Έμβλημα Πολυτεχνείου Κρήτης
Το Πολυτεχνείο Κρήτης στο Facebook  Το Πολυτεχνείο Κρήτης στο Instagram  Το Πολυτεχνείο Κρήτης στο Twitter  Το Πολυτεχνείο Κρήτης στο YouTube   Το Πολυτεχνείο Κρήτης στο Linkedin

Νέα / Ανακοινώσεις / Συζητήσεις

Παρουσίαση Διπλωματικής Εργασίας κ.Γιαουράκη Αικατερίνης- Σχολή ΧΗΜΗΠΕΡ
Αναγνώσεις: 59 / Συνδρομές: 0

  • Συντάχθηκε 09-11-2026 13:25 Πληροφορίες σύνταξης

    Ενημερώθηκε: 09-11-2026 13:51

    Τόπος:
    Σύνδεσμος τηλεδιάσκεψης
    Έναρξη: 12/11/2026 11:00
    Λήξη: 12/11/2026 12:00

     

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

     

    Όνοματεπώνυμο Φοιτητή: Αικατερίνη Γκιαουράκη

    Α.Μ.: 2020050062

    Ημερομηνία Παρουσίασης: 12 Νοεμβρίου 2026

    Ώρα: 11:00 πμ

    Αίθουσα: https://tuc-gr.zoom.us/j/87189374050?pwd=LytpSFVoaHNuaGVsVUZkemJTdENkQT09

     

     

    Θέμα ΔE «ΜΕΛΕΤΗ ΠΙΛΟΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΕΧΝΗΤΩΝ ΥΓΡΟΒΙΟΤΟΠΩΝ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗΣ ΙΛΥΟΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ»

     

    Title «STUDY OF PILOT-SCALE SLUDGE TREATMENT WETLANDS WITH DIFFERENT CONSTRUCTION PROPERTIES»

     

     

    Επιβλέπων: Στεφανάκης Αλέξανδρος

    Τριμελής Εξεταστική Επιτροπή:

    1 Αναπληρωτής Καθηγητής: Στεφανάκης Αλέξανδρος (επιβλέπων)

    2 Αναπληρωτής Καθηγητής: Φουντουλάκης Μιχαήλ

    3 Καθηγητής: Γουρνής Δημήτριος

     

    Περίληψη:

    Η διαχείριση της λυματολάσπης που παράγεται στις Εγκαταστάσεις Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα του κλάδου, καθώς το κόστος επεξεργασίας και τελικής διάθεσής της μπορεί να ανέλθει σε σημαντικό ποσοστό του συνολικού λειτουργικού κόστους μιας εγκατάστασης. Οι Τεχνητοί Υγροβιότοποι Αφυδάτωσης Ιλύος (ΤΥΑΙ) αποτελούν μια φυσική τεχνολογία που αξιοποιεί τη βλάστηση, τη μικροβιακή δραστηριότητα και τις κλιματικές συνθήκες για την αφυδάτωση και σταθεροποίηση της λυματολάσπης, με χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις και μειωμένο λειτουργικό κόστος σε σχέση με τις συμβατικές μηχανικές μεθόδους. Η παρούσα διπλωματική εργασία μελετά την αποτελεσματικότητα αφυδάτωσης της λυματολάσπης από την ΕΕΛ Χανίων μέσω πιλοτικών ΤΥΑΙ εξετάζοντας διαφορετικά σχεδιαστικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά.

    Για τον σκοπό αυτό λειτούργησαν έξι πιλοτικές κλίνες (C80, P80A, P80B, PES80, PEI80, PG80) με φυσικά πληρωτικά υλικά (κροκάλες, χαλίκια και άμμο) και υδραυλικό φορτίο σχεδιασμού 80 kg TS/m²/έτος, κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2025 – Μαΐου 2026. Οι κλίνες διέφεραν ως προς την παρουσία βλάστησης (Phragmites australis), την προσθήκη γαιοσκωλήκων (Eisenia fetida), τη σύσταση του υποστρώματος και τις συνθήκες θερμοκηπίου, ώστε να διερευνηθεί η επίδραση των παραγόντων αυτών στην απόδοση του συστήματος. Η παρακολούθηση περιλάμβανε τον προσδιορισμό των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών της εισερχόμενης και της υπολειμματικής ιλύος (TS, VS, pH, EC, NH₄⁺-N, NO₃⁻-N, TP, μέταλλα), την ποιότητα των στραγγισμάτων (COD, BOD₅, pH, EC, θρεπτικά, TSS), καθώς και τον υπολογισμό του υδατικού ισοζυγίου και της εξατμισοδιαπνοής.

    Τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση του όγκου της λυματολάσπης 91.0–98.5 % στις κλίνες πλην της P80B, η οποία όμως δεν διαφοροποίησε τις διαμορφώσεις, καθώς και η αφύτευτη C80 έφτασε το 93.8 %. Η επίδραση της βλάστησης αποτυπώθηκε στην περιεκτικότητα σε ολικά στερεά, που έφτασε το 26.8 % στην PES80 έναντι 12.7 % στη C80, και στην εξατμισοδιαπνοή, η οποία ήταν σημαντικά υψηλότερη στις φυτεμένες κλίνες. Η απομάκρυνση COD από τα στραγγίσματα κυμάνθηκε μεταξύ 81.0 % και 98.5 %, ενώ οι αυξημένες συγκεντρώσεις NO₃⁻-N στα στραγγίσματα σε σχέση με την εισροή υποδεικνύουν έντονη νιτροποίηση εντός των κλινών. Οι συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων στην υπολειμματική ιλύ βρέθηκαν πολύ κάτω από τα όρια της Οδηγίας 86/278/ΕΟΚ, υποδηλώνοντας καταλληλότητα του τελικού προϊόντος για γεωργική αξιοποίηση. Συνολικά, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα των ΤΥΑΙ ως φιλικής προς το περιβάλλον και οικονομικά αποδοτικής τεχνολογίας επεξεργασίας λυματολάσπης, ιδιαίτερα για εγκαταστάσεις μέσης και μικρής δυναμικότητας.

     

     

    Abstract:

    The management of sewage sludge produced at Wastewater Treatment Plants (WWTPs) constitutes one of the most significant technical and environmental challenges in the sector, as the cost of its treatment and final disposal can account for a substantial share of a plant's total operating cost. Sludge Treatment Wetlands (STWs) represent a nature-based technology that exploits vegetation, microbial activity and climatic conditions to dewater and stabilise sewage sludge, with low energy requirements and reduced operating costs compared with conventional mechanical methods. The present diploma thesis examines the dewatering efficiency of sewage sludge from the Chania WWTP through pilot-scale Sludge Treatment Wetlands (STW) investigating different design and operational characteristics.

    For this purpose, six pilot beds (C80, P80A, P80B, PES80, PEI80, PG80) were operated with natural filter media (cobbles, gravel and sand) and a design sludge loading rate of 80 kg TS/m²/year, over the period October 2025 – May 2026. The beds differed in the presence of vegetation (Phragmites australis), the addition of earthworms (Eisenia fetida), the composition of the substrate and greenhouse conditions, so that the influence of these factors on system performance could be examined. Monitoring included the determination of the physicochemical characteristics of the influent and residual sludge (TS, VS, pH, EC, NH₄⁺-N, NO₃⁻-N, TP, metals), the quality of the leachate (COD, BOD₅, pH, EC, nutrients, TSS), as well as the calculation of the water balance and evapotranspiration.

    The results showed a sludge volume reduction of 91.0–98.5% in all beds except P80B, which however did not differentiate the configurations, as the unplanted C80 also reached 93.8%. The effect of vegetation was reflected in the total solids content, which reached 26.8% in PES80 compared with 12.7% in C80, and in evapotranspiration, which was considerably higher in the planted beds. COD removal from the leachate ranged between 81.0% and 98.5%, while the elevated NO₃⁻-N concentrations in the leachate relative to the influent indicate intense nitrification within the beds. Heavy metal concentrations in the residual sludge were found to be well below the limits of Directive 86/278/EEC, indicating the suitability of the final product for agricultural use. Overall, the results confirm the effectiveness of STWs as an environmentally friendly and cost-efficient sludge treatment technology, particularly for small- and medium-capacity facilities.

     

     

     

     


© Πολυτεχνείο Κρήτης 2012