εγείρει αυστηρές απαιτήσεις για εμπιστοσύνη, ελεγχόμενη πρόσβαση, προστασία από παραβιάσεις και μακροπρόθεσμη διαθεσιμότητα, τις οποίες κεντρικοποιημένα συστήματα δεν μπορούν να ικανοποιήσουν πλήρως. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός πλαισίου full-stack για την έκδοση και την επαλήθευση Ψηφιακών ∆ιαβατηρίων Προϊόντων. Το σύστημα βασίζεται σε μια υβριδική on-chain/off-chain αρχιτεκτονική, με το Hyperledger Fabric να λειτουργεί ως το επίπεδο εμπιστοσύνης, και υλοποιείται ως ένα end-to-end σύστημα για ένα πραγματικό σενάριο: την ανάκτηση μεταχειρισμένων ρούχων από κάδους ανακύκλωσης και τη μετατροπή τους σε διακοσμητικά πλακίδια. Η κεντρική σχεδιαστική απόφαση είναι η αντιμετώπιση του διαβατηρίου όχι ως ενός στατικού εγγράφου, αλλά ως ενός που παράγεται δυναμικά μέσω της διάσχισης ενός μοντέλου παραγωγής. Το ιστορικό κατασκευής αναπαρίσταται ως ένας διμερής κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος παρτίδων υλικών και εκτελέσεων διεργασιών. Κάθε διαβατήριο ανακατασκευάζεται μέσω μιας διάσχισης αυτού του γράφου, έτσι ώστε κάθε ισχυρισμός στο έγγραφο να υποστηρίζεται από έναν καταγεγραμμένο φυσικό μετασχηματισμό, αντί να δηλώνεται εκ των υστέρων. Ο ίδιος μηχανισμός επιτρέπει την έκδοση έγκυρων και ανεξάρτητα επαληθεύσιμων διαβατηρίων για οποιοδήποτε ενδιάμεσο υλικό, μια δυνατότητα πολύ χρήσιμη σε περιβάλλοντα όπου εμπλέκονται πολλαπλοί φορείς, όπως αυτά των κυκλικών αλυσίδων εφοδιασμού. Ένα κρυπτογραφικό SHA-256 hash κάθε παραγόμενου διαβατηρίου αποθηκεύεται στο δίκτυο blockchain, ενώ ο κύριος όγκος των δεδομένων παραμένει εκτός αυτού. Αυτό επιτρέπει ένα μοντέλο επαλήθευσης, όπου κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να επιβεβαιώσει την ακεραιότητα ενός διαβατηρίου, χωρίς να χρειάζεται να εμπιστευθεί τον εκδότη ή τη βάση δεδομένων.

Abstract

The transition to a circular economy and the European Union’s Ecodesign for Sustainable Products Regulation introduce the Digital Product Passport (DPP) as a key instrument for product transparency and traceability. Acting as a comprehensive digital identity, a DPP consists of a structured collection of data regarding a product’s materials, components, and lifecycle history, accessible via a physical data carrier. Implementing a DPP, however, is not a simple data-storage problem. Product information is created, maintained, and accessed by multiple independent actors across a product’s lifecycle, which raises demanding requirements for trust, controlled access, tamper-evidence, and long-term availability that centralized systems cannot fully satisfy. This diploma thesis presents the design and implementation of a full-stack framework for issuing and verifying Digital Product Passports, built on a hybrid on-chain/off-chain architecture with Hyperledger Fabric as the trust layer, and realized as a complete, end-to-end system for a concrete real-world scenario: the recovery of post-consumer textiles and their transformation into decorative tiles. The central design decision is to treat the passport not as a static stored document, but as an artifact compiled on demand by traversing a model of production. The manufacturing history is represented as a bipartite directed acyclic graph of material lots and process executions, and each passport is reconstructed through a backward traversal of that graph, so that every claim in the document is backed by a recorded physical transformation rather than asserted retrospectively. The same mechanism issues valid, independently verifiable passports for any intermediate material, a capability of direct value in the multi-actor, by-product-rich setting of circular supply chains. A SHA-256 hash of each compiled passport is anchored on the permissioned ledger, while the bulk of the data remains off-chain, enabling a verification model in which any party can confirm a passport’s integrity without trusting the issuer or the database.

Meeting ID: 96455391738
Password: 454737
 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ευαγγελίας Τιτάκη

με θέμα

Διαχείριση Ενέργειας Κτηρίων με Τεχνικές Μηχανικής Μάθησης
Energy Management of Buildings based on Machine Learning Techniques

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Ευτύχης Κουτρούλης (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης

Περίληψη

Η αυξανόμενη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, η ραγδαία διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η ανάγκη περιορισμού του ενεργειακού κόστους καθιστούν απαραίτητη την ανάπτυξη αποδοτικών συστημάτων διαχείρισης ενέργειας για τη σταδιακή μετάβαση στα Έξυπνα Δίκτυα (Smart Grids). Στο πλαίσιο αυτής της ενεργειακής μετάβασης, η αξιοποίηση αλγορίθμων βελτιστοποίησης μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και στη μείωση της εξάρτησης από το ηλεκτρικό δίκτυο.
Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη ενός Συστήματος Διαχείρισης Ενέργειας Κτηρίου (Building Energy Management System - BEMS), με στόχο τη μείωση του συνολικού λειτουργικού κόστους, διασφαλίζοντας παράλληλα την άνεση των χρηστών. Το υπό μελέτη σύστημα ενσωματώνει μονάδα παραγωγής φωτοβολταϊκής ενέργειας (PV), σύστημα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες (BESS), ηλεκτρικό όχημα (EV), οικιακά φορτία καθώς και σύστημα θέρμανσης και κλιματισμού (HVAC). Η λειτουργία αυτού του συστήματος μελετάται υπό διάφορες εποχικές συνθήκες λειτουργίας και για δύο σενάρια τιμολόγησης ηλεκτρικής ενέργειας, Τιμολόγηση Ώρας Χρήσης (Time of Use - ToU) και Τιμολόγηση Πραγματικού Χρόνου (Real Time Pricing - RTP).
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος βελτιστοποίησης, μοντελοποιήθηκε η δυναμική συμπεριφορά του κτηρίου και εξετάστηκαν τρεις στρατηγικές ελέγχου. Αρχικά, υλοποιήθηκε ένας στατικός ημερήσιος προγραμματισμός μέσω του αλγορίθμου Βελτιστοποίησης Σμήνους Σωματιδίων (Particle Swarm Optimization - PSO). Στη συνέχεια, αναπτύχθηκε η Στρατηγική Προβλεπτικού Ελέγχου με Μοντέλο (Model Predictive Control - MPC) για διαχείριση σε πραγματικό χρόνο μέσω κυλιόμενου ορίζοντα. Τέλος, μοντελοποιήθηκε και εκπαιδεύτηκε ο αλγόριθμος Ενισχυτικής Μάθησης Q-Learning, ο οποίος λειτουργεί χωρίς εκ των προτέρων γνώση του μοντέλου (model-free) και μαθαίνει τη βέλτιστη πολιτική ελέγχου μέσω της συνεχούς αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Οι παραπάνω αλγόριθμοι αξιολογήθηκαν σε σύγκριση με ένα σενάριο αναφοράς, στο οποίο τα φορτία λειτουργούν χωρίς εφαρμογή βελτιστοποίησης. 
Από τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων προκύπτει ότι οι στρατηγικές ελέγχου που υλοποιήθηκαν προσφέρουν βελτιωμένες ενεργειακές επιδόσεις σε σύγκριση με το σενάριο αναφοράς και χαμηλότερη απορρόφηση ισχύος από το ηλεκτρικό δίκτυο. Παράλληλα, η εσωτερική θερμοκρασία του κτηρίου διατηρείται εντός των αποδεκτών ορίων άνεσης του χρήστη, ενώ επιτυγχάνεται πιο αποδοτικός προγραμματισμός των φορτίων και καλύτερη διαχείριση των τοπικών μονάδων παραγωγής και αποθήκευσης ενέργειας.

Abstract 

The growing demand for electricity, the rapid penetration of renewable energy sources, and the need to reduce energy costs make it essential to develop efficient energy management systems for the gradual transition to Smart Grids. Within the context of this energy transition, the use of optimization algorithms can help improve energy efficiency and reduce dependence on the power grid.
This thesis focuses on the development of a Building Energy Management System (BEMS), with the aim of reducing total operating costs while ensuring user comfort. The system under study integrates a photovoltaic (PV) power generation unit, a battery energy storage system (BESS), an electric vehicle (EV), household loads, and a heating, ventilation, and air conditioning (HVAC) system. The operation of this system is studied under various seasonal operating conditions and for two electricity pricing scenarios: Time-of-Use (ToU) pricing and Real-Time Pricing (RTP).
To address the optimization problem, the dynamic behavior of the building was modeled, and three control strategies were examined. Initially, a static daily schedule was implemented using the Particle Swarm Optimization (PSO) algorithm. Next, a Model Predictive Control (MPC) strategy was developed for real-time management using a rolling horizon. Finally, the Q-Learning Reinforcement Learning algorithm was modeled and trained. This algorithm operates without prior knowledge of the model (model-free) and learns the optimal control policy through continuous interaction with the environment. The above algorithms were evaluated in comparison with a reference scenario, in which the loads operate without optimization. 
The simulation results show that the proposed control strategies that were implemented offer improved energy performance compared to the reference scenario and lower power consumption from the electrical grid. At the same time, the building’s internal temperature is maintained within the occupants’ acceptable comfort limits, while more efficient load scheduling and better management of local energy generation and storage units are achieved.

Meeting ID: 967 8767 2714
Password: 259569

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ιωάννη Γιαννουράκη

με θέμα

Ανάλυση Ριζικών Αιτιών Εφαρμοσμένη σε Ένα Πανεπιστημιακό Δίκτυο Αξιοποιώντας Μοντέρνες Μεθόδους Μηχανικής Μάθησης 

Root Cause Analysis Performed on a Campus Network using Modern Machine Learning Methods

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Δρ Ιωάννης Πευκιανάκης (Staff Wireless Architect, Apple)

Περίληψη

Η διάγνωση προβλημάτων απόδοσης σε εταιρικά ασύρματα δίκτυα IEEE 802.11 απαιτεί βαθιά εξειδίκευση στο αντικείμενο, ώστε να είναι δυνατή η ερμηνεία πυκνών και πολυδιάστατων αρχείων καταγραφής συστήματος. Παρότι συστήματα ελέγχου που τρέχουν το Aruba OS 8, όπως αυτό που χρησιμοποιείται στο δίκτυο της πανεπιστημιούπολής μας, παρέχουν πληθώρα δεδομένων δικτύου, ο τεράστιος όγκος και η πολυπλοκότητα αυτών των syslogs καθιστούν τη χειροκίνητη Ανάλυση Βασικών Αιτιών (Root Cause Analysis – RCA) ιδιαίτερα αναποτελεσματική και επιρρεπή σε σφάλματα. Η παρούσα διπλωματική εργασία εισάγει ένα έξυπνο πλαίσιο βασισμένο σε διάφορες πηγές δεδομένων, για την αυτοματοποίηση της διάγνωσης προβλημάτων δικτύων, αξιοποιώντας προσαρμοσμένη πληροφορία και γλωσσικά μοντέλα με δυνατότητες συλλογισμού.
Για την ακριβή αποτύπωση της δυναμικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των χρηστών και του δικτύου, αναπτύχθηκε μια προσαρμοσμένη εφαρμογή διακομιστή-πελάτη για την παρακολούθηση της απόδοσης. Η πληροφορία στο επίπεδο του χρήστη εξήχθη σε πραγματικό χρόνο και συσχετίστηκε αυστηρά ως χρονοσειρά με συγκεντρωτικά αρχεία συστήματος του Aruba OS 8. Η σύνθεση αυτή οδήγησε στη δημιουργία ενός νέου, εξειδικευμένου συνόλου δεδομένων (dataset) αντιμετώπισης προβλημάτων, ειδικά σχεδιασμένου για την καταγραφή και την αξιολόγηση σύνθετων σεναρίων βλάβης σε δίκτυα Wi-Fi. Στη συνέχεια, το εξειδικευμένο αυτό σύνολο δεδομένων χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση και την αξιολόγηση μιας αυτοματοποιημένης διαγνωστικής μεθοδολογίας, βασισμένης σε εκπαίδευση δύο σταδίων. Αρχικά, η μεθοδολογία αξιοποιεί ένα πολυπρακτορικό σύστημα για επιβλεπόμενη λεπτομερή προσαρμογή γλωσσικών μοντέλων (Supervised Fine-Tuning – SFT), ενσωματώνοντας γνώση του αντικειμένου στο μοντέλο μέσω της παραγωγής δομημένων, βήμα προς βήμα διαδρομών συλλογισμού αλυσίδας σκέψης (Chain-of-Thought – CoT). Στη συνέχεια, εφαρμόζεται ενισχυτική μάθηση μέσω της μεθόδου Group Relative Policy Optimization (GRPO), με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας του μοντέλου. Μέσω της επιτυχούς αντιστοίχισης σύνθετων καταστάσεων του δικτύου σε σαφώς προσδιορισμένες βασικές αιτίες και της παραγωγής κατανοητών από τον άνθρωπο, πολυβηματικών διαγνωστικών επεξηγήσεων, η παρούσα διπλωματική εργασία επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα της αξιοποίησης λεπτομερώς προσαρμοσμένων γλωσσικών μοντέλων μικρού μεγέθους. Τελικά, η προσέγγιση αυτή γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της ακατέργαστης, πυκνά δομημένης πληροφορίας του συστήματος και των αξιοποιήσιμων συμπερασμάτων, ενισχύοντας σημαντικά την ερμηνευσιμότητα και τη λειτουργική διαχείριση εταιρικών ασύρματων περιβαλλόντων.

Abstract 

Diagnosing performance anomalies in enterprise IEEE 802.11 wireless networks requires deep domain expertise to parse dense, high-dimensional system logs. While controllers running Aruba OS 8, like the one used in our campus network, provide extensive telemetry, the sheer volume and complexity of these syslogs make manual Root Cause Analysis (RCA) highly inefficient and prone to error. This thesis introduces a data-driven, intelligent framework to automate network diagnostics by leveraging customized telemetry and reasoning-capable language models. 
To accurately capture the dynamic interaction between clients and the network, a custom performance monitoring server-client application was developed. Real-time user plane telemetry was extracted and strictly time-series correlated with aggregated Aruba OS 8 syslogs. This synthesis resulted in a novel, curated troubleshooting dataset specifically designed to capture and benchmark complex Wi-Fi fault scenarios. This curated dataset was subsequently utilized to explore and evaluate an automated diagnostic pipeline based on a two-stage training methodology. Initially, the pipeline employs a multi-agent system for supervised fine-tuning (SFT), embedding domain knowledge into the model by generating structured, step-by-step chain-of-thought (CoT) reasoning trajectories. Following this, reinforcement learning via group relative policy optimization (GRPO) is applied to further refine the model's diagnostic accuracy. By successfully mapping intricate network states to definitive root causes and generating human-readable, multi-step diagnostic explanations, this thesis demonstrates the efficacy of deploying fine-tuned, small-sized language models. Ultimately, this approach bridges the gap between raw, densely packed system telemetry and actionable insights, significantly enhancing the interpretability and operational management of enterprise wireless environments.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δημητρίου Σουλιώτη

με θέμα

Ανάπτυξη Υπολογιστικού Εργαλείου για Παρεμβολή και Πρόβλεψη Χρονοσειρών με Αραιά Μοντέλα Τοπικών Αλληλεπιδράσεων

Development of Computational Tool for Time Series Interpolation and Forecasting using Sparse Local Interaction Models

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Δρ Σοφία Τσακιρίδου (ΠΚ, Σχολή ΗΜΜΥ, ΕΔΙΠ)

Περίληψη

Στην παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσεται μια μέθοδος για τον υπολογισμό ενός μοντέλου που πραγματοποιεί παρεμβολή και βραχυπρόθεσμη πρόβλεψη τιμών μιας χρονοσειράς, με βάση την έννοια της Στοχαστικής Διαδικασίας Boltzmann–Gibbs (Boltzmann–Gibbs Random Process — BGRP). Η μέθοδος στηρίζεται σε ιδέες από τη στατιστική φυσική και χρησιμοποιεί μια τοπική συνάρτηση ενέργειας. Επιπλέον, αξιοποιεί την αναπαράσταση των χρονικών εξαρτήσεων μέσω ενός αραιού πίνακα ακρίβειας (ισορροπίας), με στόχο την περιγραφή και τον χαρακτηρισμό της δομής μιας χρονοσειράς.
Η υπολογιστική διαδικασία περιλαμβάνει την εκτίμηση των παραμέτρων μέσω της μεθόδου των ροπών (MMoM), την εφαρμογή Μπεϋζιανής βελτιστοποίησης (Bayesian optimization), την κατασκευή του πίνακα ακρίβειας (ισορροπίας), την παρεμβολή των ελλειπουσών τιμών και την πρόβλεψη μελλοντικών τιμών της χρονοσειράς. Η πειραματική αξιολόγηση πραγματοποιείται σε δύο κατηγορίες συνθετικών χρονοσειρών: περιοδικά ημιτονοειδή σήματα με διαφορετικά επίπεδα θορύβου και Γκαουσιανές στοχαστικές διεργασίες με εκθετική συνδιακύμανση και διαφορετικά μήκη συσχέτισης. Για κάθε σενάριο πραγματοποιούνται 30 επαναλήψεις Monte Carlo, με κοινό σύνολο εκπαίδευσης 290 τιμών και κοινό ορίζοντα πρόβλεψης 10 μελλοντικών σημείων. Οι προβλέψεις παράγονται από κοινό σημείο εκκίνησης και χωρίς ενδιάμεση ενημέρωση των μοντέλων με τις πραγματικές μελλοντικές τιμές. 
Η προτεινόμενη μέθοδος συγκρίνεται, ανάλογα με το πειραματικό σενάριο, με τα μοντέλα Holt, Holt–Winters και αυτοπαλινδρόμησης δεύτερης τάξης, δηλαδή AR(2), χρησιμοποιώντας ως βασικές μετρικές αξιολόγησης το μέσο τετραγωνικό σφάλμα (RMSE) και το μέσο απόλυτο σφάλμα (MAE). Αξιοποιώντας τις τοπικές αλληλεπιδράσεις που περιγράφονται από το μοντέλο, η προτεινόμενη τεχνική προσέγγιση επιτυγχάνει υπολογιστική αποδοτικότητα, ενώ παράλληλα παραμένει αρκετά ευέλικτη ώστε να περιγράψει διαφορετικά είδη συμπεριφοράς χρονοσειρών.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, στο περιοδικό ημιτονοειδές σήμα, το μοντέλο Holt–Winters επιτυγχάνει τα μικρότερα σφάλματα πρόβλεψης, καθώς αξιοποιεί ρητά την περιοδική δομή του σήματος. Στο στοχαστικό δείγμα με πυρήνα εκθετικής συνδιακύμανσης, το μοντέλο Holt παρουσιάζει την καλύτερη απόδοση. Το μοντέλο πρόβλεψης BGRP επιτυγχάνει ακρίβεια πρόβλεψης συγκρίσιμη με εκείνη του κλασικού μοντέλου χρονοσειρών AR(2) και για τα δύο είδη σημάτων, χωρίς να προϋποθέτει συγκεκριμένη περιοδική ή αυτοπαλίνδρομη δομή. Παράλληλα, χάρη στην πιθανοτική του διατύπωση, παρέχει και διαστήματα πρόβλεψης για την εκτίμηση της αβεβαιότητας των προβλέψεων.

Abstract 

This thesis introduces an approach to building a model that performs interpolation and short-term forecasting of time-series values based on the concept of the Boltzmann–Gibbs Random Process (BGRP). The approach combines ideas from statistical physics with a local energy function. Moreover, temporal dependencies are represented by a sparse precision matrix to describe and characterize the structural properties of a time series. 
The computational procedure includes parameter estimation using the Modified Method of Moments (MMoM), the application of Bayesian optimization, the construction of the precision matrix, the interpolation of missing values, and the prediction of future time-series values. The experimental evaluation is carried out on two categories of synthetic time series: periodic sinusoidal signals with different noise levels and Gaussian stochastic processes with exponential covariance kernel and different correlation lengths. For each scenario, 30 Monte Carlo runs are performed using a common training set of 290 values and a common forecasting horizon of 10 future points. Forecasts are generated from the same forecast origin without updating the models using future observations of the time series. 
Depending on the experiment, the proposed approach is compared with the Holt, Holt-Winters, and AR(2) models using Root Mean Square Error (RMSE) and Mean Absolute Error (MAE) as evaluation metrics. By exploiting local interactions, the proposed algorithm is computationally efficient and flexible enough to describe different types of time-series behavior. The results show that, in the periodic sinusoidal experiment, the Holt-Winters model gives the smallest forecasting errors because it explicitly captures the periodic structure of the signal. In the stochastic scenario with exponential covariance, the Holt model shows the best results. The forecasting accuracy of the BGRP predictor is comparable to that of the classical AR(2) time-series model in both scenarios, without assuming any specific periodic or autoregressive structure. At the same time, due to its probabilistic nature, the BGRP model also generates prediction intervals for estimating forecast uncertainty.  

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Λαζαρίδη Λητώ

Α.Μ.: 2020050063

Ημερομηνία Παρουσίασης: 16 Ιουλίου

Ώρα: 12:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/94021831693?pwd=kYz6pbmWddcNnSVuOEuhafWvAQEbfT.1

Θέμα ΔE «Μελέτη πίεσης και ταχύτητας του αίματος σε κοιλιακή αορτή με ανεύρυσμα με μεθόδους CFD»

Title « A CFD study of blood pressure and velocity in the abdominal aorta with aneurysm »

Επιβλέπων: Διαγγελάκης Νικόλαος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Διαγγελάκης Νικόλαος

2 Απόστολος Βουλγαράκης

3 Δάρας Τρύφων

Περίληψη:

Η μελέτη θεμελιωδών αιμοδυναμικών χαρακτηριστικών, όπως η πίεση και η ταχύτητα, στην κοιλιακή αορτή που παρουσιάζει ανεύρυσμα είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς η νόσος του ανευρύσματος στην κοιλιακή αορτή (AKA) αποτελεί έναν τους πιο συχνούς θανάτους όχι μόνο στο δυτικό κόσμο αλλά και παγκοσμίως.

Η μοντελοποίηση της ροής του αίματος και η μελέτη της πίεσης και της ταχύτητας στην κοιλιακή αορτή που εμφανίζει ανεύρυσμα αποτελούν τα βασικά αντικείμενα της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας. Εξετάζονται δύο είδη Computational Fluid Dynamics (CFD) μοντέλων, τα στατικά και τα παροδικά, για δύο τύπους αορτών, τις πραγματικές και τις τεχνητά κατασκευασμένες. Για τα στατικά μοντέλα χρησιμοποιείται το μέγιστο ενός καρδιακού παλμού, ενώ για τα παροδικά ολόκληρος ο καρδιακός παλμός. Βασικός στόχος της ύπαρξης των δύο αυτών μοντέλων είναι να αποδειχθεί αν τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τα στατικά μοντέλα είναι αρκετά για να υποστηριχθούν κλινικές αποφάσεις που σχετίζονται με τη νόσο του ΑΚΑ ή όχι. Για τη μοντελοποίηση του αίματος και την παραγωγή αποτελεσμάτων χρησιμοποιείται το λογισμικό COMSOL Multiphysics. Η διαδικασία που ακολουθείται τόσο για τις πραγματικές όσο και για τις τεχνητά κατασκευασμένες αορτές είναι η ίδια καθώς έχουν υποστεί την ίδια προεπεξεργασία.

Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν ότι είναι απαραίτητο, για να υποστηριχθούν ορθές κλινικές αποφάσεις, να υπάρξουν στατικά και παροδικά μοντέλα. Οι τιμές της ταχύτητας στα στατικά μοντέλα κυμαίνονται σε σχετικά φυσιολογικά επίπεδα, δηλαδή 0.1m/s με 1,5-2m/s. Σε αντίθεση οι τιμές για την πίεση είναι σε πολλές περιπτώσεις πολύ υψηλότερες του φυσιολογικού εύρους, 100-120mmHg, και ξεπερνούν το 18kPa. Στην πλειοψηφία των αορτών παρατηρείται ότι οι μεγαλύτερες τιμές ταχύτητας εμφανίζονται στις λαγόνιους και της πίεσης στο τμήμα του ανευρύσματος.

Για τα παροδικά μοντέλα λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα που αφορούν στην πίεση καθώς οι πληροφορίες για την ταχύτητα του αίματος καθόλη τη διάρκεια του καρδιακού παλμού είναι ανεπαρκείς. Οι τιμές της πίεσης κυρίως κυμαίνονται μεταξύ των φυσιολογικών τιμών 80-120mmHg, με ελάχιστες εξαιρέσεις σε αορτές με μεγάλα ανευρύσματα που παρουσιάζουν εύρος πιέσεων από 80 mmHg μέχρι και 140 mmHg. Τέλος, στο μεγαλύτερο ποσοστό των αορτών οι υψηλές τιμές πίεσης καθόλη τη διάρκεια του παλμού παρουσιάζονται στις λαγόνιους.

Abstract:

The study of fundamental hemodynamic characteristics, such as pressure and velocity, in the abdominal aorta in which occurs an aneurysm (AAA) is extremely important, because abdominal aortic aneurysm is one of the most frequent deaths in the Western world but also globally.

The modeling of blood flow and the study of pressure and velocity at the abdominal aorta with aneurysm are the basic objectives of this thesis. Two types of Computational Fluid Dynamics (CFD) models are examined, static and transient, for two types of aortas, real ones and artificial ones. For the static models is the peak of the heart rate used and the whole duration of one heartbeat for the transient ones. The main goal of having two types of models is to demonstrate whether the results that arise from the static models are reliable and can support clinical decisions for AAA or not. COMSOL Multiphysics is used for the modeling of blood flow and the generation of results. The process that is followed is the same for the real and artificial aortas, because they have undergone the same preprocessing.

The results confirm that in order for correct clinical decisions both static and transient models must be taken into consideration. Velocity at static models ranges between relatively rational framework, 0.1m/s to 1,5-2m/s. In opposition to velocity, the pressure fluctuates in many cases out of the normal range, 100-120mmHg, and exceeds 18kPa. At the aortas majority is observed that the highest values of velocity occur at the iliac and the highest pressure values are found at the aneurysm area.

For the transient models are taken into consideration only the pressure results, because there is lack of information about the velocity of blood at the abdominal aorta for the whole duration of the heartbeat. Pressure values range between the normal spectrum, 80-120mmHg. There are some exceptions in aortas with bigger aneurisms, where the pressure ranges from 80mmHg to 140mmHg. A general observation for almost all the aortas, is that the highest values of pressure during the whole heartbeat are found at the iliac.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καπούρου Βασιλική

Α.Μ.: 2016050042

Ημερομηνία Παρουσίασης:09/07/2026

Ώρα: 09:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/96362503873?pwd=ch5fubra9Q2ivgzgpSSc5RxFwoyGqm.1

Meeting ID: 963 6250 3873

Password: 348887

Θέμα ΔE «Προσρόφηση σε στήλες για την επεξεργασία διασταλλαγμάτων ΧΥΤΑ με χρήση ενεργοποιημένων βιοεξανθρακωμάτων φύλλων φοίνικα»

Title «FIXED-BED COLUMN ADSORPTION OF LANDFILL LEACHATE USING PALM LEAVES ACTIVATED BIOCHARS»

Επιβλέπων: Απόστολος Γιαννής

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Α Γιαννής

2. Π. Παναγιωτοπούλου

3 Α. Στεφανάκης

Περίληψη: 

 Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία εξετάζει την απομάκρυνση ολικών φαινολικών ενώσεων (TPh) από διασταλάγματα ΧΥΤΑ που συλλέχθηκαν από την έξοδο Δεξαμενής Διαλείποντος Έργου (Sequencing Batch Reactor SBR). Συγκεκριμένα, η προσρόφηση φαινολικών ενώσεων επιτεύχθηκε με την χρήση φύλλων φοίνικα που μέσω της διαδικασίας της πυρόλυσης (600 °C) μετατράπηκε σε βιοεξανθράκωμα που στην συνέχεια ενεργοποιήθηκε (800 °C) με την προσθήκη ΚΟΗ. Το ενεργοποιημένο υλικό αξιοποιήθηκε σε πειράματα προσρόφησης τύπου διαλείποντος έργου (batch), προκειμένου να διερευνηθεί η κινητική της προσρόφησης υπό διαφορετικές τιμές pH. Παράλληλα, διεξήχθησαν πειράματα σε στήλες για την αξιολόγηση της επίδρασης της αραίωσης του αρχικού αποβλήτου, καθώς και για την εκτίμηση της αποδοτικότητας της διαδικασίας αναγέννησης του προσροφητικού υλικού. Επίσης, παράχθηκε και δυο φορές ενεργοποιημένο υλικό όπου χρησιμοποιήθηκε σε διαφορετικές ταχύτητες ροής του διασταλάγματος στην στήλη. Στη συνέχεια, παράχθηκε ενεργοποιημένο βιοεξανθράκωμα με εναπόθεση τιτανίου το οποίο χρησιμοποιήθηκε και για πειράματα διαλείποντος έργου (batch) αλλά και για πειράματα προσρόφησης σε στήλες στα οποία μελετήθηκε και η αναγέννησή του. Τα παραγόμενα υλικά (πυρολυμένο, ενεργοποιημένο, διπλά ενεργοποιημένο και με εναπόθεση τιτανίου) χαρακτηρίστηκαν ως προς την ειδική επιφάνεια, τη δομή της επιφάνειας και τη μορφολογία τους. Στα πειράματα σε στήλες πραγματοποιήθηκε μοντελοποίηση της διεργασίας με τη χρήση των μοντέλων Thomas, Bohart-Adams και Yoon-Nelson. Για τα πειράματα batch, ότι αφορά το ενεργοποιημένο υλικό, υψηλότερη απόδοση εμφανίστηκε σε pH 5 σε ποσοστά 73-93% και για το υλικό με την εναπόθεση τιτανίου για pH 5 αποδόσεις που άγγιξαν το 98%. Έπειτα για τα πειράματα σε στήλες, ο χρόνος κορεσμού (breakthrough time) ανήλθε σε 300 min για την αραίωση 1/20, 240 min για την 1/10 και 130 min για την 1/5. Στη συνέχεια για το αναγεννημένο υλικό με αραίωση 1/20, ο δεύτερος κύκλος αναγέννησης είχε διάρκεια 1310 min, ο τρίτος 1110 min, και ο τέταρτος 1030 min. Για το δύο φορές ενεργοποιημένο υλικό (με αραίωση 1/20) και για ταχύτητα ροής 1 mL/min απέδωσε χρόνο κορεσμού 680 min, για ταχύτητα ροής 2 mL/min 370 min, και τέλος για ταχύτητα 4 mL/min 210 min. Ο τελευταίος κύκλος πειραμάτων που πραγματοποιήθηκε ήταν για το υλικό που κατασκευάστηκε με εναπόθεση τιτανίου και για αραίωση 1/20, ο πρώτος κύκλος είχε διάρκεια 740 min, ο δεύτερος κύκλος αναγέννησης 1130 min και ο τρίτος 860 min. Τέλος, καταλληλότερη περιγραφή για την προσρόφηση σε στήλες αποτυπώνει το μοντέλο Thomas και Yoon-Nelson.

Abstract:

 This thesis examines the removal of total polyphenols (TPh) from landfill leachate collected at the output of a Sequencing Batch Reactor, (SBR). The adsorption of TPh  was achieved using palm leaves after pyrolysis (600 °C) and activation (800 °C) with the addition of KOH. The activated material was used in batch adsorption experiments studying the effect of contact time (kinetics), and in column experiments studying the effect of dilution rate of the initial lechate and the regeneration of the adsorbent material. A double activated material was also produced to study the different flow rate. Furthermore, activated bio-char with titanium loading was investigated in batch and column experiments. The materials were characterized for specific surface area, morphology and surface structure by BET, SEM-EDS and FTIR analyses. For the column adsorption experiments, process modeling was developed using the Thomas, Bohart-Adams and Yoon-Nelson models. For the batch experiments concerning the activated material, the higher yield appeared at pH 5 (73-93%) and for the material with titanium loading at pH 5 the TPh adsorption reached 98%. For the experiments in columns, the breakthrough time was 300 min for the 1/20 dilution, 240 min for the 1/10 and 130 min for the 1/5. Then, for the regenerated material with a 1/20 dilution the second regeneration cycle lasted 1310 min, the third 1110 min and the fourth 1030 min. For the double activated material (with a dilution of 1/20) and for a flow rate of 1 mL/min, it yielded a breakthrough time of 680 min, for a flow rate of 2 mL/min 370 min and finally for a flow rate of 4 mL/min 210 min. For the material loaded with titanium and for dilution 1/20, the first cycle had a duration of 740 min, the second cycle of regeneration 1130 min and the third 860 min. The models Thomas and Yoon-Nelson best described the TPh adsorption process in the column experiments.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θεοδώρας Χρίστου 

με θέμα

Μελέτη, Σχεδιασμός και Υλοποίηση Συνελικτικού Αλγορίθμου Μηχανικής Εκμάθησης Νευρωνικών Δικτύων σε Αναδιατασσόμενη Λογική

Study, Design and Implementation of Convolutional Algorithms for Machine Learning Neural Networks in Reconfigurable Logic

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης (επιβλέπων)
Ομότιμος Καθηγητής Απόστολος Δόλλας 
Δρ Γρηγόριος Χρύσος
    
Περίληψη

Η εργασία εξετάζει τρόπους αποδοτικής εφαρμογής νευρωνικών δικτύων σε υπολογιστικές πλατφόρμες περιορισμένων πόρων, με στόχο τη βελτίωση της ταχύτητας, της ενεργειακής απόδοσης και της αξιοπιστίας σε εφαρμογές πραγματικού χρόνου. Παρουσιάζεται η διαδικασία υλοποίησης των αλγορίθμων, καθώς και τεχνικές βελτιστοποίησης που επιτρέπουν την αποτελεσματικότερη χρήση της μηχανικής μάθησης σε σύγχρονα ενσωματωμένα συστήματα.

Abstract 

Predictive maintenance in edge computing plays a pivotal role in ensuring the reliability and efficiency of critical systems. Neural networks are particularly well-suited for predictive maintenance due to their ability to effectively model complex patterns and relationships within data. While powerful in their predictive capabilities, they often face challenges when deployed on resource-constrained edge devices. The limitations in computational efficiency and real-time responsiveness hinder their seamless integration into edge environments. This research focuses on the implementation of a Convolutional Neural Network (CNN) algorithm for machine learning in reconfigurable logic. By leveraging the parallel processing capabilities of FPGAs, these challenges can be overcome. The FPGA implementation not only enhances the adaptability of predictive maintenance models to the dynamic nature of edge environments but also addresses the broader problem of seamlessly integrating neural networks into resource-constrained environments.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παναγιώτη Αγραφιώτη

με θέμα
Μελέτη Μεταβατικής Συμπεριφοράς Αγωγών Καθόδου Συστημάτων Αντικεραυνικής Προστασίας
Transient Impedance of Down Conductors for Lightning Protection Systems

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μελέτη της μεταβατικής συμπεριφοράς αγωγών καθόδου συστημάτων αντικεραυνικής προστασίας, με στόχο την αξιολόγηση της καταλληλότητας διαφορετικών μοντέλων γραμμών μεταφοράς για την προσομοίωση κεραυνικών φαινομένων. Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο που διέπει τη διάδοση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε αγωγούς καθόδου, καθώς και οι βασικές αρχές της θεωρίας γραμμών μεταφοράς και των συχνοεξαρτώμενων ηλεκτρικών παραμέτρων.
Στο πειραματικό μέρος πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις της ταχύτητας διάδοσης του ρεύματος σε γυμνούς χάλκινους αγωγούς διαφορετικών διατομών με χρήση γεννήτριας συχνοτήτων. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν πειράματα με χρήση κρουστικής γεννήτριας με στόχο την πειραματική διερεύνηση της συμπεριφοράς των αγωγών υπό πρότυπη κεραυνική διέγερση. Αν και δεν κατέστη δυνατός ο άμεσος υπολογισμός της ταχύτητας διάδοσης από τις κρουστικές μετρήσεις λόγω περιορισμών του διαθέσιμου εργαστηριακού εξοπλισμού, οι καταγεγραμμένες κυματομορφές αξιοποιήθηκαν για τη συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αριθμητικών προσομοιώσεων.
Για την αριθμητική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό FEMM, μέσω του οποίου υπολογίστηκαν οι συχνοεξαρτώμενες ηλεκτρικές παράμετροι των εξεταζόμενων αγωγών. Οι παράμετροι αυτές χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για την ανάπτυξη μοντέλων γραμμών μεταφοράς στο περιβάλλον ATP/EMTP. Πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις πρότυπων κρουστικών παλμών 8/20 μs και συγκρίθηκαν διαφορετικές προσεγγίσεις μοντελοποίησης, με σκοπό την αξιολόγηση της επίδρασης των παραδοχών κάθε μοντέλου στη μεταβατική απόκριση των αγωγών.
Η σύγκριση των πειραματικών και αριθμητικών αποτελεσμάτων επέτρεψε την αξιολόγηση της ακρίβειας των εξεταζόμενων μοντέλων και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την εφαρμογή τους στη μελέτη συστημάτων αντικεραυνικής προστασίας. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της ορθής μοντελοποίησης των αγωγών καθόδου, καθώς και της πειραματικής επαλήθευσης των αριθμητικών προσομοιώσεων, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση της μεταβατικής συμπεριφοράς τους κατά τη διέλευση κεραυνικών ρευμάτων.
Λέξεις-κλειδιά: αγωγοί καθόδου, ATP/EMTP, FEMM, μεταβατικά ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα, συστήματα αντικεραυνικής προστασίας, ταχύτητα διάδοσης.

Abstract 

This diploma thesis investigates the transient behavior of down conductors used in lightning protection systems, aiming to evaluate the suitability of different transmission line models for the simulation of lightning-induced phenomena. Initially, the theoretical background governing the propagation of electromagnetic waves along down conductors is presented, with emphasis on transmission line theory, distributed electrical parameters, and frequency-dependent effects.
The experimental part includes measurements of current propagation velocity on bare copper conductors of different cross-sectional areas using a high-frequency signal generator. In addition, experiments were carried out using an impulse generator to investigate the response of the conductors under a standard lightning current waveform. Although the direct determination of current propagation velocity from the impulse measurements was not feasible due to limitations of the available laboratory equipment, the recorded waveforms were successfully utilized for comparison with the numerical simulation results.
For the numerical analysis, the Finite Element Method Magnetics (FEMM) software was employed to calculate the frequency-dependent electrical parameters of the examined conductors. These parameters were subsequently used to develop transmission line models in the ATP/EMTP environment. Standard 8/20 μs impulse current simulations were performed, and different modeling approaches were comparatively evaluated in order to investigate the influence of each model on the transient response of the conductors.
The comparison between experimental measurements and numerical simulations enabled the assessment of the accuracy of the investigated transmission line models and the identification of the most suitable approach for representing the transient behavior of down conductors. The results highlight the importance of accurate conductor modeling and experimental validation in improving the reliability of lightning transient simulations and contribute to a better understanding of the electromagnetic behavior of lightning protection systems.
Keywords: down conductors, ATP/EMTP, FEMM, transient electromagnetic phenomena, lightning protection systems, current propagation velocity.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίας Μπαντουβά

με θέμα

Αυτοεπιβλεπόμενη Μάθηση με χρήση Νευρωνικών Δικτύων και Γράφων για Ανίχνευση Επιληψίας

Graph-based Self-Supervised Learning for Epilepsy Detection

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Επίκουρος Καθηγητής Μάριος Αντωνακάκης (ΕΛΜΕΠΑ, Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών)

Περίληψη

Η επιληψία είναι μία από τις πιο κοινές νευρολογικές διαταραχές παγκοσμίως, πλήττοντας περίπου 50 εκατομμύρια ανθρώπους. Παρά τις διαθέσιμες θεραπείες, σχεδόν το 30% των ασθενών εμφανίζει φαρμακοανθεκτική επιληψία, ενώ η απρόβλεπτη εκδήλωση των κρίσεων επιβαρύνει σημαντικά την ποιότητα ζωής. Η αυτοματοποιημένη ανίχνευση επιληψίας από σήματα ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ) αποτελεί επομένως ένα κλινικά σημαντικό πρόβλημα, το οποίο περιπλέκεται λόγω της μεγάλης ετερογένειας μεταξύ των ασθενών και της περιορισμένης διαθεσιμότητας επισημασμένων δεδομένων. Η παρούσα διπλωματική εργασία προτείνει ένα πλαίσιο βαθιάς μάθησης βασισμένο σε γράφους και το αξιολογεί στο σύνολο δεδομένων Temple University EEG Epilepsy Corpus (TUEP), το οποίο περιλαμβάνει 200 ασθενείς και αντιπροσωπεύει έναν μεγάλο και ετερογενή κλινικό πληθυσμό, χρησιμοποιώντας ένα αυστηρό σχήμα διαχωρισμού train/validation/test. Το τελικό πρόβλημα ορίζεται ως δυαδική ταξινόμηση επιληψίας έναντι υγιούς δείγματος σε επίπεδο epoch. Κάθε τμήμα ΗΕΓ αναπαρίσταται ως μη κατευθυνόμενος, σταθμισμένος γράφος, όπου οι κόμβοι αντιστοιχούν στα ηλεκτρόδια και οι ακμές κωδικοποιούν τη λειτουργική συνδεσιμότητα μέσω του δείκτη Phase Lag Index (PLI). Ένα Συνελικτικό Δίκτυο Γράφων (GCN) εκπαιδεύεται για την ταξινόμηση αυτών των γράφων, χρησιμοποιώντας φασματικά χαρακτηριστικά, παραμέτρους Hjorth και χαρακτηριστικά πεδίου χρόνου ανά κανάλι ως χαρακτηριστικά κόμβων. Για τη μείωση της εξάρτησης από επισημασμένα δεδομένα, εισάγεται ένα στάδιο αυτοεπιβλεπόμενης προεκπαίδευσης μέσω αντιθετικής μάθησης σε γράφους (GraphCL), όπου ο κωδικοποιητής εκπαιδεύεται αρχικά σε μη επισημασμένα δεδομένα πριν από την τελική επιβλεπόμενη εκπαίδευση. Επιπλέον, για λόγους σύγκρισης αξιολογούνται κλασικά μοντέλα μηχανικής μάθησης καθώς και μία παραλλαγή GCN που χρησιμοποιεί μόνο πληροφορία συνδεσιμότητας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το Random Forest επιτυγχάνει το υψηλότερο AUC (84.4%), το επιβλεπόμενο GCN με χαρακτηριστικά κόμβων σημειώνει τα καλύτερα αποτελέσματα σε F1 (81.8%), ακρίβεια (76.3%) και MCC (48.4%), ενώ το SSL-GCN παρουσιάζει την υψηλότερη εξειδίκευση και την πιο ισορροπημένη σχέση μεταξύ ευαισθησίας και εξειδίκευσης (77.7%-69.3%). Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τα τοπικά χαρακτηριστικά κόμβων είναι καθοριστικά, ενώ η δομή του γράφου και η αυτοεπιβλεπόμενη προεκπαίδευση προσφέρουν συμπληρωματικά οφέλη ανάλογα με τη μετρική αξιολόγησης και τον επιδιωκόμενο κλινικό στόχο.

Abstract 

Epilepsy is one of the most common neurological disorders worldwide, affecting approximately 50 million people. Despite available treatments, nearly 30% of patients develop drug-resistant epilepsy, while seizure unpredictability severely affects quality of life. Automated epilepsy detection from electroencephalography (EEG) is therefore clinically important, but remains challenging due to strong inter-patient variability and limited expert-labelled data. This thesis proposes a graph-based EEG analysis pipeline and evaluates it on the Temple University EEG Epilepsy Corpus (TUEP), a large and heterogeneous clinical dataset of 200 patients, under a strict patient-level train/validation/test split. The downstream task is binary classification between patients with epilepsy and healthy controls at the epoch level. Each EEG epoch is modelled as an undirected weighted graph, where nodes correspond to electrodes and edges encode functional connectivity estimated with the Phase Lag Index (PLI). A Graph Convolutional Network (GCN) is trained to classify the graphs using spectral, Hjorth, and time-domain features as node attributes. In order to reduce dependence on labelled data, a self-supervised pre-training stage based on graph contrastive learning (GraphCL) is introduced, where the encoder first learns from unlabelled graphs before fine-tuning on labelled data. Classical machine-learning baselines and a GCN with connectivity-only information are also evaluated for comparison. The results show that Random Forest achieves the highest AUC (84.4%), the supervised feature-based GCN gives the best F1 (81.8%), accuracy (76.3%), and MCC (48.4%), while the SSL-GCN gives the highest specificity and the most balanced performance regarding sensitivity and specificity (77.7%–69.3%). These findings indicate that local node features are essential, while graph structure and self-supervised pre-training provide complementary benefits depending on the evaluation metric and the target clinical operating point.

Meeting ID: 918 3112 7338
Password: 996903

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χαράλαμπου Χούλη 

με θέμα

Αλγόριθμοι Επιγραμμικής Μάθησης για τη Βελτιστοποίηση Συστάσεων σε Περιβάλλοντα Πολυεκπομπής Περιεχομένου 

Online Learning Algorithms for Recommendation Optimization in Multicast Content Environments

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης
Δρ Ιωάννης Πευκιανάκης, Αρχιτέκτων Ασύρματων Συστημάτων στην Apple 

Περίληψη

Το ζωντανό περιεχόμενο και το περιεχόμενο συνεχούς ροής αποτελούν έναν από τους κυρίαρχους φόρτους εργασίας των σύγχρονων υποδομών επικοινωνιών. Στα συστήματα κοινόχρηστης διανομής, σημαντικό μέρος του λειτουργικού κόστους δεν συνδέεται με τον όγκο της κίνησης, αλλά με το πλήθος των διακριτών ροών που πρέπει να διατηρούνται ενεργές: μία και μόνη ροή μπορεί να μοιράζεται μεταξύ πολλών ταυτόχρονων θεατών, ενώ κάθε πρόσθετη ενεργή ροή καταναλώνει σπάνιους πόρους, όπως η χωρητικότητα μετακωδικοποίησης (transcoding) και η αντιγραφή στους εξυπηρετητές άκρης (edge replication). Τα συστήματα συστάσεων, τα οποία παραδοσιακά αντιμετωπίζονται ως μηχανισμοί εξατομίκευσης προς τον χρήστη, διαμορφώνουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται η ζήτηση μεταξύ των ροών και λειτουργούν συνεπώς ως μοχλός ελέγχου του δικτύου: κατευθύνοντας έναν αφικνούμενο χρήστη προς ένα ήδη ενεργό κανάλι, το σύστημα συστάσεων μπορεί να συγκεντρώσει τη ζήτηση και να μειώσει το πλήθος των ενεργών ροών, υπό την προϋπόθεση ότι διατηρείται η ποιότητα εμπειρίας του χρήστη. Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά το προκύπτον πρόβλημα συστάσεων φιλικών προς την πολυεκπομπή (multicast-friendly), το οποίο διατυπώνεται ως ελαχιστοποίηση υπό περιορισμούς του χρονικά μέσου πλήθους ενεργών καναλιών, με κάτω φράγμα στη μέση χρησιμότητα που παρέχεται ανά άφιξη. Το κεντρικό ερώτημα σε όλη την εργασία είναι κατά πόσον μια επιγραμμική (online) πολιτική με επίγνωση της κατάστασης του συστήματος μπορεί να ικανοποιεί αυτό το κατώφλι ποιότητας εμπειρίας, διατηρώντας ταυτόχρονα αυστηρά λιγότερα ενεργά κανάλια από μια ισχυρή στατική πολιτική αναφοράς.
Το πρόβλημα διατυπώνεται ως δεσμευμένη μαρκοβιανή διαδικασία αποφάσεων (Constrained Markov Decision Process, CMDP) επάνω σε ένα μοντέλο δραστηριότητας χρηστών ON/OFF συνεχούς χρόνου, και αναπτύσσεται μια ακολουθία δυναμικών πολιτικών αυξανόμενης κλίμακας έναντι δύο στατικών πολιτικών αναφοράς: μιας άπληστης ευρετικής κάλυψης συνόλου (greedy set-cover) και μιας αναλυτικά βελτιστοποιημένης πολιτικής κατωφλίου α, οι παράμετροι της οποίας προκύπτουν εκτός γραμμής (offline) μέσω μιας προσέγγισης μέσου πεδίου (mean-field). Το πρόβλημα μικρής κλίμακας επιλύεται αρχικά με ακρίβεια μέσω επανάληψης τιμών (Value Iteration), απομονώνοντας τον μηχανισμό, επαναχρησιμοποίηση των ενεργών καναλιών και αποφυγή πρόωρων ενεργοποιήσεων, μέσω του οποίου η προνοητικότητα μειώνει το κόστος. Για την επίτευξη ρεαλιστικών κλιμάκων, η πινακοποιημένη λύση αντικαθίσταται από ένα βαθύ δίκτυο Q (Deep Q-Network, DQN) που εκπαιδεύεται απευθείας στη δυναμική της δραστηριότητας των χρηστών, με τον περιορισμό ποιότητας εμπειρίας να επιβάλλεται εντός του αλγορίθμου μάθησης μέσω λαγκρανζιανής, βελτιστοποιούμενης με δυϊκή ανάβαση (dual ascent). Σημαντικό μέρος της εργασίας είναι διαγνωστικό: στο ομοιογενές, συμμετρικό καθεστώς αποδεικνύεται ότι υπάρχει εφικτή μαθημένη (learned)  πολιτική που υπερτερεί της στατικής πολιτικής αναφοράς και ότι είναι αναπαραστάσιμη από το δίκτυο, ωστόσο η εκπαίδευση από ψυχρή εκκίνηση (cold start) αδυνατεί να τη φθάσει. Το εμπόδιο αυτό εντοπίζεται, δι' αποκλεισμού, στην κλάση των ντετερμινιστικών πολιτικών argmax, η οποία δεν μπορεί να διατηρήσει τη μεικτή πολιτική που απαιτεί το βέλτιστο σημείο μείωσης κόστους επάνω σε εναλλάξιμες καταστάσεις. Η άρση αυτής της εναλλαξιμότητας μέσω ετερογένειας στους ρυθμούς δραστηριότητας, σε συνδυασμό με μια αρχιτεκτονική ανά κανάλι (channel-wise architecture) αναλλοίωτη σε μεταθέσεις, ένα χαρακτηριστικό επιμονής (persistence) ανά κανάλι και έναν διαβαθμισμένο περιορισμό, επιτρέπει στη μαθημένη πολιτική να βελτιώνει αυστηρά τη στατική πολιτική αναφοράς, παραμένοντας εφικτή από ψυχρή εκκίνηση. Μια ανάλυση ανά απόφαση αποδίδει το κέρδος στην εξαρτώμενη από την κατάληψη επαναχρησιμοποίηση μακρόβιων καναλιών, την οποία ο στατικός κανόνας δεν μπορεί να αναπαραστήσει, χωρίς καμία θυσία στη χρησιμότητα του χρήστη. Ένας έλεγχος με μυωπική πολιτική δείχνει ότι το πλεονέκτημα διατηρείται και με μηδενικό συντελεστή έκπτωσης, εντοπίζοντάς το στην αναπαράσταση της κατάστασης και όχι στο βάθος σχεδιασμού. Το πλεονέκτημα είναι υπό συνθήκη και όχι καθολικό: φέρεται από την ετερογένεια των ρυθμών δραστηριότητας, μια δομή που η στατική πολιτική αναφοράς δεν μπορεί να αναπαραστήσει αλλά η μαθημένη πολιτική μπορεί να εκμεταλλευθεί, ενώ η ασυμμετρία δημοτικότητας απορροφάται απευθείας στο βέλτιστο της ίδιας της πολιτικής αναφοράς. Η εργασία, συνεπώς, τεκμηριώνει ότι ένα μαθημένο σύστημα συστάσεων που σέβεται τον περιορισμό μπορεί να υπερτερεί μιας ισχυρής στατικής πολιτικής αναφοράς, και προσδιορίζει την αναπαραστατική ασυμμετρία που απαιτεί αυτή η βελτίωση.

Abstract 

Live and streamed content constitutes one of the dominant workloads of modern communication infrastructure. In shared delivery systems a substantial part of the operating cost is tied not to the volume of traffic but to the number of distinct streams that must be kept active: a single stream can be shared across many co-viewers while each additional active stream draws on scarce resources such as transcoding capacity and edge replication. Recommendation systems, traditionally treated as user-facing personalisation mechanisms, also shape how demand is distributed across streams and therefore act as a network-control lever: by steering an arriving user toward an already-active channel, the recommender can consolidate demand and reduce the number of active streams, provided the user's quality of experience is preserved. This thesis studies the resulting multicast-friendly recommendation problem, formalised as the constrained minimisation of the time-averaged number of active channels subject to a lower bound on the mean utility delivered per arrival. The central question throughout is whether an online, state-aware policy can meet this
quality-of-experience floor while sustaining strictly fewer active channels than a strong static benchmark.
The problem is cast as a constrained Markov decision process over a continuous-time ON/OFF user-activity model, and a sequence of dynamic policies of increasing scale is developed against two static baselines: a greedy set-cover heuristic and an analytically optimised α-threshold policy whose parameters are derived offline through a mean-field approximation. The small-scale problem is first solved exactly by value iteration, isolating the mechanism, reuse of active channels and avoidance of premature activations, by which foresight reduces cost. To reach realistic scales the tabular solution is replaced by a deep Q-network trained directly against the activity dynamics, with the quality-of-experience constraint enforced inside the learner through a Lagrangian relaxation optimised by dual ascent. A substantial part of the work is diagnostic: in the homogeneous, symmetric regime a feasible learned policy that beats the static benchmark is shown to exist and to be representable by the network, but cold-start training cannot reach it, and this obstruction is traced by elimination to a deterministic-argmax policy class that cannot hold the mixing policy the cost-improving optimum requires over exchangeable states. Breaking this exchangeability through activity-rate heterogeneity, together with a permutation-invariant channel-wise architecture, a per-channel persistence feature, and a graded constraint, enables the learned policy to strictly improve on the static benchmark while remaining feasible from a cold start. A per-decision analysis attributes the gain to occupancy-conditioned reuse of long-lived channels that the static rule cannot represent, delivered without any sacrifice in user utility. A myopic-policy control shows the advantage survives with the discount removed, locating it in the state representation rather than planning depth. The advantage is conditional rather than universal: it is carried by activity-rate heterogeneity, a structure the static benchmark cannot represent but the learned policy can exploit, whereas popularity skew is absorbed directly into the benchmark's own optimum. The thesis therefore establishes that a learned, constraint-respecting recommender can outperform a strong static benchmark  and identifies the representational asymmetry that this improvement requires.

Meeting ID: 92187241010
Password: 457753

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2026, 10:00
Αίθουσα: ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΠΕΡΑΝΤΖΑΚΗΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ

Θέμα: Σχεδιασμός, υπολογιστική βελτιστοποίηση και ολοκληρωμένη κατασκευαστική προσέγγιση για το υποσύστημα τροχού αγωνιστικού οχήματος τύπου Formula SAE

Title: Design, computational optimization and integrated manufacturing approach for the wheel assembly of a formula SAE type Car

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΑΖΑΣΙΔΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΜΑΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Το υποσύστημα τροχού αποτελεί κρίσιμο υποσύστημα ενός οχήματος Formula SAE, καθώς συνιστά την κύρια σύνδεση μεταξύ ανάρτησης και δρόμου και επηρεάζει άμεσα την οδική συμπεριφορά, την ασφάλεια και την απόδοση. Πρέπει να μεταδίδει τις δυνάμεις επιτάχυνσης, πέδησης και στροφής, αντέχοντας σημαντικά δυναμικά φορτία με ελάχιστο βάρος, καθώς η μειωμένη μη αναρτώμενη μάζα βελτιώνει την απόκριση και την ποιότητα κύλισης. Η παρούσα διπλωματική εργασία καλύπτει τον σχεδιασμό, την προσομοίωση και την κατασκευή του υποσυστήματος τροχού για το αγωνιστικό όχημα του 2025, «TALOS», της ομάδας Formula Student του Πανεπιστημίου Κρήτης (FSTUC). Πρόκειται για την πρώτη πλήρως εξατομικευμένη σχεδίαση υποσυστήματος τροχού στην ιστορία της ομάδας, στο τρίτο όχημα από την ίδρυσή της το 2020. Παρουσιάζεται συστηματική μεθοδολογία που συνδυάζει σχεδιασμό, προσομοίωση και κατασκευή εντός των αυστηρών περιορισμών χρόνου, προϋπολογισμού και πόρων των έργων Formula SAE, μαζί με τη συμμόρφωση στους κανονισμούς, την ενσωμάτωση στη γεωμετρία της ανάρτησης και τις απαιτήσεις packaging και ανοχών. Το upright, το hub, το σύστημα ρουλεμάν και η διασύνδεση τροχού μοντελοποιήθηκαν παραμετρικά σε 3D CAD, με αρχές Σχεδιασμού-Για-Κατασκευή (DFM) ώστε να είναι συμβατά με τις διαθέσιμες διαδικασίες CNC φρεζαρίσματος και τόρνευσης. Τα σενάρια φόρτισης προήλθαν από ρεαλιστικές συνθήκες αγώνα, όπως πλευρικές στροφές, επιβράδυνση και κατακόρυφα φορτία. Επιλέχθηκαν κράματα αλουμινίου υψηλής αντοχής για την ισορροπία τους μεταξύ κατεργασιμότητας, βάρους και δομικής απόδοσης. Η Ανάλυση Πεπερασμένων Στοιχείων (FEA) εφαρμόστηκε στο upright και το hub για την αξιολόγηση τάσεων, συντελεστών ασφαλείας και παραμορφώσεων, με συνυπολογισμό της κόπωσης και εφαρμογή τοπολογικής βελτιστοποίησης για την αφαίρεση υλικού χωρίς μείωση της δυσκαμψίας. Η κατασκευασιμότητα αξιολογήθηκε μέσω σχεδιασμού της διαδικασίας, καλύπτοντας διαστάσεις υλικού, μεθόδους συγκράτησης, στρατηγικές κατεργασίας, κόστος και χρόνο. Ως κύρια μέθοδος επιλέχθηκε η συμβατική κατεργασία CNC, ενώ η προσθετική κατασκευή και τα σύνθετα υλικά αξιολογήθηκαν ως μελλοντικά σενάρια. Το αποτέλεσμα είναι ένας επικυρωμένος σχεδιασμός υποσυστήματος τροχού που επιτυγχάνει μετρήσιμη μείωση βάρους και βελτιωμένη δομική απόδοση σε σύγκριση με προηγούμενες εκδόσεις της ομάδας, καθώς και μια επαναλήψιμη μεθοδολογία για μελλοντικούς κύκλους ανάπτυξης. Πέρα από την ομάδα, η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της ενσωμάτωσης σχεδιασμού, προσομοίωσης και κατασκευής από τα πρώτα στάδια της μηχανολογικής διαδικασίας.

Abstract

The wheel assembly is a critical subsystem of a Formula SAE vehicle, forming the main link between the suspension and the road and directly affecting handling, safety, and performance. It must transmit the forces of acceleration, braking, and cornering while withstanding significant dynamic loads at minimal weight, since reduced unsprung mass improves vehicle responsiveness and ride quality. This thesis covers the design, simulation, and manufacturing of the wheel assembly for the 2025 competition car "TALOS", developed by the Formula Student Team of the University of Crete (FSTUC). It is the first fully custom wheel assembly in the team's history, implemented on the third car built since its founding in 2020. A systematic methodology is presented that combines design, simulation, and manufacturing under the strict time, budget, and resource constraints typical of Formula SAE, alongside compliance with the rules, integration with the suspension geometry, and packaging and tolerance demands. The upright, hub, bearing system, and wheel interface were modelled parametrically in 3D CAD and guided by design-for-manufacturability (DFM) principles to suit the available CNC milling and turning processes. Load cases were derived from realistic racing conditions, including lateral cornering, longitudinal braking, and vertical bump. High-strength aluminium alloys were selected for their balance of machinability, weight, and structural performance. Finite Element Analysis (FEA) was performed on the upright and hub to assess stress distribution, safety factors, and deflection, with fatigue considered for cyclic loading and topology optimisation applied to remove material without reducing stiffness. Manufacturing feasibility was assessed through process planning covering stock dimensions, fixturing, machining strategies, and cost and time. Conventional CNC machining was chosen as the primary method, while additive manufacturing and composites were evaluated as forward-looking scenarios. The outcome is a validated wheel assembly achieving measurable weight reduction and improved structural performance over previous team iterations, and a repeatable methodology for future development. Beyond the team, the work underlines the value of integrating design, simulation, and manufacturing from the earliest stages of the engineering process.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Γεωργίου Συντυχάκη 

με θέμα

Έλεγχος Γραμμών Παραγωγής με Ζήτηση Ενδιάμεσων και Τελικών Προϊόντων μέσω Τεχνικών Ενισχυτικής Μάθησης

Control of Production Lines with Demand for Intermediate and Final Products through Reinforcement Learning Techniques

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Μιχαήλ Γ. Λαγουδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ, Επιβλέπων)
Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης (Σχολή ΗΜΜΥ)
Αναπληρωτής Καθηγητής Ευστράτιος Ιωαννίδης (Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη
Μια σημαντική πρόκληση στον χώρο της βιομηχανικής παραγωγής αποτελεί η αποδοτική διαχείριση και ο έλεγχος των γραμμών παραγωγής σε περιβάλλοντα με δυναμική ζήτηση. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, αναπτύσσεται μια μεθοδολογία βασισμένη στον Q-learning, ο οποίος αποτελεί έναν αλγόριθμο ενισχυτικής μάθησης, για τον έλεγχο γραμμών παραγωγής που εξυπηρετούν την ζήτηση τόσο ενδιάμεσων όσο και τελικών προϊόντων. Δεδομένου ότι οι αφίξεις των πελατών είναι τυχαίες και  ακολουθούν την κατανομή Poisson, ενώ οι χρόνοι παραγωγής είναι εκθετικά κατανεμημένοι, το σύστημα παραγωγής μοντελοποιείται ως Μαρκοβιανή Διαδικασία Αποφάσεων (Markov Decision Process). Ο πράκτορας ελέγχου εκπαιδεύεται με σκοπό την προσέγγιση μιας βέλτιστης πολιτικής ελέγχου παραγωγής, η οποία ελαχιστοποιεί το κόστος λειτουργίας του συστήματος, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους, όπως η διαθεσιμότητα προϊόντων και η κάλυψη της ζήτησης. Οι ανταμοιβές (rewards) που λαμβάνει το σύστημα καθορίζονται από την ικανοποίηση της ζήτησης, τον χρόνο παραμονής προϊόντων σε απόθεμα, καθώς και τον χρόνο κατά τον οποίο παραμένει μια παραγγελία τελικού προϊόντος εκκρεμής. Μέσω εκτεταμένων προσομοιώσεων, εξετάζεται η αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου συστήματος. Επίσης, υπολογίζεται το μέσο κόστος της εκάστοτε πολιτικής και συγκρίνεται με αποτελέσματα βέλτιστων πολιτικών, οι οποίες προκύπτουν από την εφαρμογή τεχνικών δυναμικού προγραμματισμού.

Abstract
A significant challenge in the field of industrial production is the efficient management and control of production lines in environments with dynamic demand. In this diploma thesis, a methodology based on Q-learning, which is a reinforcement learning algorithm, is developed for controlling production lines that serve the demand for both intermediate and final products. Given that customer arrivals follow a Poisson distribution and production times are exponentially distributed, the production system is modeled as a Markov Decision Process (MDP). The control agent is trained to approximate an optimal production control policy, which minimizes system operational costs, while considering factors, such as product availability and demand fulfillment. The rewards received by the system are determined by demand satisfaction, product inventory holding time, and the time a final product order remains pending. Through extensive simulations, the effectiveness of the proposed system is evaluated. Additionally, the average cost of each policy is calculated and compared with the optimal policy results of dynamic programming techniques.

Meeting ID: 92187241010
Password: 457753

(για Ανάρτηση)

Όνοματεπώνυμο Μεταπτυχιακού Φοιτητή: Μανούσος Πρωιμάκης

Α.Μ.: 2017057462

Ημερομηνία Παρουσίασης: 17/7/2026

Ώρα: 11:00

Αίθουσα: Κ2.Α7

Zoom link: https://tuc-gr.zoom.us/j/92836368500?pwd=VjYpfBrEf7amyXGJ3zk4AdELYobxfH.1

Θέμα ΔΜΣ «Διερεύνηση κατάλληλων χώρων εγκατάστασης Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και εφαρμογή πολυκριτηριακής ανάλυσης»

Title MSc «Investigation of suitable sites for the instalation of a Waste Transfer Station (WTS) using Geographic Information Systems(GIS) and the application of multicriteria analysis»

Επιβλέπων: Ομότιμος Καθηγητής Ευάγγελος Γιδαράκος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Ομότιμος Καθηγητής Ευάγγελος Γιδαράκος

2 Ομότιμος Καθηγητής Ευάγγελος Διαμαντόπουλος

3 Καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης

Περίληψη:

Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία διερευνά κατάλληλες περιοχές για την εγκατάσταση Σταθμού Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων (ΣΜΑ) στον Δήμο Αποκορώνου, με χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών και πολυκριτηριακής ανάλυσης. Η ανάγκη της διερεύνησης συνδέεται με τη γεωγραφική έκταση του Δήμου, τη διασπορά των οικισμών, την εποχική αύξηση του πληθυσμού και τις αυξημένες απαιτήσεις μεταφοράς των αστικών στερεών αποβλήτων.

Αρχικά, καθορίστηκαν κριτήρια αποκλεισμού και αξιολόγησης με βάση τη νομοθεσία, τους περιφερειακούς σχεδιασμούς και τη σχετική βιβλιογραφία. Στη συνέχεια, μέσω QGIS, αποκλείστηκαν οι ακατάλληλες περιοχές, όπως προστατευόμενες ζώνες, οικισμοί, αρχαιολογικές περιοχές, υγρότοποι και εκτάσεις με μεγάλες κλίσεις. Οι επιλέξιμες περιοχές χωρίστηκαν σε κάνναβο 50 m × 50 m και αξιολογήθηκαν με τη μέθοδο PROMETHEE II, εφαρμόζοντας διαφορετικά σενάρια στάθμισης.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι καταλληλότερες περιοχές συγκεντρώνονται κυρίως στο κεντρικό τμήμα του Δήμου, στην ευρύτερη ζώνη γύρω από τις Βρύσες, το Καλαμίτσι Αλεξάνδρου, το Μετόχι και κατά μήκος του ΒΟΑΚ. Η περιοχή αυτή παρουσιάζει πλεονεκτήματα ως προς την

προσβασιμότητα, τη λειτουργικότητα και τις τεχνικές προϋποθέσεις χωροθέτησης. Συμπερασματικά, ο συνδυασμός GIS και PROMETHEE II μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο υποστήριξης αποφάσεων για τη χωροθέτηση υποδομών διαχείρισης αποβλήτων.

Abstract:

This postgraduate thesis investigates suitable areas for the establishment of a Waste Transfer Station (WTS) in the Municipality of Apokoronas, using Geographic Information Systems and multicriteria analysis. The need for this investigation is related to the geographical extent of the Municipality, the dispersion of settlements, the seasonal increase in population, and the increased requirements for the transport of municipal solid waste.

Initially, exclusion and evaluation criteria were defined based on legislation, regional planning frameworks, and relevant literature. Subsequently, using QGIS, unsuitable areas were excluded, such as protected zones, settlements, archaeological sites, wetlands, and areas with steep slopes. The eligible areas were divided into a 50 m × 50 m grid and evaluated using the PROMETHEE II method, applying different weighting scenarios.

The results showed that the most suitable areas are mainly concentrated in the central part of the Municipality, in the wider zone around Vryses, Kalamitsi Alexandrou, Metochi, and along the Northern Road Axis of Crete. This area presents advantages in terms of accessibility, operational efficiency, and the technical requirements for site selection. In conclusion, the combination of GIS and PROMETHEE II can serve as a useful decision-support tool for the siting of waste management infrastructure.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δέσποινα Παρασκευοπούλου

με θέμα

Αλγόριθμοι Μάθησης Συστάσεων για την Εξισορρόπηση μεταξύ Κόστους Δικτύου και Πόλωσης Απόψεων σε Πλατφόρμες Περιεχομένου

Recommendation Learning Algorithms to Balance Network Cost and Opinion Polarization in Content Platforms

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς

Περίληψη
Τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα έχουν πλέον καταστεί κεντρικοί χώροι συζήτησης θεμάτων που επηρεάζουν την κοινωνία. Σε αυτά τα περιβάλλοντα, η ποιότητα της πληροφορίας και ο τρόπος με τον οποίο αυτή διαδίδεται μέσα στο δίκτυο μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη διαμόρφωση των απόψεων. Οι χρήστες στα δίκτυα τείνουν να αλληλοεπιδρούν με άτομα που έχουν παρόμοιες αντιλήψεις και να σχηματίζουν κοινότητες στις οποίες ανταλλάσσονται παρόμοιες απόψεις. Τα συστήματα συστάσεων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, καθώς καθορίζουν μεγάλο μέρος του περιεχομένου στο οποίο εκτίθεται κάθε χρήστης. Συνήθως, τα συστήματα αυτά προωθούν περιεχόμενο που ευθυγραμμίζεται με τις προηγούμενες αλληλεπιδράσεις και πεποιθήσεις των χρηστών, με στόχο την αύξηση της αλληλεπίδρασης και τη μείωση του κόστους του δικτύου. Η παρούσα εργασία εστιάζει στον μετριασμό της πόλωσης των απόψεων σε δίκτυα, διατηρώντας παράλληλα συστάσεις φιλικές προς τη λειτουργία του δικτύου. Αρχικά, μοντελοποιούμε ένα κοινωνικό δίκτυο με χρήση γράφων, όπου οι απόψεις των χρηστών εξελίσσονται σύμφωνα με το μοντέλο Friedkin–Johnsen για την κοινωνική επιρροή. Επιβεβαιώσαμε ότι η πόλωση μπορεί να μεταβληθεί όταν αφήνουμε την κοινωνική επιρροή να εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και, πάνω σε αυτή τη δυναμική, χρησιμοποιούμε τις συστάσεις περιεχομένου ως μηχανισμό μείωσης της πόλωσης. Το βασικό ερώτημα είναι σε ποιους χρήστες, μέσα στο δίκτυο, θα προταθεί περιεχόμενο, ώστε να επιτευχθεί αυτή η μείωση. Καθώς το περιβάλλον μεταβάλλεται με τον χρόνο, το πρόβλημα διατυπώνεται ως ένα μη στάσιμο πρόβλημα ακολουθιακής λήψης αποφάσεων. Μελετούμε bandit-style μεθόδους επιλογής χρηστών, όπως οι EXP3.S, restart LinUCB και GNN-based UCB, σε συνδυασμό με επιλογή περιεχομένου. Οι μέθοδοι αυτές συγκρίνονται με μία Greedy προσέγγιση, ώστε να αξιολογηθεί η ικανότητά τους να μειώνουν την πόλωση σε διαφορετικά καθεστώτα δικτύου και υπό περιορισμένη γνώση.

Abstract
Online social networks have become central spaces for the discussion of topics that affect a society. In these environments, the quality of information and the way it diffuses through the network can strongly affect opinion formation. Users in networks tend to interact with like-minded individuals and form communities where similar views are exchanged. Recommendation systems play an important role in this process, since they determine a large part of the content each user is exposed to. Most of the time, the systems promote content that aligns with users' previous interactions and beliefs in order to increase engagement and reduce the network cost. This work focuses on mitigating opinion polarization in networks while maintaining network-friendly recommendations. At first, we model a social network using graphs where user opinions evolve following the Friedkin-Johnsen model for social influence. We verified that polarization can change when letting the social influence evolve over time hence, on top of that, we use content recommendations as a depolarizing mechanism. The question here is which users should we target, with content, inside a network in order to get a depolarizing effect. Since the environment changes over time, the problem is formulated as a non-stationary sequential decision-making task. We study bandit-style user-selection methods, including EXP3.S, restart LinUCB, and GNN-based UCB, combined with a depolarizing content selection. These methods are compared against a Greedy baseline to evaluate their ability to reduce polarization across different network regimes under limited knowledge.
 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Ιγγλεζάκη

με θέμα

Πειραματική Διερεύνηση Παραδιακλαδωμένων Πιεζοηλεκτρικών Κυκλωμάτων για τη Μείωση Ταλαντώσεων

Experimental Investigation of Branched Piezoelectric Circuits for the Reduction of Oscillations

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Καθηγητής Γεώργιος Σταυρουλάκης (Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη
Με την ραγδαία εμφάνιση νέων τεχνολογιών αλλά και την εξέλιξη πολλών επιστημονικών κλάδων αναζητούνται συνεχώς νέες μέθοδοι για την ελάττωση των δυναμικών αποκρίσεων σε μηχανολογικές εφαρμογές όπου πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια όπως χαμηλό κόστος, υψηλή επίδοση και εύκολη εφαρμογή. Τα πιεζοηλεκτρικά στοιχεία το τελευταίο διάστημα έχουν γνωρίσει μεγάλη άνθιση καθώς συνιστούν μια καινοτόμα τεχνική επίλυσης με αρκετές προοπτικές. Σε αρκετούς τομείς μηχανολογίας κρίνεται αναγκαία η μείωση των ταλαντώσεων μιας και αυτές οι δυναμικές αποκρίσεις συντελούν στην πρόωρη εμφάνιση αστοχίας. Επίσης, τα πιεζοηλεκτρικά λόγω της διττής τους συμπεριφοράς μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές σε τομείς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Συνεπώς τα πιεζοηλεκτρικά υλικά καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών.
Στην παρούσα διατριβή μελετάται η εφαρμογή πιεζοηλεκτρικών στοιχείων που αποσκοπούν στην απόσβεση ταλαντώσεων σε μία δοκό πρόβολο με τη χρήση παθητικών διατάξεων και προγραμματιζόμενου λογικού ελεγκτή ο οποίος καθορίζει τους κανόνες ενεργοποίησης των παθητικών κυκλωμάτων. Ανάλογα με την εφαρμογή και τις συνθήκες του συστήματος η διάταξη διαφοροποιείται. Γενικά τα πιο συνηθισμένα παθητικά κυκλώματα είναι το κύκλωμα αντίστασης και το κύκλωμα αντίστασης-πηνίου, αντίστοιχα. Η κατάλληλη ρύθμιση των κυκλωμάτων αυτών συντελεί σημαντικά στο να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή απόσβεση της ταλάντωσης η οποία όμως εξαρτάται και από τα πιεζοηλεκτρικά στοιχεία. Όπως παρουσιάζεται και στην παρούσα διπλωματική εργασία, με βάση και την βιβλιογραφία αλλά και με την πειραματική διερεύνηση που ακολούθησε, τα παθητικά κυκλώματα αντίστασης-πηνίου είναι πιο αποδοτικά συγκριτικά με τα κυκλώματα αντίστασης, αλλά παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα σε συγκεκριμένα λειτουργικά χαρακτηριστικά.

Abstract 
With the rapid emergence of new technologies and the advancement of many scientific fields, there is a constant search for new methods to reduce dynamic responses in mechanical engineering applications that meet specific criteria such as low cost, high performance, and ease of implementation. Piezoelectric elements have recently experienced a significant development as they represent an innovative solution with considerable potential. In many fields of mechanical engineering, it is necessary to reduce vibrations, as these dynamic responses contribute to premature failure. Furthermore, due to their dual behavior, piezoelectric devices can be used in applications within the field of power generation. Consequently, piezoelectric devices cover a wide range of applications.
This thesis examines the application of piezoelectric elements designed to dampen vibrations in a cantilever beam using passive devices and a programmable logic controller that determines the activation rules for the passive circuits. Depending on the application and system conditions, the passive circuit varies. Generally, the most common passive circuits are the resistor circuit and the resistor-inductor circuit, respectively. Proper adjustment of these circuits contributes significantly to achieving the maximum possible damping of the oscillation, which, however, also depends on the piezoelectric elements. As presented in this diploma thesis, based on both the literature and the subsequent experimental investigation, passive resistor-inductor circuits are more efficient compared to the resistor circuits, but they exhibit certain disadvantages in specific operational characteristics. 

Meeting ID: 967 8767 2714
Password: 259569

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αναγνωστόπουλος Κυριάκος

Α.Μ.: 2019050053

Ημερομηνία Παρουσίασης: 13/07/2026

Ώρα: 10:00

Αίθουσα: Κ2.Α7

https://tuc-gr.zoom.us/j/93630617464?pwd=6A9Em2gonzeCJLnb4cM74SBHPsCZZE.1

Θέμα ΔE «Χωρική διερεύνηση της δυναμικής και των ποιοτικών χαρακτηριστικών των υπόγειων υδάτων στη λεκάνη της Δυτικής Μεσαράς με χρήση GIS.»

Title «Mapping groundwater dynamics and quality characteristics in Western Mesara basin through Spatial Interpolation and Geostatistical Modeling in a GIS Environment.»

Επιβλέπων: Κουτρούλης Αριστείδης

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Κουτρούλης Αριστείδης

2. Κουργιαλάς Νεκτάριος

3. Νεραντζάκη Σοφία

Περίληψη:

Η εργασία έχει ως στόχο τη χωρική αποτύπωση και ερμηνεία της ποσοτικής και ποιοτικής κατάστασης των υπόγειων υδάτων στη Δυτική Μεσαρά, με αξιοποίηση δεδομένων παρακολούθησης και εφαρμογή μεθόδων χωρικής παρεμβολής σε περιβάλλον GIS. Παράλληλα, αξιολογείται η καταλληλότητα των μεθόδων για την παραγωγή χαρτογραφικών επιφανειών που αποδίδουν τη χωρική κατανομή των εξεταζόμενων παραμέτρων. Η περιοχή μελέτης περιλαμβάνει δύο πορώδη υπόγεια υδατικά συστήματα, το πορώδες Μοιρών και το πορώδες Γαλιάς-Βαγιωνιάς-Ασημίου, τα οποία παρουσιάζουν ενδιαφέρον λόγω έντονης αγροτικής δραστηριότητας και εξάρτησης από υπόγειες υδροληψίες. Επεξεργάστηκαν δεδομένα για τα έτη 2014, 2015, 2018, 2019 και 2020 από 12 σταθμούς παρακολούθησης. Εξετάστηκαν η στάθμη των υπόγειων υδάτων, η εποχική μεταβολή της στάθμης, η ηλεκτρική αγωγιμότητα, τα νιτρώδη, τα χλωριόντα και τα θειικά ιόντα. Για τη μετατροπή των σημειακών μετρήσεων σε επιφάνειες εκτίμησης εφαρμόστηκαν και συγκρίθηκαν διάφορες μέθοδοι χωρικής παρεμβολής. Η τελική επιλογή βασίστηκε κυρίως στους δείκτες RMSE και ME, καθώς και στην υδρογεωλογική ερμηνεία των χαρτών. Η στάθμη αποδόθηκε με Ordinary Kriging, η μεταβολή στάθμης με Simple Kriging και οι ποιοτικές παράμετροι με Empirical Bayesian Kriging, ενώ τα αμμωνιακά ιόντα εξετάστηκαν διερευνητικά, αλλά δεν εφαρμόστηκε χωρική παρεμβολή λόγω περιορισμένης μεταβλητότητας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν χαμηλότερο πιεζομετρικό υψόμετρο δυτικά και υψηλότερο προς τα νοτιοανατολικά. Η σύγκριση μεταξύ υγρής και ξηρής περιόδου έδειξε ότι το χωρικό μοτίβο παραμένει σταθερό, αλλά παρουσιάζει διαφοροποιήσεις που συνδέονται με την ετήσια αναπλήρωση, την ξηρή περίοδο και τις αντλήσεις. Τέλος, η εργασία έδειξε ότι το GIS και η  χωρική παρεμβολή μπορούν να υποστηρίξουν την αξιολόγηση και διαχείριση των υπόγειων υδάτων, χωρίς να υποκαθιστούν την ανάγκη πυκνότερης και συστηματικότερης παρακολούθησης.

Abstract:

This thesis aims to spatially map and interpret the quantitative and qualitative status of groundwater in Western Mesara, using monitoring data and applying spatial interpolation methods in a GIS environment. At the same time, the suitability of these methods is evaluated for the production of cartographic surfaces representing the spatial distribution of the examined parameters. The study area includes two porous groundwater bodies, the Moires porous system and the Galia–Vagionia–Asimi porous system, which are of particular interest due to intense agricultural activity and dependence on groundwater abstractions. Data from 12 monitoring stations were processed for the years 2014, 2015, 2018, 2019 and 2020. The parameters examined were groundwater level, seasonal groundwater-level variation, electrical conductivity, nitrites, chlorides and sulfates. Different spatial interpolation methods were applied and compared in order to convert point measurements into estimation surfaces. The final selection was based mainly on the RMSE and ME indicators, as well as on the hydrogeological interpretation of the maps. Groundwater level was represented using Ordinary Kriging, groundwater-level variation using Simple Kriging, and the qualitative parameters using Empirical Bayesian Kriging, while ammonium ions were examined on an exploratory basis, but spatial interpolation was not applied due to limited variability. The results indicated lower piezometric elevations in the western part of the study area and higher elevations towards the southeast. The comparison between wet and dry periods showed that the spatial pattern remains stable, although it presents variations associated with annual recharge, the dry period and groundwater abstractions. Finally, the thesis showed that GIS and spatial interpolation can support the assessment and management of groundwater, without replacing the need for denser and more systematic monitoring.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μιχαήλ Ζαφειρόπουλου

με θέμα

Ανάλυση του Λόγου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης σχετικά με τη Σύγκρουση Ισραήλ–Παλαιστίνης στο Telegram

 A Social Media Analysis of Discourse on the Israel-Palestine Conflict on Telegram

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης 
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος

Περίληψη
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν αναδειχθεί σε κεντρικό πεδίο εντός του οποίου διαμφισβητούνται οι ένοπλες συγκρούσεις· ωστόσο, οι κοινότητες υπέρ του Ισραήλ και υπέρ της Παλαιστίνης στο Telegram —του οποίου η αρχιτεκτονική εκπομπής (broadcast) παράγει μια ασυνήθιστα άμεση καταγραφή σκόπιμης πολιτικής επικοινωνίας— δεν έχουν συγκριθεί συστηματικά σε μεγάλη κλίμακα. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει μια πολυμεθοδική υπολογιστική ανάλυση 87.617 μηνυμάτων από δεκαέξι κανάλια του Telegram, οκτώ υπέρ του Ισραήλ και οκτώ υπέρ της Παλαιστίνης, τα οποία καλύπτουν την περίοδο από τον Μάιο του 2021 έως τον Ιούνιο του 2026 και πολλαπλές κλιμακώσεις της σύγκρουσης. Συνδυάζει ανάλυση συναισθήματος (sentiment analysis), τρεις μεθόδους ανίχνευσης στάσης (stance detection) προερχόμενες από διακριτά παραδείγματα προσέγγισης —αντιστοίχιση λέξεων-κλειδιών, zero-shot ταξινόμηση με το μοντέλο DeBERTa μέσω συμπερασμού φυσικής γλώσσας (natural language inference) και ένα προσαρμοσμένο (fine-tuned) μοντέλο BERTweet— καθώς και ανάλυση πλαισίωσης (framing analysis), όλες αξιολογημένες έναντι 736 χειροκίνητα επισημειωμένων μηνυμάτων. Το προσαρμοσμένο μοντέλο σημείωσε την υψηλότερη επίδοση (ακρίβεια/accuracy 72,1%, μακρο-F1 0,721 υπό 5-πτυχη (5-fold) διασταυρούμενη επικύρωση), ξεπερνώντας κατά 8 έως 11 μονάδες αμφότερες τις μεθόδους αναφοράς (baselines) που δεν απαιτούν ετικέτες· οι τελευταίες παρέμειναν καθηλωμένες στη ζώνη του χαμηλού έως μεσαίου 60%, γεγονός που υποδηλώνει την ύπαρξη ενός ανώτατου ορίου για την ανίχνευση στάσης όταν αυτή δεν είναι προσαρμοσμένη στη γλώσσα του εκάστοτε πεδίου. Το κεντρικό εύρημα αναδεικνύεται μόνο όταν το συναίσθημα, η στάση και η πλαισίωση εξετάζονται από κοινού: οι δύο κοινότητες αξιοποιούν το ίδιο λεξιλόγιο σχετικό με τον θάνατο και τα θύματα σε αντίθετα συναισθηματικά ύφη (registers) —τα κανάλια υπέρ του Ισραήλ κατά κύριο λόγο ουδέτερα και ειδησεογραφικού ύφους, ενώ τα κανάλια υπέρ της Παλαιστίνης εμφανώς πιο αρνητικά— κάτι που συνάδει με τη συγγραφή από τις διακριτές θέσεις λόγου του δρώντος και του θιγόμενου μέρους αντίστοιχα.

Abstract 
Social media has become a central arena in which armed conflicts are contested, yet the pro-Israel and pro-Palestine communities on Telegram, whose broadcast architecture yields an unusually direct record of deliberate political communication, have not been systematically compared at scale. This thesis presents a multi-method computational analysis of 87,617 messages from sixteen Telegram channels, eight pro-Israel and eight pro-Palestine, spanning May 2021 to June 2026 and covering multiple conflict escalations. It combines sentiment analysis, three stance detection methods drawn from distinct paradigms (keyword matching, zero-shot DeBERTa via natural language inference, and a fine-tuned BERTweet model), and a framing analysis, all evaluated against 736 manually annotated messages. The fine-tuned model performed best (72.1% accuracy, 0.721 macro F1 under 5-fold cross-validation), outperforming both label-free baselines by 8 to 11 points; the baselines stalled in the low-to-mid 60s, suggesting a ceiling for stance detection not adapted to in-domain language. The central finding emerges only when sentiment, stance, and framing are read together: the two communities deploy the same death- and victim-related vocabulary in opposite emotional registers, pro-Israel channels predominantly neutral and report-style, pro-Palestine channels markedly more negative, consistent with writing from the distinct discourse positions of acting party and affected party.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2026, 13:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΡΑΪΚΟΥ ΗΛΕΚΤΡΑ-ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ

Θέμα: ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΜΙΛΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΩΝ

Title: EMPIRICAL FINANCIAL DATA ANALYSIS OF THE PERFORMANCE AND RESILIENCE OF INTERNATIONAL AIRPORT MANAGEMENT GROUPS

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξέτασε τη χρηματοοικονομική απόδοση και την ανθεκτικότητα δεκαπέντε διεθνών ομίλων διαχείρισης αερολιμένων κατά την περίοδο 2015-2024, καλύπτοντας τόσο την περίοδο πριν από την πανδημία COVID-19 όσο και την περίοδο της κρίσης και της ανάκαμψης του αεροπορικού κλάδου. Η επιλογή του δείγματος βασίστηκε στη χρηματιστηριακή αξία των εταιρειών, καθώς και στην εκπροσώπηση διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών. Η ανάλυση αξιοποίησε στοιχεία δημοσιευμένων οικονομικών καταστάσεων και πραγματοποιήθηκε με τη χρήση περιγραφικής στατιστικής και ανάλυσης τάσεων. Στο πλαίσιο της έρευνας εξετάστηκαν βασικοί χρηματοοικονομικοί δείκτες, όπως οι δείκτες αποδοτικότητας (ROE, ROA), το περιθώριο EBITDA και ο δείκτης μόχλευσης (Debt/EBITDA), ενώ χρησιμοποιήθηκε και ο σύνθετος δείκτης συνολικής ανθεκτικότητας, ο οποίος εκφράζει τον συνολικό βαθμό ανάκαμψης κάθε ομίλου και προκύπτει από τον μέσο όρο της ανάκαμψης των εσόδων και της επιβατικής κίνησης σε σχέση με το 2019. Η εργασία έχει στόχο να αναδείξει τη δυνατότητα προσαρμογής και ανάκαμψης των διεθνών ομίλων αερολιμένων σε περιόδους κρίσης και μεταβολών του κλάδου.

Abstract

This thesis examined the financial performance and resilience of fifteen international airport management groups during the period 2015-2024, covering both the pre-COVID-19 pandemic period and the period of crisis and recovery in the aviation industry. The sample selection was based on the companies’ market capitalization, as well as on the representation of different geographical regions. The analysis utilized data from published financial statements and was conducted using descriptive statistics and trend analysis. In the context of this research, key financial indicators are examined, including profitability indicators (ROE, ROA), EBITDA Margin, and the leverage ratio (Debt/EBITDA). In addition, a composite resilience indicator was used, which reflects the overall recovery level of each group and is derived from the average recovery of revenues and passenger traffic compared to 2019. The study aims to highlight the ability of international airport groups to adapt and recover during periods of crisis and industry change.

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1.Επικ. καθηγ. Ευαγγελία Γαρίνη, σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπουσα)

2. Καθηγ. Μιχαήλ Γαλετάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3. Δρ. Γεώργιος Τριανταφύλλου, Ε.ΔΙ.Π Σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο τη μελέτη της επίδρασης χαρακτηριστικών παραμέτρων της σύνθεσης του τσιμεντοπολτού στη θλιπτική αντοχή του, καθώς και τη διερεύνηση της χρήσης διαφορετικών τύπων τσιμέντου σε γεωτεχνικά έργα. Αρχικά παρουσιάζονται βασικές έννοιες που σχετίζονται με τα δομικά υλικά, το σκυρόδεμα και τα κύρια συστατικά του, με έμφαση στο τσιμέντο, τα αδρανή υλικά και το νερό, τα οποία επηρεάζουν άμεσα τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά του σκυροδέματος. Στη συνέχεια αναλύονται τα βασικά χαρακτηριστικά του άοπλου σκυροδέματος, η διαδικασία της ενυδάτωσης του τσιμέντου και οι σημαντικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη της αντοχής του, όπως ο λόγος νερού προς τσιμέντο, η περιεκτικότητα σε κλίνκερ και η λεπτότητα άλεσης (Blaine).

Στο πειραματικό μέρος της εργασίας πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακές δοκιμές σε δύο διαφορετικούς τύπους τσιμέντου, το CEM I 52.5 N και το CEM II/A-L 42.5 R. Παρασκευάστηκαν πρότυπα δοκίμια κονιάματος και μετρήθηκε η θλιπτική τους αντοχή στις 1, 2, 7 και 28 ημέρες, ώστε να αξιολογηθεί η εξέλιξη της αντοχής κατά τη διάρκεια της ενυδάτωσης. Παράλληλα εξετάστηκαν χαρακτηριστικά των τσιμέντων, όπως η λεπτότητα άλεσης, ο χρόνος πήξης και άλλα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την ανάπτυξη των μηχανικών αντοχών. Από τα αποτελέσματα των δοκιμών προέκυψε ότι και οι δύο τύποι τσιμέντου παρουσίασαν συνεχή αύξηση της θλιπτικής αντοχής με την πάροδο του χρόνου. Το CEM I 52.5 N εμφάνισε υψηλότερες τελικές αντοχές σε σχέση με το CEM II/A-L 42.5 R, γεγονός που σχετίζεται κυρίως με τη διαφορετική σύνθεση και τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε κλίνκερ. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι παράμετροι όπως η λεπτότητα άλεσης επηρεάζουν σημαντικά την ανάπτυξη των αντοχών. Τέλος, γίνεται αναφορά στη χρήση των διαφορετικών τύπων τσιμέντου σε γεωτεχνικά έργα, όπου εκτός από τη θλιπτική αντοχή σημαντικό ρόλο παίζουν η ανθεκτικότητα, η διαπερατότητα και η συμπεριφορά του υλικού στις περιβαλλοντικές συνθήκες του έργου. Μέσα από τα αποτελέσματα της εργασίας αναδεικνύεται η σημασία της σωστής επιλογής τσιμέντου ανάλογα με τις απαιτήσεις κάθε εφαρμογής, καθώς και η επίδραση της σύνθεσής του στην ανάπτυξη της θλιπτικής αντοχής.

Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): τσιμεντοπολτοί, σύνθεση τσιμεντοπολτού, θλιπτική αντοχή, γεωτεχνικά έργα
Λέξεις κλειδιά (Αγγλικά): cement grouts, grout composition, compressive strength, geotechnical structures

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1.Επικ. καθηγ. Ευαγγελία Γαρίνη, σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπουσα)

2. Καθηγ. Μιχαήλ Γαλετάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3. Δρ. Γεώργιος Τριανταφύλλου, Ε.ΔΙ.Π Σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Το σκυρόδεμα είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο δομικό υλικό λόγω της υψηλής αντοχής του σε θλίψη και της ευελιξίας του. Οι ιδιότητες του σκυροδέματος μπορούν να επηρεαστούν σημαντικά από την προσθήκη χημικών προσμίξεων, τα οποία χρησιμοποιούνται συχνά για την τροποποίηση της εργασιμότητας, του χρόνου πήξης και της μηχανικής απόδοσης. Μεταξύ αυτών, οι επιβραδυντές παίζουν βασικό ρόλο στον έλεγχο της διαδικασίας ενυδάτωσης, επιτρέποντας καλύτερη τοποθέτηση και ενδεχομένως ενισχύοντας την αντοχή σε θλίψη του σκληρυμένου σκυροδέματος. Αυτή η μελέτη διερευνά την επίδραση των χημικών επιβραδυντών στην θλιπτική αντοχή δύο κατηγοριών δομικού σκυροδέματος, C25/30 και C30/37. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η προσθήκη PL40 ενισχύει σημαντικά την αντοχή σε θλίψη και στις δύο κατηγορίες σκυροδέματος σε σύγκριση με μείγματα χωρίς επιβραδυντή. Ο συνδυασμός PL40 και W140L δεν παρέχει ουσιαστική περαιτέρω αύξηση, ενώ ο συνδυασμός PL40 και WT200P προσφέρει πρόσθετη βελτίωση, ιδιαίτερα στο C25/30, όπου το αποτέλεσμα είναι πιο έντονο. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν πρακτικές οδηγίες για τη βελτιστοποίηση του σχεδιασμού του μείγματος σκυροδέματος για την επίτευξη υψηλότερης δομικής απόδοσης.

Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): σύνθεση σκυροδέματος, πρόσθετα, χημικοί επιβραδυντές, θλιπτική αντοχή
Λέξεις κλειδιά (Αγγλικά): concrete mixtures, admixtures, chemical retarders, compressive strength

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Επικ. καθηγ. Ευαγγελία Γαρίνη, σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπουσα)

2. Καθηγ. Μιχαήλ Γαλετάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3.Καθηγ. Εμμανουήλ Στειακάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη γεωτεχνική διερεύνηση της θεμελίωσης κυλινδρικής δεξαμενής αποθήκευσης πετρελαιοειδών, με έμφαση στην εκτίμηση των εδαφικών τάσεων και των καθιζήσεων που αναπτύσσονται λόγω της λειτουργικής φόρτισης της κατασκευής. Πρωταρχικός στόχος είναι η αξιολόγηση της συμπεριφοράς του φυσικού και του ενισχυμένου εδάφους μέσω αριθμητικής προσομοίωσης καθώς και η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της τεχνικής βελτίωσης του υπεδάφους. Στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται οι δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών, οι κυριότεροι τύποι τους, η ιστορική εξέλιξη των εγκαταστάσεων αποθήκευσης στην Ελλάδα, το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο και οι βασικοί παράγοντες που σχετίζονται με την ασφαλή λειτουργία τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο, αναπτύσσεται το θεωρητικό υπόβαθρο της γεωτεχνικής μηχανικής που αφορά τη θεμελίωση δεξαμενών. Αναλύονται οι μηχανισμοί μεταφοράς φορτίων στο έδαφος, η κατανομή των τάσεων σύμφωνα με τις θεωρίες Boussinesq και Westergaard, καθώς και οι βασικές αρχές υπολογισμού των καθιζήσεων.

Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα δεδομένα της γεωτεχνικής έρευνας, οι γεωτεχνικές παράμετροι που προέκυψαν από την αξιολόγηση των εδαφικών στρώσεων και η διαδικασία διαμόρφωσης του υπολογιστικού μοντέλου της δεξαμενής. Ακολούθως για το τέταρτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται τρισδιάστατη αριθμητική ανάλυση με το λογισμικό PLAXIS 3D για δύο διαφορετικές περιπτώσεις, δηλαδή για το φυσικό έδαφος και για το βελτιωμένο έδαφος με εφαρμογή τεχνικών ενίσχυσης. Παρουσιάζονται και αξιολογούνται οι αναπτυσσόμενες ολικές και ενεργές τάσεις, οι διατμητικές τάσεις, οι κύριες παραμορφώσεις καθώς και οι καθιζήσεις που προκαλούνται από τη λειτουργία της δεξαμενής. Τέλος, πραγματοποιείται συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, από την οποία προκύπτει ότι η ενίσχυση του υπεδάφους οδηγεί σε σημαντική μείωση των καθιζήσεων, περιορισμό των παραμορφώσεων και ευνοϊκότερη κατανομή των τάσεων. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της γεωτεχνικής διερεύνησης και της αριθμητικής προσομοίωσης στον ασφαλή και οικονομικά αποδοτικό σχεδιασμό δεξαμενών αποθήκευσης πετρελαιοειδών.

Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): κυλινδρικές δεξαμενές, θεμελιώσεις, στατική φόρτιση, εδαφικές τάσεις, καθιζήσεις
Λέξεις κλειδιά (Αγγλικά): cylindrical tanks, foundations, static loading, soil stresses, settlements

Space Systems Engineering and Exploration.
Interdisciplinary Approaches from Space Habitability to Space Mining. Integrated Technologies and Frameworks for Modern Space Mission.
 

Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο Κρήτης δια ζώσης από 4 έως 12 Ιουλίου 2026 και θα ολοκληρωθεί με το διαδικτυακό σκέλος από 13 έως 27 Ιουλίου 2026.

Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο Κινητικότητας Erasmus+ KA131 και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι θεματικές ενότητες του προγράμματος περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, Celestial Science, Space Engineering, Earth Observation, Navigation & Telecommunications, Space Mining, Space Architecture, Human Performance & Health, Robotics, Space Policy & Law, Space Management & Innovation.

Το διαδικτυακό μέρος του προγράμματος επικεντρώνεται στην πρακτική εισαγωγή στις εφαρμογές Παρατήρησης της Γης (Earth Observation) για διαστημικές εφαρμογές και εξερεύνηση ορυκτών, επεξεργασία μετρήσεων πεδίου, ASD FieldSpec, και σύγκριση με δορυφορικά δεδομένα Sentinel-2.

Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές, υποψήφιοι διδάκτορες και ερευνητές με ενδιαφέρον στον τομέα του διαστήματος.

Το πρόγραμμα συνδιοργανώνεται από το Πολυτεχνείο Κρήτης με τη συμμετοχή των EURECA-PRO European University Alliance, AGH University of Krakow, TU Bergakademie Freiberg (TUBAF), University of Lorraine (UL).

Επιστημονικά Υπεύθυνος: Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης

Ιστοσελίδα προγράμματος: https://spacebip.tuc.gr/ 

Space Systems Engineering and Exploration.
Interdisciplinary Approaches from Space Habitability to Space Mining. Integrated Technologies and Frameworks for Modern Space Mission.
 

Το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο Κρήτης δια ζώσης από 4 έως 12 Ιουλίου 2026 και θα ολοκληρωθεί με το διαδικτυακό σκέλος από 13 έως 27 Ιουλίου 2026.

Η δράση εντάσσεται στο πλαίσιο Κινητικότητας Erasmus+ KA131 και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι θεματικές ενότητες του προγράμματος περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, Celestial Science, Space Engineering, Earth Observation, Navigation & Telecommunications, Space Mining, Space Architecture, Human Performance & Health, Robotics, Space Policy & Law, Space Management & Innovation.

Το διαδικτυακό μέρος του προγράμματος επικεντρώνεται στην πρακτική εισαγωγή στις εφαρμογές Παρατήρησης της Γης (Earth Observation) για διαστημικές εφαρμογές και εξερεύνηση ορυκτών, επεξεργασία μετρήσεων πεδίου, ASD FieldSpec, και σύγκριση με δορυφορικά δεδομένα Sentinel-2.

Στο πρόγραμμα μπορούν να συμμετάσχουν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές, υποψήφιοι διδάκτορες και ερευνητές με ενδιαφέρον στον τομέα του διαστήματος.

Το πρόγραμμα συνδιοργανώνεται από το Πολυτεχνείο Κρήτης με τη συμμετοχή των EURECA-PRO European University Alliance, AGH University of Krakow, TU Bergakademie Freiberg (TUBAF), University of Lorraine (UL).

Επιστημονικά Υπεύθυνος: Καθηγητής Παναγιώτης Παρτσινέβελος, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, Πολυτεχνείο Κρήτης

Ιστοσελίδα προγράμματος: https://spacebip.tuc.gr/ 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Εύας Πανταζή

με θέμα

Εκτίμηση Καρδιακού Παλμού με Χρήση Καμερών Βάθους ϰαι Τεχνικών Αναγνώρισης Προτύπων
Estimation of Heart Rate Using Depth Cameras and Pattern Recognition Methods

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (Επιβλέπων)
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος
Επίκουρος Καθηγητής Μάριος Αντωνακάκης (ΕΛΜΕΠΑ, Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχανικών)

Περίληψη
Η εκτίμηση του καρδιακού παλμού είναι ϑεμελιώδης τόσο σε κλινιϰά περιβάλλοντα όσο και στην καϑημερινή ζωή. Ωστόσο τα υπάρχοντα μέσα για την εϰτίμηση του, που απαιτούν φυσική επαφή με τον ασθενή, επιβάλλουν σημαντιϰούς περιορισμούς ϰαι ϰινδύνους ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται από ασϑενείς με ευαίσϑητο δέρμα. Οι ϰάμερες βάϑους τεχνολογίας Time-of-Flight (ToF) αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη εναλλαϰτιϰή μέσω της ανέπαφης ανίχνευσης των βαλλιστοϰαρδιογραφιϰών (BCG) ϰινήσεων του ϑώραϰα οι οποίες είναι της τάξεως του υπο-χιλιοστού. Οι συγϰεϰριμένες ϰάμερες είναι ανεξάρτητες από τον περιβάλλοντα φωτισμό ϰαι διαφυλάσσουν ταυτόχρονα την ιδιωτιϰότητα του ϰάϑε ασϑενή, ϰαϑώς βασίζονται σε γεωμετριϰές ϰαι όχι φωτομετριϰές μεταβολές. Η παρούσα διπλωματική εργασία προτείνει μια ολοϰληρωμένη μεϑοδολογία επεξεργασίας σήματος που επιτρέπει την ανάϰτηση του ϰαρδιαϰού παλμού από αϰατέργαστη ροή δεδομένων βάϑους προερχόμενα από μία ϰάμερα ToF ευρείας ϰατανάλωσης (Orbbec Femto Bolt) χωρίς την απαίτηση για εξατομιϰευμένη ρύϑμιση. Ο συνδυασμός της δυναμιϰής παραϰολούϑησης ενός ασύμμετρου πλέγματος 7 × 4 από σήματα βάϑους από την περιοχή του ϑώραϰα, μαζί με Ανϑεϰτιϰή Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών (Robust PCA) σε ϰυλιόμενα παράϑυρα, διαϰρίνει το χωριϰά συνεϰτιϰό ϰαρδιαϰό σήμα από την έντονη αναπνευστιϰή ϰίνηση ϰαι από ϑορύβους του αισϑητήρα. ΄Ενας νέος αλγόριϑμος βαϑμολόγησης (harmonic-stack scoring) αναγνωρίζει την ϑεμελιώδη ϰαρδιαϰή συχνότητα από τα υποψήφια χρονιϰά σήματα, ενώ η προσαρμοστιϰή εξομάλυνση μέσω comb filter παράγει μία εϰτίμηση ϰαρδιαϰού παλμού ανά ϰαταγραφή. Η μεϑοδολογία αξιολογείται σε ένα σύνολο δεδομένων 76 ϰαταγραφών από 13 άτομα, με διαϰύμανση σε τρεις αποστάσεις (800, 1200, 1800 mm) ϰαι δύο συνϑήϰες ρουχισμού (μπλουζάϰι, φούτερ), με ένα συγχρονισμένο μονοπολικό ηλεϰτροϰαρδιογράφημα (ECG) ιατριϰού βαϑμού να λειτουργεί ως σημείο αναφοράς. Στη βασιϰή συνϑήϰη (1200 mm, μπλουζάϰι), η μεϑοδολογία επιτυγχάνει μέσο απόλυτο σφάλμα MAE 3.45 BPM, με το 84.6% των ϰαταγραφών εντός 5 BPM από την αναφορά ϰαι συντελεστή συσχέτισης Pearson 𝑟 = 0.84. Η απόσταση ατόμου-κάμερας αποτελεί τον κύριο παράγοντα διακύμανσης του σφάλματος μεταξύ συνθηκών, με ποινή απόστασης περίπου 1.5 BPM μεταξύ της βέλτιστης απόστασης 1200 mm και των ακραίων τιμών, ενώ η επίδραση της ενδυμασίας είναι συγκριτικά μικρή (0.56 BPM). Μια ελεγχόμενη σύγκριση μεϑόδων διαχωρισμού πηγών επιβεβαιώνει ότι η Robust PCA υπερτερεί έναντι της κλασικής PCA ϰαι της Ανάλυσης Ανεξάρτητων Συνιστωσών (ICA) κατά 29–41% στη βασική συνϑήκη. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα εφαρμογής της βαλλιστοϰαρδιογραφίας μέσω ϰάμερας βάϑους ως πρακτικής μεθόδου παρακολούϑησης καρδιακού παλμού χωρίς επαφή.

Abstract 
Heart rate monitoring is fundamental in clinical as well as in ambulatory contexts, however existing contact based solutions place considerable behavioral burden upon the patient which can pose significant risks when used by those with sensitive skin. Time-of-Flight (ToF) depth cameras offer a compelling opportunity to realize this sensing modality through non-contact detection of the sub-millimeter BCG movements of the chest wall. These cameras operate independently of ambient light and inherently maintain patient privacy through their exclusive reliance on geometrical, rather than photometric, changes. This thesis presents an end-to-end signal processing pipeline enabling estimation of heart-rate from the raw depth stream provided by a single consumer ToF camera (Orbbec Femto Bolt) without requiring subject specific calibration. A combination of dynamic tracking of an asymmetric grid of depth signals originating from the area of interest (chest-region) with sliding-window Robust PCA separates out the spatially-coherent heart-signal against sparse sensor-artifacts and intense respiratory motion. Temporal analysis of such isolated time-courses is then facilitated through a novel harmonic-stack spectral-scoring method while refinement is afforded through application of adaptive-comb-filtering leading to one estimate of the HR per recording. This methology was evaluated in a custom dataset composed of 76 recordings taken by 13 subjects. An experimental variable was considered to assess how variation in distance between subject and camera (800, 1200, and 1800mm), and clothing conditions (T-Shirt/Hoodie) impacted the system’s behavior.
Estimates derived by our pipeline were contrasted against a synchronized medical-grade single-lead ECG ground-truth. With reference to the base-case scenario (1200mm/T-shirt) our pipeline achieves an average absolute error (MAE) of 3.45BPM with 84.6% of all recorded
instances having <5 BPM deviation from the ground-truth. The results of the analysis of the collected data based on various conditions show that the error is mainly caused by the distance between the camera and the person. On the other hand, the impact of clothing thickness on
the results is relatively low. A controlled comparison of source-separation methods establishes that Robust PCA outperforms classical PCA and Independent Component Analysis by 29–41% in the baseline configuration. These results confirm the viability of BCG measurement based on depth.

Meeting ID: 954 649 5567
Password: 956799

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Παπουτσάκη

με θέμα

Ενίσχυση της Ασφάλειας του Περιηγητή: Επέκταση με Επιτάχυνση WebGPU για Ανίχνευση Κακόβουλων Διακομιστών σε Πραγματικό Χρόνο

Enhancing Browser Security: A real-time WebGPU-accelerated Extension for Malicious Server Detection

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ιωαννίδης Σωτήριος (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος
Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια Ευαγγελία Παπαδογιαννάκη (Σχολή ΗΜΜΥ)

Περίληψη
Στη σύγχρονη εποχή, το web έχει επεκταθεί τόσο ως προς τις εφαρμογές του, όσο και ως προς τη χρήση του. Ως εκ τούτου, οδηγηθήκαμε σε περισσότερα ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια. Παρά την υιοθέτηση του πρωτοκόλλου HTTPS, που θεωρείται ακρογωνιαίος λίθος στην ασφάλεια του διαδικτύου, δεν είναι προφανές στο χρήστη για το αν ένας διακομιστής είναι επιβλαβείς για αυτόν. Συνεπώς, δημιουργήθηκε η ανάγκη για την διασφάλιση της προστασίας του χρήστη. Για το λόγο αυτό, η παρούσα εργασία παρουσιάζει ένα σύστημα ανίχνευσης κακόβουλων διακομιστών σε πραγματικό χρόνο, με την χρήση τεχνικών όπως το active TLS server fingerprinting, για την κατηγοριοποίηση δυνητικά επιβλαβών υποδομών στον ιστό. Το σύστημά μας βασίζεται σε ένα pattern matching αλγόριθμο που συγκρίνει τα παρατηρούμενα fingerprints με ένα σύνολο ήδη γνωστών κακόβουλων αποτυπωμάτων, αξιοποιώντας παράλληλα hardware acceleration για βελτιωμένη απόδοση. Τελικά, προτείνουμε μία client-side και serverless αρχιτεκτονική ενσωματωμένη σε ένα Chrome extension που θα μπορούσε προστατέψει το χρήστη, διατηρώντας την ιδιωτικότητά του, με απώτερο στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας της καθημερινής περιήγησης από απειλές.

Abstract 
In the contemporary landscape, the web has rapidly expanded both in terms of applications and usage. Consequently, these circumstances have lead to the proliferation of security concerns. Although the adoption of HTTPS is widely regarded as one of the cornerstones of web security, it is not readily apparent to the user whether a server is malicious, even when a valid TLS certificate is present. Therefore, it is essential to ensure that users can be transparently protected. To this end, this work presents a system for real-time detection of malicious servers within the browser by adopting JARM, an active TLS server fingerprinting technique for classifying and characterizing potentially harmful web infrastructures. Our system is based in a pattern matching algorithm to compare observed fingerprints against a curated set of known malicious signatures, executing locally while leveraging hardware acceleration for enhanced performance. Ultimately, we propose a purely client-side and serverless approach, integrated seamlessly into a Chrome extension that provides protection while preserving users’ privacy. Our aim is to enhance the security of everyday web browsing and protect users from online threats.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΘΕΟΦΑΝΙΔΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ           

Α.Μ.: 2021050024

Ημερομηνία Παρουσίασης: 10/07/2026                                            

Ώρα: 10:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/96848543974?pwd=ZDd3UkM3YUI5bGttSXpMVmUvcit4dz09

Θέμα ΔE «Ξηρή αναμόρφωση του μεθανίου σε καταλύτες Ni υποστηριγμένους σε σύνθετα οξείδια μετάλλων»

Title «Dry methane reforming over Ni catalysts supported on composite metal oxides»

Επιβλέπουσα: Παναγιωτοπούλου Παρασκευή

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Παναγιωτοπούλου Παρασκευή

2 Γεντεκάκης Ιωάννης

3 Γιαννής Απόστολος

Περίληψη:

Στη παρούσα διπλωματική εργασία μελετήθηκε η αντίδραση της ξηρής αναμόρφωσης του μεθανίου (Dry Reforming of Methane, DRM), δηλαδή η καταλυτική μετατροπή των CH4 και CO2 σε H2 και CO, η οποία αποτελεί μία ιδιαίτερα ελκυστική διεργασία, καθώς αξιοποιεί δύο από τα σημαντικότερα αέρια του θερμοκηπίου για την παραγωγή αερίου σύνθεσης (syngas) που είναι κατάλληλο για ποικίλες χημικές και ενεργειακές εφαρμογές. Παρά τα πλεονεκτήματά της, η DRM χαρακτηρίζεται από έντονα ενδόθερμο χαρακτήρα και σημαντικές προκλήσεις, όπως η καταλυτική απενεργοποίηση λόγω εναπόθεσης άνθρακα ή/και συσσωμάτωσης των σωματιδίων του μετάλλου σε υψηλές θερμοκρασίες. Η ανάπτυξη αποδοτικών και σταθερών καταλυτικών συστημάτων, καθώς και η εις βάθος κατανόηση του μηχανισμού της αντίδρασης DRM, αποτελούν κρίσιμα ζητήματα για τη βιομηχανική της αξιοποίηση.  Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της αντίδρασης DRM σε καταλύτες Ni (5 wt.%) υποστηριγμένους σε σύνθετα οξείδια μετάλλων MxOy-Al2O3 (M: Sm, Gd, Ca, Nd, Ga). Διερευνήθηκε η επίδραση της φύσης και της περιεκτικότητας του πρόσθετου οξειδίου, MxOy, στις φυσικοχημικές ιδιότητες των καταλυτών Ni, με σκοπό τη συσχέτιση των ιδιοτήτων αυτών με την καταλυτική συμπεριφορά, προκειμένου να αναπτυχθούν ενεργοί και εκλεκτικοί καταλύτες για την παραγωγή αερίου σύνθεσης. Παράλληλα εξετάστηκε η μερική αντικατάσταση του Ni με μικρή περιεκτικότητα Rh (0.1 wt.%) στην επιφάνεια του φορέα που οδήγησε σε υψηλότερη ενεργότητα. Οι βέλτιστοι καταλύτες μελετήθηκαν, επίσης, ως προς τη σταθερότητα τους για την αντίδραση DRM, ενώ μηχανιστική μελέτη διεξήχθη με σκοπό να προσδιοριστεί η φύση των ενδιαμέσων ειδών και τα στοιχειώδη βήματα που συνιστούν το μηχανισμό της αντίδρασης.

Οι φορείς και οι καταλύτες παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο του υγρού εμποτισμού και χαρακτηρίστηκαν με τεχνικές περίθλασης ακτίνων Χ (XRD) και θερμοπρογραμματιζόμενης  εκρόφησης CO2 (CO2-TPD). Τα πειράματα καταλυτικής ενεργότητας πραγματοποιήθηκαν στη θερμοκρασιακή περιοχή 400-750οC χρησιμοποιώντας σύσταση τροφοδοσίας αποτελούμενη από  50%CH4 και 50%CO2. Η τάση των καταλυτών ως προς την εναπόθεση άνθρακα εξετάστηκε με τη τεχνική της θερμοπρογραμματιζόμενης οξείδωσης (Temperature Programmed Oxidation, TPO). Ο μηχανισμός της αντίδρασης εξετάστηκε με πειράματα υπέρυθρης φασματοσκοπίας (in situ DRIFTS) που πραγματοποιήθηκαν υπό συνθήκες DRM χρησιμοποιώντας  σύσταση τροφοδοσίας αποτελούμενη από 10%CH4 και 10%CO2.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επιφανειακή βασικότητα των καταλυτών Ni/MxOy-Al2O3 είναι σημαντικά υψηλότερη από εκείνη του σκέτου Al2O3 και μεταβάλλεται με τρόπο που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση του MxOy. Η προσθήκη Nd2O3, Gd2O3, CaO και Sm2O3 στην επιφάνεια του Al2O3 οδηγεί σε σημαντική βελτίωση της καταλυτικής συμπεριφοράς σε αντίθεση με τη προσθήκη Ga2O3 η οποία σε θερμοκρασίες > 600 οC οδηγεί σε χαμηλότερες μετατροπές αντιδρώντων και μικρότερο λόγο H2/CO σε σχέση με τον καταλύτη αναφοράς Ni/Al2O3. Ο ρυθμός της αντίδρασης βελτιστοποιείται για τον καταλύτη που χαρακτηρίζεται από ενδιάμεση επιφανειακή βασικότητα και αυξάνεται προοδευτικά ακολουθώντας τη σειρά Ni/Al2O3 ~ Ni/10%Ga2O3-Al2O3 < Ni/10%Sm2O3-Al2O3 < Ni/10%Gd2O3-Al2O3 < Ni/10%CaO-Al2O3 < Ni/10%Nd2O3-Al2O3. Σε μια προσπάθεια διερεύνησης της δυνατότητας βελτίωσης της καταλυτικής συμπεριφοράς του λιγότερου ενεργού καταλύτη Ni/10%Ga2O3-Al2O3 εξετάστηκε η επίδραση της περιεκτικότητας του Ga2O3 (0-20 wt.%). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε κάποια μονότονη τάση στην καταλυτική ενεργότητα με αύξηση της περιεκτικότητας σε Ga2O3, φανερώνοντας ότι στην επιφάνεια των καταλυτών αυτών λαμβάνουν χώρα πολύπλοκα φαινόμενα καθένα από τα οποία επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο τη καταλυτική συμπεριφορά. Ο βέλτιστος καταλύτης Ni/Nd2O3-Al2O3 παρουσίασε ικανοποιητική σταθερότητα για ~6 ώρες αντίδρασης, ενώ περαιτέρω αλληλεπίδραση του με το μείγμα της αντίδρασης για 12 συνολικά ώρες οδήγησε σε προοδευτική μείωση των μετατροπών των αντιδρώντων, σε αντίθεση με τον λόγο Η2/CO που παρέμεινε σταθερός. Πείραμα TPO που διεξήχθη στον χρησιμοποιημένο καταλύτη μετά την ολοκλήρωση του πειράματος σταθερότητας έδειξε ότι η απώλεια της ενεργότητας οφείλεται σε εναπόθεση άνθρακα στην καταλυτική επιφάνεια που λαμβάνει χώρα μέσω της ανεπιθύμητης αντίδρασης διάσπασης του CH4 ή/και της αντίδρασης Boudouard. Ο σχηματισμός άνθρακα περιορίστηκε σημαντικά με αντικατάσταση μέρους του Ni από μικρή ποσότητα (0.1 wt.%) Rh, οδηγώντας τελικά σε σημαντική βελτίωση της καταλυτικής σταθερότητας, πιθανόν λόγω μικρής αύξησης της επιφανειακής βασικότητας.

Πειράματα in situ DRIFTS που πραγματοποιήθηκαν σε επιλεγμένους καταλύτες (Ni/Al2O3, Ni/Nd2O3-Al2O3 και Ni/Rh/ Nd2O3-Al2O3) υπό συνθήκες DRM έδειξαν ότι η αντίδραση προχωρά μέσω ενός δι-λειτουργικού μηχανισμού με τη συμμετοχή τόσο του μετάλλου όσο και του φορέα. Σύμφωνα με τον μηχανισμό αυτό, το CO2 ροφάται στην επιφάνεια του φορέα οδηγώντας στο σχηματισμό ανθρακικών ειδών ενώ το CH4 ροφάται στην επιφάνεια του μετάλλου σχηματίζοντας ροφημένα είδη CHx. Τόσο τα ανθρακικά είδη όσο και τα είδη CHx μετατρέπονται τελικά σε φορμικά είδη στην επιφάνεια του φορέα, τα οποία θεωρούνται ενεργά ενδιάμεσα, με τον σχετικό πληθυσμό τους να εξαρτάται σημαντικά από τη φύση του φορέα και τη θερμοκρασία αντίδρασης.

Συνολικά, τα ευρήματα της παρούσας Διπλωματικής Εργασίας (α) δείχνουν ότι η βελτιστοποίηση της επιφανειακής βασικότητας μπορεί να οδηγήσει σε αποδοτική ενεργοποίηση του CO2 και περιορισμό της εναπόθεσης άνθρακα, και (β) μπορούν να συμβάλουν στη σχεδίαση ενεργών και σταθερών καταλυτών για την αντίδραση DRM.

Abstract:

In the present diploma thesis, the dry reforming of methane (DRM) reaction was investigated, namely the catalytic conversion of CH4 and CO2 into H2 and CO. This process represents a highly attractive pathway as it utilizes two of the most significant greenhouse gases to produce synthesis gas (syngas), which is suitable for various chemical and energy applications. Despite its advantages, DRM is characterized by a strongly endothermic nature and faces substantial challenges, such as catalytic deactivation caused by carbon deposition and/or the sintering of metal particles at high temperatures. The development of efficient and stable catalytic systems, alongside an in-depth understanding of the DRM reaction mechanism, constitute critical factors for its industrial implementation. The present work focuses on the study of the DRM reaction over Ni catalysts (5 wt.%) supported on composite metal oxides MxOy-Al2O3 (M: Sm, Gd, Ca, Nd, Ga). The effect of the nature and content of the metal oxide promoter, MxOy, on the physicochemical properties of the Ni catalysts was investigated, aiming to correlate these properties with the catalytic behavior in order to develop active and selective catalysts for syngas production. Concurrently, the partial replacement of Ni with a low content of Rh (0.1 wt.%) on the support surface was examined. The optimal catalysts were also evaluated regarding their stability during the DRM reaction, while a mechanistic study was conducted to determine the nature of the intermediate species and the elementary steps involved in the reaction mechanism.

The supports and catalysts were prepared using the wet impregnation method and were characterized by X-ray diffraction (XRD) and temperature-programmed desorption of CO2 (CO2-TPD). Catalytic activity experiments were carried out in the temperature range of 400–750°C, employing a feed composition consisting of 50% CH4 and 50% CO2. The tendency of the catalysts toward carbon deposition was investigated using the temperature-programmed oxidation (TPO) technique. The reaction mechanism was studied via infrared spectroscopy experiments (in situ DRIFTS) performed under DRM conditions, using a feed composition of 10% CH4 and 10% CO2.

The results demonstrated that the surface basicity of the Ni/MxOy-Al2O3 catalysts is significantly higher than that of the bare Al2O3 and varies in a manner heavily dependent on the nature of MxOy. The addition of Nd2O3, Gd2O3, CaO and Sm2O3 on the Al2O3 surface leads to a substantial improvement in catalytic performance. In contrast, the incorporation of Ga2O3 at temperatures above 600°C results in lower reactant conversions and a reduced H2/CO ratio compared to the reference catalyst Ni/Al2O3. The reaction rate is optimized over the catalyst characterized by intermediate surface basicity and progressively increases following the order of: Ni/Al2O3 ~ Ni/10%Ga2O3-Al2O3 < Ni/10%Sm2O3-Al2O3 < Ni/10%Gd2O3-Al2O3 < Ni/10%CaO-Al2O3 < Ni/10%Nd2O3-Al2O3. In an attempt to investigate the potential improvement of the least active catalyst Ni/10%Ga2O3-Al2O3, the effect of Ga2O3 loading (0–20 wt.%) was examined. However, no monotonic trend in catalytic activity was observed with increasing Ga2O3 content, indicating that complex phenomena occur on the surface of these catalysts, each of which affects the catalytic behavior differently. The optimal catalyst Ni/Nd2O3-Al2O3 exhibited satisfactory stability for approximately 6 hours of reaction; however, further catalyst interaction with the reaction mixture up to a total of 12 hours led to a progressive decline in reactant conversions, whereas the Η2/CO ratio remained stable. A TPO experiment conducted over the spent catalyst after the completion of the stability test revealed that the loss of activity is attributed to carbon deposition on the catalytic surface, which takes place via the undesirable methane decomposition and/or the Boudouard reaction. Carbon formation was significantly suppressed by replacing a fraction of Ni with a small amount of Rh (0.1 wt.%), ultimately leading to a remarkable improvement in catalytic stability, likely due to a slight increase in surface basicity.

In situ DRIFTS experiments conducted over selected catalysts (Ni/Al2O3, Ni/Nd2O3-Al2O3 και Ni/Rh/ Nd2O3-Al2O3) under DRM conditions revealed that the reaction proceeds via a bifunctional mechanism involving both the metal and the support. According to this mechanism, CO2 is adsorbed on the support surface, leading to the formation of carbonate species, while CH4 is adsorbed on the metal surface, forming adsorbed CHx species. Both carbonate and CHx species are ultimately converted into formate species on the support surface, which are considered active intermediates, with their relative population depending significantly on the nature of the support and the reaction temperature.

Overall, the findings of this diploma thesis (a) demonstrate that the optimization of surface basicity can lead to efficient CO2 activation and mitigation of carbon deposition, and (b) can contribute to the design of active and stable catalysts for the DRM reaction.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολέτας Κοπάση

με θέμα

Μέθοδοι Βαθιάς Μάθησης για τη Δημιουργία Τρισδιάστατων Χαρακτήρων με Δυνατότητα Κίνησης

Deep Learning Methods for Authoring Animation-ready 3D Characters

Εξεταστική Επιτροπή
Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Καθηγήτρια Aικατερίνη Μανιά

Περίληψη
Η αυτόματη δημιουργία τρισδιάστατων χαρακτήρων κατάλληλων για animation παραμένει ένα απαιτητικό πρόβλημα, καθώς απαιτεί την εκτίμηση του σκελετού (ιεραρχιών αρθρώσεων) και των skinning weights (βαρών επιρροής). Πρόσφατες μέθοδοι βασισμένες σε deep learning έχουν βελτιώσει την αυτοματοποίηση αυτής της διαδικασίας, προβλέποντας animation-ready χαρακτήρες απευθείας από τη τρισδιάστατη γεωμετρία. Ωστόσο, καθοδηγούνται κυρίως από γεωμετρικά χαρακτηριστικά και δεν αξιοποιούν ρητά σημασιολογική πληροφορία σχετικά με τα μέρη του σώματος.
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει αν η σημασιολογική πληροφορία μερών του σώματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα επιπλέον σήμα καθοδήγησης (conditioning signal) για την πρόβλεψη των  blend weights. Για τον σκοπό αυτό δημιουργήθηκε ένα σημασιολογικά επαυξημένο σύνολο δεδομένων, στο οποίο κάθε σημείο του μοντέλου συνοδεύεται από πληροφορία σχετικά με το μέρος του σώματος στο οποίο ανήκει. 
Η προτεινόμενη μέθοδος ενσωματώνει τη σημασιολογική πληροφορία των μερών του σώματος στη διαδικασία πρόβλεψης των blend weights, εμπλουτίζοντας τη γεωμετρική αναπαράσταση. Η μέθοδος αξιολογείται μέσω ενός ablation study που συγκρίνει το fine-tuned geometry-only model με το προτεινόμενο semantic-conditioned model.  Η αξιολόγηση γίνεται με τη χρήση σφάλματος του blend-weight και σφάλματος του deformation. Χρησιμοποιούνται επίσης οπτικοποιήσεις για την εξέταση των προβλεπόμενων κατανομών των blend weights. 
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το fine-tuning βελτιώνει την ποιότητα παραμόρφωσης και ότι η χρήση της σημασιολογικής πληροφορίας υπερέχει. Συνεπώς, το νέο semantic μοντέλο επηρεάζει θετικά τις προβλέψεις των κατανομών των βαρών.

Abstract 
Automatic generation of animation-ready 3D characters remains a challenging problem, as it requires the estimation of both the underlying skeleton (joint hierarchy) and the corresponding skinning weights. Recent deep learning approaches have significantly advanced the automation of this process by predicting animation-ready assets directly from 3D geometry. However, these methods are primarily driven by geometric features and do not explicitly exploit high-level semantic information describing the different body parts.
This thesis investigates whether body-part semantic information can be used as an additional conditioning signal for blend-weight prediction. To this end, a semantically augmented dataset was constructed, in which every point of each 3D model is associated with semantic information indicating the body part to which it belongs.
The proposed method incorporates body-part semantics into the blend-weight prediction process by enriching the original geometric representation with semantic information. The effectiveness of the proposed approach is evaluated through an ablation study comparing a fine-tuned geometry-only model with the proposed semantic-conditioned model. Performance is assessed using both blend-weight prediction error and deformation error. In addition, qualitative visualizations are employed to examine the predicted blend-weight distributions.
The experimental results show that fine-tuning improves deformation quality, while the incorporation of semantic information provides further improvements. Overall, the proposed semantic-conditioned model produces more accurate blend-weight distributions and leads to improved deformation quality compared with the geometry-only baseline.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 10:00
Αίθουσα: Δ5.015

Ονοματεπώνυμο: ΣΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Θέμα: Δρομολόγηση Οχημάτων Με Χρονικά Παράθυρα Μέσω Αλγορίθμου Αποικίας Μυρμηγκιών

Title: Vehicle Routing with Time Windows Using an Ant Colony Optimization Algorithm

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΕΔΙΠ
• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με την επίλυση του προβλήματος δρομολόγησης οχημάτων με χρονικά παράθυρα (Vehicle Routing Problem with Time Windows - VRPTW), το οποίο αποτελεί ένα από τα πλέον κλασικά και μελετημένα προβλήματα στη συνδυαστική βελτιστοποίηση και τη διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας. Το VRPTW αφορά τον προσδιορισμό των βέλτιστων διαδρομών για έναν στόλο οχημάτων, με σκοπό την εξυπηρέτηση ενός συνόλου πελατών με απαιτήσεις εξυπηρέτησης εντός προκαθορισμένων χρονικών διαστημάτων, ελαχιστοποιώντας παράλληλα τη συνολική απόσταση ή κόστος. Για την επίλυσή του υλοποιήθηκε ένας αλγόριθμος βασισμένος στο μεθευρετικό σχήμα Ant Colony Optimization (ACO), το οποίο εμπνέεται από τη φυσική συμπεριφορά των αποικιών μυρμηγκιών και έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό για προβλήματα δρομολόγησης. Η υλοποίηση υποστηρίζει πολλαπλά οχήματα, περιορισμούς χωρητικότητας, καθώς και χρονικά παράθυρα εξυπηρέτησης για κάθε πελάτη. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον έλεγχο εγκυρότητας των λύσεων, ώστε να τηρούνται όλοι οι περιορισμοί του προβλήματος. Τα πειραματικά δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από τις πρότυπες σειρές Solomon Benchmark (R,C,RC series) και συγκεκριμένα το πακέτο Solomon 100. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ένα υβρίδιο του αλγορίθμου ACO μπορεί να προσφέρει ικανοποιητικές λύσεις εντός λογικού χρόνου υπολογισμού, αποδεικνύοντας την καταλληλότητά του για τέτοιου τύπου προβλήματα.

Abstract

This thesis addresses the solution of the Vehicle Routing Problem with Time Windows (VRPTW), which constitutes one of the most classical and extensively studied problems in combinatorial optimization and supply chain management. The VRPTW concerns the determination of optimal routes for a fleet of vehicles, aiming to serve a set of customers whose service requirements must be met within predefined time intervals, while simultaneously minimizing the total distance or cost. To solve it, an algorithm based on the Ant Colony Optimization (ACO) metaheuristic was implemented—a scheme inspired by the natural behaviour of ant colonies that has proven particularly effective for routing problems. The implementation supports multiple vehicles, capacity constraints, as well as service time windows for each customer. Particular emphasis was placed on the validation of the solutions, so that all the problem's constraints are satisfied. The experimental data used originate from the standard Solomon Benchmark series (R, C, RC series), and specifically the Solomon 100 set. The results show that a hybrid of the ACO algorithm can provide satisfactory solutions within a reasonable computation time, demonstrating its suitability for problems of this type.

First Name/Surname: Grigorios Spiliopoulos
Student Identification Number: 2024057019
Date: 08/07/2026
Time: 10:00 (GMT +3)
Room / Zoom Link: https://tucgr.zoom.us/j/91477145205?pwd=F3TMap3SobWa25XZHko4P8O8kla93b.1  
Meeting ID: 914 7714 5205
Password: 878737

Title: “Algorithmic Synthesis and Extrapolation of Wind Tunnel Aerodynamic Coefficients for Single-Axis Tracker Systems”

Supervisor: Prof. Theocharis Tsoutsos
Three-member committee:
1. Prof. Theocharis Tsoutsos
2. Prof. Apostolos Voulgarakis
3. Assoc. Prof. Alexandros Stefanakis 

Abstract:
The reliability of the structural integrity of single-axis photovoltaic (PV) tracking systems at a utilityscale, are highly dependent upon accurate aerodynamic pressure coefficients determined through 
wind tunnel testing. The physical scaling limitations presented by the prototype and the economy of 
testing, restrict the ability to conduct wind tunnel tests for each row pitch, ground clearance and tilt 
angle. This, results in critical gaps in the existing aerodynamic pressure coefficient data. This thesis
presents a computational framework, referred to as WindFit, that provides the means to synthesize 
the transient aerodynamic loads for the geometries of PV trackers that have not been tested.
The methodology employs localized polynomial regression to reconstruct the incomplete azimuth and 
tilt data associated with tracker operation. Geometric synthesis will be achieved by projecting 
structural parametric data onto a Cartesian coordinate system. Geometries that fall into an empirical 
convex hull will be resolved using Barycentric Coordinate Mathematics, while those that fall outside 
the convex hull, will utilize the Virtual Anchor Vertex protocol within the framework, to constrain 
the extrapolated data. This topology-constrained boundary gradient approach prevents the numerical 
divergence and reversed aerodynamic weighting that are associated with traditional unconstrained 
extrapolation methods.
The computational effectiveness of the framework is verified by two benchmark approaches, which 
use deterministic Inverse Distance Weighting (IDW) and stochastic Gaussian Process Regression 
(GPR) models. The comparative spatial validation of the models shows that IDW operates as a low 
pass filter, creating spatial blurring that greatly under-predicts the high-end boundary loads, as well 
as the Venturi amplifications. The GPR model produces the same high-fidelity precision as WindFit, 
but due to it's reliance on infinite mathematical smoothness, GPR removes sharp aerodynamic 
discontinuities and dramatically under-predicts detached tip vortexes during extrapolation. 
Finally, WindFit integrates local geometric interpolation with boundary conditions based upon 
physics to accurately model complex flow separation phenomena. In addition, it uses Barycentric 
algebraic weights to eliminate the extensive latency involved with performing machine learning 
matrix inversions, thus making this approach highly suited for real-time parametric structural design

Διπλωματικές ΜΠΔ, παρουσίαση ΚΟΡΔΟΛΑΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 2014010186

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Σχολή Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης

Πρόγραμμα Προπτυχιακών Σπουδών

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 11:00

Αίθουσα: Δ5.015

Ονοματεπώνυμο: ΚΟΡΔΟΛΑΙΜΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Θέμα: Υβριδικός Αλγόριθμος Προσομοιωμένης Ανόπτησης και Μεταβλητής Γειτονιάς Αναζήτησης για το Πρόβλημα Δρομολόγησης Οχημάτων με Περιορισμούς Χωρητικότητας .

Title: Hybrid Simulated Annealing–Variable Neighborhood Search Algorithm for the Capacitated Vehicle Routing Problem

Εξεταστική Επιτροπή

ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)

ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΕΔΙΠ

ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής

Περίληψη

Στην παρούσα διπλωματική εργασία θα εξεταστεί η ανάπτυξη και η εφαρμογή ενός υβριδικού μεθευρετικού αλγορίθμου, με σκοπό την επίλυση του προβλήματος δρομολόγησης οχημάτων με περιορισμούς χωρητικότητας ( Capacitated Vehicle Routing Problem – CVRP ), τo οποίο αποτελεί θεμελιώδη συνιστώσα του επιχειρησιακού σχεδιασμού σε σύγχρονες εφοδιαστικές αλυσίδες . Ο CVRP επιλέχθηκε λόγω της πρακτικής του αξίας σε ζητήματα βελτιστοποίησης κόστους και αποδοτικής διαχείρισης ενός στόλου οχημάτων. Χρησιμοποιείται ο αλγόριθμος πλησιέστερου γείτονα ( nearest neighbor), λόγω της δυνατότητας του να παράγει γρήγορα αρχικές λύσεις με χαμηλό υπολογιστικό κόστος, αφήνοντας περιθώριο για μεταγενέστερη βελτίωση. Έπειτα εφαρμόζεται η μεθευρετική μέθοδος Variable Neighborhood Search ( VNS ), η οποία μειώνει την πιθανότητα “παγίδευσης” σε τοπικά βέλτιστα και επιτρέπει την σημαντική βελτίωση της αρχικής λύσης. Με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της διαδικασίας αναζήτησης χρησιμοποιείται η μέθοδος Προσομοιωμένης Ανόπτησης (SIMULATED ANNEALING-SA). Η στοχαστική φύση της συγκεκριμένης μεθόδου, η ικανότητά της να ξεφεύγει από τοπικά ελάχιστα, αλλά και η ικανότητα της να επιτρέπει την ελεγχόμενη αποδοχή υποδεέστερων λύσεων , συμβάλλει στην αποτελεσματικότερη εξερεύνηση του χώρου λύσεων. Ο υβριδικός συνδυασμός SA και VNS αποσκοπεί στο να αξιοποιήσει τα δυνατά σημεία και των δύο αλγορίθμων, αντισταθμίζοντας τις αδυναμίες τους, αποσκοπώντας υψηλότερη ποιότητα τελικών λύσεων σε σχέση με το να χρησιμοποιούνταν οι παραπάνω μέθοδοι ανεξάρτητα. Εν κατακλείδι, η παρούσα διπλωματική εργασία επιδιώκει να αναδείξει τα πλεονεκτήματα της υβριδικής προσέγγισης και να τεκμηριώσει την αποτελεσματικότητά της σε προβλήματα δρομολόγησης όπου η βελτιστοποίηση της απόδοσης αποτελεί κρίσιμη επιχειρησιακή απαίτηση.

Abstract

In this present thesis, the development and the implementation of a hybrid metaheuristic algorithm will be examined, with the purpose of solving the Capacitated Vehicle Routing Problem ( CVRP) , which is a fundamental component of operational planning at modern supply chains . The CVRP is chosen because of its practical value on optimization issues and of efficient management of a vehicle fleet. The Nearest Neighbor algorithm is used, because of its ability to produce fast initial solutions with low calculating cost, leaving margin for future update. Then, the metaheuristic method Variable Neighborhood Search (VNS) is applied, which reduces the probability of entrapment in local optima , and allows significant upgrade of the initial solution . For the empowerment of search procedure, Simulated Annealing(SA) method is used. The stochastic nature of this specific method, and its ability to escape local minimum , as long as its ability to allow the controlled acceptance of inferior solutions, contributes to a more effective exploration of the solution area. The hybrid combination of VNS and SA, aims for the combination of the systematic search capabilities of VNS with the stochastic identity of Simulated Annealing , which has as a goal , higher quality of final solutions compared to the result of using them separately. In conclusion, this thesis aims to highlight the advantages of the hybrid approach and to testify its effectiveness on routing problems, where the optimization of performance constitutes critical operational requirement.

Γραμματεία Σχολής ΜΠΔ

+30 28210 37302 (Λ. Παπαδάκη)

pem_parousiasi_ergasias@tuc.gr

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σοφίας Καρκαζή

με θέμα

Πειραματική Μελέτη και Μοντελοποίηση Μεταβατικής Συμπεριφοράς Μετασχηματιστών Ισχύος Υψηλής Τάσης

Experimental Study and Modeling of Transient Behavior of High Voltage Power Transformers
        
Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωσταντίνος Γυφτάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη μεταβατική συμπεριφορά υψηλών συχνοτήτων των μετασχηματιστών ισχύος υπό κεραυνική κρουστική τάση, καθώς και τον βαθμό στον οποίο αυτή δύναται να αναπαραχθεί από μοντέλα ισοδύναμου κυκλώματος διαφορετικής πολυπλοκότητας. Στα απότομα μέτωπα κύματος του κεραυνού, η μαγνητική ροή αποκλείεται από τον σιδηροπυρήνα λόγω του επιδερμικού φαινομένου, και η απόκριση διέπεται από τις χωρητικότητες των τυλιγμάτων και τον συντονισμό τους με την αυτεπαγωγή, η ακριβής αναπαράσταση της συμπεριφοράς αυτής είναι ουσιώδης για την αποτίμηση των μεταφερόμενων υπερτάσεων και τον σχεδιασμό μόνωσης και προστασίας.
Η μελέτη διεξήχθη σε μετασχηματιστή ισχύος τύπου πυρήνα, με μεταγωγέα λήψεων, 150 kV/11,5 kV, συνδεσμολογίας αστέρα-τριγώνου, 36/52 MVA. Ο μετασχηματιστής, απομονωμένος από το δίκτυο, διεγέρθηκε από γεννήτρια συνδυασμένου κύματος σε τριάντα διατάξεις δοκιμής και σε διάφορες στάθμες φόρτισης, και οι μετρηθείσες κυματομορφές, κατόπιν απεικόνισης στη MATLAB, χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση τεσσάρων μοντέλων: του γραμμικού BCTRAN, του θεμελιωμένου στον δυϊσμό Υβριδικού (XFMR), αμφοτέρων στο ATP-EMTP, και του απλού μοντέλου συγκεντρωμένων παραμέτρων του Piantini με την επέκτασή του από την Nehmdoh A. Sabiha, με παραμέτρους εξαχθείσες από την απόκριση συχνότητας.
Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων τεκμηριώνουν ότι η πιστότητα υπό κεραυνική κρουστική τάση καθορίζεται όχι από την πολυπλοκότητα της αρχιτεκτονικής του μοντέλου, αλλά από την επάρκεια της χωρητικής του αναπαράστασης. 

Abstract 
This thesis investigates the high-frequency transient behavior of power transformers under lightning impulse, and the extent to which it can be reproduced by equivalent-circuit models of differing complexity. At the steep wavefronts of lightning, the magnetic flux is excluded from the iron core by the skin effect, and the response is governed by the winding capacitances and their resonance with the winding inductance. An accurate representation of this behavior is essential for evaluating transferred overvoltages and for insulation and protection design.
The study was carried out on a core-type, tap-changing power transformer, 150 kV/11.5 kV, star-delta connection, 36/52 MVA. The transformer, isolated from the grid, was excited by a combination waveform generator across thirty test configurations and several charge levels, and the measured waveforms, imported in MATLAB, were used to evaluate four models: the linear BCTRAN and the duality-based Hybrid (XFMR), both in ATP-EMTP, and the minimal lumped-parameter model of Piantini with its extension by Sabiha, with parameters extracted from the measured frequency response.
The simulation results establish that the fidelity attainable under lightning impulse is governed not by the sophistication of the model architecture but by the adequacy of its capacitive representation.

Meeting ID: 335 373 075 577 0
Passcode: kr9V9mv6

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Δ5.015 (αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ)

Ονοματεπώνυμο: ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ

Θέμα: Επίλυση του προβλήματος προσανατολισμού για ομάδες τουριστών με χρήση μεθευρετικού αλγορίθμου αποικίας μυρμηγκιών και βελτιστοποίηση με χρήση UTASTAR

Title: Solving the Orientation Problem for Tourist Groups Using a Metaheuristic Ant Colony Algorithm and Optimization with UTASTAR

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΕΔΙΠ
• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πρόβλημα προσανατολισμού (Orienteering Problem - OP) στο πλαίσιο σχεδιασμού ταξιδιών για ομάδες τουριστών, όπου όλα τα μέλη της ομάδας κινούνται ως ενιαία μονάδα σε ένα σύνολο πιθανών σημείων ενδιαφέροντος (Points of Interest - POIs) μέσα σε μια πόλη. Αρχικά, το πρόβλημα διατυπώνεται ως ένα κλασικό μονοκριτήριο OP, στο οποίο κάθε POI προσφέρει μία "αμοιβή", και στόχος είναι η μεγιστοποίηση του συνολικού κέρδους εντός χρονικών περιορισμών. Για την εύρεση αρχικών λύσεων υψηλής ποιότητας χρησιμοποιείται ο πληθυσμιακός μεθευρετικός αλγόριθμος της βελτιστοποίησης αποικίας μυρμηγκιών (Ant Colony Optimization - ACO), από τον οποίο διατηρείται ένα υποσύνολο λύσεων, καθώς και τα σημεία ενδιαφέροντος που περιλαμβάνονται σε αυτές, βάσει ενός προκαθορισμένου κατωφλίου ποιότητας. Στη συνέχεια, το πρόβλημα επεκτείνεται σε πολυκριτηριακή μορφή ώστε να ενσωματωθούν οι ατομικές προτιμήσεις των τουριστών. Κάθε τουρίστας αποδίδει διαφορετική "αξία" σε κάθε POI, με αποτέλεσμα κάθε λύση να αξιολογείται ξεχωριστά από κάθε μέλος της ομάδας. Χρησιμοποιείται η πολυκριτήρια μέθοδος UTASTAR για την εξαγωγή ενός συλλογικού μοντέλου προτιμήσεων, βασισμένο στην ικανοποίηση των τουριστών ως προς τις διαδρομές. Η UTASTAR λαμβάνει ως είσοδο τον πίνακα επιδόσεων (συνολική ικανοποίηση κάθε τουρίστα ανά λύση), καθώς και μία μερική κατάταξη των λύσεων, η οποία προκύπτει από τις τιμές της αντικειμενικής συνάρτησης του αρχικού OP, και κατασκευάζει μία συνάρτηση χρησιμότητας που αποτυπώνει τις συλλογικές προτιμήσεις. Τέλος, το OP επιλύεται ξανά χρησιμοποιώντας ως νέα αντικειμενική συνάρτηση τη συνάρτηση χρησιμότητας που προκύπτει από τη UTASTAR, με στόχο την εύρεση διαδρομών που ανταποκρίνονται καλύτερα στις προτιμήσεις της ομάδας. Η διφασική αυτή προσέγγιση συνδυάζει την ευρετική βελτιστοποίηση με τη μοντελοποίηση προτιμήσεων, προσφέροντας πρακτικές και εξατομικευμένες λύσεις δρομολόγησης για ομαδικό τουρισμό.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 11:30
Αίθουσα: Δ5.015 (αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ)

Ονοματεπώνυμο: ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θέμα: Σχεδιασμός τουριστικών διαδρομών για ομάδες με χρήση αλγορίθμου τεχνητής αποικίας μελισσών και πολυκριτήριας μεθόδου UTASTAR

Title: Design of Tourist Routes for Groups Using an Artificial Bee Colony Algorithm and the UTASTAR Multi-Criteria Method

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΕΔΙΠ
• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το πρόβλημα προσανατολισμού (Orienteering Problem - OP) στο πλαίσιο του σχεδιασμού διαδρομών για ομάδες τουριστών που κινούνται ως ενιαία μονάδα εντός αστικού περιβάλλοντος. Το αρχικό πρόβλημα διατυπώνεται ως μονοκριτηριακό, όπου κάθε σημείο ενδιαφέροντος (Point of Interest - POI) διαθέτει μία ενιαία "αμοιβή" και στόχος είναι η μεγιστοποίηση της συνολικής αξίας των επισκέψεων υπό χρονικούς περιορισμούς. Για την παραγωγή ποιοτικών και διαφοροποιημένων αρχικών λύσεων, αξιοποιείται ο ευρετικός αλγόριθμος τεχνητής αποικίας μελισσών (Artificial Bee Colony - ABC), ο οποίος προσομοιώνει τη συμπεριφορά των μελισσών κατά την αναζήτηση τροφής. Δημιουργείται ένα σύνολο εναλλακτικών διαδρομών, από τις οποίες διατηρείται εκείνο το υποσύνολο λύσεων που ξεπερνά ένα καθορισμένο όριο ποιότητας, ώστε να εξασφαλιστεί ποικιλία λύσεων και σημείων ενδιαφέροντος για το σύνολο της ομάδας. Στη δεύτερη φάση, το πρόβλημα επεκτείνεται σε πολυκριτηριακή μορφή, ώστε να ληφθούν υπόψη οι ατομικές προτιμήσεις των τουριστών της ομάδας. Καθένας εξ αυτών αποδίδει διαφορετική βαθμολογία ενδιαφέροντος στα POIs, με αποτέλεσμα η βαθμολογία των ήδη αξιολογημένων διαδρομών να μην είναι πλέον αντικειμενική για το κάθε μέλος της ομάδας. Για την επίλυση του προβλήματος αυτού, εφαρμόζεται η πολυκριτήρια μέθοδος UTASTAR, η οποία λαμβάνει ως είσοδο τις αξιολογήσεις των τουριστών επί των διαδρομών (πίνακας επιδόσεων), καθώς και μια μερική κατάταξη των αρχικών λύσεων με βάση την τιμή της αντικειμενικής συνάρτησης από το αρχικό OP. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, προκύπτει ένα συλλογικό μοντέλο προτιμήσεων, το οποίο αποτυπώνεται ως συνάρτηση χρησιμότητας. Η τελική φάση περιλαμβάνει την επίλυση του OP, αυτή τη φορά με στόχο τη βελτιστοποίηση της συνάρτησης χρησιμότητας που εξήγαγε η UTASTAR. Το νέο πρόβλημα οδηγεί σε διαδρομές που εξυπηρετούν καλύτερα τις συλλογικές προτιμήσεις της ομάδας. Η συνολική μεθοδολογία συνδυάζει τους ευφυείς ευρετικούς αλγορίθμους με την πολυκριτήρια ανάλυση αποφάσεων, προσφέροντας μία ολοκληρωμένη και ευέλικτη λύση στο σχεδιασμό ομαδικών τουριστικών διαδρομών.

Όνοματεπώνυμο Μεταπτυχιακού Φοιτητή: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΟΥΡΕΝΤΖΗ

Α.Μ.: 2024057013

Ημερομηνία Παρουσίασης: 06/07/2026

Ώρα: 14:00

Αίθουσα: Zoom Meeting

https://us05web.zoom.us/j/81646663987?pwd=K3T0o1nMuuBYO6l5TlIax0gsqWB2Pi.1

Θέμα ΔΜΣ «Πρόβλεψη τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στην ελληνική αγορά επόμενης ημέρας με χρήση μηχανικής μάθησης»

Title MSc «Electric price nowcasting in the Greek day - ahead market using machine learning»

Επιβλέπων: ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΤΣΟΥΤΣΟΣ

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Θεοχάρης Τσούτσος
2. Αλέξανδρος Φλάμος
3. Νικόλαος Διαγγελάκης

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία αναλύει τη χρήση αλγορίθμων μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελληνική Αγορά Επόμενης Ημέρας, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση της ενσωμάτωσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη διαδικασία διαμόρφωσης των χονδρεμπορικών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας. Η αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Μοντέλου-Στόχου και την ενισχυμένη διασύνδεση των ευρωπαϊκών αγορών ηλεκτρικής ενέργειας, έχει καταστήσει τη δυναμική των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας σημαντικά πιο σύνθετη. Υπό αυτές τις συνθήκες, η βραχυπρόθεσμη πρόβλεψη των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας έχει καταστεί απαραίτητη για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς της αγοράς.

Η εργασία παρουσιάζει ένα μοντέλο πρόβλεψης που βασίζεται στην τεχνική μηχανικής μάθησης Random Forest, με στόχο την πρόβλεψη της τιμής ηλεκτρικής ενέργειας στην Αγορά Επόμενης Ημέρας στην Ελλάδα. Το σύνολο δεδομένων που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη καλύπτει την περίοδο 2022–2025 σε ωριαία βάση και περιλαμβάνει διάφορες μεταβλητές πρόβλεψης, όπως η συμμετοχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ηλεκτρικό σύστημα, οι καιρικές συνθήκες, χρονικοί παράγοντες, καθώς και οι διασυνοριακές ροές ηλεκτρικής ενέργειας. Οι παρατηρήσεις που καταγράφηκαν από το 2022 έως και το 2023 χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση του μοντέλου, ενώ οι παρατηρήσεις του έτους 2024 χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς ελέγχου και αξιολόγησης. Στη συνέχεια, το εκπαιδευμένο μοντέλο εφαρμόστηκε για την παραγωγή προβλέψεων για το έτος 2025.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η μέθοδος Random Forest παρουσίασε υψηλή ακρίβεια πρόβλεψης τόσο σε ωριαίο όσο και σε ημερήσιο και μηνιαίο επίπεδο. Το προτεινόμενο μοντελοποιητικό πλαίσιο κατάφερε να αποτυπώσει τη συνιστώσα της εποχικότητας, τα ημερήσια πρότυπα ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων που παρατηρήθηκαν στην ελληνική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Η ανάλυση συσχέτισης επιβεβαίωσε επίσης τον υψηλό βαθμό χρονικής εξάρτησης των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, με τις υστερημένες τιμές της αγοράς να συγκαταλέγονται μεταξύ των σημαντικότερων μεταβλητών πρόβλεψης. Επιπλέον, η έρευνα κατέδειξε την ύπαρξη αρνητικής συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, εύρημα που συνάδει με την έννοια του φαινομένου της σειράς ένταξης, γνωστού στη βιβλιογραφία της ενεργειακής οικονομίας ως merit order effect.

Επιπρόσθετα, η μελέτη αναδεικνύει τη σημασία των καιρικών παραγόντων, των χρονικών μεταβλητών και των διασυνοριακών ροών στη διαμόρφωση της δυναμικής των τιμών ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα. Παρά την υψηλή ακρίβεια του μοντέλου, οι προβλέψεις παρουσίασαν μεγαλύτερες αποκλίσεις κατά τη διάρκεια περιόδων έντονης αστάθειας της αγοράς και σημαντικών διακυμάνσεων των τιμών, γεγονός που οφείλεται στην απρόβλεπτη φύση του περιβάλλοντος της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Abstract:

The thesis will analyze the use of the machine learning algorithm to forecast electricity prices on the Greek Day Ahead Power Market, especially analyzing the impact of integrating renewable energy sources on the process of forming wholesale electricity prices. The growth of the share of renewable energy sources along with the introduction of the European Target Model and the increased interconnectedness of European electricity markets have greatly complicated the dynamics of electricity prices. Under such circumstances, short-term electricity price prediction has become essential for all stakeholders.

The paper presents a prediction model employing the machine learning technique of the random forest to predict Day-Ahead Market electricity price in Greece. The dataset employed for the study includes information over the period 2022-2025 on an hourly basis and consists of different predictors that include the presence of renewables in the system, weather conditions, time factors, as well as electricity trade across borders. Observations recorded from 2022 up to 2023 are used for model training, whereas observations for the year 2024 were considered for testing purposes. The model obtained was then used for predictions in the year 2025.

The results show that the random forest approach demonstrated excellent forecasting accuracy for both hourly, daily, and monthly prediction tasks. The modeling framework was able to identify the seasonality component, daily electricity demand patterns, and almost all short-term variations that occurred in the Greek power market. The correlation analysis also confirmed the high degree of temporal dependence of electricity prices, with lagged price terms being among the most significant predictors. Moreover, the research found evidence for a negative correlation between renewable energy deployment levels and electricity prices, which aligns with the concept known as the merit order effect described in the literature on energy economics.

Furthermore, the study reveals the significance of weather factors, time-related factors, and interconnection flows in determining the dynamics of electricity prices in Greece. Despite the model's high accuracy, the predictions exhibited larger deviations during periods of intense market instability and price fluctuations, owing to the unpredictable nature of the electricity market environment.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2026, 10.30
Αίθουσα: κτίριο ΜΠΔ Δ5.007 Εργαστήριο συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Θέμα: Στρατηγική ανάλυση και αξιολόγηση κινδύνου των Παγκόσμιων Θαλάσσιων Στενών και οι επιπτώσεις τους στις εμπορικές ροές και την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Title: Strategic analysis and risk assessment of Global Maritime Straits and their impact on trade flows and the energy security of the European Union

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη στρατηγική σημασία των παγκόσμιων θαλάσσιων σημείων συμφόρησης (maritime chokepoints) και αξιολογεί τους κινδύνους που επηρεάζουν την απρόσκοπτη λειτουργία τους, με ιδιαίτερη έμφαση στις επιπτώσεις τους για τις εμπορικές ροές και την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος του διεθνούς εμπορίου διακινείται μέσω θαλάσσης, η ασφάλεια κρίσιμων διόδων, όπως το Στενό του Ορμούζ, τα Στενά της Μαλάκκας, η Διώρυγα του Σουέζ, το Bab el-Mandeb, ο Βόσπορος και η Διώρυγα του Παναμά, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη σταθερότητα των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων. Μεθοδολογικά, η εργασία υιοθετεί μια υβριδική προσέγγιση αξιολόγησης κινδύνου, συνδυάζοντας ποιοτικά και ημι-ποσοτικά εργαλεία ανάλυσης. Ειδικότερα, αξιοποιούνται οι αρχές της Τυπικής Αξιολόγησης Ασφάλειας (Formal Safety Assessment – FSA), το ταξινομικό πλαίσιο AMCAT για την ανάλυση της φύσης των απειλών, ο δείκτης Αναμενόμενης Αξίας Διαταραγμένου Εμπορίου (Expected Value of Disrupted Trade – EVTD), καθώς και ένας Πίνακας Θερμότητας (Heatmap) και μια Μήτρα Κινδύνου–Κρισιμότητας (Risk–Criticality Matrix) για τη συγκριτική αποτίμηση των έξι εξεταζόμενων chokepoints. Τα αποτελέσματα της εργασίας αναδεικνύουν ότι η γεωγραφική κρισιμότητα ενός θαλάσσιου σημείου συμφόρησης δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την ευπάθειά του απέναντι σε σύγχρονες γεωπολιτικές, περιβαλλοντικές, λειτουργικές και τεχνολογικές απειλές. Παράλληλα, επισημαίνεται η αυξημένη έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε διαταραχές των θαλάσσιων ροών, ιδιαίτερα μετά τη μεταβολή του ενεργειακού της εφοδιασμού και τη μεγαλύτερη στροφή προς το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) και τις θαλάσσιες οδούς μεταφοράς. Συμπερασματικά, η εργασία υπογραμμίζει την ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανθεκτικότητας μέσω διαφοροποίησης προμηθευτών και διαδρομών, ενίσχυσης της θαλάσσιας ασφάλειας και ανάπτυξης πιο συστηματικών μηχανισμών παρακολούθησης και έγκαιρης προειδοποίησης για τα κρίσιμα maritime chokepoints.

Abstract

This diploma thesis examines the strategic significance of global maritime chokepoints and assesses the risks that affect their uninterrupted operation, with particular emphasis on their implications for trade flows and the energy security of the European Union. Given that the largest share of international trade is transported by sea, the security of critical maritime routes, such as the Strait of Hormuz, the Strait of Malacca, the Suez Canal, Bab el-Mandeb, the Bosporus and the Panama Canal, constitutes a key factor for the stability of global supply chains. Methodologically, the thesis adopts a hybrid risk assessment approach, combining qualitative and semi-quantitative analytical tools. More specifically, it applies the principles of Formal Safety Assessment (FSA), the AMCAT framework for the qualitative analysis of threats, the Expected Value of Disrupted Trade (EVTD) indicator, as well as a Heatmap and a Risk–Criticality Matrix for the comparative assessment of the six examined chokepoints. The findings of the thesis indicate that the geographical criticality of a maritime chokepoint does not necessarily coincide with its vulnerability to contemporary geopolitical, environmental, operational and technological threats. At the same time, the analysis highlights the increased exposure of the European Union to disruptions in maritime flows, especially following the transformation of its energy supply structure and the growing reliance on liquefied natural gas (LNG) and maritime transport routes. In conclusion, the thesis underlines the need to strengthen European resilience through the diversification of suppliers and routes, the enhancement of maritime security, and the development of more systematic monitoring and early-warning mechanisms for critical maritime chokepoints.  

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗ

με θέμα

Τμηματοποίηση Περιοχών Κλινικού Ενδιαφέροντος της Κοιλιακής Αορτής με χρήση Θεμελιωδών Μοντέλων (Medical-SAM2)

Segmentation of Clinically Relevant Regions of the Abdominal Aorta Using Foundation Models (Medical-SAM 2)

Εξεταστική Επιτροπή

Καθ. Μιχαήλ Ζερβάκης (Επιβλέπων)
Καθ. Αθανάσιος Λιάβας
Επίκ. Καθ. Μάριος Αντωνακάκης (ΕΛΜΕΠΑ)

Περίληψη
    
Το Ανεύρυσμα Κοιλιακής Αορτής (ΑΚΑ) θεωρείται ως μία από τις πιο επικίνδυνες παθήσεις του κοιλιακού τμήματος της αορτής, η οποία επηρεάζει κυρίως άνδρες ηλικίας άνω των 65 ετών. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η αορτή είναι η μεγαλύτερη αρτηρία του ανθρώπινου σώματος, η συγκεκριμένη πάθηση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές, ή ακόμη και καταστροφικές, κλινικές επιπτώσεις εάν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Ωστόσο, η τρισδιάστατη μοντελοποίηση του αυλού της αορτής μπορεί να προσφέρει σημαντικά στοιχεία για τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του ανευρύσματος, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την διάγνωση και την πιθανή πρόοδό του. Η τμηματοποίηση εικόνας είναι επομένως απαραίτητη για τη μοντελοποίηση του AAA, επιτρέποντας την αξιόπιστη εξαγωγή και ανάλυση των σχετικών περιοχών. Η παρούσα διπλωματική εργασία συγκαταλέγεται στον τομέα της Κατάτμησης Εικόνας και διερευνά τη χρήση μοντέλων Βαθιάς Μάθησης για την τμηματοποίηση του αυλού της αορτής σε ένα σύνολο δεδομένων από ιατρικές εικόνες ΑΚΑ. Επίσης, συμπεριλαμβάνεται και ένα ακόμη διερευνητικό πείραμα για την τμηματοποίηση του ενδοαυλικού θρόμβου, του οποίου τα δεδομένα είναι αρκετά περιορισμένα. Η εργασία αξιοποιεί το μοντέλο Medical SAM 2 (MedSAM-2), ένα θεμελιώδες μοντέλο το οποίο προσαρμόζεται στο συγκεκριμένο ιατρικό πρόβλημα μέσω fine-tuning. Η εκπαίδευση του μοντέλου βασίζεται σε επιβλεπόμενη μάθηση, χρησιμοποιώντας ζεύγη εικόνων αξονικής τομογραφίας (CT) με τις αντίστοιχες Ground Truth (GT) μάσκες. Κατά την πειραματική διαδικασία τα δεδομένα επεξεργάζονται και έπειτα γίνεται ποσοτική, καθώς και ποιοτική αξιολόγηση των τελικών προβλέψεων. Η απόδοση του μοντέλου αξιολογείται ποσοτικά, με βασικότερη αναφορά στις μετρικές αξιολόγησης Dice Similarity Coefficient (DSC) και Intersection over Union (IoU), ενώ η ποιοτική αξιολόγηση της απόδοσης προκύπτει από οπτική σύγκριση των τελικών προβλέψεων του μοντέλου με τις αντίστοιχες GT μάσκες. Κατά την ποσοτική αξιολόγηση του τελικού πειράματος του αυλού, το μοντέλο MedSAM-2, αξιολογημένο στο small checkpoint, κατέδειξε μέση τιμή DSC 91.1%, καθώς και μέση τιμή IoU 84.3%. Παρότι οι συγκεκριμένες μετρικές είναι ικανοποιητικές, το μοντέλο έχει δυνατότητες να επιτύχει καλύτερα αποτελέσματα, εάν εκπαιδευτεί με περισσότερα ιατρικά δεδομένα, καθώς και λιγότερους περιορισμούς υπολογιστικής ισχύος και χρόνου. Αξίζει να σημειωθεί πως η ποιοτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων θεωρείται εξίσου σημαντική με την ποσοτική αξιολόγηση, καθώς η συγκεκριμένη εργασία ανήκει στον τομέα των προβλημάτων Μηχανικής Όρασης. Μέσω των ποιοτικών αποτελεσμάτων επιβεβαιώνεται ότι το βελτιστοποιημένο μοντέλο προσφέρει μια οργανωμένη πειραματική βάση και μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς για μελλοντικές εργασίες, συμβάλλοντας έτσι στην περαιτέρω διερεύνηση του συγκεκριμένου προβλήματος.

Abstract 
    
Abdominal Aortic Aneurysm (AAA) is considered one of the most dangerous diseases of the abdominal part of the aorta, affecting mainly men over the age of 65. Considering that the aorta is the largest artery of the human body, this condition can lead to significant, or even catastrophic, clinical consequences if it is not diagnosed and treated in time. In this context, the three-dimensional modeling of the aortic lumen can provide important information about the morphological characteristics of the aneurysm, which are vital for its diagnosis and possible progression. Image segmentation is therefore essential for AAA modeling, enabling reliable extraction and analysis of relevant regions. The present thesis belongs to the field of Image Segmentation and investigates the use of Deep Learning models for the segmentation of the aortic lumen in a dataset of AAA medical images. In addition, another exploratory experiment is included for the segmentation of the intraluminal thrombus, for which the available data are quite limited. The work utilizes the Medical SAM 2 (MedSAM-2) model, a foundation model that is adapted to this specific medical problem through fine-tuning. The training of the model is based on supervised learning, using pairs of Computed Tomography (CT) images with the corresponding Ground Truth (GT) masks. During the experimental process, the data are processed and then quantitative, as well as qualitative, evaluation of the final predictions is performed. The performance of the model is evaluated quantitatively, with main reference to the evaluation metrics Dice Similarity Coefficient (DSC) and Intersection over Union (IoU), while the qualitative evaluation of the performance is derived from visual comparison of the final predictions of the model with the corresponding GT masks. During the quantitative evaluation of the final lumen experiment, the MedSAM-2 model, evaluated on the small checkpoint, demonstrated a mean DSC value of 91.1%, as well as a mean IoU value of 84.3%. Although these metrics are satisfactory, the model has the potential to achieve better results if it is trained with more medical data, as well as fewer limitations in computational power and time. It is worth noting that the qualitative evaluation of the results is considered equally important to the quantitative evaluation, since this work belongs to the field of Computer Vision problems. Through the qualitative results, it is confirmed that the optimized model provides an organized experimental basis and can serve as a reference point for future studies, thus contributing to the further investigation of this specific problem.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 11:30
Αίθουσα: Αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΜΠΕΝΝΤΑΪ ΣΑΡΑ

Θέμα: Μηχανική ανάλυση και  πρόβλεψη  αστοχίας μιας πολυστρωματικής σύνθετης πλάκας με ίνες γυαλιού (GFRP) μέσω πεπερασμένων στοιχείων και τεχνητής νοημοσύνης

Title: Mechanical analysis and failure prediction of a multilayered GFRP composite plate using finite elements and artificial intelligence

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία ασχολείται με τη μηχανική ανάλυση και την πρόβλεψη της αστο- χίας μιας πολυστρωματικής πλάκας από σύνθετο υλικό ενισχυμένο με ίνες γυαλιού (GFRP). Για τον σκοπό αυτό συνδυάζονται αριθμητικές αναλύσεις με τη Μέθοδο των Πεπερασμένων Στοιχείων (Finite Element Method – FEM) και τεχνικές Τεχνητής Νοημοσύνης. Αρχικά παρουσιάζονται οι βασικές αρχές των σύνθετων υλικών, η μηχανική συμπεριφορά των πολυστρωματικών πλακών (lam- inates), οι ιδιότητες των ινών γυαλιού και οι κυριότεροι μηχανισμοί αστοχίας που εμφανίζονται στις κατασκευές αυτές. Στη συνέχεια αναπτύσσεται μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων μιας σύνθετης πλάκας με διάταξη στρώσεων [0/45/-45/90]s, η οποία υποβάλλεται σε ομοιόμορφα κατανεμημένη πίεση. Πραγματοποιούνται τόσο γραμμικές όσο και μη γραμμικές αναλύσεις με στόχο τη διερεύνηση της μηχανικής απόκρισης και της εξέλιξης της βλάβης. Για την προσομοίωση της ενδοστρωματικής αστοχίας χρησιμοποιείται το κριτήριο Hashin, το οποίο επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ αστοχίας των ινών και της μήτρας του σύνθετου υλικού. Παράλληλα, μεταξύ των στρώσεων εισάγονται συνεκτικές διεπιφάνειες (cohesive interfaces) για την προσομοίωση του φαινομένου της αποκόλλησης (delamina- tion). Με βάση τα αποτελέσματα των αναλύσεων δημιουργήθηκε σύνολο δεδομένων αποτελούμενο από 450 προσομοιώσεις, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη και εκπαίδευση Τεχνητών Νευρωνικών Δικτύων στο περιβάλλον MATLAB. Τα νευρωνικά δίκτυα εκπαιδεύτηκαν τόσο σε προβλήματα παλινδρόμησης όσο και ταξινόμησης, με στόχο την πρόβλεψη των μέγιστων τάσεων, της εμφάνισης αποκόλλησης, καθώς και της αστοχίας των ινών και της μήτρας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα αναπτυγμένα μοντέλα μπορούν να προσεγγίσουν με πολύ υψηλή ακρίβεια τα αποτελέσματα των αναλύσεων πεπερασμένων στοιχείων. Παράλληλα, προσφέρουν σημαντική μείωση του απαιτούμενου υπολογιστικού χρόνου, καθώς παρέχουν προβλέψεις σχεδόν ακαριαία χωρίς την ανάγκη εκτέλεσης νέων χρονοβόρων προσομοιώσεων. Συνολικά, η εργασία αναδεικνύει ότι ο συνδυασμός της υπολο- γιστικής μηχανικής με τη μηχανική μάθηση αποτελεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό εργαλείο για τη γρήγορη και αξιόπιστη αξιολόγηση σύνθετων κατασκευών.

Abstract

This thesis addresses the mechanical analysis and failure prediction of a multilayer plate made of glass fiber reinforced polymer (GFRP) composite material. For this purpose, numerical analyses using the Finite Element Method (FEM) are combined with Artificial Intelligence techniques. Initially, the basic principles of composite materials, the mechanical behavior of multilayer plates (laminates), the properties of glass fibers, and the main failure mechanisms occurring in these structures are presented. Subsequently, a finite element model of a composite plate with a layup configuration of [0/45/-45/90]s, subjected to uniformly distributed pressure, is developed. Both linear and non-linear analyses are performed to investigate the mechanical response and damage evolution. For the simulation of intra-laminar failure, the Hashin criterion is used, which allows for the distinction between fiber failure and matrix failure of the composite material. At the same time, cohesive interfaces are introduced between the layers to simulate the phenomenon of delamination. Based on the results of the analyses, a dataset consisting of 450 simulations was created, which was used for the development and training of Artificial Neural Networks in the MATLAB environment. The neural networks were trained on both regression and classification problems, with the aim of predicting maximum stresses, the occurrence of delamination, as well as fiber and matrix failure. The results demonstrated that the developed models can approximate the finite element analysis results with very high accuracy. Concurrently, they offer a significant reduction in the required computational time, as they provide predictions almost instantaneously without the need to run new time-consuming simulations. Overall, the thesis highlights that the combination of computational mechanics with machine learning constitutes a highly effective tool for the rapid and reliable evaluation of composite structures.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2026, 15:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Ευφυών Συστημάτων και Ρομποτικής

Ονοματεπώνυμο: ΜΠΑΝΕΛΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Θέμα: Έλεγχος και Σχεδιασμός τροχιάς μη επανδρωμένου εναέριου οχήματος με χρήση ενισχυτικής μάθησης

Title: Unmanned Aerial Vehicle (UAV) path planning and control using a reinforcement learning based approach

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘEΡΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΠΙΠΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Η αυτόνομη πλοήγηση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV) σταθερής πτέρυγας πάνω από μια περιοχή μεταβαλλόμενης μορφολογίας αποτελεί ένα απαιτητικό πρόβλημα καθώς το αεροσκάφος θα πρέπει ταυτόχρονα να φτάσει στον προορισμό του, να διατηρήσει ασφαλή απόσταση από το ορεινό έδαφος και να παραμείνει εντός των ορίων ασφαλούς λειτουργίας. Το πρόβλημα συνήθως διαχωρίζεται σε δύο αλληλένδετα προβλήματα, το σχεδιασμό τροχιάς και την ακριβής παρακολούθηση αυτής. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει ένα πλαίσιο λειτουργίας όπου προτείνονται μεθοδολογίες σχεδιασμού τροχιάς και ταυτόχρονης παρακολούθησης αυτής. Στο στάδιο του σχεδιασμού, γίνεται χρήση του αλγορίθμου Lazy Theta* που λαμβάνει υπόψη το ανάγλυφο του εδάφους υπολογίζει μια σύντομη διαδρομή, η οποία προσεγγίζεται με τη χρήση καμπυλών Bézier και αποτελεί την τροχιά αναφοράς. Στο στάδιο της εκτέλεσης, τέσσερις αλγόριθμοι συνεχούς ελέγχου (DDPG, TD3, PPO και Soft Actor-Critic) εκπαιδεύονται μέσα σε ένα προσαρμοσμένο περιβάλλον MATLAB, ώστε να παράξουν πράκτορες που θα έχουν τη δυνατότητα να ακολουθούν αυτή την τροχιά. Ένας ελεγκτής PID λειτουργεί καθ' όλη τη διάρκεια ως βάση αναφοράς και παράλληλα σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη στρατηγικών εκπαίδευσης. Οι προτεινόμενες προσεγγίσεις έχουν δοκιμαστεί πειραματικά με χρήση προσομοίωσης.

Abstract

Autonomous navigation of fixed-wing UAVs over complex terrain is a demanding problem, since the aircraft must reach its goal, hold safe clearance above uneven terrain and stay within the limits of its own dynamics, simultaneously. The task is usually divided in two coupled problems. The first is planning a route that is short yet smooth enough for a fixed-wing platform to fly and the second is tracking that route accurately at cruise speed. A controller based on classical approaches can achieve the task in certain cases, but it may struggle to operate efficiently in the case of rapid altitude changes. This thesis presents a framework for terrain-aware UAV navigation that pairs classical path planning with deep reinforcement learning. During the planning phase, a terrain-aware Lazy Theta* algorithm computes a short any-angle path, and a Bézier formulation then smooths it into a continuous, flyable reference trajectory over real elevation data in NED coordinates. In the execution stage, four algorithms, namely DDPG, TD3, PPO and Soft Actor-Critic are used to train agents that are able to follow the derived trajectory while keeping the cross-track error low. A tuned PID controller runs throughout as the baseline and acts as an initial point across three training strategies, pure reinforcement learning, imitation warm-starting, and residual learning, which were developed and tested during this thesis. The proposed methodologies have been tested in a simulated environment.

Application period: 1 June – 10 July 2026
Applicant notification: 11 September 2026

Online programme: starts on the 5 October 2026
On-site programme: 23 – 27 November 2026

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 10:00
[Αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ]Αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΠΟΘΗΤΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Θέμα: Ανάλυση Δυναμικής Συμπεριφοράς και Πιεζοηλεκτρικής Απόσβεσης Κραδασμών σε Έλικα UAV με τη Μέθοδο Πεπερασμένων Στοιχείων (FEM)

Title: Analysis of Dynamic Behavior and Piezoelectric Vibration Damping of a UAV Propeller using the Finite Element Method (FEM)

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η ραγδαία ανάπτυξη των μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAVs) σε αστικά περιβάλλοντα έχει αναδείξει τον αεροακουστικό θόρυβο και τις δομικές ταλαντώσεις των ελίκων ως κρίσιμους περιοριστικούς παράγοντες. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο τη μελέτη της δυναμικής συμπεριφοράς μίας έλικας UAV και τη διερεύνηση μεθόδων ημι-παθητικής απόσβεσης κραδασμών με χρήση πιεζοηλεκτρικών υλικών (Piezoelectric Shunt Damping). Η μεθοδολογία βασίζεται στην ανάπτυξη υπολογιστικών μοντέλων Πεπερασμένων Στοιχείων (FEM) σε περιβάλλον ANSYS. Αρχικά, αναπτύσσεται ένα μοντέλο αναφοράς (baseline) έλικας από σύνθετο υλικό άνθρακα (CFRP) και πραγματοποιείται ιδιομορφική ανάλυση (Modal Analysis) για τον προσδιορισμό των κρίσιμων συχνοτήτων συντονισμού. Στη συνέχεια, προσομοιώνεται η ενσωμάτωση πιεζοηλεκτρικών επιθεμάτων τύπου Macro-Fiber Composite (MFC) στη ρίζα της έλικας. Η εργασία εξετάζει τρία βασικά σενάρια λειτουργίας: (α) έλικα χωρίς πιεζοηλεκτρικά στοιχεία, (β) πιεζοηλεκτρικά σε ανοικτό κύκλωμα (Open Circuit) για την αξιολόγηση της αύξησης ακαμψίας, και (γ) πιεζοηλεκτρικά συνδεδεμένα σε κύκλωμα συντονισμού R-L (Resonant Shunt) για τη βελτιστοποίηση της απόσβεσης. Επιπρόσθετα, διερευνάται η επίδραση της γωνίας διαστρωμάτωσης των ινών του συνθέτου υλικού στις ιδιοσυχνότητες και στην αποδοτικότητα της απόσβεσης. Τέλος, αξιολογείται η δυνατότητα ενεργειακής ανάκτησης (Energy Harvesting) από τις ταλαντώσεις της έλικας, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η παραγόμενη ισχύς είναι αξιοποιήσιμη για βοηθητικές εφαρμογές χαμηλής κατανάλωσης.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 11:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Διοικητικών Συστημάτων

Ονοματεπώνυμο: ΜΑΛΛΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Θέμα: Ανάλυση των αντιλήψεων των φοιτητών σχετικά με την χρήση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία λόγω πανδημίας

Title: Αnalysis of students' perceptions regarding the use of ICT in the educational process due to the pandemic

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Με την εμφάνιση της πανδημίας του Covid-19 τα Ιδρύματα της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης χρησιμοποίησαν σε πρωτοφανή βαθμό Τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνίας (ΤΠΕ) για την αντιμετώπιση του Covid-19 καθώς και λόγω της απαγόρευσης της δια ζώσης εκπαίδευσης. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι να γίνει αφενός στατιστική ανάλυση σε ήδη υπάρχοντα δεδομένα, τα οποία αφορούν την αντίληψη των φοιτητών του Πολυτεχνείου Κρήτης για τις ΤΠΕ σε όλες τις συνιστώσες της εκπαιδευτικής λειτουργίας. Θα πραγματοποιηθούν στατιστικοί έλεγχοι υποθέσεων σε σχέση με το πόσο επηρεάζουν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά την άποψη των φοιτητών, καθώς και αν οι απόψεις των φοιτητών συσχετίζονται με τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν με τη χρήση των τεχνολογικών μέσων. Αφετέρου, θα γίνει ανάλυση των απαντήσεων με χρήση ασαφών συνόλων. Για τον σκοπό αυτό θα χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της Ποιοτικής Συγκριτικής Ανάλυσης (fsQCA) με την χρήση ασαφών συνόλων με στόχο την εις βάθος ανάλυση των δεδομένων που έχουν συγκεντρωθεί. Κύρια επιδίωξη είναι να εντοπιστούν οι αιτιώδεις συνθήκες (δείκτες ή συνδυασμοί δεικτών), οι οποίες είναι ικανές για την ικανοποίηση των φοιτητών. Επίσης, θα επιδιωχθεί ο εντοπισμός τυχόν αναγκαίων συνθηκών για την ικανοποίηση τους. Επομένως, η ανάλυση θα επιδιώξει να εντοπίσει τόσο ικανές όσο και αναγκαίες συνθήκες που οδηγούν η ερμηνεύουν την ικανοποίηση των φοιτητών.

Ονοματεπώνυμο Φοιτητή: Αλέξιος Φωτεινόπουλος 

Α.Μ.: 2015050113 

Ημερομηνία Παρουσίασης: 07/07/2026 

Ώρα:09:30 π.μ. 

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/98066016904?pwd=e3vc1lGo4g3V3HywTp1bb1V10SY6vI.1

Θέμα ΔE «ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΧΩΡΟΘΕΤΗΣΗΣ ΖΩΝΩΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ GIS – Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ»

Title «METHODOLOGY FOR SPATIAL PLANNING OF WILDFIRE PROTECTION ZONES USING GIS – THE CASE OF EVROS »

Επιβλέπων: Τσουχλαράκη Ανδρονίκη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Τσουχλαράκη Ανδρονίκη

2 Βουλγαράκης Απόστολος

3 Κουργιαλάς Νεκτάριος

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χωρική ανάλυση και διαχείριση των δασικών πυρκαγιών με τη χρήση Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS), εστιάζοντας τόσο στη δυνατότητα προστασίας των δασικών εκτάσεων όσο και στην επικινδυνότητα εκδήλωσης πυρκαγιών. Ως περιοχή μελέτης επιλέχθηκε τμήμα του Δήμου Αλεξανδρούπολης, ο οποίος επλήγη ιδιαίτερα από τη μεγάλη και καταστροφική δασική πυρκαγιά του έτους 2023. Στόχος της εργασίας είναι η εφαρμογή και αξιολόγηση χωρικών μοντέλων που μπορούν να υποστηρίξουν το σχεδιασμό πρόληψης και διαχείρισης δασικών πυρκαγιών.

Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν δύο διακριτά αλλά συμπληρωματικά χωρικά μοντέλα. Το πρώτο αφορά τον καθορισμό ζωνών προστασίας από δασικές πυρκαγιές και βασίζεται στη λειτουργικότητα του δασικού οδικού δικτύου, στη μορφολογία του εδάφους και στις τεχνικές δυνατότητες των επίγειων πυροσβεστικών δυνάμεων. Το μοντέλο αυτό υλοποιήθηκε σε περιβάλλον GIS και λαμβάνει υπόψη παραμέτρους όπως η κλίση του εδάφους, η πίεση του νερού και η διάταξη των δρόμων, διακρίνοντας τις ζώνες προστασίας σε επίπεδες, ανηφορικές και κατηφορικές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 60,62% της περιοχής μελέτης χαρακτηρίζεται ως δυνητικά προστατεύσιμο, ενώ το 39,38% δεν μπορεί να προστατευθεί αποτελεσματικά.

Το δεύτερο μοντέλο αφορά την εκτίμηση της επικινδυνότητας εκδήλωσης δασικών πυρκαγιών και βασίζεται σε πολυκριτηριακή χωρική ανάλυση φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων, όπως η χρήση γης, το

υψόμετρο, η κλίση και ο προσανατολισμός των πλαγιών, καθώς και η απόσταση από το οδικό δίκτυο. Μέσω ανάλυσης ψηφιδωτού μοντέλου και σταθμισμένου γραμμικού συνδυασμού των παραμέτρων, δημιουργήθηκε χάρτης επικινδυνότητας, ο οποίος ταξινομήθηκε σε ζώνες χαμηλής, μέσης και υψηλής επικινδυνότητας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι περίπου το 86,3% της περιοχής μελέτης κατατάσσεται στη ζώνη υψηλής επικινδυνότητας, ενώ μικρότερα ποσοστά αντιστοιχούν στις ζώνες μέσης και χαμηλής επικινδυνότητας. Η σύγκριση του χάρτη επικινδυνότητας με το μοντέλο ζωνών προστασίας ανέδειξε ότι εκτός των ζωνών προστασίας το ποσοστό υψηλής επικινδυνότητας αυξάνεται σημαντικά (≈81,3%), ενώ εντός αυτών μειώνεται (≈64,8%). Επιπλέον, η επικάλυψη του μοντέλου επικινδυνότητας με τις χαρτογραφημένες καμένες εκτάσεις της πυρκαγιάς του 2023 έδειξε ότι περίπου το 87,4% της καμένης έκτασης εντοπίζεται σε περιοχές που είχαν ταξινομηθεί ως υψηλής επικινδυνότητας.

Η σύγκριση των αποτελεσμάτων των δύο μοντέλων με τα δεδομένα των καμένων εκτάσεων της πυρκαγιάς του 2023 ανέδειξε σημαντική χωρική συσχέτιση, καθώς μεγάλο ποσοστό των καμένων εκτάσεων εντοπίζεται σε περιοχές υψηλής επικινδυνότητας. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι σημαντικό μέρος των θεωρητικά προστατεύσιμων περιοχών επλήγη από την πυρκαγιά, γεγονός που αποδίδεται κυρίως στις ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες, στους περιορισμούς που σχετίζονται με την προσβασιμότητα μέσω του δασικού οδικού δικτύου και στους εγγενείς περιορισμούς της εφαρμοζόμενης μεθοδολογίας. Συμπερασματικά, η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της συνδυαστικής αξιολόγησης επικινδυνότητας και προστατευσιμότητας και υπογραμμίζει την ανάγκη βελτίωσης των υποδομών και των στρατηγικών πρόληψης και πυροπροστασίας, αξιοποιώντας τις δυνατότητες των GIS ως εργαλείο υποστήριξης λήψης αποφάσεων.

Abstract:

This thesis examines the spatial analysis and management of forest fires using Geographic Information Systems (GIS), focusing on both the protection capability of forest areas and the assessment of wildfire occurrence risk. The study area is located within the Municipality of Alexandroupolis, which was severely affected by the large and destructive wildfire of August 2023. The main objective of this research is the implementation and evaluation of spatial models that can support wildfire prevention and management planning.

Within the framework of the study, two distinct but complementary spatial models were applied. The first model focuses on the delineation of forest fire protection zones and is based on the functionality of the forest road network, terrain morphology, and the operational capabilities of ground firefighting forces. The model was implemented in a GIS environment and incorporates parameters such as terrain slope, water pressure, and road configuration, classifying protection zones into flat, uphill, and downhill areas. The results indicate that 60.62% of the study area is classified as potentially protectable, while 39.38% cannot be effectively protected.

The second model focuses on wildfire risk assessment and is based on a multicriteria spatial analysis of both natural and anthropogenic factors, including land use, elevation, slope, aspect, and distance from the road network. Through raster analysis and weighted linear combination of these parameters, a wildfire risk map was produced and classified into low, medium, and high-risk zones. The results showed that approximately 86.3% of the study area falls within the high-risk category, while smaller proportions correspond to medium and low-risk zones. The comparison between the wildfire risk map and the Fire Protection Zones model revealed that high-risk areas cover approximately 81.3% of the unprotected areas, whereas the corresponding percentage within protected areas is reduced to 64.8%. Furthermore, the overlay of the wildfire risk model with the mapped burned areas of the 2023 wildfire showed that approximately 87.4% of the burned area was located within zones previously classified as high-risk.

The comparison of the two models with the actual burned-area data from the 2023 wildfire revealed a strong spatial correlation, as a large proportion of the burned areas was located within zones of high wildfire risk. At the same time, a significant percentage of theoretically protectable areas was affected by the wildfire, a result mainly attributed to extreme meteorological conditions, accessibility limitations associated with the forest road network, and the inherent limitations of the applied methodology. Overall, the study highlights the

importance of integrating wildfire risk assessment and protection capability analysis and emphasizes the need for improved infrastructure, prevention measures, and fire protection strategies, while demonstrating the value of GIS as a decision-support tool in wildfire management.

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγήτρια Μαρία Σταυρουλάκη (επιβλέπουσα)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Προβιδάκης 
Καθηγητής Νικόλαος Σκουτέλης 

Περίληψη
Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται, μέσω της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων, η φέρουσα ικανότητα διατηρητέου κτιρίου από λιθοδομή και ξυλόπηκτη τοιχοποιία, καθώς και επεμβάσεις για την ενίσχυσή του. Στόχος είναι η βαθύτερη κατανόηση της δυναμικής απόκρισης του συγκεκριμένου ιστορικού δομικού συστήματος και η πρόταση στοχευμένων επεμβάσεων που διασφαλίζουν τη δομική του ακεραιότητα, με τον απαιτούμενο σεβασμό στη μνημειακή του αξία.
Αρχικά, μέσω βιβλιογραφικής έρευνας αναλύεται η μηχανική συμπεριφορά της λιθοδομής και της ξυλόπηκτης τοιχοποιίας, ενώ παρατίθενται αντιπροσωπευτικά παραδείγματα αντίστοιχων μικτών κατασκευών από τον διεθνή και τον ελλαδικό χώρο. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται καταγραφή του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος παρόμοιων κτισμάτων εντός των Ενετικών τειχών του Ηρακλείου Κρήτης, μέσω έρευνας πεδίου και αρχειακής διερεύνησης. Το διερευνητικό στάδιο ολοκληρώνεται με τη λεπτομερή τεκμηρίωση του υπό εξέταση κτιρίου ως προς την κατασκευαστική του δομή και την παθολογία του.
Το υπολογιστικό σκέλος περιλαμβάνει την παραμετρική διερεύνηση τμήματος της ξυλόπηκτης τοιχοποιίας του κτιρίου μελέτης, μέσω στατικής και ιδιομορφικής ανάλυσης στο λογισμικό Marc Mentat 2024.2, με τη χρήση τόσο γραμμικών όσο και χωρικών πεπερασμένων στοιχείων. Ακολούθως, προσομοιώνεται το σύνολο του κτιρίου με χωρικά στοιχεία, ενώ η σεισμική καταπόνηση του φορέα εξετάζεται μέσω δυναμικής ανάλυσης χρονοϊστορίας, υπό τη δράση πραγματικών επιταχυνσιογραφημάτων από τον σεισμό του Αρκαλοχωρίου.
Με βάση τα αποτελέσματα και την καταγεγραμμένη παθολογία, προτείνονται συγκεκριμένες, μερικώς αναστρέψιμες επεμβάσεις ενίσχυσης που σέβονται την αρχική μορφή του κτιρίου και βελτιστοποιούν τη σεισμική του απόκριση. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη μοντελοποίηση του ενισχυμένου φορέα και τη συγκριτική του αξιολόγηση με το αρχικό μοντέλο αναφοράς, αναδεικνύοντας τη σαφή βελτίωση της δομικής συμπεριφοράς της κατασκευής.

Abstract
This thesis investigates the structural performance of a heritage building comprising stone and timber-framed masonry utilizing the Finite Element Method (FEM), as well as the interventions required for its structural strengthening. The objective is to gain a deeper understanding of the dynamic response of this specific historic structural system and to propose targeted interventions that ensure its structural integrity, with due respect to its monumental value.
Initially, a literature review is conducted to analyze the mechanical behavior of stone and timber -framed masonry, presenting representative examples of similar mixed structures from both the international and Greek contexts. Subsequently, the existing building stock of similar structures within the Venetian Walls of Heraklion, Crete, is documented through field surveys and archival research. The investigation phase concludes with the detailed documentation of the case-study building in terms of its structural configuration and pathology.
The computational phase encompasses a parametric investigation of a section of the building's timber -framed masonry via static and modal analysis in the Marc Mentat 2024.2 software, employing both linear and three-dimensional (3D) finite elements. Following this, the entire building is modeled using 3D elements, while the seismic performance of the structure is assessed through dynamic time-history analysis, subjecting the model to real accelerograms from the Arkalochori earthquake. Based on the analysis results and the documented pathology, specific, partially reversible strengthening interventions are proposed, which respect the building's original morphology and optimize its seismic response. The thesis concludes with the modeling of the strengthened structure and its comparative evaluation against the initial reference model, demonstrating a clear improvement in the structural behavior of the building.

Meeting ID: 926 3648 1928

Password: 601782

Η επόμενη διάλεξη της σειράς, θα φιλοξενηθεί στη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων (ΜΗΧΟΠ) του Πολυτεχνείου Κρήτης και θα δοθεί από τον Christian Frigaard Rasmussen, υποψήφιο διδάκτορα στο Department of Ecoscience του Aarhus University στη Δανία και μέλος της ερευνητικής ομάδας Arctic Environment. Η διδακτορική έρευνα του Christian Frigaard Rasmussen επικεντρώνεται σε τοποθεσίες ορυχείων της Αρκτικής σε περιοχές που κυριαρχούνται από το μόνιμα παγωμένο έδαφος, με ιδιαίτερη έμφαση στην χωρική κατανομή της χερσαίας ρύπανσης και στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην αναδιανομή των αποβλήτων των ορυχείων.

Η διάλεξη του Christian Frigaard Rasmussen έχει τίτλο:

"Geochemical Tracers for Identifying Environmental Drivers
of Pollution Distribution in East Greenland"

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Αίθουσα Συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΝΥΣΤΑΖΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Θέμα: Ανάλυση και σχεδιασμός συγκομιστή ακουστικής ενέργειας για εφαρμογή στην αεροπλοΐα

Title: Analysis and design of acoustic energy harvester for aerospace applications

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώνεται στην ανάλυση και τον σχεδιασμό ενός συγκομιστή ακουστικής ενέργειας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες λειτουργίας σε ένα αεροσκάφος, όπως η ακουστική ενέργεια που προέρχεται από τους κινητήρες κατά τις φάσεις από/προσγείωσης του αεροσκάφους. Απαιτείται, αρχικά, η διερεύνηση των βασικών αρχών συγκομιδής ενέργειας από ηχητικά κύματα, με έμφαση σε πιεζοηλεκτρικά, ηλεκτρομαγνητικά και ηλεκτροστατικά μετατροπέα, που επιτρέπουν τη συλλογή και μετατροπή της ηχητικής ενέργειας σε αξιοποιήσιμο ηλεκτρικό φορτίο. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει τη δυνατότητα χρήσης της συγκομισθείσας ενέργειας για την τροφοδοσία χαμηλής ισχύος συσκευών, όπως αισθητήρες άντλησης δεδομένων χρήσιμων στην αεροπλοΐα, συμβάλλοντας έτσι στην ενεργειακή αποδοτικότητα και τη μείωση της εξάρτησης από συμβατικές πηγές ισχύος.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 09:45
Αίθουσα: Αίθουσα Συνεδριάσεων

Ονοματεπώνυμο: ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΑΒΒΑΣ

Θέμα: Προσομοίωση πτερυγίου ανεμογεννήτριας με χρήση πεπερασμένων στοιχείων.

Title: Simulation of a wind turbine's wing using finite elements.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την επίδραση της διαστρωμάτωσης σύνθετων υλικών στη στατική και ιδιομορφική απόκριση ενός κελύφους πτερυγίου ανεμογεννήτριας. Η γεωμετρία και οι οριακές συνθήκες διατηρούνται σταθερές, ενώ μεταβάλλεται συστηματικά η διάταξη των στρώσεων (υλικό, προσανατολισμός ινών και σειρά στρώσεων), με σκοπό την απομόνωση της επίδρασης της διαστρωμάτωσης στα αποτελέσματα. Η αριθμητική προσομοίωση πραγματοποιείται με προσέγγιση κελύφους και πολύφυλλο ορισμό στρώσεων, ώστε να αποτυπώνεται η κατευθυντική συμπεριφορά των σύνθετων υλικών χωρίς την ανάγκη τρισδιάστατης διακριτοποίησης κατά το πάχος. Στο πλαίσιο της γραμμικής στατικής ανάλυσης αξιολογούνται οι μετατοπίσεις και η ισοδύναμη τάση von Mises, με έμφαση στις περιοχές αυξημένης καταπόνησης κοντά στη ρίζα και στην εναλλαγή γεωμετρίας, όπου παρατηρούνται συγκεντρώσεις τάσεων. Παράλληλα, μέσω ιδιομορφικής ανάλυσης, προσδιορίζονται οι πρώτες ιδιοσυχνότητες και οι αντίστοιχες ιδιομορφές, ώστε να διερευνηθεί πώς η μεταβολή της ισοδύναμης δυσκαμψίας του πολυστρωματικού κελύφους επηρεάζει τα δυναμικά χαρακτηριστικά. Η σύγκριση επιλεγμένων σεναρίων διαστρωμάτωσης δείχνει ότι οι στρώσεις με προσανατολισμό 0° ενισχύουν κυρίως τη διαμήκη δυσκαμψία, ενώ οι στρώσεις ±45° επηρεάζουν εντονότερα τη διατμητική και στρεπτική απόκριση, οδηγώντας σε μετρήσιμες διαφοροποιήσεις τόσο στις μετατοπίσεις όσο και στις κατανομές τάσεων και στις ιδιοσυχνότητες. Συνολικά, τα αποτελέσματα τεκμηριώνουν ότι η διαστρωμάτωση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα σχεδιασμού και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικός μοχλός ρύθμισης της απόκρισης ενός σύνθετου κελύφους, χωρίς μεταβολή της γεωμετρίας. Λέξεις Κλειδιά: σύνθετα υλικά, διαστρωμάτωση, κέλυφος, πεπερασμένα στοιχεία, μετατόπιση, τάση von Mises, ιδιομορφές.

Abstract

This thesis investigates how composite laminate layup affects the static and modal response of a wind turbine blade shell structure. To isolate the effect of layup, the geometry and boundary conditions are kept constant, while the stacking sequence is systematically varied in terms of material assignment, fiber orientation, and ply ordering. The numerical model is developed using a shell-based finite element approach with a layered representation of the laminate, enabling an efficient description of directional behavior without requiring a full 3D discretization through the thickness. Within the linear static analysis, displacement fields and von Mises equivalent stresses are evaluated, with emphasis on areas of increased stress near the root and geometric transition areas where stress concentrations are expected. In addition, a modal (eigenfrequency) analysis is performed to compute the first natural frequencies and associated mode shapes, in order to examine how changes in the laminate’s equivalent stiffness influence the dynamic characteristics of the shell. The comparative results across selected layup configurations indicate that 0° plies primarily enhance longitudinal stiffness, whereas ±45° plies have a stronger affect on shear and torsional response, leading to measurable differences in displacements, stress distributions, and eigenfrequencies. Overall, the study demonstrates that laminate layup is a key design parameter and can be effectively used to tune the structural response of composite shell components without altering their geometry. Keywords: composites, laminate layup, shell modeling, finite element analysis, displacement, von Mises stress, mode shapes, eigenfrequencies.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 11:00
Αίθουσα: αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΣΑΒΙΟΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Θέμα: Πειραματική διερεύνηση ιδιομορφικών χαρακτηριστικών κατασκευών με ενόργανη μέτρηση μικροδονήσεων

Title: Experimental investigation of eigenmodal structural characteristics using microvibration measurements

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η διαδικασία για την εκτίμηση των δυναμικών χαρακτηριστικών κατασκευής μέσω ενόργανης μέτρησης μικροδονήσεων περιβάλλοντος σε πραγματικό χρόνο. Η διαδικασία εφαρμόστηκε σε κρίσιμα σημεία μεταλλικής πεζογέφυρας χρησιμοποιώντας όργανο συγκεκριμένης εταιρείας και οι μετρήσεις βασίστηκαν στις αρχές ιδιομορφικής ανάλυσης. Η ανάλυση των μετρήσεων πραγματοποιήθηκε με την χρήση λογισμικού . Τέλος, τα πειραματικά αποτελέσματα συγκρίνονται με θεωρητικούς υπολογισμούς για την επαλήθευση των προηγούμενων μετρήσεων.

Abstract

This thesis presents the procedure for estimating the dynamic characteristics of a structure through instrumental measurement of ambient microvibrations in real time. The procedure was applied to critical points of a metal footbridge using an instrument from a specific company and the measurements were based on the principles of eigenmode analysis. The analysis of the measurements was performed using software. Finally, the experimental results are compared with theoretical calculations to verify the previous measurements.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 13:00
Αίθουσα: Αίθουσα συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ

Θέμα: Πειραματική διερεύνηση ενός ηλεκτρομαγνητικού συγκομιστή κραδασμικής ενέργειας

Title: Experimental investigation of an electromagnetic vibration energy harvester

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά τον σχεδιασμό, τη μοντελοποίηση, την κατασκευή και την πειραματική αξιολόγηση ενός ηλεκτρομαγνητικού συλλέκτη κραδασμικής ενέργειας. Στόχος είναι η μετατροπή μηχανικών δονήσεων χαμηλών συχνοτήτων σε ηλεκτρική ενέργεια, με σκοπό την τροφοδότηση συστημάτων χαμηλής ισχύος. Αρχικά παρουσιάζονται οι βασικές αρχές και οι εφαρμογές της συλλογής κραδασμικής ενέργειας, καθώς και συγκριτική ανάλυση των κυριότερων τύπων συλλεκτών. Στη συνέχεια αναπτύσσεται η μαθηματική προσέγγιση του ηλεκτρομαγνητικού συλλέκτη, βασισμένη στον νόμο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής και στη δυναμική ανάλυση προβόλου τύπου cantilever. Η πειραματική διάταξη περιλαμβάνει έναν πρόβολο από ανοξείδωτο χάλυβα με μόνιμους μαγνήτες στο ελεύθερο άκρο και ένα σταθερό πηνίο. Η διέγερση πραγματοποιείται μέσω δονητικού τραπεζιού, ενώ τα πειραματικά αποτελέσματα αξιολογούνται ως προς τη συντονιστική συμπεριφορά και την παραγόμενη ηλεκτρική τάση. Τέλος, εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με την απόδοση του συλλέκτη και προτείνονται κατευθύνσεις για μελλοντική βελτίωση.

Abstract

This thesis presents the design, modeling, construction, and experimental evaluation of an electromagnetic vibration energy harvester. The aim is the conversion of low-frequency mechanical vibrations into electrical energy for powering low-power autonomous systems. Initially, the fundamental principles and applications of vibration energy harvesting are introduced, followed by a comparative overview of the main harvester technologies. The mathematical modeling of the electromagnetic harvester is then developed, based on Faraday’s law of electromagnetic induction and the dynamic analysis of a cantilever beam system. The experimental setup consists of a stainless-steel cantilever beam with permanent magnets attached to its free end and a stationary coil. The system is excited using a vibration shaker, and the experimental results are analyzed in terms of resonant behavior and generated electrical voltage. Finally, conclusions regarding the harvester’s performance are drawn, along with suggestions for future improvements.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 12:30
Αίθουσα: Αίθουσα Συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θέμα: Σχεδίαση, ανάπτυξη και πειραματική διερεύνηση περιστροφικού ηλεκτρομαγνητικού συγκομιστή κραδασμικής ενέργειας

Title: Design, development and experimental investigation of a rotary electromagnetic vibration energy harvester

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την πειραματική διερεύνηση ενός περιστροφικού ηλεκτρομαγνητικού συγκομιστή κραδασμικής ενέργειας (vibration energy harvester). Στόχος της εργασίας είναι η αξιοποίηση της μηχανικής ενέργειας από περιοδικές δονήσεις και η μετατροπή της σε ηλεκτρική, με σκοπό τη βελτιστοποίηση της αποδοτικότητας της συσκευής και την ανάπτυξη ενός λειτουργικού πρωτοτύπου στο εργαστήριο Μ3. Αρχικά, θα πραγματοποιηθεί η ανάπτυξη ενός απλοποιημένου μοντέλου της ηλεκτρομηχανικής απόκρισης του συστήματος, προκειμένου να κατανοηθούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ της μηχανικής και της ηλεκτρομαγνητικής υπομονάδας. Μέσω αριθμητικών υπολογισμών και προσομοιώσεων σε λογισμικά όπως το MATLAB, θα γίνει βελτιστοποίηση κρίσιμων παραμέτρων σχεδίασης, όπως οι στιβαρότητες, οι αδράνειες και η συνδεσμολογία των πηνίων και μαγνητών, ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή παραγωγή ισχύος για δεδομένα επίπεδα διέγερσης. Στη συνέχεια, θα πραγματοποιηθεί ο σχεδιασμός του περιστροφικού συγκομιστή σε εμπορικό λογισμικό CAD, με έμφαση στη μηχανική ακαμψία, τη γεωμετρική ακρίβεια και την ευκολία συναρμολόγησης. Τα επιμέρους εξαρτήματα θα κατασκευαστούν μέσω 3D εκτύπωσης και θα συναρμολογηθούν στο εργαστήριο, όπου θα πραγματοποιηθεί ο αρχικός λειτουργικός έλεγχος της συσκευής. Τέλος, η εργασία θα περιλαμβάνει την πειραματική διερεύνηση της μηχανικής απόκρισης και της παραγόμενης ηλεκτρικής ισχύος, με τη χρήση συστήματος εφαρμογής ελεγχόμενων κραδασμών, ώστε να επιβεβαιωθούν τα θεωρητικά αποτελέσματα και να αξιολογηθεί η συνολική ενεργειακή απόδοση του πρωτοτύπου. Η ολοκλήρωση της εργασίας θα προσφέρει μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία σχεδίασης, βελτιστοποίησης και αξιολόγησης συσκευών συγκομιδής ενέργειας για εφαρμογές μικρής κλίμακας.

Abstract

This thesis is centered on the design, development and experimental investigation of a rotary electromagnetic vibration energy harvester. The purpose of the project is the utilization of the mechanical energy from periodic vibrations, after being converted to electricity, with the aim to produce a functional prototype in the M3 Laboratory and to maximize its efficiency. Initially, a simplified model of the system's electromechanical response will be developed, in order to understand the interactions between the mechanical and electromagnetic modules. Through numerical calculations and simulations in software such as MATLAB, critical design parameters, such as robustness, inertia and the connection of coils and magnets, will be optimized to achieve the maximum possible power output for given excitation levels. Furthermore, the design of the rotary harvester will be carried out in a commercial CAD software, with emphasis on mechanical rigidity, geometric accuracy and ease of assembly. The individual components will be manufactured via 3D printing and assembled in the laboratory, where the initial functionality test of the device will be carried out. Finally, the mechanical response and the generated electrical power will be calculated through experiments using a controlled vibration applying system, for the purpose of confirming the theoretical results and evaluating the overall energy efficiency of the prototype. The completion of the project will provide a comprehensive methodology for the design, optimization and evaluation of energy harvesting devices for small-scale applications.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αρτεμίου Τριανταφύλλου

με θέμα

Μελέτη Αλγορίθμων GPU στο Σύστημα DuckDB στη Γλώσσα Futhark 
Study of GPU Algorithms on DuckDB Using the Futhark Programming Language

Εξεταστική Επιτροπή
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς (επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης

Περίληψη 
Η γλώσσα Futhark είναι μία συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού πινάκων, σχεδιασμένη για παραλληλισμό GPU, και για την οποία διεξάγεται έρευνα ως προς την υλοποίηση μη-τετριμμένων αλγορίθμων. Αυτή η εργασία εξετάζει τη σχεδίαση και επίδοση αλγορίθμων επεξεργασίας δεδομένων, όπως της Σχεσιακής Συνένωσης (Relational Join) και του DBSCAN, προσαρμόζοντας έννοιες από παραδοσιακές υλοποιήσεις χρησιμοποιώντας τις βασικές ρουτίνες της Futhark. Επιπλέον, διερευνάει την ένωση Futhark-παραγόμενου κώδικα σε συνδυασμό με τη φόρτωση δεδομένων από μία αναλυτική βάση δεδομένων, συγκεκριμένα την DuckDB.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μπορούν να υλοποιηθούν μέσω της Futhark ευέλικτες θεμελιώδεις ρουτίνες, οι οποίες εκμεταλλεύονται τον παραλληλισμό GPU. Ακόμα, εντοπίζονται ορισμένοι περιορισμοί ως προς την επίδοση, κυρίως λόγω έλλειψης ελέγχου παραμέτρων στο επίπεδο υλικού.

Abstract
The Futhark Programming Language (Futhark) is a functional array-programming language designed for GPU-parallelism, with ongoing research with regards to the implementation of non-trivial algorithms. This thesis examines the design and performance of certain data-processing algorithms, namely relational Joins and DBSCAN, adapting concepts from traditional implementations using the primitives provided by Futhark. Furthermore, it investigates the integration of Futhark-generated code in conjunction with data loaded from an analytical database, namely DuckDB.
The results show that Futhark can be used to implement versatile primitive routines exploiting GPU parallelism. Also, certain limitations with regards to performance, caused mainly by a lack of leveraging hardware-level parameters, are identified.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Διοικητικών Συστημάτων

Ονοματεπώνυμο: ΚΥΠΡΑΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Θέμα: Μέτρηση προτιμήσεων των millennials και της Γενιάς Ζ σχετικά με προϊόντα Οίνου στην Ελληνική αγορά

Title: Measuring preferences of millennials and Generation Z regarding Wine products in the Greek market

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΜΠΑΚΑΤΣΑΚΗ ΜΑΡΙΑ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Στην παρούσα Διπλωματική εργασία παρουσιάζουμε τις διαφορετικές καταναλωτικές συνήθειες των γενεών Millennials και Gen Z όσον αφορά τις προτιμήσεις στα χαρακτηριστικά του Οίνου. Στο πλαίσιο της εργασίας δημιουργήθηκε ερωτηματολόγιο το οποίο διανεμήθηκε ηλεκτρονικά σε 221 ερωτηθέντες οι οποίοι αποτελούν μέλη των ηλικιακών ομάδων που προαναφέρθηκαν. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε ήταν η Choice-Based Conjoint Analysis (CBC) μέσω της χρήσης του λογισμικού της Sawtooth. Δημιουργήθηκαν πολλαπλά επίπεδα ερωτήσεων, για τη διασφάλιση της διερεύνησης των δημοφιλέστερων χαρακτηριστικών οίνου. Στην ανάλυση των δεδομένων, εφαρμόστηκε ένα μοντέλο Latent Class, με το οποίο οι καταναλωτές κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο διακριτές ομάδες, προκειμένου να διερευνηθεί η ετερογένεια στις προτιμήσεις τους ανά ομάδα. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν στατιστικές δοκιμές, όπως το τεστ ανεξαρτησίας Chi-square (Pearson), καθώς και πολυμεταβλητή ανάλυση διακύμανσης (MANOVA) μέσω του προγράμματος Jamovi, με στόχο την αξιολόγηση των σχέσεων μεταξύ δύο ή περισσότερων μεταβλητών που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα.

Abstract

In the present diploma thesis, the different consumer habits of Millennials and Generation Z are examined with regard to their preferences for wine product attributes. For the purposes of the study, a questionnaire was developed and distributed electronically to 221 respondents belonging to the aforementioned age groups. The methodological approach applied was Choice-Based Conjoint Analysis (CBC), conducted using Sawtooth software. Multiple choice scenarios were designed in order to ensure a comprehensive investigation of the most preferred wine attributes. For the data analysis, a Latent Class model was applied, through which consumers were classified into two distinct groups, with the aim of exploring heterogeneity in their preferences across segments. In addition, statistical tests were performed, including the Pearson Chi-square test of independence and multivariate analysis of variance (MANOVA) using Jamovi software, in order to assess the relationships between two or more variables included in the study.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Καλαϊτζάκης Αλέξιος

Α.Μ.: 2018050013

Ημερομηνία Παρουσίασης: 07/7/26

Ώρα: 11-12

Αίθουσα: Κ2.Α7

Zoom link: https://tuc-gr.zoom.us/j/94002631559?pwd=YqzbgodLD1AGJeWVMHObM3tQFHLePv.1 

Θέμα ΔE

«Προσδιορισμός ενός Δείκτη Βιωσιμότητας Πανεπιστημίων μέσω των πυλώνων ESG»

Title

«Determining a University Sustainability Index through the ESG pillars

Επιβλέπων: Γεώργιος Καρατζάς

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Γεώργιος Καρατζάς

2 Ευάγγελος Διαμαντόπουλος

3 Απόστολος Βουλγαράκης

Περίληψη:

(Ελληνικά)

Η βιωσιμότητα αποτελεί πλέον βασικό άξονα στρατηγικής ανάπτυξης των πανεπιστημίων, καθώς τα ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης καλούνται να ανταποκριθούν στις σύγχρονες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και διοικητικές προκλήσεις. Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη ενός Δείκτη Βιωσιμότητας Πανεπιστημίων, βασισμένου στους πυλώνες ESG (Environmental, Social and Governance), με σκοπό την αξιολόγηση και σύγκριση της συνολικής επίδοσης των πανεπιστημίων σε θέματα βιώσιμης ανάπτυξης.

Για την υλοποίηση της έρευνας πραγματοποιήθηκε συλλογή, επεξεργασία και ανάλυση δεδομένων από εννέα (9) πανεπιστήμια-μέλη της ευρωπαϊκής συμμαχίας EURECA-PRO. Τα δεδομένα αφορούν ένα ευρύ φάσμα δεικτών που σχετίζονται με τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και διοικητικές πρακτικές των ιδρυμάτων. Στον περιβαλλοντικό πυλώνα εξετάστηκαν παράμετροι όπως η ενεργειακή διαχείριση, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η διαχείριση αποβλήτων και η περιβαλλοντική πολιτική. Στον κοινωνικό πυλώνα αξιολογήθηκαν ζητήματα που αφορούν την ισότητα, τη διαφορετικότητα, την ένταξη, την προσβασιμότητα, την ευημερία φοιτητών και προσωπικού, καθώς και η σύνδεση των

πανεπιστημίων με την κοινωνία. Τέλος, στον πυλώνα διακυβέρνησης εξετάστηκαν στοιχεία όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία, η συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών στη λήψη αποφάσεων, οι πολιτικές δεοντολογίας και οι μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου.

Η πρωτοτυπία της εργασίας έγκειται στο γεγονός ότι για πρώτη φορά προτείνεται και εφαρμόζεται ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης της βιωσιμότητας πανεπιστημίων που βασίζεται αποκλειστικά στους πυλώνες ESG. Μέσω της ανάπτυξης του δείκτη παρέχεται η δυνατότητα ποσοτικής αποτίμησης και συγκριτικής αξιολόγησης των επιδόσεων των ιδρυμάτων, συμβάλλοντας στην ενίσχυση της διαφάνειας και στην προώθηση βέλτιστων πρακτικών βιώσιμης ανάπτυξης στην ανώτατη εκπαίδευση.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τις διαφοροποιήσεις που παρουσιάζουν τα πανεπιστήμια ως προς την ενσωμάτωση των αρχών της βιωσιμότητας και καταδεικνύουν τη χρησιμότητα ενός ενιαίου δείκτη ESG ως εργαλείου αξιολόγησης, παρακολούθησης και υποστήριξης της στρατηγικής βιώσιμης ανάπτυξης των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

Abstract:

(Αγγλικά)

Sustainability has become a key strategic priority for higher education institutions, as universities are increasingly expected to address contemporary environmental, social, and governance challenges. The aim of this thesis is to develop a University Sustainability Index based on the ESG (Environmental, Social, and Governance) framework, to assess and compare the overall sustainability performance of universities.

To achieve this objective, data were collected, processed, and analyzed from nine (9) universities participating in the European University Alliance EURECA-PRO. The dataset covered a broad range of indicators related to the environmental, social, and governance dimensions of institutional performance. The environmental pillar included factors such as energy management, renewable energy generation, greenhouse gas emissions, waste management, and environmental policies. The social pillar focused on equality, diversity, inclusion, accessibility, student and staff well-being, and community engagement activities. The governance pillar examined issues related to transparency, accountability, stakeholder participation in decision-making processes, ethical conduct, and internal control mechanisms.

The originality of this study lies in the development and application of a comprehensive sustainability assessment framework that is exclusively based on ESG principles for higher education institutions. To the best of the author's knowledge, this is the first study to construct a dedicated sustainability index for universities using the ESG approach as its primary evaluation framework.

The proposed index enables the quantitative assessment and comparative evaluation of university sustainability performance. The findings reveal significant variations among universities regarding the implementation of sustainability-related initiatives and demonstrate the value of a unified ESG-based index as a tool for benchmarking, monitoring, and supporting sustainability strategies within academic institutions.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 09:30
Αίθουσα: Αίθουσα συνεδριάσεων Σχολής ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΓΡΑΨΑ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ

Θέμα: Διερεύνηση Βέλτιστων Συνθηκών Διάτρησης Συνθετών Υλικών CFRP

Title: Investigation of Optimal Drilling Conditions for CFRP Composites

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε κατεργασία οπών σε δοκίμια πολυμερούς ενισχυμένου με ίνες άνθρακα (CFRP), με στόχο την αξιολόγηση της επίδρασης διαφορετικών συνθηκών κοπής. Η ανάλυση των οπών πραγματοποιήθηκε μέσω στερεοσκοπικής εξέτασης για τον εντοπισμό επιφανειακών ατελειών, όπως η δημιουργία απόληξης και η αποκόλληση των ινών. Στη συνέχεια, τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά και οι αποκλίσεις από τις ανοχές μετρήθηκαν σε μηχανή συντεταγμένων (CMM).

Abstract

In this master’s thesis, drilling operations were performed on Carbon Fiber Reinforced Polymer specimens in order to evaluate the effect of different cutting conditions on hole quality. Stereoscopic analysis was conducted to identify surface defects, such as burr formation and delamination. Subsequently, the geometrical characteristics and deviations from specified tolerances were measured using a Coordinate Measuring Machine (CMM).

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2026, 11:00
Αίθουσα: κτίριο ΜΠΔ Δ5.007 Εργαστήριο συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΘΕΜΕΛΗΣ ΘΩΜΑΣ

Θέμα: Νεύρο-ασαφές σύστημα πρόβλεψης των τιμών των σιτηρών

Title: Neurofuzzy grain price prediction system

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Τα σιτηρά αποτελούν ένα πολύ σημαντικό μέλος της διατροφής των ανθρώπων από τα αρχαία χρόνια. Σκοπός λοιπόν της συγκεκριμένης διπλωματικής εργασίας ,είναι η πρόβλεψη των τιμών των σιτηρών μέσω της χρήσης του νευροασαφούς συστήματος πρόβλεψης (ANFIS).Το νευροασαφές σύστημα πρόβλεψης είναι ένας συνδυασμός των νευρωνικών δικτύων και της ασαφούς λογικής. Για αυτό λοιπόν τα αποτελέσματα του αλγορίθμου ANFIS θα συγκριθούν με εκείνα των νευρωνικών δικτύων (ΝΝ) και με αυτά του αυτοπαλίνδρομου μοντέλου (AR) .Στη συνέχεια θα γίνει σύγκριση μεταξύ των αποτελεσμάτων που έδωσαν τα μοντέλα ,αλλά και με τις πραγματικές τιμές ,ούτως ώστε να αποδειχθεί εάν ισχύει η υπεροχή του νευροασαφούς συστήματος πρόβλεψης έναντι των άλλων μοντέλων.

Abstract

Grains have been a very important part of people's nutrition since ancient times. The purpose of this thesis is to predict grain prices using the neuro-fuzzy forecasting system (ANFIS). The neuro-fuzzy forecasting system is a combination of neural networks and fuzzy logic. Because of that, the results of the ANFIS algorithm will be compared with those of neural networks (NN) and with those of the autoregressive model (AR). Then, a comparison will be made between the results given by the models, and also with the actual prices, in order to prove whether the superiority of the neuro-fuzzy forecasting system over the other models is valid.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2026, 09:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/5741492636?pwd=MTE1QnR5c1JjM3UxZUo3SU84SWJQUT09

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΛΟΚΑ ΚΛΟΣΙΛΝΤΑ

Θέμα: Έρευνα Ικανοποίησης των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ) με χρήση Μεθόδων Μηχανικής Μάθησης και Πολυκριτήριας Ανάλυσης Αποφάσεων

Title: Satisfaction Survey of Citizens’ Service Centre (KEP) using Machine Learning and Multi-Criteria Decision Analysis Methods

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΣΙΣΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του βαθμού ικανοποίησης των πολιτών από τις παρεχόμενες υπηρεσίες των Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών (Κ.Ε.Π.). Τα Κ.Ε.Π. αποτελούν έναν θεσμό, ο οποίος έχει συμβάλει σημαντικά στη διευκόλυνση των πολιτών στις συναλλαγές τους με τη δημόσια διοίκηση και στην αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, επομένως η αποτύπωση των απόψεων των πολιτών και η αναγνώριση των κυριότερων παραγόντων που επηρεάζουν την ικανοποίησή τους, θα συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη αποδοτικότητα και ποιότητα στην εξυπηρέτηση των πολιτών. Η συλλογή των δεδομένων πρόκειται να πραγματοποιηθεί μέσω ειδικού ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου μέτρησης της ικανοποίησης με χρήση ερωτήσεων γενικών χαρακτηριστικών, χρήσης υπηρεσιών, μέτρησης της ικανοποίηση των πολιτών με χρήση πολυκριτήριας μεθόδου (πενταβάθμιας κλίμακας Likert), ανοικτών ερωτήσεων, κλπ., ενώ το δείγμα θα περιλαμβάνει πολίτες που έχουν κάνει χρήση των υπηρεσιών των Κ.Ε.Π. σε όλη τη χώρα, είτε δια ζώσης είτε απομακρυσμένα. Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων θα χρησιμοποιηθούν αρχικά μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης για την δημιουργία ομάδων ερωτώμενων (πολιτών) με παρόμοια χαρακτηριστικά και την, εν συνεχεία, εφαρμογή της μεθόδου πολυκριτήριας ανάλυσης MUSA σε κάθε ομάδα για διερεύνηση των χαρακτηριστικών ικανοποίησης της κάθε μιας εξ αυτών. Μέσω της μεθόδου MUSA θα προσδιοριστούν για κάθε ομάδα η ολική ικανοποίηση και η μερική ικανοποίηση και το βάρος/σημαντικότητα κάθε κριτηρίου, οι δείκτες απαιτητικότητας, τα διαγράμματα δράσης και βελτίωσης, κλπ.. Τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας αναμένεται να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την αναβάθμιση των υπηρεσιών των Κ.Ε.Π. ενισχύοντας την ικανοποίηση των πολιτών και συμβάλλοντας στην περαιτέρω αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ιωάννη Σκουρολιάκου

με θέμα

Εντοπισμός Ηλιόφωτων Φύλλων Εσπεριδοειδών με Αξιοποίηση Συνελικτικών Νευρωνικών Δικτύων

Identifying Sunlit Citrus Leaves Using Convolutional Neural Networks

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Αθανάσιος (Άρης) Παναγόπουλος Πανεπιστήμιο Πολιτείας της Καλιφόρνιας, Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών, Φρέσνο

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την αυτόματη αναγνώριση ηλιόλουστων φύλλων σε δενδροκαλλιέργειες εσπεριδοειδών μέσω τεχνικών βαθιάς μάθησης για σημασιολογική τμηματοποίηση εικόνας (semantic segmentation). Η ακριβής ανίχνευση των ηλιόλουστων
φύλλων αποτελεί κρίσιμο βήμα για την εκτίμηση του Δείκτη Υδατικού Στρες Καλλιέργειας (Crop Water Stress Index - CWSI), ο οποίος χρησιμοποιείται ευρέως σε συστήματα γεωργίας ακριβείας και διαχείρισης άρδευσης. Για τον σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε ένα
νέο σύνολο δεδομένων αποτελούμενο από 633 χειροκίνητα επισημασμένες εικόνες πορτοκαλιών, οι οποίες καλύπτουν διαφορετικές συνθήκες φωτισμού, πυκνότητες κόμης και γωνίες λήψης. Αξιολογήθηκαν πέντε σύγχρονες αρχιτεκτονικές σημασιολογικής τμηματοποίησης, συμπεριλαμβανομένων τριών Συνελικτικών Νευρωνικών Δικτύων (FCN, FRRN-A & FC-DenseNet103) και δύο μοντέλων βασισμένων σε Vision Transformers (SegFormer & Mask2Former).
Τα μοντέλα εκπαιδεύτηκαν και αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας καθιερωμένες μετρικές σημασιολογικής τμηματοποίησης, όπως η Ακρίβεια Ταξινόμησης (Accuracy), η Θετική Προγνωστική Αξία (Precision), η Ανάκληση (Recall), ο δείκτης F1 και ο δείκτης Επικάλυψης Περιοχών (Intersection over Union - IoU). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι τα μοντέλα Vision Transformer πέτυχαν τη συνολικά καλύτερη απόδοση, με το Mask2Former να παρουσιάζει την υψηλότερη Accuracy (91,19%), F1 Score (85,79%) & IoU (76,16%).
Ωστόσο, το FRRN-A κατέγραψε την υψηλότερη τιμή Precision (86,35%) μεταξύ όλων των εξεταζόμενων μοντέλων. Δεδομένου ότι ο τελικός στόχος της εφαρμογής είναι η αξιόπιστη εκτίμηση του CWSI, η μετρική Precision θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς οι ψευδώς θετικές προβλέψεις μπορούν να ταξινομήσουν λανθασμένα σκιασμένα φύλλα ως ηλιόλουστα, επηρεάζοντας αρνητικά τους υπολογισμούς της θερμοκρασίας της κόμης και, κατ’ επέκταση, τις αποφάσεις άρδευσης.
Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τόσο οι αρχιτεκτονικές CNN όσο και οι αρχιτεκτονικές Vision Transformer είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές για την τμηματοποίηση ηλιόλουστων φύλλων σε καλλιέργειες εσπεριδοειδών. Παράλληλα, αναδεικνύεται η σημασία της επιλογής κατάλληλων μετρικών αξιολόγησης σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εκάστοτε γεωργικής εφαρμογής. Το προτεινόμενο σύνολο δεδομένων και τα ευρήματα της μελέτης συμβάλλουν στην ανάπτυξη αυτοματοποιημένων συστημάτων παρακολούθησης καλλιεργειών και υποστηρίζουν τη μελλοντική έρευνα στον τομέα της γεωργίας ακριβείας και της βιώσιμης διαχείρισης υδατικών πόρων.

Abstract 

This thesis investigates the automatic identification of sunlit leaves in citrus tree canopies using deep learning techniques for semantic segmentation. Accurate detection of sunlit foliage is a critical step in estimating the Crop Water Stress Index (CWSI), a key indicator used in precision irrigation systems. To support this objective, a new dataset consisting of 633 manually annotated images of orange trees was developed under diverse illumination conditions, canopy densities, and viewing perspectives. Five state-of-theart semantic segmentation architectures were evaluated, including three Convolutional Neural Networks (FCN, FRRN-A, and FC-DenseNet103) and two Vision Transformerbased models (SegFormer and Mask2Former).
The models were trained and tested using standard semantic segmentation metrics, namely Accuracy, Precision, Recall, F1 Score, and Intersection over Union (IoU). Experimental results show that the Vision Transformer models achieved the highest overall segmentation performance, with Mask2Former obtaining the best Accuracy (91.19%), F1 Score (85.79%), and IoU (76.16%). However, FRRN-A achieved the highest Precision (86.35%) among all evaluated models. Since the intended application is CWSI estimation, precision is considered particularly important because false positive predictions may incorrectly classify shaded leaves as sunlit, potentially leading to inaccurate
canopy temperature measurements and irrigation decisions.
The results demonstrate that both CNN-based and Transformer-based architectures are highly effective for sunlit-leaf segmentation in citrus crops, while highlighting the importance of selecting evaluation metrics according to the requirements of the agricultural application. The developed dataset and experimental findings contribute to the advancement of automated crop monitoring systems and support future research in precision agriculture and water resource management.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2026, 11:30
Αίθουσα: ΜΠΔ Δ5.007 Εργαστήριο συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΔΕΛΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Θέμα: Χρηματοοικονομική ανάλυση της στρατηγικής μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση: Συγκριτική μελέτη δύο αυτοκινητοβιομηχανιών

Title: Financial Analysis of the Electric Vehicle Transition Strategy: A Comparative analysis of two automotive industries

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η αυτοκινητοβιομηχανία υφίσταται έναν βαθύ μετασχηματισμό, υποκινούμενη από την ταχεία υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, που προηγουμένως θεωρούνταν φουτουριστικές καινοτομίες, έχουν εξελιχθεί γρήγορα και σήμερα αποτελούν κεντρικούς παράγοντες στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Αυτός ο μετασχηματισμός έχει προκληθεί από ένα σύνολο παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογικών εξελίξεων, της περιβαλλοντικής συνείδησης, των ρυθμιστικών πιέσεων και των εξελισσόμενων προτιμήσεων των καταναλωτών. Ως αποτέλεσμα, τόσο οι παραδοσιακές αυτοκινητοβιομηχανίες όσο και οι καινοτόμες νεοεισερχόμενες εταιρείες στον κλάδο να έχουν ξεκινήσει έναν επαναπροσδιορισμό της βιομηχανίας, με τα ηλεκτρικά οχήματα στην πρώτη γραμμή αυτού του μετασχηματισμού. Αυτή η αλλαγή όχι μόνο έχει επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο οραματιζόμαστε τις μεταφορές, αλλά έχει επίσης επηρεάσει βαθιά διάφορες πτυχές του τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας, από την κατασκευή και τις αλυσίδες εφοδιασμού έως τις ενεργειακές υποδομές και το ευρύτερο οικονομικό τοπίο. Καθώς η αυτοκινητοβιομηχανία εισέρχεται σε μια νέα εποχή που χαρακτηρίζεται από βιωσιμότητα και καινοτομία, οι οικονομικές πτυχές αυτής της μετάβασης έχουν γίνει ένας κρίσιμος τομέας εξερεύνησης. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα διπλωματική εργασία εμβαθύνει στις οικονομικές καταστάσεις δύο μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών, της Ford και της Tesla, κατά την περίοδο 2020-2024. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει πώς αυτές οι εταιρείες ανταποκρίθηκαν στο μεταβαλλόμενο τοπίο, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων και πώς εξελίχθηκαν οι οικονομικές τους επιδόσεις κατά τη διάρκεια αυτών των πέντε ετών. Η ανάλυση περιλαμβάνει την εφαρμογή κάθετων και οριζόντιων αναλύσεων, καθώς και χρηματοοικονομικών δεικτών. Αυτές οι μεθοδολογίες παρέχουν μια πολυδιάστατη προοπτική για την οικονομική κατάσταση τόσο της Ford όσο και της Tesla, δίνοντας χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις στρατηγικές, τις προκλήσεις και τη συνολική βιωσιμότητά τους στο πλαίσιο αυτής της μεταβαλλόμενης εποχής.

Abstract

The automotive industry is undergoing a profound transformation, spurred by the swift adoption of electric vehicles (EVs). Electric cars, previously regarded as futuristic novelties, have swiftly evolved from niche alternatives to conventional gasoline-powered vehicles, positioning themselves as pivotal entities within the automotive terrain. This paradigm shift has been prompted by a confluence of factors, including technological advancements, environmental consciousness, regulatory pressures, and evolving consumer preferences. As a result, traditional automakers and innovative newcomers alike have embarked on a race to redefine the industry, with EVs at the forefront of this transformation. This shift has not only redefined how we envision transportation but has also profoundly impacted various facets of the automotive sector, from manufacturing and supply chains to energy infrastructure and the broader economic landscape. As the automotive industry enters a new era marked by sustainability and innovation, the financial aspects of this transition have become a critical area of exploration. Against this backdrop, this diploma thesis delves into the financial trajectories of two prominent automakers, Ford and Tesla, during the period from 2020 to 2024. The aim of this study is to explore how these companies navigated the changing landscape, particularly in the context of electric car production, and how their financial performances evolved over these five years. The analysis encompasses the application of vertical and horizontal analyses, as well as financial ratios. These methodologies provide a multi-dimensional perspective on the financial situation of both Ford and Tesla, shedding light on their strategies, challenges, and overall health in the context of this transformative epoch.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χρύσας Παναγιωτοπούλου

με θέμα

Πρόβλεψη Συχνότητας Κρουσμάτων Covid-19 με Μεθοδολογίες Ανάλυσης Χρονοσειρών 
Forecasting the Frequency of Covid-19 Cases with Time Series Analysis 

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης 
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης 

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την πρόβλεψη της συχνότητας κρουσμάτων COVID-19 με χρήση μεθόδων ανάλυσης χρονοσειρών. Η μελέτη επικεντρώνεται σε τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Κύπρο και τη Γερμανία, με στόχο τη σύγκριση διαφορετικών προσεγγίσεων στατιστικής, μηχανικής και βαθιάς μάθησης. Τα δεδομένα προέρχονται από τη βάση Our World in Data και αφορούν κυρίως τα νέα επιβεβαιωμένα κρούσματα ανά εκατομμύριο κατοίκων, καθώς και τον κυλιόμενο μέσο όρο 7 ημερών, ώστε να μειωθεί ο ημερήσιος θόρυβος και να αποτυπωθεί πιο καθαρά η πορεία της πανδημίας.
Στο πλαίσιο της εργασίας εφαρμόστηκαν και αξιολογήθηκαν το μοντέλο χρονοσειρών ARIMA Walk-forward, τα μοντέλα δέντρων αποφάσεων XGBoost και LightGBM, το μοντέλο νευρωνικών δικτύων LSTM και ένα υβριδικό μοντέλο ARIMA-LSTM με μηχανισμό προσοχής (Attention). Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με χρονικά διατεταγμένους διαχωρισμούς συνόλων εκπαίδευσης και ελέγχου, ώστε να διατηρηθεί η φυσική σειρά των χρονοσειρών και να αποφευχθεί η χρήση μελλοντικής πληροφορίας κατά την εκπαίδευση. Η απόδοση των μοντέλων συγκρίθηκε με βάση τα εξής στατιστικά μέτρα: ρίζα του μέσου τετραγωνικού σφάλματος (RMSE), μέσο απόλυτο σφάλμα (MAE) και συντελεστής προσδιορισμού (R2).
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι το ARIMA Walk-forward παρουσιάζει πιο σταθερές και ακριβείς προβλέψεις στις περισσότερες περιπτώσεις, υπερέχοντας συνολικά έναντι των πιο σύνθετων μοντέλων μηχανικής και βαθιάς μάθησης. Το LSTM αποτέλεσε τη δεύτερη πιο ανταγωνιστική προσέγγιση, ενώ τα XGBoost και LightGBM εμφάνισαν μέτρια αλλά συγκρίσιμη απόδοση. Το υβριδικό μοντέλο, παρά τη μεγαλύτερη πολυπλοκότητά του, δεν οδήγησε σε ουσιαστική βελτίωση. Συνεπώς, η εργασία αναδεικνύει ότι σε επιδημιολογικές χρονοσειρές, αν δεν υπάρχει ή δεν χρησιμοποιείται πληροφορία από πολλαπλές πηγές, η χρήση πολυπλοκότερων μοντέλων δεν εγγυάται από μόνη της μεγαλύτερη ακρίβεια πρόβλεψης. 

Abstract 
This diploma thesis investigates the forecasting of COVID-19 case frequency using time series analysis methods. The study focuses on four European countries, namely Greece, Italy, Cyprus and Germany, with the aim of comparing different statistical, machine learning and deep learning approaches. The data were obtained from the Our World in Data database and mainly concern new confirmed cases per million people, as well as the 7-day rolling average, in order to reduce daily noise and provide a clearer representation of the pandemic trend.
In this work, five forecasting approaches were implemented and evaluated: ARIMA Walk-forward, XGBoost, LightGBM, LSTM and a hybrid ARIMA-LSTM model with an Attention mechanism. The evaluation was carried out using time-ordered training and test splits, so that the chronological structure of the data was preserved and future information was not used during training. Model performance was compared using RMSE, MAE and R².
The results shσowed that the ARIMA Walk-forward model achieved the most stable and accurate forecasts in most cases, outperforming the more complex machine learning and deep learning models overall. The LSTM model was the second most competitive approach, while XGBoost and LightGBM showed moderate but comparable performance. The hybrid model, despite its increased complexity, did not lead to a substantial improvement in forecasting accuracy. Therefore, this thesis highlights that, in epidemiological time series, when information from multiple sources is not available or not used, the application of more complex models does not, by itself, guarantee higher forecasting accuracy.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 09:00
Αίθουσα: Αίθουσα συνεδριάσεων Σχολής

Ονοματεπώνυμο: ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑΣ

Θέμα: Σχεδίαση αεραγωγών και αναπτυγμάτων με τη βοήθεια συστήματος CAD

Title: Design of air ducts and flat patterns using a CAD System

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η σχεδίαση αεραγωγών και η παραγωγή αναπτυγμάτων με τη βοήθεια συστημάτων CAD. Τα αναπτύγματα κατέχουν κομβικό ρόλο στη σύγχρονη Μηχανική και την ελασματουργία, καθώς επιτρέπουν στον σχεδιαστή να προσδιορίζει με ακρίβεια τις διαστάσεις του αρχικού επίπεδου ελάσματος πριν από τη διαδοχική κάμψη και διαμόρφωσή του στο τελικό προϊόν. Η ακρίβεια των υπολογισμών σε αυτό το στάδιο είναι καθοριστική για την ποιότητα της κατασκευής. Στο πλαίσιο της εργασίας, πραγματοποιείται αναζήτηση των κυριότερων λογισμικών της αγοράς που εξειδικεύονται στην παραγωγή αναπτυγμάτων. Στη συνέχεια, η μελέτη επικεντρώνεται στο λογισμικό Autodesk Inventor, μέσω του οποίου υλοποιούνται αναπτύγματα για σύνθετα συστήματα αεραγωγών, καθώς και τομές στερεών με επίπεδα ή άλλα στερεά σώματα. Στόχος είναι η ανάδειξη της αποτελεσματικότητας των ψηφιακών εργαλείων στη δημιουργία ακριβών αναπτυγμάτων.

Abstract

The subject of this thesis is the design of air ducts and the generation of flat patterns using CAD systems. Flat patterns play a pivotal role in modern engineering and sheet metal fabrication, as they allow the designer to accurately determine the dimensions of the initial flat sheet before its successive bending and forming into the final product. The accuracy of calculations at this stage is decisive for the quality of the construction. Within the framework of this study, research of the leading software in the market specializing in flat pattern generation is conducted. Subsequently, the study focuses on Autodesk Inventor, through which developments for complex air duct systems are implemented, as well as intersections of solids with planes or other solid bodies. The objective is to highlight the effectiveness of digital tools in creating precise flat patterns.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 11:30
Αίθουσα: Γ3.0.13-1

Ονοματεπώνυμο: ΜΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Θέμα: Αντιμετώπιση φαινομένων λειψυδρίας μέσω τεχνολογιών αφαλάτωσης: Τεχνοοικονομικές προοπτικές για την Κρήτη

Title: Addressing water scarcity phenomena through desalination technologies: Techno-economic prospects for Crete

Εξεταστική Επιτροπή

• ΠΑΠΑΕΥΘΥΜΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΟΝΣΟΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής

Περίληψη

Η διπλωματική εργασία έχει σκοπό να προσεγγίσει το πρόβλημα της υδατικής κρίσης στην Κρήτη και να διερευνήσει τις τεχνολογίες αφαλάτωσης ως πιθανή λύση. H κλιματική αλλαγή, το μεσογειακό κλίμα και τα ιδιαίτερα τοπογραφικά χαρακτηριστικά του νησιού, δημιουργούν ένα εξαιρετικά σύνθετο υδρολογεωλογικό προφίλ που δυσκολεύει σημαντικά τις μακροχρόνιες προβλέψεις επάρκειας υδατικών πόρων. Ταυτόχρονα, η συνεχής αύξηση του εποχικού τουρισμού, του τοπικού πληθυσμού αλλά και της γεωργίας, αυξάνουν συνεχώς τη ζήτηση για ποιοτικό νερό. Η λύση της χρόνιας άντλησης υπόγειων υδάτων και υπεράντλησης επιφανειακών πόρων, αναδεικνύουν την ανάγκη άμεσης δημιουργίας στρατηγικής για βιώσιμη διαχείριση υδατικών πόρων και προστασία των οικοσυστημάτων. Η εγκατάσταση μονάδων αφαλάτωσης για μόνιμη ή εποχική παροχή νερού, μπορεί να προσφέρει κάλυψη στις υδατικές ανάγκες της Κρήτης. Λόγω των διαφορετικών ανά περιοχή πόρων και ιδιαιτεροτήτων, όπως και των ποικίλων χρονικών και ποσοτικών αναγκών, θα διερευνηθούν τρία διαφορετικά τεχνικοοικονομικά μοντέλα εγκαταστάσεων μονάδων για την αφαλάτωση αλμυρού ή υφάλμυρου νερού: i. με χρήση συμβατικής ηλεκτρικής ενέργειας χαμηλής τιμής, ii. με χρήση ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές (κυρίως ηλιακή ενέργεια) και iii. με χρήση φορητών μονάδων.

Abstract

The aim of this thesis is to address the issue of water scarcity in Crete and to explore desalination technologies as a potential solution. Climate change, the mediterranean climate, and the island's unique topographical characteristics create an extremely complex hydrogeological profile, which significantly complicates the long-term prediction of water resources adequacy. At the same time, the continuous growth of seasonal tourism, the local population, and agriculture, is steadily increasing the demand for high-quality water. The ongoing reliance on groundwater extraction and overexploitation of surface water resources highlights the urgent need to develop a strategic plan for sustainable water resource management and ecosystem protection. The installation of desalination units for permanent or seasonal water supply could help meet Crete's water needs. Due to the region-specific nature of resources and characteristics, as well as the varying temporal and quantitative demands, three different techno-economic models for the installation of desalination units (for saline or brackish water) will be examined: i. using low-cost conventional electricity, ii. using electricity from Renewable Energy Sources (mainly solar energy), and iii. using portable units.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 14:00
Αίθουσα: Αίθουσα Συνεδριάσεων ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ ΔΑΝΑΗ

Θέμα: Ενίσχυση απόσβεσης ταλαντώσεων μέσω αυξητικών μικροδομών και παραδιακλαδωμένων κυκλωμάτων με χρήση παραμετρικοποιημένων μοντέλων πεπερασμένων στοιχείων

Title: Enhancement of vibration suppression through auxetic microstructures and shunted circuits using parametrized finite element model

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΛΕΥΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΜΕΝΗΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Οι ανεπιθύμητες ταλαντώσεις αποτελούν ένα από τα βασικότερα προβλήματα στις σύγχρονες κατασκευές, επηρεάζοντας την ασφάλεια, την απόδοση και την αξιοπιστία τους. Τα πιεζοηλεκτρικά υλικά, έχοντας τη δυνατότητα να μετατρέπουν τη μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική και αντιστρόφως, παρουσιάζονται ως μια καινοτόμα και ελκυστική λύση, καθώς σε συνδυασμό με κυκλώματα παρακλάδωσης (πχ αντίστασης-πηνίου) υπάρχει η δυνατότητα διαμόρφωσης μηχανισμών απόσβεσης αυτών των ταλαντώσεων. Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην παραμετρική σχεδίαση μικροδομών σε δομικά στοιχεία (όπως δοκός), με σκοπό την ενίσχυση της απόσβεσης των ταλαντώσεων με τη χρήση παραδιακλαδωμένων πιεζοηλεκτρικών συστημάτων. Οι μικροδομές αφορούν εγκοπές κατά μήκος της δοκού, οι οποίες επηρεάζουν την τοπική ακαμψία της δοκού, την ταλάντωση και τις ιδιοσυχνότητές της καθώς και την τελική της παραμόρφωση. Επομένως, μέσω της μοντελοποίησης και προσομοίωσης με τη χρήση του λογισμικού πεπερασμένων στοιχείων ANSYS, θα διερευνηθεί η επίδραση που έχουν οι παραμετρικές αλλαγές των γεωμετρικών εγκοπών, στις τοπικές μηχανικές παραμορφώσεις της δοκού και κατ’ επέκταση στην απόσβεση των ταλαντώσεων. Εξίσου, θα πραγματοποιηθούν παραμετρικές αναλύσεις στα στοιχεία του ηλεκτρικού κυκλώματος. Τα αποτελέσματα που θα προκύψουν από την μελέτη αυτή θα προσφέρουν σημαντικές γνώσεις για το σχεδιασμό και την ενσωμάτωση αυτών των μικροδομών σε ευφυείς κατασκευές, οδηγώντας σε πιο αποδοτικά συστήματα διαχείρισης κραδασμών.

Abstract

One of the most critical issues in modern structures, are undesired vibrations which affect the safety, performance, and reliability of these structures. Piezoelectric materials, having the ability to convert mechanical energy into electrical energy and vice versa, offer an innovative and promising solution. When combined with shunt circuits (e.g., resistor-inductor configurations), they enable the development of damping mechanisms for such vibrations. This thesis focuses on the parametric design of microstructures in structural elements (such as beams), aiming to enhance vibration damping using shunted piezoelectric systems. These microstructures consist of geometric engraves along the beam, which influence its local stiffness, vibration behavior, natural frequencies, and overall deformation. Through modeling and simulation using the finite element software ANSYS, the study investigates how geometric variations of the engraves affect local mechanical deformations and, consequently, vibration damping. Parametric analyses will also be conducted on the components of the electrical circuit. The results of this study are expected to provide valuable highlights for the design and integration of such microstructures into intelligent structures, contributing to more efficient vibration control systems.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2026, 11:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/93506639629?pwd=BFSD0MTe5awDR8H8Ums4VYJ1FgDUuf.1

Ονοματεπώνυμο: ΠΕΡΑΚΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ

Θέμα: Ψηφιακός Μετασχηματισμός του Ημερήσιου Περιφερειακού Τύπου στην Ελλάδα: Κοινωνικά Δίκτυα και Τεχνητή Νοημοσύνη ως εργαλεία rebranding και διοικητικής αναδιοργάνωσης

Title: The Digital Transformation of the Daily Regional Press in Greece: Leveraging Social Media and Artificial Intelligence for Rebranding and Managerial Reorganization

Εξεταστική Επιτροπή

• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Ο ημερήσιος περιφερειακός τύπος στην Ελλάδα αποτελεί έναν θεσμό με μεγάλη κοινωνική σημασία. Διαχρονικά, έχει προσφέρει έγκυρη ενημέρωση, λειτουργώντας παράλληλα ως βήμα ανάδειξης τοπικών ζητημάτων αλλά ταυτόχρονα και ως πυλώνας πλουραλισμού, ως αντίβαρο στις τάσεις συγκέντρωσης των Μ.Μ.Ε. από επιχειρηματικά συμφέροντα. Ωστόσο, βρίσκεται αντιμέτωπος με προκλήσεις που αφορούν, το ασφυκτικό φορολογικό πλαίσιο, τη μείωση της κυκλοφορίας, τις μεταβολές στο επιχειρησιακό μοντέλο και την ανάγκη προσαρμογής στον ψηφιακό μετασχηματισμό. Στο νέο αυτό περιβάλλον, τα κοινωνικά δίκτυα και η τεχνητή νοημοσύνη αναδεικνύονται σε καταλυτικούς παράγοντες αλλαγής, εξέλιξης και προσαρμογής σε μια νέα πραγματικότητα. Η παρούσα διπλωματική εργασία στοχεύει να διερευνήσει πώς και σε ποιο βαθμό οι εκδοτικές επιχειρήσεις του ημερήσιου περιφερειακού Τύπου στην Ελλάδα αξιοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα και την τεχνητή νοημοσύνη, ποια είναι τα οφέλη και οι προκλήσεις που αναγνωρίζουν και πώς αυτά τα εργαλεία μπορούν να συνδεθούν με στρατηγικές rebranding και βιώσιμης ανάπτυξης. Για τον λόγο αυτό θα διεξαχθεί έρευνα με χρήση ερωτηματολογίου, το οποίο θα απευθυνθεί σε εκδοτικές επιχειρήσεις ημερήσιων περιφερειακών εφημερίδων της Ελλάδας. Στόχος είναι να καταγραφεί ο βαθμός υιοθέτησης κοινωνικών δικτύων και τεχνητής νοημοσύνης, οι προσδοκίες, οι αντιλήψεις για τα οφέλη και τις δυσκολίες, καθώς και οι μελλοντικές προθέσεις επένδυσης σε τέτοιες τεχνολογίες. Τα βασικά ερευνητικά ερωτήματα της εργασίας είναι: (α) υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην κυκλοφορία μιας εφημερίδας και στον βαθμό χρήσης κοινωνικών δικτύων και εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης; (β) Υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στον αριθμό προσωπικού και στο επίπεδο υιοθέτησης ψηφιακών εργαλείων; (γ) Επηρεάζει το οικονομικό περιβάλλον της περιφέρειας (π.χ. κατά κεφαλήν ΑΕΠ) την επένδυση μιας εκδοτικής επιχείρησης σε social media και AI; Επομένως, η εργασία αναμένεται να αναδείξει τη διπλή διάσταση των νέων τεχνολογιών για τον περιφερειακό Τύπο: αφενός ως εργαλεία επικοινωνίας και προσέλκυσης νέων αναγνωστών, αφετέρου ως μέσα διοικητικής αναδιάρθρωσης και οικονομικής βιωσιμότητας. Με τον τρόπο αυτό, η εργασία θα συμβάλει στη διαμόρφωση προτάσεων στρατηγικής που μπορούν να ενισχύσουν τον ρόλο και την επιβίωση του περιφερειακού Τύπου στην ψηφιακή εποχή.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Α.Μ.: 2011050002

Ημερομηνία Παρουσίασης: 02/07/2026

Ώρα: 13:00

Αίθουσα:...

Θέμα ΔE «Προσδιορισμός ζωνών υψηλού πλημμυρικού κινδύνου στον Ελλαδικό χώρο με αναφορά σε ιστορικά πλημμυρικά γεγονότα και την επίδραση της αλλαγής χρήσεων γης»

Title «Identification of High Flood Risk Areas in Greece With Reference to Historical Flood Events and the Impact of Land Use Change»

Επιβλέπων: ΚΑΡΑΤΖΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 ΚΑΡΑΤΖΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

2 ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

3 ΠΑΡΑΝΥΧΙΑΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Αναπληρωματικός: ΚΟΥΤΡΟΥΛΗΣ ΑΡΗΣ

Περίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη και ανάλυση του πλημμυρικού κινδύνου στον ελλαδικό χώρο, με ιδιαίτερη αναφορά στις Ζώνες Δυνητικά Υψηλού Κινδύνου Πλημμύρας (ΖΔΥΚΠ), στα ιστορικά πλημμυρικά γεγονότα και στα σημαντικά καταγεγραμμένα επεισόδια. Σκοπός της εργασίας είναι η αποτύπωση της χωρικής κατανομής των πλημμυρικών φαινομένων και η ανάδειξη των παραγόντων που εντείνουν την τρωτότητα, όπως οι κλιματικές μεταβολές, οι γεωμορφολογικές ιδιαιτερότητες και κυρίως η αστικοποίηση.

Abstract: This thesis focuses on the study and analysis of flood risk in Greece, with particular emphasis on the Potentially Significant Flood Risk Areas (APSFRs), historical flood events, and major recorded flood episodes. The aim of the research is to map the spatial distribution of flood phenomena and highlight the factors that increase vulnerability, such as climatic variations, geomorphological characteristics, and especially urbanization.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 10:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Ευφυών Συστημάτων και Ρομποτικής, Σχολή ΜΠΔ

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΡΕΚΛΑ ΑΘΗΝΑ

Θέμα: Εκπαίδευση αυτόνομων πρακτόρων για την περίπτωση της αυτόνομης οδήγησης με χρήση ενισχυτικής μάθησης: Η περίπτωση της παραποίησης της συνάρτησης ανταμοιβής.

Title: Training autonomous agents for autonomous driving using reinforcement learning: The case of reward hacking

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘEΡΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΠΙΠΕΡΙΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη και ανάλυση του φαινομένου της εκμετάλλευσης συνάρτησης ανταμοιβής (reward hacking), δηλαδή της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς που προκύπτει όταν ένας πράκτορας ενισχυτικής μάθησης εκμεταλλεύεται ατέλειες στον σχεδιασμό της συνάρτησης επιβράβευσης. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί σημαντική πρόκληση στην εφαρμογή της ενισχυτικής μάθησης σε πραγματικά συστήματα, όπως η αυτόνομη οδήγηση, όπου η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της συμπεριφοράς του πράκτορα είναι κρίσιμης σημασίας. Σκοπός της εργασίας είναι η συστηματική μελέτη διαφορετικών τρόπων σχεδιασμού συναρτήσεων ανταμοιβής, με στόχο την αποτροπή ανεπιθύμητων στρατηγικών και την καθοδήγηση του πράκτορα προς βέλτιστη και ασφαλή συμπεριφορά. Παρουσιάζεται μια σειρά από προτεινόμενες συναρτήσεις επιβράβευσης και εξετάζεται η επίδρασή τους στην τελική συμπεριφορά του πράκτορα. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται μέσω προσομοίωσης σε περιβάλλον αυτόνομης οδήγησης, αξιοποιώντας αλγορίθμους ενισχυτικής μάθησης όπως DDPG, SAC και TD3. Για κάθε συνδυασμό περιβάλλοντος και συνάρτησης ανταμοιβής (reward function) μελετώνται μετρήσεις απόδοσης, σύγκλισης και σταθερότητας, καθώς και φαινόμενα που σχετίζονται με την εκμετάλλευση συνάρτησης ανταμοιβής .

Abstract

This diploma thesis focuses on the study and analysis of the reward hacking phenomenon, namely the emergence of undesired behaviors when a reinforcement learning agent exploits imperfections in the design of the reward function. This phenomenon constitutes a significant challenge in the application of reinforcement learning to real-world systems, such as autonomous driving, where safety and behavioral reliability are of critical importance. The objective of this work is the systematic investigation of different reward function design strategies, aiming to prevent undesired policies and to guide the agent toward optimal and safe behavior. A set of alternative reward function formulations is presented, and their impact on the resulting agent behavior is examined. The evaluation is conducted through simulation in an autonomous driving environment, employing reinforcement learning algorithms such as DDPG, SAC, and TD3. For each combination of environment and reward function, performance metrics related to convergence, stability, and overall behavior are analyzed, with particular emphasis on the manifestation of reward hacking phenomena.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 11:00
Αίθουσα: M5.001 - Εργαστήριο SenseLab

Ονοματεπώνυμο: ΤΣΕΛΕΜΠΗΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Θέμα: Ανάπτυξη αυτόνομων συνεργατικών ρομπότ και εφαρμογή τεχνικών μηχανικής μάθησης σε περιβάλλοντα ρομποτικού ανταγωνισμού

Title: Development of Autonomous Cooperative Robots and Application of Machine Learning Techniques in Competitive Robotic Environments

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΠΑΡΤΣΙΝΕΒΕΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, Καθηγητής
• ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘEΡΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Στη σύγχρονη εποχή, η αυτονομία και η συνεργασία των ρομποτικών συστημάτων αποτελούν κεντρικά πεδία έρευνας, σε ποικίλους τομείς, από τη βιομηχανία και την ιατρική, μέχρι και τις διαστημικές αποστολές. Η ραγδαία πρόοδος της ρομποτικής επιστήμης αξιοποιεί τεχνολογικές εξελίξεις στην τεχνητή νοημοσύνη, τη μηχανική μάθηση και τα συστήματα επικοινωνίας, με στόχο την ανάπτυξη αυτόνομων μονάδων που αντιλαμβάνονται το περιβάλλον, λαμβάνουν αποφάσεις και επιδεικνύουν συνεργατικές συμπεριφορές. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη δοκιμή δύο αυτόνομων κινητών ρομπότ, με στόχο την ανάπτυξη συνεργατικής συμπεριφοράς σε αγωνιστικό περιβάλλον. Το πρώτο ρομπότ λειτουργεί ως κύριος κόμβος, εξοπλισμένο με κάμερα μηχανικής όρασης, και αναλαμβάνει τον εντοπισμό αντιπάλων μέσω αλγορίθμων μηχανικής μάθησης και υπολογισμού σχετικής θέσης, ενώ το δεύτερο ρομπότ λειτουργεί ως υποτελής κόμβος, λαμβάνοντας και αξιοποιώντας τις πληροφορίες που δέχεται από τον κύριο κόμβο, με σκοπό την υλοποίηση στρατηγικών κίνησης και συνεργασίας. Το ρομπότ που λειτουργεί ως κύριος κόμβος διαθέτει τις απαραίτητες δυνατότητες για αυτόνομη λειτουργία και εκτέλεση βασικών ενεργειών. Είναι ικανό να ανιχνεύει εμπόδια, να εντοπίζει και να παρακολουθεί αντίπαλα ρομπότ, καθώς και τον υποτελή κόμβο, ενώ καθορίζει την πορεία του και τη στρατηγική αλληλεπίδρασης με τα αντίπαλα συστήματα. Επιπλέον, διαβιβάζει πληροφορίες θέσης, κίνησης και στρατηγικής στο υποτελές ρομπότ και εκτελεί εντολές κίνησης των τροχών και της κάμερας σύμφωνα με τις αποφάσεις του συστήματος ελέγχου. Παράλληλα, το ρομπότ που λειτουργεί ως υποτελής κόμβος είναι ικανό να ανιχνεύει και να αποφεύγει εμπόδια, να δέχεται τις πληροφορίες που του διαβιβάζονται από το κύριο ρομπότ και να εκτελεί τις αντίστοιχες συνεργατικές ενέργειες. Ο προγραμματισμός των ρομπότ υλοποιείται σε περιβάλλον προγραμματισμού Arduino και η επικοινωνία μεταξύ τους πραγματοποιείται μέσω ασύρματης σύνδεσης με RF πομποδέκτες, επιτρέποντας τη διπλή κατεύθυνση μετάδοσης δεδομένων μεταξύ κύριου και υποτελούς ρομπότ. Ο κύριος κόμβος αποστέλλει πληροφορίες εντοπισμού και τακτικής, ενώ ο υποτελής κόμβος ανταποκρίνεται με κατάλληλη στρατηγική κίνησης. Και τα δύο ρομπότ διαθέτουν ανεξάρτητη δυνατότητα πλοήγησης και αποφυγής εμποδίων μέσω αισθητήρων υπερύθρων και υπερηχητικού αισθητήρα. Η εργασία εξετάζει επίσης διαφορετικούς ρόλους των ρομπότ και τις τακτικές συνεργασίας που προκύπτουν. Μέσα από δοκιμές πεδίου και αξιολόγηση επιδόσεων, μελετώνται πτυχές της συνεργατικής ρομποτικής, των αυτόνομων ρομποτικών συστημάτων, καθώς και της ενσωμάτωσης μηχανικής όρασης με συστήματα επικοινωνίας.

Abstract

In the modern era, the autonomy and cooperation of robotic systems constitute central fields of research across diverse domains, ranging from industry and medicine to space missions. The rapid progress of robotics builds upon technological advancements in artificial intelligence, machine learning, and communication systems, aiming at the development of autonomous units capable of perceiving their environment, making decisions, and demonstrating cooperative behaviors. The present thesis addresses the design, construction, and testing of two autonomous mobile robots, with the objective of developing cooperative behavior in a competitive environment. The first robot functions as the master node, equipped with a vision-based camera, and is responsible for detecting opponents through machine learning algorithms and relative position estimation, while the second robot operates as the subordinate node, receiving and utilizing the information transmitted by the master node in order to implement movement and cooperation strategies. The master node robot incorporates the necessary capabilities for autonomous operation and execution of basic actions. It is able to detect obstacles, identify and track opponent robots as well as the subordinate node, while determining its trajectory and interaction strategy with adversarial systems. Furthermore, it transmits information regarding position, movement, and strategy to the subordinate robot and executes wheel and camera motion commands according to the decisions of its control system. At the same time, the subordinate node robot is capable of detecting and avoiding obstacles, receiving information transmitted from the master robot, and executing corresponding cooperative actions. The programming of the robots is carried out in the Arduino development environment, while their communication is established through wireless RF transceivers, enabling bidirectional data transmission between the master and subordinate robots. The master node transmits detection and tactical information, whereas the subordinate node responds with appropriate motion strategies. Both robots possess independent navigation and obstacle avoidance capabilities through the use of infrared and ultrasonic sensors. This thesis also investigates the different roles of the robots and the cooperative strategies that emerge. Through field experiments and performance evaluation, it explores aspects of cooperative robotics, autonomous robotic systems, as well as the integration of machine vision with communication systems.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2026, 13:00
Αίθουσα: Γ3.016

Ονοματεπώνυμο: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΤΟΣ--ΦΡΑΝΣΙΣ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

Θέμα: Αξιολόγηση εμποδίων και κενών στην υιοθέτηση βιομηχανικών ψηφιακών διδύμων για την προστασία μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς με κινούμενα μέρη

Title: Assessment of barriers and gaps in adopting industrial digital twins for protecting cultural heritage monuments with moving components

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΥΙΚΟΓΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Καθηγητής
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς που περιλαμβάνουν μηχανικά μέρη (όπως ανελκυστήρες, γέφυρες, καμπάνες και μηχανισμοί ρολογιών) απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση για τη διασφάλιση της λειτουργικής αξιοπιστίας, της δομικής ακεραιότητας και της μακροπρόθεσμης διατήρησής τους. Ενώ τα Ψηφιακά Δίδυμα (Digital Twins, DTs) έχουν αναδειχθεί ως ισχυρά εργαλεία για την προληπτική συντήρηση και τη λήψη αποφάσεων βάσει δεδομένων σε βιομηχανικά περιβάλλοντα, η εφαρμογή τους στο πλαίσιο της πολιτιστικής κληρονομιάς παραμένει περιορισμένη. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρέχει μια ανάλυση του χάσματος μεταξύ των βιομηχανικών εφαρμογών ψηφιακών δίδυμων και της πιθανής υιοθέτησής τους σε μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς με κινούμενα μέρη. Εξετάζει τα θεωρητικά θεμέλια των DTs, τις σχετικές μεθοδολογίες αισθητήρων και συνθέτει τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις μέσω μιας περιεκτικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης τόσο μελετών περίπτωσης σχετικά με μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και με την βιομηχανία. Η μελέτη εντοπίζει βασικά λειτουργικά, τεχνολογικά και επιχειρησιακά χάσματα, αξιολογεί τα εμπόδια στην εφαρμογή και διερευνά τις ευκαιρίες για την προσαρμογή των βιομηχανικών πρακτικών DTs σε περιβάλλοντα πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τόσο τα πιθανά οφέλη της υιοθέτησης των DTs όσο και τις προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η διπλωματική εργασία καταλήγει περιγράφοντας τομείς προτεραιότητας για μελλοντική έρευνα, με σκοπό την υποστήριξη της ευρύτερης και αποτελεσματικότερης υιοθέτησης συστημάτων DTs στη διατήρηση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς.

Abstract

Cultural heritage monuments that incorporate mechanical components (such as elevators, bridges, bells, and clock mechanisms) require careful monitoring to ensure operational reliability, structural integrity, and long-term preservation. While Digital Twins (DTs) have emerged as powerful tools for predictive maintenance and data-driven decision- making in industrial settings, their application in cultural heritage contexts remains limited. This thesis provides an analysis of the gap between industrial digital twin applications and their potential adoption in cultural heritage monuments with moving components. It examines the theoretical foundations of DTs, relevant sensing methodologies and synthesises the state of the art through a comprehensive literature review of both heritage and industrial case studies. The study identifies key functional, technological, and operational gaps, evaluates barriers to implementation, and explores opportunities for adapting industrial DT practices to heritage environments. The findings highlight both the potential benefits of DT adoption and the challenges that must be addressed. The thesis concludes by outlining priority areas for future research to support the broader and more effective adoption of DT systems in cultural heritage conservation.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Βοτζάκης Νικήτας.................................................................................

Α.Μ.: 2019050070.........................................................................................

Ημερομηνία Παρουσίασης: 8 Ιουλίου 2026...............................................

Ώρα: 14:00......................................................................................................

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/98379551725?pwd=xaFYozjxssJHcmwrmavVNlz2mzCfFt.1  

Θέμα ΔE «……………………………Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την Κλιματική Αλλαγή και τις Ανθρωπογενείς Δραστηριότητες …………………………………..»

Title «……………………………Protection of Cultural Heritage from the Climate Change and Humanmade Activities…………………………………..»

Επιβλέπων: Τσούτσος Θεοχάρης…………………………….

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Τσούτσος Θεοχάρης…………………………………..

2 Κουτρούλης Αριστείδης…………………………………..

3 Ουγγρίνης Κωνσαντίνος-Αλκέτας…………………………………..

Περίληψη:

Η διπλωματική εργασία ερευνεί τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και των ανθρωπογενών πιέσεων στην πολιτιστική κληρονομιά. Στόχος είναι η αναγνώριση και η ιεράρχηση των κινδύνων που απειλούν τα μνημεία μέσω της μεθόδου Operational Risk Management (ORM). Η μελέτη επικεντρώνεται στο γεγονός πως ο συνδυασμός των κλιματικών αλλαγών, των ανθρώπινων επεμβάσεων και των διαχειριστικών αδυναμιών, επιταχύνει τη φθορά που δέχονται οι χώροι κληρονομιάς.

Αρχικά, αναλύθηκαν οι βασικές κατηγορίες κινδύνων. Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τη ρηγμάτωση των πετρωμάτων λόγω θερμικών μεταβολών, τη διάβρωση από υγρασία, τις πλημμύρες, τις κατολισθήσεις, τις πυρκαγιές λόγω ξηρασίας καθώς και περιπτώσεις βιολογικής υποβάθμισης των οργανικών υλικών. Παράλληλα, εντοπίστηκαν οι ανθρωπογενείς παράγοντες όπως η ανεξέλεγκτη δόμηση, ο υπερτουρισμός, η περιβαλλοντική ρύπανση και οι παρεμβάσεις σε παράκτιες περιοχές, οι οποίοι επιβαρύνουν σημαντικά τα μνημεία. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στους διαχειριστικούς και οικονομικούς κινδύνους, όπως η έλλειψη χρηματοδότησης, η ανεπάρκεια στη λήψη αποφάσεων, η έλλειψη εξειδικευμένων σχεδίων προστασίας και η περιορισμένη εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας. Σε αυτό το στάδιο, καθοριστική υπήρξε και η αξιοποίηση των επαφών και των γνώσεων που αποκτήθηκαν μέσω της ομάδας HI EURECA-PRO, γεγονός που συνέβαλε στην καλύτερη κατανόηση του ζητήματος.

Συλλέγοντας την απαραίτητη βιβλιογραφία δημιουργήθηκε ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση των 20 κινδύνων που βρέθηκαν, με βάση την σοβαρότητα και την πιθανότητα τους.  Το ερωτηματολόγιο απαντήθηκε από 18 ειδικούς από τους χώρους του πολιτισμού, της ακαδημαϊκής κοινότητας, των ΜΚΟ, της αγοράς εργασίας και των θεσμικών φορέων. Τα δεδομένα μετατράπηκαν σε ποσοτικές μονάδες από το 1-4 για να υπολογιστούν οι μέσοι όροι και εφαρμόστηκε πίνακας επικινδυνότητας για την ιεράρχηση των απειλών. Η έλλειψη οικονομικών πόρων κατατάχτηκε ως η πιο κρίσιμη απειλή. Ως υψηλής επικινδυνότητας εμφανίστηκαν επίσης και οι πυρκαγιές, η έλλειψη στην εκπαίδευση, η ανεπάρκεια στην λήψη αποφάσεων, οι κατολισθήσεις καθώς και ο υπερτουρισμός. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πως η αδυναμία στην διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι οι κλιματικοί και ανθρωπογενείς κίνδυνοι λειτουργούν συνδυαστικά, αυξάνοντας την πολυπλοκότητα στη διαχείριση των μνημείων.

Η έρευνα κατέληξε στο γεγονός, ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς απαιτεί μια πιο προληπτική προσέγγιση στην στρατηγική της. Η μέθοδος ORM αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την έγκαιρη αναγνώριση των προβλημάτων, συμβάλλοντας στη λήψη επιστημονικά τεκμηριωμένων και προσεκτικών αποφάσεων με στόχο τη μακροπρόθεσμη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Abstract:

This thesis investigates the impacts of climate change and anthropogenic pressures on cultural heritage. Its main objective is to identify and prioritize the risks threatening monuments and heritage sites through the application of the Operational Risk Management (ORM) method. The study focuses on how the combined effects of climate change, human interventions, and management deficiencies accelerate the deterioration of cultural heritage sites.

Initially, the research analyzes the main categories of risks affecting cultural heritage. Environmental risks include rock cracking caused by thermal fluctuations, deterioration due to humidity, floods, landslides, wildfires related to drought, and cases of biological degradation of organic materials. At the same time, anthropogenic factors such as uncontrolled urban development, overtourism, environmental pollution, and interventions in coastal areas were identified as significant threats to monuments. Particular emphasis was also placed on managerial and economic risks, including lack of funding, inadequate decision-making, absence of specialized protection plans, and limited public education and awareness regarding cultural heritage preservation. At this stage, utilizing the contacts and knowledge acquired through the HI EURECA-PRO team was crucial, contributing to a better understanding of the issue.

Following the collection of the necessary literature, a questionnaire was developed to evaluate the 20 identified risks based on their severity and probability. The questionnaire was completed by 18 experts representing the fields of cultural heritage, academia, NGOs, industry, and governmental institutions. The collected data were converted into quantitative values ranging from 1 to 4 in order to calculate mean values, while a risk matrix was applied to prioritize the identified threats. The lack of financial resources was ranked as the most critical threat. High-risk factors also included wildfires, lack of education and awareness, inadequate decision-making, landslides, and overtourism. The results highlighted that deficiencies in cultural heritage management constitute one of the most significant threats faced by heritage sites. Furthermore, the study demonstrated that climatic and anthropogenic risks operate simultaneously, increasing the complexity of heritage management.

The research concludes that the protection of cultural heritage requires a more preventive and strategic approach. The ORM method constitutes an important tool for the early identification and prioritization of risks, contributing to scientifically document and carefully planned decision-making processes aimed at the long-term preservation of cultural heritage.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 30 Ιουνίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Διοικητικών Συστημάτων

Ονοματεπώνυμο: ΧΑΤΖΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Θέμα: Ανάλυση καταναλωτικών προτιμήσεων για υβριδικά και ηλεκτρικά αυτοκίνητα με τη μέθοδο Choice Based Conjoint Analysis

Title: Consumer preference analysis for hybrid and electric cars using Choice Based Conjoint Analysis

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΩΣΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η υιοθέτηση καινοτόμων πράσινων μεθόδων για την προστασία του πλανήτη, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από τον χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Εντός των τελευταίων ετών, τα υβριδικά και τα ηλεκτρικά οχήματα έχουν καταφέρει να καταλάβουν σημαντικό μέρος της παγκόσμιας αγοράς του αυτοκινήτου, τόσο λόγω των προσπαθειών των κρατών να μειώσουν σημαντικά την παρουσία βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων οχημάτων, όσο και της αναζήτησης νέων οικονομικών λύσεων από τους καταναλωτές. Η αυξανόμενη ζήτηση των οχημάτων των δύο αυτών κατηγοριών έχει οδηγήσει τις αυτοκινητοβιομηχανίες στην αναζήτηση νέων τεχνολογιών και καινοτομιών ώστε να μπορέσουν να ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές τους με αποτέλεσμα ο αγοραστής να βρίσκεται αντιμέτωπος με μία πληθώρα χαρακτηριστικών. Η παρούσα εργασία στοχεύει στη μέτρηση και ανάλυση των καταναλωτικών προτιμήσεων για τα χαρακτηριστικά αυτά με σκοπό να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα για το τρόπο με τον οποίο επιλέγει ένας καταναλωτής ένα υβριδικό ή ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ξεχωρίζοντας τα χαρακτηριστικά τα οποία συμβάλλουν περισσότερο στη διαμόρφωση της καταναλωτικής διάθεσης του κάθε ατόμου. Αντλώντας δεδομένα από ένα σημαντικό αριθμό ερωτώμενων και με τη χρήση της μεθόδου Choice Based Conjoint Analysis η εργασία θα καταλήξει στα χαρακτηριστικά που θεωρούν οι καταναλωτές ως τα πιο σημαντικά.

Abstract

The evolution of technology and the adoption of innovative green methods for protecting the planet could not be absent from the automotive industry. In recent years, hybrid and electric vehicles have managed to control a significant share of the global car market, both due to the efforts of goverments to significantly reduce the presence of gasoline and diesel vehicles, and due to consumers' search for new economical solutions. The increasing demand for vehicles in these two categories has led car manufacturers to explore new technologies and innovations in order to distinguish themselves from their competitors, resulting in buyers being faced with a wide variety of attributes. The present study aims to measure and analyze consumer preferences for these features, with the aim of drowing conclusions about the way consumers choose a hybrid or an electric car, highlighting the characteristics that have the most influence on each individual. By collecting data from a significant number of respondents and by using the Choice Based Conjoint Analysis method, the study will identify the features that consumers consider most important.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αποστόλου Τσάμπουρα

με θέμα

Προσεγγιστικοί Αλγόριθμοι Ενισχυτικής Μάθησης για Φιλικές προς το Δίκτυο Συστάσεις

Approximate Reinforcement Learning Algorithms for Network-Friendly Recommendations

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Άγγελος Μπλέτσας
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης 

Περίληψη
Ο έλεγχος του κόστους παράδοσης μέσω δικτύου, με ταυτόχρονη διατήρηση της υψηλής ποιότητας εμπειρίας των χρηστών, αποτελεί μια κρίσιμη πρόκληση για τους σύγχρονους παρόχους περιεχομένου. Ενώ οι παραδοσιακές προσεγγίσεις βελτιστοποιούν τα Δίκτυα Παράδοσης Περιεχομένου (CDNs) και τα Συστήματα Συστάσεων (RS) ανεξάρτητα, πρόσφατες έρευνες προτείνουν την ανατροπή του προβλήματος, αξιοποιώντας το σύστημα συστάσεων για να «ωθήσει» τους χρήστες προς περιεχόμενο που βρίσκεται ήδη στην τοπική μνήμη. Αυτό το παράδειγμα, γνωστό ως Φιλικές προς το Δίκτυο Συστάσεις, μοντελοποιείται ως μια ακολουθιακή Διαδικασία Απόφασης Markov (MDP), σχεδιασμένη να ελαχιστοποιεί το μακροπρόθεσμο κόστος δρομολόγησης, διατηρώντας παράλληλα αυστηρά την Ποιότητα της Σύστασης (QoR).
Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση τόσο ακριβών όσο και προσεγγιστικών  μεθόδων Ενισχυτικής Μάθησης, προκειμένου να αυξηθεί η δυνατότητα εφαρμογής αυτής της μεθοδολογίας σε μεγαλύτερα, εν δυνάμει άγνωστα σενάρια. Για να επιτευχθεί αυτό, η πρώτη μας συνεισφορά είναι η διατύπωση ενός αλγορίθμου Tabular Q-learning, ο οποίος εξισώνεται επιτυχώς με την απόδοση των ακριβών αλγορίθμων βάσης «(oracle), δηλαδή των Value Iteration και Policy Iteration, σε σενάρια μικρού έως μεσαίου μεγέθους. Ωστόσο, επειδή ο διαρκώς αυξανόμενος χώρος καταστάσεων-ενεργειών καθιστά τις tabular μεθόδους μη εφαρμόσιμες για μεγαλύτερους καταλόγους, η δεύτερη συνεισφορά μας εισάγει προσεγγιστικές λύσεις Βαθιάς Ενισχυτικής Μάθησης (Deep RL) βασισμένες σε Βαθιά Δίκτυα Q (DQNs). Και συνδυάζοντας τα DQNs με δομικές ενσωματώσεις γράφων, αντιμετωπίζουμε επιτυχώς τον αυξανόμενο χώρο καταστάσεων και βελτιώνουμε δραστικά τη γενίκευση των συστάσεων.
Τέλος, αν και το τυπικό DQN ξεπερνά αυτή την πολυπλοκότητα,  δυσκολεύεται να αναπτύξει επίγνωση του δικτύου. Ως τρίτη συνεισφορά, προτείνουμε μια νέα αρχιτεκτονική Graph Q-Network (GQN), η οποία αξιοποιεί τις ιδιότητες των γράφων μεταξύ σχετικού περιεχομένου, προκειμένου να πραγματοποιεί έξυπνες συστάσεις αξιοποιώντας graph convolutional layers. Και με αξιολογήσεις σε αραιά  σύνολα δεδομένων αποδεικνύουμε ότι το πλαίσιο GQN μπορεί να φτάσει την απόδοση των βελτιστοποιημένων αλγορίθμων βάσης μας, επιτυγχάνοντας παράλληλα ταχύτερη σύγκλιση. Εν κατακλείδι, αυτή η διπλωματική εργασία καταδεικνύει πώς μπορούμε να προχωρήσουμε προοδευτικά από τις ακριβείς tabular μεθόδους σε προσεγγιστικές, βαθιές αρχιτεκτονικές γράφων και να μετασχηματίσουμε επιτυχώς την  κλίμακα των NFR.

Abstract 
Controlling network delivery costs while maintaining high-quality user experiences is a critical challenge for modern content providers (CP). While traditional approaches optimize Content Delivery Networks (CDNs) and Recommendation Systems (RS) independently, recent work has proposed turning the problem on its head by leveraging the RS to seamlessly ``nudge'' users toward locally cached content. This paradigm, known as Network-Friendly Recommendations (NFR), is modeled as a sequential Markov Decision Process (MDP) designed to minimize long-term routing costs while strictly preserving the Quality of Recommendation (QoR). 
The primary goal of this thesis is to investigate both exact and approximate Reinforcement Learning (RL) methods to increase the applicability of this methodology to larger, potentially unknown scenarios. To achieve this, our contributions are ,firstly, to formulate a Tabular Q-learning algorithm that successfully matches the performance of the exact ``oracle'' Value Iteration and Policy Iteration baselines in small-to-medium sized scenarios. However, because the expanding state-action space makes tabular methods infeasible for larger catalogs, our second contribution introduces approximate Deep RL solutions based on Deep Q-Networks (DQNs) and by pairing DQNs with structural graph embeddings, we successfully deal with the increasing state space and drastically improve the generalization of the method.
Finally, while the standard DQN overcomes the sample complexity, it also struggles to navigate through the network-awareness . As our third contribution, we propose a novel Graph Q-Network (GQN) architecture that leverages the MDP graphs properties between related contents to make intelligent recommendations by utilizing graph convolutional layers. The evaluations on sparse, real-world datasets demonstrateσ that the GQN framework can effortlessly match our optimized baseline algorithms while achieving faster convergence. Ultimately, this thesis demonstrates how we can progressively advance from exact tabular methods to approximate deep graph architectures and successfully transform NFR's scale.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 7 Ιουλίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Ευφυών Συστημάτων και Ρομποτικής

Ονοματεπώνυμο: ΛΥΓΗΡΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Θέμα: Ανάπτυξη εκπαιδευτικής πλατφόρμας προσομοίωσης Συστημάτων Παραγωγής

Title: Development of an education platform for Production Systems

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘEΡΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΤΣΙΝΑΡΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Η διδασκαλία των συστημάτων παραγωγής και της προσομοίωσης, μέσω των εννοιών που προωθεί η Βιομηχανία 4.0 (Industry 4.0) στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αποτελεί συχνά πρόκληση, λόγω της έλλειψης πρακτικής εφαρμογής και των δυσκολιών που προκύπτουν όσον αφορά τη συμμετοχή των φοιτητών. Οι φοιτητές έρχονται αντιμέτωποι με πολύπλοκες περιγραφές εννοιών παραγωγής που χρησιμοποιούνται στο υλικό των μαθημάτων, ενώ η εργαστηριακή εμπειρία βασίζεται στην ανάλυση μελετών ανά περίπτωση, οι οποίες είναι σημαντικές για την επίτευξη μιας βαθιάς κατανόησης του προβλήματος. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία αναπτύσσει ένα εκπαιδευτικό εργαλείο προσομοίωσης και ένα συνοδευτικό πλαίσιο για τη διδασκαλία των συστημάτων παραγωγής. Το εργαλείο υποστηρίζει τον σχεδιασμό, την προσομοίωση, την κατασκευή και την οπτικοποίηση σύνθετων αρχιτεκτονικών συστημάτων παραγωγής παρέχοντας παράλληλα το βασικό θεωρητικό υπόβαθρο, επιτρέποντας στους χρήστες να δημιουργούν και να συγκρίνουν σενάρια, να εξάγουν εκτελέσιμο κώδικα και να αναλύουν αποτελέσματα μέσω κατάλληλα διαμορφωμένων πινάκων ελέγχου που καλύπτουν δείκτες απόδοσης, σχεδιασμό συστήματος και πολιτικές ελέγχου. Παράλληλα, υποστηρίζει την διασύνδεση με μοντέλα εργαστηριακής κλίμακας, ώστε οι φοιτητές να παρατηρούν, να συλλέγουν δεδομένα και να εφαρμόζουν διαφορετικές πολιτικές, καθιστώντας τη μάθηση στα συστήματα παραγωγής πιο ελκυστική και αποτελεσματική.

Abstract

Teaching production systems and simulation through Industry 4.0 concepts in higher education is considered challenging due to the focus on theoretical aspects and the lack of practical applications often resulting to difficulties in student engagement. Laboratory experience is grounded in the analysis of case studies. While this approach is crucial for attaining a profound comprehension of the problem, it cannot entirely substitute practical experience in real-world scenarios. This thesis develops a simulation tool and an accompanying academic framework for teaching production systems. The tool's framework supports the design, simulation, construction, and visualization of complex production system architectures together with their theoretical background, allowing users to create and compare production scenarios, export executable code, and analyze results through dashboards covering performance indicators, system design, and control policies. It can also interface with laboratory-scale models, letting students observe, collect data, and apply different policies, making learning in production systems more engaging and effective.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Μαργαρίτα Κωστοπούλου

Α.Μ.: 2016050036

Ημερομηνία Παρουσίασης: 29/06/2026

Ώρα:10:30

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/94098266785?pwd=vezogupdCwH6r2fLdiTMGSuihcrVkw.1

Meeting ID: 940 9826 6785

Password: 273826

Θέμα ΔE "Πειραματική Προσομοίωση Γεωθερμικής Αντλίας Θερμότητας"

Title «Experimental Simulation of Geothermal Heat Pump»

Επιβλέπων: Καθ. Θεοχάρης Τσούτσος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Καθ. Θεοχάρης Τσούτσος

2 Αν. Καθ. Παρασκευή Παναγιωτοπούλου

3. Επ. Καθ. Νικόλαος Διαγγελάκης

Περίληψη:

Η ανάγκη για υγιή και ενεργειακά αποδοτικά κτήρια έχει αναδειχθεί σε βασική προτεραιότητα της παγκόσμιας αγοράς, με τα συστήματα θέρμανσης και ψύξης να αποτελούν κεντρικό πυλώνα τόσο στον σχεδιασμό νέων κτηριακών εγκαταστάσεων, αλλά και στην αναβάθμιση των ήδη υφιστάμενων κτηρίων. Οι ενεργειακές απαιτήσεις για τα συστήματα κλιματισμού μπορούν να φέρουν σημαντικές επιβαρύνσεις στο ηλεκτρικό δίκτυο, το οποίο εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ορυκτά καύσιμα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Εκτιμάται ότι περισσότερο από το ήμισυ της παγκόσμιας κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας σχετίζεται με ανάγκες θέρμανσης και ψύξης κτηρίων.  Ως εκ τούτου, η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης στον τομέα αυτό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την προώθηση της βιωσιμότητας και της αειφόρου ανάπτυξης.

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση εναλλακτικών και υβριδικών συστημάτων ψύξης – θέρμανσης με σκοπό τη μείωση του απαιτούμενου ηλεκτρικού φορτίου για την κάλυψη των κτηριακών αναγκών ψύξης – θέρμανσης με φιλικότερες προς το περιβάλλον τεχνολογίες. Η γεωθερμική αντλία θερμότητας αποτελεί μια από τις πλέον αποδοτικές λύσεις στον τομέα αυτό, καθώς αξιοποιεί τη σχεδόν σταθερή θερμοκρασία του υπεδάφους για τη βελτίωση του ενεργειακού ισοζυγίου. Στο πλαίσιο της εργασίας αναπτύχθηκε πειραματική διάταξη βασισμένη σε υφιστάμενη αντλία θερμότητας, με στόχο την προσομοίωση της γεωθερμικής λειτουργίας υπό ελεγχόμενες συνθήκες. Η μελέτη επικεντρώθηκε στην ανάλυση της θερμοδυναμικής συμπεριφοράς του συστήματος και στη διερεύνηση της επίδρασης των βασικών λειτουργικών παραμέτρων στην απόδοσή του. Μέσω της πειραματικής διαδικασίας προσδιορίστηκαν οι συντελεστές απόδοσης και εντοπίστηκαν οι περιοχές βέλτιστης λειτουργίας, συμβάλλοντας στην κατανόηση και βελτιστοποίηση αντίστοιχων εφαρμογών σε κτηριακά συστήματα.

Abstract:

The need for healthy and energy-efficient buildings has emerged as a key priority in the global market, with heating and cooling systems constituting a central pillar in both the design of new building installations and the energy upgrading of existing structures. The energy demands of HVAC systems place a significant burden on electrical grid, which still largely relies on fossil fuels for electricity generation. It is estimated that more than half of global electricity consumption is associated with building heating and cooling needs. Therefore, improving energy efficiency in this sector represents a crucial factor in promoting sustainability and sustainable development.

The objective of this thesis is the investigation of alternative and hybrid heating-cooling systems aiming to reduce the electrical load required to meet building energy demands through environmentally friendly technologies. Ground source heat pumps constitute one of the most efficient solutions in this field, as they exploit the relatively stable subsurface temperature to enhance their energy balance. Within the framework of this study, an experimental setup based on an existing heat pump was developed in order to simulate ground source operation under controlled conditions. The research focused on analyzing the thermodynamic behavior of the system and examining the influence of key operational parameters on its performance. Through the experimental procedure, performance coefficients were determined and optimal operating regions were identified, contributing to the understanding and optimization of similar applications and building energy systems.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Γεράσιμος Αντύπας

Α.Μ.: 2019050064

Ημερομηνία Παρουσίασης: 06/07/2026

Ώρα: 13:00 – 14:00

Αίθουσα:   https://tuc-gr.zoom.us/j/3849261693?pwd=U1dMaFoyYmQ3aFQrY0NmbGhVclg1Zz09

Θέμα ΔE «Κατασκευή Πειραματικής Διάταξης για τη Μελέτη Εξατμιστικής Ψύξης.»

Title «Construction of an Experimental Setup for the Study of Evaporative Cooling »

Επιβλέπων: Θεοχάρης Τσούτσος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Θεοχάρης Τσούτσος

2. Νικόλαος Διαγγελάκης

3. Απόστολος Βουλγαράκης 

Περίληψη:

Στη παρούσα διπλωματική περιγράφεται το φαινόμενο της εξατμιστικής ψύξης. Δηλαδή η ψύξη του αέρα ενός χώρου μέσω θερμού αέρα και της λανθάνουσας ενέργειας του νερού. Η επαφή του θερμού αέρα και του νερού μέσω σταγονιδίων, με τη σωστή διαδικασία, οδηγεί στη ψύξη του. Στόχος είναι η προσομοίωση του φαινομένου αυτού με πειραματική διάταξη και η εύρεση της πιο αποδοτικής διάταξης με την λιγότερη κατανάλωση νερού που χρειάζεται για την ψύξη του νερού σε επιθυμητές θερμοκρασίες. Η διάταξή είναι ένας σωλήνας γνωστών διαστάσεων που διέρχεται κατά μήκος του, νερό με τη μορφή σταγονιδίων, είτε εγκάρσια είτε παράλληλα με τον αγωγό. Ο αέρας που θα εισέρχεται και θα εξέρχεται θα έχει γνωστή τη θερμοκρασία του, την  υγρασία του , τη πίεση και τη παροχή χάρη σε μετρητές που θα τοποθετηθούν στην είσοδο και έξοδο του αγωγού. Ο αέρας πριν εισέλθει θα θερμαίνεται σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες και θα διοχετεύεται μέσω ανεμιστήρα γνωστής παροχής. Οι μετρήσεις που παίρνονται έχουν να κάνουν με τις διαφορετικές μορφές και τρόπους που θα τοποθετηθεί ο σωλήνας για βελτίωση της απόδοσης της ψύξης. 

Κατά την διαδικασία παρατηρείται το φαινόμενο της υγροποίησης. Για να υπολογιστεί η ενέργεια ψύξης που αποδίδει η διάταξη θα πρέπει να γίνουν πρώτα μια σειρά από άλλους υπολογισμούς, είτε πειραματικά είτε βιβλιογραφικά. Το βασικό μέγεθος που χρειάζεται να υπολογιστεί πέρα από την ψύξη, είναι η μάζα του μίγματος στην έξοδο του σωλήνα. Για την εύρεση της μάζας απαραίτητες είναι οι τιμές της θερμοκρασίας και υγρασίας στο ίδιο σημείο. Το ψυχομετρικό διάγραμμα, ένα βασικό εργαλείο για τους υπολογισμούς, το οποίο ενσωματώνεται μέσα σε κώδικα στη python, στον οποίο τοποθετούνται οι ενδείξεις των θερμοκρασιών και υγρασίας και υπολογίζεται η μάζα σε κάθε περίπτωση.  

Abstract:

The present thesis describes the phenomenon of evaporative cooling, that is, the cooling of the air of a space through hot air and the latent energy of water. The contact between hot air and water through droplets, with the proper process, leads to its cooling. The aim is the simulation of this phenomenon with an experimental setup and the determination of the most efficient configuration with the least water consumption required for the cooling of the water to desired temperatures. The setup is a pipe of known dimensions through which water in the form of droplets passes along its length, either transversely or parallel to the duct. The air entering and exiting will have known temperature, humidity, pressure, and flow rate values thanks to meters that will be installed at the inlet and outlet of the duct. Before entering, the air will be heated to specific temperatures and will be supplied through a fan of known flow rate. The measurements taken concern the different forms and ways in which the pipe will be positioned for the improvement of the cooling performance.

During the process, the phenomenon of condensation is observed. In order to calculate the cooling energy delivered by the setup, a series of other calculations must first be carried out, either experimentally or through literature review. The basic quantity that needs to be calculated apart from the cooling effect is the mass of the mixture at the outlet of the pipe. For the determination of the mass, the values of temperature and humidity at the same point are necessary. The psychrometric chart, a basic tool for the calculations, is integrated into a Python code, into which the temperature and humidity readings are inserted, and the mass is calculated in each case.

Τίτλος εργασίας στα αγγλικά: Multivariate Geostatistical Modelling and Applications in Natural Resources Evaluation.

Tριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Επικ. καθηγητής Εμμανουήλ Βαρουχάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ (Επιβλέπων)

2. Καθηγητής Μιχαήλ Γαλετάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3.Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος, σχολής ΗΜΜΥ

Abstract

Kriging-based modelling has been shown to provide the most representative predictions when an appropriate covariance model is selected. However, identifying such a model remains a deterministic process, the investigation of which is constrained by the set of covariance models available to the researcher. This issue has been recognized by many researchers. To increase the available permissible models a novel hybrid methodology was introduced for constructing families of covariance functions. This methodology gave rise to the Hybrid Spectral Ornstein–Uhlenbeck (HSOU) covariance model, which is derived with modifications from the covariance function characterising the stochastic process of the same name and constitutes the principal tool upon which the present study is based.

This thesis proposes a novel methodology that combines the HSOU covariance model with Gaussian transformation and anisotropy investigation to develop a representative stochastic model for bivariate cokriging interpolation and uses conditional simulations for uncertainty quantification. The HSOU model was employed to characterise spatial variability in both Euclidean and non-Euclidean spaces. The main analysis focused on two spatial interpolation models commonly recommended in the literature for similar applications. The first model, Ordinary Cokriging (OCK), was formulated with two unbiasedness constraints. The second model, Rescaled Ordinary Cokriging (RCK), combines the weights of both variables into a single constraint.

The estimates produced by each model are obtained in a normalised space. To satisfy the assumption of normally distributed data, the variables are transformed using the recently proposed Gaussian Anamorphosis through Kernel Cumulative Distribution Estimator (KCDE) method. Back-transformation is subsequently applied only to the models that achieve the best validation metrics. At the same time, a new objective function is proposed for identifying an appropriate Linear Coregionalization Model (LCM). This objective function was designed to favour LCMs that yield improved validation performance for the primary variable without ignoring the auxiliary variable.

Model performance is assessed through leave-one-out cross-validation (LOOCV) using Pearson's correlation coefficient (ρ), Root Mean Square Error (RMSE) and Mean Error (ME). Uncertainty quantification is performed through conditional Monte Carlo simulations. From the simulations the 5th and the 95th percentiles are derived. These two will define the confidence interval of the estimation at the 90% confidence level.  

The proposed methodology was tested on two datasets. The first was a soil sample dataset from Ireland, with lead as the primary variable and zinc as the auxiliary. The second dataset is from one of the biggest iron mines in the world, the Carajás iron mine. In this case study, we use alumina as the primary variable and iron as the secondary variable. In both cases, the HSOU covariance model produced invertible cokriging matrices for every investigated configuration.

In the Irish case study, the heterotopic configuration provided more data pairs for variogram modelling and supported anisotropy investigation, which proved to be particularly important in this application. Logarithmic transform of the data was tested along with KCDE. KCDE achieved a closer approximation to Gaussian behaviour than the logarithm transformation based on Kolmogorov-Smirnov tests. The RCK model generally outperformed OCK in terms of validation metrics both in the original data space and transformed space. For RCK, in the transformed domain, logarithmic transformation produced a slightly higher correlation coefficient ρ = 71% for the primary variable, compared to ρ = 68% for KCDE, but an inferior RMSE (0.84 compared to 0.73 for KCDE, both unitless). Following back-transformation, the KCDE-based RCK model achieved the best LOOCV performance, with ρ = 63%, RMSE = 380.27 ppm and near-zero mean error for lead. Euclidean distance remained the most effective metric for the Irish dataset.

In the Carajás case study, the KCDE transformation converted strongly non-Gaussian and negatively correlated variables into a normalized dataset suitable for RCK. The RCK model again improved the validation metrics of the primary variable relative to OCK. The variogram of the iron content contributed to the improved alumina content prediction by means of cokriging methodology. Manhattan distance yielded the best performance in the transformed space with ρ = 61%, whereas Chebyshev distance proved more representative after back-transformation, achieving an RMSE of 4.7% and nearly zero bias.

In both datasets, conditional simulations demonstrated that uncertainty increases in regions where the primary variable is sparsely sampled and predictions rely predominantly on the auxiliary variable - which was the motivation to include it in the objective function. The simulations provided reliable maps of uncertainty through the percentiles X5% and X95% and the derived 90% confidence interval.

Overall, the thesis demonstrates that HSOU-based RCK, when combined with appropriate transformation techniques, anisotropy investigation, and simulations, provides a practical methodology for multivariate mineral resource prediction and uncertainty quantification in heterotopic datasets that benefit from the use of non-Euclidean distance metrics.

Περίληψη

Η μοντελοποίση τυχαίων πεδίων με τη μέθοδο kriging είναι αποδεδειγμένα η πιο αντιπροσωπευτική, όταν έχει επιλεχθεί το κατάλληλο μοντέλο συνδιασποράς. Ωστόσο, η εύρεση του μοντέλου αυτού είναι μια αιτιοκρατική διαδικασία, της οποίας η διερεύνηση βασίζεται στα διαθέσιμα μοντέλα που έχει ο ερευνητής. Η υβριδική φασματική μέθοδος (hybrid spectral method) συνεισφέρει στη δημιουργία νέων συνδιασπορών και αυξάνει τις διαθέσιμες συναρτήσεις. Από αυτή τη μέθοδο προέκυψε το μοντέλο συνδιασποράς Hybrid Spectral Ornstein–Uhlenbeck (HSOU), το οποίο προέρχεται με τροποποιήσεις από τη συνδιασπορά που χαρακτηρίζει την ομώνυμη στοχαστική διαδικασία και αποτελεί το κύριο εργαλείο πάνω στο οποίο βασίστηκε η παρούσα εργασία.

Στην εν λόγω μεταπτυχιακή εργασία προτείνεται μια νέα μεθοδολογία που συνδυάζει το νέο μοντέλο HSOU με γκαουσσιανή αναμόρφωση και διερεύνηση ανισοτροπικής συμπεριφοράς, με στόχο την ανάπτυξη ενός αντιπροσωπευτικού στοχαστικού μοντέλου πολυμεταβλητής χωρικής παρεμβολής (cokriging interpolation) για τυχαίο πεδίο δύο μεταβλητών με ετεροτοπική κάλυψη του χώρου. Παράλληλα, η μεθοδολογία ενσωματώνει υπό συνθήκη προσομοιώσεις για την ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας των εκτιμήσεων. Το μοντέλο HSOU χρησιμοποιήθηκε για τη μοντελοποίηση της χωρικής συσχέτισης σε Ευκλίδειο και μη Ευκλίδειο χώρο. Η κύρια ανάλυση έγινε με τη χρήση δύο διαφορετικών μοντέλων χωρικής παρεμβολής όπως προτείνει η βιβλιογραφία για παρόμοιες εφαρμογές. Το πρώτο μοντέλο κανονικού συνδυαστικoύ kriging (ordinary cokriging, OCK) που εξετάστηκε είχε δύο συνθήκες αμεροληψίας, ενώ το δεύτερο μοντέλο κανονικοποιημένου συνδυαστικού kriging (rescaled cokriging, RCK) συνδυάζει τα βάρη των εξεταζόμενων μεταβλητών σε μια συνθήκη.

Η  διερεύνηση των εξεταζόμενων μοντέλων συνηθίζεται να πραγματοποιείται σε πεδίο τιμών που ακολουθούν την κανονική κατανομή. Για να ικανοποιηθεί αυτή η προϋπόθεση, τα δεδομένα κανονικοποιούνται μέσω της νέας μεθόδου γκαουσσιανής αναμόρφωσης (Kernel Cumulative Distribution Estimator method). Η αντιστροφή του μετασχηματισμού εφαρμόζεται μόνο στα μοντέλα που επιτυγχάνουν τα καλύτερα μέτρα επαλήθευσης. Ταυτόχρονα προτείνεται μια νέα αντικειμενική συνάρτηση (objective function) για την εύρεση του κατάλληλου γραμμικού μοντέλου (linear coregionalisation model) το οποίο αλλάζει την κλίμακα των συναρτήσεων συνδιασποράς που προκύπτουν σε πολυμεταβλητό πεδίο (direct και cross-covariances). Η αντικειμενική συνάρτηση έχει ως στόχο την εύρεση κατάλληλου μοντέλου πολυμεταβλητής χωρικής εξάρτησης. Η συνάρτηση σχεδιάστηκε έτσι ώστε το επιλεγμένο μοντέλο πολυμεταβλητής χωρικής εξάρτησης να δίνει καλύτερα μέτρα επαλήθευσης για την κύρια μεταβλητή χωρίς να αγνοεί τη συνεισφορά της βοηθητικής μεταβλητής.

Η αξιολόγηση των μοντέλων που κατασκευάστηκαν στην εργασία πραγματοποιείται μέσω επαλήθευσης τύπου leave-one-out (LOOCV), χρησιμοποιώντας τον συντελεστή συσχέτισης Pearson ρ, τη ρίζα του μέσου τετραγωνικού σφάλματος (Root Mean Square Error, RMSE) και το μέσο σφάλμα (Mean Error, ME). Η ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας της εκτίμησης γίνεται μέσω προσομοιώσεων Monte Carlo υπό τη συνθήκη (conditional simulations) η τιμή του δείγματος να διατηρείται σταθερή στα σημεία δειγματοληψίας.

Η προτεινόμενη μεθοδολογία δοκιμάστηκε σε δύο σετ δεδομένων. Το πρώτο αφορά γεωχημικά δεδομένα εδάφους από την Ιρλανδία με κύρια μεταβλητή τη συγκέντρωση του μόλυβδου και βοηθητική μεταβλητή τη συγκέντρωση του ψευδαργύρου -εκφρασμένες σε ppm, ενώ το δεύτερο προέρχεται από το μεταλλείο σιδήρου Carajás με κύρια μεταβλητή τη περιεκτικότητα κατά βάρος (% w/w) σε αλουμίνα και βοηθητική μεταβλητή τη περιεκτικότητα κατά βάρος του σιδήρου (% w/w).

Στο δείγμα που προέρχεται από τη μεταλλευτική περιοχής της Ιρλανδίας, η ετεροτοπική διάταξη παρείχε περισσότερα ζεύγη δεδομένων για τη μοντελοποίηση των βαριογραμμάτων και υποστήριξε την ανισοτροπική διερεύνηση. Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε για τους μετασχηματισμούς των δεδομένων έφερε να συγκρίνει τον ευρέως διαδεδομένο λογαριθμικό μετασχηματισμό με την καινοτόμο μέθοδο KCDE. Η τελευταία μετασχηματίζει τα δεδομένα με μεγαλύτερη εγγύτητα στην κανονική κατανομή, όπως επιβεβαιώνει το τέστ Κolmogorov-Smirnov. Όσον αφορά τα εκτιμητικά μοντέλα, το μοντέλο RCK υπερείχε γενικά του OCK ως προς τα μέτρα επαλήθευσης και είχε καλύτερη απόδοση στον αρχικό χώρο των τιμών. Στη μετασχηματισμένη κλίμακα, ο λογαριθμικός μετασχηματισμός παρήγαγε ελαφρώς υψηλότερη συσχέτιση (ρ = 71%, έναντι ρ = 68% για την KCDE), αλλά υποδεέστερο RMSE (0,84 έναντι 0,73 για τον KCDE, αμφότερα αδιάστατα μεγέθη). Μετά την αντιστροφή του μετασχηματισμού, το μοντέλο RCK βασισμένο στην KCDE παρουσίασε τα βέλτιστα μέτρα LOOCV, με ρ = 63%, RMSE = 380,27 ppm και πρακτικά μηδενικό μέσο σφάλμα. Για αυτό το σετ δεδομένων, η ευκλείδεια απόσταση έδωσε τα καλύτερα μέτρα επαλήθευσης ξεπερνώντας όλες τις μη ευκλείδειες αποστάσεις.

Στην περίπτωση του μεταλλείου Carajás, ο μετασχηματισμός KCDE μετέτρεψε έντονα μη γκασουσσιανές και αρνητικά συσχετισμένες μεταβλητές σε γκαουσσιανές, ώστε να είναι κατάλληλες για την  προτεινόμενη μεθοδολογία cokriging. Σε αυτό το πεδίο, το μοντέλο RCK βελτίωσε τους δείκτες επαλήθευσης της κύριας μεταβλητής σε σχέση με το μοντέλο OCK. Ιδιαίτερη εδώ ήταν η βαριογραφία, όπου το βαριόγραμμα του σιδήρου συνέβαλε στη μοντελοποίηση της περιεκτικότητας κατά βάρος σε αλουμίνα, της οποίας το βαριόγραμμα παρουσίαζε έντονο φαινόμενο κόκκου. Και σε αυτό το πεδίο εξετάστηκαν μη Ευκλείδειες αποστάσεις. Η απόσταση Manhattan παρουσίασε την καλύτερη απόδοση στην κλίμακα του μετασχηματισμού με ρ = 61%, ενώ η απόσταση Chebyshev αποδείχθηκε πιο αντιπροσωπευτική μετά την αντιστροφή του μετασχηματισμού, με RMSE = 4,7% και σχεδόν μηδενική μεροληψία.

Η αβεβαιότητα των εκτιμήσεων και για τα δύο σετ δεδομένων αποτυπώθηκε μέσω των εκατοστημορίων X5%, X95%, καθώς και του παραγόμενου διαστήματος εμπιστοσύνης 90%. Οι υπό συνθήκη προσομοιώσεις έδειξαν ότι η αβεβαιότητα αυξανόταν σε περιοχές όπου η κύρια μεταβλητή έχει αραιή δειγματοληψία και οι προβλέψεις βασίζονταν κυρίως στη βοηθητική μεταβλητή.

Συνολικά, η εργασία παρουσιάζει ότι η μέθοδος RCK βασισμένη στο μοντέλο συνδιασποράς HSOU μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιόπιστη πολυμεταβλητή ανάλυση και εκτίμηση ορυκτών πόρων. Σε συνδυασμό με τον κατάλληλο μετασχηματισμό αναμόρφωσης, τη διερεύνηση ανισοτροπίας και την εφαρμογή μεθόδων προσομοίωσης για την ποσοτικοποίηση της αβεβαιότητας το προτεινόμενο μοντέλο προσεγγίζει με μεγαλύτερη αξιοπιστία το υπό εξέταση φαινόμενο.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αλεξάνδρου Σιούτη

με θέμα
Ανάπτυξη Μετατροπέα Ισχύος DC/DC Πολλαπλών Θυρών για Φωτοβολταϊκά Συστήματα
Development of a Multi-port DC/DC Power Converter for Photovoltaic Systems

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας

Περίληψη
Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας διαδραματίζουν αναπόσπαστο ρόλο στη σύγχρονη κοινωνία, παρέχοντας ενέργεια για οικιακές και βιομηχανικές εφαρμογές. Ωστόσο, για την επίτευξη υψηλής απόδοσης, απαιτείται ο κατάλληλος σχεδιασμός ηλεκτρονικών συστημάτων ισχύος, ώστε να εξασφαλίζεται η βέλτιστη μεταφορά ενέργειας από τις πηγές στα φορτία. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός και η κατασκευή ενός πολύθυρου μετατροπέα DC–DC τύπου Buck–Boost με αμφίδρομη ροή ισχύος, με έμφαση στη χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων ως κύρια πηγή ενέργειας. Επιπλέον, εφαρμόζεται αλγόριθμος παρατήρησης τάσης και ρεύματος με σκοπό την εξαγωγή της μέγιστης ισχύος από τα φωτοβολταϊκά στοιχεία κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η υπό μελέτη τοπολογία του μετατροπέα αναλύεται θεωρητικά και παραθέτονται εξισώσεις σχεδιασμού για παθητικά και ενεργά στοιχεία. Το σύστημα μοντελοποιείται και προσομοιώνεται στο MATLAB/Simulink υπό διάφορα σενάρια λειτουργίας. Σχεδιάζεται πλήρες κύκλωμα και διάταξη PCB, ενώ ακολουθεί και κατασκευή πραγματικής πλακέτας η οποία υποβάλλεται σε εργαστηριακές δοκιμές. Τα πειραματικά αποτελέσματα επαληθεύουν την ορθή λειτουργία του μετατροπέα, καταδεικνύοντας ικανοποιητική κατανομή ισχύος μεταξύ των θυρών. Η μετρούμενη απόδοση συγκλίνει με τα αποτελέσματα προσομοίωσης, επιβεβαιώνοντας την καταλληλότητα του προτεινόμενου μετατροπέα για υβριδικά φωτοβολταϊκά ενεργειακά συστήματα.

Abstract 
Renewable energy sources play an integral role in modern society, providing energy for residential and industrial applications. However, to achieve high efficiency, the appropriate design of power electronic systems is required to ensure optimal energy transfer from the sources to the loads. In this diploma thesis, the design and construction of a multiport Buck–Boost DC–DC converter with bidirectional power flow are presented, with a focus on the use of photovoltaic systems as the primary energy source. Moreover, an observation algorithm of voltage and current is applied in order to extract the maximum power of the photovoltaic strings during the day. The studied converter topology is theoretically analyzed and design equations for its passive and active components are applied. The system is modelled and simulated in MATLAB/Simulink under various operating scenarios. A complete schematic and Printed Circuit Board (PCB) layout are designed, followed by hardware construction and laboratory testing. The experimental results validate the correct operation of the converter, demonstrating optimal power flow and efficient power sharing among ports. The measured performance shows good agreement with simulation results, confirming the suitability of the studied converter for multi-source photovoltaic energy systems.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2026, 11:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΠΙΡΙΤΖΑΟΥΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑ

Θέμα: Αποκλίσεις ESG αξιολογήσεων: Συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση αιτιών, επιπτώσεων και ρυθμιστικών προκλήσεων

Title: ESG Rating Divergence: A Systematic Literature Review of Drivers, Implications, and Regulatory Challenges

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το ζήτημα των αποκλίσεων στις αξιολογήσεις ESG (Environmental, Social & Governance), το οποίο έχει αναδειχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα θέματα της σύγχρονης βιώσιμης χρηματοδότησης. Μέσα από συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση, διερευνώνται οι παράγοντες που προκαλούν διαφοροποιήσεις μεταξύ των βασικών παρόχων αξιολογήσεων, οι συνέπειες αυτών των αποκλίσεων για τις αγορές και τους επενδυτές, καθώς και οι πρωτοβουλίες που έχουν αναπτυχθεί σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο με στόχο την εναρμόνιση των μεθοδολογιών αξιολόγησης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι διαφορές αυτές οφείλονται κυρίως στο διαφορετικό εύρος αξιολόγησης, στη στάθμιση των επιμέρους κριτηρίων και στις πηγές δεδομένων που χρησιμοποιεί κάθε οργανισμός, γεγονός που οδηγεί σε περιορισμένη συγκρισιμότητα και αυξάνει τον κίνδυνο παραπληροφόρησης. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και διεθνείς φορείς προωθούν νέους κανονισμούς, όπως ο ESG Rating Regulation, με σκοπό την ενίσχυση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας των ESG αξιολογήσεων. Η εργασία επιδιώκει να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του φαινομένου και να αναδείξει την ανάγκη καθιέρωσης κοινών και τεκμηριωμένων προτύπων αξιολόγησης ESG.

Abstract

This thesis explores the issue of divergence in Environmental, Social, and Governance (ESG) ratings, which has emerged as one of the key challenges in modern sustainable finance. Through a systematic review of the existing literature, it examines the factors that cause variations among major ESG rating providers, the consequences of these differences for financial markets and investors, and the ongoing efforts at both European and international level to harmonize assessment methodologies. The findings suggest that divergences mainly stem from differences in evaluation scope, weighting of criteria, and data sources used by each provider, resulting in limited comparability and a higher risk of misleading information. At the same time, the European Union and other global bodies are introducing new regulatory frameworks, such as the ESG Rating Regulation, to improve transparency and credibility in ESG evaluations. The study aims to deepen understanding of this phenomenon and highlight the need for common and well-structured ESG assessment standards.

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Επ. Καθ. Ευάγγελος Πετράκης, σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπων)
2. Καθ. Κωνσταντίνος Κομνίτσας, σχολής ΜΗΧΟΠ
3. Καθ. Μιχαήλ Γαλετάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

Περίληψη

Αντικείμενο της εργασίας αποτελεί η μελέτη της συμπεριφοράς κατά τη θραύση ψαθυρών υλικών διαφορετικού βαθμού ευθραυστότητας, με μεταβαλλόμενο το μέγεθος του υλικού τροφοδοσίας και του ανοίγματος αποκένωσης του θραυστήρα. Στόχος της μελέτης είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την ποιότητα των υλικών, καθώς και η γενικότερη κατανόηση της διαδικασίας της θραύσης και των νόμων που τη διέπουν. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ενέργεια που απαιτείται για την μείωση του μεγέθους των κόκκων των υλικών από ένα αρχικό σε ένα τελικό μέγεθος.
Η θραύση των μεταλλευμάτων πραγματοποιήθηκε σε εργαστηριακό σιαγονωτό θραυστήρα με μεταβαλλόμενο άνοιγμα αποκένωσης. Η απαιτούμενη ενέργεια θραύσης προσδιορίστηκε από μετρήσεις της ηλεκτρικής ισχύος και της έντασης του ρεύματος, με χρήση ψηφιακού πολύμετρου.
Η εργασία αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος περιγράφονται τα πειραματικά αποτελέσματα της θραύσης ασβεστόλιθου, χαλαζία, βωξίτη και σμύριδας, με μεταβαλλόμενο το μέγεθος του υλικού τροφοδοσίας και του ανοίγματος αποκένωσης του θραυστήρα. Μετά από παρατηρήσεις στο πρώτο μέρος, κρίθηκε σκόπιμη μια διαφορετική σχεδίαση των δοκιμών θραύσης, ώστε να εξασφαλίζεται η μείωση των διακυμάνσεων στο μέγεθος του υλικού τροφοδοσίας και η αύξηση του αριθμού των δοκιμών για κάθε κλάσμα τροφοδοσίας, καλύπτοντας περισσότερα μεγέθη ανοίγματος του θραυστήρα. Η νέα αυτή προσέγγιση εφαρμόστηκε στο δεύτερο μέρος της πειραματικής εργασίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με ασβεστόλιθο.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο ο τύπος του υλικού και το μέγεθος της αρχικής τροφοδοσίας του θραυστήρα όσο και οι συνθήκες θραύσης επηρεάζουν σημαντικά τα χαρακτηριστικά των προϊόντων, όπως την κοκκομετρική κατανομή και την κατανάλωση ενέργειας ανά μονάδα παραγόμενης επιφάνειας. Γενικά, τα προϊόντα του ασβεστόλιθου παρουσιάζουν, ανάλογα με το μέγεθος της τροφοδοσίας, συνήθως λεπτότερη κοκκομετρική κατανομή σε σύγκριση με τα προϊόντα του βωξίτη, ακολουθεί η σμύριδα και τέλος, ο χαλαζίας.

Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): Θραύση, ψαθυρά υλικά, ειδική ενέργεια, επίδραση μεγέθους τροφοδοσίας, επίδραση του ανοίγματος του θραυστήρα
Λέξεις κλειδιά (Αγγλικά): Crushing, brittle materials, specific energy, effect of feed size, effect of crusher opening

Όνοματεπώνυμο Υποψήφιου ΔΙδάκτορα: Ευσεβία Φράγκου

Α.Μ.: 2019057500

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24/07/2026

Ώρα: 12:00-15:00

Αίθουσα: K2.A7

Θέμα Δ.Δ. «Ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αποδόμηση υδρογονανθράκων σε βαθιά θαλάσσια περιβάλλοντα με τη χρήση διαφορετικών παραγόντων βιοαποκατάστασης»

Title PhD «Integrated Approach for hydrocarbon degradation in Deep Sea

Environments using different bioremediation agents»

Επιβλέπων:Καλογεράκης Νικόλαος

Επταμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Καλογεράκης Νικόλαος
2. Πασαδάκης Νίκος
3. Γοντικάκη Ευαγγελία
4. Αντωνίου Ελευθερία
5. Μαρινάκης Δημήτριος
6. Βενιέρη Δανάη
7. Διαγγελάκης Νικόλαος

Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης:

Topic: TUC Zoom - Voula Fragkou PhD defense 
Time: Jul 24, 2026, 12:00 ΑΜ Athens

Join Zoom Meeting

https://tuc-gr.zoom.us/j/99424341830?pwd=FneGXehbijDWqzpqQzbVYIOzF8PXc2.1

Meeting ID: 994 2434 1830
Password: 791930

Περίληψη:

Οι πετρελαϊκοί υδρογονάνθρακες εισέρχονται στο θαλάσσιο περιβάλλον μέσω φυσικών διεργασιών και ανθρωπογενών δραστηριοτήτων. Παρότι μεγάλο μέρος της συνολικής επιβάρυνσης προέρχεται από χρόνιες και διάχυτες πηγές, οι ατυχηματικές υπεράκτιες διαρροές μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Οι διαρροές σε μεγάλα βάθη είναι ιδιαίτερα σύνθετες, καθώς οι υδρογονάνθρακες μπορούν να κατανεμηθούν διαφορετικά στο θαλάσσιο περιβάλλον, να φτάσουν στην επιφάνεια, να παραμείνουν στη στήλη του νερού ως νέφη υδρογονανθράκων (πλούμια), να μεταφερθούν προς την ακτογραμμή ή να καταλήξουν στα ιζήματα. Το ατύχημα του Deepwater Horizon (DWH) το 2010 έδειξε πόσο δύσκολο είναι να προβλεφθεί η συμπεριφορά μιας διαρροής σε μεγάλο βάθος. Κατά τη διάρκειά του εφαρμόστηκαν περισσότερα από 7 εκατομμύρια λίτρα διασκορπιστικών ουσιών τόσο στην επιφάνεια όσο και μέσω υποθαλάσσιας έγχυσης, με στόχο τη μείωση του πετρελαίου που θα έφτανε στην επιφάνεια και τη δημιουργία μικρότερων σταγονιδίων. Το ίδιο περιστατικό ανέδειξε επίσης τη βιοαποδόμηση ως βασικό μηχανισμό φυσικής απομάκρυνσης υδρογονανθράκων στο βαθύ θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς οι αυτόχθονες μικροβιακές κοινότητες συνέβαλαν σημαντικά στην απομάκρυνση των υδρογονανθράκων μέσα στα βαθιά πλούμια. Ωστόσο, η βιοαποδόμηση στη βαθιά θάλασσα παραμένει δύσκολο να εκτιμηθεί πειραματικά, επειδή οι περισσότερες μελέτες έχουν πραγματοποιηθεί σε ατμοσφαιρική πίεση ή με δείγματα που επανασυμπιέστηκαν στο εργαστήριο και ενδέχεται να μην αποτυπώνουν πλήρως τις in situ συνθήκες. Η ανάγκη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ανατολική Μεσόγειο, όπου η υπεράκτια έρευνα υδρογονανθράκων επεκτείνεται σε βαθιά και υπερβαθέα θαλάσσια περιβάλλοντα, ενώ οι σχετικές πειραματικές μελέτες και προσομοιώσεις για την περιοχή είναι ακόμη περιορισμένες. Ο ημίκλειστος χαρακτήρας της περιοχής, η σύνθετη κυκλοφορία των υδάτων και η εγγύτητα περιοχών έρευνας σε ευαίσθητες παράκτιες ζώνες καθιστούν την ετοιμότητα για περιστατικά ρύπανσης ιδιαίτερα σημαντική.

Η παρούσα διατριβή εξετάζει εάν οι αυτόχθονες μικροβιακοί πληθυσμοί της Ανατολικής Μεσογείου μπορούν να αποδομήσουν αργό πετρέλαιο υπό συνθήκες υψηλής πίεσης (ΥΠ), και πώς διαφορετικές στρατηγικές βιοεξυγίανσης επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της διεργασίας. Παράλληλα, εξετάζει το βιοτεχνολογικό δυναμικό των μικροοργανισμών υπό υψηλή πίεση και χρησιμοποιεί το μοντέλο OSCAR για να εκτιμήσει την πορεία των υδρογονανθράκων και την πιθανή περιβαλλοντική έκθεση μετά από υποθετικές υποθαλάσσιες διαρροές σε πολύ μεγάλα βάθη νοτιοδυτικά της Κρήτης.

Δείγματα θαλασσινού νερού από 600–1,000 m βάθους συλλέχθηκαν νοτιοδυτικά της Κρήτης με ειδικά σχεδιασμένο δειγματολήπτη ΥΠ, ικανό να διατηρεί την υδροστατική πίεση κατά την ανάκτηση. Τα δείγματα μεταφέρθηκαν χωρίς αποσυμπίεση σε αντιδραστήρα ΥΠ μέσω εμβολοφόρου αντλίας ΥΠ. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα βιοαποδόμησης υπό προσομοιωμένες συνθήκες βαθιάς θάλασσας (10 MPa, 14 °C), με αργό πετρέλαιο σε συγκεντρώσεις σχετικές με πλούμια υδρογονανθράκων. Τα πειράματα αξιολόγησαν επίσης την επίδραση του διασκορπιστικού COREXIT™ EC9500A. Η μικροβιακή κοινότητα αποκρίθηκε γρήγορα στην έκθεση σε υδρογονάνθρακες υπό πίεση, χωρίς εμφανή φάση υστέρησης, και παρουσίασε σημαντική φαινομενική απομάκρυνση τόσο αλειφατικών όσο και αρωματικών υδρογονανθράκων, με ποσοστά >70% υπό συνθήκες ΥΠ. Η προσθήκη διασκορπιστικού δεν φάνηκε να ενισχύει περαιτέρω τη βιοαποδόμηση. Παρόλα αυτά, η απομάκρυνση υδρογονανθράκων παρέμεινε υψηλή και παρουσία διασκορπιστικού, δείχνοντας ότι το COREXIT™ EC9500A δεν κατέστειλε την ικανότητα βιοαποδόμησης της κοινότητας υπό τις εξεταζόμενες συνθήκες.

Η εμπλουτισμένη μικροβιακή κοινότητα που προέκυψε από τα αρχικά πειράματα χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια σε πειράματα βιοεξυγίανσης διάρκειας 56 ημερών, υπό συνθήκες ΥΠ και αυξημένη συγκέντρωση αργού πετρελαίου (0,5% v/v). Συγκρίθηκαν τέσσερις συνθήκες: Πείραμα ελέγχου, Προσθήκη διασκορπιστικού, Προσθήκη θρεπτικών και Συνδυασμένη προσέγγιση. Η προσθήκη θρεπτικών έγινε με αναλογία C:N:P 100:10:1 w/w/w, ενώ το διασκορπιστικό εφαρμόστηκε σε αναλογία 1:25 v/v ως προς το πετρέλαιο. Απομάκρυνση υδρογονανθράκων παρατηρήθηκε σε όλα τα πειράματα, επιβεβαιώνοντας ότι η κοινότητα διατήρησε την ικανότητα αποδόμησης πετρελαίου υπό συνθήκες ΥΠ και αυξημένου πετρελαϊκού φορτίου. Η προσθήκη θρεπτικών ουσιών υποστήριξε ισχυρότερη μικροβιακή αύξηση και βιοαποδόμηση, ενώ η συνδυασμένη προσέγγιση θρεπτικών–διασκορπιστικού οδήγησε στη μεγαλύτερη συνολική απόκριση. Η βιοαποδόμηση φάνηκε να εξαρτάται κυρίως από τη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών, ενώ η επίδραση του διασκορπιστικού ήταν μικρότερη και διαφοροποιήθηκε μεταξύ των φάσεων του πειράματος.

Με βάση την αποδεδειγμένη ικανότητα βιοαποδόμησης της κοινότητας, εξετάστηκε στη συνέχεια το δυναμικό της για παραγωγή βιοεπιφανειοδραστικών ενώσεων υπό συνθήκες ΥΠ. Η κοινότητα επωάστηκε στους 10 MPa και στους 14 °C, με αργό πετρέλαιο (0,5% v/v) και θρεπτικά. Βιοεπιφανειοδραστική δράση ανιχνεύθηκε μετά από 9 ημέρες με ποιοτικές δοκιμές ανίχνευσης. Από τη διαδικασία απομόνωσης και κλασμάτωσης προέκυψαν γλυκολιπιδικές βιοεπιφανειοδραστικές ενώσεις, με απόδοση 41,3 mg L⁻¹ ραμνολιπιδίων (10 mg g⁻¹ προστιθέμενου πετρελαίου ή περίπου 1% w/w ως προς την αρχική ποσότητα πετρελαίου). Οι αναλύσεις TLC έδειξαν την παρουσία μονο- και δι-ραμνολιπιδικών κλασμάτων, η FTIR υποστήριξε τη γλυκολιπιδική φύση των απομονωμένων κλασμάτων, ενώ με αναλύσεις GC–MS προσδιορίστηκε το προφίλ των β-υδροξυ λιπαρών οξέων, το οποίο περιλάμβανε κορεσμένες αλυσίδες από C6:0 έως C18:0. Η ποσότητα των ραμνολιπιδίων που παράχθηκε ήταν θεωρητικά επαρκής για να καλύψει πλήρως σταγονίδια πετρελαίου με διάμετρο περίπου 1–2 μm, υποδηλώνοντας σημαντικό επιφανειοδραστικό δυναμικό υπό συνθήκες βαθιάς θάλασσας.

Προσομοιώσεις υποθετικών υποθαλάσσιων διαρροών στην Ανατολική Μεσόγειο έδειξαν ότι η σύσταση των υδρογονανθράκων ήταν ο κύριος παράγοντας που έλεγχε την τύχη του πετρελαίου, υπερισχύοντας των επιδράσεων της εποχής, του ρυθμού διαρροής και της υποθαλάσσιας έγχυσης διασκορπιστικού. Προσομοιώθηκαν 64 σενάρια για τέσσερις τύπους διαρροής: ελαφρύ αργό πετρέλαιο (light crude oil, LC), ελαφρύ αργό πετρέλαιο με ταυτόχρονη απελευθέρωση αερίου (LC-G), συμπύκνωμα αερίου (gas condensate, GC) και συμπύκνωμα αερίου με ταυτόχρονη απελευθέρωση αερίου (GC-G). Στα σενάρια LC και LC-G, μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου παρέμεινε στην επιφάνεια και συνδέθηκε με μεγαλύτερη έκθεση της ακτογραμμής, ενώ τα σενάρια GC και GC-G οδήγησαν σε μεγαλύτερη παραμονή υδρογονανθράκων στη στήλη του νερού και δεν εμφάνισαν απόθεση στην ακτογραμμή στις προσομοιώσεις. Η πρωτογενής βιοαποδόμηση που υπολογίστηκε από το μοντέλο αποτέλεσε τη μεγαλύτερη συνιστώσα του ισοζυγίου μάζας και αυξήθηκε από 22,2% για το LC σε 43,0% για το LC-G, 60,5% για το GC και >80% για το GC-G. Η υποθαλάσσια έγχυση διασκορπιστικού είχε δευτερεύουσα και εξαρτώμενη από τον τύπο υδρογονάνθρακα επίδραση, μειώνοντας την παρουσία πετρελαίου στην επιφάνεια και αυξάνοντας την παραμονή υδρογονανθράκων στη στήλη του νερού. Οι εποχικές συνθήκες επηρέασαν κυρίως τη μεταφορά και την έκθεση της ακτογραμμής, με το καλοκαίρι να ευνοεί μεγαλύτερη παράκτια εναπόθεση και τον χειμώνα μεγαλύτερη διασπορά στην ανοιχτή θάλασσα.

Η διατριβή δείχνει ότι η διατήρηση της υδροστατικής πίεσης είναι απαραίτητη για τη μελέτη της βιοαποδόμησης πετρελαϊκών υδρογονανθράκων υπό συνθήκες που προσεγγίζουν περισσότερο το φυσικό περιβάλλον της βαθιάς θάλασσας. Οι αυτόχθονες μικροβιακές κοινότητες της Ανατολικής Μεσογείου παρουσίασαν ισχυρή ικανότητα απομάκρυνσης υδρογονανθράκων υπό πίεση, αποκρίθηκαν κυρίως στη διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών κατά τα πειράματα βιοεξυγίανσης με αυξημένο πετρελαϊκό φορτίο και παρήγαγαν δομικά ποικίλα ραμνολιπίδια με πιθανό βιοτεχνολογικό δυναμικό. Η μοντελοποίηση έδειξε ότι οι συνέπειες μιας υπερβαθιάς υποθαλάσσιας διαρροής στην Ανατολική Μεσόγειο εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σύσταση των υδρογονανθράκων, με τα σενάρια αργού πετρελαίου να οδηγούν κυρίως σε επιφανειακή και παράκτια έκθεση, ενώ τα σενάρια συμπυκνώματος/αερίου οδηγούν κυρίως σε παραμονή των υδρογονανθράκων στη στήλη του νερού και σε υποεπιφανειακή έκθεση. Συνολικά, τα πειραματικά αποτελέσματα και οι προσομοιώσεις παρέχουν τεκμηριωμένη βάση για τη βελτίωση της αξιολόγησης υποθαλάσσιων διαρροών, της παραμετροποίησης της βιοαποδόμησης και του σχεδιασμού ετοιμότητας για περιστατικά ρύπανσης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Abstract:

Petroleum hydrocarbons enter the marine environment through natural processes and anthropogenic activities. Although chronic and diffuse inputs account for a large part of total hydrocarbon loading, accidental offshore spills can produce severe environmental consequences. Deep-sea spills are especially challenging because released hydrocarbons may be distributed across different parts of the marine environment, reaching the sea surface, remaining in the water column as hydrocarbon plumes, being transported toward shorelines, or being deposited in sediments. The 2010 Deepwater Horizon (DWH) blowout highlighted this complexity by showing how difficult it is to predict the behaviour of a deep-sea spill. During the DWH incident, more than 7 million litres of dispersants were applied both at the sea surface and through subsea injection, aiming to reduce the amount of oil reaching the surface and promote the formation of smaller droplets. The same incident also highlighted biodegradation as a key natural mechanism of hydrocarbon removal in the deep marine environment, as indigenous microbial communities contributed substantially to hydrocarbon removal within deep plumes. However, deep-sea biodegradation remains difficult to assess experimentally, because most studies have been conducted under atmospheric pressure or with samples recompressed in the laboratory, which may not fully reflect in situ conditions. This need is particularly relevant for the Eastern Mediterranean Sea, where offshore hydrocarbon exploration is expanding into deep and ultradeep marine environments, while relevant experimental studies and simulations for the region remain limited. The semi-enclosed character of the Eastern Mediterranean Sea, its complex circulation, and the proximity of potential exploration areas to sensitive coastal zones make spill preparedness especially important.

This PhD thesis investigates whether indigenous deep-sea microbial populations from the Eastern Mediterranean Sea can degrade crude oil under high-pressure (HP) conditions, and how different bioremediation strategies affect degradation efficiency. In parallel, it examines the biotechnological potential of these microorganisms under high pressure and uses the OSCAR model to estimate hydrocarbon fate and potential environmental exposure following hypothetical ultradeep subsea spills southwest of Crete.

Deep-sea seawater samples from 600–1,000 m depth were collected southwest of Crete using a custom-built HP sampling system capable of preserving hydrostatic pressure during retrieval. The samples were transferred without depressurization into an HP reactor using an HP piston pump. Biodegradation experiments were conducted under simulated deep-sea conditions (10 MPa, 14 °C) using crude oil at plume-relevant concentrations, with and without COREXIT™ EC9500A dispersant. The microbial community responded rapidly to hydrocarbon exposure under pressure, with no evident lag phase, and showed substantial apparent removal of both aliphatic and aromatic hydrocarbons (>70%) under HP conditions. Dispersant addition did not appear to further enhance biodegradation; however, hydrocarbon removal remained high in the presence of dispersant, indicating that COREXIT™ EC9500A did not suppress the biodegradation capacity of the community under the tested conditions.

The enriched microbial community obtained from these initial experiments was subsequently used in 56-day HP bioremediation experiments under higher crude-oil loading (0.5% v/v). Four treatments were compared: control, dispersant addition, nutrient addition, and combined nutrient–dispersant amendment. Nutrient addition was supplied at a C:N:P ratio of 100:10:1 w/w/w, while dispersant was applied at a 1:25 v/v dispersant-to-oil ratio. Hydrocarbon removal occurred in all treatments, confirming that the community retained its biodegradation capacity under HP conditions and increased oil loading. Nutrient addition supported stronger microbial growth and biodegradation, while the combined nutrient–dispersant approach produced the strongest overall response. Biodegradation appeared to depend primarily on nutrient availability, whereas the effect of dispersant was smaller and varied among the different phases of the experiment.

Building on the demonstrated biodegradation capacity of the community, its biosurfactant-producing potential was further examined under HP conditions. The community was incubated at 10 MPa and 14 °C with crude oil (0.5% v/v) and nutrients. Biosurfactant activity was detected after 9 days using qualitative screening assays. Glycolipid-type biosurfactants were isolated, fractionated, and characterized, yielding 41.3 mg L⁻¹ of rhamnolipids, equivalent to 10 mg g⁻¹ of added oil or approximately 1% w/w relative to the initial crude-oil amount. TLC analysis indicated the presence of mono- and di-rhamnolipid fractions, FTIR supported the glycolipid nature of the isolated fractions, and GC–MS identified β-hydroxy fatty acid profiles, including saturated chain lengths from C6:0 to C18:0. The amount of rhamnolipids produced was theoretically sufficient to cover oil droplets with diameters of approximately 1–2 μm, suggesting substantial surface-active potential under deep-sea conditions.

The modelling component assessed hypothetical ultradeep subsea hydrocarbon releases southwest of Crete using the OSCAR oil-spill modelling framework. Sixty-four scenarios were simulated for four release types: light crude oil (LC), light crude oil with associated gas release (LC-G), gas condensate (GC), and gas condensate with associated gas release (GC-G). Hydrocarbon composition exerted the strongest control on simulated oil fate, outweighing the effects of season, release rate, and subsea dispersant injection (SSDI). In LC and LC-G scenarios, a larger fraction of the oil remained at the surface and was associated with greater shoreline exposure, whereas GC and GC-G scenarios led to greater hydrocarbon retention in the water column and showed no shoreline deposition in the simulations. Modelled primary biodegradation represented the largest mass-balance component and varied strongly with hydrocarbon composition, increasing from 22.2% for LC to 43.0% for LC-G, 60.5% for GC, and >80% for GC-G. SSDI had a secondary and hydrocarbon-dependent effect, reducing the presence of oil at the surface and increasing hydrocarbon retention in the water column. Seasonal conditions mainly affected transport pathways and shoreline exposure, with summer conditions favoring greater coastal deposition and winter conditions producing broader offshore dispersion.

This thesis demonstrates the value of maintaining hydrostatic pressure for studying deep-sea hydrocarbon biodegradation under conditions that more closely represent the natural deep-sea environment. Indigenous deep-sea microbial communities from the Eastern Mediterranean Sea showed strong capacity to remove hydrocarbons under pressure, responded primarily to nutrient availability during oil-rich bioremediation experiments, and produced structurally diverse rhamnolipids with potential biotechnological relevance. The modelling component further showed that the consequences of an ultradeep subsea blowout in the Eastern Mediterranean Sea depend strongly on hydrocarbon composition, with crude oil scenarios leading mainly to surface and shoreline exposure and condensate/gas-rich scenarios leading mainly to water-column retention and subsurface exposure. Together, the experimental and modelling results provide an evidence-based, pressure-relevant, and region-specific basis for improving deep-sea oil-spill assessment, biodegradation parameterization, and preparedness planning in the Eastern Mediterranean Sea.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παναγιώτη Ζαχαρία

με θέμα

Μελέτη Επικινδυνότητας και Σχεδίαση Αντικεραυνικής Προστασίας Βιομηχανικού Αποστακτηρίου

Risk Assessment and Design of Lightning Protection of an Industrial Distillery Building

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας, Επιβλέπων 
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μελέτη επικινδυνότητας και τη σχεδίαση αντικεραυνικής προστασίας ενός βιομηχανικού αποστακτηρίου, με εφαρμογή στο αποστακτήριο Lost Lake Distillery, στην Πέτρα Βοιωτίας. Ο χώρος ενός αποστακτηρίου παρουσιάζει αυξημένη επικινδυνότητα, καθώς οι υψηλές συγκεντρώσεις αλκοόλης δημιουργούν εύφλεκτη ατμόσφαιρα, στην οποία ένα κεραυνικό πλήγμα μπορεί να προκαλέσει φωτιά ή έκρηξη.
Η ανάλυση βασίζεται στα πρότυπα IEC EN ΕΛΟΤ 62305-2, για την εκτίμηση του κινδύνου από κεραυνικά πλήγματα, και IEC EN ΕΛΟΤ 62305-3, για τη σχεδίαση του Συστήματος Αντικεραυνικής Προστασίας (ΣΑΠ). Αρχικά προσδιορίζονται οι πηγές και οι τύποι των βλαβών, οι τύποι των απωλειών και οι συνιστώσες κινδύνου, και μέσω του υπολογισμού των πιθανοτήτων P και των απωλειών L προκύπτει ο συνολικός κίνδυνος R της εγκατάστασης. Επειδή ο κίνδυνος υπερβαίνει τον ανεκτό, σχεδιάζεται και εφαρμόζεται ολοκληρωμένη προστασία: εξωτερικά μέσω συλλεκτηρίου συστήματος, αγωγών καθόδου και γείωσης σε επίπεδο προστασίας I, και εσωτερικά μέσω θωράκισης, ισοδυναμικών συνδέσεων και απαγωγών υπερτάσεων. Τέλος, ο κίνδυνος επαναϋπολογίζεται και επιβεβαιώνεται ότι, μετά τις παρεμβάσεις, περιορίζεται κάτω από το ανεκτό όριο, καθιστώντας την εγκατάσταση ασφαλή.
Λέξεις-κλειδιά: αντικεραυνική προστασία, εκτίμηση κινδύνου, IEC EN ΕΛΟΤ 62305, αποστακτήριο, κίνδυνος έκρηξης, Σύστημα Αντικεραυνικής Προστασίας.

Abstract
This diploma thesis addresses the risk assessment and the design of lightning protection for an industrial distillery, applied to the Lost Lake Distillery in Petra, Boeotia. A distillery is a particularly hazardous environment, since the high concentrations of alcohol create a flammable atmosphere in which a lightning strike may cause fire or explosion.
The analysis is based on IEC 62305-2, for the assessment of the risk due to lightning, and IEC 62305-3, for the design of the Lightning Protection System (LPS). First, the sources and types of damage, the types of loss and the risk components are identified, and through the calculation of the probabilities P and the losses L the total risk R of the installation is obtained. As the risk exceeds the tolerable level, a complete protection scheme is designed and applied: externally through an air-termination system, down-conductors and earthing at protection level I, and internally through shielding, equipotential bonding and surge protective devices. Finally, the risk is recalculated and it is confirmed that, after the interventions, it is reduced below the tolerable limit, rendering the installation safe.
Keywords: lightning protection, risk assessment, IEC 62305, distillery, explosion risk, Lightning Protection System.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αθανασίου Κασσελά

με θέμα

Βαθιά Ενισχυτική Μάθηση σε Στρατηγικά Περιβάλλοντα Πραγματικού Χρόνου

Deep Reinforcement Learning in a Real Time Strategy Environment

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης 
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος

Περίληψη
Τα παιχνίδια στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο, όπως το StarCraft II, ανήκουν στα πιο δύσκολα περιβάλλοντα για την τεχνητή νοημοσύνη. Ο παίκτης πρέπει να μαζεύει πόρους, να χτίζει στρατό και να δίνει μάχες, όλα σε πραγματικό χρόνο, ενώ βλέπει μόνο το κομμάτι του χάρτη που έχουν ήδη επισκεφθεί οι δικές του μονάδες. Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά πώς ένας τεχνητός πράκτορας μπορεί να εκπαιδευτεί σε τέτοια παιχνίδια με τη βοήθεια της βαθιάς ενισχυτικής μάθησης, μιας τεχνικής στην οποία ο πράκτορας βελτιώνει τη συμπεριφορά του επιλέγοντας ενέργειες και αξιολογώντας την ανταμοιβή που λαμβάνει. 
Υλοποιούμε δύο τέτοιους πράκτορες, έναν από καθεμία από τις δύο κύριες κατηγορίες της βαθιάς ενισχυτικής μάθησης και τους εκπαιδεύουμε υπό τις ίδιες συνθήκες σε τέσσερα σύντομα εκπαιδευτικά σενάρια του StarCraft II που έχει δημοσιεύσει η ερευνητική μονάδα γνωστής μεγάλης εταιρείας πληροφορικής. Για τη διασφάλιση μιας δίκαιης σύγκρισης, χρησιμοποιούμε μια πληρέστερη αναπαράσταση της κατάστασης του περιβάλλοντος, προσθέτουμε μια νέα δυνατότητα που επιτρέπει στον πράκτορα να επιλέγει ποια μονάδα θα ελέγξει και αποφεύγουμε τη διαμόρφωση της ανταμοιβής, ώστε οι πράκτορες να μαθαίνουν αποκλειστικά από την πρωτογενή βαθμολογία του παιχνιδιού. 
Στα πιο εύκολα σενάρια οι πράκτορες σημειώνουν επιδόσεις συγκρίσιμες με άλλες μελέτες μικρής κλίμακας, καθώς επίσης χρησιμοποιούμε σημαντικά μικρότερο υπολογιστικό πόρο σε σχέση με μεγάλες ερευνητικές ομάδες. Στο πιο απαιτητικό σενάριο, όπου απαιτείται η ανάπτυξη οικονομίας και η παραγωγή στρατού από το μηδέν, οι πράκτορες δεν καταφέρνουν να αναπτύξουν μια αποτελεσματική στρατηγική, κάτι που επιβεβαιώνει τη γνωστή αδυναμία της μεθόδου όταν οι ανταμοιβές είναι σπάνιες και ο χρονικός ορίζοντας μεγάλος. Το τελευταίο κεφάλαιο συζητά τους περιορισμούς της υλοποίησής μας και προτείνει κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα, όπως ιεραρχικές μεθόδους, αναδρομική μνήμη και καλύτερα σήματα ανταμοιβής.

Abstract 
Real-time strategy games such as StarCraft II are difficult testbeds for artificial intelligence because a player has to manage economy, production, movement, and combat at the same time. The player also acts under partial observability, seeing only the parts of the map that their own units have already visited. This thesis studies how an agent can learn to play in this environment, using Deep Reinforcement Learning, a learning paradigm in which the agent improves by interacting with the game and adapting its behaviour via employing Deep Neural Networks to evaluate its decision policy based on reward signals it receives from the environment. 
We implement two agents from different families of Deep Reinforcement Learning: a Deep Q-Network agent and a synchronous Advantage Actor-Critic agent. Both are implemented in TensorFlow 2 and trained under the same conditions on four short PySC2 mini-games released with DeepMind’s StarCraft II research environment. To ensure a fair comparison, both agents use the same two-channel screen representation, the same action-argument factorisation, and the same decision rate. We also add a unit-selection head for the A2C agent and keep the reward signal unshaped, so both agents learn only from the scoring rules provided by PySC2. 
On the easier scenarios the agents reach scores that are competitive with other small-scale studies on the same environment, despite the much smaller compute budget available for this project. On the hardest scenario, the agents do not learn an effective production policy. This result is consistent with a known limitation of flat approaches when rewards are rare and the time horizon is long. The final chapter discusses the limitations of our implementation and suggests future research directions, such as hierarchical methods, recurrent memory, and better reward signals.  

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2026, 12:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/4267228881?pwd=SFNJdUFOR2ZTQjFKTlF3RkFKeFlwQT09

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΒΡΑΚΗ ΧΡΥΣΗ

Θέμα: Η Συμβολή της Μηχανικής Μάθησης και του Process Mining στην Αξιολόγηση και Πρόβλεψη της Αποδοτικότητας των Τραπεζικών Καταστημάτων

Title: The Contribution of Machine Learning and Process Mining to the Evaluation and Prediction of Bank Branch Efficiency

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής

Περίληψη

Η ταχεία προσαρμογή του τραπεζικού τομέα στην ψηφιακή εποχή έχει εντείνει την ανάγκη για προηγμένα αναλυτικά εργαλεία, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας και των οικονομιών κλίμακας, ώστε να διατηρηθεί το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα. Παρά το γεγονός ότι πολλές τράπεζες παράγουν τεράστιες ποσότητες δεδομένων σχετικά με τις δραστηριότητές τους, λίγες είναι αυτές που μπορούν να μετατρέψουν αυτές τις πληροφορίες σε στρατηγική πρόβλεψη με πρακτική εφαρμογή. Η παρούσα διατριβή αναπτύσσει ένα ολοκληρωμένο εννοιολογικό πλαίσιο για τη χρήση της εξόρυξης διαδικασιών (Process Mining) και της μηχανικής μάθησης (Machine Learning) στο τραπεζικό περιβάλλον. Αντί να εκτελέσουμε μια απτή εμπειρική προσομοίωση, προτείνουμε μια ισχυρή μέθοδο που βασίζεται σε αξιόπιστη ανάλυση δεδομένων, ώστε να επιτρέψει στα στελέχη των τραπεζών να αξιολογούν, να διαγνώσουν και να προβλέψουν την αποδοτικότητα των καταστημάτων. Σχεδιάζουμε ένα ολοκληρωμένο αναλυτικό μοντέλο δύο φάσεων. Η πρώτη φάση συνίσταται στη χρήση της εξόρυξης διαδικασιών (έλεγχος συμμόρφωσης) για τη σύγκριση των πραγματικών ροών εργασίας των τραπεζών με τις κανονικές ροές εργασίας, επιτρέποντας στα ιδρύματα να εντοπίζουν αποκλίσεις από τις καθιερωμένες διαδικασίες, καθώς και σημεία συμφόρησης στη ροή εργασίας και «κόστος αδράνειας» του συστήματος. Η δεύτερη φάση περιλαμβάνει μια αρχιτεκτονική μηχανικής μάθησης για την εκτίμηση των επιπέδων απόδοσης με λογιστική παλινδρόμηση και την παραγωγή λογικής «αν-τότε» για οδηγίες προς τους διευθυντές με δέντρα αποφάσεων. Το πλαίσιο επιτρέπει τη μετάβαση από την αναφορά μέσω πίνακα ελέγχου σε πιο «έξυπνους» δείκτες βασικής απόδοσης σε πραγματικό χρόνο και παρέχει στις τράπεζες διαφανή διαγνωστικά και προγνωστικά εργαλεία για τον εξορθολογισμό των λειτουργιών, τη μείωση του κόστους και τη βελτίωση της εμπειρίας του πελάτη, μετατρέποντας τα δεδομένα του συστήματος σε ένα διαρκές στρατηγικό πλεονέκτημα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2026, 12:00
https://teams.microsoft.com/meet/364494587833162?p=NFsVhKqeF5sr5mrRFJ

Ονοματεπώνυμο: ΣΤΕΦΑΝΟΥΔΑΚΗ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ

Θέμα: Καταναλωτική συμπεριφορά τουριστών απέναντι σε πρακτικές βιωσιμότητας στον τουριστικό κλάδο στην Κρήτη

Title: Consumer behavior of tourists against sustainable practices in the tourism sector in Crete

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Ο τουρισμός ως παγκόσμιο κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο , συνδέεται στενά με τη ζήτηση εμπειριών , την κινητικότητα πληθυσμών και την αλληλεπίδραση πολιτισμών . Η συνεχής διερεύνηση του κλάδου έχει δημιουργήσει σημαντικές προοπτικές αναμεσά στην οικονομική ευημερία , την περιαυτολογική προστασία και την κοινωνική συνοχή .Στο πλαίσιο αυτό , οι πρακτικές βιωσιμότητας έχουν μετατραπεί σε βασικό ζητούμενο για τις τουριστικές επιχειρήσεις και τους προορισμούς που επιθυμούν να διατηρήσουν την ελκυστικότητα τους σε βάθος χρόνου . Πάρα τις συνέχεις συζητήσεις γύρω από τις πολίτικες και τις στράγγιζες βιωσιμότητας καθοριστικό ρολό στην επιτυχία τους διαδραματίζουν οι ίδιοι οι επισκέπτες . Οι τουρίστες , μέσα από τις καταναλωτικές τους επιλογές , έχουν την ικανότητα να ενισχύσουν ή αν αποδυναμώσουν τις προσπάθειες που γίνονται για την υπεύθυνη διαχείριση των πόρων . Οι στάσεις τους απέναντι σε ζητήματα όπως η εξοικονόμηση ενέργειας , η μείωση απορριμμάτων , η προτίμηση τοπικών προϊόντων και η στήριξη κοινωνικά υπευθύνων επιχειρήσεων και κρίσιμες , καθώς καθορίζουν τον βαθμό στον οποίο οι τουριστικές επιχειρήσεις υιοθετούν ή επεκτείνουν τέτοιες πρακτικές . Η Κρήτη απαρτίζει έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς στην Μεσόγειο προσφέροντας το ιδανικό πεδίο μελέτης για την κατανόηση αυτών των ζητημάτων . Το νησί διαθέτει πλούσιο φυσικό περιβάλλον , ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα και ανεπτυγμένες τουριστικές υποδομές . Ωστόσο η εξάρτηση του από τον τουρισμό δημιουργεί την ανάγκη για ένα πιο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης που θα διασφαλίσει την ευημερία των κάτοικων της χωρίς να υποβαθμίζει το περιβάλλον και τους διαθέσιμους πόρους. Η διερεύνηση της συμπεριφοράς των επισκεπτών του νησιού είναι κρίσιμη , καθώς οι επιλογές μπορούν να καθορίσουν την κατεύθυνση που ακολουθεί η τοπική τουριστική βιομηχανία . Η εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της καταναλωτικής συμπεριφοράς των τουριστών στην Κρήτη αναφορικά με τις πρακτικές βιωσιμότητας . Στόχος είναι να αναδειχθεί το κατά ποσό οι επισκέπτες γνωρίζουν , εκτιμούν και επιλέγουν υπηρεσίες ή προϊόντα που σχετίζονται με την βιωσιμότητα , αλλά και να εντοπιστούν τα εμπόδια που περιορίζουν τη διάδοση τους. Διερευνώνται ζήτημα όπως η προθυμία πληρωμής για καταλύματα με οικολογικές πιστοποιήσεις , η απόδοση περιορισμών στη χρήση φυσικών πόρων , η στήριξη της τοπικής παραγωγής και η εμπιστοσύνη σε φορείς που προωθούν βιώσιμες πρακτικές . Η μυθολογική προσέγγιση συνδυάζει πρωτογενή ενδεχόμενος και δευτερογενή ερευνά .Αρχικά , με την συμβολή της βιβλιογραφικής ανασκόπησης μέσα από επιστημονικά άρθρα με σκοπό την αποτύπωση της βασικής θεωρίας και των υφιστάμενων τάσεων . Στην συνέχεια, σχεδιάστηκε πρωτογενής ερευνά με την μορφή ερωτηματολογίου που διανεμήθηκε σε επισκέπτες της Κρήτης . Το εργαλείο αυτό επιτρέπει τη συλλογή δεδομένων σχετικά με διάφορα χαρακτηριστικά Η συμβολή της ερευνάς είναι διττή . Από την μια πλευρά παρέχει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της καταναλωτικής συμπεριφοράς των τουριστών στην Κρήτη , συμβάλλοντας στην βιβλιογραφία γύρω από την σχέση τουρισμού και βιωσιμότητας .Από την άλλη προσφέρει πρακτικές κατευθύνσεις σε τοπικούς φορείς , επιχειρήσεις και διαμορφωτικές πολίτικες που ενδιαφέρουν να προωθήσουν βιώσιμες στρατηγικές ανάπτυξης . Με τον τρόπο αυτό η εργασία φιλοδοξεί στη μετάβαση ενός μοντέλου τουρισμού που συνδυάζει την καταναλωτική συμπεριφορά με την περιαυτολογική σημασία και την κοινωνική ευημερία τόσο στην Κρήτη όσο και σε άλλους αντίστοιχους τουριστικούς προορισμός .

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Αντώνιος Βαφείδης, καθηγ. σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπων)

2. Καθηγ. Εμμανουήλ Στειακάκης, σχολής ΜΗΧΟΠ

3. Δρ. Γεώργιος Κρητικάκης, μέλος ΕΔΙΠ σχολής ΜΗΧΟΠ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως αντικείμενο την απεικόνιση του υδροφόρου καρστικοποιημένου ασβεστόλιθου στην περιοχή της Αγυιάς Χανίων, με τη χρήση της σεισμικής μεθόδου Πολυκάναλης Ανάλυσης Επιφανειακών Κυμάτων (MASW). Η περιοχή της Αγυιάς παρουσιάζει ιδιαίτερο υδρογεωλογικό ενδιαφέρον, καθώς συνδέεται με σημαντικό σύστημα πηγών και γεωτρήσεων, το οποίο συμβάλλει στην κάλυψη υδρευτικών και αρδευτικών αναγκών της ευρύτερης περιοχής των Χανίων. Έχει αποτελέσει αντικείμενο προηγούμενων γεωλογικών και υδρογεωλογικών μελετών, οι οποίες παρείχαν σημαντικά στοιχεία για τη γεωλογική δομή και τη λειτουργία του υδροφορέα. Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν δεδομένα από την υδρογεωλογική μελέτη των πηγών Αγυιάς, τον γεωλογικό χάρτη «Φύλλον Αλικιανού», καθώς και νεότερες υδρογεωλογικές μελέτες της περιοχής. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της MASW συγκρίθηκαν με προϋπάρχουσα τομή Ηλεκτρικής Τομογραφίας (ERT), η οποία είχε πραγματοποιηθεί στην ίδια περίπου γραμμή μελέτης. Η γεωφυσική έρευνα πεδίου πραγματοποιήθηκε κατά μήκος αγροτικού δρόμου, νότια της τεχνητής λίμνης της Αγυιάς, σε διεύθυνση περίπου Βορρά–Νότου. Για τη συλλογή των σεισμικών δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν γεώφωνα κατακόρυφης συνιστώσας, σεισμική πηγή με κρούση σφυριού σε μεταλλική πλάκα και πολυκάναλοι σεισμογράφοι. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 48 γεώφωνα, από τα οποία 24 ήταν ενεργά
σε κάθε λήψη, με σταθερή απόσταση 5 m μεταξύ τους. Η διάταξη κάλυψε συνολικό μήκος γραμμής μελέτης 235 m, ενώ η τελική ψευδοτομή που προέκυψε είχε μήκος περίπου 120 m. Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα KriSIS-auto. Η διαδικασία περιλάμβανε την ανάγνωση και απεικόνιση των σεισμικών καταγραφών, τον μετασχηματισμό του κυματικού πεδίου στο πεδίο συχνότητας–ταχύτητας φάσης, την επιλογή των θεμελιωδών καμπυλών διασποράς και την αντιστροφή τους για τον υπολογισμό της κατανομής της ταχύτητας διάδοσης σεισμικών κυμάτων διάτμησης (VS) με το βάθος. Από την επεξεργασία προέκυψαν ψευδοτομές για τις βόρειες και
νότιες σεισμικές πηγές, καθώς και τελική ψευδοτομή βέλτιστων αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα της MASW έδειξαν αύξηση της ταχύτητας διάδοσης σεισμικών κυμάτων διάτμησης με το βάθος και επέτρεψαν τη διάκριση τριών κύριων ζωνών. Στα ανώτερα 0–10 m καταγράφηκαν τιμές VS περίπου 200–400 m/s, οι οποίες είναι συμβατές με χαλαρούς έως μέτρια συνεκτικούς επιφανειακούς σχηματισμούς. Σε βάθη
10–35 m οι τιμές αυξάνονται στα 400–600 m/s και ερμηνεύονται ως πιο συνεκτικοί αργιλοαμμώδεις ή μαργαϊκοί σχηματισμοί. Σε μεγαλύτερα βάθη, με κύρια εμφάνιση περίπου στα 35–40 m, καταγράφηκαν τιμές VS 700–1000 m/s, οι οποίες είναι συμβατές με το ανώτερο τμήμα αποσαθρωμένου, ρηγματωμένου και καρστικοποιημένου ασβεστολιθικού υποβάθρου. Η σύγκριση της τελικής ψευδοτομής MASW με τομή ERT και τα διαθέσιμα γεωλογικά δεδομένα έδειξε γενική συμφωνία ως προς τη στρωματογραφική διάρθρωση της περιοχής. Η αντιστοίχιση των ταχυτήτων διάτμησης με τις τιμές ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης και τις γεωλογικές τομές ενισχύει την αξιοπιστία της ερμηνείας, αν και τα
αποτελέσματα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως γεωφυσική προσέγγιση και όχι ως απόλυτη γεωλογική τομή. Συνολικά, η μέθοδος MASW κρίθηκε κατάλληλη για τη διερεύνηση του ρηχού καρστικοποιημένου ασβεστολιθικού σχηματισμού στην περιοχή της Αγυιάς και μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την απεικόνιση ρηχών καρστικών υδροφορέων, ιδιαίτερα όταν εφαρμόζεται σε συνδυασμό με άλλες
γεωφυσικές και γεωλογικές πληροφορίες.
Λέξεις-κλειδιά: MASW, Αγυιά Χανίων, καρστικός υδροφορέας, ταχύτητα διάδοσης σεισμικών κυμάτων διάτμησης, ERT, καρστικοποιημένος ασβεστόλιθος.

ABSTRACT

The purpose of this thesis is to map the karstified limestone aquifer in Agia, Chania using the Multi-Channel Analysis of Surface Wave (MASW) seismic method. Agia area is of particular hydrogeological interest, as it is associated with a significant system of springs and wells, which helps meet the water supply and irrigation needs of the wider Chania region. It has been the subject of previous geological and hydrogeological studies, which provided important data on the geological structure and functioning of the aquifer. This study utilized data from the hydrogeological study of the Agia springs, the “Alikianos Sheet” geological map, as well as more recent hydrogeological studies of the area. Furthermore, the MASW results were compared with a pre-existing Electrical Resistivity Tomography (ERT) section, which had been conducted along approximately the same survey line. The geophysical field survey was conducted along a rural road, south of the Agia artificial lake, in an approximately north–south direction. Vertical-component geophones, a seismic source consisting of a hammer striking a metal plate, and multichannel seismographs were used to collect the seismic data. A total of 48 geophones were used, of which 24 were active in each acquisition, spaced 5 m apart. The array covered a total survey line length of 235 m, while the resulting final pseudosection

was approximately 120 m long. Data processing was performed using the KriSIS-auto software. The procedure included the reading and visualization of the seismic records, the transformation of the wave field into the frequency–phase velocity domain, the selection of fundamental dispersion curves and their inversion to calculate the distribution of shear-wave velocity (VS) with depth. The processing yielded pseudo-sections for the northern and southern seismic sources, as well as a final pseudo-section of optimal results. The MASW results showed an increase in shear-wave velocity with depth and allowed for the identification of three main zones. In the upper 0–10 m, VS values of approximately 200–400 m/s were recorded, which are consistent with loose to moderately cohesive surface formations. At depths of 10–35 m, the values increase to 400–600 m/s and are interpreted as more cohesive clayey-sandy or marly formations. At greater depths, with a main occurrence at approximately 35–40 m, VS values of 700–1000 m/s were recorded, which are consistent with the upper part of the weathered, fractured, and karstified limestone bedrock. A comparison of the final MASW pseudo-section with an ERT section and
available geological data showed general agreement regarding the stratigraphic structure of the area. The correlation of shear-wave velocities with specific electrical resistivity values and geological sections reinforces the reliability of the interpretation, although the results should be treated as a geophysical approximation rather than an absolute geological section. Overall, the MASW method was deemed suitable for investigating the shallow karstified limestone formation in the Agia area and can serve as a useful tool for mapping shallow karst aquifers, especially when applied in combination with other geophysical and geological information.
Keywords: MASW, Agia, Chania, karst aquifer, shear-wave velocity, ERT, karstified limestone.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Κωνσταντίνα Ρουμελή

Α.Μ.: 2018050005

Ημερομηνία Παρουσίασης: Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026 στις 12:00-13:00

Αίθουσα:

https://tuc-gr.zoom.us/j/94044805686?pwd=F59tA4Q3OIhMIMXk9MMjEddJu1jbcz.1

Θέμα ΔE: «Έλεγχος εκροής βιολογικών καθαρισμών ως προς την παρουσία βακτηρίων και ιών και αξιολόγηση επικινδυνότητας για τη δημόσια υγεία»

Title: «Monitoring of effluent from wastewater treatment plants for the presence of bacteria and viruses and public health assessment risk assessment»

Επιβλέπουσα: Δανάη Βενιέρη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Δανάη Βενιέρη
2. Πέτρος Γκίκας
3. Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη

Οι βιολογικοί καθαρισμοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος για τη προστασία του περιβάλλοντος και για τη διασφάλιση της ποιότητας των λυμάτων. Ωστόσο, σύγχρονες μελέτες όπως και η παρούσα Διπλωματική εργασία, δείχνουν πως τα επεξεργασμένα λύματα περιέχουν σημαντικό μικροβιακό φορτίο, όπως παθογόνους μικροοργανισμούς και ιούς. Ένα ακόμη μείζον περιβαλλοντικό και υγειονομικό ζήτημα, είναι η αυξημένη ανθεκτικότητα που παρουσιάζουν παθογόνα βακτηρία στα συμβατικά αντιβιοτικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για χρήση εναλλακτικών προσεγγίσεων για την καταπολέμησή τους, συμβάλλοντας και στη μείωση της μικροβιακής αντοχής.

Σκοπός της παρούσας Διπλωματικής εργασίας ήταν ο μικροβιολογικός έλεγχος των λυμάτων ως προς την παρουσία βακτηριακών δεικτών κοπρανώδους μόλυνσης, παθογόνων βακτηρίων και βακτηριοφάγων, καθώς και η εκτίμηση της πιθανής επικινδυνότητάς τους για τη δημόσια υγεία. Η μελέτη επικεντρώνεται κυρίως στο ζήτημα της μικροβιακής ανθεκτικότητας των βακτηρίων στα συμβατικά αντιβιοτικά και στην ανάγκη εύρεσης εναλλακτικών τεχνικών για την καταπολέμηση ανθεκτικών βακτηρίων.

Για τον έλεγχο παρουσίας παθογόνων βακτηρίων και ιών και για την αξιολόγηση επικινδυνότητας για τη δημόσια υγεία, πραγματοποιήθηκαν δειγματοληψίες εισροής και εκροής από δύο βιολογικούς καθαρισμούς. Από τον βιολογικό καθαρισμό του Πολυτεχνείου Κρήτης και τον βιολογικό καθαρισμό της ΔΕΥΑΒΑ του Δήμου Πλατανιά, Χανίων. Οι δειγματοληψίες διήρκησαν από τον Νοέμβριο 2024 έως τον Φεβρουάριο 2025 σε τρεις διαφορετικές χρονικές  περιόδους, με σκοπό την αποτύπωση της μικροβιολογικής ποιότητας των λυμάτων υπό διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες. Η μικροβιολογική ανάλυση περιλάμβανε την ανίχνευση δεικτών κοπρανώδους μόλυνσης, της  Escherichia coli, των Enterococcus sp., την παρουσία της Klebsiella pneumoniae, ενός κλινικά σημαντικού παθογόνου, που δεν συμπεριλαμβάνεται στην ισχύουσα νομοθεσία,  καθώς και τη παρουσία βακτηριοφάγων οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν ως συμπληρωματικοί δείκτες ιικής μόλυνσης. Παράλληλα, ελέγχθηκαν τα προφίλ ευαισθησίας των βακτηριακών στελεχών στο Imipenem και στο Ciprofloxacin, αξιολογώντας την αντοχή των βακτηρίων στα συμβατικά αντιβιοτικά. Τέλος, για την καταπολέμηση των μηχανισμών αντοχής των ανθεκτικών βακτηρίων αξιολογήθηκε η αντιμικροβιακή δράση των μεταβολιτών του μύκητα Candida albicans.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επεξεργασία των λυμάτων σε βιολογικούς καθαρισμούς οδηγεί σε σημαντική μείωση του μικροβιακού φορτίου, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίζεται η πλήρης απομάκρυνση των μικροοργανισμών στην εκροή. Η ανίχνευση των βακτηριοφάγων ανέδειξε αυξημένη αντοχή στις διεργασίες επεξεργασίας σε σύγκριση με τα εξεταζόμενα βακτήρια, ενώ ο έλεγχος ευαισθησίας σε αντιβιοτικά αποκάλυψε την παρουσία παθογόνων βακτηρίων με αυξημένη ανθεκτικότητα, κυρίως στην έξοδο των εγκαταστάσεων. Παρόλα αυτά, οι δευτερογενείς εξωκυτταρικοί μεταβολίτες ανέδειξαν πως μπορούν να προκαλέσουν αδρανοποίηση των ανθεκτικών βακτηριακών στελεχών.

Συμπεραίνοντας, η εργασία καταδεικνύει πως ο μικροβιολογικός έλεγχος περί αξιολόγησης ποιότητας εκροής βιολογικού καθαρισμού θα πρέπει να είναι πολυπαραμετρικός και να συμπεριλαμβάνει κι’ άλλους παθογόνους μικροοργανισμούς και ιούς, πέρα των βασικών δεικτών. Η ενσωμάτωση εναλλακτικών αντιμικροβιακών προσεγγίσεων μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής και στην αδρανοποίηση σημαντικού μικροβιακού φορτίου που φέρουν τα λύματα εκροής.

Abstract

Wastewater treatment plants constitute an integral component of environmental protection and safeguarding of wastewater quality. Nevertheless, recent studies, including the present Diploma Thesis, indicate that treated effluents may still contain a significant microbial load, including pathogenic microorganisms and viruses. Another major environmental and public health concern is the increased resistance exhibited by pathogenic bacteria to conventional antibiotics, highlighting the need for the development and application of alternative approaches to microbial control, which may also contribute to the reduction of antimicrobial resistance.

The aim of this DiplomaThesis was to conduct a microbiological assessment of wastewater with regard to the presence of bacterial indicators of fecal contamination, pathogenic bacteria, and bacteriophages, as well as to evaluate their potential risk to public health. The study focuses primarily on the issue of bacterial resistance to conventional antibiotics and the need to identify alternative approaches for combating antibiotic-resistant bacteria.

To investigate the presence of pathogenic bacteria and viruses and to assess the associated public health risk, influent and effluent samples were collected from two wastewater treatment plants, namely the treatment facility of the Technical University of Crete and the wastewater treatment plant of DEYAVA in Municipality of Platanias, Chania. Sampling was conducted over three different periods between November 2024 and February 2025, aiming to assess the microbiological quality of wastewater under varying environmental conditions. Microbiological quality of wastewater under varying environmental conditions. The microbiological analysis included the detection of fecal contamination indicators, specifically Escherichia coli and Enterococcus sp., the presence of Klebsiella pneumoniae, a clinically significant pathogen not included in current legislation, as well as the detection of bacteriophages, which were used as supplementary indicators of viral contamination. In parallel, antimicrobial susceptibility profiles of the isolated bacterial strains were evaluated against Imipenem and Ciprofloxacin in order to assess bacterial resistance to conventional antibiotics. Finally, the antimicrobial activity of metabolites produced by fungus Candida albicans was investigated as an alternative approach for combating resistance mechanisms in antibiotic-resistant bacteria.

The results demonstrated the wastewater treatment processes lead to a substantial reduction in microbial load however, complete removal of microorganisms from the effluent is not consistently achieved. The detection of bacteriophages revealed a higher resistance to treatment processes compared to the examines bacteria, while antibiotic susceptibility testing indicated the presence of pathogenic bacteria exhibiting increased resistance, particularly in the treated effluent. Nevertheless, secondary extracellular metabolites exhibited the ability to inactivate resistant bacterial strains.

In conclusion, the present study highlights that the microbiological assessment of wastewater treatment plants effluents should be multiparametric and include additional pathogenic microorganisms and viruses beyond the basic indicator organisms. Furthermore, the integration of alternative antimicrobial approaches may substantially contribute to combating antimicrobial resistance, as well as to the inactivation of the significant microbial load present in treated effluents.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Κομητόπουλου

με θέμα

Προσομοίωση Ζήτησης Ηλεκτρικής Ενέργειας Ηλεκτρικών Οχημάτων με Χρήση Λεπτομερών Μοντέλων Κυκλοφορίας 

Simulation of Electric Power Demand of Electric Vehicles Based on Detailed Transport Models

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων) 
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας 
Καθηγητής Φώτιος Κανέλλος (Πολυτεχνείο Κρήτης, Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη

Η διπλωματική εργασία εξετάζει την προσομοίωση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας από ηλεκτρικά οχήματα, με αξιοποίηση λεπτομερών μοντέλων μεταφορών. Η αυξανόμενη διείσδυση της ηλεκτροκίνησης δημιουργεί νέες απαιτήσεις για τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς η φόρτιση των οχημάτων εξαρτάται από τις καθημερινές μετακινήσεις, τον χρόνο στάθμευσης, τη διαθεσιμότητα υποδομών και τις επιλογές των χρηστών. Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο δεδομένα μετακινήσεων και μοντέλα μεταφοράς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση του χρονικού και χωρικού προφίλ της ηλεκτρικής ζήτησης. Παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της μοντελοποίησης μετακινήσεων, της χρήσης ηλεκτρικών οχημάτων και της διαδικασίας φόρτισης. Στη συνέχεια, αναλύονται σενάρια που συνδέουν τα πρότυπα ταξιδιών με την κατανάλωση ενέργειας και τη φόρτιση. Τα αποτελέσματα συμβάλλουν στην κατανόηση των επιπτώσεων της ηλεκτροκίνησης στο ενεργειακό σύστημα και υποστηρίζουν τον σχεδιασμό κατάλληλων υποδομών, πολιτικών διαχείρισης ζήτησης και στρατηγικών βιώσιμης κινητικότητας σε σύγχρονες αστικές και περιαστικές περιοχές με αυξανόμενη ζήτηση μετακινήσεων και ενέργειας.

Abstract

This thesis examines the simulation of electricity demand generated by electric vehicles through the use of detailed transport models. The growing uptake of electric mobility creates new requirements for electricity networks, since vehicle charging depends on daily travel patterns, parking duration, infrastructure availability, and users’ choices. The study aims to investigate how travel data and transport models can be used to estimate the temporal and spatial profile of electricity demand. It presents the fundamental principles of travel modelling, electric vehicle use, and charging processes. Subsequently, it analyses scenarios that link travel patterns with energy consumption and charging activity. The findings contribute to a better understanding of the effects of electric mobility on the energy system and support the planning of appropriate infrastructure, demand-management policies, and sustainable mobility strategies in contemporary urban and suburban areas experiencing increasing travel and energy demand over time and across the study area under consideration.

Meeting ID: 967 8767 2714
Password: 259569

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Γ3.0.13

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θέμα: Μελέτη, Σχεδιασμός και Μοντελοποίηση Συστήματος Εισαγωγής Αέρα Αγωνιστικού Μονοθέσιου Τύπου FSAE για την παραγωγή με Χρήση Προσθετικής Κατασκευής

Title: Study, Design and System Modeling of a Formula SAE Air Intake System for Fabrication Using Additive Manufacturing

Εξεταστική Επιτροπή

• ΚΑΖΑΣΙΔΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΜΑΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Καθηγητής
• ΝΙΚΟΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά στη μελέτη, στον σχεδιασμό και στη βελτιστοποίηση του συστήματος εισαγωγής αέρα μηχανής εσωτερικής καύσης αγωνιστικού μονοθέσιου τύπου Formula SAE στο πλαίσιο της φοιτητικής ομάδας FS TUC. Καθώς η απόδοση μιας μηχανής εσωτερικής καύσης εξαρτάται άμεσα από τον αέρα που εισάγεται στον κύλινδρο ανά κύκλο λειτουργίας, ένα κατάλληλα σχεδιασμένο σύστημα εισαγωγής μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην μεγιστοποίηση της απόδοσης του κινητήρα. Ο σχεδιασμός του πραγματοποιήθηκε σε περιβάλλον CAD σύμφωνα με τους κανονισμούς της διοργάνωσης Formula Student Germany 2026 και τους περιορισμούς ενσωμάτωσης στο όχημα . H αξιολόγηση και η βελτιστοποίηση των γεωμετρικών παραμέτρων πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD), μέσω της σύγκρισης διαφορετικών διαμορφώσεων οι οποίες μελετήθηκαν ως προς την πτώση πίεσης, την κατανομή ταχυτήτων τα χαρακτηριστικά της ροής. Δίνεται έμφαση στη μείωση των απωλειών πίεσης , στη βελτίωση της ομοιομορφίας της ροής προς τον κινητήρα, την αύξηση της μαζικής παροχής αέρα και στην υποστήριξη της συνολικής απόδοσης του κινητήρα για το εύρος στροφών λειτουργίας του. Διερευνήθηκε η εφαρμογή τεχνολογιών προσθετικής κατασκευής , εναλλακτικών μεθόδων παραγωγής καθώς και η επιλογή των υλικών για την κατασκευή των εξαρτημάτων του συστήματος, λαμβάνοντας υπόψη περιορισμούς σχετικούς με τις υψηλές θερμοκρασίες , την τραχύτητα της επιφάνειας και την κατασκευασιμότητα με χρήση τεχνικών Προσθετικής Κατασκευής. Τέλος, κατασκευάστηκε πρωτότυπο του συστήματος με την μέθοδο Fused Deposition Modelling (FDM), με σκοπό τον έλεγχο της χωροταξίας στο μονοθέσιο και της σωστής συναρμογής των κομματιών μεταξύ τους. Έπειτα από την τελική επαλήθευση του σχεδιασμού, το τελικό σύστημα κατασκευάστηκε από Nylon PA12 με την μέθοδο Multi Jet Fusion (MJF).

Abstract

This diploma thesis focuses on the study, design, and optimization of the air intake system of an internal combustion engine used in a Formula SAE race car, for the FS TUC student team. Since the performance of an internal combustion engine is directly influenced by the air inducted into the cylinder per operating cycle, a properly designed air intake system can significantly contribute to maximizing engine performance. The intake system was designed in a CAD environment, in accordance with the Formula Student Germany 2026 competition regulations and the packaging constraints of the vehicle. The evaluation and optimization of the geometric parameters were carried out using Computational Fluid Dynamics (CFD), through the comparison of different configurations in terms of pressure drop, velocity distribution, and flow characteristics. Emphasis is placed on reducing pressure losses, improving air flow toward the engine, increasing mass flow rate and supporting overall engine performance within the target operating speed range. Τhe application of additive manufacturing technologies, alternative manufacturing methods, and material selection for the fabrication of the intake system components was investigated, considering limitations related to high-temperature resistance, surface roughness, and manufacturability using additive manufacturing. A prototype of the system was manufactured using Fused Deposition Modelling (FDM) method to verify its packaging within the vehicle and the correct assembly of the individual components. Following the final verification of the design, the final system was manufactured from Nylon PA12 using the Multi Jet Fusion (MJF) method.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2026, 12:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/99159268611?pwd=eKay7Bedjoqr5nyxpaFPXYuOC6RlNn.1

Ονοματεπώνυμο: ΤΟΥΜΠΕΛΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ

Θέμα: Πολυεπίπεδη Διακυβέρνηση στη Διαχείριση Δασικών Πυρκαγιών: Προκλήσεις και Προτάσεις Βελτίωσης

Title: Multilevel governance in the management of forest fires: Challenges and Improvement Recommendations

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΩΜΑΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Τις τελευταίες δεκαετίες, η ολοένα αυξανόμενη συχνότητα των δασικών πυρκαγιών αλλά και η έντασή τους, έχουν αναγάγει τη διαχείρισή τους σε μείζον ζήτημα δημόσιας πολιτικής. Η κλιματική αλλαγή, η μεταβολή των περιβαλλοντικών συνθηκών, η ανθρώπινη παρουσία, η επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε δασικές περιοχές και η αυξημένη τρωτότητα των σύγχρονων κοινωνιών έχουν συμβάλει στη δημιουργία ενός ιδιαίτερα σύνθετου περιβάλλοντος κινδύνων, το οποίο υπερβαίνει συχνά την ικανότητα των επιμέρους συστημάτων και καθιστά την αντιμετώπισή τους από μεμονωμένους διοικητικούς ή επιχειρησιακούς φορείς εξαιρετικά δύσκολη. Υπό τις συνθήκες αυτές, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση αναδεικνύεται ως ένα σύγχρονο πρότυπο οργάνωσης και άσκησης δημόσιας πολιτικής, το οποίο βασίζεται στη συνεργασία, το συντονισμό και τη συνδιαμόρφωση αποφάσεων μεταξύ τόσο των διαφορετικών διοικητικών επιπέδων όσο και αυτών με τους λοιπούς δρώντες. Ο ρόλος της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης στη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών απασχολεί σημαντικά τις σύγχρονες κυβερνήσεις και, ως εκ τούτου, η διερεύνηση των σχέσεων συνεργασίας μεταξύ της Κεντρικής Διοίκησης, της ΤΑ, των επιχειρησιακών φορέων, της επιστημονικής κοινότητας και του ευρωπαϊκού μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας αποτελεί πεδίο έρευνας. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση των σύγχρονων δασικών πυρκαγιών προϋποθέτει τη λειτουργία ενός πολυκεντρικού συστήματος διακυβέρνησης, στο οποίο η ανταλλαγή πληροφοριών, η σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων, η έγκαιρη λήψη αποφάσεων και ο συντονισμός των διαθέσιμων πόρων συνιστούν κρίσιμους παράγοντες επιτυχίας. Στο πεδίο αυτό, σημαντικές είναι κι οι προκλήσεις που σχετίζονται με επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, ανισότητες στη διοικητική και επιχειρησιακή ικανότητα των επιμέρους φορέων, δυσχέρειες στη διαλειτουργικότητα των συστημάτων και σοβαρούς περιορισμούς στην αξιοποίηση της διαθέσιμης πληροφορίας κατά τη λήψη αποφάσεων. Η μελέτη της δασικής πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στην Αττική στις 11 Αυγούστου του 2024 ανέδειξε τόσο τις δυνατότητες όσο και τις αδυναμίες του υφιστάμενου συστήματος. Διαπιστώθηκε ότι η κινητοποίηση μεγάλου αριθμού επιχειρησιακών μέσων και η ενεργοποίηση μηχανισμών συνεργασίας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο συνέβαλαν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της κρίσης, χωρίς ωστόσο να εξαλειφθούν προβλήματα που σχετίζονται με τον συντονισμό, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την ομοιόμορφη εφαρμογή των σχεδίων δράσης. Εν κατακλείδι, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση εξελίσσεται πλέον σε μια αναγκαία συνθήκη για την αποτελεσματική διαχείριση των δασικών πυρκαγιών η οποία συντελείται εντός ενός περιβάλλοντος αυξανόμενης αβεβαιότητας, ανασφάλειας και πολυπλοκότητας. Η ενίσχυση των μηχανισμών συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων, η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, η βελτίωση της διοικητικής ικανότητας των τοπικών αρχών και η στροφή στην πρόληψη και την ετοιμότητα δύνανται να συμβάλουν καθοριστικά στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας του πληθυσμού, των θεσμών και των συστημάτων με παράλληλη μείωση της τρωτότητας καθώς και των επιπτώσεων των δασικών πυρκαγιών.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Νικολάου Μουζακίτη

με θέμα

Διαδραστικότητα που Βασίζεται στο Βλέμμα Χρησιμοποιώντας Παρακολούθηση Ματιών σε Επαυξημένη Πραγματικότητα

Gaze-driven Interaction using Binocular Eye-Tracking in Augmented Reality

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγήτρια Αικατερίνη Μανιά (επιβλέπουσα)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Μπάλας 
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης 

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την αλληλεπίδραση βασισμένη στο βλέμμα σε περιβάλλοντα Επαυξημένης Πραγματικότητας (AR) με τη συσκευή Magic Leap One, αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα Midas Touch: την πρόκληση διάκρισης μεταξύ σκόπιμων εντολών μέσω βλέμματος και φυσικής οπτικής σάρωσης του περιβάλλοντος.
Σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μια εφαρμογή γρίφου με θέμα ντετέκτιβ, τοποθετημένη σε ένα επιστημονικό εργαστήριο του 1914, χρησιμοποιώντας το Unity 2020.3 LTS. Η εφαρμογή τοποθετεί εικονικά αντικείμενα σε επιφάνειες του πραγματικού κόσμου που ανιχνεύονται μέσω χωρικής σάρωσης και απαιτεί από τους χρήστες να πλοηγούνται σε μενού, να συλλέγουν κρυφές ενδείξεις που αποκαλύπτονται με το φως κεριών και να εισάγουν έναν κωδικό λύσης, αποκλειστικά μέσω του βλέμματος. Ένα πλαίσιο αλληλεπίδρασης χρόνου παραμονής dwell-time) αποτελεί το κύριο αντίμετρο του προβλήματος Midas Touch, εφαρμόζοντας ενιαίο κατώφλι 1000ms για όλους τους τύπους αλληλεπίδρασης, συνοδευόμενο από ακτινωτές και γραμμικές ενδείξεις προόδου, ενώ ένα buffer καταστολής 150ms μετά από σακκαδικές κινήσεις φιλτράρει παροδικά δείγματα βλέμματος για την αποφυγή τυχαίων ενεργοποιήσεων. Νέα στοιχεία διεπαφής περιλαμβάνουν ένα κατάλογο ευρημάτων τοποθετημένο στον καρπό που συνδυάζει παρακολούθηση χεριών με ενεργοποίηση μέσω βλέμματος, καθώς και ένα ακτινωτό πληκτρολόγιο με τριγωνομετρική διάταξη πλήκτρων βελτιστοποιημένη για ελάχιστες αποστάσεις κίνησης των ματιών μεταξύ διαδοχικών επιλογών χαρακτήρων.
Μια μελέτη με οκτώ συμμετέχοντες απέδωσε ποσοστό επιτυχούς ολοκλήρωσης εργασιών 100%, ποσοστό βαθμονόμησης 87,5% στην πρώτη προσπάθεια, συνολικό ποσοστό επιτυχίας αλληλεπίδρασης μέσω βλέμματος 86%, μέση βαθμολογία φόρτου εργασίας Raw NASA-TLX 1,83 σε κλίμακα 7 βαθμών και συνολική βαθμολογία χρηστικότητας 5,83 σε κλίμακα Likert δέκα στοιχείων ειδικά για αλληλεπίδραση με βλέμμα. Τα αποτελέσματα αυτά υποδηλώνουν ότι ένα ενιαίο κατώφλι dwell-time 1000ms σε συνδυασμό με ενδείξεις προόδου σε πραγματικό χρόνο καταστέλλει αποτελεσματικά τις ακούσιες ενεργοποιήσεις χωρίς να επιβάλλει ανεπίτρεπτο φόρτο εργασίας, και ότι χρήστες χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση μπορούν να αλληλεπιδράσουν αποτελεσματικά με διεπαφές AR βασισμένες αποκλειστικά στο βλέμμα.
Η εργασία συνεισφέρει μια υλοποίηση αναφοράς αλληλεπίδρασης βασισμένης στο βλέμμα σε AR επί καταναλωτικής συσκευής, προκαταρκτικά εμπειρικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητα της πρόληψης Midas Touch μέσω dwell-time, και σχεδιαστικές γνώσεις που πληροφορούν μελλοντικές διεπαφές AR χωρίς χέρια για εφαρμογές προσβασιμότητας και επαγγελματικά περιβάλλοντα.

Abstract 
This diploma thesis investigates gaze-driven interaction in Augmented Reality (AR) environments on the Magic Leap One, addressing the Midas Touch problem: the challenge of distinguishing deliberate gaze commands from ordinary visual scanning behaviour.
A detective-themed puzzle application set in a 1914 science laboratory was designed and implemented using Unity 2020.3 LTS. The application places virtual props on real-world surfaces detected through spatial plane scanning and requires users to navigate menus, collect hidden clues revealed by candlelight, and enter a solution code, all through eye gaze alone. A dwell-time interaction framework serves as the primary Midas Touch countermeasure, applying a uniform 1000ms threshold across all interaction types, accompanied by radial and linear progress indicators, while a 150ms post-saccadic suppression buffer filters transient gaze samples to prevent accidental activations. Novel interface components include a wrist-mounted inventory combining hand tracking with gaze activation, and a radial keyboard with trigonometric button layout optimised for minimal eye-movement distances between consecutive character selections.
A study with eight participants yielded a 100% task completion rate, an 87.5% first-attempt calibration success rate, an 86% overall gaze interaction success rate, a mean Raw NASA-TLX workload score of 1.83 on a 7-point scale, and a composite gaze interaction usability score of 5.83 on a ten-item gaze-specific Likert scale. These results suggest that a uniform 1000ms dwell-time threshold combined with real-time progress indicators effectively suppresses unintentional activations without imposing unacceptable workload, and that users without prior training can engage productively with gaze-only AR interaction.
The work contributes a reference implementation of binocular gaze-driven AR interaction on a consumer headset, preliminary empirical evidence for the effectiveness of dwell-time Midas Touch prevention, and design insights informing future hands-free AR interfaces for accessibility and professional applications. 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ

Χαράλαμπου – Ιωάννη Μητρόπουλου

με θέμα

Ενίσχυση του Οικοσυστήματος της Solidity μέσω Εμπειρικής Ανάλυσης και Μεθόδων Καθοδηγούμενων από Ανατροφοδότηση

Strengthening the Solidity Ecosystem Through Empirical Analysis and Feedback-driven Methods

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννακης
Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς
Καθηγητής Διομήδης Σπινέλλης
Καθηγητής Ιωάννης Σμαραγδάκης 
Επίκουρος Καθηγητής Ευάγγελος Ατλιδάκης

Περίληψη
Τα έξυπνα συμβόλαια που αναπτύσσονται σε πλατφόρμες blockchain είναι αμετάβλητα και διαχειρίζονται περιουσιακά στοιχεία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, καθιστώντας την ορθότητά τους υψίστης σημασίας. Η παρούσα διατριβή ενισχύει το οικοσύστημα της Solidity μέσω εμπειρικά θεμελιωμένης έρευνας και ανάπτυξης εργαλείων βασισμένων σε τεκμήρια. Παρουσιάζουμε την πρώτη μεγάλης κλίμακας μελέτη μεικτών μεθόδων για τον σχεδιασμό της γλώσσας Solidity, αναλύοντας 296.000 έξυπνα συμβόλαια, διεξάγοντας έρευνα με 31 προγραμματιστές και αξιολογώντας 11 εργαλεία ανάλυσης. Τα ευρήματά μας αποκαλύπτουν ότι τα υπάρχοντα εργαλεία ανιχνεύουν μόνο το 43,5% των σφαλμάτων διαχείρισης εξαιρέσεων και ότι η αστάθεια της τεκμηρίωσης αποθαρρύνει τους προγραμματιστές από τη χρήση της. Βασιζόμενοι σε αυτά τα ευρήματα, παρουσιάζουμε τον FUZZOL, έναν συντακτικά ενήμερο fuzzer μεταλλάξεων που ανακάλυψε 19 σφάλματα στον μεταγλωττιστή (17 διορθώθηκαν), επιτυγχάνοντας έως και 5,8× υψηλότερη κάλυψη κώδικα σε σχέση με τα κορυφαία εργαλεία. Επίσης, παρουσιάζουμε το DGRed, το οποίο μειώνει το κόστος ανάπτυξης κατά μέσο όρο 15,65% μέσω μετάλλαξης μεταβλητών κατάστασης βασισμένης σε αναζήτηση, αμφισβητώντας τις συμβατικές πρακτικές συμπίεσης μεταβλητών.

Abstract
Smart contracts deployed on blockchain platforms are immutable and control billions of dollars in assets, making their correctness paramount. This dissertation strengthens the Solidity ecosystem through empirically-grounded investigation and feedback-driven tool development. We present the first large-scale mixed-methods study of Solidity’s language design, analyzing 296,000 smart contracts, surveying 31 developers, and evaluating 11 analysis tools. Our findings reveal that existing tools detect only 43.5% of error-handling misuses and that documentation instability discourages developer consultation. Building on these findings, we introduce FUZZOL, a syntax-aware mutation fuzzer that discovered 19 compiler bugs (17 fixed), achieving up to 5.8× higher coverage than state-of-the-art fuzzers. We also introduce DGRed, which reduces deployment gas costs by 15.65% through search-based state variable mutation, challenging conventional variable packing practices.

Meeting ID: 969 6047 4548
Password: 677316

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Γ3.0.13

Ονοματεπώνυμο: ΛΥΤΡΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ

Θέμα: Ανασκόπηση της τρέχουσας κατάστασης στα οχήματα κυψελών καυσίμου υδρογόνου

Title: Review of the current status of hydrogen fuel cell vehicles

Εξεταστική Επιτροπή

• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ ΕΛΕΥΘEΡΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΦΩΤΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Τα Οχήματα Κυψελών Καυσίμου (Fuel Cell Vehicles - FCVs) αποτελούν μια καινοτόμο τεχνολογία μεταφορών μηδενικών εκπομπών, η οποία μετατρέπει τη χημική ενέργεια του υδρογόνου σε ηλεκτρική ενέργεια για την τροφοδοσία ενός ηλεκτροκινητήρα, προσφέροντας μια εναλλακτική λύση στα οχήματα που είναι εξοπλισμένα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Σε αντίθεση με τα συμβατικά οχήματα, τα FCVs παράγουν νερό ως μοναδικό παραπροϊόν, μειώνοντας σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και των ατμοσφαιρικών ρύπων, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνουν ανταγωνιστική αυτονομία οδήγησης και σύντομους χρόνους ανεφοδιασμού σε σύγκριση με τα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα μπαταρίας. Η παρούσα ανασκόπηση συνθέτει τη σύγχρονη βιβλιογραφία σχετικά με τις τεχνολογίες FCV, εστιάζοντας στα πλεονεκτήματά τους, στις βασικές αρχιτεκτονικές συστημάτων πρόωσης, στις κύριες προκλήσεις, στις εφαρμογές τους και στις μελλοντικές προοπτικές τους. Τα κύρια πλεονεκτήματα περιλαμβάνουν την υψηλή ενεργειακή απόδοση, την επεκτασιμότητα των συστημάτων κυψελών καυσίμου και τη δυνατότητα εφαρμογής τους σε διαφορετικές κατηγορίες οχημάτων, από επιβατικά αυτοκίνητα έως βαρέα επαγγελματικά οχήματα. Παράλληλα, αναλύονται κρίσιμα τεχνολογικά ζητήματα, όπως η ανθεκτικότητα των κυψελών καυσίμου, το κόστος, οι υποδομές ανεφοδιασμού και η ανάπτυξη της εφοδιαστικής αλυσίδας υδρογόνου, τα οποία εξακολουθούν να περιορίζουν την ευρεία υιοθέτηση της τεχνολογίας.

Abstract

Fuel Cell Vehicles (FCVs) constitute an innovative zero-emission transportation technology that converts the chemical energy of hydrogen into electrical energy to power an electric motor, offering an alternative solution to vehicles equipped with internal combustion engines. Unlike conventional vehicles, FCVs produce water as their sole by-product, significantly reducing greenhouse gas emissions and air pollutants, while simultaneously achieving competitive driving range and short refueling times compared to battery electric vehicles. The present review synthesizes the contemporary literature on FCV technologies, focusing on their advantages, the main propulsion system architectures, the key challenges, their applications, and future prospects. Principal advantages include high energy efficiency, the scalability of fuel cell systems, and their applicability across different vehicle categories, from passenger cars to heavy-duty commercial vehicles. At the same time, critical technological issues are analyzed, such as fuel cell durability, cost, refueling infrastructure, and the development of the hydrogen supply chain, which continue to limit the widespread adoption of the technology.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 23 Ιουνίου 2026, 13:00
Αίθουσα: Δ5.007 Εργαστήριο συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΚΩΤΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Θέμα: Αξιολόγηση της Χρηματοοικονομικής και Περιβαλλοντικής Βιωσιμότητας των Αεροπορικών Εταιρειών στην Ευρώπη

Title: An Assessment of Financial and Environmental Sustainability in the European Airline Industry

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Ο κλάδος των αερομεταφορών αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομικής ανάπτυξης και της συνδεσιμότητας σε παγκόσμιο επίπεδο, συμβάλλοντας ουσιαστικά σε τομείς όπως το εμπόριο, ο τουρισμός και η μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών. Παράλληλα, πρόκειται για έναν κλάδο με αυξημένη ενεργειακή κατανάλωση και έντονο περιβαλλοντικό αποτύπωμα, γεγονός που καθιστά κρίσιμη τη συνδυαστική αξιολόγηση της οικονομικής και περιβαλλοντικής του διάστασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη χρηματοοικονομική και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών αεροπορικών εταιρειών για το χρονικό διάστημα των τελευταίων έντεκα ετών με στόχο την αποτύπωση της διαχρονικής εξέλιξης της βιωσιμότητας του κλάδου. Η ανάλυση βασίζεται σε οικονομικά και περιβαλλοντικά δεδομένα και στη χρήση χρηματοοικονομικών και λειτουργικών δεικτών. Παράλληλα αναπτύσσεται ένας συνολικός περιβαλλοντικός δείκτης βιωσιμότητας ο οποίος συνδυάζει επιμέρους στρατηγικούς και επιχειρησιακούς δείκτες, επιτρέποντας τη συνολική αποτίμηση της περιβαλλοντικής επίδοσης των εταιρειών. Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται σε συνδυασμό ανάλυσης ανά εταιρεία αλλά και ομαδοποιημένης ανάλυσης ανά επιχειρησιακό μοντέλο, με διαχωρισμό μεταξύ παραδοσιακών εταιρειών δικτύου και εταιρειών χαμηλού κόστους. Η έρευνα συμβάλλει στη πληρέστερη κατανόηση της βιωσιμότητας στον ευρωπαϊκό κλάδο αερομεταφορών, αναδεικνύοντας βασικές τάσεις ή διαφοροποιήσεις και τη συνύπαρξη μεταξύ οικονομικής επίδοσης και περιβαλλοντικής στρατηγικής, χωρίς την υπόθεση αιτιώδους σχέσης μεταξύ τους.

Abstract

The air transport industry is a key pillar of economic grow and connectivity at a global level contributing significantly to sectors such as trade , tourism and the movement of people and goods. At the same time it is an industry with high energy consumption and a significant environmental footprint, making crucial to assess both its economic and environmental dimensions. This thesis examines the financial and environmental sustainability of the largest European airlines over the most recent eleven-year period, with aim of capturing the evolution of sustainability within the sector over time. The analysis is based on economic data and the use of financial and operational performance indicators. In addition, a composite environmental sustainability index is developed, combining individual strategic and operational indicators, in order to provide an overall assessment of the airlines environmental performances. The methodological approach is based on a combination of company level analysis and grouped analysis by business model, with a distinction between traditional network carriers and low cost carriers. The study contributes to a more comprehensive understanding of sustainability in the European aviation sector, highlighting key trends or variations, as well as the coexistence of economic performance and environmental strategy, without assuming a causal relationship between them.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Μαρκάκης Εμμανουήλ

Α.Μ.: 2015050085

Ημερομηνία Παρουσίασης: 24-6-2026

Ώρα: 6μμ

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/98855313644?pwd=gOny8JQ630MVRBHwl7nZdu3xChbhil.1

Θέμα ΔE «Πληθυσμιακά μοντέλα διαφορικών εξισώσεων: εφαρμογές στο περιβάλλον και στη Βιολογία»

Title «Differential equations population models: applications in the Environment and Biology»

Επιβλέπων: Δάρας Τρύφων

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Δάρας Τρύφων ………………

2 Βενιέρη Δανάη………………..

3 Ζακυνθινάκη Μαρία ......……..

Περίληψη:

Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην ανάλυση και εφαρμογή μαθηματικών μοντέλωναύξησης, με ιδιαίτερη έμφαση στα εκθετικά, λογιστικά και Gompertz μοντέλα, προκειμένου να περιγραφεί η πληθυσμιακή δυναμική σε βιολογικά συστήματα. Αρχικά, παρουσιάζεται η θεωρητική θεμελίωση κάθε μοντέλου, με έμφαση στους μαθηματικούς μηχανισμούς που διέπουν την ανάπτυξη πληθυσμών υπό διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες. Στη συνέχεια,αναλύονται τα αντίστοιχα μοντέλα μέσω επίλυσης διαφορικών εξισώσεων, τόσο αναλυτικά όσο και υπολογιστικά, ώστε να εξαχθούν τα γενικά χαρακτηριστικά της πληθυσμιακής συμπεριφοράς.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην ερμηνεία των παραμέτρων των μοντέλων, όπως ο ρυθμός αύξησης και η φέρουσα ικανότητα, και στην επίδραση τους στην πορεία της καμπύλης αύξησης. Επιπλέον, παρουσιάζονται εφαρμογές των μοντέλων στη βιολογία, όπως στην καλλιέργεια κυττάρων, στη μελέτη πληθυσμών φυτών και ζώων, και στη βιοϊατρική. Μέσω αυτής της προσέγγισης, επιδιώκεται η κατανόηση της σημασίας των μαθηματικών εργαλείων στην πρόβλεψη και μελέτη φυσικών φαινομένων και η ανάδειξη της σχέσης μεταξύ θεωρητικής μοντελοποίησης και πειραματικών δεδομένων. Τέλος, η εργασία υπογραμμίζει τη δυνατότητα χρήσης τέτοιων μοντέλων ως βασικών εργαλείων στην ερευνητική διαδικασία και στη λήψη επιστημονικών αποφάσεων σε θέματα που σχετίζονται με τη βιολογία και το περιβάλλον.

Abstract:

This study focuses on the analysis and application of mathematical growth models, with particular emphasis on the exponential, logistic, and Gompertz models, in order to describepopulation dynamics in biological systems. Initially, each model is theoretically presented, highlighting the mathematical mechanisms that govern population growth under different environmental conditions. The respective models are then analyzed through the solution of differential equations, both analytically and computationally, to derive the general characteristics of population behavior. Special attention is given to the interpretation of model parameters, such as the growth rate and carrying capacity, and their influence on the course of the growth curve.

Furthermore, applications of the models in biology are presented, including cell culture growth, plant and animal population studies, and biomedical contexts. This approach aims to foster an understanding of the importance of mathematical tools in predicting and studying natural phenomena, while also emphasizing the relationship between theoretical modeling and experimental data. Ultimately, the study highlights the potential use of such models as fundamental tools in scientific research and decision-making processes related to biology and the environment.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Καπνιά

με θέμα
Σχεδίαση ταχυφορτιστή ηλεκτρικών οχημάτων σε Simulink/Matlab
Design of Electric Vehicles Fast Charger in Simulink/Matlab

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας

Περίληψη
Η ραγδαία ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για υποδομές φόρτισης υψηλής ισχύος, ικανές να εξυπηρετούν γρήγορα και αξιόπιστα τα σύγχρονα ηλεκτρικά οχήματα. Οι ταχυφορτιστές συνεχούς ρεύματος αποτελούν βασικό στοιχείο αυτής της μετάβασης, καθώς μειώνουν σημαντικά τον χρόνο φόρτισης και βελτιώνουν τη λειτουργική αξιοποίηση των οχημάτων.
Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται και προσομοιώνεται ένα σύστημα ταχυφόρτισης υψηλής ισχύος, βασισμένο σε κοινό ζυγό συνεχούς τάσης 800 V, στο οποίο ενσωματώνεται φωτοβολταϊκή παραγωγή. Η προτεινόμενη αρχιτεκτονική περιλαμβάνει φωτοβολταϊκή πηγή με μετατροπέα ανύψωσης τάσης (Boost) και έλεγχο μέγιστης ισχύος, τριφασικό μετατροπέα AC/DC τριών επιπέδων για τη διασύνδεση με το δίκτυο και απομονωμένο αμφίδρομο μετατροπέα DC/DC για τη φόρτιση της μπαταρίας.
Έμφαση δίνεται στον έλεγχο της πλευράς AC/DC μέσω φίλτρου LCL και τεχνικής διαμόρφωσης SVPWM, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ρεύματος στην πλευρά του δικτύου. Ο έλεγχος υλοποιείται σε σύστημα αναφοράς dq, με εξωτερικό βρόχο ρύθμισης της τάσης του DC ζυγού και εσωτερικούς βρόχους ελέγχου ρεύματος. Παράλληλα, εξετάζεται η λειτουργία του αμφίδρομου μετατροπέα DC/DC κατά τη φόρτιση της μπαταρίας, καθώς και η συμβολή της φωτοβολταϊκής πηγής μέσω μετατροπέα Boost με αλγόριθμο MPPT τύπου ‘Perturb and Observe’. Επιπλέον, εφαρμόζεται στρατηγική ελέγχου της φόρτισης, σύμφωνα με την οποία η ζητούμενη ισχύς προσαρμόζεται στη μέγιστη διαθέσιμη ισχύ του συστήματος.
Η προσομοίωση πραγματοποιείται στο περιβάλλον MATLAB/Simulink και το σύστημα αξιολογείται σε δύο σενάρια λειτουργίας, μεγάλης και μικρότερης κλίμακας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το σύστημα επιτυγχάνει σταθερή λειτουργία σε διαφορετικά επίπεδα ισχύος, υποστηρίζει αποτελεσματικά τη φόρτιση της μπαταρίας και αξιοποιεί τη φωτοβολταϊκή παραγωγή, μειώνοντας την απαίτηση ισχύος από το δίκτυο.

Abstract
The rapid development of electric mobility creates increasing demands for high-power charging infrastructure capable of serving modern electric vehicles quickly and reliably. DC fast chargers constitute a key component of this transition, as they significantly reduce charging time and improve the operational utilization of electric vehicles.
In this diploma thesis, a high-power fast-charging system based on a common 800 V DC bus with integrated photovoltaic generation is studied and simulated. The proposed architecture includes a photovoltaic source with a boost converter and maximum power point tracking control, a three-level AC/DC converter for grid interfacing, and an isolated bidirectional DC/DC converter for battery charging.
Particular emphasis is placed on the control of the AC/DC stage through an LCL filter and SVPWM modulation technique, aiming at improving current quality on the grid side. The control is implemented in the dq reference frame, with an outer DC bus voltage control loop and inner current control loops. In parallel, the operation of the bidirectional DC/DC converter during battery charging is examined, as well as the contribution of the photovoltaic source through a boost converter employing a ‘Perturb and Observe’ MPPT algorithm. In addition, a charging control strategy is applied, according to which the requested charging power is adjusted to the maximum available system power.
The simulation is carried out in the MATLAB/Simulink environment and the system is evaluated under two operating scenarios, corresponding to larger-scale and smaller-scale applications. The results show that the system achieves stable operation at different power levels, effectively supports battery charging, and makes efficient use of photovoltaic generation, thereby reducing the power demand from the grid.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θωμά Λαγού

με θέμα

Mελέτη Διηλεκτρικής Συμπεριφοράς Νανορευστών Οξειδίων Τιτανίου για χρήση σε ΣΗΕ
Study of the Dielectric Behavior of Titanium Oxide Nanofluids for use in Power Systems

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τη μελέτη της διηλεκτρικής αντοχής νανοελαίων φυσικού εστέρα και ειδικότερα του ελαίου FR3, με πρόσμιξη νανοσωματιδίων διοξειδίου του τιτανίου (TiO2), υπό διαφορετικές συνθήκες αφύγρανσης. Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης της συγκέντρωσης των νανοσωματιδίων, της επίδρασης του χρόνου επεξεργασίας αφύγρανσης καθώς και της στατιστικής συμπεριφοράς του μονωτικού υγρού έπειτα από τον μεγάλο όγκο συνεχόμενων ηλεκτρικών εκκενώσεων.
Η πειραματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο IEC 60156, ενώ τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με χρήση της κατανομής Weibull, επιτρέποντας την αξιολόγηση της διηλεκτρικής αντοχής με όρους αξιοπιστίας και όχι μόνο μέσω μέσων τιμών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα χαμηλά ποσοστιαία επίπεδα πιθανότητας (1%,10%), τα οποία είναι κρίσιμα για τον ασφαλή σχεδιασμό αξιόπιστων υγρών διηλεκτρικών σε εφαρμογές μετασχηματιστών υψηλής τάσης.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η προσθήκη νανοσωματιδίων TiO2 βελτιώνει σημαντικά τη διηλεκτρική αντοχή, με τη συγκέντρωση 0.020% wt (Δείγμα C5) να αναδεικνύεται ως η βέλτιστη (optimum concentration), καθώς συνδυάζει τη μέγιστη διηλεκτρική αντοχή με την υψηλότερη στατιστική ομοιογένεια και σταθερότητα. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος του χρόνου αφύγρανσης, ο οποίος δεν λειτουργεί γραμμικά αλλά εξαρτάται από τη συγκέντρωση, ενώ η παρατεταμένη καταπόνηση από τις εκατοντάδες συνεχόμενες διασπάσεις αποδείχθηκε ότι προκαλεί σταδιακή υποβάθμιση της διηλεκτρικής συμπεριφοράς και διεύρυνση της στατιστικής διασποράς.
Συνολικά, η εργασία αυτή βοηθάει στο να καταλάβουμε καλύτερα πώς τα νανοσωματίδια επηρεάζουν τη διηλεκτρική συμπεριφορά του φυσικού εστέρα και δείχνει στην πράξη πόσο χρήσιμη είναι η στατιστική ανάλυση Weibull για να αξιολογούμε σωστά και με ασφάλεια τα μονωτικά λάδια που χρησιμοποιούνται στις υψηλές τάσεις.
Λέξεις κλειδιά: TiO2, νανοέλαια, νανοσωματίδια, βέλτιστη συγκέντρωση, χρόνος αφύγρανσης, διηλεκτρική αντοχή, κατανομή Weibull, φυσικός εστέρας, IEC 60156.

Abstract 
This diploma thesis investigates the dielectric strength of natural ester insulating nanofluids, focusing on FR3 oil enhanced with titanium dioxide (TiO2) nanoparticles under different dehydration conditions. The main objective is to examine the influence of nanoparticle concentration, the effect of dehydration processing time , as well as the statistical behavior after the large volume of consecutive electrical discharges. 
The experimental procedure was conducted in accordance with the international standard IEC 60156, and the obtained breakdown voltage data were analyzed using the Weibull distribution. This approach enables a reliability-oriented evaluation of dielectric strength, extending beyond simple mean values and emphasizing low-probability percentiles (1%,10%), which are of critical importance for the design of reliable liquid dielectrics in high-voltage transformer applications.
The results indicate that the addition of TiO2 nanoparticles significantly enhances the dielectric withstand, with the concentration of 0.020% wt (Sample C5) being identified as the optimum choice, combining peak dielectric strength with the highest statistical homogeneity and stability. Furthermore, the crucial role of dehydration time is highlighted, showing a non-linear behavior that depends on the specific concentration level, while the prolonged exposure to hundreds of consecutive breakdown events was found to induce gradual degradation of the dielectric performance and an increase in statistical dispersion.
Overall, this work helps to better understand how nanoparticles affect the dielectric behavior of natural esters and demonstrates in practice how useful Weibull statistical analysis is for properly and safely assessing insulating oils used in high-voltage applications. 
Keywords: TiO2, nanofluids, nanoparticles, optimum concentration, dehydration time, dielectric strength, Weibull distribution, natural ester, liquid dielectrics, IEC 60156.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή:Τρουλάκης Γεώργιος

Α.Μ.:2019050080

Ημερομηνία Παρουσίασης:18/6/2026

Ώρα:9:00

Αίθουσα:Zoom

https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

Θέμα ΔE «ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΠΛΗΡΩΤΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΓΑΙΟΣΚΩΛΗΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΩΝ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗ ΙΛΥΟΣ»

Title «STUDYING THE EFFECT OF SUBSTRATE MEDIA AND EARTHWORMS ON THE PERFORMANCE OF SLUDGE TREATMENT WETLANDS»

Επιβλέπων:Στεφανάκης Αλέξανδρος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Στεφανάκης Αλέξανδρος

2 Βενιέρη Δανάη

3 Φουντουλάκης Μιχαήλ

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη μελέτη έξι πιλοτικών μονάδων τεχνητών υγροβιότοπων Αφυδάτωσης Ιλύος (ΤΥΑΙ) και αφορά τη διαχείριση της δευτεροβάθμιας λυματολάσπης, ενός παραπροϊόντος της επεξεργασίας λυμάτων με υψηλό οργανικό και ρυπαντικό φορτίο, που απαιτεί οικονομικές και περιβαλλοντικά βιώσιμες λύσεις αφυδάτωσης και σταθεροποίησης. O κύριος στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης διαφορετικών πληρωτικών υλικών και γαιοσκωλήκων στην απόδοση τεχνητών υγροβιότοπων αφυδάτωσής ιλύος κατακόρυφης ροής, σε συνδυασμό με την εφαρμογή διαφορετικών ρυθμών φόρτισης οργανικής ιλύος.

 Για τη διερεύνηση αυτού του προβλήματος, χρησιμοποιήθηκαν έξι πιλοτικές μονάδες εξετάζοντας διαφορετικές σχεδιαστικές και λειτουργικές παραμέτρους όπως, διαφορετική διαστρωμάτωση πληρωτικών υλικών, ύπαρξη γαιοσκωλήκων και διαφορετική φόρτιση λυματολάσπης, κάθε μία με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Οι μονάδες αυτές τροφοδοτούνταν με δευτεροβάθμια ιλύ από την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων των Χανίων, με ρυθμούς φόρτισης 60 kg TS/m2 /year και 80 kg TS/m2 /year. Σε όλες τις μονάδες τοποθετήθηκαν κροκάλες διαμέτρου 20-40 mm, μέσο χαλίκι διαμέτρου 8-20 mm, και λεπτό χαλίκι 2-8 mm, ενώ φυτεύτηκε και το είδος καλαμιού Phragmites australis. Η μεθοδολογία περιλάμβανε τη συστηματική εφαρμογή κύκλων φόρτισης και ανάπαυσης λυματολάσπης και τη δειγματοληψία και ανάλυση της λυματολάσπης, του στρώματος βιοστερεών και των διασταλλαγμάτων. Παράλληλα, ερευνήθηκε το υδατικό ισοζύγιο για τον υπολογισμό της εξατμισοδιαπνοής και η ανάπτυξη της βλάστησης.

 Τα σημαντικότερα αποτελέσματα έδειξαν ότι το σύστημα πέτυχε αξιόλογη μείωση του όγκου της ιλύος (>99.2%). Η μονάδα PES80, η οποία συνδύαζε τη δράση γαιοσκωλήκων και στρώματος άμμου, με την υψηλή φόρτιση, παρατηρήθηκε ως η πλέον αποδοτική στην αφυδάτωση και σταθεροποίηση, καθώς προσέφερε βελτιωμένη υδραυλική αγωγιμότητα και απέτρεψε φαινόμενα έμφραξης. Η διαδικασία οδήγησε σε σημαντική αύξηση της περιεκτικότητας των ολικών στερεών (TS) στην υπολειμματική ιλύ, η οποία σταθεροποιήθηκε σε υψηλά επίπεδα, ενώ η παράλληλη μείωση των πτητικών στερεών (VS) επιβεβαίωσε την προχωρημένη βιολογική σταθεροποίηση του υλικού.

 Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη μιας εναλλακτικής τεχνολογίας για την επεξεργασία της λυματολάσπης που παρέχει πληθώρα περιβαλλοντικών και οικονομικών πλεονεκτημάτων πετυχαίνοντας την ίδια στιγμή υψηλές αποδόσεις αφυδάτωσης.

Abstract:

  This diploma thesis focuses on the study of six pilot-scale Sludge Treatment Wetland (STW) and addresses the management of secondary sewage sludge, a wastewater treatment by-product with high organic and pollutant loads, which requires cost effective and environmentally sustainable dewatering and stabilization solutions. The primary objective of the study is to investigate the effect of different filter media and earthworms on the performance of vertical flow sludge treatment wetlands, in combination with the application of varying organic sludge loading rates.

 To investigate this problem, six pilot units were constructed, examining different design and operational parameters, such as varying filter media stratification, the presence of earthworms, and different sludge loading rates, each with distinct characteristic. These units were fed with secondary sludge from the Chania Wastewater Treatment Plant at loading rates of 60 kg/TS/m2/year and 80 kg/TS/m2/year. In all units, a layer of cobbles (diameter 20-40 mm), medium gravel (8-20 mm), and fine gravel (2-8 mm) was placed, while the reed species Phragmites australis was planted. The methodology involved the systematic application of sludge loading and rest cycles, as well as the sampling and analysis of the sludge, the biosolids layer, and the leachates. Additionally, the water balance was investigated to calculate evapotranspiration, alongside the monitoring of vegetation growth.

 The most significant results demonstrated that the system achieved a remarkable reduction in sludge volume (>99.2%). The PES80 unit, which combined the activity of earthworms and a sand layer under the higher loading rate, was observed to be the most efficient in dewatering and stabilization, as it provided improved hydraulic conductivity and prevented clogging phenomena. The process led to a significant increase in total solids (TS) content of the residual sludge, which stabilized at high levels, while the parallel reduction in volatile solids (VS) confirmed the advanced biological stabilization of the material.

 The main goal of this work is the study of an alternative technology for sewage sludge treatment that provides numerous environmental and economic advantages while simultaneously achieving high dewatering efficiency.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ιωάννη Δρίτσα

με θέμα

Ασαφής Έλεγχος με την χρήση της Python
Fuzzy Control using Python

Εξεταστική Επιτροπή
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς (επιβλέπων)
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης
Καθηγητής Γεώργιος Σταυρουλάκης (Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός συστήματος ελέγχου βασισμένου στην Ασαφή Λογική (Fuzzy Logic), με στόχο την ενεργή απόσβεση ταλαντώσεων σε ένα δυναμικό μηχανικό σύστημα «έξυπνης δοκού» (smart beam) εξοπλισμένης με πιεζοηλεκτρικούς αισθητήρες και διεγέρτες. Η κύρια καινοτομία της έρευνας έγκειται στην πλήρη αυτονόμηση της προσομοίωσης και τη μετάβαση από εμπορικά λογισμικά κλειστού κώδικα σε περιβάλλον ανοικτού κώδικα Python. Για τον σκοπό αυτό, αξιοποιήθηκαν ευρέως επιστημονικές βιβλιοθήκες, όπως οι NumPy, SciPy, python-control, skfuzzy και fuzzylab [cite: 535-542].  
Το μαθηματικό μοντέλο της δοκού εξήχθη μέσω της Μεθόδου των Πεπερασμένων Στοιχείων (FEM) κατά Timoshenko, ενώ η δυναμική απόκριση του συστήματος υπολογίστηκε με τη μέθοδο αριθμητικής ολοκλήρωσης Houbolt. Στο πλαίσιο της εργασίας αναπτύχθηκαν και συγκρίθηκαν δύο ελεγκτές: ένας Γραμμικός Τετραγωνικός Ρυθμιστής (LQR), ο οποίος βασίζεται στην ακριβή γνώση του μαθηματικού μοντέλου της κατασκευής, και ένας Ασαφής Ελεγκτής (MISO) με μέθοδο συνεπαγωγής Mamdani. Ο ασαφής ελεγκτής αξιολογεί τη μετατόπιση και την ταχύτητα της δοκού μέσω 15 εμπειρικών κανόνων, προκειμένου να υπολογίσει την απαιτούμενη δύναμη διόρθωσης.  
Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων επιβεβαιώνουν ότι και οι δύο μέθοδοι καταστέλλουν επιτυχώς τις ταλαντώσεις. Ο ελεγκτής LQR προσφέρει ιδανική εξομάλυνση της απόκρισης, εφόσον το μοντέλο είναι απολύτως ακριβές. Στον αντίποδα, ο ασαφής ελεγκτής αποδεικνύεται εξαιρετικά ανθεκτικός και ικανός να ελέγξει αποτελεσματικά το σύστημα, χωρίς να απαιτείται η παραμικρή γνώση των μητρώων μάζας και δυσκαμψίας.  
Λέξεις-Κλειδιά: Ασαφής Λογική, Έξυπνη Δοκός, Πιεζοηλεκτρικά Υλικά, Βέλτιστος Έλεγχος LQR, Python, Μέθοδος Πεπερασμένων Στοιχείων (FEM).

Abstract 
This thesis focuses on the study, design, and implementation of a Fuzzy Logic control system aimed at actively damping vibrations in a "smart beam" dynamic mechanical system, equipped with piezoelectric sensors and actuators. The primary innovation of this research lies in the complete autonomy of the simulation and the transition from commercial closed-source software to the open-source Python programming environment. To achieve this, scientific libraries such as NumPy, SciPy, python-control, skfuzzy, and fuzzylab were extensively utilized [cite: 535-542].  
The mathematical model of the beam was derived using the Finite Element Method (FEM) based on Timoshenko beam theory, and the dynamic response of the system was calculated via the Houbolt numerical integration method. Two controllers were developed and compared within this framework: a Linear Quadratic Regulator (LQR), which relies on exact mathematical modeling of the structure, and a Multiple Input, Single Output (MISO) Fuzzy Controller utilizing Mamdani inference. The fuzzy controller evaluates the beam's displacement and velocity through 15 empirical rules to compute the required corrective force.  
Simulation results confirm that both methods effectively suppress vibrations. The LQR controller provides perfectly smooth response damping, provided the model is absolutely accurate. Conversely, the fuzzy controller demonstrates remarkable robustness, successfully and effectively controlling the system without requiring any knowledge of the mass and stiffness matrices.  
Keywords: Fuzzy Logic, Smart Beam, Piezoelectric Materials, Optimal Control LQR, Python, Finite Element Method (FEM).

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αλεξάνδρου Παπαδάκη

με θέμα

Ασφαλή Διασυνδεδεμένα Έξυπνα Συστήματα για Οικιακές Εγκαταστάσεις

Secure Interconnected Smart Systems for Home Installations

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής  Σωτήριος Ιωαννίδης (επιβλέπων)
Καθηγητής Γεώργιος Καρυστινός
Δρ Κυπριανός Παπαδημητρίου

Περίληψη
Η εργασία μελετά τη συγκριτική συμπεριφορά πέντε διαδρομών ασύρματης επικοινωνίας σε πραγματικό περιβάλλον οικιακού αυτοματισμού: Wi-Fi, Zigbee, Matter μέσω Wi-Fi και Matter μέσω Thread, με κοινό επίπεδο ανταλλαγής μηνυμάτων MQTT σε δύο στάδια ασφάλειας — χωρίς κρυπτογράφηση (βασικό στάδιο) και με έλεγχο πρόσβασης και κρυπτογράφηση μεταφοράς (ACL+TLS). Πλατφόρμα ενορχήστρωσης αποτελεί το Home Assistant OS με πραγματικές συσκευές καταναλωτικής αγοράς.
Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από τρεις άξονες αξιολόγησης: (α) καθυστέρηση από άκρο σε άκρο και συμπεριφορά ουράς, (β) σημασιολογική απόκλιση μεταξύ διαδρομών που μοιράζονται κοινά κανάλια επικοινωνίας αλλά διαφορετική ακολουθία γεγονότων, και (γ) πολυπλοκότητα ένταξης συσκευών και κύκλου ζωής ανά τεχνολογία.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι διαδρομές Zigbee εμφανίζουν τις ταχύτερες τυπικές αποκρίσεις ενεργοποίησης (διάμεση ολική καθυστέρηση ≈ 54 ms), το Matter μέσω Wi-Fi είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό (65 ms), ενώ το Matter μέσω Thread, αν και επιχειρησιακά σταθερό, παρουσιάζει σημαντικά υψηλότερες καθυστερήσεις (205 ms, p99 = 691 ms). Η κρυπτογράφηση μεταφοράς με έλεγχο πρόσβασης δεν εισάγει μετρήσιμη επιβάρυνση απόδοσης, αλλά δεν εξαλείφει τη διαρροή μεταδεδομένων μέσω του χώρου ονομάτων των καναλιών μηνυμάτων. Η εργασία καταλήγει ότι η πρακτική ασφάλεια και η επίδοση ενός έξυπνου οικιακού περιβάλλοντος δεν προκύπτουν μόνο από το πρωτόκολλο, αλλά από το σύνολο της αρχιτεκτονικής εγκατάστασης.

Abstract 
This thesis investigates the comparative behavior of five communication protocol paths in a real smart home environment: Native Wi-Fi, Zigbee, Matter-over-Wi-Fi, and Matter-over-Thread, all sharing a common MQTT messaging layer across two security stages (Baseline and ACL+TLS). The orchestration platform is Home Assistant OS running on physical hardware with real consumer devices.
The study is structured around three evaluation axes: (a) end-to-end latency and tail behavior, (b) semantic drift — the observation that paths sharing the same topic namespace can exhibit fundamentally different event ordering — and (c) commissioning and lifecycle complexity per technology.
Findings show that Zigbee paths deliver the fastest typical ON responses (median E2E ≈ 54 ms), Matter-over-Wi-Fi is highly competitive (65 ms), while Matter-over-Thread, despite being operationally stable, is substantially slower in this setup (205 ms, p99 = 691 ms). Adding ACL+TLS introduces negligible latency overhead but does not eliminate metadata exposure through the MQTT topic namespace. The thesis concludes that practical smart home security and performance cannot be inferred from protocol specifications alone — they emerge from the combined effect of orchestration architecture, commissioning mechanisms, topic design, and deployment maturity.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Γ3.0.13

Ονοματεπώνυμο: ΛΑΜΠΡΟΥ ΑΛΕΞΙΟΣ

Θέμα: Ανάπτυξη και Εφαρμογή Πολυκριτήριας Μεθοδολογίας για τη Βελτιστοποίηση της Παραγωγικής Αλυσίδας Ξηρών Σύκων Κύμης

Title: Development and application of a multi-criteria methodology for the optimization of the production chain of dry Kimi figs

Εξεταστική Επιτροπή

• ΣΙΣΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία επικεντρώνεται στην ανάλυση και βελτίωση των σταδίων παραγωγής μιας επιχείρησης που δραστηριοποιείται στον αγροτικό τομέα. Ειδικότερα, η επιχείρηση εστιάζει στην καλλιέργεια, μεταποίηση και εμπορία ξηρών σύκων, και συγκεκριμένα των φημισμένων σύκων Κύμης. Η μελέτη καλύπτει ολόκληρη την παραγωγική αλυσίδα – από την καλλιέργεια και τη συγκομιδή έως την αποξήρανση, την απεντόμωση και τη συσκευασία του τελικού προϊόντος. Για κάθε στάδιο εντοπίζονται και περιγράφονται εναλλακτικές μέθοδοι παραγωγής, οι οποίες στη συνέχεια αξιολογούνται βάσει προκαθορισμένων τεχνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται με χρήση ολοκληρωμένης πολυκριτήριας μεθοδολογίας, με στόχο την αξιολόγηση και τελική επιλογή των επικρατέστερων επιλογών ανά στάδιο, λαμβάνοντας υπόψη τις υποκειμενικές προτιμήσεις της ηγεσίας της επιχείρησης. Επιπλέον, για την αξιοπιστία και την επαρκή τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιείται κατάλληλο λογισμικό εργαλείο εφαρμογής της πολυκριτηριακής μεθοδολογίας. Στόχος της εργασίας είναι η ανάπτυξη ενός πρακτικού και εφαρμόσιμου εργαλείου λήψης αποφάσεων για αγροτικές επιχειρήσεις που επιθυμούν να αναβαθμίσουν τη γραμμή παραγωγής τους, με γνώμονα την ποιότητα του προϊόντος, την οικονομική αποδοτικότητα και την προσαρμογή στις σύγχρονες αγροδιατροφικές απαιτήσεις.

Abstract

The present thesis focuses on the analysis and improvement of the production stages of a company operating in the agricultural sector. More specifically, the company focuses on the cultivation, processing and trade of dried figs, and particularly the famous Kymi figs. The study covers the entire production chain, from cultivation and harvesting to drying, disinfestation and packaging of the final product. For each stage, alternative production methods are identified and described, which are then evaluated based on predetermined technical, economic and environmental criteria. The evaluation is carried out using an integrated multicriteria methodology, with the aim of assessing and ultimately selecting the most prevailing options for each stage, taking into account the subjective preferences of the company’s management. Additionally, to ensure the reliability and adequate documentation of the results, a suitable software tool for applying the multi-criteria methodology is used. The aim of the thesis is to develop a practical and applicable decision-making tool for agricultural companies that wish to upgrade their production line, with a focus on product quality, economic efficiency and adaptation to modern agri-food requirements.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2026, 12:00
Αίθουσα: Γ3.0.13

Ονοματεπώνυμο: ΚΕΦΑΛΙΔΟΥ ΕΥΔΟΚΙΑ

Θέμα: Αξιολόγηση της καταλληλότητας του Πολυτεχνείου Κρήτης ως πιθανή τοποθεσία εγκατάστασης κάθετου ηλιακού φούρνου για θερμικές κατεργασίες υλικών

Title: Assessing the suitability of TUC campus for installing a vertical solar furnace for thermal treatment of materials

Εξεταστική Επιτροπή

• ΚΑΖΑΣΙΔΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΜΑΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΣΙΣΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σημαντική ερευνητική και τεχνολογική πρόοδος στον τομέα της συγκεντρωμένης ηλιακής ενέργειας (Concentrated Solar Power - CSP). Η τεχνολογία CSP περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα διατάξεων, από συστήματα μεγάλης κλίμακας για βιομηχανικές εφαρμογές – όπως οι πύργοι ηλιακής ισχύος (power tower systems) και οι συλλέκτες τύπου Fresnel – έως συστήματα μικρότερης κλίμακας, όπως οι διατάξεις τύπου πιάτου/κινητήρα (dish/engine systems) και οι κάθετοι ηλιακοί φούρνοι. Η λειτουργία του κάθετου ηλιακού φούρνου βασίζεται στην επίτευξη υψηλής συγκέντρωσης της ηλιακής ακτινοβολίας επί του δέκτη, γεγονός που επιτρέπει την ανάπτυξη υψηλών θερμοκρασιών. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της καταλληλότητας της πανεπιστημιούπολης του Πολυτεχνείου Κρήτης (TUC) για την εγκατάσταση μιας πιλοτικής μονάδας κάθετου ηλιακού φούρνου για ερευνητικούς σκοπούς. Στο πλαίσιο αυτό, συλλέχθηκαν κλιματικά και μετεωρολογικά δεδομένα από Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (GIS-Geographical Information System), καθώς και δεδομένα προσβασιμότητας, τα οποία επεξεργάστηκαν με χρήση της MATLAB. Η τοποθεσία της πανεπιστημιούπολης συγκρίθηκε με 11 τοποθεσίες στην Ευρώπη, όπου λειτουργούν συστήματα CSP για ερευνητικούς σκοπούς. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της Πολυκριτήριας Ανάλυσης Αποφάσεων (MCDA), προσδιορίστηκε η σειρά κατάταξης των τοποθεσιών ως προς την καταλληλότητα τους. Παράλληλα, αναπτύχθηκε ένα τρισδιάστατο μοντέλο ενός κάθετου ηλιακού φούρνου για την εκτίμηση των βασικών παραμέτρων του συστήματος. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν την υψηλή καταλληλότητα της πανεπιστημιούπολης του Πολυτεχνείου Κρήτης για την ανάπτυξη ενός πιλοτικού συστήματος CSP, καθώς η τοποθεσία του προκρίθηκε μεταξύ άλλων με βάση τα αποτελέσματα της MCDA. Ενδεχόμενη υλοποίηση της υποδομής CSP αναμένεται να ενισχύσει το τεχνολογικό και ερευνητικό αποτύπωμα του Ιδρύματος και να διευρύνει τις δυνατότητες συνεργασίας με ευρωπαϊκά πανεπιστημιακά και ερευνητικά κέντρα.

Abstract

In recent years, there has been substantial advancement in the field of Concentrated Solar Power (CSP). CSP technology encompasses a wide range of projects and applications, including utility-scale systems such as power towers and linear systems for industrial and other purposes, as well as smaller-scale facilities such as dish/engine systems and solar furnaces. In the case of the solar furnace infrastructure, the temperature needed for the thermal treatment of materials is achieved with the concentration of solar radiation onto a small focal point, called the receiver. The primary objective of this study is to determine the suitability of the campus of the Technical University of Crete (TUC) for the installation of a pilot vertical CSP system for research purposes. To support this assessment, the campus site was compared with 11 locations in 9 European countries where similar installations are already in operation. GIS -Geographical Information System- along with accessibility data were collected and analyzed using MATLAB. The evaluation employs a multicriteria decision analysis (MCDA) methodology, ensuring the robustness of the results through specific indicators. Furthermore, a 3D model of a vertical solar furnace is developed to estimate the basic parameters of the system. The research findings confirm TUC’s strong potential for such an installation. This project could elevate the university’s status in the field of sustainable technology and strengthen its collaborative links with other European universities for pioneering research and innovation.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χρυσούλας Κωσταρέλου

με θέμα

Υπερφασματική Απεικόνιση Φθορισμού για την Ποσοτική Χαρτογράφηση της Έκκρισης Δερματικού Σμήγματος

Hyperspectral Fluorescence Imaging for the Quantitative Mapping of Skin Sebum Secretion

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Κωσταντίνος Μπάλας (επιβλέπων)
Καθηγητής Ματτίας Μπούχερ
Καθηγήτρια Αικατερίνη Μανιά

Περίληψη
Το σμήγμα είναι μία πλούσια σε λιπίδια έκκριση των σμηγματογόνων αδένων, η οποία απλώνεται στην επιφάνεια του δέρματος ως λεπτό υμένιο και συμβάλλει στη λειτουργία του δερματικού φραγμού, στην ενυδάτωση, στην αντιμικροβιακή προστασία και στη συνολική εμφάνιση του δέρματος. Η μη φυσιολογική σμηγματογόνος δραστηριότητα συνδέεται με λιπαρότητα, διευρυμένους πόρους, ακμή και απόκριση σε θεραπείες, γεγονός που καθιστά σημαντική την αντικειμενική αξιολόγηση του σμήγματος στη δερματολογία και στην επιστήμη των καλλυντικών. Οι συμβατικές μέθοδοι, όπως οι απορροφητικές μεμβράνες, η μέτρηση με σμηγματόμετρο, η εκχύλιση με διαλύτες, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός και η υγρή χρωματογραφία σε συνδυασμό με φασματομετρία μάζας, παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για την ποσότητα, τον ρυθμό έκκρισης ή τη σύσταση του σμήγματος. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις μέθοδοι απαιτούν επαφή με το δέρμα, είναι χρονοβόρες ή δίνουν μία μέση τιμή για μια επιλεγμένη περιοχή, με αποτέλεσμα να χάνεται συχνά η τοπική ανομοιογένεια στο επίπεδο των πόρων. Η υπερφασματική απεικόνιση φθορισμού αποτελεί μία υποσχόμενη προσέγγιση για μη επεμβατική χωρική αξιολόγηση, καθώς καταγράφει πληροφορία φθορισμού τόσο ως προς τη θέση όσο και ως προς το μήκος κύματος. Θεωρητικά, αυτό επιτρέπει τη χωριστή ανάλυση των εντοπισμένων φωτεινών περιοχών γύρω από τους πόρους και των σημάτων του υποβάθρου του δέρματος, ενώ μπορεί να υποστηρίξει μελλοντικά τη χαρτογράφηση επιμέρους συστατικών μέσω βαθμονόμησης και φασματικού διαχωρισμού. Παρόλα αυτά, ο φθορισμός του δέρματος δεν είναι ειδικός μόνο για το σμήγμα. Οι πορφυρίνες, ο αυτοφθορισμός της επιδερμίδας, ο φωτισμός, η εστίαση, η σκέδαση και οι συνθήκες λήψης μπορούν επίσης να επηρεάσουν το μετρούμενο σήμα. Για τον λόγο αυτό, τα αποτελέσματα που βασίζονται στον φθορισμό πρέπει να ερμηνεύονται ως περιγραφικά μεγέθη που σχετίζονται με το σμήγμα, εκτός εάν έχουν βαθμονομηθεί με αποδεκτές μεθόδους αναφοράς. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις βιολογικές, οπτικές και μετρολογικές βάσεις της αξιολόγησης του σμήγματος και αναπτύσσει μία αναπαραγώγιμη ροή επεξεργασίας εικόνας για την ανάλυση φωτεινών περιοχών φθορισμού σε εικόνες ανθρώπινου δέρματος. Η ροή περιλαμβάνει αξιολόγηση των χρωματικών καναλιών, αυτόματη επιλογή καναλιού, καταστολή υποβάθρου, ανίχνευση φωτεινών περιοχών σε πολλαπλές κλίμακες, φιλτράρισμα και εξαγωγή ποσοτικών περιγραφικών μεγεθών, όπως ο αριθμός φωτεινών περιοχών, η μέση ένταση κάθε περιοχής, η κατανομή έντασης των εικονοστοιχείων και το μέγεθος των περιοχών. Οι εξαγόμενες μετρήσεις αξιολογούνται σε σύγκριση με μετρήσεις αναφοράς από λογισμικό ανάλυσης εικόνας, με στόχο την εκτίμηση της συμφωνίας έντασης και της απόδοσης ανίχνευσης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι δερματοσκοπικές εικόνες φθορισμού μπορούν να μετατραπούν σε αναπαραγώγιμα ποσοτικά περιγραφικά μεγέθη φωτεινών περιοχών, τα οποία διατηρούν τη χωρική πληροφορία και επιτρέπουν τη σύγκριση μεταξύ διαφορετικών ατόμων. Ωστόσο, η παρούσα ροή εργασίας πρέπει να θεωρηθεί ως απόδειξη αρχής προς την ποσοτική χαρτογράφηση του σμήγματος και όχι ως άμεση μέτρηση της απόλυτης μάζας του. Μελλοντική εργασία θα πρέπει να συνδυάσει αντιστοιχισμένες λήψεις υπερφασματικής απεικόνισης φθορισμού με μεθόδους αναφοράς, όπως το σμηγματόμετρο, οι ταινίες συλλογής σμήγματος, ο σταθεροποιημένος ρυθμός έκκρισης σμήγματος, ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός ή η υγρή χρωματογραφία σε συνδυασμό με φασματομετρία μάζας, ώστε τα περιγραφικά μεγέθη που προκύπτουν από την εικόνα να μετατραπούν σε φυσικά ή βιοχημικά ερμηνεύσιμες μετρήσεις σμήγματος.

Abstract 
Sebum is a lipid rich secretion of the sebaceous glands that spreads over the skin surface as a thin film and contributes to barrier function, hydration, antimicrobial protection and skin appearance. Abnormal sebaceous activity is associated with oily skin, enlarged pores, acne and treatment response making objective sebum assessment important in dermatology and cosmetic science. Conventional methods, such as absorbent films, Sebumeter measurements, solvent extraction, NMR, and LC-MS, provide useful information about sebum quantity, secretion rate or composition. However many of these methods are contact based, time consuming, or provide a single average value over a selected skin area, so local pore level heterogeneity is often lost. Hyperspectral fluorescence imaging (HSFI) offers a promising route toward non-invasive spatial assessment because it records fluorescence information with both spatial and spectral dimensions. In principle this allows follicular hotspot patterns and background tissue signals to be analyzed separately and can support future component mapping through calibration and spectral unmixing. However skin fluorescence is not specific to sebum alone. Porphyrins, epidermal autofluorescence, illumination, focus, scattering, and acquisition conditions can also influence the measured signal. Therefore fluorescence based outputs should be interpreted as sebum associated descriptors unless they are calibrated against accepted reference measurements. This thesis reviews the biological, optical and measurement foundations of sebum assessment and develops a reproducible image processing workflow for fluorescence hotspot analysis in human skin images. The workflow includes RGB channel evaluation, automatic channel selection, background suppression, multiscale hotspot detection, filtering, and extraction of quantitative descriptors such as hotspot count, mean spot intensity, pixel intensity distribution and hotspot size. The extracted measurements are evaluated against ImageJ based reference measurements to assess intensity agreement and detection performance. The results show that dermoscopic fluorescence images can be transformed into reproducible quantitative hotspot descriptors that preserve spatial information and allow comparison between subjects. Nevertheless the current workflow should be considered a proof of concept step toward quantitative sebum mapping rather than a direct measurement of absolute sebum mass. Future work should combine matched HSFI acquisitions with reference methods such as Sebumeter, Sebutape, SRSE, NMR or LC-MS to calibrate image derived descriptors into physically or biochemically meaningful sebum metrics.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2026, 10:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/5741492636?pwd=MTE1QnR5c1JjM3UxZUo3SU84SWJQUT09

Ονοματεπώνυμο: ΓΚΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θέμα: "Μεθοδολογία ανάλυσης συμπεριφοράς επισκεπτών τουριστικών περιοχών με χρήση μεθόδων μηχανικής μάθησης και πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων"

Title: "Methodology for Analyzing Tourist Behavior in Destination Areas Using Machine Learning and Multi-Criteria Decision Analysis"

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΣΙΣΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της συμπεριφοράς των επισκεπτών τουριστικών περιοχών από τα καταλύματα, αξιοποιώντας δεδομένα (αξιολογήσεις, κριτικές) από πλατφόρμες όπως Airbnb, Booking, Google και TripAdvisor. Τα δεδομένα θα περιλαμβάνουν τόσο αξιολογήσεις (βαθμολογίες) όσο και σχόλια και κριτικές πελατών διαφόρων καταλυμάτων τουριστικών περιοχών. Μέσω τεχνικών μηχανικής μάθησης θα γίνει ανάλυση κειμένου και συναισθήματος ώστε να διερευνηθούν οι προτιμήσεις των επισκεπτών και να καθοριστούν τα επιμέρους κριτήρια που επηρεάζουν περισσότερο την εμπειρία των επισκεπτών καθώς και τα συναισθήματα που αυτοί έχουν από αυτά (πχ. θετικά, αρνητικά ή ουδέτερα). Με βάση αυτά θα εξεταστεί η δυνατότητα ομαδοποίησης (τμηματοποίησης) και διαμόρφωσης προφίλ επισκεπτών. Εν συνεχεία θα εφαρμοστεί πολυκριτήρια ανάλυση (MUSA) για την αξιολόγηση των διαφόρων ομάδων. Η προτεινόμενη μεθοδολογία θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε δεδομένα από βίλες με θέα θάλασσα στο νησί της Εύβοιας. Τα αποτελέσματα αναμένεται να προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες στους ιδιοκτήτες και διαχειριστές καταλυμάτων της περιοχής, υποστηρίζοντας την βελτίωση των υπηρεσιών μέσω της ανάδειξης των δυνατών και αδύνατων σημείων

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2026, 13:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/93700095661?pwd=hGGA8jER2CoSrM4Gbm4RGgvOBF2hNe.1

Ονοματεπώνυμο: ΓΕΛΑΔΑΚΗ ΣΤΕΛΛΑ

Θέμα: Παρακίνηση εργαζομένων σε σύγχρονες επιχειρήσεις. Ο ρόλος των χρηματικών και μη χρηματικών κινήτρων και η συγκριτική ανάλυση τους.

Title: Employee motivation in modern enterprises : The role of financial and non-financial incentives and their comparative analysis.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΩΜΑΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Βασικός σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας αποτελεί η θεωρητική προσέγγιση και η συγκριτική ανάλυση της παρακίνησης των εργαζομένων στα σύγχρονα επιχειρηματικά περιβάλλοντα, εστιάζοντας στα είδη κινήτρων που χρησιμοποιούνται: χρηματικά και μη χρηματικά. Το θέμα εντάσσεται στο πεδίο της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού και αφορά τη στρατηγική ενίσχυση της εργασιακής ικανοποίησης, της απόδοσης και της οργανωσιακής δέσμευσης. Στόχοι της εργασίας είναι να αναδείξει τη σημασία των διαφορετικών τύπων κινήτρων, να συγκρίνει τη σχετική τους αποτελεσματικότητα και να εξετάσει την επίδρασή τους στην εργασιακή συμπεριφορά. Η εργασία είναι σημαντική, καθώς συμβάλλει στον σχεδιασμό πιο στοχευμένων πολιτικών παρακίνησης, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των εργαζομένων. Η μεθοδολογική προσέγγιση είναι μικτή και περιλαμβάνει τόσο θεωρητική ανάλυση της διεθνούς βιβλιογραφίας όσο και ποσοτική εμπειρική έρευνα. Η διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας συμβάλλει στη διαμόρφωση του ερευνητικού μοντέλου με βάση το οποίο στη συνέχεια θα διεξαχθεί η ποσοτική έρευνα. Στο θεωρητικό μέρος θα παρουσιαστούν βασικές θεωρίες παρακίνησης, όπως των Herzberg, Vroom και Deci & Ryan, καθώς και σύγχρονες μελέτες των Robbins & Judge, Armstrong, Μπουραντά και Παπαδάκη. Η ποσοτική εμπειρική προσέγγιση θα πραγματοποιηθεί μέσω ερωτηματολογίου, το οποίο θα διανεμηθεί σε εργαζομένους διαφόρων κλάδων και ηλικιακών ομάδων με χρήση της πλατφόρμας Google Forms, ενώ η ανάλυση των δεδομένων θα πραγματοποιηθεί μέσω του λογισμικού MARKEX. Το MARKEX κρίνεται ως κατάλληλο για την ανάλυση των δεδομένων καθώς υποστηρίζει την στατιστική επεξεργασία και την συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και διευκολύνει την εξαγωγή τεκμηριωμένων συμπερασμάτων που συνδέονται άμεσα με τους στόχους της έρευνας. Η εργασία επιδιώκει να απαντήσει σε ερωτήματα όπως: ποια μορφή κινήτρων θεωρείται πιο αποτελεσματική, πώς αξιολογούνται τα κίνητρα από τους εργαζομένους και κατά πόσο υπάρχουν διαφορές στις προτιμήσεις ανάλογα με δημογραφικά ή επαγγελματικά χαρακτηριστικά. Αναμένεται η μελέτη να αναδείξει ποια είδη κινήτρων συμβάλλουν ουσιαστικότερα στην παρακίνηση, την απόδοση και την ικανοποίηση των εργαζομένων. Τα αποτελέσματα μπορούν να αξιοποιηθούν από στελέχη ανθρώπινου δυναμικού, διοίκησης και ερευνητές στον τομέα της οργανωσιακής συμπεριφοράς.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2026, 10:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/84376874961?pwd=WTVEY1RZQzhST0lUcDNuR1U5T1M1dz09

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΥΑΚΙΝΘΗ

Θέμα: Ο Ρόλος των Social Media στην Ανάπτυξη Μικρών και Μεσαίων Επιχειρήσεων

Title: The Role of Social Media in the Growth of Small and Medium Enterprises

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον ρόλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media) στην ανάπτυξη και την επιχειρησιακή απόδοση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), μέσω συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης (Systematic Literature Review – SLR). Στόχος της έρευνας είναι η σύνθεση και ανάλυση των σύγχρονων επιστημονικών ευρημάτων σχετικά με τα οφέλη, τις προκλήσεις και τις αποτελεσματικές στρατηγικές αξιοποίησης των social media στο επιχειρηματικό περιβάλλον των ΜΜΕ. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται στις αρχές του πρωτοκόλλου PRISMA και περιλαμβάνει την επιλογή, αξιολόγηση και ανάλυση 66 επιστημονικών άρθρων της περιόδου 2020–2025, τα οποία αντλήθηκαν από τη βάση δεδομένων Scopus. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από τρία ερευνητικά ερωτήματα που αφορούν: Τα οφέλη που προκύπτουν από τη χρήση των social media για τις ΜΜΕ, Τις βασικές προκλήσεις και περιορισμούς που αντιμετωπίζουν κατά την αξιοποίησή τους και τέλος, τις στρατηγικές χρήσης των social media που αναδεικνύονται ως αποτελεσματικότερες. Από τη σύνθεση και την κριτική ανάλυση των ευρημάτων της παρούσας συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης προκύπτει ότι τα social media συμβάλλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της αναγνωρισιμότητας του brand, της αλληλεπίδρασης με το κοινό, της επιχειρησιακής και οικονομικής απόδοσης, καθώς και στην ανάπτυξη εσωτερικών ικανοτήτων μάρκετινγκ και καινοτομίας της επιχείρησης. Παράλληλα, αναδεικνύονται σημαντικές προκλήσεις, όπως η ανάγκη στρατηγικού σχεδιασμού, η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων, η προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες κάθε πλατφόρμας και ζητήματα κανονιστικής συμμόρφωσης. Συμπερασματικά, μέσα από τη βιβλιογραφική σύνθεση της παρούσας εργασίας, αναδεικνύεται ότι η στρατηγική και στοχευμένη ενσωμάτωση των social media μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αλεξάνδρου Νικολάου Κουφούδη

με θέμα
Προσομοίωση και Αξιολόγηση Λειτουργίας Ηλεκτρικού Οχήματος με Ενσωματωμένο Φωτοβολταϊκό Σύστημα σε Simulink/Matlab

Simulation and Evaluation of Electric Vehicle Operation with Integrated Photovoltaic System in Simulink/Matlab

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης 
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας 

Περίληψη
Τα ηλεκτρικά οχήματα αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στη μετάβαση προς καθαρότερες μεταφορές. Ωστόσο, η ευρύτερη υιοθέτησή τους εξακολουθεί να επηρεάζεται από περιορισμούς, όπως η διαθεσιμότητα των υποδομών φόρτισης, ο απαιτούμενος χρόνος φόρτισης και η ενεργειακή χωρητικότητα της μπαταρίας. Σε αυτό το πλαίσιο, τα φωτοβολταϊκά συστήματα που ενσωματώνονται σε οχήματα μπορούν να προσφέρουν πρόσθετη ενέργεια, συμβάλλοντας στην αύξηση της αυτονομίας ενός ηλεκτρικού οχήματος, στη μείωση του κόστους φόρτισης, στην επιμήκυνση της διάρκειας ζωής της μπαταρίας και στην αξιοποίηση επιφανειών του οχήματος που διαφορετικά θα παρέμεναν ανεκμετάλλευτες.
Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τη μοντελοποίηση και προσομοίωση ενός ηλεκτρικού οχήματος με φωτοβολταϊκή υποβοήθηση στο περιβάλλον MATLAB/Simulink. Η φωτοβολταϊκή συστοιχία συνδέεται στον DC ζυγό υψηλής τάσης μέσω ενός DC-DC μετατροπέα ανύψωσης τάσης, ενώ εφαρμόζεται τεχνική MPPT, ώστε να αξιοποιείται η μέγιστη διαθέσιμη ηλιακή ενέργεια. Παράλληλα, μία συστοιχία μπαταριών ιόντων λιθίου συνδέεται στον ίδιο DC ζυγό μέσω αμφίδρομου DC-DC μετατροπέα, επιτρέποντας τη ροή ενέργειας και προς τις δύο κατευθύνσεις, δηλαδή τόσο κατά τη φόρτιση όσο και κατά την εκφόρτιση, καθώς και την ανάκτηση ενέργειας κατά την αναγεννητική πέδηση. Για την ασφαλή λειτουργία του συστήματος, λαμβάνεται επίσης υπόψη η κατάσταση φόρτισης της μπαταρίας, ώστε αυτή να παραμένει εντός προκαθορισμένων ορίων.
Στον ίδιο DC ζυγό συνδέεται και το υποσύστημα κίνησης, μέσω αντιστροφέα, ενώ ο ηλεκτροκινητήρας ελέγχεται με διανυσματικό έλεγχο πεδίου. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται ακριβής παρακολούθηση της ταχύτητας αναφοράς και σταθερή λειτουργία τόσο σε λειτουργία κίνησης όσο και σε λειτουργία αναγεννητικής πέδησης. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης δείχνουν ότι το προτεινόμενο σύστημα λειτουργεί όπως αναμένεται στα εξεταζόμενα σενάρια οδήγησης. Η τάση του DC ζυγού διατηρείται σταθερή γύρω από τα 500 V, ενώ η απαιτούμενη ισχύς του συστήματος κίνησης καλύπτεται από το φωτοβολταϊκό σύστημα και την μπαταρία, ανάλογα με τη διαθέσιμη ηλιακή ενέργεια και τις συνθήκες οδήγησης. Όταν υπάρχει διαθέσιμη φωτοβολταϊκή ισχύς, η συνεισφορά της μπαταρίας μειώνεται, ενώ η κατάσταση φόρτισής της παραμένει εντός των προκαθορισμένων ορίων.

Abstract
Electric vehicles have become increasingly important in the transition toward cleaner transportation, but their wider adoption is still affected by limitations such as charging infrastructure availability, charging time, and battery energy capacity. In this context, vehicle integrated photovoltaic (VIPV) systems can provide additional energy to help increase the driving distance of an EV, lower charging costs, extend the life of the battery and take advantage of unused surfaces on the car for energy generation. 
This thesis demonstrates a modeled and simulated PV augmented electric vehicle using MATLAB/Simulink. A PV array is connected to the high voltage DC-bus using a Boost DC-DC converter and an MPPT control technique is used to provide the maximum amount of solar energy to the electric vehicle. A lithium-ion battery pack is connected to the same high voltage DC-bus through a bidirectional DC-DC converter in order to allow energy to flow in both directions (charging and discharging), while allowing for energy recovery during regenerative braking. A state of charge (SOC) management approach has been included into the operation of the system so that it will operate safely within the defined limits. In the same DC-bus the traction subsystem is also connected through a voltage-source inverter (VSI) and controlled using field-oriented control (FOC) to achieve accurate speed tracking and stable operation across motoring and regenerative modes. The simulation results show that the proposed system operates as intended under the examined driving scenarios. The DC-bus remains stable around 500 V, while the power demand of the traction drive is supplied by the PV system and the battery according to the available solar energy and driving conditions. Battery contribution is reduced when PV power is available and the SOC is kept within the defined limits.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σοφίας Γαλανομάτη

με θέμα
Παραδοσιακές και Βαθιάς Μηχανικής Μάθησης Αρχιτεκτονικές για την Κατάτμηση Εικόνας και Εφαρμογές στο Γεωεντοπισμό
Traditional and Deep Learning Architectures for Image Segmentation and Applications on Geo-localizations

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης
Δρ Ευφροσύνη Δούτση (ΙΤΕ)

Περίληψη
Η επεξεργασία εικόνων αποτελεί βασικό κλάδο στο πεδίο της υπολογιστικής όρασης. Καθώς ο όγκος των οπτικών δεδομένων συνεχίζει να αυξάνεται ραγδαία σε τομείς όπως η ιατρική απεικόνιση και η αυτόνομη πλοήγηση, αυξάνεται και η ζήτηση για ισχυρές και αποτελεσματικές μεθόδους επεξεργασίας εικόνας. Η επεξεργασία εικόνας περιλαμβάνει τεχνικές οι οποίες στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας της εικόνας, στην εξαγωγή σχετικών χαρακτηριστικών και στην ενεργοποίηση της αυτοματοποιημένης λήψης αποφάσεων. Η κατάτμηση εικόνας αποτελεί βασική μέθοδο επεξεργασίας εικόνας. Με την κατάτμηση εικόνας επιτυγχάνεται ο διαχωρισμός της εικόνας σε διακριτές, ομοιογενείς περιοχές που αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα αντικείμενα ή περιοχές ενδιαφέροντος. Καθώς είναι τεχνική της οποίας η ύπαρξη υφίσταται αρκετά χρόνια κι είναι ευρύτερα διαδεδομένη, έχουν αναπτυχθεί διαφορετικοί μέθοδοι με τις οποίες μπορεί να υλοποιηθεί. Στις μέρες μας, επιτυγχάνεται είτε με παραδοσιακές μεθόδους είτε με τη χρήση βαθιάς μηχανικής μάθησης και νευρωνικών δικτύων. Πρόκειται για τεχνική η οποία έχει εφαρμογές σε διάφορους τομείς. Για παράδειγμα, μέσω αυτής μπορεί να πραγματοποιηθεί η αναγνώριση ενός προσώπου, να πραγματοποιηθεί αναζήτηση βάσει του περιεχομένου της, να δημιουργηθούν αυτόνομα αυτοκίνητα και έξυπνες πόλεις. Δύο από τις πιο κρίσιμες εφαρμογές είναι ο γεωεντοπισμός εικόνας -ο προσδιορισμός της πραγματικής θέσης της εικόνας- και η τμηματοποίηση του τοπίου, η οποία περιλαμβάνει τον εντοπισμό και την οριοθέτηση διαφορετικών τύπων κάλυψης γης, όπως δάση και κατοικημένες περιοχές. Ο σκοπός της έρευνας διαχωρίζεται σε τρία κυρίως μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται επισκόπηση κι ανάλυση ορισμένων παραδοσιακών τεχνικών κατάτμησης εικόνας, όπως είναι η κατάτμηση βάσει κατωφλίου. Το δεύτερο μέρος αφορά στις πιο σύγχρονες τεχνικές κατάτμησης εικόνας, οι οποίες βασίζονται σε αλγορίθμους μηχανικής ή βαθιάς μηχανικής μάθησης. Στο τρίτο μέρος αναλύεται η εφαρμογή των μεθόδων αυτών στο γεωεντοπισμό.

Abstract 
Image processing is a basic discipline in the field of computer vision. As the volume of visual data continues to grow rapidly across domains such as medical imaging and autonomous navigation, the demand for robust and efficient image processing methods is also increasing. Image processing includes techniques which aim at enhancing image quality, extracting relevant features, and enabling automated decision-making. Image segmentation constitutes a basic method of image processing. Image segmentation achieves the separation of the image into distinct, homogeneous areas that correspond to specific objects or areas of interest. As it is a technique that has been around for several years and is more widespread, different methods have been developed with which it can be implemented. Nowadays, it is achieved either with traditional methods or with the use of deep machine learning and neural networks. This is a technique that has applications in various fields. For example, it can be used to recognize a person, search based on their content, create autonomous cars and smart cities. Two of the most critical applications are image geolocalization -the determination of the actual location of an image- and landscape segmentation, which involves identifying and demarcating different types of land cover, such as forests and residential areas. The purpose of the research is divided into three main parts. The first part provides an overview and analysis of some traditional image segmentation techniques, such as threshold-based segmentation. The second part deals with the most modern image segmentation techniques, which are based on machine learning or deep machine learning algorithms. The third part analyzes the application of these methods on geolocalization.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ένρι Αγιάζι

με θέμα
Μεταβατική Συμπεριφορά Μοντέλων Γειώσεων
Transient Behavior of Grounding Systems

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη
Η συνεχής αύξηση της ζήτησης ενέργειας, σε συνδυασμό με την πλήρη εξάρτηση του ανθρώπινου πολιτισμού στην ηλεκτρική ενέργεια καθιστά ολοένα και πιο σημαντική την αξιόπιστη και αδιάλειπτη λειτουργία των μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, η ταυτόχρονη ανάγκη για την παραγωγή ενέργειας, σε μια εποχή που μας απασχολεί το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης, έχει οδηγήσει πολλούς επιστήμονες και μηχανικούς στην αναζήτηση εναλλακτικών μορφών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι πιο διαδεδομένες εναλλακτικές, είναι η μετατροπή της αιολικής και ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική, μέσα από τις ανεμογεννήτριες και αντίστοιχα από τα φωτοβολταϊκά στοιχεία. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι μονάδες αυτές βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές και είναι εκτεθειμένες σε ακραία καιρικά φαινόμενα. Για τον λόγο αυτό, είναι εξαιρετικής σημασίας η προστασία τους από κεραυνικά πλήγματα ή βραχυκυκλώματα ή οποιαδήποτε διακοπή της εγκατάστασης είτε για λόγους συντήρησης είτε σφάλματος του δικτύου. Aυτο οποίο επιτυγχάνεται με τον σωστό σχεδιασμό του συστήματος γείωσης. 
Ο σωστός σχεδιασμός του συστήματος γείωσης είναι κρίσιμος για την ασφαλή όδευση και εξουδετέρωση των ρευμάτων σφάλματος από την εγκατάσταση προς την γη. Στην παρούσα διπλωματική εργασία μελετάται η μεταβατική συμπεριφορά απλών συστημάτων γείωσης, και στην συνέχεια το σύστημα γείωσης ενός αιολικού πάρκου. Η ανάλυση της μεταβατικής συμπεριφοράς των συστημάτων γείωσης γίνεται μέσω διαφορετικών μοντέλων και προσφέρει σημαντικές πληροφορίες για την ποιότητα και την αξιοπιστία του. Για παράδειγμα την μεταβολή της αντίστασης γείωσης σε συνάρτηση της συχνότητας, τις υπερτάσεις που αναπτύσσονται στην επιφάνεια τους εδάφους (βηματικές τάσεις) καθώς και οι επαγόμενες τάσεις στα διπλανά μεταλλικά αντικείμενα (τάσεις επαφής). Η ανάλυση πραγματοποιείται με την χρήση του προγράμματος εξομοίωσης κυκλωμάτων ATP -EMTP. Πολλαπλά μοντέλα έχουν προταθεί από την βιβλιογραφία, τα οποία εξετάζονται και συγκρίνονται μεταξύ τους. Τέλος, το καταλληλότερο μοντέλο επιλέγεται για την προσομοίωση ενός συστήματος γείωσης υπό διαφορετικές συνθήκες εδάφους αρχικά για μια ανεμογεννήτρια και στην συνέχεια για ένα αιολικό πάρκο με 23 ανεμογεννήτριες, υπό κυματομορφές κλάσης I του πρότυπου IEC 62305-1.

Abstract 
The constant raise of energy demand, combined with the complete dependence of human civilization on electricity, makes the reliable and uninterrupted operation of electrical power plans increasingly important. Furthermore, the simultaneous need for energy, at a time when we are concerned about the climate crisis problem, has led more scientists and engineers to search for alternative ways of electricity production. The most widespread alternatives of alternatives are the conversion of wind and solar energy into electricity, through wind turbines and photovoltaic cells, respectively. In most cases, these units are in remote areas and are exposed to extreme weather conditions, such as lightings strikes. For this reason, it is of utmost importance to protect them from lighting strikes or short circuits faults or any interruption of the installation, whether for maintenance reasons or network faults, which is achieved by properly designing the grounding system.
The proper design of the grounding system is crucial for safe routing and neutralization of fault currents from an installation into the earth. In this thesis, the transient behaviour of simple grounding systems is investigated followed by the analysis of the grounding system of a wind park. The analysis for the transient behaviour of grounding systems is done through different models and offers important information about its quality and reliability. For example, the variation of the grounding resistance as a function of frequency, known as grounding impedance, the over voltages that develop on the ground surface (step voltages) as well as the induced voltages in adjacent metal objects (contact voltages). The analysis is carried out using the ATP-EMTP circuit simulation program. Various grounding models proposed in the literature are examined and compared, to select the most suitable one for the scope of this work. The selected model is then applied to the simulation of a wind turbine grounding system followed by the simulation of a 23-wind generator park using class I waveforms of IEC 62305-1.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2026, 11:00
Αίθουσα: Χώρος εργαστηρίου INDIGO

Ονοματεπώνυμο: ΣΤΑΥΡΙΔΟΥ ΕΙΡΗΝΗ

Θέμα: Προσομοίωση της αντίστροφης ώσμωσης σε εργαστηριακή κλίμακα με τα μαθηματικά μοντέλα Solution Diffusion και Solution Diffusion Imperfection

Title: Simulation of reverse osmosis on a laboratory scale with the use of the mathematical models Solution Diffusion and Solution Diffusion Imperfection.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΡΑΜΠΑΤΖΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΣΟΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΔΙΑΓΓΕΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής

Περίληψη

Η ανάπτυξη και υιοθέτηση ψηφιακών εργαλείων στον βιομηχανικό τομέα αποτελεί ζήτημα μείζονος σημασίας για τη βελτιστοποίηση των βιομηχανικών διεργασιών. Συγκεκριμένα, η πρόβλεψη της απόδοσης των συστημάτων αντίστροφης ώσμωσης είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς τους. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η προσομοίωση συστήματος αντίστροφης ώσμωσης σε πιλοτικήεργαστηριακή κλίμακα με τη χρήση των μαθηματικών μοντέλων Solution Diffusion (SD) και Solution Diffusion Imperfection (SDI) για την αξιολόγηση και σύγκριση της ικανότητάς τους να προβλέψουν τη συγκέντρωση του διηθήματος. Για την ανάπτυξη του μοντέλου, την δημιουργία της προσομοίωσης καθώς και τον εντοπισμό των παραμέτρων που επηρεάζουν ένα σύστημα αντίστροφης ώσμωσης, όπως η σύσταση και ο ρυθμός ροής του νερού τροφοδοσίας πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση. Η προσομοίωση υλοποιήθηκε σε Python και η λειτουργία της επαληθεύτηκε αντλώντας δεδομένα από μια πραγματική διάταξη αντίστροφης ώσμωσης που εφαρμόστηκε σε μια βιομηχανική μονάδα παραγωγής απιονισμένου νερού στα πλαίσια του έργου AquaSPICE. Το μη προσαρμοσμένο μοντέλο SD, το οποίο χρησιμοποιούσε συντελεστές που υπολογίστηκαν από δεδομένα του κατασκευαστή της μεμβράνης, παρουσίασε μέσο όρο σφάλματος της τάξεως του 83.36%, αποδεικνύοντας ότι η χρήση συντελεστών που προέρχονται από δεδομένα κατασκευαστή δεν επαρκούν για την ακριβή πρόβλεψη της συγκέντρωσης του διηθήματος. Μετά τη προσαρμογή των συντελεστών διαπερατότητας νερού και διαλυμένης ουσίας με την χρήση πειραματικών δεδομένων, ο μέσος όρος σφάλματος του μοντέλου SD μειώθηκε στο 46.51%, επιβεβαιώνοντας την υπόθεση ότι η προσαρμογή των συντελεστών είναι απαραίτητη για την προσομοίωση συστημάτων αντίστροφης ώσμωσης με ακρίβεια. Η χρήση του μοντέλου SDI, το οποίο περιλαμβάνει έναν επιπλέον συντελεστή σύζευξης (K) για την περιγραφή της μεταφοράς διαλύτη και διαλυμένης ουσίας μέσα από τις ατέλειες της μεμβράνης, δεν βελτίωσε την ακρίβεια πρόβλεψης καθώς ο μηχανισμός μεταφοράς μέσω διάχυσης κυριαρχούσε υπό τις εξεταζόμενες συνθήκες. Παρά τη βελτίωση της ακρίβειας, το μοντέλο υπερεκτιμούσε διαρκώς την ποιότητα του διηθήματος. Αυτή η ανακρίβεια αποδόθηκε στις επιπτώσεις της ρύπανσης της μεμβράνης λόγω σχηματισμού επικαθήμενου στρώματος στην επιφάνεια της, το οποίο ενισχύει τις επιπτώσεις του φαινομένου πόλωσης συγκέντρωσης (cake-enhanced concentration polarization). Αυτό το φαινόμενο δεν αποτυπώθηκε πλήρως από τα μοντέλα παρά την ενσωμάτωση των εξισώσεων πόλωσης συγκέντρωσης. Συνοψίζοντας, το μοντέλο SD παρουσίασε περιορισμένη ακρίβεια στην πρόβλεψη της πυκνότητας του διηθήματος λόγω των επιπτώσεων της ρύπανσης της μεμβράνης, ενώ το μοντέλο SDI απέτυχε να βελτιώσει την ακρίβεια, επιβεβαιώνοντας ότι η μεταφορά διαλύτη και διαλυμένης ουσίας μέσω διάχυσης κυριαρχούσε έναντι της μεταγωγικής μεταφοράς μέσω ατελειών της μεμβράνης.

Abstract

The development and adoption of digital tools in the industrial sector is of major importance for process monitoring, simulation and optimization. Predicting the performance of reverse osmosis (RO) systems is useful and necessary for their performance assessment. The objective of this thesis was to simulate a RO process on a laboratory scale using the mathematical models of Solution Diffusion (SD) and Solution Diffusion Imperfection (SDI) in order to evaluate and compare the ability of the two models to predict permeate concentration. In the context of the thesis, a literature review was conducted for the development and simulation of the models and in order to find the parameters that affect RO process, such as the composition and flow rate of the feed solution. The simulation was implemented in Python and validated using data from a real industrial RO application in a demineralization plant within the context of the AquaSPICE project. The uncalibrated SD model, using coefficients that were back-calculated from manufacturer data, produced mean relative errors of 83.36%, demonstrating that coefficients derived from manufacturer data alone are insufficient for accurate permeate concentration prediction. Following calibration of the water and solute permeability coefficients using experimental data, the mean relative error for the SD model dropped to 46.51%, confirming that calibration is essential for reliable simulation of permeate concentration results. The SDI model, which included an additional coupling coefficient to account for convective solute and solvent transport through membrane imperfections provided no measurable improvement in predictive accuracy, as the diffusive transport mechanism dominated under the examined conditions. Despite the improvement in accuracy, the model consistently overpredicted permeate quality. This inaccuracy was attributed to the effects of membrane fouling, namely the effects of cake-enhanced concentration polarization which was present in the case study, that the models could not fully capture despite incorporating concentration polarization. In summary, the SD model showed limited predictive accuracy for the RO pilot due to the effects of membrane fouling, while the SDI model failed to improve accuracy, confirming that diffusive transport dominated over convective transport through membrane imperfections.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026, 11:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/82617003433?pwd=ZVJoemtxa2JHYUtkYW9Nd0RpQlpzdz09 Meeting ID: 826 1700 3433 Password: 921530

Ονοματεπώνυμο: ΤΣΙΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ

Θέμα: Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Title: THE CONTRIBUTION OF LOCAL DANCES TO TOURISM

Εξεταστική Επιτροπή

• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΠΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ THE CONTRIBUTION OF LOCAL DANCES TO TOURISM Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να διερευνήσει τη συμβολή των τοπικών χορών στην ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος και στην ανάπτυξη και προώθηση του βιώσιμου τουρισμού, με έμφαση στη σύνδεση πολιτιστικής ταυτότητας και βιωματικής εμπειρίας. Αναγνωρίζοντας την αυξανόμενη ζήτηση για αυθεντικές, βιωματικές εμπειρίες, ερευνήθηκε πως οι παραδοσιακοί χοροί μπορούν να ενσωματωθούν στις τουριστικές υπηρεσίες και να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης επισκεπτών, ενισχύοντας την οικονομική ανάπτυξη μιας περιοχής. Ο τουρισμός, πέρα από την οικονομική του διάσταση, αποτελεί πεδίο πολιτισμικών ανταλλαγών και αυθεντικών εμπειριών. Οι τοπικοί χοροί, ως φορείς άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, προσφέρουν στους επισκέπτες τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τον πολιτισμό ενός τόπου με τρόπο συμμετοχικό και βιωματικό. Στο θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης παρουσιάστηκαν οι έννοιες του πολιτιστικού τουρισμού, της βιωματικής εμπειρίας και του τουριστικού branding, ενώ αναλύθηκε η σημασία της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, με παραδείγματα από διεθνείς πρακτικές (π.χ. φλαμένκο στην Ισπανία, ιρλανδικός χορός). Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο ρόλο των τοπικών χορών ως εμπειρικού τουριστικού προϊόντος, μέσα από φεστιβάλ, εκπαιδευτικά εργαστήρια και πολιτιστικές εκδηλώσεις που συνδυάζουν την αυθεντικότητα με τη σύγχρονη τουριστική ζήτηση. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε σε μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση για τη διερεύνηση του θεωρητικού πλαισίου του πολιτιστικού τουρισμού, ενώ παράλληλα αναλύθηκε μελέτη περίπτωσης για την περιοχή Χανιά Κρήτης. Πραγματοποιήθηκε και διοικητική προσέγγιση για τον κρητικό χορό ως τουριστικό προϊόν μέσω της ανάλυσης SWOT. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αφενός τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη, αφετέρου τους κινδύνους εμπορευματοποίησης και πολιτιστικής στρέβλωσης. Η εργασία ανάλυσε τις υφιστάμενες πρακτικές και τις προοπτικές αξιοποίησης των χορών για την τουριστική ανάπτυξη και ανάδείξε τη σημαντική συμβολή των τοπικών χορών στη διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος και την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. Τα συμπεράσματα και οι προτάσεις που προέκυψαν προσφέρουν πρακτικές κατευθύνσεις για τους φορείς λήψης αποφάσεων και τις τουριστικές επιχειρήσεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός βιώσιμου και πολιτισμικά εμπλουτισμένου τουριστικού μοντέλου που θα ενισχύει την τοπική ταυτότητα και τη διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος σε διεθνές επίπεδο. Λέξεις κλειδιά: Πολιτιστικός τουρισμός, τοπικοί χοροί, βιώσιμη ανάπτυξη, τουριστική στρατηγική, άυλη πολιτιστική κληρονομιά, τουριστικό προϊόν, Κρήτη.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Πατεράκη

με θέμα

Πειραματική Διερεύνηση και Μοντελοποίηση Διάταξης Προστασίας από Υπερτάσεις σε Φορτιστές Ηλεκτρικών Οχημάτων
Experimental Investigation and Modelling of SPD in Electric Vehicle Chargers

Εξεταστική Επιτροπή
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας (επιβλέπων)
Καθηγητής Κωνσταντίνος Γυφτάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Θωμάς Τσοβίλης (ΑΠΘ, Τμήμα ΗΜΜΥ)

Περίληψη
Η ταχεία ανάπτυξη της ηλεκτροκίνησης έχει οδηγήσει σε αυξανόμενη ζήτηση για υποδομές φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων. Καθώς οι φορτιστές ηλεκτρικών οχημάτων εγκαθίστανται ολοένα και περισσότερο σε οικιακούς, εμπορικούς και δημόσιους χώρους, η αξιόπιστη και ασφαλής λειτουργία τους αποτελεί σημαντική απαίτηση για τις σύγχρονες ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Δεδομένου ότι οι φορτιστές ηλεκτρικών οχημάτων περιλαμβάνουν ευαίσθητα ηλεκτρονικά, ενδέχεται να εκτεθούν σε μεταβατικές υπερτάσεις που προκαλούνται από κεραυνική δραστηριότητα, διακοπτικούς χειρισμούς και άλλες ηλεκτρικές διαταραχές. Για τον λόγο αυτό, οι διατάξεις προστασίας από υπερτάσεις είναι απαραίτητες για τη μείωση της ηλεκτρικής καταπόνησης που επιβάλλεται στον φορτιστή και για τη βελτίωση της αξιοπιστίας της εγκατάστασης. Η παρούσα διπλωματική εργασία περιλαμβάνει τόσο πειραματική διερεύνηση όσο και μοντελοποίηση μιας τέτοιας προστατευτικής συσκευής, η οποία χρησιμοποιείται σε εγκαταστάσεις φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων.
Το πειραματικό μέρος της εργασίας εξετάζει τη μεταβατική συμπεριφορά της προστατευτικής συσκευής υπό τυποποιημένες κρουστικές κυματομορφές τάσης και ρεύματος. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν με διαφορετικές συνδεσμολογίες, ώστε να εξεταστεί η απόκρισή της υπό κρουστικές συνθήκες. Επιπλέον, η ίδια συσκευή διερευνήθηκε πειραματικά ως μέρος του συστήματος προστασίας ενός φορτιστή ηλεκτρικού οχήματος, με στόχο την αξιολόγηση της συμπεριφοράς της πλήρους συνδεσμολογίας υπό κρουστική καταπόνηση.
Στο μέρος της μοντελοποίησης αναπτύσσεται ένα ισοδύναμο κυκλωματικό μοντέλο της προστατευτικής συσκευής στο ATP-EMTP. Το μοντέλο βασίζεται στην εσωτερική τοπολογία της συγκεκριμένης συσκευής και περιλαμβάνει αναπαραστάσεις τόσο των μεταλλοξειδικών βαρίστορ όσο και των σπινθηριστών αερίου που χρησιμοποιούνται ως προστατευτικά στοιχεία. Το προτεινόμενο μοντέλο επικυρώθηκε μέσω συγκρίσεων μεταξύ προσομοιωμένων και πειραματικών κυματομορφών τάσης και ρεύματος.
Συνολικά, η διπλωματική εργασία συμβάλλει στην ανάλυση της μεταβατικής συμπεριφοράς των διατάξεων προστασίας από υπερτάσεις και της απόδοσης της προστασίας έναντι υπερτάσεων σε εγκαταστάσεις φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων, μέσω μιας συνδυασμένης πειραματικής και υπολογιστικής προσέγγισης.

Abstract 
The rapid growth of electric mobility has led to an increasing demand for electric vehicle charging infrastructure. As electric vehicle chargers become more widely installed in residential, commercial and public locations, their reliable and safe operation becomes an important requirement for modern electrical installations. Since EV chargers include sensitive power electronic components, they may be exposed to transient overvoltages caused by lightning activity, switching operations and other electrical disturbances. For this reason, surge protective devices (SPDs) are essential for reducing the electrical stress imposed on the charger and improving the reliability of the installation. This diploma thesis includes both experimental work and modeling of an SPD used for the protection of electric vehicle charger installations.
The experimental part of this work examines the transient behavior of the SPD under standard impulse voltage and current waveforms. The tests were performed with different connection configurations, to examine the response of the device under impulse conditions. In addition, the same SPD was experimentally investigated as part of the protection system of an electric vehicle charger, to assess the behavior of the complete connection arrangement under impulse stress.
The modeling part of this work develops an equivalent circuit model of the SPD in ATP-EMTP. The model is based on the internal topology of the specific device and includes representations of both metal oxide varistor and gas discharge tube protective elements. The proposed model was validated through comparisons between simulated and experimental voltage and current waveforms.
Overall, the thesis contributes to the analysis of SPD transient behavior and surge protection performance in electric vehicle charger installations through a combined experimental and simulation approach.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μάριου Μανωλιά 

με θέμα
Ανάπτυξη Ψηφιακού Διδύμου Φωτοβολταϊκού Μετατροπέα DC/DC σε Αναδιατασσόμενη Λογική
Development of the Digital Twin of a Photovoltaic DC/DC Converter in Reconfigurable Logic

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Ευτύχιος Κουτρούλης (Επιβλέπων)
Επίκουρος Καθηγητής Γεώργιος Πέππας
Καθηγητής Σωτήριος Ιωαννίδης

Περίληψη
Καθώς πραγματοποιείται η ενεργειακή μετάβαση σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), τα ηλεκτρονικά ισχύος που τις υποστηρίζουν πρέπει να λειτουργούν αποδοτικά και αξιόπιστα, επιτρέποντας παράλληλα ανίχνευση βλαβών και αποκλίσεων από την αναμενόμενη λειτουργία. Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει την ανάπτυξη ενός ψηφιακού διδύμου πραγματικού χρόνου για έναν φωτοβολταϊκό (Φ/Β) μετατροπέα ανύψωσης τάσης (DC-DC Boost converter), υλοποιημένου σε FPGA. Το ψηφιακό δίδυμο εκτελείται παράλληλα με το πραγματικό σύστημα και λειτουργεί ως ενσωματωμένη αναφορά της αναμενόμενης συμπεριφοράς, επιτρέποντας συνεχή παρακολούθηση και ανίχνευση ανωμαλιών με πολύ μικρή καθυστέρηση, χωρίς εξάρτηση από υποδομές υπολογιστικού νέφους. Αρχικά αναπτύσσεται και επιβεβαιώνεται το μοντέλο μετατροπέα και ελεγκτή στο MATLAB/Simulink, μετασχηματίζεται σε διακριτό χρόνο και στη συνέχεια υλοποιείται σε πλακέτα Intel MAX10 μέσω σύνθεσης στο Quartus. Η πειραματική αξιολόγηση δείχνει ότι το ψηφιακό δίδυμο αναπαράγει με ακρίβεια τη δυναμική του μετατροπέα σε τυπικές συνθήκες, ενώ οι αποκλίσεις διδύμου–συστήματος παρέχουν πληροφορία χρήσιμη για παρακολούθηση κατάστασης, ανίχνευση βλαβών και μελλοντικές επεκτάσεις σε προηγμένο έλεγχο και διάγνωση.
Λέξεις-Κλειδιά: Ψηφιακό δίδυμο, Φωτοβολταϊκά (Φ/Β), Μετατροπέας ανύψωσης τάσης (Boost) DC/DC, Αναδιατασσόμενη λογική, Κλειστός βρόχος ελέγχου

Abstract 
As the energy transition toward renewable energy sources progresses, the power electronics that support them must operate efficiently and reliably while enabling rapid detection of faults and deviations from expected performance. This thesis presents the development of a real-time digital twin for a photovoltaic (PV) DC–DC Boost converter, implemented on an FPGA. The digital twin runs in parallel with the physical system and acts as an embedded reference of the expected behavior, enabling continuous monitoring and low-latency anomaly detection without relying on cloud computing infrastructure. First, a detailed converter-and-controller model is developed and validated in MATLAB/Simulink, transformed into a discrete-time form, and then implemented on an Intel MAX10 development board through synthesis in Intel Quartus. Validation through FPGA-in-the-Loop co-simulation shows that the FPGA-based digital twin accurately reproduces the converter dynamics under typical operating conditions. Deviations between the digital twin and the physical system provide information that is useful for condition monitoring, fault detection, and future extensions toward advanced control and diagnostics.
Keywords: Digital Twin, Photovoltaic (PV), Boost DC/DC Converter, FPGA, FPGA-in-the-Loop

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βασιλικής Νέτσιου

με θέμα
Ομοσπονδιακή Μάθηση και Αυτοματοποίηση Ροών Εργασίας CEP/CEF μέσω Τελεστών του RapidMiner Studio
Federated Learning and CEP/CEF Workflow Automation through RapidMiner Studio Operators

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος  Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς
Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος

Περίληψη
Η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των κατανεμημένων συστημάτων επεξεργασίας ροών δεδομένων, σε συνδυασμό με την ανάγκη για μηχανική μάθηση με διαφύλαξη της ιδιωτικότητας, δημιουργεί σημαντικές προκλήσεις στη διαμόρφωση και ενορχήστρωση ετερογενών τεχνολογιών. Το Federated Learning επιτρέπει την εκπαίδευση μοντέλων σε κατανεμημένους κόμβους χωρίς τη συγκέντρωση των πρωτογενών δεδομένων, ενώ οι τεχνικές Complex Event Processing/Forecasting (CEP/CEF) επιτρέπουν την αναγνώριση και πρόβλεψη σύνθετων γεγονότων σε πραγματικό χρόνο. Ωστόσο, η ενσωμάτωση αυτών των προσεγγίσεων σε υποδομές streaming απαιτεί συνήθως χειροκίνητη παραμετροποίηση, εξειδικευμένες τεχνικές γνώσεις και άμεση αλληλεπίδραση με τη γραμμή εντολών.
Η παρούσα διπλωματική εργασία αντιμετωπίζει αυτές τις προκλήσεις μέσω της ανάπτυξης custom operators για το RapidMiner Studio, μια οπτική πλατφόρμα μηχανικής μάθησης. Οι τελεστές επιτρέπουν στους χρήστες να διαμορφώνουν οπτικά πειράματα federated learning και να ενσωματώνουν μηχανή CEP/CEF σε κατανεμημένες ροές εργασίας streaming, μειώνοντας την ανάγκη για χειροκίνητη παραμετροποίηση χαμηλού επιπέδου. Η προτεινόμενη αρχιτεκτονική διαχωρίζει το επίπεδο ελέγχου από το επίπεδο επεξεργασίας δεδομένων, επιτρέποντας τον σχεδιασμό και την εκτέλεση σύνθετων ροών εργασίας μέσω οπτικού περιβάλλοντος, ενώ παραμένουν διαθέσιμες ρυθμίσεις που εξαρτώνται από την εκάστοτε υποδομή, όπως οι Kafka brokers, οι απομακρυσμένες διαδρομές αρχείων και τα SSH credentials.
Η πειραματική αξιολόγηση επιβεβαίωσε ότι η προτεινόμενη προσέγγιση απλοποιεί επιτυχώς την ενορχήστρωση κατανεμημένων συστημάτων streaming μέσω οπτικού περιβάλλοντος.
Abstract 
The increasing complexity of distributed data stream processing systems, combined with the need for privacy-preserving machine learning, creates significant challenges in configuring and orchestrating heterogeneous technologies. Federated Learning enables model training across distributed nodes without centralizing raw data, while Complex Event Processing and Forecasting (CEP/CEF) techniques allow real-time pattern recognition and prediction over event streams. However, integrating these approaches into streaming infrastructures typically requires manual configuration, specialized technical knowledge, and direct interaction with command-line interfaces.
This diploma thesis addresses these challenges through the development of custom operators for RapidMiner Studio, a visual machine learning platform. The operators allow users to visually configure federated learning experiments and to integrate a CEP/CEF engine into distributed streaming pipelines, reducing the amount of manual low-level configuration required. The proposed architecture separates the control layer from the data processing layer, enabling the design and execution of complex streaming workflows through a drag-and-drop environment while still exposing deployment-specific settings such as Kafka brokers, remote paths, and SSH credentials when needed.
The experimental evaluation confirmed that the proposed approach successfully simplifies the orchestration of distributed streaming systems through a visual environment.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ελεονόρας Τσόμη

με θέμα
Υλοποίηση του OmniSketch στο  Apache Flink  
Implementation of OmniSketch in Apache Flink

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς 

Περίληψη
Είναι γνωστό ότι ο όγκος των δεδομένων που παράγονται καθημερινά από οποιαδήποτε εφαρμογή αυξάνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα να δημιουργείται άμεση ζήτηση για πλαίσια επεξεργασίας ροών σε πραγματικό χρόνο. Η παρούσα εργασία διερευνά την ενσωμάτωση του OmniSketch στο Apache Flink, με σκοπό την αξιοποίηση του δυναμικού του για την παράλληλη επεξεργασία σε κατανεμημένα συστήματα. Ο πρωταρχικός στόχος είναι η επίτευξη βαθμού παραλληλισμού μέσω της ενσωμάτωσης του OmniSketch στο Synopsis Data Engine (SDE). Η διαδικασία ενσωμάτωσης αξιοποίησε τις δυνατότητες κατανεμημένης επεξεργασίας του Flink για την αποτελεσματική διαχείριση ροών δεδομένων μεγάλης κλίμακας. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν τροποποιήσεις, από την πλευρά μας, στον αλγόριθμο του OmniSketch προκειμένου να καταστεί δυνατή η λειτουργία του παράλληλο επίπεδο, ενισχύοντας τόσο την αποτελεσματικότητα της σύνοψης όσο και της εκτέλεσης της.

Abstract 
It is known that the amount of data generated every day by any application is rapidly growing, resulting in an immediate demand for real-time stream processing frameworks. This work explores the integration of OmniSketch within Apache Flink to leverage its potential for parallel processing
in distributed systems. The primary objective is to achieve a degree of parallelism greater than one by embedding OmniSketch into the Synopsis Data Engine (SDE) framework. The integration process utilized Flink’s distributed processing capabilities to efficiently handle large-scale data streams. Additionally, modifications, from our part, to the OmniSketch algorithm were made to enable its operation
in parallel, enhancing both summarization and execution efficiency.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2026, 14:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Στροβιλομηχανών και Ρευστοδυναμικής

Ονοματεπώνυμο: ΚΟΥΡΜΟΥΤΑ ΗΛΙΑΝΑ

Θέμα: Σχεδίαση και ανάλυση βάσεων διαφορικού για όχημα Formula Student.

Title: Differential mounts design and analysis for a Formula Student vehicle.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΝΙΚΟΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΕΛΗΣ ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ, Καθηγητής
• ΚΟΥΙΚΟΓΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα Διπλωματική Εργασία παρουσιάζει τη μεθοδολογία, με τη χρήση CAE (Computer-Aided Engineering), για τη σχεδίαση και ανάλυση των βάσεων ενός διαφορικού συστήματος μετάδοσης κίνησης σε ένα αγωνιστικό μονοθέσιο όχημα, ανοιχτού τροχού, κινητήρα καύσης, τύπου Formula Student. Η διαχείριση και εκτέλεση του έργου βασίστηκε στο μοντέλο V της προσέγγισης Μηχανικής Συστημάτων. Ο κύριος στόχος ήταν η δημιουργία δύο διαφορικών βάσεων που θα διασφαλίζουν την απόδοση, την αξιοπιστία και την ασφάλεια του οχήματος. Για να επιτευχθεί αυτό, έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι εξής παράγοντες: i) μηχανολογικοί περιορισμοί (π.χ., ρουλεμάν και διαστάσεις), ii) η τοπολογία των περιορισμών διάταξης των εξαρτημάτων του οχήματος, iii) τα φορτία-στόχοι, και iv) η ευκολία κατασκευής. Ήταν σημαντικό να προταθεί ένα σχέδιο που να μπορεί να προσαρμοστεί και να χρησιμοποιηθεί σε πολλαπλές εφαρμογές οχημάτων. Η διπλωματική εργασία καταλήγει με προτάσεις και επόμενα βήματα.

Abstract

This Diploma Thesis presents the methodology, with the use of CAE (Computer-Aided Engineering), for the design and analysis of the mechanical mounts of a differential gear train in a single-seated, open-wheel, combustion engine, Formula Student vehicle. The management and execution of this project was based on the V model Systems Engineering approach. The primary goal was the creation of two differential mounts that ensure the vehicle’s performance, reliability, and safety. For this to be achieved, the following factors needed to be considered: i) mechanical constraints (e.g., roller bearings and dimensions), ii) topology of the vehicle packaging constraints, iii) load cases targets, and iv) ease of manufacturing. It was important to propose a design that can be adapted-used for multiple vehicular applications. The thesis concludes with recommendations and next steps.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2026, 13:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/4267228881?pwd=SFNJdUFOR2ZTQjFKTlF3RkFKeFlwQT09

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Θέμα: Ο ρόλος της χρηματοοικονομικής ανθεκτικότητας και της στρατηγικής διαχείρισης κινδύνου στην επιβίωση των επιχειρήσεων υπό συνθήκες πολλαπλών κρίσεων.

Title: The Role of Financial Resilience and Strategic Risk Management in Business Survival under Multiple Crisis Conditions .

Εξεταστική Επιτροπή

• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον ρόλο της χρηματοοικονομικής ανθεκτικότητας και της στρατηγικής διαχείρισης κινδύνου στην επιβίωση και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων σε συνθήκες πολλαπλών κρίσεων. Στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον, οι επιχειρήσεις καλούνται να ανταπεξέλθουν σε μια σειρά προκλήσεων που απορρέουν από υγειονομικές, ενεργειακές, γεωπολιτικές και περιβαλλοντικές κρίσεις. Σκοπός της μελέτης είναι να αναδειχθεί η σημασία της ανθεκτικότητας και της προληπτικής διαχείρισης κινδύνων ως κρίσιμων παραγόντων επιβίωσης, ανταγωνιστικότητας και μακροχρόνιας βιωσιμότητας. Η εργασία επικεντρώνεται στον ορισμό και τη θεωρητική θεμελίωση της έννοιας της χρηματοοικονομικής ανθεκτικότητας, στην ανάλυση των χαρακτηριστικών των σύγχρονων κρίσεων και στην παρουσίαση βασικών πλαισίων στρατηγικής διαχείρισης κινδύνου. Παράλληλα, εξετάζεται η σύνδεση μεταξύ ανθεκτικότητας, βιωσιμότητας και στρατηγικού πλεονεκτήματος, με αναφορά σε βέλτιστες πρακτικές από την ελληνική και διεθνή επιχειρηματική εμπειρία. Τέλος, διατυπώνονται προτάσεις πολιτικής και στρατηγικές ενίσχυσης της ανθεκτικότητας στον επιχειρηματικό τομέα.

Ονοματεπώνυμο Μεταπτυχιακού Φοιτητή: Νικήτας Μαυράκης

Α.Μ. 2015057401

Ημερομηνία Παρουσίασης: 12/6/2026

Ώρα: 16:00 (Διαδικτυακά) 

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/94984438653?pwd=7zgtpIqgH5heq6nMnagNls5v6g2yWH.1

Meeting ID: 949 8443 8653

Password: 269599

Θέμα ΔΜΣ «ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΕΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΒΙΟΣΤΕΡΕΩΝ: ΕΚΤΙΜΗΣΗ, ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ»

Title MSc «Environmental Permitting of a Biosolids Gasification Facility: Assessment, Evaluation and Mitigation of Environmental Impacts»

Επιβλέπων: Πέτρος Γκίκας (Καθηγητής)

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Πέτρος Γκίκας (Καθηγητής)

2 Τσούτσος Θεοχάρης (Καθηγητής)

3 Κομνίτσας Κωσταντίνος (Καθηγητής)

Περίληψη:

Η αυξανόμενη παραγωγή βιοστερεών από τις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) δημιουργεί σημαντικές περιβαλλοντικές και διαχειριστικές προκλήσεις. Η παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή εξετάζει την περιβαλλοντική αδειοδότηση της πιλοτικής μονάδας αεριοποίησης βιοστερεών στην ΕΕΛ Ρεθύμνου, στο πλαίσιο του έργου LIFE B2E4Sustainable-WWTP. Στην υφιστάμενη ΕΕΛ Ρεθύμνου εγκαταστάθηκε πιλοτική μονάδα, η οποία περιλαμβάνει τρία στάδια επεξεργασίας: μικροκοσκίνιση, ξήρανση και αεριοποίηση. Η μονάδα αυτή επεξεργάζεται περίπου το ένα τρίτο της μέσης ημερήσιας παροχής λυμάτων της εγκατάστασης, δηλαδή περίπου 5.000 m3. Κατά το στάδιο της μικροκοσκίνισης παράγονται περίπου 0,5 τόνοι βιοστερεών ημερησίως (σε ξηρή βάση), με περιεκτικότητα σε στερεά έως 45%. Τα βιοστερεά αυτά οδηγούνται στη μονάδα ξήρανσης και στη συνέχεια στην αεριοποίηση, κατά την οποία παράγεται αέριο σύνθεσης (syngas). Το παραγόμενο αέριο αξιοποιείται μέσω ηλεκτροκινητήρα εσωτερικής καύσης για την παραγωγή θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας. Η ενέργεια αυτή επαρκεί για την κάλυψη των αναγκών λειτουργίας της πιλοτικής μονάδας, συμβάλλοντας παράλληλα στη μείωση της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης της ΕΕΛ και, κατά συνέπεια, στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Η μονάδα εγκαταστάθηκε εντός της υφιστάμενης ΕΕΛ, χωρίς να απαιτείται νέος χώρος ή επέμβαση σε περιοχές περιβαλλοντικής προστασίας (όπως Natura 2000). Η γεωγραφική της θέση διασφαλίζει χαμηλή αισθητική και ηχητική όχληση, ενώ εφαρμόστηκαν κατάλληλα μέτρα για την αποφυγή εκπομπών οσμών, θορύβου και ακατάλληλων αποβλήτων. Η μελέτη περιλαμβάνει αναλυτική εκτίμηση και αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (σε αέρα, ύδατα, έδαφος, ανθρώπινες δραστηριότητες, υποδομές, φυσικό τοπίο και κοινωνικοοικονομικό ιστό), καθώς και συγκριτική ανάλυση με εναλλακτικές τεχνολογίες, όπως η αναερόβια χώνευση. Η τεχνολογία της αεριοποίησης κρίθηκε ως καταλληλότερη, λόγω της υψηλής ενεργειακής απόδοσης, και της παραγωγής αερίου υψηλής θερμογόνου δύναμης. Η διατριβή προτείνει ένα πλήρως καινοτομικό σύστημα διαχείρισης αστικών λυμάτων με παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, το οποίο συνδυάζει τεχνολογική και περιβαλλοντική αποτελεσματικότητα. Η πιλοτική εφαρμογή αναμένεται να αποτελέσει οδηγό για μελλοντικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ ευθυγραμμίζεται με τις στρατηγικές βιώσιμης ανάπτυξης και την κυκλική οικονομία.

Abstract:

The increasing generation of biosolids from Wastewater Treatment Plants (WWTPs) presents substantial environmental and operational challenges. This postgraduate thesis investigates the environmental permitting process of a pilot biosolids gasification unit implemented at the Rethymno WWTP, within the framework of the LIFE B2E4Sustainable-WWTP project. The pilot system, integrated into the existing WWTP infrastructure, comprises three main stages: microscreening, drying, and gasification. The pilot unit treats approximately one-third of the WWTP’s average daily wastewater flow, corresponding to around 5,000 m3. During microscreening, approximately 0.5 tonnes of biosolids are produced daily on a dry basis, with solid content reaching up to 45%. These biosolids are subsequently processed through drying and gasification, yielding synthesis gas (syngas). The produced syngas is utilized via an internal combustion engine to generate both thermal and electrical energy. The energy produced is sufficient to meet the operational demands of the pilot unit, while also contributing to the overall reduction in energy consumption and greenhouse gas emissions of the WWTP. The installation of the unit was achieved without the need for additional land or intervention in environmentally protected areas (e.g., Natura 2000 sites). Its geographical placement ensures minimal aesthetic and acoustic impact, and appropriate measures were implemented to prevent emissions of odors, noise, and unsuitable waste. The study includes a comprehensive environmental impact assessment across multiple domains (air, water, soil, human activities, infrastructure, landscape, and socio-economic context), alongside a comparative analysis with alternative technologies, such as anaerobic digestion. Gasification was identified as the most appropriate option due to its high energy efficiency and the production of high-calorific-value gas. This thesis proposes an innovative and sustainable urban wastewater management model that integrates energy recovery with environmental performance. The pilot application is expected to serve as a reference point for future implementations in Greece and across Europe, aligning with sustainable development policies and the principles of the circular economy.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ιωάννας Μαρίνου

με θέμα
Χρήση Μεγάλων Γλωσσικών Μοντέλων για Ανάπτυξη Γεννήτριας Συνόλων Δεδομένων για Οικοσυστήματα Έξυπνων Δικτύων με Ηλεκτρικά Οχήματα
An LLM-Based Dataset Generator for Smart Grid Ecosystems Populated with Electric Vehicles

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Γεώργιος Χαλκιαδάκης (επιβλέπων)
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς
Καθηγητής Φώτιος Κανέλλος (ΠΚ, Σχολή ΜΠΔ)

Περίληψη
Τα ρεαλιστικά σύνολα δεδομένων διαδρομών και φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων (EV) είναι απαραίτητα για τον σχεδιασμό ευφυών δικτύων ενέργειας, ωστόσο τα πραγματικά δεδομένα παραμένουν δυσεύρετα, εξαρτόμενα από την τοποθεσία και δύσκολα γενικεύσιμα. Στην παρούσα εργασία, παρουσιάζουμε ένα πολυπρακτορικό σύστημα που αξιοποιεί Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (LLMs) για τη δημιουργία συνθετικών συνόλων δεδομένων EV χρησιμοποιώντας τις ελάχιστες δυνατές πληροφορίες ως είσοδο και χωρίς πρόσβαση σε πραγματικά δεδομένα για εκπαίδευση. Το πλαίσιο αποτελείται από τέσσερις εξειδικευμένους πράκτορες οργανωμένους σε μια σειριακή δομή επεξεργασίας: έρευνα σεναρίου μέσω αναζήτησης στο διαδίκτυο, σχεδιασμό αρχετύπων συμπεριφοράς, κατανομή πληθυσμού και σταδιακή παραγωγή γεγονότων. Κάθε στάδιο είναι συνδεδεμένο με έναν ντετερμινιστικό βρόχο επικύρωσης και ανατροφοδότησης. Αξιολογούμε το πλαίσιο σε τρία γεωγραφικά πλαίσια και με τρία διαφορετικά LLMs χρησιμοποιώντας συσχετίσεις Spearman, Ολική Απόσταση Μεταβολής (TVD) και απόσταση Manhattan, διαπιστώνοντας ότι και οι τέσσερις συσχετίσεις Spearman είναι θετικές και στατιστικά σημαντικές (ρ ∈ [0.572, 0.835], p < 0.01) και ότι τα παραγόμενα δεδομένα επιτυγχάνουν 75% κατανεμητική επικάλυψη με πραγματικές παρατηρήσεις (TVD 0.249). Σε 38 πειράματα εντοπίζουμε κατανεμητικές αποκλίσεις και θεμελιώνουμε ένα κεντρικό συμπέρασμα: οι προτροπές και ο σχεδιασμός αρχετύπων διέπουν αποτελεσματικά τον χρονισμό των διαδρομών, υστερούν όμως ως προς την κατανομή του αριθμού τους και αποτυγχάνουν σε μεγάλο βαθμό να ελέγξουν τις κατανομές φόρτισης, τόσο ως προς τον χρονισμό όσο και ως προς τη συχνότητα. Καταλήγουμε ότι η παραγωγή μέσω LLM συμπληρώνει τις στατιστικές μεθόδους, αλλά δεν τις αντικαθιστά, προσφέροντας προσαρμοστικότητα σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν διαθέσιμα πραγματικά δεδομένα.

Abstract 
Realistic electric vehicle (EV) trip and charging datasets are essential for smart grid planning, yet real-world data remains scarce, location-specific, and difficult to generalise. In this work, we present a multiagent framework that employs Large Language Models (LLMs) to generate synthetic EV datasets from minimal input, without access to ground-truth training data. The framework consists of four specialised agents arranged in a staged pipeline - scenario research via web search, behavioural archetype design, population distribution assignment, and incremental event generation - each coupled with a deterministic validation feedback loop. We evaluate our framework across three geographic contexts and three LLMs using Spearman rank correlations, Total Variation Distance (TVD), and Manhattan distance, finding that all four Spearman correlations are positive and statistically significant (ρ ∈ [0.572, 0.835], p < 0.01) and that the generated data achieves 75% distributional overlap with real-world observations (TVD 0.249). In 38 experiments we identify distributional biases that resist prompt engineering, and establish a central finding: prompts and archetype design together effectively govern trip timing, but fall short for trip-count distribution and largely fail to control charging distributions, both timing and frequency. We conclude that LLM-based generation complements, rather than replaces, statistical methods, offering scenario adaptability where ground-truth data is unavailable.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 16 Ιουνίου 2026, 12:30
Αίθουσα: στο εργαστήριο Διοικητικών Συστημάτων (δίπλα στην αίθουσα συνεδριάσεων του ΜΠΔ)

Ονοματεπώνυμο: ΜΟΣΧΟΓΙΑΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ

Θέμα: Νευροεπιστήμη και καταναλωτική συμπεριφορά: τεχνικές, επιπτώσεις και ηθικές διαστάσεις του Neuromarketing

Title: Neuroscience and consumer behavior: techniques, implications, and ethical dimensions of Neuromarketing

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Το Νευρομάρκετινγκ (νευρομάρκετινγκ) αποτελεί ένα νέο επιστημονικό πεδίο που συνδέει τη νευροεπιστήμη με το μάρκετινγκ. Αξιοποιεί μεθόδους από τη νευροεπιστήμη και την ψυχολογία με σκοπό την κατανόηση των προτιμήσεων και των αποφάσεων των καταναλωτών, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να σχεδιάζουν πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές στρατηγικές μάρκετινγκ. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις βασικές τεχνικές που εφαρμόζονται στο νευρομάρκετινγκ, καθώς και τις επιπτώσεις του στην καταναλωτική συμπεριφορά. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι ηθικές προκλήσεις που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς έχουν διατυπωθεί διφορούμενες απόψεις σχετικά με την ηθική του διάσταση. Μέσα λοιπόν από την πραγματοποίηση μιας συστηματικής ανάλυσης της σχετικής βιβλιογραφίας, αναδεικνύονται τάσεις, περιορισμοί και κενά γνώσης, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα για τη θέση και τον ρόλο του νευρομάρκετινγκ στο σύγχρονο επιχειρηματικό και κοινωνικό περιβάλλον.

Abstract

Το Νευρομάρκετινγκ (νευρομάρκετινγκ) αποτελεί ένα νέο επιστημονικό πεδίο που συνδέει τη νευροεπιστήμη με το μάρκετινγκ. Αξιοποιεί μεθόδους από τη νευροεπιστήμη και την ψυχολογία με σκοπό την κατανόηση των προτιμήσεων και των αποφάσεων των καταναλωτών, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να σχεδιάζουν πιο στοχευμένες και αποτελεσματικές στρατηγικές μάρκετινγκ. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τις βασικές τεχνικές που εφαρμόζονται στο νευρομάρκετινγκ, καθώς και τις επιπτώσεις του στην καταναλωτική συμπεριφορά. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι ηθικές προκλήσεις που συνοδεύουν την εφαρμογή του, καθώς έχουν διατυπωθεί διφορούμενες απόψεις σχετικά με την ηθική του διάσταση. Μέσα λοιπόν από την πραγματοποίηση μιας συστηματικής ανάλυσης της σχετικής βιβλιογραφίας, αναδεικνύονται τάσεις, περιορισμοί και κενά γνώσης, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα για τη θέση και τον ρόλο του νευρομάρκετινγκ στο σύγχρονο επιχειρηματικό και κοινωνικό περιβάλλον.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αθανασίου Μπούτα

με θέμα
ETL σε Ροές Δεδομένων χρησιμοποιώντας το Apache Flink
Streaming ETL using Apache Flink

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης
Επίκουρος Καθηγητής Νικόλαος Γιατράκος

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει την ανάπτυξη ενός συστήματος ETL για την επεξεργασία και αποθήκευση δεδομένων που προέρχονται από ένα δίκτυο αισθητήρων, σε πραγματικό χρόνο. Στο σύστημα που αναπτύχθηκε οι χρήστες μπορούν να αποστείλουν ερωτήματα(Queries)  σε μορφή Json αρχείου ως προς την εισερχόμενη ροή. H ανάπτυξη έγινε με την χρήση της κατανεμημένης μηχανής Flink. Τα ερωτήματα κατατίθενται μέσω ενός REST API που αναπτύχθηκε σχετικά, ενώ υποστηρίζονται μετασχηματισμοί συνάθροισης αλλά και μετασχηματισμοί σε single elements. Το σύστημα μας προσφέρει την δυνατότητα πολλαπλών υποβολών αρχείων χωρίς να χρειάζεται να επανεκκινήσει το job. Η αξιολόγηση του συστήματος μας  πραγματοποιήθηκε στον SoftNet Cluster του Πολυτεχνείου Κρήτης. Εκεί μελετήθηκε σε batch προσέγγιση, η επίδραση των επιπέδων παραλληλισμού του Flink, η επίδρασή του πλήθους των δεδομένων εισόδου αλλά και του αριθμού των αρχείων που υποβάλλονται από τους χρήστες.  Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι η επεξεργασία παραμένει σταθερή ανά εγγραφή ανεξαρτήτως του όγκου των δεδομένων, ενώ ο χρόνος επεξεργασίας μειώνεται με την αύξηση των επιπέδων του παραλληλισμού.

Abstract 
This thesis presents the development of an ETL system for the real-time processing and storage of data originating from a sensor network. The developed system enables users to submit queries in the form of JSON files over the incoming data stream. The implementation was carried out using the distributed processing engine Apache Flink. Queries are submitted through a dedicated REST API, while the system supports both aggregation transformations and single-element transformations. Furthermore, the system provides the capability of handling multiple query file submissions without requiring a job restart. The evaluation of the system was conducted on the SoftNet Cluster of the Technical University of Crete. Using a batch-processing approach, we investigated the impact of Flink's parallelism levels, the volume of input data, and the number of query files submitted by users. The results confirm that the processing cost per record remains stable regardless of data volume, while the overall processing time decreases as the level of parallelism increases.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ιωάννη Εμμανουηλίδη 

με θέμα

Υλοποίηση ενός Ακριβούς, Αντιστρέψιμου και Συγχωνεύσιμου Σκίτσου για την Ανίχνευση Υπερ-διαμοιραστών στο Apache Flink 
Implementation of an Accurate, Invertible, and Mergeable Sketch for Online Super Spreader Detection on Apache Flink

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Αντώνιος Δεληγιαννάκης (επιβλέπων)
Καθηγητής Μίνως Γαροφαλάκης
Αναπληρωτής Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς

Περίληψη
Η συνεχής επέκταση των περιβαλλόντων ροών δεδομένων απαιτεί τεχνικές επεξεργασίας οι οποίες είναι αυστηρά οριοθετημένες τόσο σε χώρο όσο και σε χρόνο. Για την ικανοποίηση αυτών των περιορισμών, οι πιθανοτικές συνόψεις (σκίτσα) χρησιμοποιούνται ευρέως για να συνοψίσουν ογκώδεις ροές δεδομένων και να προσεγγίσουν αποτελέσματα ερωτημάτων χρησιμοποιώντας εξαιρετικά περιορισμένη μνήμη. Η παρούσα διπλωματική αναλύει την υλοποίηση του RGS-Sketch, μιας εξειδικευμένης δομής για την online ανίχνευση Υπερ-διαμοιραστών, καθώς και την ενσωμάτωσή της στο Apache Flink. Το RGS-Sketch εντοπίζει ροές υψηλής πληθικότητας μέσω ενός μηχανισμού Register Group Sharing, επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα εξαιρετική αποδοτικότητα μνήμης και ταχύτητα. Για τη μεγιστοποίηση του ρυθμού διεκπεραίωσης κατά την παρακολούθηση της πληθικότητας σε πραγματικό χρόνο, ο αλγόριθμος υποστηρίζει την κλιμάκωση σε κατανεμημένα συστήματα μέσω της δομικής του συγχωνευσιμότητας, η οποία επιτρέπει την άμεση ένωση των κατανεμημένων καταστάσεων. Αυτό επιτρέπει στο σύστημα να εξάγει συλλογικά ακριβείς εκτιμήσεις πληθικότητας και να ανιχνεύει Υπερ-διαμοιραστές σε ανεξάρτητα σημεία μέτρησης.
 
Abstract 
The continuous expansion of data stream environments requires processing techniques that are strictly bounded in both space and time. To meet these constraints, probabilistic synopses (sketches) are widely used to summarize massive data streams and approximate query results using highly restricted memory. This thesis details the implementation of the RGS-Sketch, a specialized structure for online Super Spreader detection, and its integration into Apache Flink. The RGS-Sketch identifies high-cardinality flows through a Register Group Sharing mechanism, concurrently achieving exceptional memory efficiency and speed. To maximize throughput during real time cardinality tracking, the algorithm supports scaling across distributed systems through its structural mergeability, which enables the direct fusion of distributed states. This allows the system to collectively derive accurate cardinality estimations and detect Super Spreaders across independent measurement points.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Χρήστου Κωσταδήμα

με θέμα
Βαθιά Μάθηση για Αυτοματοποιημένη Ποσοτικοποίηση Νευρωνικής Μορφολογίας και Υγείας σε Εικόνες Μικροσκοπίας
Deep Learning for Automated Quantification of Neuronal Morphology and Health in Microscopy Images

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης (Επιβλέπων) 
Αναπληρωτής Καθηγητής Ευάγγελος Καλογεράκης 
Δρ. Νικόλαος-Κοσμάς Χλης

Περίληψη
Η βιοϊατρική έρευνα στις μέρες μας έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο χάρη στη χρήση διαφοροποιημένων  βλαστοκυττάρων (human induced pluripotent stem cells), τα οποία αποτελούν μια ανανεώσιμη και γενετικά προσαρμόσιμη πηγή εξειδικευμένων κυτταρικών συστημάτων. Ωστόσο, η διαδικασία διαφοροποίησης είναι εξαιρετικά χρονοβόρα και επιρρεπής σε μορφολογική μεταβλητότητα. Τα βλαστοκύτταρα ενδέχεται να διαφοροποιηθούν σε τρεις κατηγορίες: υγιή νευρωνικά δίκτυα, δίκτυα με αυξημένο κυτταρικό θάνατο ή δίκτυα που εμφανίζουν σχηματισμό κυτταρικών συσσωματωμάτων (clusters). Μεταξύ αυτών των μορφολογικών αποτελεσμάτων, μόνο ο σχηματισμός υγιών νευρωνικών δικτύων πληροί τα πρότυπα που απαιτούνται για τα πειράματα που αποσκοπούν στην ανάπτυξη φαρμάκων. Ο ποιοτικός έλεγχος για τη διασφάλιση της ποιότητας των δειγμάτων βασίζεται επί του παρόντος στη χειροκίνητη επιθεώρηση εικόνων μικροσκοπίας, ενδεχομένως με την πρόσθετη χρήση fluorescent labeling (staining). Ωστόσο, αυτές οι χειροκίνητες μεθοδολογίες παρουσιάζουν περιορισμούς, καθώς είναι εγγενώς χρονοβόρες και επιρρεπείς σε ανθρώπινα σφάλματα. Τεχνικές όπως το fluorescent labeling αυξάνουν σημαντικά την πολυπλοκότητα και  τον χρόνο προετοιμασίας της πειραματικής διαδικασίας, ενώ παράλληλα ενέχουν κινδύνους τοξικότητας για τα ζωντανά κύτταρα, θέτοντας σε κίνδυνο την ακεραιότητα του δείγματος. Συγκεκριμένα, η προτεινόμενη ροή εργασίας χρησιμοποιεί ένα βελτιστοποιημένο συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο τύπου U-net για την ακριβή κατάτμηση εικόνας (image segmentation) των διαφοροποιημένων κυττάρων. Αντί για μια τυποποιημένη αρχιτεκτονική, το μοντέλο αναπτύχθηκε κατόπιν διεξοδικών δοκιμών διαφορετικών συναρτήσεων απώλειας (loss functions) και μεγεθών δικτύου, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη κατάτμηση τόσο μεμονωμένων νευρώνων όσο και κυτταρικών συσσωματωμάτων. Μετά την κατάτμηση των εικόνων, εξάγεται ο συνολικός αριθμός των pixels που αντιστοιχούν σε νευρώνες και ο αριθμός των pixels που αντιστοιχούν σε συσσωματώματα. Αυτά τα δεδομένα, σε συνδυασμό με χαρακτηριστικά που εξάγονται από το ιστόγραμμα των εικόνων γκρίζας κλίμακας (grayscale images), τροφοδοτούν έναν ταξινομητή Random Forest. ΄Ετσι, το μοντέλο αποφασίζει εάν η αντίστοιχη εικόνα απεικονίζει ένα well με υγιείς νευρώνες, συσσωματώματα (clusters) ή υπολείμματα από νεκρά κύτταρα (dead cells). Η μεθοδολογία αυτή εφαρμόζεται well-by-well, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη ποιοτική αξιολόγηση της πειραματικής διάταξης. Με αυτόν τον τρόπο, το μοντέλο ταξινομεί κάθε μεμονωμένη εικόνα μικροσκοπίας (η οποία έχει ληφθεί από ένα συγκεκριμένο well) σε μία από τις τρεις κατηγορίες: υγιείς νευρώνες, συσσωματώματα (clusters) ή υπολείμματα νεκρών κυττάρων. Διαχωρίζοντας με ακρίβεια τις εικόνες υγιών νευρώνων, το εργαλείο παρέχει τα απαραίτητα δεδομένα για τη μεταγενέστερη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο well, συμβάλλοντας έτσι σε μια ολοκληρωμένη ποιοτική αξιολόγηση της πειραματικής διάταξης και διασφαλίζοντας ότι μόνο τα wells που παρουσιάζουν υγιή νευρωνικά δίκτυα προκρίνονται για περαιτέρω βιολογικές δοκιμές. Για την επιλογή του βέλτιστου μοντέλου κατάτμησης (segmentation), πραγματοποιήθηκε εκτενής αξιολόγηση 192 διαφορετικών παραμετροποιήσεων. Η κορυφαία διαμόρφωση του βελτιστοποιημένου μοντέλου U-Net πέτυχε συνολική μέση ακρίβεια εικονοστοιχείων (mean pixel accuracy) 97,78%. Η μέση ακρίβεια του προσκηνίου (foreground accuracy) η οποία λαμβάνει υπόψη μόνο τους νευρώνες και τα συσσωματώματα, υπολογίστηκε στο 82,95%, ενώ η διάμεση τιμή (median) του Dice Score διαμορφώθηκε στο 0,95 για τα συσσωματώματα (clusters) και στο 0,70 για τους μεμονωμένους νευρώνες. Επιπλέον, το ενσωματωμένο μοντέλο απόφασης Random Forest επέδειξε εξαιρετική αξιοπιστία στην ταξινόμηση των δειγμάτων, επιτυγχάνοντας F1-score 0,97 σε νέα δεδομένα δοκιμής (unseen test data). Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι το αυτοματοποιημένο σύστημα μπορεί να αντικαταστήσει αποτελεσματικά τη χειροκίνητη επιθεώρηση, παρέχοντας μια στιβαρή λύση υψηλής απόδοσης για τον ποιοτικό έλεγχο στις διαδικασίες σχεδιασμού φαρμάκων, διασφαλίζοντας την ακεραιότητα βιολογικών δοκιμών.

Abstract 
Biomedical research nowadays has advanced considerably thanks to the use of differentiated human induced pluripotent stem cells, which offer renewable, genetically customizable source of specialized cellular systems. However, the differentiation process is significantly time consuming and prone to morphological variability. Stem cells in each well differentiate into three categories: healthy neuronal networks, increased cell death and clustered cell formations. Among these morphological outcomes, only the formation of healthy, intricate neuronal net works meets the standards required for drug discovery assays. To ensure the required purity, quality control currently relies on manual inspection of microscopy images, potentially in addition to fluorescent labeling (staining). Nonetheless, these manual methodologies come with limitations: they are inherently time-consuming and susceptible to human error. Also, techniques such as fluorescent labeling add significant complexity and time to the experimental setup, while potentially presenting toxicity risks to living cells that jeopardize sample integrity. To overcome these limitations, this thesis proposes an automated, label-free quality control pipeline. The work focuses on the post-differentiation stage to assess if stem cells have successfully differentiated into neurons in each well. By analyzing images without the need for staining, our AI-driven approach provides a faster and highly reliable evaluation of the culture’s quality for downstream assays. Specifically, the proposed workflow employs a customized U-Net architecture optimized for the precise segmentation of differentiated cells. To ensure high performance on complex cellular morphologies, several model depths and loss functions were evaluated, ultimately arriving at a configuration tailored to segment both individual neurons and dense clusters with high fidelity. After segmenting the images, the numbers of total pixels that correspond to neurons and the number of pixels that correspond to clusters are extracted. These spatial features are combined with intensity features extracted from the histogram of the microscopy images and are fed to a Random Forest classifier. In this way, the model classifies each individual microscopy image (acquired from a specific well) into one of three categories: healthy neurons, clusters, or dead cell debris. By accurately identifying and separating images of healthy neurons from those containing dead cells or clusters, the tool provides the essential data required for informed subsequent well-level decision-making, thereby contributing to a comprehensive quality assessment of the experimental setup and ensuring that only wells containing healthy neuronal networks are promoted to downstream assays. To select the optimal segmentation model, we extensively benchmarked 192 configurations. The top-performing optimized U-Net achieved an overall mean pixel accuracy of 97.78%. We further evaluated its performance on foreground elements (neurons and clusters), reaching a mean foreground accuracy of 82.95%. Specifically, the model achieved a median Dice Score of 0.95 for clusters and 0.70 for individual neurons. Furthermore, the integrated Random Forest decision model demonstrated exceptional reliability in culture classification, achieving an F1-score of 0.97 on unseen test data. These results indicate that the automated system can effectively replace manual inspection, providing a ro bust, high-throughput solution for quality control in drug discovery workflows while ensuring the integrity and reproducibility of biological assays.

Meeting ID: 954 649 5567
Password: 956799

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε από το ΙΝΕ ΓΣΕΕ, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO.

Πρόγραμμα Εκδήλωσης

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026 | Ώρα: 12:00-14:00

12:00 | Χαιρετισμοί

• Sahle-Work Zwende Πρώην Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Αιθιοπίας, Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής για το Μέλλον της Εκπαίδευσης (μαγνητοσκοπημένο μήνυμα).
• Εκπρόσωπος Πρυτανικών Αρχών Πολυτεχνείου Κρήτης.
• Δρ. Ευαγγελία Κρασαδάκη, Συντονίστρια ΚΕΔΙΜΑ Πολυτεχνείου Κρήτης.
• Χρήστος Γούλας, PhD Γενικός Διευθυντής ΙΝΕ και ΚΑΝΕΠ ΓΣΕΕ.

12:30  - 13:30 | Κεντρική Παρουσίαση

Παρουσίαση της Έκθεσης της UNESCO: Η συμβολή και ο ρόλος των εκπαιδευτικών στην εκπαίδευση του 2050.

Εισηγητής: Θανάσης Καραλής, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών.

13:30 – 14:00 | Ερωτήσεις - Συζήτηση

🔗Σύνδεσμος Συμμετοχής

(Meeting ID: 927 7741 6825 Password: 828753)

Η επόμενη διάλεξη της σειράς θα δοθεί από τον δικό μας Καθ. Διονύσιο Χριστόπουλο, Καθηγητή της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) του Πολυτεχνείου Κρήτης. Ο Καθ. Χριστόπουλος θα δώσει μια φημισμένη διάλεξη, σε συνέχεια του έγκριτου βραβείου Georges Matheron Lectureship Award 2024 που έλαβε από τη Διεθνή Ένωση Μαθηματικών Γεωεπιστημών (IAMG), ως αναγνώριση της εξαιρετικής επιστημονικής του συμβολής στη χωρική στατιστική και τη μαθηματική μορφολογία.

Η διάλεξη του Καθ. Χριστόπουλου έχει τίτλο:

"From Particles to Patterns:
An Odyssey from Physics to Geostatistics and Beyond"

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 9:30
https://teams.microsoft.com/l/meetup-join/19%3ameeting_MWVkZmVjZWItNzFlYi00ZjQ2LWI5NTktNDQzYzE4NTQ1MjYy%40thread.v2/0?context=%7b%22Tid%22%3a%22b8940084-7e60-46ee-b148-0fcec483d833%22%2c%22Oid%22%3a%22e2418648-70e0-4e63-a3ab-2f481c8c8a71%22%7d

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΠΑΡΟΥΝΑΚΗ ΜΑΡΙΑ

Θέμα: Βιωσιμότητα και Πράσινο Μάρκετινγκ στην Αγγειοπλαστική: Η Παραδοσιακή Τέχνη ως Σύγχρονη Οικολογική Εναλλακτική

Title: Sustainability and Green Marketing in Ceramic Art: A Contemporary Ecological Alternative

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής

Περίληψη

Η αγγειοπλαστική, ως παραδοσιακή τέχνη με μακραίωνη ιστορία, αποτελεί σημαντικό τμήμα της υλικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Στη σύγχρονη εποχή, η αξιοποίηση ψηφιακών πλατφορμών επαγγελματικής δικτύωσης, όπως το LinkedIn, δημιουργεί νέες δυνατότητες για την προβολή, προώθηση και εμπορική αξιοποίηση των έργων αγγειοπλαστικής. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα εργασία εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο επαγγελματίες και οργανισμοί του κλάδου αξιοποιούν τις δομημένες πληροφορίες των διαδικτυακών τους προφίλ, προκειμένου να διαμορφώσουν στρατηγικές μάρκετινγκ και επικοινωνίας. Η μελέτη θα εστιάσει στην ανάλυση περιγραφικών πεδίων και περιεχομένου των προφίλ, με στόχο την ανάδειξη των επικρατέστερων μορφών προωθητικών πρακτικών και αφηγήσεων που συνδέονται με την αυθεντικότητα, τη βιωσιμότητα και την πολιτιστική αξία των προϊόντων. Επιπρόσθετα, θα πραγματοποιηθεί γεωγραφική χαρτογράφηση των δεδομένων, ώστε να καταγραφούν οι περιοχές με υψηλή συγκέντρωση επαγγελματιών του κλάδου, ενώ το ιστορικό εξέλιξης των προφίλ θα αξιοποιηθεί για τη μελέτη των αλλαγών στον τρόπο παρουσίασης και προώθησης των έργων. Παράλληλα, θα διερευνηθεί ο κοινωνικός αντίκτυπος των προφίλ με βάση δείκτες όπως ο αριθμός ακολούθων, οι επαγγελματικές συνδέσεις και οι αλληλεπιδράσεις, παρέχοντας μία εικόνα της εμβέλειας και της απήχησης που έχουν οι καλλιτέχνες τόσο σε τοπικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η ανάλυση θα εμπλουτιστεί με συμπληρωματική συλλογή διαδικτυακών δεδομένων (επίσημοι ιστότοποι, ηλεκτρονικά καταστήματα, κοινωνικά δίκτυα), προκειμένου να διαμορφωθεί μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του ψηφιακού αποτυπώματος της αγγειοπλαστικής. Η μεθοδολογική προσέγγιση θα είναι βιβλιογραφική και ερευνητική, συνδυάζοντας ποιοτική με ποσοτική ανάλυση. Αναμένεται ότι η μελέτη θα συμβάλει τόσο στη θεωρητική συζήτηση για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των δημιουργικών βιομηχανιών όσο και στην ανάδειξη πρακτικών εργαλείων που δύναται να υποστηρίξουν την ανάπτυξη βιώσιμων στρατηγικών μάρκετινγκ στον τομέα της αγγειοπλαστικής.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 11:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/95113084523?pwd=zjr3mo5W44GnpLqG5MxuE0Weva7mu8.1

Ονοματεπώνυμο: NANI MPIATRISIA

Θέμα: “Πράσινη εφοδιαστική αλυσίδα και περιβαλλοντική διαχείριση στις τουριστικές επιχειρήσεις”

Title: “Green supply chain and environmental management in tourism businesses”

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα εργασία εξετάζει τους παράγοντες που επηρεάζουν την υιοθέτηση πρακτικών πράσινης εφοδιαστικής αλυσίδας στις τουριστικές επιχειρήσεις. Παράλληλα, αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο η περιβαλλοντική διάσταση μπορεί να ενσωματωθεί σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας μέσα από κατάλληλες στρατηγικές και εφαρμογές. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης ISO και στη σύγκρισή τους με το EMAS. Στόχος της μελέτης είναι να προσφέρει μια συνολική εικόνα για την έννοια της πράσινης εφοδιαστικής αλυσίδας, τη σημασία της για τις τουριστικές επιχειρήσεις και τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη. Επιπλέον, επιδιώκεται να αναδειχθεί ο ρόλος της περιβαλλοντικής διαχείρισης ως αναπόσπαστου στοιχείου κάθε φάσης της πράσινης εφοδιαστικής αλυσίδας. Η συγκεκριμένη εργασία θεωρείται σημαντική, καθώς η εφαρμογή τέτοιων πρακτικών μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό της ρύπανσης, στη μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος, στη μείωση των αποβλήτων, στην εξοικονόμηση κόστους και στη βελτίωση της λειτουργικής αποδοτικότητας και της εταιρικής εικόνας. Για τον λόγο αυτό, απευθύνεται όχι μόνο σε επιχειρηματίες του τουριστικού κλάδου, αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν καλύτερα τη λειτουργία της πράσινης εφοδιαστικής αλυσίδας. Η μελέτη βασίζεται σε βιβλιογραφική ανασκόπηση, αξιοποιώντας προηγούμενες διεθνείς έρευνες, επιστημονικά συγγράμματα και άρθρα από ακαδημαϊκές πηγές. Η αναζήτηση του υλικού πραγματοποιείται μέσω Google Scholar, Elsevier και Scopus, ενώ η προσέγγιση που ακολουθείται είναι ποιοτική.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 13:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/99882330657?pwd=R4NcNXf0I0Fv0clph9Q9oMpaNDZaVZ.1

Ονοματεπώνυμο: ΚΑΜΠΟΥΤΖ ΜΑΞΙΜΙΛΙΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣ

Θέμα: Αξιολόγηση των παραγόντων που συμβάλλουν στην ακουστική ασφάλεια καθώς και τη βιωματική εργασιακή εμπειρία σε δημόσιους χώρους εργασίας.

Title: Assessment of acoustic factors that are conducive to safety and work experience in public workplaces

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΩΜΑΣ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Πρόταση Μεταπτυχιακής Εργασίας Πολυτεχνείο Κρήτης Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης Μεταπτυχιακό Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων Ονοματεπώνυμο Φοιτητή: Μαξιμίλιαν-Φράνσις Κάμπουτζ Αριθμός Μητρώου: 2024019007 Τίτλος: Αξιολόγηση των παραγόντων που συμβάλλουν στην ακουστική ασφάλεια καθώς και τη βιωματική εργασιακή εμπειρία σε δημόσιους χώρους εργασίας. EN: Assessment of acoustic factors that are conducive to safety and work experience in public workplaces. Ο στόχος της μεταπτυχιακής εργασίας είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της ακουστικής ποιότητας καθώς και των συνθηκών θορύβου στην ασφάλεια, την ευημερία και την παραγωγικότητα των εργαζομένων σε δημόσιους χώρους εργασίας. Η έρευνα θα πραγματοποιηθεί σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο θα πραγματοποιηθεί γίνει βιβλιογραφική έρευνα ανασκόπηση, ανάλυση κανονιστικών πλαισίων και παρουσίαση στρατηγικών βελτίωσης με πρακτικές εφαρμογές. Μέσα από αυτό το στάδιο θα προσδιοριστεί το πλαίσιο που θα οδηγήσει στο δεύτερο στάδιο. Στο δεύτερο στάδιο θα πραγματοποιηθεί πειραματική διερεύνηση μέσω ποσοτικής αξιολόγησης χρησιμοποιώντας μετρήσεις και συστηματική καταγραφή απόψεων εργαζομένων σε επιλεγμένους δημόσιους χώρους, όπως το ΚΕΠ Χανίων, η ΔΟΥ Χανίων (Εφορία), το ΙΚΑ/ΕΦΚΑ και το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων σε χώρους όπως τα επείγοντα, οι χώροι αναμονής και τα τμήματα με μηχανήματα. Τα δεδομένα θα αναλυθούν με στατιστικές μεθόδους ώστε να αναδειχθούν κρίσιμες διαστάσεις και αλληλεξαρτήσεις, ενώ ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στην αποφυγή του φαινομένου Hawthorne. Η έρευνα θα επικεντρωθεί στους εργαζόμενους, καθώς εκτίθενται για μεγάλα χρονικά διαστήματα στις συνθήκες που διεξάγεται η έρευνα μελετώνται. Για να ξεφύγει η εργασία από τον χαρακτήρα μιας απλής βιβλιογραφικής μελέτης, θα πραγματοποιηθούν Οι μετρήσεις που θα καταγραφούν και θα αναλυθούν πραγματικά δεδομένα σχετικά με τις συνθήκες θορύβου και αναλυθούν στο δεύτερο στάδιο της έρευνας αναμένεται να συμβάλλουν στη διερεύνηση του θορύβου στην ασφάλεια και την επίδρασή τους στην εργασιακή εμπειρία των εργαζόμενων. Το ζήτημα Η έρευνα συνδέεται με τη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, την οργανωσιακή επικοινωνία και την εταιρική εικόνα καθώς και αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Η εργασία φιλοδοξεί να αναδείξει την ακουστική ποιότητα ως κρίσιμο παράγοντα διοίκησης και στρατηγικής. Τελικός σκοπός είναι να εντοπιστούν σχέσεις μεταξύ παραγόντων που συνδυάζονται με την ακουστική σε ένα χώρο εργασίας. Παράλληλα, στόχος είναι να δοθούν πρακτικές και εφαρμόσιμες λύσεις σε ένα διαχρονικό ζήτημα που ταλαιπωρεί τους εργασιακούς χώρους: το πρόβλημα της ακουστικής. Η ενδεικτική βιβλιογραφία περιλαμβάνει τα εξής: Σκαρλάτος (2016), Εφαρμοσμένη Ακουστική, Κουτσούμπας και Φραγκούλης (2012), Περιβαλλοντική υγιεινή και εργασιακό περιβάλλον, τον Ελληνικό Οργανισμό Τυποποίησης (2012), ΕΛΟΤ ΕΝ ISO 3382 – Ακουστική: Μέτρηση ακουστικών παραμέτρων σε χώρους και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων (2006), Προεδρικό Διάταγμα 149/2006 – Ελάχιστες προδιαγραφές για την προστασία των εργαζομένων από την έκθεση σε θόρυβο. Σε ξενόγλωσση βιβλιογραφία, περιλαμβάνονται οι μελέτες των Babisch (2006), Leventhall (2004), Passchier-Vermeer και Passchier (2000) καθώς και οι οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (2018), Environmental noise guidelines for the European region.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 09:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/93786132537?pwd=TL3VC7P93KqTLvudUpYJGjtMNHX1bE.1

Ονοματεπώνυμο: ΣΤΕΦΑΝΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ

Θέμα: Ποσοτική και Ποιοτική Ανάλυση της Αγοράς Εργασίας στο Ψηφιακό Μάρκετινγκ

Title: Quantitative and Qualitative Analysis of the Labor Market in Digital Marketing

Εξεταστική Επιτροπή

• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η μελέτη προσφέρει μια λεπτομερή ποσοτική και ποιοτική ανάλυση της αγοράς εργασίας του ψηφιακού μάρκετινγκ με βάση τα δεδομένα του LinkedIn, συγκρίνοντας τις ευκαιρίες απασχόλησης και τις ανάγκες σε δεξιότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με τη χρήση πολύγλωσσων μεθόδων αναζήτησης, αναλύεται μεγάλος αριθμός θέσεων εργασίας με στόχο τον προσδιορισμό των τάσεων ανά περιοχή, των χαρακτηριστικών των θέσεων εργασίας, των απαιτούμενων δεξιοτήτων και της δυναμικής της αγοράς. . Οι δεξιότητες εντοπίζονται μέσω της ποιοτικής ανάλυσης των 50 κορυφαίων δημοσιεύσεων θέσεων εργασίας κάθε περιοχής, με τις διαθέσεις να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των θέσεων εργασίας που δημοσιεύονται στις ΗΠΑ (αναφέροντας την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην ανάλυση και το μάρκετινγκ επιδόσεων), στην Ευρώπη (αναφέροντας την ανάγκη να είναι κανείς πολιτισμικά ικανός και να έχει πολυγλωσσικές ικανότητες) και στην Ελλάδα (αναφέροντας την ανάγκη να εργαστεί στο τουριστικό μάρκετινγκ και την πολιτιστική προώθηση). Η μελέτη αυτή παρουσιάζει σημαντικές πληροφορίες για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες που εργάζονται στον κλάδο και ενδιαφέρονται να μάθουν για τις μεταβαλλόμενες τάσεις στα πρότυπα απασχόλησης του ψηφιακού μάρκετινγκ και τα περιφερειακά κενά δεξιοτήτων στο πλαίσιο της ψηφιακής οικονομίας. Λέξεις-κλειδιά : Ψηφιακό μάρκετινγκ, ανάλυση της αγοράς εργασίας, εξόρυξη δεδομένων από το LinkedIn, απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απαιτούμενες δεξιότητες, πολυγλωσσική αναζήτηση εργασίας, συγκριτική ανάλυση, ψηφιακή οικονομία, κινητικότητα ταλέντων, δεξιότητες για την κυκλική οικονομία, τριτοβάθμια εκπαίδευση, μάρκετινγκ του τουρισμού στην Ελλάδα, διατλαντική σύγκριση, τάσεις στην εξ αποστάσεως εργασία

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026, 18:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/84376874961?pwd=WTVEY1RZQzhST0lUcDNuR1U5T1M1dz09

Ονοματεπώνυμο: ΒΟΥΛΓΑΡΕΛΗ ΙΩΑΝΝΑ

Θέμα: Η επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης στο μάρκετινγκ.

Title: The impact of artificial intelligence on marketing.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΦΑΦΑΛΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ, Επίκουρος Καθηγητής
• ΚΡΑΣΑΔΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Η παρούσα εργασία εξετάζει τον αντίκτυπο της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στο σύγχρονο μάρκετινγκ μέσω μιας συστηματικής ανασκόπησης της υπάρχουσας ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας. Η μελέτη διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι τεχνολογίες ΤΝ εφαρμόζονται σε όλες τις λειτουργίες μάρκετινγκ, τις επιπτώσεις τους στην απόδοση του μάρκετινγκ και τη συμπεριφορά των καταναλωτών, καθώς και τις οργανωτικές, ηθικές και στρατηγικές προκλήσεις που σχετίζονται με την υιοθέτησή τους. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η ΤΝ έχει γίνει κεντρικός μοχλός μετασχηματισμού του μάρκετινγκ, επιτρέποντας τη λήψη αποφάσεων που βασίζονται σε δεδομένα, την προηγμένη εξατομίκευση, την προγνωστική ανάλυση και την αυξημένη λειτουργική αποτελεσματικότητα σε κλάδους όπως το λιανικό εμπόριο, το ηλεκτρονικό εμπόριο, τα χρηματοοικονομικά και οι ψηφιακές υπηρεσίες. Τα εργαλεία που υποστηρίζονται από την ΤΝ ενισχύουν την εμπλοκή των πελατών και υποστηρίζουν πιο ακριβή στόχευση και πρόβλεψη, ενώ παράλληλα αναδιαμορφώνουν τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων των καταναλωτών. Ωστόσο, η ανασκόπηση υπογραμμίζει επίμονες ανησυχίες σχετικά με το απόρρητο των δεδομένων, την αλγοριθμική προκατάληψη, τη διαφάνεια και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, οι οποίες μπορεί να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα του μάρκετινγκ που βασίζεται στην ΤΝ εάν δεν αντιμετωπιστούν επαρκώς. Επιπλέον, η μελέτη εντοπίζει κενά στη βιβλιογραφία σχετικά με τη μακροπρόθεσμη μέτρηση της απόδοσης, τη θεωρητική ενσωμάτωση και τη διαπολιτισμική ανάλυση. Συνολικά, η διατριβή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ενώ η ΤΝ προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του μάρκετινγκ και του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, η βιώσιμη αξία της εξαρτάται από την υπεύθυνη εφαρμογή, την ηθική διακυβέρνηση και την ισορροπημένη ενσωμάτωση της ανθρώπινης εμπειρογνωμοσύνης με τα ευφυή συστήματα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 12:30
https://tuc-gr.zoom.us/j/94985215607?pwd=IRn9SP7L6OmCXq4MSWSQ8SGY9J4nbk.1

Ονοματεπώνυμο: ΛΟΥΛΑΣΙ ΚΡΙΣΤΙΑ

Θέμα: Δείκτες Αποδοτικότητας (KPI’s) Ασφάλειας, Περιβάλλοντος, Παραγωγής και Ποιότητας Χυτηρίου Αλουμινίου και Ψηφιοποίηση με χρήση του Power BI.

Title: Key Performance Indicators (KPI’s) regarding Safety, Environment, Production and Quality in Aluminium Casthouse and Digitalisation using Power BI.

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής
• ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΘΩΜΑΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η αποτελεσματική μέτρηση της απόδοσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας στη σύγχρονη βιομηχανία. Ιδιαίτερα στη βιομηχανία αλουμινίου, όπου συνυπάρχουν αυξημένες απαιτήσεις σε θέματα ασφάλειας, ποιότητας, παραγωγικότητας και περιβαλλοντικής συμμόρφωσης, η αξιοποίηση κατάλληλων Δεικτών Απόδοσης (Key Performance Indicators – KPI’s) είναι καθοριστικής σημασίας για τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου συστήματος KPI’s για τη λειτουργία χυτηρίου αλουμινίου, μέσω του εργαλείου επιχειρηματικής ευφυΐας Power BI. Αρχικά παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο που αφορά τα συστήματα μέτρησης απόδοσης, τους KPI’s, τους leading και lagging indicators, καθώς και τις τεχνολογίες Business Intelligence και Industry 4.0. Στη συνέχεια αναλύεται η παραγωγική διαδικασία του χυτηρίου και προσδιορίζονται οι κρίσιμες παράμετροι που επηρεάζουν την επιχειρησιακή επίδοση. Στο πρακτικό μέρος της εργασίας αναπτύσσονται διαδραστικά dashboards στο Power BI για την παρακολούθηση δεικτών ασφάλειας, περιβάλλοντος, παραγωγής και ποιότητας, αξιοποιώντας πραγματικά δεδομένα λειτουργίας της μονάδας. Μέσω της οπτικοποίησης και της συστηματικής παρακολούθησης των δεδομένων καθίσταται δυνατός ο έγκαιρος εντοπισμός αποκλίσεων, η αξιολόγηση της επίτευξης στόχων και η υποστήριξη της διαδικασίας λήψης αποφάσεων. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι η ψηφιοποίηση των KPI’s μέσω του Power BI ενισχύει σημαντικά τη διαφάνεια, τη διαθεσιμότητα της πληροφορίας και την αποτελεσματικότητα της διοίκησης, συμβάλλοντας στη συνεχή βελτίωση και στη λειτουργική αριστεία της βιομηχανικής μονάδας.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΓΚΑΡΑΓΚΑΝΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

με θέμα

Βελτιστοποίηση Φιλικών προς το Δίκτυο Συστάσεων με Χρήση Ενισχυτικής Μάθησης για Χρήστες με Μνήμη
Using Reinforcement Learning to Optimize Network-friendly Recommendations for Users with Memory

Εξεταστική Επιτροπή

Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης

Περίληψη

Η ελαχιστοποίηση του κόστους μετάδοσης περιεχομένου από το δίκτυο, διατηρώντας παράλληλα την ικανοποίηση του χρήστη αποτελεί πρόκληση για τις σύγχρονες πλατφόρμες περιεχομένου. Οι υπάρχουσες υλοποιήσεις Συστημάτων Συστάσεων Φιλικά προς το Δίκτυο αντιμετωπίζουν αυτήν την πρόκληση κατευθύνοντας τους χρήστες προς αποθηκευμένο, χαμηλού κόστους περιεχόμενο. Είναι γεγονός ωστόσο, ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους υποθέτει ένα στατικό μοντέλο χρήστη, στο οποίο η πιθανότητα αποδοχής μιας σύστασης παραμένει αμετάβλητη καθ΄ όλη τη διάρκεια μιας συνεδρίας. Αυτή η απλοποίηση δεν είναι ρεαλιστική, ένας χρήστης που λαμβάνει επανειλημμένα συστάσεις χαμηλής ποιότητας θα χάσει τελικά την εμπιστοσύνη του στο σύστημα, πιθανόν αγνοώντας τις συστάσεις και καταφεύγοντας σε αναζήτηση ακριβού περιεχομένου μέσω της μπάρας αναζήτησης. Αυτό λοιπόν το πρόβλημα κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε στην παρούσα διπλωματική εργασία, επεκτείνοντας το πλαίσιο των Markov Decision Processes (MDP) για Συστάσεις Φιλικές προς το Δίκτυο. Μοντελοποιήσαμε την εμπιστοσύνη του χρήστη ως μεταβλητή κατάστασης που εξελίσσεται κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας με βάση την ποιότητα των συστάσεων εξετάζοντας δύο μοντέλα. Το πρώτο είναι το μοντέλο Σταθερής Εμπιστοσύνης, που χρησιμεύει ως βάση σύγκρισης. Το δεύτερο, πρόκειται για ένα απλό μοντέλο Μεταβαλλόμενης Εμπιστοσύνης, στο οποίο η πιθανότητα προσοχής του χρήστη αυξάνεται μετά από συστάσεις υψηλής σχετικότητας και μειώνεται με συστάσεις χαμηλής. Το τελευταίο μοντέλο εφαρμόζει μια νέα στρατηγική, όπου η βέλτιστη πολιτική συστήνει ακριβά αλλά υψηλής σχετικότητας αντικείμενα στην αρχή μιας συνεδρίας για να χτίσει εμπιστοσύνη, δημιουργώντας έναν χρήστη που δυναμικά αυξάνει την εμπιστοσύνη του στο Σύστημα Συστάσεων. Για μεγάλους καταλόγους περιεχομένου που οι επιλυτές MDP δεν μπορούν να διαχειριστούν υπολογιστικά, προτείνουμε μια προσέγγιση Q-Learning χωρίς μοντέλο, που προσεγγίζει τη βέλτιστη πολιτική. Επικυρώνουμε την εγκυρότητα του μοντέλου μας μέσω προσομοιώσεων σε συνθετικούς καταλόγους, καθώς και σε πραγματικούς, στις οποίες εφαρμόζουμε διάφορα σύνολα παραμέτρων για να αποτυπώσουμε διαφορετικές συμπεριφορές.

Abstract 

Minimizing the network cost of content delivery while maintaining user satisfaction is a challenge for content platforms. Existing work on Network-Friendly Recommendation Systems (NF-RS) address this by moving users toward cached content, but the majority assumes a static user model, where the probability of accepting a recommendation remains constant through a session. This is unrealistic because a user who repeatedly receives low-quality cached recommendations will lose trust in the system and eventually ignore it, resorting to expensive content retrieved from the search bar. In this thesis, we extend the Markov Decision Process (MDP) framework for Network-Friendly Recommendations by modeling trust as a variable that evolves during a session based on the quality of recommendations. We consider two models: a Fixed-Trust model, our baseline, and an Adaptive-Trust model, where the user’s attention probability rises after high-utility suggestions and falls after poor ones. The latter model introduces the invest and exploit strategy, where the optimal far-sighted policy recommends costly but high-utility items early in a session to build trust, creating a user that is able to increase her confidence to our Recommender System. For large content catalogs the exact MDP solvers could not computationally handle, we propose a model-free Q-Learning approach that approximates the optimal policy. We validate our framework through extensive simulations over synthetic and real-world catalog topologies, on which we apply a number of different parameter sets to capture different behaviors.
 

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Ζήσης Χατζησαρόγλου

Α.Μ.: 2019050027

Ημερομηνία Παρουσίασης: 09/06/2026

Ώρα: 10:30

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/99663642165?pwd=PZsvTbwI4txUziS6VD08mDWBHvUZaT.1

Θέμα ΔE «ΕΝΖΥΜΑΤΙΚΗ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ ΙΛΥΟΣ»

Title «ENZYMATIC CARBON DIOXIDE SEQUESTRATION USING RED MUD​​​​​​​»

Επιβλέπων: Απόστολος Γιαννής

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Απόστολος Γιαννής

2. Ιώ Αντονοπούλου

3. Μιχαήλ Φουντουλάκης

Περίληψη:

Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει το ζήτημα της αυξανόμενης συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) στην ατμόσφαιρα και της ταυτόχρονης συσσώρευσης ερυθράς ιλύος ως βιομηχανικού αποβλήτου. Στόχος είναι να προσδιοριστεί κατά πόσο η ερυθρά ιλύς μπορεί να αξιοποιηθεί ως υλικό δέσμευσης CO₂, καθώς και αν η προσθήκη ενζύμου (καρβονικής ανυδράσης) ενισχύει τη διεργασία δέσμευσης. Τα αντικείμενα μελέτης αφορούν την επίδραση της παροχής CO₂, της συγκέντρωσης της ερυθράς ιλύος και της παρουσίας ενζύμου στην αποδοτικότητα δέσμευσης CO₂ και τις κινητικές αντιδράσεων. Η μεθοδολογία εστιάζει στην πειραματική διερεύνηση της υγρής δέσμευσης CO₂ μέσω χημικά υποβοηθούμενης αποσάθρωσης. Πραγματοποιήθηκαν εργαστηριακά πειράματα με παρουσία και απουσία ενζύμου, υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με συνεχή παρακολούθηση του pH και των συγκεντρώσεων ιόντων. Παράλληλα υπολογίστηκαν βασικοί δείκτες απόδοσης, όπως το ποσοστό συγκράτησης CO₂, το μη ανακτηθέν CO₂ και η ειδική δέσμευση ανά μονάδα μάζας ερυθράς ιλύος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ερυθρά ιλύς παρουσιάζει σημαντική ικανότητα δέσμευσης CO₂, με την απόδοση να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις λειτουργικές παραμέτρους και το pH. Η παρουσία του ενζύμου ενίσχυσε τον ρυθμό της αντίδρασης και τη συνολική αποδοτικότητα, οδηγώντας σε αυξημένο σχηματισμό διττανθρακικών και ανθρακικών ιόντων. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση της αξιοποίησης βιομηχανικών αποβλήτων για περιβαλλοντικές εφαρμογές, αναδεικνύοντας τον ρόλο των ενζύμων στην ενίσχυση διεργασιών δέσμευσης CO₂. Τα ευρήματα παρέχουν ισχυρή βάση για περαιτέρω ανάπτυξη αποδοτικών και βιώσιμων τεχνολογιών δέσμευσης άνθρακα.

Abstract:

This thesis examines the issue of the increasing concentration of carbon dioxide (CO₂) in the atmosphere and the simultaneous accumulation of red mud as an industrial waste. The objective is to determine whether red mud can be utilized as a CO₂ capture material, as well as whether the addition of an enzyme (carbonic anhydrase) enhances the capture process. The objects of study concern the effect of CO₂ supply, red mud concentration, and the presence of enzyme on CO₂ capture efficiency and reaction kinetics. The methodology focuses on the experimental investigation of liquid CO₂ capture via chemically assisted weathering. Laboratory experiments were conducted in the presence and absence of enzyme under controlled conditions, with continuous monitoring of pH and ion concentrations. At the same time, key performance indicators were calculated, such as CO₂ capture rate, unrecovered CO₂, and specific capture per unit mass of red mud. The results showed that red mud exhibits a significant CO₂ capture capacity, with the efficiency largely dependent on the operating parameters and pH. The presence of the enzyme enhanced the reaction rate and overall efficiency, leading to increased formation of bicarbonate and carbonate ions. The work contributes to the understanding of the utilization of industrial waste for environmental applications and highlights the role of enzymes in enhancing CO₂ capture processes. The findings provide a strong basis for the further development of efficient and sustainable carbon capture technologies.

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Μπαχαδάκης Γεώργιος

Α.Μ.:2019050079

Ημερομηνία Παρουσίασης:06/06/2026

Ώρα:16:00

Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

Θέμα ΔE «ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΓΑΙΟΣΚΩΛΗΚΩΝ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΤΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΩΝ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗΣ ΙΛΥΟΣ»

Title «STUDY OF THE EFFECT OF EARTHWORMS AND SUBSTRATE MEDIA ON THE PERFORMANCE OF SLUDGE TREATMENT WETLANDS»

Επιβλέπων:Στεφανάκης Αλέξανδρος

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1 Στεφανάκης Αλέξανδρος

2 Μιχαήλ Φουντουλάκης

3 Στυλιανός Ροζάκης

Περίληψη: Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία εξετάζει έξι πιλοτικές μονάδες τεχνητών υγροβιότοπων αφυδάτωσης ιλύος (ΤΥΑΙ), με αντικείμενο τη διαχείριση της δευτεροβάθμιας λυματολάσπης. Η λυματολάσπη αποτελεί παραπροϊόν της επεξεργασίας αστικών λυμάτων, χαρακτηρίζεται από υψηλό οργανικό και ρυπαντικό φορτίο και απαιτεί οικονομικά αποδοτικές και περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους αφυδάτωσης και σταθεροποίησης. Βασικός σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης διαφορετικών πληρωτικών υλικών και της παρουσίας γαιοσκωλήκων στην απόδοση τεχνητών υγροβιότοπων κατακόρυφης ροής, υπό διαφορετικούς ρυθμούς φόρτισης οργανικής ιλύος.

Συγκεκριμένα μελετήθηκαν έξι πιλοτικές διατάξεις, στις οποίες εξετάστικαν συγκεκριμένες σχεδιαστικές και λειτουργικές παράμετροι, όπως η διαστρωμάτωση των πληρωτικών υλικών, η ύπαρξη γαιοσκωλήκων και το φορτίο τροφοδοσίας λυματολάσπης. Όλες οι μονάδες τροφοδοτήθηκαν με επεξεργασμένη δευτεροβάθμια ιλύ από την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λύμάτων Χανίων, με ρυθμούς φόρτισης 60 kg TS/m²/έτος και 80 kg TS/m²/έτος. Στη διαμόρφωση των κλινών χρησιμοποιήθηκαν κροκάλες διαμέτρου 20-40 mm, μεσαίο χαλίκι 8-20 mm  και λεπτό χαλίκι 2-8 mm, ενώ φυτεύτηκε το είδος καλαμιού Phragmites Australis. Η πειραματική διαδικασία περιλάμβανε επαναλαμβανόμενους κύκλους φόρτισης και ανάπαυσης, καθώς και συστηματική δειγματοληψία και ανάλυση του παραγόμενου στρώματος βιοστερεών και των διασταλαγμάτων. Επιπλέον, μελετήθηκε το υδατικό ισοζύγιο για τον προσδιορισμό της εξατμισοδιαπνοής και παρακολουθήθηκε η ανάπτυξη της βλάστησης.

Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ιδιαίτερα υψηλή μείωση του όγκου της ιλύος (> άνω του 95.8%). Η μονάδα PES80, η οποία συνδύαζε στρώμα άμμου και παρουσία γαιοσκωλήκων υπό αυξημένη φόρτιση, παρουσίασε την καλύτερη συνολική απόδοση ως προς την αφυδάτωση και τη σταθεροποίηση, εξασφαλίζοντας βελτιωμένη υδραυλική αγωγιμότητα και περιορίζοντας φαινόμενα έμφραξης. Παρατηρήθηκε σημαντική μεγάλη περιεκτικότητα σε ολικά στερεά (TS) στην υπολλειματική ιλύ, ενώ η ταυτόχρονη μικρή συγκέντρωση των πτητικών στερεών (VS) επιβεβαίωσε τον υψηλό βαθμό βιολογικής σταθεροποίησης του υλικού.

Συνολικά, η εργασία αποσκοπεί στην αξιολόγηση μιας εναλλακτικής τεχνολογίας επεξεργασίας λυματολάσπης, η οποία συνδυάζει περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη, επιτυγχάνοντας παράλληλα υψηλή αποτελεσματικότητα στην αφυδάτωση. 

Abstract: This diploma thesis examines six pilot units of Sludge treatment wetlands (STWs), focusing on the management of secondary sewage sludge. Sewage sludge is a by-product of municipal wastewater treatment, characterized by a high organic and pollutant load, and therefore requires cost-effective and environmentally friendly methods for dewatering and stabilization. The main objective of this study is to investigate the effect of different filter media and the presence of earthworms on the performance of vertical flow constructed wetlands under different organic sludge loading rates.

Specifically, six pilot systems were studied, in which particular design and operational parameters were examined, such as the stratification of filter materials, the presence of earthworms, and the sludge feeding load. All units were fed with secondary sludge from the Wastewater Treatment Plant (WWTP) of Chania, at loading rates of 60 kg TS/m²/year and 80 kg TS/m²/year. For the configuration of the beds, gravel with a diameter of 20–40 mm, medium gravel 8–20 mm, and fine gravel 2–8 mm were used, while the reed species Phragmites australis was planted. The experimental procedure included repeated loading and resting cycles, as well as systematic sampling and analysis of the produced biosolids layer and the percolate water. In addition, the water balance was studied to determine evapotranspiration, while vegetation growth was also monitored.

The results demonstrated a particularly high reduction in sludge volume (greater than 95.8%). The PES80 unit, which combined a sand layer and the presence of earthworms under increased loading conditions, showed the best overall performance in terms of dewatering and stabilization, ensuring improved hydraulic conductivity and reducing clogging phenomena. A significantly high content of total solids (TS) was observed in the residual sludge, while the simultaneously low concentration of volatile solids (VS) confirmed the high degree of biological stabilization of the material.

Overall, this study aims to evaluate an alternative sewage sludge treatment technology that combines environmental and economic benefits while achieving high efficiency in sludge dewatering.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2026, 10:00
Αίθουσα: Γ3.0.13

Ονοματεπώνυμο: ΛΙΛΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Θέμα: Αλγόριθμος Διαφορικής Εξέλιξης στο Πρόβλημα Χρονοπρογραμματισμού Εργασιών Συνεχούς Ροής

Title: Differential Evolution Algorithm for the Continuous Flow Shop Scheduling Problem

Εξεταστική Επιτροπή

• ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΜΑΤΣΑΤΣΙΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής
• ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ, ΕΔΙΠ

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον αλγόριθμο Διαφορικής Εξέλιξης ο οποίος ανήκει στην κατηγορία των γενετικών αλγορίθμων και θα χρησιμοποιηθεί για την επίλυση ενός συστήματος συνεχούς ροής (Flowshop) προβλήματος.Aναλυτικότερα χρησιμοποιήσαμε τον παραπάνω αλγόριθμο για την επίλυση ενός προβλήματος χρονικού προγραμματισμού εργασιών. Οι γενετικοί αλγόριθμοι μιμούνται τη διαδικασία εξέλιξης της φύσης και βασίζονται στην μίμηση της βιολογικής διαδικασίας στην οποία αναπτύσσονται νέοι και καλύτεροι πληθυσμοί μεταξύ διαφορετικών ειδών. Ένας γενετικός αλγόριθμος είναι μία στοχαστική επαναληπτική διαδικασία που διατηρεί το μέγεθος του πληθυσμού σταθερό σε κάθε επανάληψη η οποία ονομάζεται γενιά. Πιο συγκεκριμένα η μέθοδος της διαφορικής εξέλιξης για να λειτουργήσει χρειάζεται να έχουμε κωδικοποιήσει τις λύσεις με αναπαράσταση πραγματικού αριθμού ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν οι τελεστές μετάλλαξης οι οποίοι δεν υπόκεινται σε κάποια γνωστή κατανομή πιθανοτήτων .Στα συστήματα συνεχούς ροής κάθε εργασία αποτελείται από επιμέρους διεργασίες καθεμία από τις οποίες εκτελείται σε ορισμένη μηχανή και η σειρά εκτέλεσης των διεργασιών για όλες τις εργασίες είναι η ίδια. Το συγκεκριμένο σύστημα αποτελείται από Ν ανεξάρτητες εργασίες διαθέσιμες από χρόνο 0, όπου κάθε εργασία απαιτεί Μ διεργασίες που εκτελούνται σε διαφορετικές μηχανές. Οι χρόνοι επεξεργασίας είναι γνωστοί από την αρχή και οι μηχανές είναι πάντα διαθέσιμες, ενώ κάθε διεργασία, μόλις ξεκινήσει, ολοκληρώνεται χωρίς διακοπή. Οι χρόνοι εξάρμωσης (setup times), που περιλαμβάνονται στους χρόνους επεξεργασίας, είναι εξαρτώμενοι ακολουθίας, δηλαδή εξαρτώνται από τον τύπο της εργασίας που πρόκειται να επεξεργαστεί καθώς και από την εργασία που προηγήθηκε στη μηχανή.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2026, 11:00
https://tuc-gr.zoom.us/j/98242584860?pwd=82jdRCbGFhOLWbf2De1cjBeXqDWp5s.1

Ονοματεπώνυμο: ΠΑΤΕΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Θέμα: Βελτιστοποίηση επενδυτικών χαρτοφυλακίων μέσω αλγορίθμων μηχανικής μάθησης

Title: Portfolio optimization using machine learning algorithms

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΑΤΣΑΛΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα εργασία διερεύνησε εμπειρικά κατά πόσο η χρήση προβλεπόμενων αποδόσεων από αλγορίθμους μηχανικής μάθησης μπορούσε να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα ενός κλασικού χαρτοφυλακίου μέσου-διακύμανσης. Το θέμα εξετάστηκε με αφετηρία τη βασική αδυναμία του υποδείγματος Markowitz, δηλαδή την υψηλή ευαισθησία του στις εκτιμήσεις των αναμενόμενων αποδόσεων. Επειδή οι αναμενόμενες αποδόσεις δεν παρατηρούνται άμεσα και συνήθως προσεγγίζονται μέσω ιστορικών μέσων όρων, η εργασία επιδίωξε να αξιολογήσει αν οι προβλέψεις ενός μοντέλου μηχανικής μάθησης, και συγκεκριμένα του αλγορίθμου Random Forest, μπορούν να προσφέρουν πιο χρήσιμη πληροφορία στη διαδικασία βελτιστοποίησης. Για την εμπειρική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν ημερήσια χρηματιστηριακά δεδομένα από μετοχές μεγάλης κεφαλαιοποίησης του δείκτη S&P 500. Από το αρχικό επενδυτικό σύνολο επιλέχθηκαν οι μετοχές με επαρκές και συνεχές ιστορικό δεδομένων, ώστε η ανάλυση να βασιστεί σε συγκρίσιμες χρονοσειρές. Ως μεταβλητές εισόδου στο μοντέλο μηχανικής μάθησης υπολογίστηκαν τεχνικοί δείκτες που αποτύπωναν στοιχεία τάσης, ορμής, μεταβλητότητας και όγκου συναλλαγών. Η μεθοδολογία οργανώθηκε σε κυλιόμενο πλαίσιο εκτός δείγματος, ώστε κάθε χαρτοφυλάκιο να κατασκευάζεται μόνο με πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες μέχρι τη στιγμή της εκάστοτε επαναστάθμισης. Συγκρίθηκε το κλασικό χαρτοφυλάκιο Markowitz, στο οποίο οι αναμενόμενες αποδόσεις εκτιμήθηκαν από ιστορικούς μέσους όρους, με δύο εναλλακτικές εκδοχές όπου οι αναμενόμενες αποδόσεις προήλθαν από προβλέψεις του αλγορίθμου Random Forest. Οι δύο εκδοχές μηχανικής μάθησης διέφεραν ως προς το μήκος του ιστορικού παραθύρου εκπαίδευσης και ως προς τη συχνότητα ανανέωσης των προβλέψεων, ώστε να εξεταστεί αν η μεγαλύτερη ιστορικότητα ή η ταχύτερη προσαρμογή στις νεότερες συνθήκες της αγοράς οδηγούσε σε καλύτερα αποτελέσματα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με κοινό πλαίσιο βελτιστοποίησης για όλες τις στρατηγικές, χωρίς δυνατότητα ανοικτών πωλήσεων και με κριτήριο τη μεγιστοποίηση του δείκτη Sharpe. Παράλληλα, εξετάστηκε η ευαισθησία των αποτελεσμάτων σε διαφορετικά παράθυρα εκτίμησης των παραμέτρων του χαρτοφυλακίου και σε διαφορετικές περιόδους διακράτησης. Με αυτόν τον τρόπο, η σύγκριση δεν περιορίστηκε μόνο στην τελική απόδοση, αλλά περιέλαβε και τον συνολικό κίνδυνο, την επίδοση προσαρμοσμένη στον κίνδυνο, τον ακραίο καθοδικό κίνδυνο, τη συγκέντρωση των χαρτοφυλακίων και την ένταση των ανακατανομών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ενσωμάτωση προβλέψεων μηχανικής μάθησης μπορούσε να βελτιώσει την επίδοση του κλασικού πλαισίου Markowitz, ιδίως όταν το μοντέλο Random Forest εκπαιδεύτηκε με μεγαλύτερο ιστορικό παράθυρο και οι προβλέψεις ανανεώνονταν σε πιο σταθερό χρονικό ρυθμό. Η συγκεκριμένη προσέγγιση παρουσίασε πιο συνεπή εικόνα ως προς την απόδοση και την επίδοση προσαρμοσμένη στον κίνδυνο. Αντίθετα, η εκδοχή με μικρότερο ιστορικό παράθυρο και συχνότερη ανανέωση των προβλέψεων εμφάνισε μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα, αλλά και υψηλότερη αστάθεια και μεγαλύτερη ένταση ανακατανομών. Το κλασικό χαρτοφυλάκιο Markowitz είχε πιο συντηρητική συμπεριφορά, αλλά υστέρησε συνολικά ως προς την αξιοποίηση της προβλεπτικής πληροφορίας. Συνολικά, η εργασία κατέληξε ότι η μηχανική μάθηση μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμο συμπλήρωμα στη βελτιστοποίηση χαρτοφυλακίων, όταν οι προβλέψεις της ενσωματώνονται με συστηματικό και ελεγχόμενο τρόπο. Η βασική συνεισφορά της εργασίας ήταν ότι αξιολόγησε τη χρήση του Random Forest όχι ως μεμονωμένο εργαλείο πρόβλεψης, αλλά ως μέρος μιας ολοκληρωμένης διαδικασίας κατασκευής, επαναστάθμισης και αξιολόγησης χαρτοφυλακίου. Με αυτόν τον τρόπο, η μελέτη συνέβαλε στην κατανόηση του κατά πόσο οι αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης μπορούν να βελτιώσουν στην πράξη ένα κλασικό μοντέλο επενδυτικής κατανομής.

Οι δράσεις απευθύνονται σε εκπροσώπους οργανισμών και φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της Εκπαίδευσης Ενηλίκων και της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης (VET).

Οι συμμετέχοντες θα ενημερωθούν σχετικά με:

• τη χρήση της ευρωπαϊκής πλατφόρμας EPALE
• τις δυνατότητες δικτύωσης και συνεργασίας
• την υποβολή αιτήσεων Erasmus+ στις Βασικές Δράσεις ΚΑ1 και ΚΑ2
• το νέο σχέδιο για την αναβάθμιση δεξιοτήτων και την επανακατάρτιση (Upskilling & Re-skilling) του αγροτικού δυναμικού στη βιώσιμη γεωργία

Διαδικτυακή Ενημερωτική Ημερίδα

📅 Τρίτη 2 Ιουνίου 2026
🕚 11:00 – 13:00
📍 Online

Δια Ζώσης Εκπαιδευτική Ημερίδα

📅 Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026
🕘 09:00 – 15:00
📍 Πολυτεχνείο Κρήτης, Αμφιθέατρο «Μανούσος Μανουσάκης» (Γ2.1), Χανιά

Δηλώσεις Συμμετοχής

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή έως την 1η Ιουνίου 2026 στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://forms.gle/sFGXZhkqpzEyQ2iz7

Για τη δια ζώσης εκδήλωση θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Για περισσότερες πληροφορίες, καλέστε στο 2103726371

Τριμελής εξεταστική επιτροπή:

1. Αντώνιος Βαφείδης, καθηγ. σχολής ΜΗΧΟΠ (επιβλέπων)
2. Δρ. Γεώργιος Κρητικάκης, μέλος ΕΔΙΠ σχολής ΜΗΧΟΠ
3. Δρ. Νικόλαος Παπαδόπουλος, ερευνητής ΙΤΕ, Ρέθυμνο

Περίληψη

Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Ευάγγελος Κωνσταντουλάκης

Α.Μ.:2016050102

Ημερομηνία Παρουσίασης:  2/6/2026

Ώρα: 9:00 π.μ.

Σύνδεσμος Zoom: https://tuc-gr.zoom.us/j/96097336706?pwd=oP07RaUMsj9nqBvKVExzIbH90sVlbx.1

Θέμα ΔE «ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΛΥΨΗΣ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΥΛΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗΣ ΤΗΛΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗΣ»

Title «ASSESSMENT OF SOIL ORGANIC MATTER COVERAGE USING SATELLITE REMOTE SENSING TECHNIQUES»

Επιβλέπων: Ανδρονίκη Τσουχλαράκη

Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

1. Ανδρονίκη Τσουχλαράκη

2. Δημήτρης Αλεξάκης

3. Παναγιώτης Παρτσινέβελος

Περίληψη:

Η εδαφική οργανική ύλη αποτελεί σημαντικό παράγοντα του κύκλου του άνθρακα παγκοσμίως, του συνόλου των φυσικών συστημάτων αλλά και σημαντικός δείκτης της ικανότητας των γεωργικών συστημάτων μίας περιοχής. Η χαρτογράφηση αυτή σε περιφερειακή κλίμακα κρίνεται σημαντική για την ανάλυση του τοπικού ισοζυγίου του άνθρακα, για την προστασία της τοπικής παραγωγής και της ποιότητας των προϊόντων και την εξασφάλιση επισιτιστικής ασφάλειας, ειδικότερα σε αυτήν την χρονική συγκυρία όπου η κλιματική αλλαγή θα ασκήσει σημαντική πίεση στα υπάρχοντα μοντέλα και συστήματα.

 Γίνεται κατανοητό λοιπόν πως πρέπει να βρεθούν οι απαραίτητες μέθοδοι έτσι ώστε να καλύπτεται η παραπάνω ανάγκη σε βαθμό που να επιτρέπει τον σχεδιασμό τόσο της αγροτικής παραγωγής αλλά και γενικότερα των χρήσεων γης από τους αρμόδιους φορείς για αρκετά μεγάλες περιοχές και με ικανοποιητική ακρίβεια. Σε αυτό το πλαίσιο ξεκίνησε η έρευνα για αυτήν την εργασία συνδυάζοντας κάποιες ήδη γνωστές μεθόδους εκτίμησης της Εδαφικής Οργανικής Ύλης (ΕΟΥ)  με μεθόδους δορυφορικής τηλεπισκόπησης μέσα στο περιβάλλον του λογισμικού Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών ArcGIS για να καταλήξει σε μία συνολική διαδικασία εκτίμησης της ΕΟΥ.  Πιο αναλυτικά, σκοπός της εργασίας είναι η εκτίμηση κάλυψης εδαφικής οργανικής ύλης, δηλαδή η χωρική πρόβλεψη της εδαφικής οργανικής ύλης στην ευρύτερη περιοχή της Κρήτης χρησιμοποιώντας συνδυασμό γεωστατιστικών μεθόδων, εδαφολογικών δεδομένων από την ευρωπαϊκή βάση δεδομένων LUCAS και δορυφορικών εικόνων σε περιβάλλον γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών. Έχοντας σαν βάση ένα σύνολο εδαφικών δειγμάτων από την γεωγραφική βάση δεδομένων LUCAS της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με την χρήση γεωστατιστικών τεχνικών παρεμβολής δημιουργήθηκαν χάρτες συνολικής κάλυψης της ΕΟΥ. Στην συνέχεια αυτοί οι χάρτες συσχετίστηκαν χωρικά με ένα σύνολο περιβαλλοντικών παραμέτρων όπως είναι το υψόμετρο, οι χρήσεις γης και η εδαφική διάβρωση. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε συσχέτιση των παραγόμενων χαρτών ΕΟΥ με κατάλληλους φασματικούς δείκτες βλάστησης όπως δημιουργήθηκαν από δορυφορικές εικόνες του προγράμματος Copernicus με στόχο : α) Να γίνει εκτίμηση ποιος φασματικός δείκτης βλάστησης είναι ο πλέον κατάλληλος για μέτρηση της EOY και β) Να βρεθεί ποια χρονική περίοδος είναι η κατάλληλη για χαρτογράφηση της ΕΟΥ.

 Πιο συγκεκριμένα το πρώτο βήμα ήταν η μεταφορά των δεδομένων από τη βάση δεδομένων LUCAS στο ArcGIS. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία για τον οργανικό άνθρακα από 127 σημεία δηλαδή το σύνολο των σημειακών μετρήσεων στο νησί της Κρήτης όπως αποτυπώνονται στη βάση δεδομένων LUCAS. Έπειτα έγινε η παρεμβολή των παραπάνω δεδομένων στο νησί της Κρήτης χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους παρεμβολής καταλήγοντας στην χρήση της παρεμβολής IDW (Inverse Distance Weighted) ως βέλτιστη με στόχο να δημιουργηθεί ένα ενιαίο ψηφιακό αρχείο αποτύπωσης της χωρικής κατανομής της ΕΟΥ σε επίπεδο Κρήτης. Στην συνέχεια, με την βοήθεια δορυφορικών εικόνων του δορυφορικού  δέκτη Sentinel-2, δημιουργήθηκαν οι δείκτες βλάστησης NDVI, SAVI και EVI για τις διάφορες εποχές του από το καλοκαίρι του 2023 έως την άνοιξη του 2024 και εντοπίστηκαν οι περίοδοι που δίνουν καλύτερα αποτελέσματα για την εκτίμηση της ΕΟΥ. Αντίστοιχη μεθοδολογία ακολουθήθηκε και για τους υπόλοιπους δείκτες.

 Για τις ανάγκες της εργασίας έγινε χρήση εικόνων και από τους δορυφόρους δέκτες Sentinel-2. Αξίζει να σημειωθεί ότι εντοπίστηκε ένα κομμάτι της εργασίας όπου περεταίρω έρευνα και μελέτη κρίνεται επιθυμητή, καθώς ο αριθμός των σημειακών εδαφικών μετρήσεων ΕΟΥ στην περιοχή έρευνας είναι σχετικά μικρός, παρότι επιτρέπει την εξαγωγή αποτελεσμάτων. Από την παραπάνω διαπίστωση γίνεται φανερό ότι η πραγματοποίηση εδαφικών μετρήσεων στην περιοχή της Κρήτης και η χρήση των δεδομένων που θα παραχθούν από αυτές θα επιτρέψουν την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων

Abstract:

Soil organic matter is a key component of the global carbon cycle, of natural systems in general, and a critical indicator of the productive capacity of agricultural systems in any given region. Mapping it at regional scale is therefore essential for analyzing local carbon balances, protecting local production and product quality, and safeguarding food security—especially now, when climate change is placing increasing pressure on existing models and systems.

 It is clear, then, that reliable methods must be developed to meet this need at a level of detail that allows responsible authorities to design both agricultural production and broader land-use strategies over large areas with satisfactory accuracy. Within this framework, the present study was initiated, combining well-established soil organic-matter assessment techniques with various remote-sensing approaches inside the ArcGIS environment to produce an integrated procedure for estimating soil organic matter (SOM).

More specifically, the aim of the thesis is to predict the spatial distribution of soil organic matter—i.e., to map SOM coverage—across the island of Crete by integrating geostatistical methods, soil data from the European LUCAS database, and satellite imagery within a geographic information system. Using a set of soil samples drawn from the EU’s LUCAS geodatabase and applying geostatistical interpolation techniques, full-coverage SOM maps were generated. These maps were then spatially correlated with environmental parameters such as elevation, land use, and soil erosion. Subsequently, the SOM maps will be related to appropriate spectral indices derived from satellite imagery in order to:

a) identify which index is most suitable for SOM assessment, and

b) determine the optimal time window for SOM mapping.

 The first step was to import the LUCAS data into ArcGIS. In total, organic-carbon data from 127 points—the complete set of point measurements available for Crete—were used. These data were spatially interpolated across the island using several techniques, with Inverse Distance Weighted (IDW) interpolation ultimately selected. Landsat imagery was then employed to generate the vegetation indices NDVI, SAVI, and EVI for different seasons, identifying the periods that yield the best results for SOM estimation. A similar methodology was followed for additional indices, and Sentinel-2 images were also utilized.

It should be noted that one part of the work merits further research: the number of point soil measurements in the study area is relatively small, although still sufficient to produce meaningful results. This highlights the need for additional soil sampling in Crete; incorporating such data would significantly improve the accuracy of future SOM maps.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Πέμπτη, 28 Μαΐου 2026, 11:00
Αίθουσα: Γ3.1.17

Ονοματεπώνυμο: ΒΙΛΤΑΝΙΩΤΗ ΡΟΔΟΠΗ

Θέμα: Σχεδιασμός Συσκευών Διεργασίας: Ανάπτυξη ενός υπολογιστικού εργαλείου για την εκτίμηση μεγεθών και μεταβλητών λειτουργίας

Title: Process Equipment Design: Development of a calculation tool for estimating sizes and key operation variables

Εξεταστική Επιτροπή

• ΙΨΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΚΟΝΣΟΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής
• ΚΟΜΝΙΤΣΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τον προκαταρκτικό σχεδιασμό και την αξιολόγηση της απόδοσης βασικού εξοπλισμού διεργασιών, μέσω της ανάπτυξης ενός υπολογιστικού πλαισίου για την εκτίμηση κρίσιμων παραμέτρων σχεδιασμού. Στόχος της μελέτης είναι η διαμόρφωση μιας συστηματικής μεθοδολογίας που να επιτρέπει, ήδη από τα αρχικά στάδια ανάπτυξης μιας διεργασίας, τον αξιόπιστο προσδιορισμό γεωμετρικών χαρακτηριστικών, λειτουργικών συνθηκών και ενεργειακών απαιτήσεων. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιούνται θεωρητικά μοντέλα, εμπειρικές συσχετίσεις και δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ η ανάπτυξη υπολογιστικών εργαλείων επιτρέπει τη διερεύνηση της επίδρασης διαφορετικών παραμέτρων και λειτουργικών συνθηκών στη συμπεριφορά του εξοπλισμού. Η ανάλυση των δοχείων διαχωρισμού βασίζεται στις αρχές της μηχανικής ρευστών και της φυσικής πολυφασικών συστημάτων. Η διαστασιολόγηση κατακόρυφων και οριζόντιων διαχωριστών αερίου–υγρού πραγματοποιείται με γνώμονα την εξασφάλιση επαρκούς χρόνου παραμονής και κατάλληλων ταχυτήτων ροής, ώστε να αποφεύγεται η συμπαράσυρση σταγονιδίων και να επιτυγχάνεται αποτελεσματικός διαχωρισμός των φάσεων. Για τον προσδιορισμό της κρίσιμης ταχύτητας εφαρμόζονται εμπειρικές συσχετίσεις, ενώ παράλληλα επιβάλλονται γεωμετρικοί περιορισμοί που διασφαλίζουν τη λειτουργική επάρκεια του εξοπλισμού. Στους διαχωριστές υγρού–υγρού, η μελέτη επικεντρώνεται στη δυναμική καθίζησης και ανόδου των σταγονιδίων σύμφωνα με τον νόμο του Stokes, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές πυκνότητας και ιξώδους των δύο φάσεων. Μέσω κατάλληλων αδιάστατων παραμέτρων εκτιμάται η διασκορπισμένη φάση και προσδιορίζονται ο απαιτούμενος χρόνος διαχωρισμού και οι διαστάσεις του δοχείου. Ο προκαταρκτικός σχεδιασμός εναλλακτών θερμότητας βασίζεται στην εφαρμογή ενεργειακών ισοζυγίων και στη χρήση της λογαριθμικής μέσης διαφοράς θερμοκρασίας, σε συνδυασμό με διορθωτικούς συντελεστές για μη ιδανικές συνθήκες ροής. Η μεθοδολογία επιτρέπει τον υπολογισμό της απαιτούμενης επιφάνειας μεταφοράς θερμότητας, λαμβάνοντας υπόψη τον συνολικό συντελεστή μεταφοράς και τις θερμικές αντιστάσεις των επιμέρους φάσεων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάλυση πολυζωνικών θερμικών διεργασιών, όπως η εξάτμιση και η υπερθέρμανση, όπου αναδεικνύεται η σημασία της ξεχωριστής αντιμετώπισης κάθε θερμικού σταδίου. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η περιοχή υπερθέρμανσης επηρεάζει σημαντικά το συνολικό μέγεθος του εναλλάκτη, λόγω των χαμηλών συντελεστών μεταφοράς θερμότητας στην αέρια φάση και της περιορισμένης θερμοκρασιακής διαφοράς. Η θερμοδυναμική ανάλυση των συμπιεστών πραγματοποιείται μέσω σύγκρισης ιδανικών ισεντροπικών και πραγματικών διεργασιών συμπίεσης, επιτρέποντας την εκτίμηση του απαιτούμενου έργου και της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης. Η ενσωμάτωση της απόδοσης τόσο του συμπιεστή όσο και του κινητήρα οδηγεί σε πιο ρεαλιστική προσέγγιση της απαιτούμενης ισχύος λειτουργίας. Παράλληλα, εξετάζεται η χρήση πολυσταδιακής συμπίεσης με ενδιάμεση ψύξη, η οποία συμβάλλει στη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και της θερμοκρασίας εκφόρτισης. Η ανάλυση καταδεικνύει τη σημαντική επίδραση του λόγου συμπίεσης, των συνθηκών εισόδου και των φυσικών ιδιοτήτων του αερίου στις ενεργειακές απαιτήσεις και στη συνολική λειτουργία του εξοπλισμού. Ο σχεδιασμός αναδευόμενων δοχείων προσεγγίζεται μέσω γεωμετρικών αναλογιών και αδιάστατων αριθμών που περιγράφουν τη ροή και την κατανάλωση ισχύος. Ο αριθμός Reynolds και ο αριθμός ισχύος χρησιμοποιούνται για τον χαρακτηρισμό του καθεστώτος ροής και τον υπολογισμό της απαιτούμενης ισχύος ανάδευσης, ενώ εξετάζεται και η επίδραση του ιξώδους στη μετάβαση μεταξύ στρωτής και τυρβώδους ροής. Επιπλέον, η εκτίμηση του χρόνου ανάμιξης αποτελεί βασικό κριτήριο αξιολόγησης της αποδοτικότητας της διεργασίας. Η μελέτη δείχνει ότι η αύξηση του ιξώδους συνεπάγεται σε υψηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις και μεταβολή του μηχανισμού ανάμιξης, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την κατάλληλη επιλογή αναδευτήρα και γεωμετρίας δοχείου.

Abstract

This thesis presents the preliminary design and performance evaluation of key process equipment commonly encountered in chemical engineering and industrial processing systems. The main objective is the development of a structured computational and engineering framework capable of estimating essential design parameters, operating conditions, and approximate equipment requirements during the early stages of process development. The methodology combines theoretical models, engineering correlations, and data obtained from literature and practical calculations in order to provide reliable preliminary design estimations. The study begins with the analysis and design of phase-separation vessels, including vertical and horizontal gas–liquid separators as well as liquid–liquid separation vessels (decanters). The design methodology is based on the fundamental principles of multiphase flow and fluid mechanics, taking into account parameters such as residence time, droplet settling velocity, density differences between phases, and flow behavior inside the vessel. Established engineering correlations and design equations are employed to estimate the main vessel dimensions and the operating constraints required for efficient phase separation. Computational examples are also presented to demonstrate the design procedure and to examine the influence of varying operating conditions on separator performance. The work then focuses on the preliminary design of heat exchangers, with emphasis on shell-and-tube heat exchanger configurations widely used in industrial thermal processes. The analysis is founded on fundamental heat transfer principles, including overall energy balances, the logarithmic mean temperature difference (LMTD), and correction factors that account for non-ideal flow arrangements. These methods are applied to estimate the required heat transfer area and evaluate the thermal performance of the exchanger. A detailed case study involving the heating and vaporization of ethylbenzene is included to illustrate the practical implementation of the proposed design methodology and the associated thermal calculations. Subsequently, the thesis examines the thermodynamic analysis and preliminary design considerations of compressors. The study evaluates compression work, shaft power requirements, and total energy consumption under different operating conditions by comparing ideal isentropic compression with real compression behavior. Particular attention is given to multistage compression systems with intercooling, which are commonly used to improve efficiency and reduce power demand in industrial applications. The analysis highlights the effect of pressure ratio, inlet conditions, and gas properties on compressor performance and provides guidance for the selection of suitable compressor configurations. The final part of the study addresses the preliminary design of agitated vessels used in mixing, reaction, and mass transfer operations. The analysis includes the evaluation of geometric design ratios, impeller power consumption, and mixing time estimations using dimensionless correlations and flow characterization methods. Emphasis is placed on the influence of fluid viscosity, flow regime, and impeller type on mixing efficiency and energy requirements. The results demonstrate the significant impact of fluid properties on the hydrodynamic behavior and operational performance of stirred systems. Overall, this thesis establishes a coherent and technically supported framework for the preliminary design and evaluation of major process equipment. By combining theoretical analysis with computational implementation, the proposed methodology provides useful engineering guidance for the estimation of key design parameters and supports decision-making during the early stages of process and equipment development.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Τρίτη, 9 Ιουνίου 2026, 11:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΚΟΛΟΒΟΥ ΑΝΝΑ

Θέμα: Αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη τιμών βραχυχρόνιας μίσθωσης

Title: Machine learning algorithms for predicting short-term rental prices

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΦΑΡΑΚΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ, Αναπληρωτής Καθηγητής

Περίληψη

Η διπλωματική εργασία περιλαμβάνει την χρήση αλγορίθμων μηχανικής μάθησης Γραμμικής Παλινδρόμησης(Linear Regression), Τυχαίων Δασών(Random Forest) και Νευρωνικών Δικτύων(Neural Networks) για την πρόβλεψη τιμών ακινήτων βραχυχρόνιας μίσθωσης. Η πρόβλεψη γίνεται με βάση χαρακτηριστικά των ακινήτων, όπως η περιοχή, τις συντεταγμένες, την βαθμολογία από κριτικές κ.α., με σκοπό την εύρεση των χαρακτηριστικών που επηρεάζουν περισσότερο την διαμόρφωση της τιμής.

Career Day with Alpha Bank: “Δεξιότητες, Ρόλοι & Προοπτικές στον Τραπεζικό Τομέα Σήμερα”

Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 | 11:00 – 16:00 | Γ2.1 Αμφιθέατρο

Facebook event 

Η εκδήλωση δίνει τη δυνατότητα στους φοιτητές και τις φοιτήτριες, να γνωρίσουν τα στελέχη της Alpha Bank, να ενημερωθούν για στρατηγικά έργα, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τις νέες τεχνολογίες στον τραπεζικό χώρο, καθώς και να ανακαλύψουν επαγγελματικές προοπτικές, δεξιότητες καθώς και ευκαιρίες εξέλιξης στο σύγχρονο τραπεζικό κλάδο για νέους και νέες μηχανικούς σε τομείς όπως το Project Management, η Τραπεζική Επιχειρήσεων, τα Analytics και το Digital Banking.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ημερομηνία: Δευτέρα, 25 Μαΐου 2026, 13:00
Αίθουσα: Εργαστήριο Συστημάτων Χρηματοοικονομικής Διοίκησης

Ονοματεπώνυμο: ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Θέμα: O ρόλος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στη βιώσιμη ανάπτυξη: Συγκριτική ανάλυση ελληνικών και ευρωπαϊκών τράπεζων

Title: The role of financial institutions in sustainable development: Comparative analysis of Greek and European banks

Εξεταστική Επιτροπή

• ΔΟΥΜΠΟΣ ΜΙΧΑΗΛ, Καθηγητής (επιβλέπων)
• ΖΟΠΟΥΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής
• ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Καθηγητής

Περίληψη

Η βιώσιμη ανάπτυξη αποτελεί μια νέα οικονομική πολιτική ανάπτυξης η οποία υιοθετείται από ολοένα και περισσότερα κράτη ανά τον κόσμο. Η Ευρώπη σε μια προσπάθεια να συμβαδίσει με τις νέες προκλήσεις που παρουσιάζονται και να εκσυγχρονιστεί προσπαθεί μέσω της λήψης νέων μέτρων και πολιτικών να εφαρμόσει στις χώρες της ολοένα και περισσότερο την αειφόρο ανάπτυξη. Έτσι στην παρούσα διπλωματική θα γίνει λόγος για το ρόλο της βιώσιμης ανάπτυξης στη λειτουργία της Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα στη συνεισφορά που έχουν σε αυτή τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Αρχικά στο πρώτο κεφάλαιο θα γίνει μια γενική αναφορά στην έννοια τόσο της βιώσιμης ανάπτυξης όσο και της πράσινης οικονομίας αλλά και στην πορεία της κατά την πάροδο των χρόνων μέχρι την καθιέρωση της πλέον στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έπειτα στη δεύτερη ενότητα θα γίνει αναφορά στην έννοια της πράσινης τραπεζικής, στα προϊόντα που προσφέρει καθώς και τα οφέλη και την προοπτική που αποκομίζουν οι τράπεζες από τη συγκεκριμένη στρατηγική όπως επίσης θα δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στα πράσινα προϊόντα της ελληνικής τραπεζικής αγοράς αλλά και στους περιορισμούς που μπορεί να προκύψουν στην πορεία των χρόνων. Επιπρόσθετα στο τρίτο κεφάλαιο θα γίνει εκτενής αναφορά στο αποτύπωμα των τραπεζών στην βιώσιμη ανάπτυξη καθώς και στους δείκτες με τους οποίους αυτό γίνεται αντιληπτό αλλά και θα γίνει λόγος και για έναν σημαντικό μηχανισμό που έχει αναπτύξει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την ευόδωση των στόχων της ως αναφορά την οικονομική της δραστηριότητα την Ευρωπαϊκή Ταξινομία. Τέλος στην τέταρτη και τελευταία ενότητα με βάση κάποια δεδομένα που αντλήθηκαν και αποτυπώνουν την επίδραση των τραπεζών στην πράσινη οικονομία θα γίνει μία σύγκριση μέσω της πολυκριτήριας μεθόδου PROMETHE II με αντίστοιχες τράπεζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα που προέκυψαν.

Abstract

Sustainable development is a new economic development policy that is being adopted by a large number of countries around the world. Europe, in an effort to keep up with the new challenges and modernization, is trying to implement sustainable development in its countries through new measures and policies. Therefore, this paper will discuss the role of sustainable development in the function of Europe and, more specifically, the contribution of financial institutions to it. Firstly, the first chapter will provide a general overview of the concept of both sustainable development and green economy, as well as its progress over time until its establishment in the European Union. Then, the second section will refer to the concept of green banking, the products it offers, and the benefits and prospects that banks derive from this strategy. Particular emphasis will also be placed on green products in the Greek banking market and the limitations that may arise over time. In addition, the third chapter will refer extensively to the impact of banks on sustainable development and the indicators used to measure this impact, as well as discussing an important mechanism developed by the European Union to achieve its objectives with reference to its economic activity, the European Taxonomy. Finally, in the fourth and final section, a comparison of the Greek and European banks will be made based on data that reflects the impact of banks on the green economy by using the multi-criteria method PROMETHE II and the results and conclusions will be presented.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Γραμμένου 

με θέμα
Θεωρητική Διερεύνηση της Υπόθεσης "Κρίσιμου Εγκεφάλου" και Κλινικές Εφαρμογές σε Δεδομένα Ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων (EEG)
Critical Brain Hypothesis: Theoretical Investigations and Applications to Clinical EEG Data

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Διονύσιος Χριστόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Αθανάσιος Λιάβας
Καθηγητής Μιχαήλ Ζερβάκης

Περίληψη
Η υπόθεση του “κρίσιμου εγκεφάλου” στην σύγχρονη νευροεπιστήμη ισχυρίζεται ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί κοντά σε μία μετάπτωση φάσης. Στο κρίσιμο σημείο, κοντά στο όριο ανάμεσα στην πλήρη τάξη και την αταξία, εμφανίζονται αναδυόμενες ιδιότητες όπως ταλαντώσεις, συγχρονισμός και βέλτιστη ροή πληροφορίας. Η παρούσα δουλειά ερευνά αυτήν την υπόθεση. Μοντελοποιούμε την νευρωνική δυναμική μέσω μίας πολυδιάστατης διαδικασίας Ornstein–Uhlenbeck, η οποία περιλαμβάνει όρους ολίσθησης (αντιστοιχώντας στις συνδέσεις ανάμεσα στους νευρώνες) και έναν όρο διάχυσης (Γκαουσιανός λευκός θόρυβος). Διερευνούμε δύο μοντέλα δομής συνδεσιμότητας μεταξύ νευρώνων: το ανεξάρτητο και ισοκατανεμημένο (i.i.d.) Γκαουσιανό μοντέλο και το τμηματικό Γκαουσιανό Ορθογώνιο Σύνολο (block GOE). Μελετούμε αυτά τα μοντέλα στο όριο μεγάλου πλήθους νευρώνων N, με στόχο να εξετάσουμε δύο συμπληρωματικούς και ανεξάρτητους σκοπούς. Εμπνευσμένο από τα διεγερτικά-κατασταλτικά δίκτυα στην νευροεπιστήμη, το τμηματικό Γκαουσιανό ορθογώνιο σύνολο μας επιτρέπει την μαθηματική εξερεύνηση των αναδυόμενων ιδιοτήτων, όπως ταλαντώσεις και συγχρονισμός. Από την άλλη, το ανεξάρτητο και ισοκατανεμημένο Γκαουσιανό μοντέλο δρα ως ένα γενικό και ευέλικτο μοντέλο, το οποίο είναι ιδανικό για την ανίχνευση των κρίσιμων μοτίβων σε εμπειρικά κλινικά δεδομένα. Ο εγκέφαλος εμφανίζει πλούσια χωροχρονική δραστηριότητα, ενώ οι νευρωνικές καταγραφές συχνά συνυπάρχουν με θόρυβο τύπου 1/f (δηλαδή με φάσμα μειούμενο αλγεβρικά ως συνάρτηση της συχνότητας). Προκειμένου να ανιχνεύσουμε  την εγκεφαλική δραστηριότητα, εργαζόμαστε στο πεδίο της συχνότητας και παρουσιάζουμε μετρικές οι οποίες βασίζονται στον πίνακα φασματικής πυκνότητας ισχύος. Αυτές οι μετρικές είναι η αποτελεσματική διαστατικότητα (ED), η μέση τιμή της φασματικής πυκνότητα ισχύος ως προς το δίκτυο (NAPS), και η αποτελεσματική σύζευξη (EC). Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο ενότητες. Στο θεωρητικό τμήμα, ενισχύουμε την ερμηνευσιμότητα του συστήματος με  block GOE συνδεσιμότητα. Συγκεκριμένα, παρέχουμε αναλυτική έκφραση για την NAPS και την ED, οι οποίες μας επιτρέπουν να ερευνήσουμε τις ιδιότητες του συστήματος καθώς οι παράμετροι του μοντέλου μεταβάλλονται. Ως τελική επέκταση αυτής της ανάλυσης, υπολογίζουμε κλειστή έκφραση και για την μέση τιμή της συνάρτηση συνδιακύμανσης ως προς το δίκτυο. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι κλειστές εκφράσεις δεν έχουν δοκιμαστεί σε πραγματικά δεδομένα, ενισχύουν σημαντικά την κατανόηση των σύνθετων νευρωνικών συστημάτων. Επιπροσθέτως, ανιχνεύουμε την αποτελεσματική σύζευξη (χρησιμοποιώντας την υπόθεση της i.i.d. Γκαουσιανής συνδεσιμότητας) καθώς και την αποτελεσματική διαστατικότητα, σε EEG δεδομένα τα οποία περιλαμβάνουν εφήβους τόσο υγιείς όσο και προσβεβλημένους με διάσειση. Με αυτόν τον τρόπο, ανιχνεύουμε ενδείξεις κρισιμότητας και συγχρονισμένης δραστηριότητας ανά ομάδα.

Abstract 
The critical brain hypothesis in modern neuroscience states that the brain operates near a phase transition. At the critical point, close to the boundary between total order and chaos, emergent properties such as oscillations, synchronization, and optimal information flow emerge. This work investigates this theory. We model neural dynamics via a vector Ornstein–Uhlenbeck process which consists of a drift (the connection of each neuron) and a diffusion term (Gaussian white noise). We investigate two models of connectivity structure among neurons: independent and identically distributed (i.i.d.) Gaussian and block Gaussian Orthogonal Ensemble (block GOE). We study these models in the large-N limit to study two complementary, independent purposes. Inspired by excitatory–inhibitory networks in neuroscience, the arrangement of the block GOE structure allows for the mathematical exploration of emergent properties such as critical oscillations and coordination. On the other hand, the model connected with i.i.d. Gaussian structure acts as a generic, asymmetric, flexible model, suitable for the detection of critical patterns in empirical clinical data. The brain contains rich spatiotemporal activity, while neural recordings often coexist with 1/f noise. To capture this activity, we work in the frequency domain and present the following metrics based on the spectral density matrix (SDM). These metrics are the effective dimensionality (ED), the network-averaged power spectrum (NAPS), and the effective coupling (EC). Our work consists of the following two parts. In our theoretical part, we enhance the explainability of the system with the block GOE connectivity structure. Specifically, we derive a closed formula for the NAPS and ED, which allows us to explain the system properties, as the model parameters vary. As a final extension of the analysis, we derived the network averaged autocovariance function. Although these results were not tested on real world data, they serve as an enhancement of the understanding of complex neural systems. In addition, we infer the effective coupling using the i.i.d. Gaussian connectivity assumption, and the effective dimensionality in EEG data that consist of both concussed and healthy male adolescents. Hence, we detect signatures of criticality and coordinated activity within each group.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κωνσταντίνου Γούτσια

με θέμα

Ανάπτυξη Ελαφριού Πράκτορα Σκακιού για Επιθετικό Παιχνίδι με χρήση Ενισχυτικής Μάθησης
Developing a Lightweight Chess Agent for Aggressive Play using Reinforcement Learning

Εξεταστική Επιτροπή
Καθηγητής Θρασύβουλος Σπυρόπουλος (επιβλέπων)
Καθηγητής Μιχαήλ Λαγουδάκης 
Καθηγητής Βασίλειος Σαμολαδάς

Περίληψη
Η τεχνητή νοημοσύνη στο σκάκι έχει εμφανίσει σημαντική πρόοδο τα τελευταία χρόνια, καθώς νέες προσεγγίσεις συνεχίζουν να ξεπερνούν τις προηγούμενες. Ενώ οι μηχανές που βασίζονται σε ευρετικές μεθόδους κυριαρχούσαν στον τομέα για πολλά χρόνια, μέθοδοι ενισχυτικής μάθησης (ΕΜ), όπως το AlphaZero, έχουν πρόσφατα αναδειχθεί ως ιδιαίτερα ισχυρές και αξιόπιστες εναλλακτικές προσεγγίσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει έναν πράκτορα ενισχυτικής μάθησης εμπνευσμένο από το AlphaZero, ο οποίος μαθαίνει να παίζει σκάκι κυρίως μέσω αυτοπαιξίματος (self-play), βασιζόμενος σε ελάχιστα δεδομένα που προέρχονται από ανθρώπινες παρτίδες. Λόγω της υψηλής πολυπλοκότητας του παιχνιδιού, οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην ενισχυτική μάθηση απαιτούν συνήθως σημαντικούς υπολογιστικούς πόρους. Στην εργασία αυτή, αρχικά αναπτύσσεται μια βασική υλοποίηση ενός πλαισίου αυτοπαιξίματος βασισμένου στη μέθοδο Monte Carlo Tree Search και αποδεικνύεται ότι ακόμη και με περιορισμένη υπολογιστική ισχύ είναι δυνατό να αναπαραχθεί η θεμελιώδης αρχή αυτοβελτίωσης που χαρακτηρίζει το AlphaZero. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται μια σειρά από βελτιστοποιήσεις σε διαφορετικά επίπεδα του συστήματος. Οι βελτιστοποιήσεις αυτές έχουν δύο κύριους στόχους: την επιτάχυνση της παραγωγής δεδομένων και τη βελτίωση της ποιότητάς τους, ώστε να απαιτείται συνολικά μικρότερος όγκος δεδομένων για την εκπαίδευση. Μέσω της βελτίωσης τόσο της υπολογιστικής αποδοτικότητας όσο και της αποτελεσματικότητας της διαδικασίας εκπαίδευσης, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις μειώνουν το συνολικό υπολογιστικό κόστος της μάθησης. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι οι βελτιώσεις αυτές επιτρέπουν στο σύστημα να εκτελείται έως και 20 φορές ταχύτερα στο υλικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε για τα πειράματα.
Τέλος, διερευνώνται μέθοδοι για την κατεύθυνση του πράκτορα προς ένα πιο επιθετικό στυλ παιχνιδιού. Συνδυάζοντας ευρετικές τεχνικές με μεθόδους διαμόρφωσης της συνάρτησης ανταμοιβής (reward shaping), η διαδικασία εκπαίδευσης ενθαρρύνει επιθετικές και δυναμικές στρατηγικές παιχνιδιού. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι ο πράκτορας υιοθετεί σταδιακά ένα πιο επιθετικό στυλ καθώς προχωρά η εκπαίδευση, αποδεικνύοντας ότι η συμπεριφορά και το στυλ παιχνιδιού σε πράκτορες σκακιού που βασίζονται σε ενισχυτική μάθηση μπορούν να επηρεαστούν αποτελεσματικά μέσω στοχευμένων τροποποιήσεων στο πλαίσιο μάθησης.

Abstract 
Chess artificial intelligence has advanced significantly in recent years, with new approaches continuously surpassing previous ones. While heuristic-based engines dominated the field for many years, reinforcement learning (RL) methods such as AlphaZero have recently emerged as powerful and reliable alternatives. Against this background, this thesis presents an AlphaZero-inspired reinforcement learning agent that learns to play chess primarily through self-play, relying on minimal human-generated data. Due to the complexity of chess, RL-based approaches typically require substantial computational resources. In this work, we first establish a baseline implementation of a Monte Carlo Tree Search-based self-play framework and demonstrate that, even with limited computational power, it is possible to reproduce the fundamental self-improvement principle underlying AlphaZero. The second part of this work focuses on a series of optimizations at different levels of the system. These optimizations pursue two main objectives: accelerating the generation of data and improving its quality so that less data is required overall. By improving computational efficiency and training effectiveness, the proposed modifications reduce the overall computational cost of the training process. Experimental results show that these improvements allow the system to run up to 20 times faster on the hardware configuration used in this study. Finally, we investigate methods for biasing the agent toward a more aggressive playing style. By combining heuristic guidance with reward shaping techniques, the training process encourages attacking and dynamic gameplay. The experimental results indicate that the agent progressively adopts a more aggressive strategy during training, demonstrating that stylistic behavior in RL-based chess agents can be effectively influenced through targeted modifications to the learning framework.