Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας

Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2018

Το Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2018 απονεμήθηκε στον στον Αναπληρωτή Καθηγητή της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών κ. Νικόλαο Σκουτέλη σε αναγνώριση του διδακτικού του έργου σε προπτυχιακό επίπεδο. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε για πέμπτη συνεχή χρονιά.

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό του κ. Σκουτέλη:
Ο κ. Νικόλαος Σκουτέλης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης στο γνωστικό αντικείμενο ‘Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, Τόπος, Τοπίο και Περιβάλλον’. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1962. Είναι πτυχιούχος αρχιτέκτων του I.U.A.V. – Βενετία (1987) και Διδάκτωρ του Ε.Μ.Π. (2006) με θέμα διατριβής «Το δίκτυο των πόλεων-οχυρών στο κατά θάλασσα κράτος της Βενετίας. Επεμβάσεις και Προκλήσεις για τις πόλεις της ανατολικής Μεσογείου κατά τον 16ο–17ο αι.». Από το 2005 διδάσκει στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Μαζί με τον Φλάβιο Ζανόν από τον Ιούλιο του 1987 εργάστηκε στη Βενετία και από το 1993 έως σήμερα στο Ηράκλειο, σε δημόσια και ιδιωτικά έργα, συμμετέχοντας παράλληλα σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.

Σημαντικά έργα του είναι:
• Η διαμόρφωση της πλατείας Ελευθερίας (1993-99)
• Το μνημείο για την Εθνική Αντίσταση στη Δαμάστα Ηρακλείου (1996)
• Το πολιτιστικό κέντρο Γρυπάρειο στη Μύκονο (2002-04)
• Η διαμόρφωση του παραλιακού μετώπου σε Σίσι - Μίλατο (2010).  

Οι σημαντικότερες μελέτες στην αποκατάσταση μνημείων είναι:
• Η ανάπλαση των Δυτικών Βενετικών Νεωρίων στο Ηράκλειο(1994-96)
• Η αποκατάσταση της  βίλας Αριάδνη του sir Arthur Evans στην Κνωσσό (1994-96)
• Στέγαστρα προστασίας της ρωμαϊκής βίλας Διόνυσος στην Κνωσσό (1996-98) και στο δίκτυο επίσκεψης στις ομβροδεξαμενές Άνω Μεραμπέλου (2009-10)
• Η αποκατάσταση – απόδοση νέων χρήσεων στο Φραγκοκάστελλο Σφακίων (2015-16).

Θεωρητικά του πονήματα αφορούν στην αρχιτεκτονική και στην πόλη της αναγέννησης, στη θεωρία της αποκατάστασης και στην ιστορία ως εργαλείο στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.

Έχει συγγράψει τα βιβλία:
• «Η αρχιτεκτονική κληρονομιά των Οινουσσών, με τον Φ.Ζανόν, Ναυτικό Μουσείο Οινουσσών, Αθήνα (1998) 
• «Ο πόλεμος χωροτάκτης. Το δίκτυο των πόλεων-οχυρών στο κατά θάλασσα κράτος της Βενετίας, 16Ος - 17Ος αι.», Πολιτιστικό Ίδρυμα του Οργανισμού Τράπεζα Πειραιώς, Αθήνα (2013)
• «Αναπαραστάσεις του υπερβατικού. ΛΕΞΙΛOΓΙΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚHΣ ΣΤΟΝ ΣYΓΧΡΟΝΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚO ΣΧΕΔΙΑΣΜO» με τον Γ. Περράκη, εκδ. Καπόν, Αθήνα (2015)

Είχε την επιμέλεια στο «Συν-ηχήσεις με τον Δημήτρη Πικιώνη», εκδ. Πλέθρον, Αθήνα (2018).

Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2017

Το Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2017 απονεμήθηκε στον Καθηγητή της Σχολής Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης κ. Βασίλειο Κουϊκόγλου σε αναγνώριση του διδακτικού του έργου σε προπτυχιακό επίπεδο. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε για τέταρτη συνεχή χρονιά.

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό του κ. Κουϊκόγλου:
Ο Βασίλης Κουϊκόγλου γεννήθηκε στο Ναύπλιον το 1961. Έλαβε το δίπλωμα Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1985 και το διδακτορικό δίπλωμα από το Πολυτεχνείο Κρήτης το 1989. Από το 1991 ήταν διδάσκων με σύμβαση και ακολούθως μέλος ΔΕΠ στο Τμήμα Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, όπου επίσης διετέλεσε πρόεδρος και μέλος της συγκλήτου. Από το 2017 είναι διευθυντής του εργαστηρίου Βιομηχανικής Παραγωγής με τη Βοήθεια Υπολογιστή (CAM). Ασχολείται ερευνητικά με την ανάλυση, προσομοίωση και βελτιστοποίηση δυναμικών συστημάτων και με σχετικές εφαρμογές σε συστήματα παραγωγής και περιβαλλοντικά συστήματα. Έχει γράψει δύο βιβλία επάνω στην προσομοίωση. Το ένα βιβλίο είναι εγχειρίδιο διδασκαλίας μαθήματος και εκδόθηκε πρόσφατα. Το άλλο βιβλίο συνοψίζει πρωτότυπα αποτελέσματα από την διδακτορική διατριβή και την ερευνητική του συνεργασία με τον καθηγητή Γιάννη Φίλη, ιδρυτή του εργαστηρίου CAM, τα οποία οδήγησαν στην ανάπτυξη ταχύτατων αλγορίθμων προσομοίωσης αυτοματοποιημένων συστημάτων παραγωγής. Τέτοιοι αλγόριθμοι επιτρέπουν τον προσδιορισμό της αποδοτικότερης σχεδίασης γραμμών και δικτύων παραγωγής κι έχουν εφαρμοσθεί από μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία. Έχει επίσης ασχοληθεί με εφαρμογές της ασαφούς λογικής για την εκτίμηση κατάστασης και την λήψη αποφάσεων σε συστήματα παραγωγής και περιβαλλοντικά συστήματα. Σε συνεργασία με συναδέλφους του έχει συγγράψει δύο βιβλία επάνω στα θέματα αυτά. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την εκτίμηση της αειφορίας κρατών, επιχειρήσεων και οργανισμών και την αλληλεξάρτηση μεταξύ της ανθρώπινης δραστηριότητας και της κλιματικής αλλαγής. Έχει διδάξει επτά προπτυχιακά μαθήματα και ένα μεταπτυχιακό και έχει επιβλέψει δύο διδακτορικές διατριβές. Ήταν επιστημονικός υπεύθυνος όλων των προγραμμάτων του Γραφείου Διασύνδεσης του Πολυτεχνείου Κρήτης από το 1997 έως το 2015. 

Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2016

Το Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2016 απονεμήθηκε στον Καθηγητή της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων κ. Μιχαήλ Γαλετάκη  σε αναγνώριση του διδακτικού του έργου σε προπτυχιακό επίπεδο. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά.

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό του κ. Γαλετάκη:
Ο Μιχαήλ Γαλετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής της Σχολής  Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης. Έλαβε το δίπλωμα  του από το Τμήμα Μεταλλειολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών το 1983, και εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή με αντικείμενο την εκμετάλλευση λιγνιτικών κοιτασμάτων, στο Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, την οποία ολοκλήρωσε το 1996. Το 2001 εξελέγη Λέκτορας στο Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, ενώ το 2005 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής και το 2012 Αναπληρωτής Καθηγητής στο ίδιο τμήμα. Είναι επικεφαλής του Εργαστηρίου Ποιοτικού Ελέγχου-Υγιεινή και Ασφάλεια στη Μεταλλευτική και έχει διδάξει τόσο σε προπτυχιακά όσο και σε μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, καθώς και ως προσκεκλημένος ομιλητής σε πανεπιστήμια του εξωτερικού. Έχει συμμετάσχει σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα ως επιστημονικός συντονιστής ή ερευνητής και έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά, βιβλία και συνέδρια. Είναι επίσης μέλος συντακτικών επιτροπής και κριτής επιστημονικών περιοδικών και έχει συμμετάσχει στη επιστημονική ή οργανωτική επιτροπή διαφόρων συνεδρίων. Είναι μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και του Πανελλήνιου  Συλλόγου Μηχανικών Μεταλλείων και Μεταλλουργών καθώς και διαφόρων Ευρωπαϊκών επιστημονικών οργανισμών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν θέματα σχετικά με τον ποιοτικό έλεγχο ορυκτών πρώτων υλών και προϊόντων τους (με έμφαση σε γαιάνθρακες και σε αδρανή και δομικά υλικά),  την εφαρμογή τεχνικών προσομοίωσης, στοχαστικών μεθόδων ανάλυσης, νευρωνικών δικτύων, ασαφούς ελέγχου και έμπειρων συστημάτων σε τομείς έρευνας, εκμετάλλευσης και ποιοτικού ελέγχου ορυκτών πόρων, την σχεδίαση και λειτουργική ανάλυση συστημάτων εκμετάλλευσης ορυκτών υλών, την υγιεινή και ασφάλεια σε μεταλλευτικά και τεχνικά έργα. 

Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2015


Το Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2015 απονεμήθηκε στον Καθηγητή της Σχολής Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών κ. Κωνσταντίνο Καλαϊτζάκη σε αναγνώριση του διδακτικού του έργου σε προπτυχιακό επίπεδο. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά κατά την τελετή απονομής των Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Διπλωμάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης (4 Δεκεμβρίου 2015 στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων).

Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό του κ. Καλαϊτζάκη. 

Ο Κώστας Καλαϊτζάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1954. Το 1977 πήρε το Δίπλωμα του Ηλεκτρολόγου - Μηχανολόγου Μηχανικού από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το 1983 το Διδακτορικό του Δίπλωμα από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιο Θράκης με τίτλο «Βελτιστοποίηση της Λειτουργίας Ανεμογεννητριών Διασυνδεμένων με Αυτόνομο Ηλεκτρικό Δίκτυο».Υπηρετεί στο Πολυτεχνείο Κρήτης από το 1984. Από το 2003 είναι Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρονικών Μηχ. και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Επίσης, έχει υπηρετήσει σαν Adjunct Assistant Professor στο the Georgia Institute of Technology των ΗΠΑ. Κατά το διάστημα 2001-2003 ήταν Πρόεδρος του Τμήματος ΗΜΜΥ του Πολυτεχνείου Κρήτης. Από το 1990 μέχρι σήμερα είναι Διευθυντής του Εργαστηρίου Ηλεκτρικών Κυκλωμάτων και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας της Σχολής ΗΜΜΥ. Τα ερευνητικά του ενδιαφέρονται βρίσκονται στις περιοχές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (αιολικά, φωτοβολταϊκά, διασυνδεμένα και αυτόνομα συστήματα), της εξοικονόμησης ενέργειας, των έξυπνων δικτύων, των ηλεκτρονικών διατάξεων ελέγχου και ισχύος, των αισθητήρων και των διατάξεων μέτρησης, των συστημάτων ελέγχου και αποφάσεων με σύγχρονες τεχνικές (ασαφής λογική, νευρωνικά δίκτυα, γενετικοί αλγόριθμοι), της εμβιομηχανικής (bioengineering) και βιοϊατρικής (biomedical). Έχει συμμετάσχει ή συμμετέχει σε περισσότερα από 40 ερευνητικά προγράμματα, είτε ως επιστημονικός υπεύθυνος, είτε ως επιστημονικός συνεργάτης, τα περισσότερα από τα οποία είναι διεθνή και από την ΕΕ. Έχει επιβλέψει τις Διδακτορικές Διατριβές τριών μεταπτυχιακών φοιτητών, από τους οποίους ο ένας υπηρετεί ως Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή ΗΜΜΥ και οι άλλοι δύο ως Καθηγητές σε Σχολές ΤΕΙ. Επίσης έχει επιβλέψει μεγάλο αριθμό Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων και Διπλωματικών Εργασιών.

Βραβείο Εξαίρετης Διδασκαλίας 2014


To Βραβείο  Εξαίρετης Διδασκαλίας 2014
απονεμήθηκε στον Καθηγητή της Σχολής Μηχανικών Περιβάλλοντος κ. Γεώργιο Καρατζά σε αναγνώριση του διδακτικού του έργου σε προπτυχιακό επίπεδο. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε κατά την τελετή απονομής των Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών Διπλωμάτων του Πολυτεχνείου Κρήτης, την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014, στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων. 

Σύντομο Βιογραφικό του κ. Γ. Καρατζά:

Ο Καθ. Γιώργος Καρατζάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χίο. Το 1982 έλαβε το πτυχίο του από την Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ και τον Ιανουάριο του 1983 εγγράφτηκε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Rutgers στις ΗΠΑ.  Το Σεπτέμβριο του 1985 ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές του και το Μάιο του 1987 έλαβε το MSc από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Στη συνέχεια εργάσθηκε για ένα έτος στην Εταιρεία Sadat Associates στο Princeton, NJ , USA και το 1989 επέστρεψε για διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Rutgers από όπου και έλαβε το Διδακτορικό του Δίπλωμα το 1992 από το συνδυαστικό Διδακτορικό Πρόγραμμα των Πανεπιστημίων Rutgers και Princeton, USA,  στις επιστήμες του Πολιτικού Μηχανικού και Μηχανικού Περιβάλλοντος. Από το 1992 -1994 εργάσθηκε σαν Μεταδιδακτορικός Ερευνητής στο Research Center for Groundwater Remediation Design στο Πανεπιστήμιο του Vermont των ΗΠΑ. Το 1994 εκλέχθηκε Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Vermont όπου και παρέμεινε στην θέση αυτή μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1999. Το 1998 εκλέχθηκε Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης και το 2006 εξελίχθηκε στη βαθμίδα του Καθηγητή. Κατά την διάρκεια της θητείας του στο Πολυτεχνείο Κρήτης έχει διατελέσει Αναπληρωτής Πρόεδρος Τμήματος, Πρόεδρος Τμήματος και από το Σεπτέμβριο του 2013 Κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Περιβάλλοντος.

Κατά την διάρκεια της ακαδημαϊκής του καριέρας δίδαξε προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα στα Πανεπιστήμια : Rutgers, USA (Υδρολογία και Ρευστομηχανική) , University of Vermont (Υδραυλική, Γραμμικό και Μη-Γραμμικό Προγραμματισμό, Σχεδιασμό μονάδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων) , Πολυτεχνείο Κρήτης (Ρευστομηχανική, Υδρολογία, Υδραυλική, Βελτιστοποίηση Περιβαλλοντικών Συστημάτων, Ροή Υπογείων Υδάτων και Μεταφορά Ρύπων, Διαχείριση Υδατικών Συστημάτων) και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (περιβαλλοντικές επιπτώσεις έργων υποδομής). Είναι συγγραφέας 51 επιστημονικών δημοσιεύσεων σε Διεθνή Επιστημονικά Περιοδικά, 72 δημοσιεύσεων σε Πρακτικά Διεθνών Συνεδρίων, και 14 σε Πρακτικά Ελληνικών Συνεδρίων. Έχει υπάρξει επιβλέπων 5 Διδακτορικών διατριβών, 33 Διπλωματικών Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων Ειδίκευσης και 62 Προπτυχιακών Διπλωματικών. Έχει συμμετοχή σε Εθνικά και Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Προγράμματα και οι πρόσφατες αναγνωρίσεις του επιστημονικού του έργου είναι:

1. Ειδικός εμπειρογνώμονας που  εκπροσωπεί την Ειδική Γραμματεία Υδάτων σε συναντήσεις και ομάδες εργασίας (working groups) στο εξωτερικό, σε φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε  Διεθνείς Οργανισμούς, που άπτονται των δράσεών WG C - Υπόγεια Ύδατα (Groundwater), συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της Οδηγίας 2006/118/ΕΚ για την ποιότητα των υπόγειων υδάτων

2. Μέλος της Εθνικής Επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας της Ιταλίας για την αξιολόγηση Αναπληρωτών Καθηγητών και Τακτικών Καθηγητών στα ερευνητικά πεδία Υδραυλική – Υδρολογία και Υδραυλικά και Θαλάσσια Έργα (2012-2014).

© Πολυτεχνείο Κρήτης 2012
--