Τόπος:
Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης
Έναρξη: 29/10/2026 10:00
Λήξη: 29/10/2026 11:00
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: ΤΕΡΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Α.Μ.: 2020050018
Ημερομηνία Παρουσίασης: 29/10/2026
Ώρα: 10:00
Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/9677972640?pwd=M21Hbb3VQZ14rVcb1EzYJUfeMgGlz8.1
Θέμα ΔE «ΜΕΛΕΤΗ ΠΙΛΟΤΙΚΩΝ ΑΕΡΙΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΥΓΡΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟΥ»
Title «STUDY OF PILOT AERATED CONSTRUCTED WETLANDS TREATING OLIVE MILL WASTEWATER»
Επιβλέπων: ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:
1 ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
2 ΦΟΥΝΤΟΥΛΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ
3 ΚΟΥΤΡΟΥΛΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ
Περίληψη:
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την απόδοση πιλοτικών τεχνητών υγροβιότοπων, οριζόντιας και κατακόρυφης ροής, με σκοπό τη μείωση του οργανικού φορτίου και την απομάκρυνση θρεπτικών και άλλων ρύπων από τα υγρά απόβλητα τριφασικού ελαιοτριβείου (ΥΑΕ). Η πειραματική διάταξη αποτελείται από έξι μονάδες τεχνητών υγροβιότοπων: τέσσερις οριζόντιας και δύο κατακόρυφης υπόγειας ροής, εγκατεστημένες σε υπαίθριο χώρο του Πολυτεχνείου Κρήτης, της σχολής Χημικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος. Το απόβλητο προήλθε από τριφασικό ελαιουργείο στα Περιβόλια Χανίων και αραιωνόταν με νερό βρύσης σε αναλογία 1:4 πριν την τροφοδοσία. Η πρώτη μονάδα (C) ήταν αφύτευτη και περιείχε ζεόλιθο και διογκωμένη άργιλο (LECA), ενώ οι επόμενες τρεις μονάδες (ZL, PB, P) περιλάμβαναν φύτευση με καλάμια Phragmites australis και Arundo donax και διαφορετικά υλικά πλήρωσης: ζεόλιθο και LECA στη ZL, ανακυκλωμένο πλαστικό (RHDPE) και βιοεξανθράκωμα στη PB, και μόνο RHDPE στην P. Οι δύο κατακόρυφες μονάδες, L και LPB, περιείχαν LECA και συνδυασμό LECA, βιοεξανθρακώματος και RHDPE, αντίστοιχα. Δειγματοληψίες από την εισροή και τις εκροές των μονάδων και αντίστοιχες φυσικοχημικές αναλύσεις πραγματοποιούνταν σε εβδομαδιαία βάση και αφορούσαν στον προσδιορισμό του pH, της αγωγιμότητας (EC), του BOD5, του COD, του χρώματος, των νιτρικών (NO3-N), αμμωνιακών (NH4-N) και φωσφορικών ιόντων (PO4-P), του ολικού αζώτου (TN) και φωσφόρου (TP), των ολικών φαινολών και τέλος των ολικών αιρουμένων στερεών (TSS). Το πείραμα χωρίστηκε σε δύο επιμέρους φάσεις. Στην 1η φάση του πειράματος, μελετήθηκε η απλή διάταξη, όπως περιγράφεται παραπάνω, ενώ στη 2η φάση, δημιουργήθηκαν 2 ρεύματα που αποτελούνταν από δύο δεξαμενές σε σειρά. Η νέα διάταξη είχε ως εξής: το αραιωμένο ΥΑΕ εισάγονταν στις δεξαμενές L και LPB, ενώ οι εκροές τους εισάγονταν στις δεξαμενές ZL και PB, αντίστοιχα. Σύμφωνα με τα πειραματικά δεδομένα, η μέση απομάκρυνση του COD για τις μονάδες C, ZL, PB, P, L και LPB για την 1η φάση ήταν 83%, 78%, 78%, 81%, 86% και 82%, αντίστοιχα, ενώ για τη 2η φάση 78%, 82%, 63% και 58%, για τις ZL, PB, L και LPB, αντίστοιχα. Όσον αφορά στις φαινόλες, στη 2η φάση οι απομακρύνσεις για τις L και LPB κυμαίνονταν γύρω στο 43% και 45%, αντίστοιχα, ενώ για το δεύτερο στάδιο επεξεργασίας 60% και 83%, για τις ZL και PB, αντίστοιχα. Στο BOD5, οι απομακρύνσεις ήταν αρκετά υψηλές και για τις 2 φάσεις με τιμές πάνω από 85% για όλες τις μονάδες. Το χρώμα δεν κατάφερε να απομακρυνθεί από καμία μονάδα επαρκώς, ενώ αντίθετα, όλες οι τιμές pH των εκροών παρουσίασαν μεγάλη αύξηση (ελαφρώς αλκαλικές) σε σχέση με την εισροή που ήταν ιδιαίτερα όξινη. Συμπερασματικά, οι μονάδες κατάφεραν να μειώσουν βασικούς ρύπους του απόβλητου, επιβεβαιώνοντας πώς η τεχνολογία των τεχνητών υγροβιότοπων αποτελεί μία φιλική προς το περιβάλλον και ταυτόχρονα οικονομική εναλλακτική στη διαχείριση των ΥΑΕ.
Abstract:
This thesis examines the performance of pilot horizontal and vertical flow constructed wetlands and aimed at reducing the organic load and removing nutrients and other pollutants from three-phase olive mill wastewater (OMW). The experimental setup consisted of six constructed wetland units: four horizontal and two vertical subsurface flow units, installed outdoors at the Technical University of Crete, in the School of Chemical and Environmental Engineering. The wastewater originated from a three-phase olive mill in Perivolia, Chania, and was diluted with tap water at a 1:4 ratio prior to feeding. The first unit (C) was unplanted and contained zeolite and lightweight expanded clay aggregate (LECA). The following three units (ZL, PB, P) were planted with Phragmites australis and Arundo donax reeds and contained different filling media: zeolite and LECA in ZL; recycled high-density polyethylene (RHDPE) and biochar in PB; and solely RHDPE in P. The two vertical units, L and LPB, contain LECA and a combination of LECA, biochar, and RHDPE, respectively. Sampling from the influent and effluents of the units, along with corresponding physicochemical analyses, was conducted on a weekly basis. These aimed to determine pH, electrical conductivity (EC), BOD5, COD, color, nitrates (NO3-N), ammonium (NH4-N) and phosphate ions (PO4-P), total nitrogen (TN) and phosphorus (TP), total phenols, and finally total suspended solids (TSS). The experiment was divided into two separate phases. In the 1st phase, the simple setup was studied as described above, while in the 2nd phase, two streams were created, each consisting of two tanks in series. The new setup had the following configuration: the diluted OMW was introduced into tanks L and LPB, while their effluents were fed into tanks ZL and PB, respectively. According to the experimental data, the average COD removal for units C, ZL, PB, P, L, and LPB during the 1st phase was 83%, 78%, 78%, 81%, 86%, and 82%, respectively. For the 2nd phase, it was 78%, 82%, 63%, and 58% for ZL, PB, L, and LPB, respectively. Regarding phenols, removals for L and LPB in the 2nd phase were approximately 43% and 45%, respectively, while for the second treatment stage, they reached 60% and 83% for ZL and PB, respectively. For BOD5, average removal rates were high in both phases, with values exceeding 85% across all units. Color was not adequately removed by any unit; conversely, while all effluent pH values showed a significant increase (becoming slightly alkaline) compared to the influent, which was highly acidic. In conclusion, the units successfully reduced key pollutants from the wastewater, confirming that constructed wetland technology constitutes an environmentally friendly and simultaneously cost-effective alternative for OMW management.
