Συν ηχήσεις με τον Δημήτρη Πικιώνη - 2 εκθέσεις και μια συζήτηση για την κληρονομιά του Πικιώνη

13.11.2017 14:49 Παλαιότητα 7 days
Κατηγορία: από Τμήμα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων, Συνέδρια - Ημερίδες - Διαλέξεις, Slider, Social, Πολιτισμός & Αθλητισμός

Συν ηχήσεις με τον Δημήτρη Πικιώνη - 2 εκθέσεις και μια συζήτηση για την κληρονομιά του Πικιώνη



Η Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης και η  Κ.Ε.Π.ΠΕ.ΔΗ.Χ. - Κ.Α.Μ. συνδιοργανώνουν 2 εκθέσεις και μια συζήτηση για την κληρονομιά του Πικιώνη στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου στα Χανιά, από Παρασκευή 17 έως Δευτέρα 27  Νοεμβρίου 2017. 

1η Έκθεση:  Συν ηχήσεις με τον Δημήτρη Πικιώνη

2η Έκθεση: Città e Memoria come strumenti del progetto

Πόλη και Μνήμη ως εργαλεία στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του Ιταλού αρχιτέκτονα Alberto Ferlenga - πρύτανη I.U.A.V.

Την Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 θα πραγματοποιηθεί η Ημερίδα με τίτλο "Σχετικά με την κληρονομιά του Δημήτρη Πικιώνη".

Επιμέλεια – συντονισμός: Νίκος Σκουτέλης

Λίγα λόγια για την εκδήλωση:

Αδιαμφισβήτητα, το δίδυμο σχήμα Πικιώνης – Κωνσταντινίδης αποτέλεσε για όλη την μεταπολεμική περίοδο, ένα σταθερό όχημα του στοχασμού των αρχιτεκτόνων στην Ελλάδα, με βάση όχι μόνο το έργο των δύο αυτών επιφανών αρχιτεκτόνων, αλλά και τα κείμενά τους, περισσότερο τα κείμενα του Πικιώνη,  κατ’εξοχήν τα έργα του Κωνσταντινίδη. Και ενώ στον δεύτερο τα μηνύματα είναι πάντα ευκρινή και αφομοιώσιμα, στον πρώτο, στον Πικιώνη, η δυναμική μιας κληρονομιάς και μιας γενεαλογίας στην μετέπειτα πορεία των πραγμάτων της αρχιτεκτονικής σκέψης και της πρακτικής στον τόπο μας, θα λέγαμε ότι παραμένει δυσδιάκριτη.

Ο Πικιώνης κατά καιρούς επιστρέφει, πιο πολύ με τον λόγο του, στην συνέχεια με τα σκίτσα του, τέλος με τις κατά καιρούς φωτογραφίσεις των διαδρομών του προς την Ακρόπολη. Επιστρέφει γιατί τον χρειαζόμαστε στην εμβάθυνση των στόχων και του κοινωνικού αντίκτυπου των πράξεών μας. Ο Πικιώνης φαίνεται να επικαιροποιείται στις φάσεις εκείνες που η αρχιτεκτονική επιστρέφει, αναζητάει να αναβαπτιστεί στις βαθύτερες στοχεύσεις της, στο νόημα των πραγμάτων. Πρόκειται για πεδίο δύσβατο, με φορείς την ιδιοσυγκρασία των κατά περιόδους πρωταγωνιστών, τις προσωπικές διατυπώσεις, ειδικά όμως τα προστάγματα της διεθνούς σκηνής. Δύσκολα μιλάμε λοιπόν περί κληρονομιάς, συνέχειας, και καθόλου περί Σχολής. Προτιμάμε τις συν – ηχήσεις, στιγμές κατά τις οποίες μεμονωμένα οι Έλληνες αρχιτέκτονες κατά τη διάρκεια της ζωής του δασκάλου, αλλά και μέχρι σήμερα, αντιμετώπισαν τη διαδικασία του σχεδιασμού και της κατασκευής με τρόπους παρόμοιους με τον Πικιώνη.   

Πέρα από τους συμπατριώτες, των οποίων παρουσιάζονται εικοσιπέντε έργα, σε έκθεση στον όροφο του Κέντρου Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου, στη γειτονική Ιταλία, η περίπτωση του Ιταλού αρχιτέκτονα Αlberto Ferlenga, είναι ενδεικτική αυτού του τύπου συμπόρευσης. Ο Ferlenga ανέπτυξε δρα-στηριότητα στον χώρο του σχεδιασμού, του πανεπιστημίου και των εκδόσεων, εστιάζοντας ως επί το πλείστον την προσοχή του σε αρχιτέκτονες όπως ο Δημήτρης Πικιώνης, ο Φερνάντ Πουιλόν, ο Χάνς Φαν Ντερ Λάαν, ο Άλντο Ρόσι. Ως συγγραφέας της πληρέστερης μονογραφίας για τον Πικιώνη στις εκδόσεις Electa, και εφόσον συν-ηχεί και το δικό του έργο με εκείνο του Έλληνα δασκάλου, μια δεύτερη έκθεση με έργα του στο ισόγειο του Κ.Α.Μ. συμπληρώνει την θεματική που ανοίγει η τριπλή αυτή προσπάθεια.


© Πολυτεχνείο Κρήτης 2012
--