Εμφάνιση ενός Νέου - DO NOT DELETE

Συμμετοχή του Πολυτεχνείου Κρήτης στο πρόγραμμα "IGLUNA, a habitat in ice" του Swiss Space Center και του ESA Lab Initiative

Στις 12-14 Σεπτεμβρίου 2018 διεξήχθη στο ETH της Ζυρίχης το Kick-Off Event του προγράμματος "IGLUNA, a habitat in ice" με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Μεταβαλλόμενων Ευφυών Περιβαλλόντων (TUC TIE Lab) της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών. Το project με το οποίο συμμετείχε είναι το CYCLAMINA, που είχε προταθεί από τον Γιώργο Προφητηλιώτη (PhD Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ) με επιβλέποντα τον καθηγητή Κωστή Ουγγρίνη.

Το "IGLUNA, a habitat in ice" διοργανώνεται από το Swiss Space Center με τη συνδρομή πανεπιστημίων από όλη την Ευρώπη, όπως τα ETH και Politecnico di Milano, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας ESA_Lab Initiative. Σκοπός του είναι η δημιουργία μιας ανάλογης σεληνιακής εγκατάστασης στην καρδιά ενός ελβετικού παγετώνα, όπου και θα διεξαχθούν τα πειράματα τον Ιούνιο του 2019.

Στο Kick-Off Event του προγράμματος το project εκπροσωπήθηκε από τον Γιώργο Καλλέργη, προπτυχιακό φοιτητή της Σχολής ΗΜΜΥ και τον Αύγουστο Πανταζίδη, απόφοιτο της Σχολής ΜΗΧΟΠ και αστροναύτη ανάλογου. Οι ερευνητές μας είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τη δομή και την οργάνωση του προγράμματος και να εντρυφήσουν με τη συνδρομή ειδικών από το Swiss Space Center και την ESA σε τεχνολογίες που θα επιτρέψουν στον άνθρωπο να μετοικίσει σε έναν άλλο πλανήτη. Παράλληλα, ανέλυσαν το πλάνο και τους στόχους του project CYCLAMINA και διερεύνησαν σε βάθος τεχνικές λεπτομέρειες γύρω από την υλοποίησή του.

Το Project CYCLAMINA συγκεκριμένα είναι μια διεπαφή φυτού-υπολογιστή που μπορεί να επαυξήσει ένα κανονικό φυτό με ήχο, κίνηση και ψευδο-επιλογές. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να δοκιμαστεί με ανθρώπους που ζουν και εργάζονται σε απομονωμένα περιβάλλοντα με ακραίες συνθήκες, όπως είναι για παράδειγμα οι αστροναύτες, προκειμένου να βοηθήσει στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση ενός πιθανού συνδρόμου ανεπαρκούς αλληλεπίδρασης με τη φύση. Η ηλεκτρονική επαύξηση των φυτών θα μπορούσε να ισχυροποιήσει και να εμβαθύνει τον δεσμό μεταξύ αυτών και των αστροναυτών που τα φροντίζουν στη Σελήνη, αποτελώντας για τους δεύτερους έναν συνδετικό κρίκο με τον φυσικό κόσμο που άφησαν πίσω τους στη Γη.

© Πολυτεχνείο Κρήτης 2012
--