Συντάχθηκε 11-03-2026 10:41
Τόπος: Μ3 - Κτίριο ΜΗΧΟΠ, Μ3.108, ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ
Έναρξη: 19/03/2026 11:15
Λήξη: 19/03/2026 12:15
Τίτλος εργασίας: Επίδραση της προσθήκης φυσικής ποζολάνης και ασβέστου στις ιδιότητες τσιμεντοκονιαμάτων.
Τριμελής εξεταστική επιτροπή:
1. Γαλετάκης Μιχαήλ, Καθηγητής σχολής ΜΗΧΟΠ (Επιβλέπων)
2. Γαρίνη Ευαγγελία, Επίκ. Καθηγήτρια σχολής ΜΗΧΟΠ
3. Τριανταφύλλου Γεώργιος, Δρ., μέλος ΕΔΙΠ σχολής ΜΗΧΟΠ
Περίληψη
Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης της προσθήκης φυσικής ποζολάνης (Μηλαϊκή Γη) και πυριτικού υλικού καθώς και διαφορετικών τύπων ασβέστου, ενυδατωμένης Ca(OH)2 και μη ενυδατωμένης ασβέστου (CaO) στις φυσικομηχανικές ιδιότητες τσιμεντοκονιαμάτων. Η έρευνα αυτή εμπνέεται από την ιστορική γνώση των αρχαίων ρωμαϊκών κονιαμάτων, στοχεύοντας στον έλεγχο της ανθεκτικότητας και της ικανότητας αυτοεπούλωσης των σύγχρονων τσιμεντοειδών συνθέσεων.
Η πειραματική διαδικασία περιελάμβανε τον σχεδιασμό και την παρασκευή έξι διαφορετικών συνθέσεων, οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο βασικές ομάδες: τη «Βασική Σύνθεση Α», στην οποία χρησιμοποιήθηκε υδράσβεστος, και τη «Βασική Σύνθεση Β», με χρήση μη ενυδατωμένης ασβέστου. Για κάθε μία από τις δύο βασικές συνθέσεις παράχθηκαν δύο τροποποιημένες συνθέσεις με μερική αντικατάσταση του τσιμέντου σε ποσοστό 25% από φυσική ποζολάνη και πυριτικό υλικό αντίστοιχα. Ως βασικές πρώτες ύλες για όλες τις παραγόμενες συνθέσεις χρησιμοποιήθηκαν το τσιμέντο τύπου CEM II 42.5N, λατομική άμμος, άσβεστος (ενυδατωμένη ή μη) και νερό. Ο λόγος νερού προς κονία (W/B) ορίστηκε σταθερός στο 0,5 για όλες τις συνθέσεις, τιμή η οποία σύμφωνα με τις βιβλιογραφικές προδιαγραφές δίνει ικανοποιητική εργασιμότητα στα κονιάματα τσιμεντοειδούς τύπου.
Η αξιολόγηση των συνθέσεων περιελάμβανε δοκιμές τόσο στο νωπό όσο και στο σκληρυμένο κονίαμα. Πιο συγκεκριμένα, αμέσως μετά την ανάμειξη των υλικών, προσδιορίστηκε η εργασιμότητα του νωπού κονιάματος. Στη συνέχεια, τα δοκίμια παρέμειναν σε ελεγχόμενες συνθήκες ωρίμανσης, ώστε την 28η ημέρα να πραγματοποιηθούν οι μετρήσεις για την πυκνότητα, την υδαταπορρόφηση καθώς και τις μηχανικές αντοχές σε κάμψη και θλίψη. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη μελέτη της αυτοεπούλωσης των ρωγμών, που αποτέλεσε και έναν από τους κύριους στόχους αυτής της εργασίας. Η εξέλιξη του φαινομένου παρακολουθήθηκε σε δύο διαφορετικά χρονικά διαστήματα αμέσως μετά την θλίψη και επτά μήνες μετά μέσω στερεοσκοπικής παρατήρησης, ενώ πραγματοποιήθηκε και ταυτοποίηση κρυσταλλικών προϊόντων που αναπτύχθηκαν εντός των ρωγμών με τη μέθοδο της ορυκτολογικής ανάλυσης (XRD).
Τα εργαστηριακά αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συνθέσεις με ενυδατωμένη άσβεστο παρουσίασαν τις υψηλότερες μηχανικές αντοχές, με τη σύνθεση αναφοράς ΣΑ να φτάνει τα 50,22 MPa σε θλίψη. Αντίθετα, οι συνθέσεις της Ομάδας Β (με την μη ενυδατωμένη άσβεστο) εμφάνισαν σημαντική μείωση στις αντοχές, με τη μέγιστη μέση τιμή θλίψης να περιορίζεται στα 24,86 MPa. Ταυτόχρονα, η μείωση των αντοχών συνοδεύτηκε από αυξημένη υδαταπορρόφηση στις συνθέσεις της Ομάδας Β, ένα χαρακτηριστικό που κρίνεται μη επιθυμητό, καθώς επηρεάζει αρνητικά την ανθεκτικότητα του υλικού και αποκλίνει από τις προδιαγραφές των τυποποιημένων εμπορικών κονιαμάτων. Στα πλαίσια της μελέτης του φαινομένου της αυτοεπούλωσης, παρατηρήθηκε ότι τόσο οι συνθέσεις της ομάδας Α όσο και της Β εμφάνισαν ικανοποιητική πλήρωση των ρωγμών με δευτερογενή κρυσταλλικά προϊόντα.
Συμπερασματικά, η χρήση ενυδατωμένης ασβέστου εξασφαλίζει ανώτερη μηχανική απόδοση, ενώ η προσθήκη ποζολανικών υλικών μπορεί να ενισχύσει τη διαδικασία αυτοεπούλωσης υπό κατάλληλες συνθήκες. Η αξιοποίηση μηχανισμών αυτοεπούλωσης συμβάλλει στη μείωση του κόστους συντήρησης, στην επιμήκυνση της διάρκειας ζωής των έργων και στον περιορισμό του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, προσαρμόζοντας την ιστορική τεχνογνωσία στις σύγχρονες ανάγκες της αειφόρου δόμησης.
Λέξεις κλειδιά (Ελληνικά): Κονιάματα, μη ενυδατωμένη άσβεστος, ποζολανικά υλικά, αυτοεπούλωση, φυσικομηχανικές ιδιότητες, έλεγχος ποιότητας
Λέξεις κλειδιά (Αγγλικά): Mortars, lime, pozzolanic materials, self-healing, physical-mechanical properties, quality control
