Καλαϊτζαντωνάκη Σταυρούλα

Μεταπτυχιακή φοιτήτρια ΜΗΠΕΡ, Διατριβή (υπό εξέλιξη) του πρώην Γενικού Τμήματος, Κατεύθυνση: Κοινωνική και Τεχνολογική Ανάπτυξ,

E-mail: stavkala<στο>hotmail.gr

Περίληψη

Τα κτίρια υψηλής ενεργειακής απόδοσης, «Πράσινα Κτίρια», λόγω της μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης που επιτυγχάνουν βρίσκονται στο επίκεντρο της περιβαλλοντικής πολιτικής και αποτελούν ένα παράδειγμα διεπιστημονικής μελέτης και έρευνας. Η εξάπλωση και διάδοση των Πράσινων Κτιρίων μέσα από τις επιταγές της νομοθεσίας της ΕΕ αναμένεται να θέσει νέες προκλήσεις για την εφαρμογή τους στην ελληνική τεχνική και νομική πραγματικότητα και να αναδείξει νέα ζητήματα και πτυχές του εθνικού δικαίου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο πεδίο του ιδιωτικού δικαίου και ειδικότερα των μισθώσεων, αστικών και εμπορικών, εμφανίζει η περίπτωση των Πράσινων Μισθώσεων που λόγω της εξάπλωσης και των ιδιαιτεροτήτων των Πράσινων Κτιρίων, αναμένεται να δημιουργήσουν νέα δεδομένα για τον νομοθέτη, τους πολίτες (ιδιοκτήτες και ενοικιαστές) αλλά και τη δικαστική πρακτική.

Στην παρούσα, μη ολοκληρωμένη μέχρι στιγμής έρευνα εξετάζεται για πρώτη φορά η περίπτωση των Πράσινων Μισθώσεων, που μέχρι στιγμής δεν αποτελούν διακριτή κατηγορία μισθώσεων. Η απουσία ειδικού νομοθετικού πλαισίου για τις Πράσινες Μισθώσεις αποτελεί βασικό προβληματισμό της παρούσας ερευνητικής εργασίας, η οποία και επιδιώκει να εξετάσει εάν το υφιστάμενο ευρύτερο νομικό πλαίσιο σε Ευρωπαϊκό και Εθνικό επίπεδο είναι επαρκές για την κάλυψη των νομικών ζητημάτων των Πράσινων Μισθώσεων, εστιάζοντας στις ευρωπαϊκές Οδηγίες περί εξοικονόμησης ενέργειας, στο Ελληνικό Σύνταγμα (αρθ.24 , και άρθ 2), και στον ελληνικό Αστικό Κώδικα (ΑΚ). Επίσης διερευνάται η ύπαρξη ή μη κινήτρων (οικονομικών ή φορολογικών ειδικότερα) και χρηματοδοτικών εργαλείων για τη σύναψη Πράσινων Μισθώσεων και η επίδρασή τους στην επιτυχημένη και αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας.

Αρχείο pdf παρουσίασης.