Συντάχθηκε 16-07-2026 15:34
Τόπος:
Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης
Έναρξη: 20/07/2026 10:30
Λήξη: 20/07/2026 11:30
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Σταύρος Μυγιάκης
Α.Μ.: 2019050033
Ημερομηνία Παρουσίασης: 20 Ιουλίου 2026
Ώρα: 10:30 π.μ.
Αίθουσα: Join Zoom Meeting https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09
Meeting ID: 871 8937 4050 Password: 788241
Θέμα ΔE «Διερεύνηση πρότυπου πάνελ ηλιακής αφαλάτωσης με χρήση μεμβρανών για παραγωγή πόσιμου νερού»
Title «Investigation of novel solar desalination panel for the production of potable water»
Επιβλέπων: Αλέξανδρος Στεφανάκης
Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:
1 Αλέξανδρος Στεφανάκης
2 Μιχάλης Φουντουλάκης
3 Νίκος Διαγγελάκης
Περίληψη: Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως στόχο την διερεύνηση της λειτουργίας πρότυπων πάνελ ηλιακής αφαλάτωσης της SolarDew, με χρήση μεμβρανών, για την παραγωγή νερού από τροφοδοσίες διαφορετικής σύστασης. Εξετάστηκε η παραγωγή νερού από συνθετικό και πραγματικό θαλασσινό νερό, με προοπτική πόσιμης χρήσης, καθώς και η επεξεργασία κροκιδωμένου συμπυκνώματος, το συμπύκνωμα από την αντίστροφη όσμωση του διασταλλάγματος των στερέων αποβλήτων του ΧΥΤΑ της ΔΕΔΙΣΑ (brine), για πιθανή επαναχρησιμοποίηση, άρδευση ή διάθεση. Η πειραματική διερεύνηση οργανώθηκε σε τρεις κύριους κύκλους: συνθετικό θαλασσινό, πραγματικό θαλασσινό νερό και συγκριτική αξιολόγηση μεμβρανών. Στον τελευταίο κύκλο δοκιμάστηκαν δύο διαφορετικοί τύποι μεμβρανών της SolarDew, μονή και τριπλή μεμβράνη, τόσο με τροφοδοσία θαλασσινού νερού όσο και με κροκιδωμένο συμπύκνωμα διασταλλάγματος. Η αξιολόγηση βασίστηκε στη παραγωγή νερού, στην ανάκτηση, στην ηλεκτρική αγωγιμότητα στο pH και στην ιοντική σύσταση του παραγόμενου νερού.
Στον πρώτο κύκλο, η πιλοτική μονάδα παρήγαγε 212,7L νερού από συνθετικό θαλασσινό νερό, με ανάκτηση 35,4%. Το παραγόμενο νερό παρουσίασε χαμηλή αγωγιμότητα, περίπου 100μS/cm, και συγκεντρώσεις χλωριόντων 25-64mg/L στο τελικό στάδιο λειτουργίας. Στον δεύτερο κύκλο, με πραγματικό θαλασσινό νερό, η παραγωγή ανήλθε σε 117,9L και η ανάκτηση 39,3%, όμως η ποιότητα παρουσίασε μεγαλύτερες διακυμάνσεις με pH 5,1-6,2 και αύξηση της αγωγιμότητας προς το τέλος λειτουργίας. Στον τρίτο κύκλο, η μονή μεμβράνη εμφάνισε καλύτερη ποιοτική συμπεριφορά στο θαλασσινό νερό, με μέση αγωγιμότητα 45,82μS/cm, μέσο pH 6,4 και χλωριόντα 3,53-10,1mg/L.
Κατά την επεξεργασία του κροκιδωμένου συμπυκνώματος διασταλλάγματος, παρήχθησαν συνολικά 96,29L νερού από 300L τροφοδοσίας, με ανάκτηση 32,1%. Η μονή μεμβράνη παρουσίασε χαμηλότερη αγωγιμότητα και χλωριόντα σε σχέση με την τριπλή, ενώ και στις δύο περιπτώσεις το pH παρέμεινε ιδιαίτερα χαμηλό, περίπου 2,2-2,3, και οι αζωτούχες ενώσεις παρέμειναν αυξημένες. Η τριπλή μεμβράνη αξιολογήθηκε με επιφύλαξη, λόγω της κατασκευαστικής αστοχίας. Συνολικά, η τεχνολογία παρουσίασε σημαντική προοπτική για παραγωγή νερού από θαλασσινές τροφοδοσίες, ενώ η εφαρμογή της με κροκιδωμένο συμπύκνωμα απαιτεί περαιτέρω επεξεργασία και πλήρη ποιοτική αξιολόγηση.
Abstract: The present diploma thesis aimed to investigate the operation of SolarDew prototype solar desalination panels using membranes for water production from feed streams of different composition. Water production from synthetic and real seawater was examined with the prospect of potable use, while coagulated concentrate, originating from the reverse osmosis treatment of landfill leachate from the solid waste management facility of DEDISA (brine), was also investigated for potential reuse, irrigation, or disposal. The experimental investigation was organized into three main cycles: synthetic seawater, real seawater, and comparative membrane evaluation. In the final cycle, two different SolarDew membrane types, a single and a triple membrane, were tested using both seawater and coagulated leachate concentrate as feed streams. The evaluation was based on water production, recovery, electrical conductivity, pH, and the ionic composition of the produced water.
In the first cycle, the pilot unit produced 212.7L of water from synthetic seawater, achieving a recovery of 35.4%. The produced water exhibited low electrical conductivity, approximately 100 μS/cm, while chloride concentrations ranged from 25 to 64 mg/L during the final stage of operation. In the second cycle, using real seawater, total production reached 117.9L and recovery was 39.3%. However, the quality of the produced water showed greater variability, with pH values ranging from 5.1 to 6.2 and an increase in electrical conductivity toward the end of operation. In the third cycle, the single membrane showed better quality performance during seawater treatment, with an average electrical conductivity of 45.82 μS/cm, an average pH of 6.4, and chloride concentrations ranging from 3.53 to 10.1 mg/L.
During brine treatment, a total of 96.29L of water was produced from 300L of feed, corresponding to a recovery of 32.1%. The single membrane showed lower electrical conductivity and chloride concentrations compared to the triple membrane, while in both cases the pH remained particularly low, approximately 2.2–2.3, and nitrogen compounds remained elevated. The triple membrane was evaluated with caution due to a manufacturing defect. Overall, the technology demonstrated significant potential for water production from seawater feed streams, while its application to brine requires further treatment and comprehensive quality assessment.
